คัดลอกลิงก์เเล้ว

[OC/AU/THAI] #คิดถึงเมี่ยง [KyuMin]

โดย Kwannoyz

ในวันหนึ่ง..เราอาจจะโดนใครสักคน #คิดถึง โดยไม่รู้ตัว :)

ยอดวิวรวม

346

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


346

ความคิดเห็น


11

คนติดตาม


10
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 ก.พ. 61 / 20:33 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


#คิดถึงเมี่ยง

by

Kwannoyz

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 10 ก.พ. 61 / 20:33

บันทึกเป็น Favorite


#ทับศัพท์ก่อนคิดถึงเมี่ยง

*ไดเร็คเตอร์ตำแหน่ง Director (ระดับผู้บริหาร)

*ควอลิตี้เมเนเจอร์ตำแหน่ง Quality Manager (ระดับผู้จัดการ)

*ซีเนียร์โปรแกรมเมอร์ตำแหน่ง Senior Programmer (ระดับปฏิบัติการอาวุโส)

*บีเอ: BA: ตำแหน่ง Business Analyst (ระดับปฏิบัติการอาวุโส)

*ดีบีเอ: DBA: ตำแหน่ง/ทีม Database Administrator

*จาว่าโปรแกรมเมอร์ตำแหน่ง Java Programmer (พัฒนาระบบด้วยภาษาโปรแกรมชื่อ Java)

*มาสเตอร์ดาต้า: Master Data: ข้อมูลตั้งต้นสำหรับใช้งานระบบ

*เออเรอร์: Error: ข้อผิดพลาดของระบบ

*โค้ด: Code/Coding: การเขียนโปรแกรม

*ล็อก: System Log: ข้อมูลเกี่ยวกับการทำงานในส่วนใดของหนึ่งของระบบ

*อินเด็กซ์: Index Database: การทำดัชนีเพื่อสืบค้นข้อมูลจากฐานข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว

*โปรเจ็ค: Project: โครงการพัฒนาระบบ

*เวนเดอร์: Vendor: กลุ่มบุคคลจากองค์หรือบริษัทซึ่งรับหน้าที่ดำเนินการพัฒนาระบบให้แก่ลูกค้า

*โปรดักชั่น: Production: การนำระบบที่พัฒนาสำเร็จแล้วเพื่อใช้งานจริง

*เชนจ์: Change Request: การเปลี่ยนแปลงกระบวนการทำงานเดิมจากที่เคยกำหนดไว้โดยผู้ร้องขอคือลูกค้า

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

เมี่ยง ขอ 5 นาทีประโยคบอกเล่าแกมขอร้องที่ได้ยิน เรียกให้คนที่กำลังจะกินข้าวไข่เจียวผละมือจากกล่องโฟม เจ้าของชื่อเมี่ยงถอนหายใจ มองตามร่างกระทัดรัดของหญิงสาวที่ยังคงพยักพเยิดให้เขาเดินตามเธอไปยังห้องประชุมริมซ้ายสุดของฟลอร์

แป๊บเดียวจริงๆเมี่ยงเมื่อได้ยินชลพูดอีกครั้ง เมี่ยงเลยยอมพาตัวเองจากเก้าอี้ เดินลากรองเท้าแตะลายหัวหมีสีน้ำตาลพลางเสยปอยผมปรกหน้าผากยามที่เปิดประตูเข้าไปและจับจองพื้นที่ชิดผนังห้องเย็นได้

คุณเมี่ยงมาก็ดี พี่แอนคิดว่าเรื่องนี้คุณเมี่ยงน่าจะช่วยอธิบายพวกเราได้น้ำเสียงที่ฟังแล้วชวนง่วงช่างสวนทางกับภาพที่กำลังปรากฏบนโปรเจ็คเตอร์ แถบสีแดงเป็นทางยาวหลายบรรทัดบนหน้าจอของระบบจัดการความพึงพอใจลูกค้า ดึงทุกสายตานับสิบจากคนในห้องให้หันมามองที่เมี่ยงเป็นตาเดียว

“...” ริมฝีปากสีอ่อนเม้มเข้าหากันระหว่างให้เวลาตัวเองเพื่อประมวลผลความผิดพลาดจากข้อความที่ไม่ควรจะเด่นเป็นสง่ามากกว่าโปรไฟล์ลูกค้าที่แสดงผลด้านล่าง เมี่ยงผ่อนลมหายใจ ก่อนผละตัวจากผนังที่เคยพิง

ข้อความนี้เกิดจากการโหลดดาต้าขึ้นไปไม่ครบครับ เดี๋ยวเมี่ยงจะให้น้องดีบีเอเช็คให้

เมื่อเอ่ยจบ ชลที่ยืนอยู่ข้างกันจึงหันมาพยักหน้าแทนคำขอบคุณ เมี่ยงทำแค่ยักคิ้วตอบบีเอเพื่อนสนิท และทำท่าจะหมุนตัวเดินออกไปจัดการกับมื้อเช้าที่ยังค้างคา ทว่า..

แล้วต้องทำยังไงรอบหน้าถึงจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้คะ

เมี่ยงเปิดประตูห้องประชุมค้างไว้ ก่อนหันมาสบตากับหญิงวัยกลางคนผู้ถาม ในระหว่างนั้นเมี่ยงเห็นจากหางตาว่าชลกำลังส่ายหน้าแทนประโยคปรามที่เขามักได้ยินจากปากเธออยู่บ่อยครั้ง

เมี่ยงใจเย็นดิวะ

เอาน่า ช่างมันเหอะ

ที่เหลือชลเคลียร์ให้ ขอบใจนะเมี่ยง

 

คือ ทีมเราจะมีเช็คลิสต์ในการเอาข้อมูลขึ้-

พี่ว่าให้คุณเมี่ยงตอบแทนคุณชลดีกว่านะคะ

และนั่นก็ดูเหมือนจะทำให้อารมณ์หอมกรุ่นเหมือนกลิ่นไข่เจียวยามเช้าของเมี่ยง แปรเปลี่ยนเป็นผักบุ้งไฟแดงที่เปลวเพลิงพุ่งออกจากกระทะอย่างไรอย่างนั้น

คำตอบของผมก็เหมือนของชลครับ ทีมเรามีเช็คลิสต์ในการทำงาน อย่างที่ผมแจ้งว่าเราต้องไปตรวจสอบกับทีมดีบีเอ ว่ามาสเตอร์ดาต้าที่ได้รับมาจากทีมพี่แอนถูกต้องครบถ้วนจริงหรือเปล่า

“...” ชลปิดเปลือกตาก่อนผ่อนลมหายใจ เมื่อคำอธิบายของเมี่ยงได้แทนเสียงกระดิ่งเปิดยกแรกของวันนี้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

เมี่ยงก็พูดตรงไป

แล้วจะให้เค้าพูดเหน็บเราไปเรื่อยๆทุกครั้งที่เจอเออเรอร์แบบนี้เหรอ

ก็ตอบแบบปกติ แบบที่ชลตอบนี่ไง

ไม่ใช่แนวอะ อีกอย่างนะเว้ย ไอ้แมสเสจบนหน้าจอน่ะ บอกว่าดาต้าจากทีมเค้านั่นแหละผิด

ก็พี่แอนเค้าไม่รู้เปล่าวะเมี่ยง ใจเย็นดิ

เลยต้องบอกให้รู้ไง โคตรขัดจังหวะกินไข่เจียวเลยชลถอนหายใจยาวเมื่อเห็นเพื่อนสนิทก้มหน้าตักข้าวไข่เจียวเข้าปาก ก่อนหันไปสนใจจอมอนิเตอร์แทนเธอที่ยังนั่งท้าวคางไปกับโต๊ะทำงานเจ้าของฉายาพี่เมี่ยงสายวอร์

แล้วนี่ถ้าชลไม่อยู่ ใครจะคอยรั้งเมี่ยงวะได้ผล..ประโยคนั้นเรียกให้เมี่ยงหันมาจ้องเธอ แต่ก็แค่สามวินาทีไม่ขาดไม่เกิน

ทำไมต้องรั้ง นี่ใช้ชีวิตด้วยเหตุผล

จ้าาา พี่เมี่ยงคนหล่อชลยิ้มก่อนจะหมุนเก้าอี้กลับไปยังโต๊ะของเธอที่ห่างจากซีเนียร์โปรแกรมเมอร์แค่ครึ่งเมตร

เมี่ยงมองเพื่อนสนิทที่เรียนจบมาจากสถาบันเดียวกันเพียงชั่วครู่ ก่อนลดสายตาลงมองการ์ดแต่งงานที่ยังวางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา ..ชลกำลังจะแต่งงาน และนั่นคือเหตุผลที่เธอกังวลว่าในวันที่ไม่มี ’ศิชล’ เป็นคู่หูกับ ’มนินทร’ จากที่เคยเป็นพี่เมี่ยงสายวอร์ เขาจะกลายเป็นพี่เมี่ยงแม่ทัพปืนใหญ่ไปเลยหรือเปล่า..

 

 

พี่เมี่ยงงง เซิร์ฟช้าอีกแล้วง่า

มึงก็เช็คล็อกสิจุ๊น พี่ไม่อยู่แล้วมึงจะทำยังไง

ทำไมพี่เมี่ยงต้องไม่อยู่วะ พี่เมี่ยงจะไปไหนนน

โอ๊ย ไอ้หิน มาพาเพื่อนมึงออกไปจากแขนพี่ที

เสียงโหวกเหวกกลั้วหัวเราะที่ดังมาจากห้องโถงขนาดใหญ่ รายล้อมด้วยโต๊ะสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งเป็นที่จับจองของมนุษย์จาว่าโปรแกรมเมอร์นับสิบคน เรียกให้ชายหนุ่มผู้มาใหม่ทำได้เพียงกวาดสายตามองทั้งรอยยิ้มบาง ..มือใหญ่กระชับกระเป๋าหนังโลโก้แบรนด์ที่อาจจะมีราคาแพงกว่าเงินเดือนของเด็กบางคนในฟลอร์นี้ ก่อนเดินตรงเข้ามาใกล้

..และ ’คณิตศาสตร์’ ก็เห็นภาพของเด็กหนุ่มผมยาวระต้นคอคนหนึ่งดึงข้อมือเพื่อนร่วมงานผมสีทอง ซึ่งกำลังคล้องแขนคนที่เป็นนัดสำคัญของเขา

ไอ้จุ๊น มาแก้เว็บเซอร์วิสเดี๋ยวนี้” ว่าพลางก็ดึงข้อมืออีกฝ่าย แต่เพราะขนาดตัวที่พอกัน หินเลยออกแรงลากจุ๊นออกจากพี่เมี่ยงไม่ได้สักที

นี่มันพักเที่ยงโว้ยเพื่อนหิน เดี๋ยวบ่ายโมงเพื่อนจุ๊นจะรีบแก้ให้นาจา

เมี่ยงส่ายหน้าตอนฟังไอ้สองแสบนี่เถียงกันเหมือนเป็นของว่างระหว่างวันที่ขาดไม่ได้ มืออีกข้างเลยเคาะแป้นพิมพ์เช็คล็อกของระบบก่อนจะโน้ตข้อความไว้ว่าช่วงบ่ายคงต้องทำอินเด็กซ์เพิ่ม ..กระทั่งมีเงาของใครบางคนมาหยุดยืนริมโต๊ะจึงเรียกความสนใจจากซีเนียร์โปรแกรมเมอร์ให้เงยหน้าขึ้นมอง พร้อมกับมือของจุ๊นที่ผละออกจากข้อมือเขาอย่างง่ายดาย

สวัสดีครับพี่คิด/สวัสดีครับพี่คิด” เมี่ยงหันไปหรี่ตาจ้องรุ่นน้องที่ยืนตัวตรง โค้งพนมมือไหว้เหมือนได้เห็นศาลพระภูมิเคลื่อนที่ และคนที่จะทำให้เห็นท่าทีเคารพนบนอบผิดไปจากนิสัยทโมนของเจ้าพวกนี้ ก็คงมีแค่ ’คุณคิด’ นี่ล่ะที่ทำได้

สวัสดีครับจุ๊น หิน” หลังคุณคิดเอ่ยทักทาย คู่ซี้จุ๊นหินก็ฉีกยิ้มหวานก่อนพากันกอดคอรีบก้าวไปยังที่นั่งของตัวเอง เมี่ยงส่ายหน้าอีกรอบเมื่อสองคนนั้นหันมาทำปากขมุบขมิบแบบไม่มีเสียงแทนคำถามว่า ’คุณคิดมาทำไม’ ก็ในเมื่อไม่รู้จุดประสงค์ คงไม่ต้องเดาให้เสียเวลาเมื่อเจ้าของปริศนานั้นได้ลากเก้าอี้ของชลมาใกล้และนั่งลงข้างกัน

คุณคิดมีอะไรหรือเปล่าครับ” พอได้ยินคำถามแบบนั้น คณิตก็อดหัวเราะเบาๆออกมาไม่ได้

นี่คือคำทักทายแรกของเมี่ยงใช่ไหม” เมี่ยงไหวไหล่น้อยๆอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่นั่นก็ไม่ทำให้คนเอ่ยรู้สึกอะไรมากไปกว่าความเคยชิน

ผมจะมาดูแลโปรเจ็คนี้แทนชล

หา!?” ใบหน้าของคนที่มีท่าทีเมินเฉยในตอนแรก กลับหันมาจ้องเขาพลางขมวดคิ้วเป็นปม

แต่ชลเป็นบีเอนะครับ

ครับ ผมก็จะเป็นบีเอทีมเมี่ยงไง

แล้วคุณคิดจะไม่เป็นเมเนเจอร์แล้วเหรอครับ” คำถามเถรตรงนั้นทำให้คณิตหลุดหัวเราะ

เป็นครับ แต่ก็จะมาเป็นบีเอให้เมี่ยงด้วย

ถึงคิ้วที่ขมวดกันอยู่จะไม่คลายปม แต่เมี่ยงก็พอเข้าใจว่าทำไมคุณคิดจึงลงมาจัดการโปรเจ็คนี้ด้วยตัวเอง เหตุผลน่ะมีไม่มากเกินให้เดา ข้อหนึ่งคือบีเอขาด ถ้าข้อแรกไม่ขาดก็แปลว่าบีเอที่รับมายังไม่มีประสบการณ์มากพอนั่นคือข้อสอง หรือไม่ บีเอที่รับมาและมีประสบการณ์แล้ว ก็ดันโดนดึงตัวให้ไปอยู่ไซต์งานอื่นแทนที่นี่ เป็นเหตุผลข้อที่สาม

แต่คงไม่มีใครรู้เหตุผลข้อที่สี่ ..มากไปกว่าเจ้าของตำแหน่งควอลิตี้เมเนเจอร์ที่นั่งข้างซีเนียร์โปรแกรมเมอร์อยู่ตรงนี้หรอก

 

 

ชลไม่บอกเราก่อนเลยว่ะ

บอกไรอะ’ เมี่ยงถอนหายใจพลางเอ่ยพูดกับปลายสายระหว่างรถไฟฟ้าจอดที่สถานีอนุสาวรีย์ชัย

เรื่องคุณคิดไง

อ๋อ พี่คิด’ เมื่อได้ยินเสียงสดใสเอ่ยเรียกชื่อนั้นก็เผลอบึนปากไปเองเสียได้

นั่นแหละ ไม่บอกกันก่อนวะว่าเค้าจะมาแทน

เอ้า ก็ชลไม่รู้เหมือนกันไง พี่จอนบอกแค่ว่าเดี๋ยวส่งบีเอคนใหม่ไปให้

เมี่ยงถอนหายใจเมื่อได้ยินชลอ้างถึงไดเร็คเตอร์ของออฟฟิศเรา เพราะถ้าเป็นคำสั่งที่มาจากพี่จอน เขาเองคงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ

ไม่เห็นเป็นไรเลยเมี่ยง ดีเสียอีก ได้ตั้งเลเวลพี่คิดเลยนะเว้ย

“...” เมี่ยงถอนหายใจยาวแทนคำตอบนั้น และดูเหมือนคนฟังจะเข้าใจได้ไม่ยาก

เมี่ยงคิดดูนะ ถ้าเอาบีเอใหม่ ก็พามาตายโปรเจ็คเราเสียเปล่าๆ หรือถ้าจะไปดึงพี่ๆจากไซต์อื่น มันก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลย

“…”

เอาน่าเมี่ยง ก็คนเคยสนิ-’

หยุด พอเลย

เมี่ยงเม้มปากในขณะที่เบี่ยงตัวหลบให้หญิงสาวคนหนึ่งนั่งลงตรงที่ว่างหน้าเขา แต่คนใจดีที่ไม่ปรากฎรอยยิ้มใดบนใบหน้าในตอนนี้ กลับทำให้ผู้หญิงคนนั้นรีบเม้มปากเมื่อรู้ว่าตัวเองส่งยิ้มขอบคุณเก้อ

ถือว่าช่วยกันให้โปรเจ็คคอมพลีทเนอะเมี่ยง

ชลก็พูดได้ปะวะ ไปแล้วนี่

โห ขี้ประชดว่ะ นี่ชลลี่ไง จำไม่ได้เหรอออ

จากที่เคยกังวลใจไปชั่วครู่ คนที่ยืนพิงใกล้ประตูทางออกรถไฟฟ้าก็เผลอยิ้มน้อยๆออกมาเมื่อได้ยินเพื่อนสนิทเอ่ยแบบนั้น เมี่ยงฟังชลเล่าเรื่องลองชุดแต่งงานพลางทอดมองออกไปยังแสงไฟบนยอดตึกสูง แค่เพียงพริบตาที่อาคารสำนักงานหลังเดิมเคลื่อนผ่านไป ภาพความทรงจำของวันเก่าก็ไหลย้อนกลับมา

.

.

.

ผมเตือนเมี่ยงหลายครั้งแล้วนะ เรื่องใจร้อน

ใจร้อนตรงไหน คุณคิดนั่นแหละไม่เข้าใจ

ไม่เข้าใจอะไร

ไม่เข้าใจว่าเมี่ยงก็เป็นของเมี่ยงแบบนี้ไง

หน้าจอโน้ตบุคถูกพับปิดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนและเดินออกไปนอกห้องประชุมอย่างพยายามไม่ใส่ใจสายตาของใครอีกคนที่ยังมองมา ..สามปีก่อน เมี่ยงถูกแอสไซน์ให้ลงโปรเจ็คของธนาคารแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพ โมบายแบงค์กิ้งในยุคนั้นเต็มไปด้วยการแข่งขันระหว่างเวนเดอร์ใหญ่ ที่แย่งชิงกันเพื่อมอบความล้ำสมัยไฮเทคให้กับลูกค้าแต่ละเจ้า ออฟฟิศของเราก็มีชื่อเสียงไม่น้อยหน้าใคร แน่นอนว่าการได้ทำงานในธนาคารแห่งนี้ มันคือโอกาสและการต่อยอดอนาคตของน้องในทีมได้

โปรเจ็คนั้นคืองานแรกที่เมี่ยงเป็นพี่ซีเนียร์ การดูแลน้องอีกหลายชีวิตคืองานใหม่ที่ยิ่งใหญ่และท้าทาย ใจของเมี่ยงเต็มไปด้วยไฟ เขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ผลงานออกมาดี ..ในทางกลับกัน เมี่ยงก็ยินดีที่จะปกป้องความดีความชอบของทุกคนที่อยู่ภายใต้การดูแลของเขา

 

ทำไมคุณเมี่ยงถึงเปลี่ยนวิธีตอนนี้ไม่ได้คะ

เพราะทีมเดินหน้าทำโมดูลนี้มาเกิน 70% แล้วครับ ผมถึงขอเสนอให้เราเอางานส่วนนี้ขึ้นไปก่อน แล้วค่อยทยอยปรับแก้หลังโปรดักชั่นรอบแรก

แบบนี้พี่ก็ต้องเสียเวลาเทรนเด็กสองรอบสิคะ

แต่น้องของเมี่ยงก็ต้องเสียเวลารื้อโค้ดใหม่เหมือนกันนะครับ

แต่นั่นคืองานของคุณไม่ใช่หรือไง

โอเคครับ เดี๋ยวผมกับทีมจะลองหาโซลูชั่นดู

ต้องหานะคะคุณคิด พี่ไม่ยอมให้ขึ้นไปทั้งแบบนี้หรอกค่ะ

แต่ทีมอาจจะยังปรับได้ไม่หมดด้วยเวลาที่มีอยู่นะครับ ส่วนนี้เดี๋ยวผมกับเมี่ยงจะปรึกษากันอีกที แล้วค่อยนัดประชุมกับคุณเพ็ญอีกรอบครับ

อืม ก็ได้ค่ะ ฝากคุณคิดด้วยนะคะ

นั่นคือที่มาของการที่เขาและคุณคิดต้องนั่งประชุมกันสองคน ก่อนจะจบลงภายในเวลาไม่เกิน 5 นาที..

 

ไฟในห้องทำงานยังคงเปิดทิ้งไว้เพียงดวงเดียว เพื่อให้ความสว่างแก่คนที่ยังนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ ถึงแม้ตอนนี้จะเป็นเวลาเพียงทุ่มกว่า แต่เพราะคืนวันศุกร์หรรษาที่ใครๆก็คงอยากกลับบ้านไว เลยทำให้เมี่ยงไล่น้องทุกคนกลับบ้านตรงเวลา ..เสียงถอนหายใจดังขึ้นอีกเป็นครั้งที่เท่าไรเจ้าตัวก็คงไม่อยากใส่ใจนัก เมี่ยงไม่ได้บอกปัญหาที่เกิดขึ้นให้น้องในทีมฟัง เพราะยังเชื่อว่าต้องมีวิธีที่ดีกว่าการทิ้งเวลาร่วมสองเดือนมาเริ่มต้นใหม่แน่ๆ

เมี่ยง

เสียงทุ้มที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เรียกให้คนที่เคยใช้สมาธิกับตัวเองเผลอสะดุ้งตัวน้อยๆ เมี่ยงหันไปมองยังต้นเสียง ก่อนจะพบร่างสูงที่ถอดเสื้อสูทตัวนอกออกเหลือเพียงกางเกงสแล็คกับเชิ้ตสีขาวกำลังเดินตรงเข้ามาหา

ยังไม่กลับบ้านเหรอครับ

ก็เห็นยังนั่งอยู่ปะ เมี่ยงยอมรับว่าเขานิสัยไม่ดีที่คิดในใจทันทีหลังได้ยินคำถามนั้น

ครับ

เมี่ยงไม่ต้องกังวลหรอก ผมโทรคุยกับพี่จอนแล้ว เดี๋ยวผู้ใหญ่คงหาทางออกให้เราได้

เมี่ยงไม่ได้พยักหน้าตอบรับ หรือแสดงท่าทีอื่น นอกจากหันกลับมามองยังหน้าจอของตัวเองต่อ แต่ดูเหมือนอาการเมินเฉยของเขา จะทำให้ใครอีกคนที่เฝ้ามองอยู่นั้นตีความประโยคแรกไปแล้วว่าเป็นเรื่องจริง ..คุณคิดเดินอ้อมมายังด้านในของโต๊ะทำงาน ส่วนโค้งตรงลิ้นชักยังสามารถกั้นขวางไม่ให้อีกฝ่ายพาตัวเองเข้ามาใกล้เขาได้กว่าที่เคยเป็น แต่นั่นก็คงทำให้คุณคิดเห็นสาเหตุของความว้าวุ่นบนหน้าจอที่ทำให้เมี่ยงตัดสินใจทำอะไรลงไปไม่ได้เสียที

กลับบ้านเถอะครับ

คราวนี้เมี่ยงส่ายหน้า.. และนั่นก็ทำให้คุณคิดเอ่ยขึ้นมาขัดคนเอาแต่ใจ

ไม่เป็นแบบนี้ได้ไหมเมี่ยง” เมี่ยงเงยหน้าขึ้น จ้องอีกคนแววด้วยตาที่ไม่ปิดบังอารมณ์ ทว่าคุณคิดกลับส่งรอยยิ้มบางมาให้

ผมดีใจนะที่เมี่ยงทุ่มเท แต่บางครั้ง..เราก็แก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเองไม่ได้หรอกนะครับ

ในวันนั้นเมี่ยงสบตาคนพูด และความนัยน์ที่สื่อออกมาเป็นจริงอย่างทุกคำที่เอ่ยก็ทำให้เขาจำยอม ..คงจะจริงที่เราไม่สามารถแบกรับทุกปัญหา แต่เมี่ยงก็ยังเชื่อว่าทางออกที่ดีคงไม่ได้เกิดขึ้นมาโดยบังเอิญ หากไม่มีใครสักคนที่ยอมสละความคิดของตัวเองเพื่อส่วนรวม

เมี่ยงมองอีกฝ่ายซึ่งยังคงยิ้มให้ นึกแปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ความขุ่นมัวเมื่อครู่ดูจะลดทอนลงไปได้ง่ายๆเมื่อได้ยินคุณคิดพูดประโยคนั้น เขาตัดสินใจปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ ชัตดาวน์ทุกความรู้สึกกังวลใจ และยอมให้คุณคิดขับรถมาส่งถึงคอนโดด้วยเหตุผลที่ว่าอย่างไรก็เป็นทางผ่าน

พวกเขาไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก กระทั่งคุณคิดทำลายความเงียบระหว่างเราด้วยเสียงจากสถานีวิทยุ ซึ่งกำลังเป็นรายการสดที่เปิดโอกาสให้ผู้ฟังทางบ้านโทรเข้ามาเล่าประสบการณ์ความรักของตัวเอง

ผมคิดว่าผมแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งมานาน-

เพียงเท่านั้น..เมี่ยงก็ถือวิสาสะดึงความไม่มีมารยาทของตัวเองมาใช้เพื่อเปลี่ยนช่องรายการวิทยุ โดยให้เหตุผลโคตรไร้สาระที่ว่า..

เดี๋ยวเมี่ยงหาช่องที่เปิดเพลงให้คุณคิดฟังแล้วกัน จะได้ไม่เบื่อ

และก่อนที่เมี่ยงจะลงจากรถ สิ่งที่อีกฝ่ายฝากไว้จนทำให้คนร้อนตัวแทบไม่เป็นอันหลับนอน คงหนีไม่พ้นรอยยิ้มพร้อมสายตาอ่อนโยนซึ่งมีแค่คุณคิดที่ทำได้แบบนั้น

.

.

.

เมี่ยง ฟังกันอยู่ไหมเนี่ย

หลังจากปล่อยให้ความทรงจำเดิมเข้ามาแทนที่เสียนาน เมี่ยงเอ่ยตอบรับปลายสายเมื่อชลกำลังจะวางโทรศัพท์เพราะพี่หาญมารับไปดินเนอร์ ..ร่างน้อยก้าวออกมาจากรถไฟฟ้าหลังได้ยินเสียงประกาศของสถานีปลายทาง กำลังคิดถึงเมนูมื้อค่ำว่าจะฝากท้องไว้ที่ร้านอาหารตามสั่งใกล้คอนโด ทว่าภาพของเมนูกระเพรากุ้งไข่ดาวในหัวกลับหายไปในพริบตา เมื่อเมี่ยงเห็นรายชื่อของใครคนหนึ่งที่กำลังโทรหาตัวเองในตอนนี้

 

[K’KID]

 

ครับ

เมี่ยง สะดวกคุยไหมครับ’ จะบอกว่าไม่สะดวกก็คงเสียมารยาทอีกใช่ไหมล่ะเมี่ยง

คุยได้ครับ

คือ

“…”

ผมรออยู่ใต้คอนโดเมี่ยง

หา?!”

เมี่ยงลืมไอแพดไว้ที่ออฟฟิศครับ

“…” จริงเหรอวะ? นั่นคือคำถามแรกที่ผุดขึ้นในหัว ก่อนจะเอียงคอหนีบโทรศัพท์พลางใช้ทั้งมือซ้ายมือขวาเพื่อเปิดซิปกระเป๋าสะพายข้างตัว แล้วเมี่ยงก็พบว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเป็นเรื่องจริง

แต่คุณคิดเอาตั้งไว้ที่โต๊ะก็ได้นี่ครับ ไม่หายหรอก

สรุปคือเมี่ยงไม่อยากเจอผม

เมี่ยงถอนหายใจยาวแทนคำตอบก่อนจะเดินจากสถานีรถไฟฟ้ามาเรื่อยๆจนเห็นคอนโดของตัวเองอยู่ไม่ไกล คนตัวเล็กใช้วิธีไม่พูดอะไรในอีกสามสิบวินาทีถัดมา และมองเห็นว่าคุณคิดนั่งรออยู่ในล็อบบี้จริงๆ ..นั่นทำให้เมี่ยงเลือกที่จะกดวางสายโทรศัพท์ ยอมเดินตรงเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้

คุณคิดลุกขึ้นยืน ในมือของเขาถือไอแพดสีขาวไว้ แล้วยื่นส่งมาให้คนที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นไร้อารมณ์อยู่ตรงนั้น

ขอบคุณครับ

เมื่อพูดจบ อีกฝ่ายก็หมุนตัวเตรียมเดินหนีกันไป แต่คุณคิดก็ไม่ปล่อยให้เมี่ยงได้ทำตัวเอาแต่ใจเหมือนที่ผ่านมานัก

เมี่ยง

“…”

คุยกันก่อนได้ไหม

 

 

จุ๊นพี่เมี่ยงงงงง

หินรำคาญจุง

จุ๊นไม่เสรือกสิ

จุ๊นพี่ชลลลลล

พี่ชล: จ้า ว่าไงจุ๊น

จุ๊นคิดถึงตังเงย ตื่นเต้นไหมครับว่าที่เจ้าสาว อิอิ

พี่ชล: ตื่นเต้นสิ นี่ใส่ชุดเจ้าสาวนอนแล้วนะ

หินจริงดิพี่

พี่ชล: ไอ้บ้า ล้อเล่น 555

จุ๊นเพื่อนหินมึงก็คิดว่าพี่เค้าจะใส่ชุดเจ้าสาวนอนจริงเหรอวะ

จุ๊นง่าว

หินพรุ่งนี้มึงโดนแน่

พี่ชล: แล้วนี่เมี่ยงไปไหนอะ ไม่อ่านด้วย

จุ๊นไม่รู้อะ กินข้าวอาบน้ำดูหนังโป๊อยู่เปล่า

หินนั่นคือมึงแล้วปะ

จุ๊นหราาา

พี่ชล: สองคนนี้นี่

พี่ชล: เออ พี่คิดเป็นไงบ้างอะ เข้าไซต์วันนี้นี่นา

หินใช่ครับ ผมกับไอ้จุ๊นยกมือไหว้แทบไม่ทัน

จุ๊นตกใจเลยอะพี่ ว่าแต่

จุ๊นพี่คิดเค้าจะมาเป็นบีเอให้จริงๆเหรอพี่ชล

พี่ชล: ก็คงงั้นแหละ

จุ๊นโคตรโหดกระโดดเตะถังคุกกี้

หินแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอพี่ เมเนเจอร์เลยนะ

พี่ชล: ได้ดิ พี่คิดออกจะเก่ง โชคดีนะที่ได้ทำงานกับพี่เค้าแบบใกล้ชิดอะ

 

หิน เชิญ จุ๊นพี่ชล เข้าร่วมแชท

 

หินแชทแยกแปบพี่

จุ๊น: อยากรู้อยากเห็นมากๆบอกเลย

หิน: ใช่ เพราะมึงเลยจุ๊น

พี่ชล: ไอ้เด็กพวกนี้นี่ ไม่มีอะไรหรอกน่า

หินแต่ดูพี่เมี่ยงนิ่งๆไปเลยนะพี่ชล

หินเค้าจะเข้าขากันได้เปล่า

จุ๊นน่าจะต้องโดนพี่เมี่ยงด่าสักคำสองคำ คงชิน

หินเหมือนพวกเรา

จุ๊นแท็กมือครับเพื่อน 55555

พี่ชล: จะบ้าเหรอ เมี่ยงอะนะ ไม่กล้าด่าพี่คิดหรอก

หินทำไมพี่ชลมั่นใจ

จุ๊นจุ๊นว่าต้องมีซัมติงแน่ๆเลยใช่ไหม

พี่ชล: ไม่มี

จุ๊น: GO6

พี่ชล: ไอ้จุ๊น เดี๋ยวโดน

หินพี่เค้าเคยทำงานด้วยกันเปล่าครับ

พี่ชล: เคย แต่ก็สามปีมาแล้วนะ

หินแล้วตอนนั้นสถานการณ์เป็นไงอ่า

พี่ชล: ก็ปกติ ตอนนั้นพี่คิดเพิ่งเข้ามาเป็นเมเนเจอร์ใหม่ๆ เค้าเลยไปช่วยเมเนจให้โปรเจ็คเมี่ยง

พี่ชล: พอจบโปรเจ็คนั้นพี่คิดก็ได้ทุนไปเรียนต่อสองปี

พี่ชล: แล้วก็เพิ่งกลับมาเมื่อปลายปีก่อนนั่นล่ะจ้า

หินพี่เค้าเก่งเนอะพี่ชล ไม่เรียนต่อด็อกไปเลยอะ

จุ๊นมึงก็รอถามพี่เค้าพรุ่งนี้สิ

หิน: โห ใครจะกล้า หน้าตาดุ๊ดุ

จุ๊นจะมีใครกล้าดุกว่าพี่เมี่ยงงงงงของพวกเราอีกหรา

พี่ชล: แคปก่อนนะ

จุ๊น: (สติ๊กเกอร์แมววิ่ง)

หินกากว่ะไอ้จุ๊น

พี่ชล: 555

หินแต่จะว่าไปก็ดูไม่น่ามีอะไรเนอะพี่ชล

พี่ชล: อื้อ ไม่มีไรหรอก

 

ชลพิมพ์ประโยคนั้น ก่อนจะวางมือถือลงบนโต๊ะโคมไฟ ภาพในกรอบรูปที่วางอยู่บนชั้นเรียกให้หญิงสาวทอดมองอยู่นานก่อนที่เธอจะตัดสินใจลุกขึ้นยืน แล้วเดินตรงไปหาภาพความทรงจำที่ดูเหมือนใครอีกคนในรูปใบนั้นจะพยายามลบลืมไป ..เพราะในภาพนั้นมีทั้งเธอ พี่หาญ เมี่ยง..และพี่คิด ยืนอยู่ตรงหน้าป้ายชื่อของคณะเดียวกัน

 

 

ชาเย็นปั่นที่เคยสั่งมาเมื่อสิบห้านาทีก่อนเริ่มละลายไปตามแรงวนของหลอดที่เจ้าของเมนูดูดไปเพียงอึกเดียวเท่านั้น คณิตมองคนที่นั่งตรงข้ามกันและเอาแต่มองเครื่องดื่มแทนหน้าเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะเผลอถอนหายใจออกมา

เมี่ยงสบายดีใช่ไหม” น่าแปลกที่ต้องถามประโยคนี้ออกไป ทั้งที่วันนี้มีโอกาสที่จะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แต่เพราะนัดประชุมที่มีเข้ามาทั้งบ่าย ทำให้คณิตต้องปลีกตัวจากคนที่เขาตั้งใจมาหาอย่างจำยอม

ก็สบายดีครับ

ประโยคตอบรับแสนสั้น มาพร้อมมือเล็กของคนตรงหน้าที่เลือกจะสนใจโทรศัพท์แทนการสบตากัน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น คณิตก็ยังสามารถใช้ประโยชน์จากการถูกเมินนี้ในการมองใบหน้าของอีกฝ่ายได้อยู่ดี ..หลังจากจบโปรเจ็คเมื่อสามปีก่อน เขาก็แทบไม่ได้ติดต่อกับเมี่ยงเลย การได้ทุนไปเรียนต่อปริญญาโทอีกใบที่ต่างประเทศ กลายเป็นการตัดสินใจอีกเรื่องของเขาที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเราสองคนยิ่งเหินห่างกว่าที่เคยเป็น

..ทั้งที่เคยเป็นรุ่นพี่รุ่นน้อง..หรืออาจจะมีความรู้สึกบางอย่างเกินกว่านั้นไปแล้วด้วยซ้ำ

ที่นี่มีบิงซูชาเย็น ผมสั่งไปเมื่อกี๊ เมี่ยงน่าจะชอบ

ดูเหมือนคำพูดนั้นจะรื้อฟื้นความทรงจำหลายอย่างขึ้นมาได้เป็นอย่างดี เมี่ยงละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ มองคนที่กำลังจ้องตาเขา

เมี่ยงชอบกินน้ำแข็งใสครับ ไม่ได้ชอบบิงซู” น้ำเสียงที่แม้แต่ฟังเองก็รู้อยู่เต็มอกว่าพูดประชด คงเป็นอีกนิสัยเสียของเมี่ยงที่แก้ไม่หายไปแล้วจริงๆ

ผมจำได้ครับ ยังจำได้ทุกเรื่อง..”

บิงซูชาเย็นได้แล้วค่ะ” ดูเหมือนน้องเด็กเสิร์ฟจะช่วยตัดบทสนทนานั้นไปได้ เมี่ยงมองคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะอยากพูดอะไรต่อ แต่บางอย่างที่ผ่านไปก็ควรจะถูกเก็บไว้ที่ลิ้นชักในสุดของความทรงจำเสียดีกว่า..เมี่ยงคิดแบบนั้น

 

เมี่ยงลืมไปหมดแล้วครับ

 

พอพูดจบก็นึกอยากตบปากตัวเองเสียแรงๆ เมื่อได้สบตากับอีกฝ่ายเมี่ยงก็ยังมองเห็นรอยยิ้มที่ส่งมาให้อยู่ดี ..ถึงจะเป็นยิ้มที่เขาเคยเฝ้ารอมาตลอดหลายปี แต่ตอนนี้ความรู้สึกพิเศษเหล่านั้นกลับถูกบดบังด้วยระยะเวลา หน้าที่การงาน ทำให้เมี่ยงเกือบลืมไปแล้วจริงๆว่าเคยแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งมานานแค่ไหน..

ทว่าภายใต้รอยยิ้มที่จงใจให้เมี่ยงเห็น ร่างน้อยคงไม่รู้ตัวว่าประโยคที่เอ่ยออกมาก่อนละความสนใจไปยังขนมหวานตรงหน้า กลับทำให้คนฟังที่ยังจดจำรอยยิ้มของรุ่นน้องคนหนึ่งตลอดห้าปีที่ผ่านมา..ทำได้เพียงซ่อนความผิดหวังไว้เพียงใด

 

 

เพื่อนหินครับ เว็บเซอร์วิส Done”

เพื่อนจุ๊นเจ๋งสุด เดี๋ยวกูลองเรียกจากโค้ดก่อน

จากน้ำเสียงเริงร่าของสองเพื่อนสนิทที่กำลังหมุนเก้าอี้คุยกัน พลันเปลี่ยนเป็นเม้มปากฉับทันทีที่มองเห็นพี่เมี่ยงกับคุณคิดเดินออกจากห้องประชุมหลังผ่านไปร่วมสองชั่วโมงเต็ม

ใจเย็นๆนะเมี่ยง

คุณคิดก็ได้ยินนะครับ เมี่ยงบอกไปแล้วว่าเราจะแก้ให้ถ้าเราผิด แต่นี่เราไม่ได้ผิดอะไรเลย

ผมเข้าใจนะเมี่ยง แต่ถ้าเราปรับโค้ดให้เข้ากับเชนจ์นั้นไว้ล่วงหน้าก็ดีกว่ามาตามแก้ทีหลังหรือเปล่า

“…” เมี่ยงถอนหายใจยาว เอนหลังไปกับพนักเก้าอี้ระหว่างมองหน้าจอโน้ตบุคของตัวเองที่เต็มไปด้วยความตั้งใจผ่านอักขระโปรแกรมมิ่งมากมายนั้น ..ก่อนที่คนตัวเล็กจะทำเพียงลอบมองเสี้ยวใบหน้าคมของคนที่ลากเก้าอี้มาใกล้เพื่อนั่งลงข้างกัน และขยับหน้าจอโน้ตบุคให้หันไปหาเจ้าตัว

เอาแบบนี้นะ เมี่ยงแก้แค่นี้ แล้วพรุ่งนี้เราไปพรีเซนต์ด้วยกัน

คุณคิดว่าจบพร้อมกับเอียงหน้าจอโน้ตบุคมายังเจ้าของตัวจริงที่ยังคงทำหน้าบอกบุญไม่รับ เมี่ยงปรายตามองโค้ดที่ถูกสลับบรรทัดและเปลี่ยนเงื่อนไขเพื่อช่วยไกด์เขาด้วยเวลาแค่ไม่กี่นาที ถึงจะรู้ดีว่าคนข้างกันซ่อนความเก่งกาจไว้กับตัว แต่ด้วยอารมณ์ขุ่นมัวก็ทำให้เมี่ยงเรียบเรียงคำพูดที่ดีกว่าประโยคถัดมาไม่ทัน

สรุปว่าเมี่ยงต้องแก้ จบ

จริงอย่างที่เขาว่ากัน..เมื่อมานึกได้หลังจากบ่นคำสุดท้ายออกไป แล้วหันมาพบกับแววตาและรอยยิ้มของคุณคิดที่ส่งมาให้นั้น เมี่ยงก็นึกอยากตบปากตัวเองอีกครั้งขึ้นมาเสียจริงๆ

 

ไม่มีอะไรที่เมี่ยงทำไม่ได้หรอก ผมรู้

 

 

จุ๊นมึงได้ยินเหมือนกูไหมบีหนึ่ง

หินเต็มสองหูครับบีสอง

จุ๊นพี่ชล จุ๊นว่ามันไม่ใช่

จุ๊นมันดูมีอะไรไม่ทำดา

พี่ชลหมายถึง?

หินมึงก็ไม่เปิดประเด็นก่อนไอ้จุ๊น

จุ๊นอ้อรืมซ้อหรี่ 55555

หินเรื่องพี่คิดกับพี่เมี่ยงอะครับ

หินผมว่า

หินพี่คิดดูเหมือนเต๊าะพี่เมี่ยงเลยครับพี่ชล

พี่ชลเฮ้ย

จุ๊นไม่ใช่แค่เฮ้ย จุ๊นนี่ร้อง หว่าววว ในใจ

จุ๊นพี่คิดมองพี่เมี่ยงอย่างเยิ้ม

จุ๊นแถมหยอดด้วย

พี่ชลยังไง

หินพี่เค้าพูดว่า

จุ๊นมั่ยมีร์อัลลัยที่เมี่ยงทำมั่ยดั้ยร่อก ผมรู้ว

หินไอ้จุ๊น พี่เค้าไม่ได้มีเมียเป็นสก๊อยไหม

พี่ชลพี่คิดพูดแบบนั้นเหรอ

หินครับพี่ แต่พูดภาษาคน

จุ๊น: 55555

พี่ชลก็เค้าเคยทำงานด้วยกัน จำฝีมือกันได้ ไม่แปลกหรอก

จุ๊นแต่ประเด็นมันอยู่ที่รอยยิ้ม และสายทาร์

จุ๊นจุ๊นมองแล้วยังหวิวในใชร์

หินไอ้จุ๊นมันเวอร์ แต่ในความเวอร์นั้นก็มีซัมติงจริงๆนะครับพี่ชล

พี่ชลขนาดนั้นเลย

หินขนาดนั้นครับ

หินถ้าเชียร์คู่นี้ หินจะโดนไล่ออกไหม

หิน: 55555

จุ๊นกูเอาด้วยจ้า ไปก็ไปด้วยกัน

 

ไอ้จุ๊นไอ้หิน กินข้าว

ครับบบ/ครับบบ

 

จุ๊นกินข้าวก่อนนะพี่ชล พ่อเมี่ยงเรียก

 

ชลส่ายหน้าอย่างขำๆเมื่ออ่านข้อความนั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเมื่อว่าที่สามีเอ่ยถามขึ้นมาด้วยประเด็นคล้ายคลึงกัน

เอ้อ ชล สรุปว่าไอ้คิดกับเมี่ยงจะมางานแต่งด้วยกันหรือเปล่า

หญิงสาวส่งยิ้มตอบ เพราะถ้าหากเรื่องที่เจ้าสองลิงนั่นเล่ามามีความจริงปะปนอยู่บ้าง สิ่งที่เธอเคยคาดหวังเอาไว้เมื่อนานมาแล้ว อาจจะกลับมาเป็นจริงได้อีกครั้ง

ถ้าได้มาด้วยกัน ก็คงจะดีมากเลยล่ะค่ะ

 

 

เมี่ยง” ตั้งแต่คุณคิดมาออนไซต์เดียวกัน เค้าเรียกชื่อเมี่ยงไปกี่ครั้งแล้ว(วะ)

ครับ

ทำไมทำเสียงแบบนั้นล่ะ” แบบไหนล่ะ ก็คนมันเหนื่อย ต้องใช้สมองเยอะ เข้าใจกันบ้างสิครับ

“...”

ถอนหายใจอีก” เอ้า ถอนหายใจก็ไม่ได้ ต้องกลั้นหายใจไหมคุณเค้าถึงจะพอใจ

คุณคิดมีอะไรครับ

มีครับ จะสองทุ่มแล้ว เมี่ยงต้องทานข้าว

เมี่ยงปรายตามองตัวเลขมุมขวาล่างของหน้าจอคอมพิวเตอร์ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น พอรู้ว่าตัวเองอยู่เลยเวลาปกติ ก็พาลรู้สึกได้ว่าท้องไส้เริ่มเรียกร้องค่าจ้างโอทีแล้ว

เดี๋ยวลงไปเซเว่นได้ครับ

งั้นผมลงไปซื้อให้ เมี่ยงอยากทานอะไรคนที่นั่งยังขัดสมาธิบนเก้าอี้เงยหน้ามองเจ้าของคำถาม ถึงจะยังไม่ได้ขยับขาลงมาเตรียมสวมรองเท้าหัวหมี แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเมี่ยงจะไม่อยากลงไปเองนี่หว่า อ๋อ..คงอยากให้เราอยู่แก้งานจนเสร็จก่อนล่ะสิ หึ!

อะไรที่กินแล้วงานเสร็จทันตามที่คุณคิดสั่ง ก็กินอันนั้นล่ะครับบอกแล้วว่าขี้ประชดโดยนิสัยส่วนลึก..

เมี่ยง..

“...”

ไม่ประชดกันสิจากที่เคยยืนอยู่ชิดขอบโต๊ะ คุณคิดก็ลากเก้าอี้มานั่งกดดันอยู่ข้างกัน

ไม่ได้ประชดครับ พูดจริง

นี่ใช่ไหม ที่บอกว่าเมี่ยงเป็นของเมี่ยงแบบนี้

เมี่ยงขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น คลับคล้ายคลับคลาว่าตัวเองเคยพูดแบบนี้มาแล้วแน่นอน แต่ทำไมคุณคิดต้องยกประโยคนี้มาย้อนวะ ไม่เห็นเหรอว่ากำลังใจตั้งใจแก้อยู่แล้วที่ต้องแก้ก็ไม่ใช่เพราะคุณคิดเสนอแนวทางมาเหรอแล้วที่ยอมแก้ให้นี่ไม่ใช่เพราะว่าเรา..

โว้ย!

คุณคิดไม่เข้าใจ เมี่ยงแค่เสนอแนวทางที่ดีกับทีม กับน้องเมี่ยง

ผมเข้าใจ

ไม่เข้าใจ

โอเคๆ ไม่เข้าใจก็ได้

เนี่ย แล้วจะไม่ให้เมี่ยงวอร์ได้ไง พูดแล้วเเม่ง

เดือดแล้ว เดือดมาก.. เมี่ยงเม้มปากหลังสบถคำสุดท้ายออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทั้งที่อยากจะเป็นคนใจเย็นกว่านี้ให้ชลวางใจแท้ๆ แต่สุดท้ายเมี่ยงก็ยังเป็นคนพูดอะไรไม่คิดให้รอบคอบอยู่ดี

เมี่ยง

ขอโทษครับเอ่ยขอโทษอย่างที่รู้ว่าคนฟังคงผิดหวังในตัวเขาแค่ไหน อยู่ดีๆความน้อยเนื้อต่ำใจที่เคยบอกว่าคงเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำบ้าบออะไรนั่นก็ถูกรื้อค้นออกมาจนกระจัดกระจายไปหมด คนตัวเล็กปล่อยขาลงบนรองเท้าหัวหมี ทั้งที่ไม่ได้อยากเป็นคนกากเดินหนีอีกฝ่าย แต่เมี่ยงก็ไม่รู้จะแสดงออกอย่างไรให้ดีกว่านี้

แต่ยังไม่ทันที่เมี่ยงจะได้หนีจากความสับสนที่ตัวเองมี..

ฝ่ามือที่เอื้อมมากระชับต้นแขนไว้..ก็สามารถรั้งให้คนน้อยใจได้สติกลับมา

 

“..ใจร้อนแค่กับผมคนเดียวพอนะ

 

 

แม้จะส่งเจ้าตัวถึงหน้าคอนโดและเลี้ยวรถออกมาได้ครู่ใหญ่ แต่ชายหนุ่มยังคงปล่อยให้ใบหน้าน่ารักนั้นเข้ายึดครองสติจนเผลอยิ้มออกมา กระทั่งเสียงโทรศัพท์ที่ดังภายในรถจึงทำให้คณิตได้พักความคิดถึงนั้นไว้ก่อนชั่วคราว

ฮัลโหล

ว่าไงครับท่านผู้บริหาร ตกลงได้คู่ควงมางานแต่งผมหรือยัง’ คณิตส่ายหน้าเบาๆเมื่อได้ยินคำถามกลั้วหัวเราะนั้น

น้องเค้าไปอยู่แล้ว แต่จะได้ควงไหมนั่นอีกเรื่อง

โถ่ ก็อย่าป๊อดนัก’ ขนาดว่าไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ แต่ดูเหมือนว่าหาญจะวิเคราะห์ได้ดีกว่าตัวเขาเสียอีก

เออ กำลังอัพเลเวล

อัพแล้วก็อย่าลืมสกิลสับขาหลอกด้วยนะครับ เพราะกูเชิญเพื่อนร่วมรุ่นทุกคน

อืมคณิตตอบสั้นๆ ก่อนที่ปลายสายจะวางหูไปเมื่อไม่มีธุระอื่นนอกเหนือจากการโทรมากดดันให้เขารีบขยับความสัมพันธ์ก่อนที่มันจะสายเกินไป และเมื่อรถคันหรูเคลื่อนที่ผ่านประตูของมหาวิทยาลัย ภาพความทรงจำมากมายจึงได้ย้อนกลับมา

.

.

.

ชล’ บานประตูห้องแล็ปซอฟต์แวร์เอ็นจิเนียร์ถูกแง้มเข้ามาพร้อมกับเสียงจากภายนอก เรียกให้คนที่นั่งพิมพ์เล่มวิทยานิพนธ์เงยหน้าขึ้นมองต้นเสียง

ไปไหนวะ..’ ดูเหมือนเจ้าตัวจะหาเพื่อนสนิทไม่เจอ แต่แน่ล่ะ..คณิตรู้ดีว่าน้องปีสามคนนั้นหายไปไหน

ชลไปเซเว่นกับหาญน่ะครับ

พี่หาญป.โทเหรอครับ

ใช่ครับ’ น้องคนนั้นทำหน้าประหลาดใจเพียงชั่วครู่ ก่อนจะส่ายหน้าและหลุดยิ้มออกมาอย่างเข้าใจในสถานการณ์ โดยไม่ทันสังเกตว่าคนที่นั่งอยู่ในห้องลอบมองรอยยิ้มนั้นนานเพียงใด

 

วันแรกของเราจบลงด้วยบทสนทนาเพียงสั้นๆ ทว่าความสัมพันธ์พิเศษที่เกิดขึ้นระหว่างชลกับหาญ ก็ทำให้เขาและน้องคนนั้นได้เห็นหน้ากันบ่อยขึ้นไปโดยปริยาย

พี่คิด

อ้าวเมี่ยง ว่าไงครับ’ เขาแสร้งทำหน้าตกใจมากกว่าจะแสดงออกให้รู้ว่าดีใจแค่ไหนที่ได้เจอกัน

ยังไม่กลับบ้านเหรอครับเนี่ย’ ถ้าบอกไปว่ารอเจอเมี่ยงอยู่ เขาอาจโดนเจ้าตัวทำร้ายร่างกาย เพราะงั้นคณิตจึงเลือกที่จะพยักหน้าแทน

พอดีเลยอะ ว่าจะให้ช่วยดูโค้ดหน่อย ชลเเม่งหาย’ เสียงบ่นกระปอดกระแปดนั้นทำให้เขาเผลอยิ้มออกมา นึกขอบคุณที่ไอ้หาญเพื่อนรักพาชลไปกินไอศครีมยังร้านนอกมหาลัย เขาเลยได้มีโอกาสใกล้ชิดกับเมี่ยงอย่างที่เจ้าตัวยินยอม

เราสองคนพูดคุยกันมากขึ้นตามเวลาที่ผ่านไป ถึงจะใช้การศึกษาเข้าช่วย แต่คณิตก็ไม่ปฏิเสธว่าความรู้ของตัวเองนั้นเอื้ออำนวยกับโปรเจ็คจบของน้องอยู่มาก ..คณิตไม่เคยรู้ว่าความรู้สึกพิเศษนี้เหมือนกับที่ไอ้หาญรู้สึกกับชลหรือเปล่า แต่ในช่วงเวลานั้น เมี่ยงคือรุ่นน้องคนเดียวที่เขากล้าพูดได้เต็มปากว่าสนิทที่สุด

 

พี่คิด!

อะไรเมี่ยง เรียกดังเลย’ ดีนะที่ในห้องแล็ปไม่มีใครอยู่ ไม่งั้นคงมีคนตกใจจนสะดุ้งโหยงกับเสียงและท่าทางที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษของเจ้าตัวแน่ๆ

หัวข้อผ่านแล้ว โคตรดีใจเลยอะ อาจารย์ชมด้วย’ เป็นเขาก็คงชมน้องเหมือนกัน..เพราะตอนที่ดีใจมากๆ เมี่ยงก็ยังน่ารัก

พี่คิดยุ่งปะ ไปกินน้ำแข็งใสกันไหม เดี๋ยวโทรตามชล’ ว่าจบเจ้าตัวก็หยิบโทรศัพท์ออกมาทันที ร้อนถึงคนที่อยากมีเวลาอยู่กับน้องสองต่อสองต้องรีบปราม

เห็นหาญบอกว่าจะชวนชลไปเซ็นทรัลน่ะ’ ถึงจะพูดราวกับเป็นประโยคบอกเล่า แต่ความจริงแล้วนั่นคือประโยคคำสั่งที่เขาอยากให้น้องวางมือถือลงต่างหาก

โห พี่หาญโคตรรุก 555’ เมี่ยงหัวเราะโดยที่ไม่รู้เลยว่าคนข้างกายก็กำลังรุกอยู่..แบบเนียนๆเหมือนกัน

งั้นไปกันสองคนก็ได้ครับ วันนี้เมี่ยงเลี้ยงนะ

 

เป็นเรื่องน่าสนใจอีกอย่างที่คณิตได้รู้ว่าเมี่ยงชอบทานน้ำแข็งใสมาก เขามองน้องตักน้ำแข็งใสเข้าปากทีละคำจนคิดว่าถ้าไม่ตั้งสติตักทานเองบ้าง คณิตคงดูคล้ายพวกโรคจิตถ้ำมองเข้าไปทุกที

พี่คิดชอบชาเย็นปะ’ เมี่ยงถามเขาทั้งที่ยังอมน้ำแข็งไว้ในปาก

ก็ทานได้นะ’ ว่าจบเมี่ยงกลับรีบกลืนก้อนน้ำแข็งลงคอก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา

ก็กินได้นะ’ คณิตมองคนตัวเล็กตรงหน้าที่ทวนประโยคเดียวกันแต่เปลี่ยนคำกริยาให้ดูสบายๆขึ้น ทว่าน้องก็ไม่ปล่อยให้คนแก่ขี้น้อยใจเผลอคิดมากไปว่าตัวเองสุภาพเกินคนปกติ

หยอกนะครับ พี่คิดพูดแบบเดิมอะดีแล้ว เท่’ เมี่ยงเอ่ยทั้งรอยยิ้มและตักน้ำแข็งใสคำถัดไปเข้าปาก โดยไม่รู้เลยว่าคนเท่ของน้องกำลังถามผ่านสายตาว่าหากเขาอยากเป็นมากกว่าพี่ชาย อีกฝ่ายจะคิดอย่างไร

 

แต่สุดท้าย เรื่องราวที่คณิตเคยอยากให้เกิดขึ้นระหว่างเรากลับแปรเปลี่ยนไป..เมื่อคนที่มาสารภาพว่าชอบเขากลับกลายเป็น ทอรุ้ง เพื่อนร่วมรุ่นปริญญาโทที่แม้ว่าความสวยของเธอจะมีหลายคนหมายปอง แต่ทอรุ้งกลับบอกว่าเธอเลือกเขา ถึงในวันนั้นคณิตจะทำเพียงตอบรับมิตรภาพจากเธอ และอยากให้เป็นเพื่อนที่ดีต่อไป แต่ข่าวลือปากต่อปากที่แพร่ขยาย ก็กลายเป็นอีกหนึ่งตัวแปรที่ทำให้เขากับเมี่ยงเริ่มห่างกัน

คณิตแทบไม่เจอเมี่ยงเลยในช่วงเทอมสุดท้ายก่อนจบ แม้รู้ดีว่าน้องยุ่งกับการเริ่มเรียนในชั้นปีที่สี่ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ในคืนก่อนสอบวิทยานิพนธ์ คณิตก็ยังได้รับข้อความหลายบรรทัดจากคนที่เขานับเป็นอีกหนึ่งกำลังใจสำคัญไปเสียแล้ว

 

-พี่คิดครับ ขอให้การสอบพรุ่งนี้ราบรื่นนะ เมี่ยงขอโทษที่ไม่ค่อยได้แวะไปรบกวนพี่คิดอย่างเคย ตอนนี้กำลังเรียนรู้ที่จะเก่งให้ได้ด้วยตัวเองอยู่ครับ พี่คิดเป็นไอดอลของเมี่ยงเสมอ ไม่มีอะไรที่พี่คิดทำไม่ได้ เพราะงั้นก็สู้ๆนะครับ-

 

นั่นคือข้อความแรกและข้อความเดียวในรอบห้าปีที่เขาได้รับจากเมี่ยง

และยังเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้เป็น ’พี่คิด’ ก่อนจะกลายเป็น ’คุณคิด’ เจ้าของตำแหน่งควอลิตี้เมเนเจอร์ที่คงไม่อาจทำตัวใกล้ชิดได้..ในสายตาของรุ่นน้องคนเดิม

 

 

ชล: เมี่ยงอยู่ไหน

เมี่ยง: กำลังผูกไทด์ ใจเย็นดิเจ้าสาว

ชล: แล้วมาโรงแรมยังไงอะ

เมี่ยง: ถามเหมือนไม่รู้นะ

ชล: เอ้า ถามก็ไม่ได้อะคนเรา

เมี่ยง: ด่าเจ้าสาววันแต่งงานนี่บาปปะ

ชล: โคตรบาปอย่าทำนะ 555

 

เมี่ยงส่ายหน้าทั้งรอยยิ้มน้อยๆพร้อมกดส่งสติ๊กเกอร์มูนถือไม้หน้าสาม แต่ยังไม่ทันจะดึงสายไทด์ให้เรียบร้อย ไลน์จากใครอีกคนก็เด้งขึ้นมาย้ำเตือนความจำว่าวันนี้เมี่ยงไม่ต้องใช้บริการรถไฟฟ้าเหมือนเช่นเคย

 

K’KID: เมี่ยง

K’KID: รอนิดนึงนะครับ รถติด

เมี่ยง: คุณคิดออกมาแล้วเหรอครับ

 

มานึกได้ก็ตอนกดเอนเทอร์ไปแล้ว ถ้าคุณเค้ายังไม่ออกมาแล้วจะบอกว่ารถติดได้เหรอวะไอ้เมี่ยง ถามใหม่!

 

เมี่ยง: เมี่ยงหมายถึง

เมี่ยง: คุณคิดออกมาก่อนเวลานัดตั้งชั่วโมงอะ

K’KID: ครับ ไม่อยากให้เมี่ยงรอนาน

 

เผลอบึนปากนิดหน่อยตอนได้ยินประโยคนั้น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าพอฟังแล้วก็รู้สึกดีไม่น้อย ดี..ในแบบที่เมี่ยงเคยรู้สึกเมื่อราวห้าปีก่อน

.

.

.

หน้าตายับย่นพร้อมมือที่กุมขมับข้างซ้ายยามที่ใช้มือขวาเคาะแป้นพิมพ์แก้เอกสารนำเสนอหัวข้อโปรเจ็คของเมี่ยง คงทำให้พี่คิดแปลกใจ เจ้าตัวจึงได้เปิดประตูเข้าห้องแล็ปเน็ตเวิร์คเอ็นจิเนียร์และเดินตรงมานั่งลงข้างกัน

เป็นอะไรเมี่ยง หน้ายุ่งเชียว’ พี่คิดใช้คำดีมาก ทั้งที่คำว่าหน้ายุ่งอาจจะน้อยไปกับการแสดงออกบนใบหน้าของเมี่ยงในตอนนี้

เซ็งอะพี่ โดนแก้อีกแล้ว’ พอได้พูดเรื่องประเด็นที่ยังค้างคา เมี่ยงก็ยืดตัวนั่งตรงก่อนเริ่มระบายให้คนข้างกันฟัง

เมี่ยงก็อธิบายครบแล้วนะพี่ อุตส่าห์ไม่นอน โคตรเฟล’ พอเอ่ยจบ พี่คิดก็ใช้วิธีพิสูจน์ด้วยการโน้มตัวเข้ามาเพื่ออ่านเอกสารที่เปิดค้างไว้บนหน้าจอ โดยไม่ทันสังเกตว่าไอ้คนที่แพร่มเมื่อครู่ได้แต่นั่งลอบมองเสี้ยวใบหน้าคมในระยะเผาขนแล้วกระพริบตาปริบๆ

อืม...’ พี่คิดทำเสียงในลำคอ และนั่นก็ทำให้เมี่ยงเผลอเม้มปาก เกร็งยิ่งกว่าโดนอาจาย์ด่าอีกบอกตรงๆ

เมี่ยงขยายความตรงนี้เพิ่มสิ’ ได้เวลาละสายตาจากสันจมูกไปมองปลายนิ้วของพี่คิดแล้วเมี่ยงเอ๋ย

อาจารย์คอมเมนท์ประเด็นนี้มาใช่ไหม’ ใช่ครับ อันนี้ตอบในใจ แล้วเลือกที่จะพยักหน้าแทน

เพราะเมี่ยงเปิดช่องไว้ตรงนี้’ นิ้วของพี่คิดเลื่อนไปจิ้มอีกวรรคของเอกสาร

อาจารย์เค้าเลยมองว่าเรายังอธิบายไม่ครบน่ะ แต่อันที่จริง พี่ว่าถ้าเมี่ยงตัดสโคปตรงนี้ออกไป แล้วเขียนเป็นข้อจำกัดของงาน อาจารย์ก็น่าจะโอเค’ เมี่ยงมองหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วก็ได้แต่นึกตามว่า..ทำไมเราไม่คิดอะไรให้รอบคอบแบบพี่คิดตั้งแต่แรกวะ

หรือถ้าเมี่ยงจะอธิบายเพิ่ม ก็น่าสนใจนะ เดี๋ยวพี่ช่วยหาเรฟเฟอร์เรนซ์’ ถึงตอนนี้ คนฟังเลยต้องชั่งใจใช้ความคิดหนัก ระหว่างตัดสโคปงานออกตามคำแนะนำของพี่คิด หรือจะอธิบายเพิ่มตามคำแนะนำของพี่คิด ..แต่อย่างไรเสียทั้งสองทางเมี่ยงก็ยังต้องพึ่งพาพี่คิดอยู่ดีนั่นแหละ

เอาแบบหลังได้ไหมครับ เมี่ยงอยากให้งานออกมา-’ กำลังคิดว่าจะพูดคำถัดไปแบบไหนที่ไม่ให้พี่คิดมองว่าไอ้รุ่นน้องนี่มั่นหน้า แต่กลายเป็นว่าพี่เค้าตอบแทนสิ่งที่เมี่ยงคิดในใจเสียแบบนั้น

ดี’ พอออกมาจากปากพี่คิดแล้วดูดีกว่าพูดเองเยอะเลยว่ะ

พี่เข้าใจเมี่ยงครับ’ พี่คิดพูดพร้อมยิ้มให้ ก่อนจะเขยิบห่างออกไปเพื่อเปิดคอมพิวเตอร์อีกเครื่องข้างกัน โดยไม่ทันสังเกตว่าคนตัวเล็กกว่าที่นั่งมองอากัปกิริยาของคนเต็มใจช่วยนั้น กำลังรู้สึกปลื้มปริ่มจนต้องคอยเม้มปากกลั้นยิ้มไว้

.

.

.

และใช่..จากวันนั้นจนถึงตอนนี้ ที่เมี่ยงเดินออกมาจากล็อบบี้แล้วพบกับรถของใครคนนั้นจอดรออยู่ไม่ไกล ไอ้อาการเม้มปากกลั้นยิ้มแบบเดิมก็ดันกำเริบขึ้นมา กว่าจะดึงหน้าให้กลับมาเป็นพี่เมี่ยงสายวอร์คนเดิมก็ทันเวลาเปิดประตูรถพอดี

“...” เราทักทายกันด้วยรอยยิ้ม ซึ่งถ้าพูดกันตามความจริง ดูคุณคิดจะยิ้มมากกว่าเมี่ยงที่แค่ยืดปากออกนิดหน่อยพอเป็นพิธี

ผมโทรบอกจุ๊นกับหินแล้วครับ สองคนนั้นจะไปรอที่อารีย์เมี่ยงพยักหน้ารับก่อนจะคาดเบลท์และนั่งนิ่งเป็นหุ่นยนต์ที่ไม่ได้ป้อนโปรแกรมแปลภาษา กระทั่งรถคุณคิดแวะรับสองลิงนั่นขึ้นมาบนรถ

สวัสดีครับพี่คิดพี่เมี่ยง/สวัสดีครับพี่คิดพี่เมี่ยงหินกับจุ๊นประสานเสียงกันพูดพร้อมยกมือไหว้จนเมี่ยงต้องหันไปทำตาขวางใส่และได้เห็นไอ้คู่หูยกมือป้องปากหัวเราะคิกคัก ก่อนจะเริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่เมื่อคุณคิดอาศัยช่วงติดไฟแดงกดเปิดวิทยุ

เพลงนี้จุ๊นชอบครับพี่คิดพี่เมี่ยงไม่ทันเห็นหรอกว่าในระหว่างเปิดประเด็นนี้ จุ๊นกำลังแทงศอกไปที่สีข้างของไอ้หินด้วย

หินก็ชอบครับ ขอร้องตามได้ไหมอ่าถือว่าความเสนอหน้าได้ผล เพราะพี่คิดหลุดหัวเราะน้อยๆแทนคำอนุญาตให้เริ่มปฏิบัติการชงได้!

 

อาจเป็นคนนั้น อาจจะเป็นคนนี้

อาจเป็นคนที่สวนกันไป

หรือว่าจะเป็นเธอนั้น ที่ฉันเคยหลบสายตา

 

หากเป็นคนนั้น หากเป็นเธอคนนี้

บอกกันสักทีหรือแค่เพียงหันมา

แค่มองมาที่ฉันทีเถอะความรัก มีคนทั้งคนรออยู่

 

พอร้องเพลงมนุษย์ล่องหนท่อนฮุคจบ สองเกลอก็ยกมือแท็กกันอย่างชอบใจ ก็เพราะตอนร้องวรรคสุดท้ายน่ะ สาบานได้ว่าพวกเขาเห็นพี่คิดหันมามองพี่เมี่ยงแป๊บนึงด้วย

ให้มันได้อย่างนี้!

 

 

ถึงจุ๊นกับหินจะกอดคอพากันเดินทิ้งห่างไปด้านหน้าหลายก้าว แต่คณิตก็ยังเว้นระยะหนึ่งช่วงแขนระหว่างเขากับเมี่ยงอยู่ดี นึกขอบคุณความทะเล้นของสองคนนั้นที่พากันมาถามเรื่องเดินทางมางานแต่งพร้อมกัน คณิตจึงมีโอกาสได้อัพเลเวลกับน้องทางอ้อมไปด้วย

ขอบคุณนะครับที่มาส่งเมี่ยงพูดกับคนที่เดินเยื้องกัน ถึงน้องจะไม่ได้ส่งยิ้มมา แต่ก็ทำให้คนฟังใจชื้นกว่าตอนนั่งเงียบบนรถอยู่มากโข

ผมเต็มใจครับ” คำพูดของเขาเรียกให้เมี่ยงหันมามอง แต่ยังไม่ทันที่คณิตจะได้มีโอกาสขยายความเพิ่มว่าเต็มใจเรื่องอะไร พวกเขาก็ได้ยินเสียงเรียกของหินกับจุ๊นที่ไปยืนเบียดชายกระโปรงเจ้าสาวอยู่ในเฟรมถ่ายรูปแล้ว

พี่คิดพี่เมี่ยงมาถ่ายรูปรวมก่อนครับบบ” ได้ยินแบบนั้นเมี่ยงเลยรีบก้าวนำไปก่อน คณิตมองตามแผ่นหลังภายใต้ชุดสูทที่เขาไม่ได้เห็นบ่อยนัก แล้วก็พบว่าเวลาน้องแต่งตัวเป็นทางการแบบนี้ คงต้องเปลี่ยนจากคำชมที่ว่าน่ารักดีเป็น..น่ารักมาก แต่ก่อนที่เมี่ยงจะเดินเข้าไปในเฟรม คณิตก็เห็นว่าหินกับจุ๊นรีบก้าวมายืนเบียดอยู่ข้างเดียวกับเจ้าบ่าวเพื่อนสนิทเขา

น้องชะงักไปครู่หนึ่ง และยกนิ้วชี้คล้ายจะคาดโทษสองแสบอยู่ในที ก่อนจะยกมือสวัสดีหาญ

ว่าไงเมี่ยง ไม่เจอกันนานเลย

ครับพี่หาญ สบายดีนะครับ

ดีสิ มีเมียแล้วเนี่ย” หาญตอบกลั้วหัวเราะ พร้อมกับที่คณิตจะเดินมายืนข้างเมี่ยงทางฝั่งเจ้าสาวพอดี

ไอ้เจ้าบ่าวยิ้มและไม่ได้เอ่ยทักอะไรเขา แต่อาการยักคิ้วที่รู้กันก็ทำให้คณิตได้แค่เพียงส่ายหน้าเบาแทนคำตอบที่ว่า ยังเป็นเลเวลเดิม

ฝั่งเจ้าสาวชิดๆกันหน่อยนะครับ” ประโยคนั้นจากช่างภาพเรียกให้ชลจับแขนเมี่ยงเพื่อให้เจ้าตัวขยับเข้าใกล้ ก่อนที่เธอจะโน้มตัวมองคณิตพร้อมกับพยักหน้าทั้งรอยยิ้ม .. และอาการนั้นของรุ่นน้องก็ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจทำในสิ่งที่ตัวเองก็เพิ่งคิดได้ในวินาทีนั้น

 

ฝ่ามือที่เอื้อมผ่านด้านหลังไป..ทำให้คณิตได้กระทำการอุกอาจด้วยการโอบไหล่เมี่ยงโดยสมบูรณ์

 

ขอบคุณมากนะคะ เจอกันข้างในนะ” นั่นคือประโยคที่ชลพูด ก่อนที่พวกเราจะเดินเข้าไปภายในห้องจัดงาน

แต่ดูเหมือนว่าจากนั้น..คณิตจะไม่ได้ยินเมี่ยงพูดอะไรกับใครอีกเลย..

 

 

เป็นอะไรวะ..

ประโยคนี้ดังอยู่ในใจเมี่ยงน่าจะเกินสิบครั้งแล้ว กับแค่เรื่องที่คุณคิดเอามือมาวางบนไหล่ ทำไมต้องเกิดความฟุ้งซ่านพาลหงุดหงิดและติสท์แตกกับตัวเองได้ขนาดนี้ คนตัวเล็กยกมือขึ้นเสยผมก่อนจะยกแก้วโค้กซดอึกๆจนรุ่นน้องคู่หูจ้องอย่างไม่เข้าใจนัก

ใจเย็นครับพ่อ

ไปอดอยากโค้กมาจากไหน

กูอยากกิน มีปัญหาไหม

โอ๊วเข่

พอหินกับจุ๊นยกมือทำท่าโอเค(ว่าจะไม่ยุ่งเมี่ยงก็ได้แต่ถอนหายใจยาว แล้วลอบมองไปยังโต๊ะของกลุ่มรุ่นพี่ปริญญาโทที่เริ่มมีคนทยอยมาจนเกือบเต็ม และความสับสนเมื่อครู่ก็กลับยิ่งทวีคูณ เมื่อเมี่ยงเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะนั้น..

ก่อนที่พี่ทอรุ้ง..จะนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างกันกับคุณคิด

 

 

คณิต..ไม่เจอกันนานเลย สบายดีนะ” เธอยกมือขึ้นแตะต้นแขนเขาพร้อมคำทักทาย

สบายดีครับ ทอรุ้งเป็นยังไงบ้าง” คณิตเห็นทอรุ้งยิ้มตอบยามที่เธอผละมือจากตัวเขาเพื่อหยิบแก้วน้ำส้มจากบริกรของโรงแรมที่เดินมาเสิร์ฟ

อื้ม ก็ดีนะ” เธอมองหน้าเขาครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม

เมื่อไหร่คณิตจะแต่งงานตามหาญบ้างล่ะ ..มีแฟนแล้วใช่ไหมเนี่ย” คณิตไม่แน่ใจนักว่าคำถามของทอรุ้งจะแฝงความนัยน์อะไรหรือเปล่า แต่เขามีคำตอบที่ชัดเจนอยู่ในใจแล้ว

 

ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่เป็นคนที่เราคิดถึงทุกวันน่ะ

 

คณิตเอ่ยทั้งรอยยิ้มบาง พลางมองไปยังโต๊ะของบริษัทเราที่มีรุ่นน้องนั่งพูดคุยกันดูสนุกสนาน..

..แต่เขากลับไม่พบคนที่ตัวเองเฝ้าคิดถึงเสียแล้ว

 

 

จุ๊นพี่เมี่ยงงงงง ตกส้วมไหม อย่างไรครับ

เมี่ยงกวนตีน

จุ๊นอัยยะยังอยู่ รีบเข้ามาเร็ว เดี๋ยวไม่ทันดูพรีเซนท์เทชั่นนะพี่

เมี่ยงเออ กำลังเดินเข้าไป

 

ร่างน้อยพิมพ์ตอบขณะกำลังก้มหน้าเดินตามทางแคบที่เชื่อมไปยังห้องจัดงาน และอย่างที่บอกไปครับ..ว่าทางมันแคบจริงๆ

เหี้-!” นอกจากจะขี้ประชดชัน ชอบโวยวาย ใจร้อนไม่เข้าท่า แถมพอเดินชนใครเข้าก็ยังอุตส่าห์เลือกคำอุทานได้ไม่เหมาะสมกับเวลาเลยไอ้เมี่ยง!

 

พี่คิดเมี่ยงขอโทษครับขอโทษจริงๆ คือเมี่ยง...”

 

“...”

 

“...”

 

เมื่อกี๊เมี่ยง..เรียกผมว่า..”

 

“...”

 

อันนี้คือนรกของจริง..

เมี่ยงกัดปากอย่างจำยอมที่เผลอเรียกคนตรงหน้าออกไปแบบนั้นโดยไม่ตั้งใจ และมันก็คงทำให้คุณคิดรู้แล้วว่าที่ผ่านมา..เมี่ยงลืมได้จริงๆอย่างที่เคยปากดีพูดไว้หรือเปล่า

อยู่ดีๆความรู้สึกบ้าบอทุกอย่างก็มากระจุกอยู่ที่คอ ทั้งอึดอัด ทั้งไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองต้องการอะไร เมี่ยงรู้แค่ว่าถ้ายืนอยู่ตรงนี้นานเกินไป เมี่ยงจะไม่ได้ดูพรีเซนท์เทชั่นของชล ชลที่เป็นเพื่อนรักของเขาตอนเรียนมหาลัย ชลที่ได้แต่งงานกับพี่หาญ พี่หาญที่เป็นเพื่อนสนิทกับคุณคิด..

 

และคุณคิด..ที่เคยเป็น ’พี่คิด’ ของเขา

 

นั่นแหละ..คือความรู้สึกบ้าบอที่ว่า

 

แต่ก่อนที่เมี่ยงจะไม่เข้าใจตัวเองมากไปกว่านี้ ..มือที่เคยเอื้อมมาโอบไหล่ และเป็นมือที่เคยรั้งกันไว้พร้อมเอ่ยคำพูดให้รู้สึกดี ก็ได้ลดลงมากอบกุมที่ฝ่ามือของเมี่ยง..

 

คุณคิดไม่ได้พูดอะไรนอกจากพาเมี่ยงเดินผ่านทางแคบนั้นจนมาถึงประตูห้องจัดงานด้านข้างซึ่งกำลังทยอยหรี่ไฟ พร้อมกับภาพบนจอโปรเจ็คเตอร์ขนาดใหญ่ที่เป็นรูปของชลกับพี่หาญ ถ่ายคู่กันตรงป้ายหน้าคณะของเรา

เมี่ยงจำรูปนี้ได้ใช่ไหมครับ

มือของคุณคิดกระชับแน่นขึ้น ตอนที่เขาก้มลงมาเอ่ยถามเมี่ยงเบาๆด้วยประโยคนั้น ..เมี่ยงจะลืมได้อย่างไร ในเมื่อคนถ่ายรูปนั้นคือตัวเขาเอง

พอเมี่ยงถ่ายรูปนี้เสร็จ พวกเราก็เดินเข้าไปถ่ายรูปกับสองคนนั้น

“...”

ตอนนั้นหาญเพิ่งซื้อขาตั้งกล้องมา ยังใช้กันไม่ค่อยเป็น

“...”

กว่าจะได้รูปสี่คนหน้าคณะมาได้ ก็ยืนหัวเราะกันอยู่หลายนาที

โคตรตลกที่พอคุณคิดพูดมาถึงตรงนี้...เมี่ยงก็ต้องยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาที่อยู่ดีๆก็หยดลงมาเปื้อนแก้มเสียแบบนั้น

ผมรู้ว่าที่ผ่านมา เราห่างกัน และส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะผม

“...”

ที่ไม่เคยบอกเมี่ยงให้รู้เลย ว่าผมรู้สึกกับเมี่ยงแบบไหน

“...”

ถึงจะได้ทำงานที่เดียวกัน ได้เจอหน้ากัน.. หรือได้อยู่ใกล้เมี่ยงแบบนี้

“...”

ผมก็ยังไม่กล้า..ที่จะบอกเมี่ยงอยู่ดี

เมื่อคุณคิดเอ่ยประโยคนั้น ภาพบนหน้าจอพรีเซนท์เทชั่นก็หยุดลงที่วันรับปริญญาของชลและพี่หาญพอดี เมี่ยงจึงได้รวบรวมสติที่พอมีแล้วพูดความในใจออกไปบ้าง

เมี่ยงก็ไม่กล้าครับ

จากที่เคยหันมองไปทางโปรเจ็คเตอร์ คุณคิดจึงเปลี่ยนทิศทางของสายตามามองที่คนข้างกันแทน

ตอนคุณคิดเรียนจบโท เมี่ยงเพิ่งขึ้นปีสี่ ..ตอนที่คุณคิดมีผู้หญิงที่สวยเพียบพร้อมมาชอบ เมี่ยงก็ยังไม่มีอะไรเลย

เมี่ยง..”

เมี่ยงตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน ..อยากจะเป็นน้องชายคนหนึ่งที่ทำให้คุณคิดภูมิใจได้บ้าง ว่าที่เคยช่วยเหลือ ให้คำปรึกษาเมี่ยงมาตลอดเวลาที่รู้จักกัน..มันไม่เคยสูญเปล่า

ถึงเสียงเมี่ยงจะเริ่มสั่น แต่น้องก็ยังตั้งใจพูดต่อ จนคณิตห้ามใจไม่ไหวและใช้มืออีกข้างรั้งไหล่ของน้องให้เข้ามาแนบชิดกัน

“...”

เมี่ยงโคตรดีใจ ตอนที่รู้ว่าเราได้ทำงานที่เดียวกัน

“...”

ถึงจะไม่ได้เจอ หรือไม่ได้คุยกันเลย แต่คุณคิดก็ยังเป็นไอดอลของเมี่ยงอยู่ดี

“...”

เมี่ยงลืมไม่ได้หรอกครับ ที่พูดไปอะ โกหกทั้งนั้นแหละ

ถึงจะแอบเห็นว่าน้องยกหลังมือขึ้นเช็ดหน้า แต่ร่างน้อยในอ้อมแขนของเขาก็ยังมีเสียงหัวเราะเบาๆให้ได้ยิน ..พร้อมกับดนตรีที่ดังคลอขึ้นยามคู่บ่าวสาวเดินออกมาท่ามกลางกลีบดอกไม้โปรยปราย

เมี่ยง

เมี่ยงเงยหน้าขึ้นสบตาคนข้างกาย หลังจากได้เห็นภาพความรักอันสวยงามของเพื่อนที่เขารักที่สุด และเมี่ยงก็อาจจะได้เข้าใจความรู้สึกนั้นด้วยตัวเองบ้าง...เสียที

 

ให้ผมได้เป็นพี่คิดของเมี่ยง..อีกครั้งนะครับ

 

 

ได้ครับ

เมื่อได้ยินคำตอบที่เอ่ยมา ก็เรียกให้หลายคนในห้องประชุมมองหน้ากันและซุบซิบเบาๆ เพราะเป็นที่รู้กันว่าคุณเมี่ยงซีเนียร์โปรแกรมเมอร์ของโปรเจ็คนี้ดุนักดุหนา แล้วทำไมคราวนี้จึงยอมตอบรับข้อเสนอที่ทีมลูกค้าให้มาเสียง่ายดายกันล่ะ

ถ้าอย่างนั้นผมขออนุญาตสรุปอีกรอบนะครับ เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน” เสียงทุ้มชวนฟังนั้นไม่ใช่เจ้าของคำตอบแรก แต่เป็นบีเอคนใหม่ของโปรเจ็ค ที่ว่ากันว่าเจ้าตัวยอมวางตำแหน่งควอลิตี้เมเนเจอร์ไว้ชั่วคราวเพื่อมาช่วยให้การทำงานของทีมเดินหน้าไปด้วยดี

ทีมคุณเมี่ยงจะปรับเปลี่ยนการทำงานของระบบในส่วนที่ทีมของคุณแอนต้องการ โดยมีเงื่อนไขที่ตกลงร่วมกันว่า ทีมคุณแอนจะต้องทำเช็คลิสต์เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของมาสเตอร์ดาต้าชุดใหม่ก่อน และส่งมาให้ผมเพื่อรวบรวมข้อมูลนะครับ

ตามที่คุณคิดว่าเลยค่ะ” จบประโยคนั้น เมี่ยงสาบานได้ว่าเห็นพี่แอนส่งยิ้มให้คุณคิดเสียหวานเยิ้ม จนแทบจำไม่ได้ว่าเมื่อเดือนก่อนเคยแยกเขี้ยวขู่เขาฟ่อๆไว้อย่างไร

โอเคครับผม สำหรับวันนี้ก็ขอขอบคุณทุกคนมากนะครับ” คุณคิดเอ่ยปิดประชุมราวกับว่านี่คือมินิคอนเสิร์ตเล็กๆ เพราะทุกคนที่ลุกขึ้นยืน(โดยเฉพาะคุณผู้หญิงทั้งหลายในห้องต่างหันมาส่งยิ้มให้ร่างสูงแทนคำอำลา โดยมีเมี่ยงเป็นคล้ายเด็กเก็บของบนเวที ที่ได้แต่นั่งยกมือข้างหนึ่งรองแก้มและมองตามว่าเมื่อไหร่เขาจะได้ออกไปจากห้องนี้บ้าง

มองอะไรเมี่ยง” คุณคิดยืนกอดอกพิงไปกับโต๊ะและเอ่ยถามเมื่อตอนนี้มีเพียงแค่เราสองคน

เมี่ยงชำเลืองมองคนพูด ก่อนผละมือจากแก้มตัวเองและทำเป็นเคาะสเปซบาร์อ่านโน้ตจากการประชุมไปด้วย

มองคนฮ้อตครับ

เพียงเท่านั้น มือใหญ่ที่เคยกอดอกอยู่ก็เปลี่ยนมาวางแหมะลงบนหัวเมี่ยงก่อนจะยีผมเบาๆ โดยไม่ได้กลัวเลยว่าประตูห้องที่เปิดค้างไว้จะทำให้ใครมาเห็นเข้าว่าพวกเรากำลังทำอะไรกัน

หัวยุ่งนะพี่คิด

ไม่ยุ่ง เมี่ยงจะดูหรือเปล่า

ดูอะไรครับ พี่คิดพกกระจกด้วยเหรอเดี๋ยวนี้” เมี่ยงถามพร้อมทำหน้าประหลาดใจ

ไม่ได้พก

“...”

แต่ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่า คือการที่คุณคิดโน้มตัวลงมากระทั่งสบตากันในระยะใกล้..

 

มองตาพี่ก็ได้..เห็นเงาเมี่ยงในตาพี่ไหม

 

เมี่ยงกระพริบตาปริบๆแค่ไม่กี่วินาที ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาจนคนที่อุตส่าห์ลองเล่นมุกเสี่ยวเป็นครั้งแรกถึงกับถอดใจ

เมี่ยงขอโทษครับ” เมื่อเห็นคุณคิดทำหน้านิ่ง คนที่เคยหลุดขำจึงรีบเม้มปากไว้

เมี่ยงหัวเราะจริงจังมากเลยนะ

โถ่ ก็ลุคพี่คิดดูไม่เข้ากับมุกแบบนั้นอะ

แล้วอย่างพี่ต้องเข้ากับแบบไหน” เมื่อคุณคิดยังมองหน้าเขาอย่างคาดโทษ คนตัวเล็กจึงทำทีลุกขึ้นยืนและปิดโน้ตบุคตัวเอง

ก็แบบที่ไม่ธรรมดาอะครับ

“...”

 

เพราะพี่คิดเป็นคนพิเศษ

 

ว่าจบ ซีเนียร์โปรแกรมเมอร์ผู้ที่ได้ชื่อว่าปากดีที่สุดในโปรเจ็คนี้ก็รีบยกโน้ตบุคพลางลากรองเท้าหัวหมีพาตัวเองวิ่งเบียดเก้าอี้ออกจากห้องไป ..ทิ้งให้คนที่โดนเล่นมุกเสี่ยวกว่าใส่อย่างเข้าจัง ได้แต่มองตามร่างน้อยที่ทิ้งความน่ารักไว้ทั่วทั้งหัวใจเจ้าของรอยยิ้มภายในห้องประชุมใหญ่นั้น

 

 

จุ๊นมึงเห็นเหมือนกูไหมบีหนึ่ง

หินเต็มสองตาครับบีสอง

จุ๊นพี่ชล จุ๊นว่าเค้าคบกันแล้วว่ะะะ

หินฟินเว้ยยยยย

 

— End —

 

 

 

 

 

ไม่ได้เจอกันในเด็กดีนานมาก ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะคะ

สามารถแนะนำติชมกันได้เสมอค่ะ

และหวังว่าจะมีรอยยิ้มหลังจากอ่าน #คิดถึงเมี่ยง จบนะคะ ^^

 

Edit * ดูเหมือนจะอ่านผ่านแอพเด็กดีในมือถือไม่ได้

เพราะงั้นก็คงต้องใช้วิธีอ่านจากหน้าเว็บปกติไปก่อนน้า

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ด้วยจ้า

 

Kwannoyz

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Kwannoyz จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:53
    คิดถึงเมี่ยง คิดถึงพี่คิด คิดถึงไรท์เตอร์ 55555555
    มีดราม่าแต่ก็อ่านไปยิ้มไป ลุ้นไป ดราม่าไป
    คิดตามตลอด อย่าคลาดกันอีกเลย เมื่อไหร่จะคบกัน แอบชอบกันมานานแล้วนี่ คุณคิดอบอุ่นกับน้องมากเลยอ่ะ ชอบพี่คิดตอนมาช่วยงานน้องที่มอ ใจดีมากกกกกกก นึกว่าจะได้คบกันตั้งแต่ตอนนั้นซะเร้ววววว
     ดันมีเรื่องเข้าใจผิด ฮื่อออออ 

    ยังดีที่ไม่มีใครถอยไปก่อน เขินพี่คิดอ่ะ เวลาพี่เค้าอยู่กับเมี่ยงทำให้เขินได้ทุกที อยากได้แบบนี้มั่ง

    เอ๊ะ แต่เหมือนพี่คิดเค้าจะเป็นเจ้าของบริษัทเองป่าว หูยยยยยย น้องเมี่ยงน่าอิจฉา
    #11
    1
    • 10 มีนาคม 2561 / 18:00
      ก่อนอื่นเลยคือ มาตอบคอมเมนท์นี้ช้ามาก ขอโทษนะคะ แหะๆ แล้วก็ขอบคุณมากๆที่คิดถึงค่ะ พี่เองก็คิดถึงคยูมินเลยเอาเรื่องใกล้ตัวมาเขียน ดีใจที่อ่านแล้วชอบพี่คิดกับน้องเมี่ยงนะคะ ^^
      ป.ล.ในเรื่องพี่คิดยังไม่ได้เป็นเจ้าของออฟฟิศค่า แต่เป็นเจ้าของน้องเมี่ยงแทน..... 555555
      #11-1
  2. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:22
    ทำไมอ่านๆไปแล้วน้ำตาร่วง นึกว่าจะไม่รุ้ใจกันต่อไปซะแล้ว
    โหยยยยยยย เหมือนแต่ละคนไม่เคยพูดว่ามีใจให้กันเลย อีกคนพอเจอกันที่ทำงานก็ไปเรียนต่อซะงั้น นึกว่าจะมีใครมีคนอื่นไปก่อนแล้วเชียว กลับมาก็ทะเลาะกันเรื่องงาน ไม่เข้าใจกัน ลุ้นมากกกกก เมื่อไหร่จะบอกความในใจซักที

    ตอนในงานแต่งที่เมี่ยงสารภาพแล้วน้องร้องไห้อ่ะ ร้องไห้ตามเลย สงสารน้อง เข้าใจอ่ะเพราะพี่คิดก็ไม่เคยบอกหรืออะไรเลย น้องก๋เหมือนแอบรักฝ่ายเดียว พอน้องประชดคุณคิดก็สงสารคุณคิดอีกกกกก 55555 ดีใจที่มีจุ๊นกับหินอ่ะ ขอชงด้วยคนได้ม่ะ

    แล้วเค้าไปเป็นแฟนกันตอนไหนอ่ะ ขอเผือกๆ 55555
    รุ้สึกเมี่ยงจะมีความสุขขึ้นนะ คุณคิดอบอุ่นมากกกกก ทำไรก็คีพลุคตลอด อยากเห็นตอนเป็นแฟนกันแร้วววววว แค่นี้ไม่พอๆ 555
    #10
    1
    • 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:24
      ดีใจที่มีคนอ่านชอบจุ๊นกับหินค่ะ เพราะตอนเขียนพี่ก็ชอบสองคนนี้มาก เป็นบุคลิกที่ใกล้ตัวและเจอได้บ่อยสำหรับเด็กสายงานนี้ค่ะ 555 ส่วนเรื่องคบกัน ถ้าตามเนื้อเรื่องที่เขียนไว้ก็หลังจากงานแต่งงานล่ะค่ะ แต่โดยสิ่งที่สื่อออกไปคือ คุณคิดได้กลับมาเป็นพี่คิดของเมี่ยงแล้ว ความสัมพันธ์ก็ดีขึ้น ส่วนจะเป็นแฟนกันแบบไหน ต้องให้น้องๆที่อ่านจินตนาการกันเองไปก่อน แหะๆ พี่ยังไม่ได้คิดถึงภาคต่ออะไรของพี่คิดกับเมี่ยงเลยค่ะ แต่เอาเป็นว่าถ้ามีโอกาสและเวลาที่ดี ก็ค่อยว่ากันอีกทีน้า ขอบคุณมากๆที่เข้ามาอ่านแล้วชอบคิดถึงเมี่ยงค่า ^^
      #10-1
  3. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:22
    น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ลุคซองมินแบบนี้ถึงจะหายากแต่ชอบตอนที่ชนะทุกอย่างยกเว้นพี่คิดมากๆเลย 555555555 
    ชอบมุกเสี่ยวพี่คิดมาก คืออ่านแล้วยังมองบนเลยอ่ะ เห็นภาพเมี่ยงมาเลยว่าต้องตลบตากี่ที แต่ที่เล่นกลับนี่แบบคูณสองจากคนพี่ไปเลยจ้าาา 
    อ่านไปน้ำตาคลอไป ยิ่งช่วงงานแต่งคือแบบ ลุ้นแล้วลุ้นอีก ชอบที่ในที่สุดก็ยอมเปิดใจบอกความรู้สึกกัน ไม่งั้นก็คงจะอยู่กับนี้ต่อไป สนุกมากเลยค่ะ ชอบมากๆ 
    #9
    1
    • 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:13
      พี่คิดแกไม่เคยเล่นมุกเสี่ยวค่ะ เลยมาแบบโบราณนิดนึง 555 ส่วนฉากในงานแต่งก็เป็นอีกพาร์ทนึงที่ค่อนข้างเขียนยากค่ะ ด้วยความที่เป็นเรื่องสั้น เลยไม่รู้ว่าความกระชับที่ใส่ไป จะทำให้เข้าใจความรู้สึกของทั้งสองคนดีพอรึยัง ขอบคุณมากๆที่เข้ามาอ่านและชอบคิดถึงเมี่ยงนะคะ ^^
      #9-1
  4. #8 มิล นาลีน (@0896267459) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:31
    คิดถึงเมี่ยงคิดถึงไรท์ค่ะ😍😍😍😍
    #8
    1
  5. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:28
    เสี่ยวมาเสี่ยวกลับไม่โกง 55 ความเมี่ยงนี่เนอะ พี่คิดมีความคูลมากมาย
    #7
    1
    • 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:56
      ชอบตรงที่บอกว่าพี่คิดมีความคูล 555 ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #7-1
  6. #6 เอิง
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:40
    พี่ขวัญญญญญญญญ ขอสกรีมแรงๆได้มั้ยคะ มันดีมาก ดีต่อใจที่สุด อยากได้อะไรหวานๆแบบนี้มานานมากแล้วค่ะ คิดถึงพี่ขวัญมากจริงๆค่ะ คิดถึงคยูมินมากด้วยเช่นกัน



    อ่านไปก็เขินไปกับความอยากจีบแต่ไม่กล้าของพี่คิด



    พี่คิดอบอุ่นมาก นี่มาเป็นเรื่องสั้นๆ ยังอบอุ่นได้ขนาดนี้ อยากให้เป็นเรื่องยาวมากค่ะ พี่คิดรักน้องจริงจังและยาวนานมาก ไม่ต่างกับน้องเมี่ยงสายวอร์ ที่มีพี่คิดเป็นไอดอลมาเสมอต้นเสมอปลาย



    ดีใจจริงๆที่ในที่สุดพี่คิดและน้องเมี่ยงก็ได้แสดงความรู้สึกที่ตรงกับใจสักที อดทนกันมากี่ปี เก็บความรู้สึกมานานแค่ไหน อยากให้พี่คิดได้แสดงออกมากกว่านี้



    ขอภาคต่อคร้าาาาาาาาา



    ขอบคุณพี่ขวัญมากจริงๆนะคะ ได้อ่านอะไรแบบนี้มันดีต่อใจมากจริงๆ ค่ะ



    รักพี่ขวัญ รักคยูมิน

    #6
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:27
      ภาคต่อออ ขอเอาไปนอนคิดซักปีได้มั้ยคะ 5555 พี่ยังไม่มีไอเดียเลยจ้าว่าจะต่อออกมายังไง เอาเป็นว่าถ้ามีโอกาสที่(ว่างและ)ดี ถึงตอนนั้นจะรีบมาบอกนะค้า ขอบคุณมากๆนะคะน้องเอิง ดีใจที่ชอบค่า ^^
      #6-1
  7. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:48
    น่ารักมากๆเลยค่า น้องเมี่ยงกับพี่คิด 
    นึกว่าจะต่างคนต่างแอบมองไม่ยอมบอกความในใจกันซะแล้ว
    #5
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:24
      ตอนเขียนพี่อยากได้ฟีลที่อีกคนเป็นแรงบันดาลใจ แต่คนที่เป็นแรงบันดาลใจก็ดันอยากเป็นมากกว่าแรงบันดาลใจค่ะ 555 ดีใจที่น้องบีชอบนะคะ ^^
      #5-1
  8. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:49
    ต้องบอกว่าชอบคู่หูบีหนึ่งกับบีสองมากเลยค่ะ หินกับจุ๊น ขำเวลาอยู่ด้วยกันคุยกันแบบอยากรู้อยากเห็นเรื่องซัมติ้งของพี่เมี่ยงสายวอร์ เหมาะกันดีค่ะ ไม่แปลกที่พี่เมี่ยงต้องดุ ไม่งั้นเอาสองลิงนี่ไม่อยู่5555 น่ารักกันทุกคนทั้งพี่ทั้งน้อง
    สายชงทำหน้าที่่่่่่่่่่่่่ได้ดีมากๆค่ะทั้งบนรถและในงานตอนถ่ายรูป

    คุณพี่คิิดก็หล่อ แสนดีี ใจดีมากๆเลยค่ะ อบอุ่่่่่่่นจริงๆ
    มานิ่งๆแต่แอบรุกเนีีีียนๆนะเค้อะ
    ส่วนน้องเมี่ยงจริิงๆแล้วในใจเค้าก็็็็็็็็็็คงจะคิดถึงพีี่ี่ี่ี่คิด
    มากๆเหมืืือนกัันนะคะ
    ชอบตอนยืืนดูพรีเซนเทชัั่ั่น นึกถึงวันเก่าๆทีี่ี่ี่ี่ี่ี่ต่างคนต่างไม่เคยลืม
    เล่าเรื่่่องสนุกค่ะ 
    ค่อยๆเล่่่่่่าย้อนเรื่่องอดีตทำให้รู้เรืื่ื่ื่องของพี่คิดและน้้องเมี่่่ยง  ลุ้นไปพร้อมๆกันกับบีหนึ่งบีสองเลยที่เดียว555
    ขอบคุณนะคะที่ทำให้หายคิดถึึงคยูมินไปได้เยอะเลยค่ะ
    อยู่ด้วยกันไปนานๆนะคะ
    คยูมินแบบไทยๆ  ดีีีีงามค่ะ
    #4
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:21
      ตอนที่เขียนขวัญก็เป็นFCหินจุ๊นค่าพี่เอจ สนุกกับความเกรียน 555 ขอบคุณที่ชอบนะคะ ^^
      #4-1
  9. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:03
    เกร๊ดดดดดดดดดดด
    นุ้งอ่านในแอพไม่ได้แต่ก็กดตามลิ้งไปอ่าน
    แล้วก็กลับมาเม้นในนี้อีกที5555
    เกร๊ดดดดมากค่ะพี่ขวัญ งื้ออออนุ้งเมี่ยงงงงงงงงงพี่คี๊ดดดดดดดด คือดี๊ดี มุกพิเศษนี่เพิ่มไข่ไปอี้กกกกกกกกก
    ขอบคุณนะคะสำหรับฟิคทำให้หายคิดถึง หรือจะยิ่งคิดถึงฟฟิคพี่ขวัญไปอีกก็ไม่รู้
    ได้ความรู้สึกเหมือนได้นั่งอยู่ในออฟฟิสพี่ขวัญไปอี้ก 5555
    คยูมินแบบไทยๆน่ารักไปอีกแบบ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ กรบบบบบบบ ><
    #3
    1
    • 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:20
      พี่พยายามแก้ปัญหาเรื่องอ่านในแอพไม่ได้แล้วค่า แต่มันก็ไม่ได้แฮะ 555 ขอบคุณมากๆนะคะที่ชอบและยังคิดถึงกันจ้า ^^
      #3-1
  10. #2 พิม
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:08
    งื้อออออออออออออ.

    น่ารักค่ะ
    #2
    1
  11. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:56
    ไม่ว่ากี่ครั้งที่ได้อ่านงานพี่ขวัญ

    จะได้ ความอิ่มใจ กลับไปทุกรอบ

    เรื่องนี้ก็เช่นกัน

    ขอบคุณสำหรับความน่ารักของคุณคิดกับเมี่ยงนะคะ
    #1
    1