(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 19 : ขมิ้นกับปูน - EP 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    19 ส.ค. 59

ขมิ้นกับปูน
EP 3

            กุลธิดาไม่อยากทำแบบนี้...

            เป็นไปได้ เธอไม่อยากมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องความแค้นในอดีตของครอบครัวเธอ กับครอบครัวของ เขา คนที่เธอยังไม่เคยรู้จักเลยด้วยซ้ำไป แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อคนเป็นพี่อย่างขนิษฐาสละเรือกลางลำ ภาระทั้งหมดมันก็เลยต้องมาตกอยู่ที่เธอซึ่งเป็นนักศึกษาเพิ่งจบใหม่ไม่นานและยังไม่ได้งานทำ

            อันที่จริงมันก็เป็นความผิดของเธอเอง ที่เป็นคนไม่เป็นโล้เป็นพาย ทำอะไรไม่เป็นงานเป็นการสักอย่าง หลังจากเรียนจบและเตะฝุ่นมาได้สองเดือนก็ยังไม่มีท่าทีว่าที่ทำงานที่ไหนเขาจะรับ อาจเป็นเพราะเธอเป็นคนไม่ค่อยมีความมั่นใจ และพูดเสียงเบาๆ กุลธิดาไม่เคยกล้าแสดงออกอะไรมากไปกว่ายิ้มแหยๆ และนั่นก็เป็นเพราะในบ้านนั้นมีคนที่ เสียงดัง ที่สุด และ ใหญ่ ที่สุด ก็คือแม่...

            “จำไว้ดีๆนะ เอกสารอะไรนี่พี่นิษเขาก็เตรียมไว้ให้แกหมดแล้ว แล้วอย่าไปทำเปิ่นเป๋อเวลาสัมภาษณ์ แกต้องมัดใจคณะกรรมการให้ได้ ให้เขารู้ว่าแกพร้อมที่จะทำงานที่นี่” ขวัญฤทัยกำชับเธอเป็นอย่างดี ทำให้กุลธิดาเม้มปาก เธอได้แต่ถอนหายใจ แล้วมองขึ้นไปบนตึกอาคารสีเงินขนาดใหญ่นั้นอย่างเป็นกังวล

...

            “ทราบบ้างมั้ยคะว่าบริษัทเราเกี่ยวกับอะไร...”

            “ขายปูนซีเมนต์ใช่ไหมคะ”

            “ใช่ค่ะ แล้วมีอะไรอีก”

            “เอ่อ...”

            “รู้ไหมคะว่าลูกค้าของเรามีใครบ้าง”

            “ไม่ทราบเลยค่ะ”

            “โอเค ไม่เป็นไรค่ะ งั้นรบกวนถามว่า พอจะทำงานวันหยุดหรือกนอกเวลาได้ไหมคะ”

            “ไม่น่าจะได้นะคะ ต้องเลี้ยงลูกน่ะค่ะ ทุกเย็นก็ต้องไปรับไปส่งลูก”

            “โอเค...” ราศีได้แต่ถอนหายใจ แล้วขีดค่าชื่อผู้หญิงคนล่าสุดที่สัมภาษณ์ออกไป แต่เธอก็ยังเงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม “อีกสองวันจะโทรไปแจ้งผลนะคะ” นั่นแปลว่าไม่ผ่าน แล้วเธอก็กุมขมับด้วยความปวดหัว

            “สัมภาษณ์เองอะไรมันจะยากแบบนี้เนี่ย” ราศีบ่นเบาๆ ทำให้เด็กสาวสองคนที่อยู่ฝ่าย HR หรือฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ซึ่งเป็นฝ่ายที่ช่วยจัดจ้างบุคคลเข้าทำงานบริษัทที่มาช่วยสกรีนการสัมภาษณ์ในวันนี้หันมามองเจ้านายใหญ่ของพวกเธอยิ้มๆ

            “นี่ไงคะ คุณปูน เห็นความยากของงานของพิมพ์กับมะเหมี่ยวแล้วหรือยัง” เด็กสาวชื่อพิมพ์ว่า ทำให้ราศีคลี่ยิ้มบางๆ แล้วส่ายหัว ก่อนจะหันไปโบกมือให้เชิญผู้เข้าสมัครอีกคนเข้ามา... เมื่อประตูเปิด เด็กสาวร่างเล็กผอมบางเสียจนน่ากลัวเจ้าหล่อนจะปลิดปลิวไปกับสายลมก็เดินเข้ามาด้วยท่าทางไม่มั่นใจ

            “ส.. สวัสดีค่ะ กุลธิดา อาภากรค่ะ” เธอท่องนามสกุลปลอมที่แม่ของเธอลงทุนไปหาคนปลอมบัตรประชาชนและข้อมูลที่อยู่มาให้อย่างขลาดๆ เพราะกลัวคนอื่นจะจับได้ว่าเธอโกหก

            “เชิญนั่งค่ะ” ราศีผายมือให้หล่อนนั่ง ฝ่ายนั้นก็นั่งอย่างขัดๆเขินๆ

            “ขออนุญาตแนะนำตัวก่อนนะคะ พี่ชื่อพิมพ์เป็นหัวหน้าฝ่าย HR ส่วนนี้พี่มะเหมี่ยว รองหัวหน้า” พิมพ์แนะนำตัวก่อน ทำให้กุลธิดายกมือไหว้อย่างขัดๆเขินๆ

            “ส่วนนี่ คุณปูน ราศี ประธานกรรมการผู้จัดการบริษัทเรา และเจ้านายของน้องค่ะ” พิมพ์ผายมือมาทางราศีที่นั่งนิ่งๆอยู่ตรงนั้น ดูดุจัง กุลธิดานึกในใจอย่างหวั่นๆ เพราะราศีไม่ได้ยิ้มให้เธอ เพียงแต่นั่งกอดอกมองเธออย่างพินิจพิจารณา นี่เหรอคุณปูนผู้ใจดีที่พี่นิษว่า เธอพยายามมองหาประกายแห่งความใจดีของเขาแต่ก็มองไม่เห็นที่ไหนเลยแม้แต่น้อย... แต่กุลธิดาก็กระพุ่มมือไหว้ราศีอย่างอ่อนน้อม ทำให้อีกฝ่ายยกมือรับไหว้

            “ทำไมน้องถึงอยากมาทำงานบริษัทนี้คะ” มะเหมี่ยวเป็นคนเริ่มถามก่อน ทำให้กุลธิดาสูดลมหายใจลึก

            “เพราะซีเมนต์อินเตอร์คอร์ปเป็นบริษัทที่มีความมั่นคงสูงค่ะ สวัสดิการพนักงานก็ดีด้วย”

            “ทราบได้ยังไงคะ” “พี่...” ไม่ได้สิ กุลธิดานึกในใจ หากเธอกล่าวออกไปว่าพี่สาวเคยทำงานที่นี่ ก็คงจะต้องโดนถามแน่ๆว่าตำแหน่งไหน ทำให้เธอรีบเปลี่ยนคำตอบทันที “พอจะทราบมาจากคนรู้จักที่ทำงานอยู่ที่นี่บ้างค่ะ”

            “น้องจบอะไรมาคะ” “บัญชีค่ะ” “ดีเลย อย่างนั้นก็ช่วยคุณปูนวิเคราะห์ตัวเลขได้น่ะสิ” มะเหมี่ยวหันไปมองราศี แต่ฝ่ายนั้นก็เพียงแค่เลิกคิ้ว ไม่พูดอะไรเลย แล้วผายมือให้มะเหมี่ยวพูดต่อ

            น่ากลัวจัง กุลธิดานึกในใจ ก่อนจะฟังคำถามต่อไปของมะเหมี่ยว

            “ถ้าอย่างนั้น น้องคงพอทราบว่า product ของบริษัทเราคืออะไร แล้วทราบบ้างไหมคะว่าเราลูกค้ารายใหญ่ของเรามีใครบ้าง” ข้อนี้ง่าย เธอได้รู้มาจากพี่สาวคร่าวๆแล้ว ทำให้กุลธิดายิ้มบางๆแล้วตอบไปว่า...

            “ลูกค้ารายใหญ่ก็มี พวกรัฐวิสาหกิจที่ทำเรื่องโครงสร้างพื้นฐาน อย่างพวกบริษัทรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน โรงงานอุตสาหกรรม พวกลูกค้าญี่ปุ่น เยอรมัน บริษัทอิตาเลียนไทย ใช่ไหมคะ” คำตอบของกุลธิดาทำให้ราศีขมวดคิ้ว นี่ละเอียดมาก เธอรู้สึกทึ่งปนประหลาดใจที่อีกฝ่ายรู้ข้อมูลที่เกือบจะ วงใน แบบนี้

            “เก่งนี่นา...” ราศีเอ่ยขึ้นมาเป็นครั้งแรก “รู้ได้ยังไง” เธอถามด้วยสีหน้าไม่ไว้ใจ ดวงตาราวกับเหยี่ยวนั้นเกือบจะมองทะลุทะลวงเหมือนพยายามเอ็กซ์เรย์เธอ ทำให้กุลธิดารู้สึกได้ถึงเหงื่อที่แตกพลั่กออกมา

            “บ..บนเว็บไซต์บริษัทมีเขียนบอกไว้ค่ะ” เธอก้มหน้ากลัวๆ ทำให้พิมพ์กับมะเหมี่ยวหันมาบอกราศีว่า “บนเว็บมีจริงๆค่ะคุณปูน” สองสาวบอกเช่นนั้น ทำให้ราศีเลิกคิ้ว “งั้นก็ถือว่าเตรียมตัวมาดีมากนะ” เธอชม

            “แล้วเก็บข้อมูลเป็นระเบียบหรือเปล่า เป็นคนจัดระเบียบอะไรได้มั้ย” คราวนี้กลายเป็นราศีที่ถามเอง

“ป..ปกติไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่ แต่ถ้าฝึกบ่อยๆ ก็คิดว่าคงพอทำได้ค่ะ” เธอว่า ทำให้ราศีเลิกคิ้ว แล้วยิ้มมุมปากออกมา จริงใจดีนี่ ปกติใครๆก็จะพยายามบอกว่าตัวเอง เป๊ะ และ เป็นระเบียบ กันทั้งนั้น เวลาสัมภาษณ์งาน แต่เธอชอบแบบนี้มากกว่า เธอชอบเด็กที่บอกว่าตัวเองไม่เพอร์เฟ็กต์ เพราะจะได้รู้จุดบกพร่องและแก้ไขได้

“งั้นข้อสุดท้ายเลยแล้วกัน... น้องสามารถทำงานนอกเวลา และวันหยุดได้ไหมคะ แต่งงานหรือยังคะ มีพันธะอะไรหรือเปล่า” พิมพ์เอ่ยขึ้นมาบ้าง ทำให้กุลธิดาพยักหน้าเบาๆ

“ได้ค่ะ ไม่มีพันธะอะไร อยู่บ้านกับแค่แม่และพี่สาวค่ะ ยังไม่ได้แต่งงาน” เธอบอกเช่นนั้น ทำให้ราศีเลิกคิ้ว อยู่บ้านแค่กับ แม่และพี่สาว ไม่มีพ่อ... ลักษณะโครงสร้างครอบครัวที่คุ้นๆ ทำให้ราศีหลิ่วตามองอีกฝ่ายอย่างพินิจพิจารณา เธออยากจะถามมากว่า เกิดอะไรขึ้นกับคุณพ่อ คำอธิบายลักษณะของเด็กสาวนั้นสะกิดปมบางอย่างในใจของราศี หล่อนสังหรณ์ใจแปลกๆ เมื่ออยู่ดีๆก็นึกถึง ครอบครัวนั้น ที่เธอเคยเห็นที่บ้านเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว

“ดีมาก” ราศีเอ่ยขึ้นมา “เริ่มงานได้เมื่อไหร่”

คำพูดนั้นทำให้พิมพ์และมะเหมี่ยวมองหน้ากัน แม้กระทั่งกุลธิดาก็เงยหน้าขึ้นมามองเธออย่างไม่เชื่อหู

“น..หนูได้งานแล้วหรอคะ” กุลธิดาเอ่ยตะกุกตะกักด้วยความงุนงง ทำให้ราศียิ้ม

ยิ้ม เป็นครั้งแรก และรอยยิ้มอบอุ่นจากคนเย็นชานั้นก็ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะแปลกๆ

“ยินดีต้อนรับเข้าสู้ซีเมนต์อินเตอร์คอร์ปแฟมิลี่นะ น้อง... ชื่อเล่นชื่ออะไร?” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้กุลธิดาอ้ำๆอึ้งๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาว่า “ขมิ้นค่ะ...” เธอบอก “ชื่อขมิ้น”

“ว๊าย! ขมิ้นกับปูน!!” มะเหมี่ยวร้องขึ้นมาด้วยท่าทีที่ตั้งใจจะแซว ทำให้พิมพ์รีบเอื้อมมือมาปิดปากเพื่อน เพราะเห็นราศีตวัดสายตามองมาเป็นเชิงปรามๆ ก่อนที่ประธานบริษัทร่างสูงก็หันกลับมายิ้มกับว่าที่เลขาคนใหม่ที่ยังมีท่าทีตกตะลึงไม่หาย ไม่อยากจะเชื่อว่าตนได้งานแล้ว เธอเพียงแต่ยกมือไหว้ราศีอย่างขอบคุณ

“ถ้าไม่ติดอะไร วันจันทร์มาได้เลยนะ” ราศีทิ้งท้ายไว้ ทำให้กุลธิดายกมือไหว้ประหลกๆอีกครั้ง ก่อนตั้งท่าจะเดินออกจากห้องไป แต่ราศีก็รีบเรียกหล่อนไว้

“ขมิ้น... นามสกุลอะไรนะ”

“อ..อาภากรค่ะ” กุลธิดาตะกุกตะกักกับนามสกุลปลอมของตัวเอง ส่วนราศีก็เลิกคิ้วแล้วพยักหน้า

“อื้ม โอเค ไปได้แล้ว” ราศีว่า และนั่นก็ทำให้กุลธิดารีบหายลับไปจากหน้าห้อง ทั้งๆที่ฝ่ายราศียังคงมองตามฝ่ายนั้นไปอย่างพิศวง... “น่านแน่” พิมพ์เอ่ยแซว “สงสัยงานนี้นายใหญ่จะตกหลุมรัก” พิมพ์ว่า ทำให้ราศีหันมามองลูกน้องฝ่ายบุคคลแสนทะเล้น แล้วส่ายหัว “ตลกแล้วพวกเธอ กลับไปทำงานได้แล้วไป” ราศีว่าเช่นนั้น ทำให้ทั้งพิมพ์และมะเหมี่ยวหัวเราะคิกคักแล้วเดินออกจากห้องไป เพราะรู้ว่าราศีเป็นคนใจดี ล้อเล่นด้วยได้ เพียงแต่ต้องตีขรึมต่อหน้าพนักงานใหม่เท่านั้น

ราศีก้มลงมองใบสมัครงานของกุลธิดาอย่างติดใจ เธอมองใบหน้าใสๆของเด็กสาวที่ดูยังไงก็ไม่มีพิษมีภัย แต่ให้ความรู้สึกประหลาด มันคาใจ ติดใจอย่างประหลาด โดยที่ไม่รู้สาเหตุ และนั่นก็ทำให้เธอรีบกดเบอร์โทรศัพท์ต่อหาคนที่คุ้นเคยและไว้ใจที่สุดในนาทีนี้...

“พระจันทร์ ช่วยพี่หน่อยได้ไหม” ราศีว่า ทำให้วิริฒิพาที่กำลังง่วนอยู่กับงานเลิกคิ้ว เพราะถ้าหากไม่มีเรื่องสำคัญจริงๆ ราศีคงจะไม่โทรหาเธอตอนช่วงเวลาทำงานเช่นนี้

“มีอะไรหรอพี่ปูน” เธอว่าเช่นนั้น

“พระจันทร์พอจะรู้จักพวกนักสืบดีๆ เก่งๆมั้ย” ราศีว่า

“หึ้ย พวกนักสืบตามหาชู้ คดีหย่าร้างอะไรพวกนี้อะหรอพี่ ไม่เอานะ พระจันทร์ไม่ค่อยอยากยุ่งเรื่องพวกนี้”

“ไม่ๆ นักสืบตามหาบุคคลน่ะ” ราศีว่า ทำให้วิริฒิพาเลิกคิ้ว “อ้อ งั้นก็พอมีค่ะ”

“อืม รบกวนหารายละเอียดเกี่ยวกับนามสกุลอาภากร ให้หน่อยสิ สืบให้หน่อยว่ารุ่นพ่อรุ่นแม่เขาเป็นใครมาจากไหน และมีประวัติอะไรเกี่ยวข้องกับบริษัทพี่หรือเปล่า...” ราศีว่า “อ้อ ได้ค่ะ” “ขอบคุณมากนะพระจันทร์” ราศีว่าเช่นนั้นแล้วก็วางสายไป

“มาแปลกจังวันนี้” วิริฒิพาพึมพำ แล้วต่อสายไปยังบริษัทนักสืบที่บริษัทของเธอใช้บริการบ่อยๆทันที

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #321 ์None (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 13:49
    สะดุดกับนามสกุล



    อาภากร เป็นสายสกุลของกรมหลวงชุมพรฯ ค่ะ เปลี่ยนดีกว่านะคะ
    #321
    0
  2. #216 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 15:31
    อร๊ายยย มีพิมมะเหมี่ยว อิมเมจพี่สาวขมิ้นคือใครคะ 
    #216
    0
  3. #206 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 08:36
    ตามสืบละไง ดูท่าคุณปูนจะฉลาดนะคะ ขมิ้นระวังใจของตัวเองไว้ดีๆ 5555
    #206
    0
  4. #204 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 23:08
    หูวววว ลุ้นไปอีก
    #204
    0
  5. #203 m1412 (@babymutstu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 22:56
    คุณปูนทำไมฉลาดเบอร์นี้! นี้น้องเค้าปลอมนามสกุลแล้วนะ
    #203
    0
  6. #202 Plankton_418 (@PSW_418) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 22:13
    คุณปูนฉลาดมากค่ะ พหวีดดดดด
    #202
    0
  7. #200 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:58
    ถ้าใช้นามสกุลจริง เสร็จแน่ๆเลย แต่ระดับนี้คงสืบได้เรื่องได้ราวสาวไปได้บ้างแหละมั้ง (นี่ชอบเดา) 5555555555 
    #200
    0