[จบ] เกิดใหม่เป็นน้องชายนางร้าย [BL]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 84,527 Views

  • 1,552 Comments

  • 2,769 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    27,334

    Overall
    84,527

ตอนที่ 36 : Act III : ตอนที่ 16 ไม่เสียเปล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 633 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

     แผนการของผมคราวนี้  เหมือนเวลาดูออร์เคสตรา

     วาทยกรคนหนึ่งยืนหันหลังให้ผู้ชม  กวัดแกว่งไม้ตาบองในมือ  ควบคุมการบรรเลงเพลงของคนจำนวนมากในวง

     ผมคือวาทยกรคนนั้น  และทหารของผมก็ทำเพียงรวบรวมพลังทั้งหมดของตัวเอง  ชี้ปลายดาบไปที่วงกลมที่ผมวาดไว้  รอสัญญาณมือจากผมเพื่อปลดปล่อยพลังออกไป

     ...มันก็แค่นั้น  พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจุดหมายปลายทางที่พลังของพวกเขาถูกส่งออกไปอยู่ที่ไหน  และผมก็จะไม่บอกด้วย 

     อา... โคตรรู้สึกหดหู่เลย

     เพียงในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่วัน  คนจำนวนหลายล้านต้องเสียชีวิตโดยไม่ได้ทำความผิดอะไร  และทั้งหมดนั่นเป็นผลงานของผมเอง

     ก็ไม่ได้อยากจะถล่มเมืองหลวงของทุกประเทศในภาคพื้นทวีปหรอกนะ  แต่ว่านี่เป็นวิธีเดียวที่จะหยุดความหายนะของรัฐอิสระลาน่าได้ 

     พวกเรามีทหารไม่ถึงหนึ่งแสนคน  และพวกเขาคือคนจำนวน 2 ใน 10 ของรัฐอิสระลาน่า  เป็นคนหนุ่มชายหญิงที่ฝันหวานถึงโลกที่สวยงามซึ่งพวกเขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน 

     ผมให้ความหวัง  วาดความฝัน  และไม่กล้าทำลายมัน  รวมทั้งไม่อยากหนีเอาตัวรอดคนเดียว

     ดังนั้น  ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ  มีแต่ต้องสร้างความหายนะในระดับที่พวกทหารที่คิดจะบุกโจมตีลาน่าหันหลังกลับไปช่วยเหลือประเทศตัวเอง

     พลังเวทโจมตีที่เหมือนฝนห่าใหญ่นี้  ไม่สามารถสังหารคนที่แข็งแกร่งจริงๆ ได้  ดังนั้น  ความเสียหายจะเป็นในรูปแบบของการทำลายสิ่งก่อสร้างและคนอ่อนแอ  ทว่า  ก็มีคนอ่อนแอในเมืองหลวงจำนวนมากที่สำคัญกับการพัฒนาประเทศ  มีความสำคัญต่อจิตใจของทหารคนสำคัญหลายๆ คนจากประเทศนั้นๆ

     ทั้งหมดนี้  เป็นเพียงการชะลอเวลา  แต่โหมกระพือไฟความโกรธแค้นของศัตรู

     หวังว่าเมื่อถึงตอนนั้น  รัฐอิสระลาน่าจะแข็งแกร่งพอต่อต้านพวกเขาได้...

     ผมลืมตาขึ้นมาเมื่อบังคับนกประดิษฐ์ปลอมๆ บินไปถึงมือสายสืบของลาน่าแล้ว  พวกมันเหมือนดวงตาที่สามของผม  ไอ้เวทนี่ก็กินพลังเวทเยอะไม่ต่างจากวาร์ปเท่าไหร่  แต่เทียบไม่ได้กับการเปิดวาร์ปส่งพลังเวทของพวกทหารจริงๆ  แค่ 5 นาทีพลังเวทของผมก็หายไปครึ่งหนึ่ง

     ผมลุกขึ้นยืน  มองบรรดาทหารที่หน้าซีดเซียวจากการใช้พลังเวทจำนวนมาก "วันนี้พอแค่นี้  ส่วนวันพรุ่งนี้  เราจะเริ่มออกเดินทางไปยังลอแรน  เตรียมตัวให้ดี  โดยเฉพาะพลขับหุ่นรบเวท"

     พวกทหารต่างทำความเคารพผมเสียงดังด้วยท่าทางเข้มแข็ง  ก่อนจะแยกย้ายกันออกไปพักผ่อน

     และเมื่อไปถึงยังลอแรน  ที่รอเราอยู่คือกองทัพใหญ่โตหลายแสนคนของไพม์  เรียกว่าการบุกของลาน่าไม่ถูกต้องตามตำราพิชัยสงครามเลยสักนิดเดียว  มีอย่างที่ไหนกัน  ฝ่ายบุกคนน้อยกว่าฝ่ายตั้งรับหลายเท่าขนาดนี้

     แต่มันก็พอจะบอกได้ว่าครั้งนี้ไพม์ทุ่มสุดตัวแล้วจริงๆ  ถูกผมต้อนจนตรอกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

     "ไง  หัวหน้าตระกูลลังค์  วันนี้นำทัพเองเลยเหรอ" ผมส่งเสียงทักทายเมื่อเห็นคนที่ฝ่ายสายสืบส่งรูปวาดมาว่าเป็นหัวหน้าตระกูลลังค์  ปีนี้ก็ใกล้จะห้าสิบแล้ว  แต่ก็ยังต้องออกมานำทัพศึกเอง  ถือว่าคำยั่วยุที่ถูกส่งไปตอนไว้ชีวิตทหารได้ผลล่ะนะ

     "เจ้าเด็กสารเลว!  ข้าในฐานะคนตระกูลลังค์จะกำจัดเลือดเสียอย่างเจ้าเพื่อปกป้องโลกใบนี้เอง!!" อีกฝ่ายตะโกนตอบโต้มาด้วยสีหน้าดุดัน

     อู้ววว  ถึงขั้นปกป้องโลกเลยทีเดียว

     ผมเดินออกมาคนเดียวจากกองทัพ  ในมือมีปืนพลังเวทรุ่นทดลอง  ยิ้มให้อีกฝ่าย

     "พูดได้ดีนี่นา" ผมหัวเราะ "แต่ว่าอยากรู้จัง... ฝีมือจะเก่งเหมือนปากไหม?"

     ผมยกปืนในมือขึ้นมาเล็งและยิงออกไป  เจ้าปืนตัวนี้เป็นผลงานวิจัยใหม่ล่าสุดของสถาบันวิจัยแห่งรัฐอิสระลาน่า  มันประกอบด้วยวงเวทและหินขยายพลังจำนวนมากซ้อนกันอย่างเป็นระบบ  เรียกว่าใช้พลังไปแค่ 1 แต่ออกมา 1,000  เสียดายที่ยังทำออกมาได้ไม่สมบูรณ์แบบ  นอกจากจะชิ้นใหญ่แล้วยังหนักอีกต่างหาก  แถมตอนนี้ยังสำเร็จแค่กระบอกเดียวด้วย

     อย่าถามถึงงบที่ผมทุ่มให้โปรเจคนี้เด็ดขาด...

     ลำแสงสีม่วงพุ่งทะยานออกไปยังหัวหน้าตระกูลลังค์  และบรรดาพลทหารขับหุ่นรบเวทที่รีบพุ่งเข้ามาพยายามใช้โล่ปัดพลังเวท

     ทว่าเมื่อแสงสีม่วงกระทบกับโล่ของหุ่นรบเวท  ไม่เพียงไม่สามารถสะท้อนมันออกไปได้  มันกลับวิ่งพล่านไปทั่วทั้งตัวหุ่นรบเวท  แล้วหลังจากนั้นก็กระโดดเข้าใส่หุ่นรบเวทตัวที่อยู่ใกล้และโลหะบริเวณใกล้เคียงทั้งหมด  ซึ่งก็รวมไปถึงชุดเกราะอย่างดีของหัวหน้าตระกูลลังค์ด้วย

     "เวทนี้ผมคิดขึ้นมาเพื่อจัดการกับพวกในหุ่นรบเวทโดยเฉพาะเลย  เพราะว่าทางนี้เองก็ต้องการหุ่นรบเวทเพิ่มเหมือนกัน  ก็เลยต้องพยายามให้หนักหน่อยล่ะนะ" ผมอธิบายพลางหัวเราะกับภาพที่เห็นไปด้วย

     เพราะว่าเรียนจบสายวิทย์มา  ทฤษฎีเกี่ยวกับไฟฟ้าและฟ้าผ่าก็พอรู้อยู่บ้าง  แต่ว่าจะเปลี่ยนจากแนวความคิดมาเป็นรูปแบบการใช้เวทให้ใช้งานได้จริงๆ ก็ลำบากเอาเรื่อง

     ด้วยเวทสายฟ้าแรงสูงสุดๆ นี้  คนข้างในอ่ะเกรียมแน่  แต่หุ่นรบเวทที่ทำจากโลหะชั้นเลิศทั้งตัวน่าจะไม่มีปัญหาอะไร  เอามาดัดแปลงเปลี่ยนเป็นหุ่นรบเวทของลาน่าได้  เป็นสินสงครามที่ดีเลยล่ะ  ประหยัดเวลาผลิตของใหม่ไปได้เยอะเลย

     "ไม่ต้องห่วง ความตายของเจ้าไม่เสียเปล่าหรอก" ผมบอกหัวหน้าตระกูลลังค์ในตอนนี้ที่กำลังจะสิ้นลม  

     ผมยกปืนขึ้นเล็งยิงจุดที่พวกหุ่นรบเวทของไพม์กระจุกตัวกันอยู่อย่างรวดเร็ว  โชคดีที่ใช้อุปกรณ์เวทที่ช่วยทั้งขยายภาพเป้าหมายและขยายพลังเวท  ทำให้ผมสามารถยิงเวทที่ใช้พลังเวทมหาศาลนี้ออกมาได้หลายสิบนัด  เสร็จแล้วก็รีบวิ่งถอยหลังกลับมาเมื่อทางฝั่งไพม์ทำท่าจะเริ่มบุกโจมตีพวกเราแล้ว  ผมผิวปาก  ยกมือขึ้นกระดิกนิ้วให้สัญญาณกับพวกทหารด้านหลังของตัวเอง

     พลขับหุ่นรบเวทของลาน่าต่างพุ่งทะยานออกไปจัดการกับพวกตัวปัญหาอย่างพลขับหุ่นรบเวทของอีกฝ่ายก่อน  ตอนนี้  ด้วยจำนวนที่ใกล้เคียงกัน  ทำให้เกิดภาพการต่อสู้ที่ดุเดือดสุดๆ ขึ้น

     เท่านี้...  พวกลูกน้องคงเลิกคิดว่าผมใช้เป็นแต่วิธีต่อสู้แบบสกปรกๆ แล้วสินะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 633 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #929 เจ้ามนุษย์ทาส (@Laksanaree22) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:35
    อยากลูบหัวหนู
    #929
    0
  2. #830 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 22:11
    เทพที่แท้ทรู เก่งมาก ลู๊กกกกก
    #830
    0
  3. #230 anonym (@rule) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 23:45
    สงครามนั้นเอาแค่ชนะกับแพ้ สิ่งที่ทำไม่ได้ผิด ทุกคนต้องเลือก จะปกป้องคนที่ตัวเองรักอย่างไรให้ดีที่สุด ถ้าแพ้ผลลัพธ์ที่จะได้รับคงเป็นนรกบนดิน
    #230
    0
  4. #229 เอลิสเซีย (@pasallatel) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 23:37
    น้อง สงคราม ถ้าเราแพ้เราก็วอดวาย ความยุติธรรมและการต่อสู้อย่างยอดยุทธ์มันไม่ทำให้ประชาชนของน้องรอดตายนะ อย่าไปพูดถึงมันเลยว่าสกปรกหรือป่าเถื่อน มันขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ที่แน่นอนต่างหาก ในเมื่ออีกฝ่ายไม่คิดจะปรานีดีแต่พยายามจะเหยียบย่ำ วิธีการให้ได้ชัยชนะในยุคที่กฎปลาใหญ่กินปลาเล็กไม่มีคำว่ายุติธรรมหรือใสสะอาดหรอกนะ ผู้ชนะเท่านั้นคือผู้เขียนประวัติศาสตร์...ที่ทำอยู่มันถูกแล้ว จงใช้ทุกวิธีเพื่อชัยชนะ ไม่ว่ามันจะสกปรกแค่ไหนเพื่อบ้านจงมุ่งหน้าเดินบนเส้นทางสีเทาๆ นี้ต่อไปเถอะ
    #229
    0
  5. #228 ALLOTMENT (@1993058) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:56
    ต้องเรียกว่าอะไรดีละครับเนี่ย
    #228
    0
  6. #227 tinylight (@tinylight) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:43
    น้องคิดมากหน่า นี่สงครามนะ ไม่ใช่งานประลองดาบ ตาต่อตา ฟันต่อฟันอะไรเทือกนั้นน่ะ ไม่มี๊ไม่มีหรอกค่ะ สบายใจค่ะว่าไม่สกปรก 5555
    #227
    0
  7. วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:27
    ฆ่ามันๆๆๆ
    #226
    0
  8. #225 arij-joint (@arij-joint) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:27

    นี่ยังคิดว่าไม่สกปรกอีกหรอคะ คุณน้อง เฮ้ออออ

    #225
    0
  9. #224 Diabolus (@charnid) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:19

    เรื่องวิธ๊การของน้องลั้ว ของละไว้ในใจก็พอมั้ง

    #224
    0
  10. วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 21:26
    มันสกปรกตั้งแต่แรกแล้วนะ 55555
    #223
    0
  11. #222 Kuma san (@010844) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 21:16

    555ห่วงแต่เรื่องนั้นหรอ

    #222
    0