(Fic) สามีแห่งชาติ The Series [Season1]

ตอนที่ 11 : ปลาแห้งกับแตงโม - EP 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

ปลาแห้งกับแตงโม
EP 10

            กลับมาถึงที่บ้าน ดาวิกาก็ต้องช่วยพิมพ์ชนกยกกระถางต้นไม้เอาไปไว้ในสวนอีก ซึ่งในสวนนั้น พิมพ์ชนกได้ขุดหลุมเตรียมเอาไว้แล้ว ทำให้หน้าที่ของเธอมีเพียงอย่างเดียวคือช่วยส่งต้นไม้ให้พิมพ์ชนกปลูกลงดิน เสร็จเรียบร้อยพิมพ์ชนกก็เอาสายยางรดน้ำต้นไม้ ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ทำให้ดาวิกานั่งอมยิ้มมองอยู่อย่างนั้น....

            ไม่ต้องมีกิจกรรมอะไร เอ๊กซ์ตรีม แบบที่ดาวิกาชอบ ไม่ต้องโดดร่ม หรือบันจี้จั๊มพ์ ดาวิกาไม่เคยคิดเลยว่าแค่เพียงได้มานั่งกอดเข่ามองแผ่นหลังของผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งรดน้ำต้นไม้เงียบๆอย่างนี้ มันก็มีความสุขอย่างประหลาด “นี่...ยัยตัวเล็ก” ดาวิกาลุกขึ้นไป และเรียกพิมพ์ชนกเพราะอยากจะช่วยรดน้ำต้นไม้ด้วย

            “ฮึ?” “เฮ้ย!” ฝ่ายนั้นหันมาอย่างไม่ทันระวัง น้ำในสายยางที่ถืออยู่จึงฉีดใส่ร่างสูงจนเปียกไปครึ่งแถบซึ่งเป็นต้นเหตุของเสียงร้องของดาวิกา “ฮึ้ย ปลา... เราขอโทษ” พิมพ์ชนกร้องอย่างรู้สึกผิดเมื่อเห็นอีกฝ่ายเปียกเพราะเธอ แต่ดาวิกาก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วรีบคว้าแย่งสายยางในมือของพิมพ์ชนกมา

            “กรี๊ด! ปลา อย่าๆๆ!!” พิมพ์ชนกร้องวี๊ดว๊ายลั่น เมื่อดาวิกาฉีดน้ำสายยางใส่เธอแล้วหัวเราะลั่น

            “ไอ้บ้า ... ขี้แกล้งนักใช่มั้ย” พิมพ์ชนกกัดฟันแล้ววิ่งมาแย่งสายยางจากดาวิกา ฉีดใส่หน้าอีกฝ่ายเสียเลย “แค่กๆ แตงโม เรายอมแล้ว ยอมแล้ว!” ดาวิการ้องแล้วไอแค่กๆเพราะสำลักน้ำ ทำให้พิมพ์ชนกยอมหยุดแล้วยิ้มอย่างมีชัย อดสงสารอีกฝ่ายไม่ได้ เมื่อเห็นเขาอยู่ในสภาพมะล่อกมะแล่กเป็นลูกหมาตกน้ำ แถมเสื้อเชิ้ตขาวๆนั้น นอกจากเลอะโคลนแล้ว ตอนนี้ก็ยังเปียกจนเห็น...

            “มานี่! รีบเข้าบ้านมา” พิมพ์ชนกตาโต รีบลากดาวิกาเข้าบ้านทั้งๆที่ยังหน้าแดงแปร๊ด ทำให้คนร่างสูงยิ้มค้าง “อะไรกันเนี่ย” ดาวิกาถามอย่างงุนงง เมื่อพิมพ์ชนกให้เธอนั่งลงบนโซฟาแล้วรีบวิ่งขึ้นไปชั้นบน ก่อนจะลงมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวและเสื้อยืด กางเกงขาสั้นแบบใส่อยู่บ้านตัวโคร่งๆส่งให้ดาวิกา

            “เปลี่ยนเสื้อเหอะ...” พิมพ์ชนกว่าทั้งๆยังก้มหน้า “ปลาใส่เสื้อขาว เปียกแล้วมันเห็น...เสื้อใน” คนตัวเล็กหน้าแดงก่ำ แล้วยังยืนยันจะส่งผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนให้กับดาวิกา ทำให้ฝ่ายนั้นก้มลงมองเสื้อขาวที่เปียกมะล่อกมะแล่กของตนเอง แล้วหัวเราะออกมาพลางส่ายหัว ก่อนจะยื่นมือไปรับ ความห่วงใย ของอีกฝ่าย แล้วยอมเดินเข้าห้องน้ำไป...

...

            ดาวิกาอยู่ในชุดสบายๆ ในแบบของพิมพ์ชนก ประหลาดดี เธอหมุนตัวมองตัวเองอยู่สักพัก เพราะไม่เคยแต่งตัวแบบนี้ ปกติอยู่คอนโดฯคนเดียวก็มักจะใส่เสื้อคลุมนอนเหมือนของโรงแรมไปเลย ไม่เคยจะมีอารมณ์เสื้อยืดกางเกงขาสั้นเลยสักหน และเธอก็รู้สึกว่าเธอคงจะใส่ไม่เหมาะ... แต่กับคนอีกคน เหมาะเป็นบ้า

            ดาวิกาสังเกตว่าพิมพ์ชนกเองก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาเหมือนกัน พิมพ์ชนกไม่ได้อยู่ในกางเกงขายาวอย่างที่เคยเห็นแล้ว เธอใส่กางเกงขาสั้น และขาก็สวยมาก ดาวิกาแอบนึกในใจยิ้มๆ แถมยังใส่เสื้อยืดอยู่บ้านตัวโคร่งๆ สีเทาเช่นเดียวกับเธอ ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าราวกับกำลังใส่เสื้อคู่กัน...

            “กาแฟป่าว?” พิมพ์ชนกเอ่ยถาม เธอกำลังอยู่ในครัวและง่วนกับการชงกาแฟที่เครื่องชงกาแฟขนาดเล็ก

            “เฮ้ย เพิ่งเห็น... นี่มีเครื่องชงกาแฟในบ้านเลยหรอ” ดาวิกาเอ่ยอย่างตื่นเต้น

            “ช่ายสิ ก็เราเปิดร้านกาแฟนี่นา จะคิดเมนูกาแฟใหม่ๆก็ต้องทดลองสูตรก่อนป้ะ” พิมพ์ชนกว่า และนั่นก็ทำให้ดาวิกาทำปากยู่กับความตั้งใจของอีกฝ่าย

            “ว่าไง อยากกินกาแฟแบบไหน” พิมพ์ชนกถาม ทำให้ดาวิกาที่เดินมาท้าวคางตรงเค้าท์เตอร์ยิ้ม

            “อเมริกาโน่... แต่อยากลองทำเองมากกว่า” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้ว

            “มาดิ” เธอว่าเช่นนั้น แล้วกวักมือเรียกดาวิกาเข้ามาใกล้ ก่อนจะสอนวิธีใช้ “หัวชงแบบนี้ใช้กับกาแฟเย็น ส่วนแบบนี้ใช้กับกาแฟร้อน ปลาจะกินแบบเย็นหรือร้อน” “ร้อนละกัน” “ร้อนก็อันนี้” พิมพ์ชนกยกหัวชงกาแฟขึ้นมาแล้วยื่นให้ดาวิกา บุ้ยปากให้เธอลองบดเมล็ดกาแฟใส่ลงไปด้วยตัวเอง...

            “เอ้า เงอะงะ เงอะงะ” พิมพ์ชนกแกล้งแซว เพราะดาวิกาดูไม่ค่อยจะรู้นักว่าอะไรอยู่ตรงไหน ทำให้พิมพ์ชนกส่ายหัวแล้วยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือดาวิกาให้หมุนเครื่องบดเมล็ดกาแฟใส่หัวชง... และท่าทีแบบนั้นก็ทำให้ดาวิกาเงยหน้ามองหล่อนอยู่นานสองนาน แต่กว่าหล่อนจะรู้ตัวก็บดกาแฟใส่ไว้จนเต็มแล้ว

            “...มองอะไรเล่า!” พิมพ์ชนกโวยวายอย่างนั้น เพราะรู้ตัวว่าเผลอถึงเนื้อถึงตัวอีกฝ่ายไป แม้จะเป็นเพราะไม่ทันได้ระวังด้วยความที่อีกฝ่ายชักช้า ชงกาแฟไม่ทันใจ แต่ความใกล้ชิดเมื่อครู่ก็ทำเอาหัวใจวูบไหวไม่เบา เธอจึงรีบถอยออกมาก้าวหนึ่งแล้วใช้วิธีบอกเอาว่าดาวิกาควรทำอย่างไร แต่เมื่ออีกฝ่ายเงอะงะ หล่อนก็เผลอร้อนใจ เดินเข้ามาจับมืออีกฝ่ายทำอีก “แบบนี้!!” พิมพ์ชนกว่า และนั่นก็ทำให้ดาวิกายิ้ม...

            “จะจับๆปล่อยๆทำไม อยากจับก็จับสิ...” ดาวิกาแซว และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง

            “ใคร... ใครอยากจับ ถ้าไม่ซื่อบื้อจนต้องจับมือทำก็ไม่จับหรอก โธ่!” พิมพ์ชนกว่าอย่างนั้น ทำให้ดาวิกาเลิกคิ้วแล้วยิ้มกริ่ม ก่อนจะส่ายหัวและจัดการชงกาแฟของตนเองต่อจนสำเร็จ และทั่งสองก็ยืนจิบกาแฟกันไม่พูดไม่จา จนดาวิกาเป็นคนเริ่มเอ่ยออกมาก่อนนั่นแหละ...

            “โมว่า...ขนมอะไรกินกับกาแฟอร่อยที่สุด” ดาวิกาเอ่ยถาม ทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้ว

            “จะมามุกไหนอีกเนี่ย” เห็นดาวิกาชอบเล่นมุกบ่อยๆ พิมพ์ชนกก็ชักไม่แน่ใจว่าเขาต้องการสื่อสารกับเธอหรือแค่ต้องการจะแกล้งเล่นมุกอีก ทำให้ดาวิกาหัวเราะเบาๆ

            “ไม่มุก!! เราถาม!!” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกหัวเราะออกมา

            “แล้วไป... ถามเราหรอ? เราว่ากาแฟกับเค้กเนี่ยแหละ อร่อยที่สุด คนอื่นคิดยังไงไม่รู้นะ” เธอว่า

            “ไม่ใช่เพราะตัวเองทำเป็นแต่เค้กหรอ” ดาวิกาแกล้งแซว เพราะเห็นที่ร้าน Watermelon Tree นั้นมีแต่เค้กวางขาย ทำให้พิมพ์ชนกหน้าแดง “รู้ได้ไงเนี่ย...” “เอ้า จริงหรอเนี่ย เดานะเนี่ย” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกพยักหน้า

            “แต่นั่นไม่ใช่เหตุผล! เหตุผลคือเราชอบกินเค้กกับกาแฟต่างหาก ก็เลยหัดทำแต่เค้ก” พิมพ์ชนกว่า ทำให้ดาวิกายิ้มมุมปาก น่ารัก นาทีนี้พิมพ์ชนกจะทำอะไรก็ดูจะน่ารักไปหมด...

            “ถ้าเป็นเรานะ เราว่าโดนัทกับกาแฟต่างหาก เหมาะกันที่สุด เรียกว่าเป็นของคู่กันได้เลยแหละ” ดาวิกาว่า “เหมือนข้าวเหนียวกับมะม่วง เหมือนหมูสะเต๊ะกับขนมปัง” หล่อนลากเสียงยาวแล้วมองพิมพ์ชนก ก่อนจะยิ้มกริ่ม

            “เหมือน ปลา กับ แตงโม...”

            “โอ๊ย!! ว่าแล้วมันต้องเล่นมุก!” พิมพ์ชนกพ่นลมหายใจพรืดอย่างหมั่นไส้

            “โคตรมั่วเลย ปลากับแตงโมมันจะกินด้วยกันอร่อยได้ยังไง แค่คิดก็สยองแล้ว” พิมพ์ชนกว่า

            “มั่วที่ไหน...มันกินด้วยกันอร่อยจริงๆนะ ปลาแห้ง กับ แตงโม ไง ไม่เคยได้ยินหรอ เมนูนี้” ดาวิกาว่า ทำให้พิมพ์ชนกทำหน้ายู่ๆ ใส่เธอ

“ปลาก็มีรสชาติของเนื้อปลา แตงโมก็เป็นผลไม้ จะเข้ากันได้ยังไง” พิมพ์ชนกแย้งเช่นนั้น

 “ได้สิ ก็เอาปลาไปป่น บดเป็น ปลาแห้ง มันก็จะมีรสหวาน เอามาโรยหน้าแตงโมเย็นๆ คนไทยสมัยก่อนเขากินเมนูนี้เวลาหน้าร้อน...” ดาวิกาว่า “ปลา อาจจะต้องผ่านการแปรรูปสักหน่อย กว่าจะกลายเป็นปลาแห้ง แต่ถ้ายอมให้เวลากับมันนะ มันเข้ากับแตงโมได้แน่นอน...”

คำพูดที่แฝงความนัยอย่างนั้น ทำให้หัวใจของพิมพ์ชนกเต้นระรัว เธอไม่ใช่คนโง่ ดูก็รู้ว่าเขาหมายถึงความสัมพันธ์ของเขาและเธอ เธอหลบสายตาเขา แต่ดาวิกาก็วางแก้วกาแฟของตัวเองลง แล้วเอื้อมมือมาจับมือของเธอ ก่อนจะลูบมันเบาๆ...

หัวใจของเธอเต้นแรง แต่เธอก็ไม่ได้ชักมือหนี

“โมจะให้โอกาสเรา... ลองปรับตัวเข้าหาโมดูได้มั้ย?” คำพูดเช่นนั้นของดาวิกาส่งผลให้หัวใจของพิมพ์ชนกยิ่งเต้นแรง เธอเม้มปาก แล้วช้อนตาขึ้นมองเขา ตายแล้ว เธอคิดในใจ แย่แล้ว หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะระเบิด ไม่สามารถสู้สายตาคมนั้นได้เลย...

“เรา...” พิมพ์ชนกสูดลมหายใจลึก แล้วค่อยๆดึงมือออกจากอุ้งมือของดาวิกา

“เราว่ามันเร็วไป... คือเรา...”

“เราเข้าใจ” ดาวิกาบอกเช่นนั้น “เรารู้ว่ามันเร็วไป เรารู้ว่ามันเป็นเรื่องใหม่สำหรับโม เราไม่ได้ขอร้องให้โมรีบตัดสินใจ แต่เราแค่ขอให้โมให้โอกาสเรา...” ดาวิกาบอกตรงๆเช่นนั้น และนั่นก็ทำให้พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นมามองเขา โล่งใจอย่างประหลาด ดีใจที่เขาเข้าใจ และนั่นก็ทำให้เธอยิ้มบางๆออกมา

“งั้น...เรา...” พิมพ์ชนกสูดลมหายใจลึก “เราดูๆกันไปก่อนเนอะ” พูดแล้วก็ก้มหน้าเขินอยู่อย่างนั้น

“เย้!!ดาวิการ้องออกมา แล้วจับมือของพิมพ์ชนกสองข้าง ก่อนจะชูมันขึ้นอย่างร่าเริง “เย้ๆๆ!” ท่าทางดีใจอย่างนั้นทำให้พิมพ์ชนกยิ้มขัน ดีใจขนาดนั้นเลยหรอ ..

ฟอด... จมูกโด่งๆกดลงมาที่แก้มของพิมพ์ชนก ทำให้คนโดนขโมยหอมตาโต “เฮ้ย!! ไอ้บ้า!” พิมพ์ชนกร้องลั่นอย่างตกใจ เธอรีบเอามือข้างหนึ่งกุมแก้มตัวเอง แล้วใช้มือที่ว่างตบไหล่ของเขาไปหนึ่งที เผียะ!!

“อูย...เจ็บ” ดาวิกาแกล้งโอดโอย ทำให้พิมพ์ชนกยู่ปากอย่างหมั่นไส้

“แค่บอกให้ดูๆกันไปก่อน!! ไม่ได้อนุญาตให้มาถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้!! นิสัยไม่ดีแบบนี้เดี๋ยวไม่ดงไม่ดูแล้ว!” พิมพ์ชนกว่า และนั่นก็ทำให้ดาวิกาหยุดลิงโลดได้ไปพักหนึ่ง...

“ขอโทษ...” ดาวิกาเอ่ยเสียงอ่อน “ก็มันดีใจ”

คำพูดเช่นนั้นทำให้คนตัวเล็กกว่ากอดอกแล้วอมยิ้ม

“ดีมาก ถ้าอย่างงั้นเรามาทำข้อตกลงกันใหม่...” พิมพ์ชนกว่ายิ้มๆ ทำให้ดาวิกาเลิกคิ้ว

“ชูสามนิ้วขึ้นมา” พิมพ์ชนกว่า ทำให้ดาวิกาเลิกคิ้ว แต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย

“พูดตามเรานะ... ข้าพเจ้า นางสาว...” พิมพ์ชนกพูด ทำให้ดาวิกาขมวดคิ้ว แต่ก็ยอมพูดตาม

“ข้าพเจ้า นางสาวดาวิกา โฮร์เน่” “ต๊าย นั่นนามสกุลหรอ ฝรั่งจัง” “เราเป็นลูกครึ่ง” คำตอบของดาวิกาทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้ว มิน่าละตัวสูง เธอยิ้มและกระแอม “จะขอสาบานว่า...” พิมพ์ชนกเว้นไปสักพักหนึ่งให้ดาวิกาพูดตาม “จะขอสาบานว่า...”

“จะไม่จาบจ้วงล่วงเกิน นางสาวพิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์” “โห นั่นนามสกุลหรอน่ะ ยาวจัง” “พูดไป!” “จะไม่จาบจ้วงล่วงประเวณี” “ล่วงเกิน!” “ล่วงเกิน!! นางสาว พิมพ์ชนก โฮร์เน่” “ลือวิเศษไพบูลย์!!” “ลือวิเศษไพบูลย์” กว่าจะกล่าวตามกันได้ก็เหนื่อย เพราะดาวิกาเล่นเล่นมุขใส่นามสกุลตนเองให้พิมพ์ชนกเสียอย่างนั้น

“จะไม่แตะเนื้อต้องตัว” “จะไม่แตะเนื้อต้องตัว...” “จับมือ” “จับมือ” “หอมแก้ม” “หอมแก้ม” “กอด”  “กอด” “จูบ...” “ทำอะไรได้มั่งเนี่ย!”  “พูดต่อ!!” “...เออ จูบ” “จนกว่าจะได้รับอนุญาตอย่างเด็ดขาด” “จนกว่าจะได้รับอนุญาตอย่างเด็ดขาด...” ดาวิกายอมพูดตามพิมพ์ชนกอย่างว่าง่าย ทำให้ฝ่ายที่เป็นต่ออยู่ตอนนี้ยิ้ม

“หากข้าพเจ้าผิดคำสาบาน ขอให้แพ้แข่งรถนัดชิงชนะเลิศ” “โห!!!” “พูดไป!” พิมพ์ชนกว่า ทำให้ดาวิกาทำปากงุบงิบอย่างไม่อยากพูด เพราะการแข่งรอบชิงชนะเลิศนั้นสำคัญกับเธอมาก ทำให้เธอพูดอย่างไม่เต็มเสียง... “ดังกว่านี้” “หากข้าพเจ้าผิดคำสบาน ขอให้แพ้แข่งรถนัดชิงชนะเลิศ!!” สุดท้ายก็ยอมพูดออกมาจนได้

“ดีมาก...” พิมพ์ชนกว่าเช่นนั้น “กลับบ้านได้”

“เอ้า ไล่เลย!” ดาวิกาตัดพ้อ ทำให้พิมพ์ชนกเลิกคิ้วแล้วยิ้มให้หล่อน... เมื่อแกล้งไล่และดันหลังดาวิกาออกมาได้จนถึงหน้าประตูบ้าน หล่อนก็ทิ้งคำพูดตบท้ายเอาไว้ให้นักแข่งรถสาวได้ยิ้มค้าง...

“พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ไง...”

            ก่อนจะปิดประตูบ้านไป...

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

780 ความคิดเห็น

  1. #143 BlackMotH (@BlackMotH) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 11:37
    เปิดมาคู่แรกก็น่ารักซะขนาดนี้ คู่ที่เหลือนี่คงมดขึ้นฟิคแน่ๆเลย 555
    #143
    0
  2. #141 lostinblue (@lpcypmr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 08:53
    น่ารักกกก
    #141
    0
  3. #140 BunG_YKS (@BunG_YKS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 06:21
    น้าร๊ากกกก ชอบๆ
    #140
    0
  4. #139 ปลา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 05:53
    น่ารัก เขินๆ ปลาน่ารัก
    #139
    0
  5. #137 Her (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 23:07
    เค้าน่ารักกันจัง กอดเรื่องนี้แน่นมากกกกกดดดดด
    #137
    0
  6. #135 RyoJin2911 (@RyoJin2911) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:48
    ณ จุดนี้ คุณปลา แกน่าจะแซงอิคุณซีละ เรื่องความกวนเนี่ย
    #135
    0
  7. #134 pmnik (@iampeanut) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:46
    พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่นะ โอ้ยยยยย อ้อยมากค่ะ
    #134
    0
  8. วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:27
    น่ารักมากๆๆๆๆ ไรท์ๆ เราว่าต้องใช้มุกแบบนี้เปล่าอ่า แบบตามราชบัณฑิตสถาน ฉบับ2542
    #132
    0
  9. #131 FarinMonkey (@zantan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:21
    โมน่ารักว้อยยยยย
    #131
    0
  10. #130 sonesoshi9243 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:54
    ไรท์ฟิตมากเลยค่ะ ใจสั่น ตื่นเต้น ดีใจ อ่านไม่ทัน 555



    หมั่นไส้นักแข่งรถจังเลยค่ะ อะไรมันจะเท่มันจะดูดีปานนั้น ละตัวเล็กนี่ก็เขินไปสิ โอ้ย ทั้งอิจฉาทั้งหมั่นไส้



    รอติดตามตอนต่อไปนะคะ สู้ๆ ^^
    #130
    0
  11. #129 มิลค์กี้191 (@ok-lets) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:53
    ชอบความกระล่อนของคุณปลา 555
    #129
    0
  12. #128 😊 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:10
    โหหหห ปลากะล่อนไม่ใช่น้อยเลยนะคะ

    ตอนแรกมีเกาหัวเกาคอเขินนึกว่าจะกวางน้อย ที่ไหนคุณหลอกดาววว

    ตอนนี้น่ารักจริงๆค่ะ อ่านไปเขินไปเลยเนี่ยย อมยิ้มมมม
    #128
    0
  13. #126 Isara A. (@isara67) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:05
    //ยื่นกระทิงแดงให้ไรท์รัวๆ
    #126
    0
  14. #125 wie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:04
    คุณปลาต้องเล่นทุกดอกขนาดนี้เลยรึเปล่า555555
    #125
    0
  15. #124 choddmai (@choddmai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:57
    อ่านไปยิ้มไปจนคนรอบข้างจะหาว่าบ้าอยู่แล้ว
    ขอบคุณครับไรต์
    #124
    0
  16. #121 svkmnj (@svkmnj) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:52
    น่ารักกกก
    #121
    0
  17. #120 ma-milk (@ma-milk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:51
    กวนตีน 4555 แต่ชอบ ไม่รีบร้อน แต่ได้ชัวร์ๆ คุณปลามีความมั่วนิ่มริดนึงนะ มะก่อนขี้อาย พอได้ทีละเอาใหญ่เชียว ขอให้สมหวังทั้งเรื่องรถละแฟนนะคะ
    #120
    0
  18. #118 phat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:43
    อ่านแล้ว...อมยิ้ม ^_^
    #118
    0
  19. #116 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:38
    คืองานดีอะ โมมีความโหดมาแล้ว คุณปลาก็ขี้เล่นเหลือเกิน น้ำตาจะไหลเขาเปิดใจให้กันแล้วค่ะ 😭😭
    #116
    0
  20. #115 Mirin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:36
    ขำกับคำสาบาน 555 จะกล้าผิดคำสาบานมั้ยน้อคุณปลา
    #115
    0
  21. #114 may4600323 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:33
    น่ารักมาก
    #114
    0
  22. #113 YoSChi (@koyoty_13) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:22
    ทำไม ปลา หอยหลอดขนาดนี้ !!!!! ติดมาจากซีถูกม้ะ?
    #113
    0