(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 13 : ปลาแห้งกับแตงโม - EP 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    16 ส.ค. 59

ปลาแห้งกับแตงโม

EP 12

            “เย็นนี้ออกไปกินข้าวข้างนอกกันนะ” อยู่ดีๆ ดาวิกาก็เอ่ยขึ้นมาในเย็นวันหนึ่งที่มานั่งเล่นอยู่ที่บ้านของพิมพ์ชนก ทำให้หญิงสาวมีสีหน้าอึดอัดเล็กน้อย แต่แววตาจริงจังของดาวิกานั้นก็ทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขา “จะพาโมไปไหนละ?” เธอเอ่ยถาม เมื่อดาวิกาทำสีหน้าเหมือนการ ออกไปกินข้าว ด้วยกันครั้งนี้สำคัญกับเขา

            “ไปร้านเงียบๆ ที่มันเป็นส่วนตัวมากๆ ไม่มีใครมาถ่ายรูปโมได้แน่นอน ปลาสัญญา” ดาวิกาว่าเช่นนั้น ทำให้พิมพ์ชนกเผลอคลี่ยิ้มออกมา อย่างน้อยเขาก็กังวลถึงความรู้สึกของเธอเป็นสำคัญ

            “แล้วทำไมอยู่ดีๆถึงอยากพาโมออกไปกินข้าวนอกบ้าน?” เธอเลิกคิ้ว ทำให้ดาวิกายิ้มบางๆ

            “ปลามีคนอยากให้โมเจอ อันที่จริงก็หลายคน...” ดาวิกาเอ่ยยิ้มๆ และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้ว ทำให้ดาวิกาอธิบายต่อว่า เธอมีกลุ่มรุ่นพี่ที่สนิท ซึ่งก็คือก๊วน สามีแห่งชาติ ที่แต่ละคนก็อยากเจอพิมพ์ชนกกันทั้งนั้น และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกดูมีสีหน้ากังวลขึ้นมาอีก

            “แต่ถ้าโมไม่อยากไป...” “ไม่ใช่ว่าโมไม่อยากไป แต่โมกลัว” พิมพ์ชนกพูดขัดขึ้นมาอย่างนั้น ทำให้ดาวิกาเลิกคิ้ว แต่คำพูดต่อมาก็ทำให้เธอยิ้มแก้มปริ “กลัวเขาไม่ชอบโม” เธอว่าแล้วก้มหน้า ทำให้ดาวิกาส่ายหัว แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้พิมพ์ชนก ก่อนจะจับไหล่ของเธอไว้เบาๆ

            “เขาจะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ชอบโมกัน? พี่ๆของปลาน่ะเป็นคนใจดีกันทั้งนั้นเลยน้า” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกเม้มปาก “ไม่รู้ดิ... เขาดู...ไฮโซกัน คนธรรมดาอย่างโม...” “เฮ่ย...โม...” ดาวิกาบีบไหล่คนตัวเล็กเบาๆแล้วมองหล่อนด้วยสายตาจริงจัง

            “โมธรรมดาที่ไหนล่ะ โมเป็นคนพิเศษของปลา นะ” ดาวิกาพูดเช่นนั้น ไม่ได้หยอด ไม่ได้มุก แววตาของเธอไม่มีความทะเล้นหรือล้อเล่นอีกต่อไป และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกมองเขาด้วยสายตาที่อ่อนโยนมากขึ้น...

            “ไปนะ ไปกับปลา” เธอพูดย้ำอีกครั้ง และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกถอนหายใจออกมา

            “อื้ม... รอโมเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บนึงนะ”

...

            เขาว่าเครื่องสำอางค์พรากความไร้เดียงสาไปจากใบหน้าของหญิงสาว แต่นาทีนี้ดาวิกาแทบอยากจะถอดเสื้อสูทออกมาคลุมใบหน้าให้กับหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เพราะแม้ว่าความไร้เดียงสาในแววตาของเธอนั้นจะยังไม่ได้หายไป แต่ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์นั้นก็ทำให้พิมพ์ชนกดูเจิดจรัสจนชายหนุ่มเหลียวมอง...

            โว่ย หงุดหงิด ดาวิกานึกในใจ... หวง ในเวลาพิมพ์ชนกมักอยู่ในเสื้อยืดกางเกงยีนส์ และก็ไม่ได้แต่งหน้า ซึ่งเธอก็น่ารักมากอยู่แล้ว แต่นาทีนี้ ยิ่งมาอยู่ในชุดเดรสเปิดเผยเนื้อหนัง และใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์ขนาดกำลังดีก็ทำให้หล่อนยิ่งดูเจิดจรัสอย่างช่วยไม่ได้ และนั่นก็ทำให้หัวใจของนักแข่งรถสาวเต้นรัวด้วยความหวง

            “วู้ววว!! มาแล้วเว่ย วู้ๆๆๆๆ” เสียงอันดังที่นำมาก่อนไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นของใคร น้ำทิพย์ลุกขึ้นมาชูไม้ชูมือ เมื่อดาวิกาพาพิมพ์ชนกเข้ามาถึงห้องอาหารแบบส่วนตัวที่ถูกจองไว้ในร้านอาหารฝรั่งชื่อดัง ส่วนคนอื่นที่สำรวมกริยาอย่างราศีกับวิริฒิพาก็ลุกขึ้นต้อนรับและยิ้มให้พิมพ์ชนกอย่างเป็นมิตร

            “นั่งก่อนสิคะน้องแตงโม” ราศีเอ่ยชวนอย่างสุภาพ ทำให้พิมพ์ชนกยิ้มเขินๆ

            “สวยอ้ะ น่ารักนะเนี่ย” น้ำทิพย์ชมไม่ขาดปาก

            “เยอะ! นี่ของน้อง!” ดาวิกาโวยวาย ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดงหันไปค้อนเขา

            “อย่าถือสาเลยนะคะ ยัยซีมันก็แบบนี้แหละ” วิริฒิพาหันมาพูดกับพิมพ์ชนก ทำให้อีกฝ่ายยิ้มให้เธอเขินๆ เมื่อทุกคนนั่งลงประจำที่โต๊ะแล้ว อาหารก็เริ่มมาเสิร์ฟ แล้วทุกคนก็เริ่มเปิดปากพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง

            “ได้ยินเรื่องน้องโมมาเยอะมาก ดีใจที่ได้เจอตัวจริงซะทีนะคะ” ราศีเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก เพื่อให้พิมพ์ชนกรู้ว่าเธอเป็น นางเอก สำหรับวันนี้ และทุกคนตั้งใจจะให้ความสำคัญกับเธอ ทำให้พิมพ์ชนกเขินเล็กน้อยๆ

            “ปลาเม้าท์อะไรบ้างคะ...” พิมพ์ชนกแกล้งหันมองดาวิกาอย่างคาดโทษ

            “โอ้ ไม่ๆๆ ค่ะ ไม่ได้เม้าท์อะไรเลย ปลาพูดถึงแต่เรื่องดีๆ” ราศีรีบแก้ให้

            “เม้าท์สิ เม้าท์ว่ามันรัก มันหลง น้องโมแค่ไหน...” น้ำทิพย์ตัดเข้ามากลางลำ ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดงขึ้นมา ส่วนดาวิกาก็หน้าแดงก่ำเหมือนกัน “พี่ซี!!” ดาวิกาส่งเสียงดังใส่อีกฝ่าย ทำให้น้ำทิพย์แลบลิ้นใส่คนเป็นน้องแบบเด็กๆ ทำให้ราศีกับวิริฒิพามองหน้ากัน แล้วมองพิมพ์ชนกอย่างขอโทษขอโพย เธอจึงยิ้มเป็นเชิงไม่เป็นไร

            “อ้อ พี่ซี น้ำทิพย์ ใช่ที่เป็นตากล้องเรื่อง เพี้ยนสนิท หรือเปล่าคะ หนังดีมากเลยพี่ หนูชอบ” พิมพ์ชนกหันมาเปลี่ยนเรื่องคุย ทำให้น้ำทิพย์เลิกคิ้วยิ้มๆ “เฮ้ย รู้จักด้วยหรอ น้อยคนจะรู้จักตากล้องนะ ส่วนใหญ่เขารู้จักแต่ผู้กำกับกัน” เธอว่าอย่างประหลาดใจ “อ๋อ น้องชายหนูเรียนนิเทศเอกฟิล์มค่ะ เค้าชอบเอามาพูดให้ฟัง เลยรู้จัก” พิมพ์ชนกว่า ทำให้น้ำทิพย์มีสีหน้าประทับใจ “เออ ฉันชอบแฟนแกว่ะ” น้ำทิพย์ว่าแล้วหันมาบอกดาวิกา ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง แต่ก็ไม่ปฏิเสธ ส่วนดาวิกาก็ยิ้มแก้มปริ...

            “แล้วน้องโมละคะ ได้ข่าวว่าทำร้านกาแฟ อันนี้เป็นกิจการของที่บ้านเลยหรือเปล่าคะ” ราศีถามขึ้นมาบ้างด้วยความที่เป็นคนสนใจทางด้านธุรกิจ ทำให้พิมพ์ชนกยิ้มและส่ายหัว “เปล่าค่ะ ร้านกาแฟนี้มีแค่โมกับน้องชายคอยดูแล ที่บ้านโมทำสวนแตงโมค่ะ” เธอตอบ “อ้อ มิน่าชื่อน้องแตงโม” ราศีว่ายิ้มๆ “น่ารักดีนะคะ” เธอกล่าวทำให้พิมพ์ชนกยิ้มเขินๆ “ถ้าพี่ๆชอบทานแตงโมกัน ไว้คุณพ่อคุณแม่ขึ้นมาคราวหน้าจะขอให้ท่านขนมาฝากนะคะ” เธอว่าเช่นนั้น ทำให้ราศีเลิกคิ้วยิ้มๆ “โอย ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เกรงใจ ถ้าจะขนมาฝาก พี่ขอฝากเหมาซื้อดีกว่า” ราศีว่า

            “น่ารัก ใจดี มีน้ำใจ...” วิริฒิพากระซิบเช่นนั้นกับดาวิกา และนั่นก็ทำให้นักแข่งรถสาวยิ้มแก้มปริ “อย่าปล่อยให้หลุดมือไปเด็ดขาดนะปลาดาว” วิริฒิพาว่าเช่นนั้น ทำให้ดาวิกายิ้มบางๆ ทุกคนคุยสัพเพเหระกันอีกเล็กน้อยจนทานอาหารเสร็จ ก็ถึงเวลาแยกย้ายกันไป...

            “ผ่าน” ราศีแตะที่แขนของดาวิกาแล้วกระซิบ ก่อนที่เธอจะเดินออกจากห้องไป

            “ผ่านว่ะ” น้ำทิพย์กระซิบเบาๆกับดาวิกา เธอเป็นคนที่สองที่เดินออกจากห้อง

            “ให้สามผ่าน” วิริฒิพากระซิบเป็นคนสุดท้าย และนั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้มแก้มปริ

            “แน่ะ แอบนินทาโมหรอ” พิมพ์ชนกชี้เขาอย่างคาดโทษ เมื่อเดินตามออกมาเป็นคนสุดท้าย ทำให้ดาวิกายิ้มแล้วยักไหล่เบาๆ ก่อนจะส่งแขนยื่นให้พิมพ์ชนก “ควงมั้ย?” เธอถาม และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกยิ้มอย่างหมั่นไส้ แล้วก็เอื้อมมือมาเกาะแขนของเขาไว้... “ใส่ส้นสูงเจ็บเท้าหรอกนะถึงต้องหาที่เกาะ” เธอพูดเช่นนั้นตามประสาคนปากแข็ง แต่นั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้มแก้มปริไปแล้ว ทั้งสองเดินออกมาจากห้องอาหารส่วนตัวนั้นด้วยกัน พร้อมๆกับใครคนหนึ่งที่ดูก็รู้ว่าน่าจะเป็นแขกของร้านอาหารที่จะเข้ามาใช้ห้องต่อ...สวนเข้ามาพอดี

            “ปลา!?” เสียงนั้นเรียก ทำให้ดาวิกาเงยหน้ามองหล่อนแล้วเลิกคิ้ว

            “อ้าว น้ำมนต์...” ดาวิกาเรียกชื่อนั้นอย่างไร้ความรู้สึก อดีต คนเคยคุยของเธอนั้นเป็นไฮโซสาวหน้าตาดีนามว่า น้ำมนต์ ซึ่งเป็นลูกเจ้าของกิจการอะไหล่รถยนต์ใหญ่ ทั้งสองถูกแนะนำให้รู้จักกันในงานเลี้ยงของสปอนเซอร์และควงกันไปไหนมาไหนอยู่พักใหญ่ แต่ก็ไม่ได้ตกลงปลงใจเป็นแฟนกัน เพราะดาวิการู้สึกว่าน้ำมนต์นั้นสนใจเรื่อง ฐานะ ของเธอมากเกินไป อีกฝ่ายมักกดดันเสมอว่าดาวิกาต้องชนะการแข่งขัน และไม่ว่าจะไปไหนก็ชอบโอ้อวดว่าหล่อนกำลังคุยกับหนึ่งใน สามีแห่งชาติ และนั่นก็ทำให้ดาวิกาอึดอัด และขอตัดความสัมพันธ์กับเธอในที่สุดเมื่อกลางปีที่ผ่านมานี้เอง

            “ไม่เจอกันนาน สบายดีเหรอปลา” น้ำมนต์กล่าว แล้วหันมามองพิมพ์ชนกที่ยืนอยู่ข้างๆ

            “ข่าวที่เขาว่าปลามี คนควง ใหม่แล้วก็จริงน่ะสิ” น้ำมนต์ว่า ทำให้พิมพ์ชนกหน้าตึงขึ้นมากับคำว่า คนควง

            “มนต์...อย่าเริ่ม” ดาวิกาเสียงแข็งขึ้นมา ทำให้ฝ่ายนั้นยักไหล่

            “ก็แค่สงสัยเฉยๆ...” ฝ่ายนั้นว่าแล้วเลิกคิ้ว ทำเป็นมองเล็บมือตัวเอง “เบื่อเมื่อไหร่ก็กลับมาแล้วกันนะ”

            “นี่คุณ!พิมพ์ชนกส่งเสียงขึ้นมาเป็นครั้งแรก คนตัวเล็กเวลาโกรธนั้นราวกับตัวจะพอง แต่ดาวิกาก็รีบดึงข้อมือของเธอเอาไว้แล้วส่ายหัวเบาๆ ทำให้พิมพ์ชนกถอนหายใจ

            “อย่าไปสนใจเขาเลย ไม่คุ้มหรอก” ดาวิกาพูดเช่นนั้น แล้วดึงข้อมือพิมพ์ชนกเข้ามาเบาๆ มองหน้าน้ำมนต์อย่างนั้นแล้วโอบเอวพิมพ์ชนกเข้าไปใกล้... เธอไม่พูดอะไร เพียงแต่เดินโอบเอวพิมพ์ชนกออกไปด้วยกันตลอดทาง ปล่อยให้น้ำมนต์มองตามไปด้วยความโมโห

            “ปลา...” พิมพ์ชนกเอ่ยเรียกขึ้นมา เมื่อเห็นว่าดาวิกาดูเงียบๆ ทั้งๆที่ปกติจะร่าเริง อาจจะเป็นเพราะอารมณ์ที่ไม่ใคร่จะแจ่มใสจากการปะทะกับ คนเคยคุย อย่างน้ำมนต์เมื่อครู่ และนั่นก็ทำให้ดาวิกาหันหน้ามามองเธอ แล้วคลี่ยิ้มให้พิมพ์ชนกบางๆ เป็นเชิงตอบรับ

            “ทำไมปลาถึงเลิกคุยกับคนนั้น...เอ่อ คุณน้ำมนต์ หรอ” พิมพ์ชนกเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ เธอไม่แน่ใจว่ามันจะเป็นการจาบจ้วงเรื่องส่วนตัวของเขามากไปหรือเปล่า แต่ก็โล่งใจเมื่อดาวิกาคลี่ยิ้มให้กับเธอ

            “มันเข้ากันไม่ได้น่ะโม เรารู้สึกว่าเขา...จะว่าไงดี ต่างกับเรามากเกินไปมั้ง” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้วยิ้มๆ แล้วชี้ตัวเอง “แล้วนี่ไม่ต่าง?” เธอว่า ทำให้ดาวิกายิ้มออกมา

            “ไม่นะ” ดาวิกาว่า “เหมือนกันจนน่าประหลาด” เธอว่า ทำให้พิมพ์ชนกขมวดคิ้ว

            “เพ้อเจ้อ! เหมือนตรงไหน” พิมพ์ชนกว่าขำๆ ทำให้ดาวิกายิ้มบางๆ เมื่อเธอค่อยๆชะลอรถลงตรงหน้าบ้านของพิมพ์ชนก แล้วเงยหน้าขึ้นมามองอีกคนที่นั่งอยู่อีกฝั่ง ก่อนจะใช้นิ้วชี้จิ้มตรงอกข้างซ้ายของตัวเอง

“ตรงนี้...” ดาวิกาว่า แล้วชี้ที่หัวใจตัวเอง ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง แต่เธอก็ซ่อนรอยยิ้มไม่อยู่ ร่างเล็กได้แต่บิดตัวเขินอย่างน่ารัก ทำให้ดาวิกามองหล่อนด้วยสายตาเอ็นดู เธอเอื้อมมือไปจับมือของพิมพ์ชนกเบาๆ แต่ฝ่ายนั้นก็ไม่ได้โวยวายว่าเธอผิดคำสาบาน...ทำให้เธอลูบมันเบาๆ แล้วยกมือหล่อนขึ้นมาจูบเบาๆตรงหลังมือ...

“ปลา...” พิมพ์ชนกเอ่ยเรียกชื่อเธอเบาๆอย่างขวยเขิน แล้วเสมองไปทางอื่น แต่ก็ไม่ได้ดึงมือหนี

“เป็นแฟนกับปลานะ” ดาวิกาตัดสินใจเอ่ยออกมา เมื่อมั่นใจว่าความรักนั้นสุกงอมเต็มที่แล้ว และนั่นก็ทำให้หัวใจของพิมพ์ชนกเต้นระรัวจนน่ากลัวมันจะระเบิดออกมาจากอก เธอเงยหน้ามองดาวิกาอย่างกังวล แล้วก็เม้มปากเบาๆ “...เรา” แค่อ้าปากหัวใจก็เต้นระรัว “เรา...” พิมพ์ชนกอึกอัก ทำไมมันพูดยากเย็นอย่างนี้ก็ไม่รู้

“แค่พยักหน้าก็ได้...” ดาวิกาว่าแซวๆ และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง

แล้วเธอก็พยักหน้า

“จริงๆนะ!?” ดาวิการ้องอย่างดีใจ เผลอพยักหน้าตามพิมพ์ชนกและก็ทำให้ฝ่ายนั้นหน้าแดง

“ก็อื้อ!! จะให้ย้ำทำไมเล่า!! มันเขินนะเว่ย” พิมพ์ชนกทำเสียงงุ้งงิ้งด้วยความเขินแล้วผลักมือดาวิกาออก ทำให้คนร่างสูงหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหัว มองพิมพ์ชนกอย่างเอ็นดูอีกครา ก่อนจะลูบหัวหล่อนเบาๆ มองหล่อนนิ่งอีกครั้ง แล้วค่อยๆขยับเข้าไปใกล้พิมพ์ชนก...

ใบหน้าของทั้งสองใกล้กันแค่คืบ เมื่อดาวิกาจ้องมองหล่อนราวกับขออนุญาต แม้จะหมั่นเขี้ยวอยากจะฟัดอีกฝ่ายมากแค่ไหน ก็ไม่อาจทำตามอำเภอใจให้มันจาบจ้วงไป และแววตาแบบนั้นก็ทำให้พิมพ์ชนกหลบสายตา... สักพัก หล่อนก็เพียงหลับตาลง ปล่อยให้อีกฝ่ายขยับเข้าใกล้ แล้วประทับริมฝีปากลงบนจุดเดียวกัน...

จูบแรก ของทั้งสองไม่ร้อนรุ่ม แต่อ่อนหวานกำลังพอดี คนไม่เคยจูบออกจะเคอะเขิน แต่ก็ตอบรับสัมผัสนั้นด้วยความระมัดระวัง ความหวานและอบอุ่นนั้นทำให้หัวใจของทั้งสองเต้นรัวแทบจะเป็นจังหวะเดียวกัน ดาวิกาถอนริมฝีปากออกมาพร้อมรอยยิ้ม พิมพ์ชนกยังคงหลับตาอยู่เมื่อเธอถอยออกมาแล้วมองใบหน้าน่ารักของอีกฝ่ายอย่างเอ็นดู แล้วกดหน้าผากนั้นบนหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ

 “...เรากลับแล้วนะ” ดาวิกากระซิบเบาๆ “ฝันดีนะคุณแฟน” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกยิ่งเขิน

“แปลกๆอะ” เธอว่า “ไม่เคยมีใครเรียกว่าแฟน...”

“งั้นเดี๋ยวปลาทำให้ชินเอง...” ดาวิกาว่า “แฟนกลับบ้านแล้วนะคะคุณแฟน...”  เธอว่าเช่นนั้น ทำให้พิมพ์ชนกยิ้มค้างแล้วพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูรถลงไปยืนโบกมือลาอีกฝ่าย เมื่อดาวิกากดกระจกรถลงมาร่ำลาเธอเป็นครั้งสุดท้าย พิมพ์ชนกก็ยิ้มให้เขา แล้วกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้...

“พรุ่งนี้มาใหม่นะ... คุณแฟน” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #766 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 22:48
    กลับมาย้อนอ่านเรื่องนี้อีกรอบระหว่างรออาแต้วกับปีห้า ชอบคู่ใหม่ใบเฟิร์นมาก ขอคู่นี้เดี่ยวๆอีกซักเรื่องได้มั้ยคะ
    #766
    0
  2. #186 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 22:55
    เอร๊ยยยย เขิลตัวบิด อิคุณซียังคงความหอยหลอดเสมอต้นเสมอปลาย 
    #186
    0
  3. #167 BunG_YKS (@BunG_YKS) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 07:15
    หวานมากกกกกก
    #167
    0
  4. #166 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 01:35
    หวานมากกกกกกก ละมุนเหลือเกินนน มันไม่ใช่ความหมั่นไส้ละอะ แต่เป็นความยินดีกับความรักที่ดูสวยงาม ละมุนละไมมากๆ คุณแฟนนน~
    #166
    0
  5. #165 Idea (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 00:52
    ชอบอ่ะ หวาน
    #165
    0
  6. #164 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 23:55
    เขินไปดิ เขิน ละมุนไปอีก
    #164
    0
  7. #162 0803069175 (@0803069175) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 23:47
    เขินนนนนน?(???)?<(???)> []~(???)~* (???) (???)
    #162
    0
  8. #161 FarinMonkey (@zantan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 23:46
    ได้ทีเรียกคุณแฟนใหญ่เลยนะ
    #161
    0
  9. #160 เต้าหู้ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 23:35
    กูจะเขินอะไรขนาดนี้วะ กะอีแค่คุณแฟนนนนนนน >///<
    #160
    0
  10. #159 Neun Dewaber (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 23:27
    ฟินนนนนนง่าาาาา
    #159
    0
  11. #158 marym (@marym) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:52
    คุณแฟนนนนนนนนนนน โอ้ยตายแล้วค่า เขิน
    #158
    0
  12. #157 Lg1014 (@thamthada) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:47
    อร้ายยย ฟินหนักมากกกก
    #157
    0
  13. #156 RyoJin2911 (@RyoJin2911) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:39
    ไอ่บ้าาาาา 5555
    #156
    0
  14. #155 may4600323 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:15
    โอ้ยกูจะทำไหมเขาแค่เป็นแฟนกันเอ๊งงเสียงสูงฮ่าๆ
    #155
    0
  15. #154 ปลา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 22:06
    อ้ายยยยยยย มันดีต่อใจจจจจจจจจจ
    #154
    0
  16. #153 iamtheflash2544 (@iamtheflash2544) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 21:58
    อร้ายยย มุ้งมิ้งๆๆงื้ออออ
    #153
    0