(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 20 : ขมิ้นกับปูน - EP 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    19 ส.ค. 59

ขมิ้นกับปูน
EP 4

            เพราะเลขาสาวคนก่อนอย่างขนิษฐานั้นถูกจัดหามาให้โดยคุณลุงคุณป้าบอร์ดบริหารคนเก่าคนแก่ในบริษัท ทำให้ราศีไม่ต้องสนใจมากถึงประวัติการทำงานและพื้นฐานต่างๆของขนิษฐาเพราะเชื่อใจทุกคนอยู่แล้ว และขนิษฐาเองก็ทำงานดีไม่มีบกพร่องตั้งแต่วันแรก ทำให้เธอทำงานกับอีกฝ่ายอย่างสบายใจมาโดยตลอด

            แต่กับกุลธิดา... เธอรู้สึกแปลกๆ แม้จะมีความรู้สึกคุ้นเคย คล้ายที่รู้สึกกับขนิษฐาในอารมณ์ที่ว่า หากว่าบอกว่าเป็นพี่น้องกันก็คงเชื่อ และอีกฝ่ายก็ดูพร้อมจะทำงานเต็มที่ แต่ความรู้สึกประหลาดในหัวใจของราศีก็ยังไม่ถูกขจัดหายไป เธอรู้สึก สนใจ อีกฝ่ายอย่างประหลาด สนใจ ในขนาดที่ว่าอยากจะรู้ ประวัติ ของเธอเลยทีเดียว

            “อาภากร... อาภากร...” ราศีพึมพำนามสกุลของกุลธิดา ขณะที่กำลังเคาะนิ้วไล่ไปตามคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์เพื่อหาข้อมูลที่เผื่อจะเป็นประโยชน์

            “ปูน ไม่นอนอีกเหรอลูก” คุณแม่ของราศี ผู้ยอมกลับมาอยู่บ้านกับลูกสาวเอ่ยถามขณะที่ยกน้ำส้มมาวางให้เธอ ทำให้ราศีเงยหน้ามองคนเป็นแม่ยิ้มๆ แล้วส่ายหัว

            “ยังมีอะไรต้องทำอีกนิดหน่อยน่ะค่ะ คุณแม่นอนไปก่อนเลยนะคะ ไม่ต้องห่วงปูน” ราศีว่าเช่นนั้น

            “อย่าหักโหมมากนะลูก” คุณแม่ของเธอว่าเช่นนั้น

            “เอ้อ แม่คะ” ราศีเอ่ยถาม “แม่รู้จักคนนามสกุลอาภากรบ้างไหมคะ” เธอว่า ทำให้คุณแม่ของเธอเลิกคิ้ว

            “อืม ไม่คุ้นเลยนะลูก” คุณแม่ของเธอว่าเช่นนั้น ทำให้ราศีขมวดคิ้ว

            “ในบรรดาหุ้นส่วนคุณพ่อ... ที่ทะเลาะกันแล้วแยกกันออกไป แม่พอจะจำนามสกุลใครได้บ้างมั้ยคะ”

            “เอ๊ แปลกจริง ลูกคนนี้ พ่อเราน่ะไปทะเลาะกับใครก็ไม่รู้ตั้งหลายคน แม่จำไม่หวาดไม่ไหวหรอกลูก” คนเป็นแม่ว่าเช่นนั้น ทำให้ราศีถอนหายใจแล้วยิ้มก่อนจะพยักหน้าให้แม่ แล้วตัวเธอก็เอนกายกับพนักพิงอย่างอ่อนแรง ก่อนจะคิดขึ้นมาได้ แล้วรีบพิมพ์คีย์เวิร์ดบางอย่างลงไปในคอมพิวเตอร์....

            ผู้ก่อตั้ง หจก. ซีเมนต์ไทยธุรกิจ

            คำค้นหานั้นในกูเกิ้ล ทำให้ภาพของพ่อเธอขึ้นมาคนแรก นายเริงฤทธิ์ วัชราพลเมฆ แน่นอนอยู่แล้ว เธอถอนหายใจแล้วพยายามไล่ไปตามรายชื่อ นางกัณฐิมา บุญรอด คุณป้ากัณ ที่นั่งบอร์ดบริหารบริษัทฝ่ายการตลาดคนปัจจุบัน นายศักดิ์ชัย เกษมสิริ คนนี้เป็นผู้บริหารอาวุโสฝ่ายการผลิต นายกร พริ้งเกษมชัย ผู้ร่วมก่อตั้ง...

            ไม่มีข้อมูลมากกว่านั้น

            ราศีรู้สึกติดใจชื่อของ กร พริ้งเกษมชัย อย่างประหลาด ความรู้สึกเดียวกันกับความรู้สึกที่มีต่อกุลธิดา อีกทั้งเขายังเป็นคนเดียวที่ราศีไม่รู้จักในบรรดารายชื่อผู้ก่อตั้งทั้งหมด

            จริงสิ ราศีตาโตขึ้นมา พริ้งเกษมชัย นามสกุลเหมือนคุณขนิษฐาเลย!

            เธอพยายามค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับนายกร อีกครั้ง เผื่อจะมีความเชื่อมโยงอะไรกับอดีตเลขาของตนเองบ้าง แต่ก็ไม่มีข้อมูลบนอินเตอร์เน็ทอะไรที่บ่งชี้ว่าทั้งสองเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด และนั่นก็ทำให้ราศีถอนหายใจ ดวงตาที่เมื่อยล้า และนาฬิกาที่บอกเวลาว่าดึกแล้วทำให้เธอได้แต่ถอนหายใจ

            เอาวะ เธอนึกในใจ ถือว่านี่เป็นการเริ่มต้นที่ดี เธอเชื่อสัญชาตญาณตัวเองเสมอ ทำธุรกิจมาสี่ปี และประคองมันมาได้จนรอดขนาดนี้ ราศีเชื่อว่าสัญชาตญาณของคนเรานี่แหละบอกทุกอย่าง และสัญชาตญาณของเธอในเวลานี้ก็กำลังบอกอะไรบางอย่าง แม้ว่าเธอจะยังไม่รู้ว่ามันคือ อะไร ก็ตาม แต่มันต้องเกี่ยวข้องกับยัยเด็ก ขมิ้น กุลธิดา คนนั้นแน่ๆ

...

            วันแรกของการทำงานของกุลธิดานั้นไม่ได้ง่ายดาย เพราะภารกิจที่มากมายในแต่ละวันของราศีนั้นโถมทับเข้ามาบนตัวเธออย่างไม่ทันให้ตั้งตัว แต่ครึ่งเช้าแรกเธอก็แทบแย่แล้ว คุณราศีนั้นก็ไม่ได้มายุ่งกับเธอเท่าไหร่ เพียงแค่ยิ้มให้ตอนเดินเข้ามา และหลังจากนั้นก็มีเพียงอีเมล์ที่ส่งเข้ามาในคอมพิวเตอร์เท่านั้นที่ทำให้เธอยุ่งได้ทั้งวัน แต่สำหรับกุลธิดานั้น ปากท้องก็เป็นเรื่องสำคัญ เพราะฉะนั้นเมื่อเวลาใกล้เที่ยง เธอจึงปิดคอมพิวเตอร์และตั้งท่าจะลงไปหาอะไรกินทันที...

            กริ๊งงงง... เสียงโทรศัพท์ที่โต๊ะเธอดังขึ้นทันทีที่เธอปิดคอมพิวเตอร์ ทำให้กุลธิดารีบยกหูรับสาย “ไปไหน?” เสียงของคนๆนั้นดังมาเรียบๆ ทำให้เธอจับอารมณ์ไม่ถูก ได้แต่ตอบไปหวาดๆว่า...

            “ทานข้าวค่ะ” เธอว่าเช่นนั้น “คุณปูนเอาอะไรไหมคะ” “ไม่เป็นไร ฉันไม่ทาน ขอบใจ คราวหลังจะออกไปไหนก็บอกฉันก่อนด้วยแล้วกัน” ว่าเช่นนั้นก็ตัดสายไป และนั่นก็ทำให้เธอขมวดคิ้ว

            ใจดีตรงไหนวะ! เธอนึกในใจ เพราะดูเขาจะเย็นชากับเธอเหลือเกิน ไม่เห็นมีวี่แววความใจดีของราศีดั่งที่ขนิษฐา พี่สาวของเธอบอกไว้เลยแม้แต่น้อย เธอนึกในใจอย่างหมั่นไส้คุณปูน ราศีอะไรนี่ขึ้นมาเป็นกอง แต่เมื่อมองลอดกระจกที่ทำให้เห็นคนที่นั่งอยู่ข้างในนั้นซึ่งกำลังเขียนอะไรอยู่ยุกยิก ทั้งรับโทรศัพท์มือเป็นพัลวัน และกุมขมับตัวเองด้วยความเครียดเช่นนั้น เธอก็อดใจอ่อนไม่ได้...

            เขาดูตั้งใจกับการทำงาน แน่นอนว่าถ้าหากงานของเลขาอย่างเธอเยอะแล้ว งานของเขาก็ต้องมากกว่าเป็นเท่าทวี คิดได้อย่างนั้นแล้วกุลธิดาก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ เธอต้องช่วยเหลือเขาสักหน่อยละมั้ง แม้เพียงนิดก็ยังดี..

...

            “อะไรเนี่ย” ราศีขมวดคิ้ว แล้วมองอาหารกล่องที่กุลธิดาเอามาวางให้เธออย่างไม่ไว้ใจ ทำให้เลขาสาวรีบเอ่ยออกมาว่า “ข้าวกล่องที่ขมิ้นซื้อมาจากข้างล่างน่ะค่ะ ขมิ้นเห็นคุณปูนยังไม่ได้ทานอะไร ก็เลยเป็นห่วง” คำพูดเช่นนั้นทำให้ราศีหลิ่วตานิดๆ “อาหารคลีนหรือเปล่า ฉันควบคุมไขมันในเลือดอยู่” ราศีว่า...

            ไม่ใช่ว่ะ กุลธิดาหน้าซีดเผือด เธอไม่ได้ซื้ออาหารคลีนมา เมื่อราศีเอื้อมมือมาเปิดกล่องข้าวก็เห็นข้าวผัดกระเพราไข่ดาวน้ำมันเยิ้มอยู่ในนั้น ทำให้เธอเงยหน้ามองกุลธิดาแล้วถอนหายใจเบาๆ

            “ขอบใจนะ ที่อุตส่าห์หวังดี แต่พี่ไม่กินอะไรพวกนี้ หนูเก็บไว้กินเถอะ” ราศีเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ นาทีนั้นเองที่กุลธิดาเข้าใจคำที่ว่าราศีนั้น ใจดี ของขนิษฐาแล้ว เธอไม่ใช่เจ้านายประเภทวีนหรือโวยวายเอาแต่ใจ อาจจะไม่ใช่คนยิ้มง่ายแสนเฟรนด์ลี่ แต่ก็ไม่เคยได้ด่าว่าอะไรให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจ

            “ขอโทษด้วยนะคะ คุณปูน คราวหลังขมิ้นจะหาร้านอาหารคลีน...” “ไม่ต้องหรอก พี่รับสมัครเลขานะ ไม่ใช่คนใช้ เรื่องอาหารการกินมันไม่ใช่หน้าที่ของเลขาฯ” “แต่ขมิ้นอยากทำค่ะ!” คำพูดกับสีหน้าตั้งใจเช่นนั้นทำให้ราศีเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ ดื้อซะด้วย เธอเลิกคิ้วแล้วมองเด็กสาวอย่างสนเท่ห์

            “ทำไม? กะจะผูกปิ่นโตให้พี่ทุกวัน แล้วก็แอบใส่ยาพิษงี้หรอ?” คำพูดทีเล่นทีจริงแบบนั้นทำให้กุลธิดาหน้าซีดเผือด ไม่ใช่ซะหน่อย แม้ว่าเธอจะมีความรู้สึกคล้าย วัวสันหลังหวะ ที่เข้ามาทำงานที่นี่เพราะจุดประสงค์บางอย่างที่ไม่ดีต่อบริษัท แต่เธอก็ไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำขนาดจะทำร้ายราศีกับตัว...

            “ป เปล่าซะหน่อยค่ะ! ทำไมขมิ้นจะต้องวางยาคุณปูนด้วยละคะ!!” ท่าทีเลิกลั่กของหญิงสาวแบบนั้นทำให้ราศีหัวเราะขันแล้วส่ายหัว “ไปเถอะ กลับไปทำงานต่อได้แล้ว” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้กุลธิดาก้มหน้าเขินๆ แล้วพยักหน้า ก่อนจะลาราศีออกไปจัดการกับงานที่ยังคั่งค้างอยู่...

...

            โอ๊ย ทำยังไงวะเนี่ย กุลธิดานึกในใจอย่างกังวล เมื่อตัวเลขบัญชีตรงข้างหน้าดูจะยากและซับซ้อนเกินกว่าจะหาข้อสรุปได้ แต่ราศีกลับบอกว่าต้องการสรุปย่อของมันภายในวันนี้ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้ค่าเฉลี่ยของปูนต่อน้ำกี่มิลลิกรัมบ้าบออะไรนี่คืออะไร ต่อให้จะเรียนวิชาบัญชีมา แต่ศัพท์แสงเฉพาะบางอย่างนั้นก็เป็นอุปสรรคต่อการทำงานของเธอเหลือเกิน และนั่นก็ทำให้แม้เวลาปาไปสองทุ่มกว่าแล้ว กุลธิดาก็ยังไม่สามารถเสร็จงานได้...

            “คุณเลขา สรุปย่อวันนี้ได้หรือยัง” ราศีเดินออกมาหาเธอ แล้วกอดอกทั้งเอ่ยถาม ทำให้กุลธิดาที่ยังกังวลว่างานไปไม่ถึงไหนถึงกับน้ำตาร่วงเผาะ...

            “ย..ยังไม่เสร็จเลยค่ะคุณปูน” เธอยอมรับโดยดีอย่างรู้สึกผิด ทำให้ราศีเลิกคิ้วด้วยความตกใจ

            “เฮ้ย ร้องไห้ทำไม” ราศีว่า ทำให้กุลธิดาปาดน้ำตาป้อยๆ

            “หนู...หนูทำไม่เป็นจริงๆค่ะคุณปูน หนูขอโทษ” เธอว่าเช่นนั้นด้วยความกดดันตัวเองที่ทำงานมาเกือบสี่ชั่วโมงแล้วยังไม่ไปถึงไหน จนเจ้านายงานเสร็จแล้วจะกลับบ้านแล้ว เธอก็ยังทำงานไม่เสร็จ ราวกับเหลือเป็นคนสุดท้ายของทั้งชั้น ทั้งแผนก และนั่นก็ทำให้เธอกดดันจนต้องร้องไห้ออกมา

            “เฮ่ยย พี่ยังไม่ทันดุหนูเลย รีบร้องไห้ซะแล้ว ถ้าพี่ดุหนูจะขนาดไหนเนี่ย” ราศีพูดยิ้มๆ ติดตลก และนั่นก็ทำให้กุลธิดาพยายามปาดน้ำตา ทั้งสูดจมูก “ทำไม่เป็นก็บอกพี่ซิ จะได้สอน” ราศีว่าเช่นนั้น แล้วลากเก้าอี้รับแขกแถวนั้นมานั่งลงตรงโต๊ะของกุลธิดา “หนูขอโทษค่ะ” เธอบอกอย่างนั้น ทำให้ราศีหัวเราะหึๆ แล้วดึงกระดาษแผ่นนั้นมา

            “เริ่มจากการคำนวนตรงนี้ แล้วก็ดูค่าเฉลี่ยตรงนี้ก่อนว่ามันเท่าไหร่ แล้วก็มาหารกับ...” ราศีสอนเธอด้วยน้ำเสียงใจดี และนั่นก็ทำให้กุลธิดาคลายความเครียดลงขึ้นมาก เธอลอบมองเจ้าของใบหน้าคมที่ค่อยๆสอนเธออย่างใจดี แล้วเผลอยิ้มออกมาบางๆ เขาไม่ได้เลวร้าย เธอคิด เขาไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พี่นิษว่าจริงๆ

...

            “เป็นยังไงบ้างยัยขมิ้น ทำงานวันแรก” ขนิษฐาที่กลับมารักษาตัวที่บ้านแล้วเอ่ยถามน้องสาวที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านเสียดึกดื่น โชคดีที่แม่ของพวกเธอออกไปเล่นไพ่ ทำให้ทั้งสองมีโอกาสได้คุยกันอย่างเปิดเผย

            “คุณปูน เขาก็ดีนะพี่นิษ” กุลธิดาว่า “ใจดี ถึงจะเงียบไปหน่อย และก็ไม่ค่อยยิ้ม”

            “อืม เขาก็เป็นแบบนี้แหละ” ขนิษฐาว่า “แต่เดือดร้อนอะไรนี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ เขาช่วยทุกคนเลย” พี่สาวของเธอบอก “นี่พี่ยังกังวลเรื่องแผนการที่พวกลุงๆป้าๆจะให้เราทำ...” ขนิษฐาว่า เธอหมายถึง ลุงๆป้าๆ ที่ประกอบไปด้วย กัณฐิมา หรือป้ากัณ และ ศักดิ์ชัย หรือลุงศักดิ์ ซึ่งเป็นบอร์ดบริหารของบริษัทที่ร่วมกับแม่ของพวกเธอ ตั้งใจจะดึงราศีลงจากตำแหน่งให้จงได้

            “นั่นนะสิพี่ เขาจะให้เราทำอะไร” กุลธิดาว่า ทำให้ขนิษฐาเม้มปากเบาๆ

            “เขาอยากให้เราอยู่ใกล้ๆ คุณปูน แล้วล้วงเอาข้อมูลที่จะเป็นจุดอ่อนได้ แล้วเขาก็จะสร้างสถานการณ์ อย่างเช่นสมมติว่าเราล่อให้คุณปูนเซ็นเอกสารปลอมได้สักสิบล้าน ร้อยล้าน แล้วเขาก็จะสร้างสถานการณ์ว่าคุณปูนพยายามโกงเงินบริษัท แล้วก็จะได้ฟ้องล้มละลายได้...” ขนิษฐาว่า ทำให้กุลธิดาตาโต

            “เฮ้ย!! ใจร้ายมากเลยอะ!” กุลธิดาว่าเช่นนั้น ทำให้ขนิษฐาพยักหน้า

            “เชื่อมั้ยว่าเมื่อก่อนพี่ก็เห็นด้วยกับเขา เพราะแม่พูดตลอดว่าครอบครัวของคุณปูนทำให้พ่อเราตาย แต่พอพี่ไปรู้จัก ไปสัมผัสคุณปูนจริงๆ พี่ก็ทำไม่ลงว่ะ...” ขนิษฐาว่าเช่นนั้น แล้วมองน้องสาวอย่างเป็นห่วง กุลธิดามีสีหน้ากังวล เป็นห่วง และ สงสาร คนๆนั้นจับใจ

            “พี่ก็รู้ว่าลำพังขมิ้นก็คงทำไม่ลงหรอก แต่เชื่อไหม สุดท้าย ลุงๆป้าๆพวกนั้นต้องบังคับให้ขมิ้นทำแน่” ขนิษฐาว่าและนั่นก็ทำให้กุลธิดาเงยหน้ามองพี่สาวอย่างกังวล

            “แล้วขมิ้นจะทำยังไงดีละพี่นิษ...” เธอว่าเช่นนั้น ทำให้ขนิษฐาถอนหายใจ

            “ตอนนี้พี่ก็ยังไม่รู้หรอก แต่อย่างน้อย ตอนนี้ขมิ้นมีโอกาสอยู่ใกล้คุณปูนแล้ว ขมิ้นต้องพยายามระวังให้เขา ถ้ามีโอกาสก็เตือนเขา... ยังไงก็ได้ พยายามช่วยเขานะ” ขนิษฐาว่าเช่นนั้น ทำให้กุลธิดามีสีหน้าหวั่นใจ แต่หล่อนก็พยักหน้าเบาๆ “พี่จ๋า...เขาจะเกลียดขมิ้นไหม ถ้าเขารู้ว่าขมิ้นเป็นใคร...” เธอบ่นเบาๆขณะโอบกอดพี่สาวอย่างกังวล ทำให้ขนิษฐาถอนหายใจแล้วได้แต่ลูบหัวน้องสาวโดยไร้คำตอบ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #210 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 12:47
    หนูขมิ้นกลัวเขาเกลียดนี่คิดอะไรรึป่าวคะ #ชงๆ 55555 เราเชื่อว่าคุณปูนจะไม่โกรธเพราะดูเป็นคนมีเหตุผลและใจเย็น แต่น่าเป็นห่วงทั้งขมิ้นทั้งคุณปูนเลยอ่า :(
    #210
    0
  2. #209 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 11:49
    โถ แม่หนูขมิ้น ร้องไห้เพราะทำไม่เป็น อย่างนี้พี่ปูนก็ต้องยิ่งเป็นห่วงเพิ่มมากขึ้นสิ เอาแล้วไง พี่เค้าเป็นคนดีขนาดนี้ อย่าทำให้พี่เค้าเป็นห่วงนะขมิ้น
    #209
    0
  3. #207 planknik (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 09:30
    ชอบเรื่องนี้จัง ชอบมากที่สุดค่ะ

    ขอบคุณนะคะที่ทำให้ยิ้ม 😍😍😍
    #207
    0
  4. #205 palnnnnn79 (@palnnnnn79) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 02:41
    อ่านไปยิ้มไปกับความละมุนของคุณปูนจะดีอะไรเบอร์นั้นอิจฉาขมิ้นเลย>\\\< โห่รวมหัวกันเป็นเป็นทีมเลยหรอคุณปูนจะรอดไหมเนี่ยะขมิ้นต้องช่วยให้ได้นะ นี่รอตอนอยู่ใกล้ๆกันเลยค่ะต้องรักกันแน่ๆ55555 สู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #205
    0