FIC[MY HERO ACADEMIA/MHA/BNHA x saint seiya]จงเผาผลาญคอสโม่

ตอนที่ 14 : ตอนที่12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    13 ก.ค. 63

ต่อจากตอนที่แล้ว


หลังจากที่อิสึคุได้บอกออกไปว่าไร้อัตลักษณ์ทุกๆคนก็จ่างตกใจรวมถึงโชกะและบาคุโกวด้วยก่อนที่โมโมะจะถามต่อว่า


"ล.แล้วที่คุณใช้จัดการพวกวิลเลินนั่นคืออะไรคะ?!"โมโมะถามออกมาด้วยความตกใจก่อนที่อิสึคุจะหันไปหาโดโกซึ่งโดโกก็ก้าวเท้าออกมาและพูดว่า


"งั้นชั้นขอตอบแทนอืสึคุเอง.....มันคือคอสโม่ไงล่ะ"โดโกพูดตอบออกไปทำให้หลายๆคนทำหน้าสงสัยก่อนที่โมโมะจะพูดถามต่อกลับมา


"แล้วคอสโม่คืออะไรหรอคะ?"โมโมะพูดถามขึ้นมาก่อนที่โดโกจะตอบกลับไปว่า


"งั้นใช้วิธีนี้คงอธิบายง่ายกว่าและอีกอย่างนี่เป็นความลับเฉพาะเซ้นต์เท่านั้นคงบอกมากไม่ได้หรอกนะ"โดโกพูดก่อนที่จะหลับตาผ้าอยู่ๆคลุมค่อยๆปลิวไสวพร้อมกับออร่าที่พุ่งออกมาจากร่างของตัวโดโกก่อนที่จะเอ่ยออกมากับอิสึคุว่า


"อิสึคุเธอเองก็เอาด้วยความจริงแล้วคอสโม่ของเธอน่ะพอๆกับโกล์ดเซ้นต์เลยขอบอก"อิาคุพอได้ยินก็พยักหน้าหงึกๆก่อนที่จะรีดเร้นคอสโม่ออกมา


"ฟู้ม!"ออร่าสีฟ้าและสีทองได้ออกมาจากร่างของอิสึคุและโดโกพร้อมๆกับอรงกดดันมหาสารเองเช่นกัน


"อึก!"ทุกๆคนในห้องต่างตัวหนักอึ้งจากแรงกดดันที่ถูกปลดปช่อยออกมาจากร่างของอิสึคุและโดโกบางคนก็ลงไปนอยกับพื้นแล้วยังเหลือพวกที่พอไหวไม่กี่คนก่อนที่ไอซาวะจะเอ่ยออกมาว่า


"เอาล่ะพอแล้วมั้งโดโกซังเดี๋ยวเด็กพวกนี้ก็สลบกันหรอกอึสึคุนายเองก็ด้วยหยุดได้แล้ว"ไอซาวะที่กำลังยันตัวเองกับพื้นได้พูดขึ้นมาก่อนที่โดโกและอิสึคุจะหยุดรีดเร้นคอสโม่และลืมตาขึ้นมาพูด


"เอาล่ะจะขออธิบายง่ายๆสิ่งนี้มีเพียงผู้ไร้อัตลักษณ์เท่านั้นที่มีแค่นี้แหละ"โดโกพูดก่อนที่เขาจะยิ้มและกอดอกพร้อมกับมองไปยังคนในห้องที่ค่อยๆพากันทยอยลุกขึ้นกลับไปนั่งที่เก่าอี้กันอย่างเหนื่อยอ่อน


"เอาเป็นว่าอิสึคุไปนั่งข้างหน้าต่างซะส่วนโดโกซังไปพักที่หร้องพักครูได้แล้ว"ไอซาวะพูดออกมาก่อนที่โดโกและอิสึคุจะพยักหน้าทางอิสึคุเดินไปนั่งที่โต๊ะข้างหน้าต่างก่อนที่จะวางกระเป๋าลงส่วนโดโกก็โบกมือและเดินออกนอกห้องไป


"เห้อ~"ไอซาวะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจก่อนที่จะมองไปยังนักเรียนแต่ละคนที่กำลังมองเขากลับอยู่เช่นกัน....ส่วนบาคุโกวและโชกะนั้นดูจะคิดอะไรอยู่ด้วยเขาเองก็รู้ว่าโชกะกำลังคิดถึงเรื่องพลังของอิสึคุส่วนบาคุโกวนั้นแน่นอนว่ากำลังคิดถึงความต่างชั้นของตนและอิสึคุ...รวมถึงการที่เขาดูถูกคนไร้อัตลักษณ์มากไป....อัตลักษณ์นั้นสามารถพัฒนาขีดจำกัดของมันได้แต่ก็ยังมีขอบเขตุแต่คอสโม่นั้นไม่....เหล่าเซ้นต์นั้นสามารถพัฒนาได้อย่างสม่ำเสมอและแทบจะตลอดเวลายิ่งฝึกมากเท่าไรคอสโม่ก็จะเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆต่างจากผู้มีอัตลักษณ์


และเหล่าเซ้นต์นั้นต้องใช้ขุมพลังที่เท่ากันหรือมากกว่าในการจัดการเช่นบรอนเซ้นต์ ซิลเวอร์เซ้นต์ โกล์ดเซ้นต์ ทั้งหมดนี่นั้นเลยขอบเขตุของความเข้าใจของมนุษย์ไปมากแล้วพลังเหนือธรรมชาติอย่างคอสโม่ และชุดเกราะอันทรงอณุภาพอย่างครอธทั้งหลาย


ระหว่างที่บาคุโกวกำลังคิดทบทวนกับการกระทำของเขาอยู่นั้น....ไอซาวะก็พูดขึ้นมาว่า


"หลังจากที่พวกวิลเลินบุกUSJโดนจับไปก็อยาาพึ่งดีใจล่ะ...การต่อสู้ของพวกนายยังไม่จบ"พอไอซาวะพูดจบผู้คนในห้องก็ต่างพากันคิดหนักก่อนที่ชายผมม่วงผู้มีอัตลักษณ์หนึบหนับหรือมิเนตะ มิโนรุจะพูดออกมาว่า


"ว.วิลเลินอีกแล้วเหรอ!?"มิเนตะเอ่ยออกมาก่อนที่ไอซาวะจะพูดตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติว่า...


"งานกีฬาUAใกล้เข้ามาแล้วต่างหาก"พอไอซาวะพูดจบทุกๆคนก็อุทานกันออกมาว่า


"ลืมซะสนิทเลย!นี่มันโรงเรียนโรงเรียนมัธยมปลายนี่หว่า!?"ทุกๆต่างพากันอุทานออกมาอย่างดีใจก่อนที่อิสึคุจะคิดว่า....


"อย่างงี้นี่เองการถ่ายทอดง่นกีฬาจะถ่ายทอดไปทั่วโลกเพราะอย่างงั้นจะทำให้เซ้นต์เป็นที่รู้จักกันทั่วโลกด้วยวิธีนี้นี่เองสินะท่านเคียวโกฉลาดจริงๆ"อิสึคุคิดขณะที่กำลังมองเหล้าผู้คนในห้องที่กำลังคุยกันสนุกสนานยกเว้นโชกะที่มองมาทางเขาอย่างตาเป็นมันชนิดที่ถ้าเป็นปลากัดท้องแล้วแน่ๆ


"ทำไมคุณโทโดโรกิถึงมองเราอย่างงั้นล่ะ?"อิสึคุไม่คิดอะไรมาก....จ้องมาจ้องกลับไม่โกงกันเล่นเกมจ้องตามันซะเลย......(ถ้าเป็นปลากัดท้องไปนานแล้ว:ไรท์)


หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไป.....ทุกๆคนก็เรียนกันถึงตอนแรกตัวของอุรารากะ โอชาโกะนั้นจะทำตัวแปลกๆก็เถอะนะ





















ณ  โรงอาหารเวลา พักเที่ยง


"เอาเป็นนี่แล้วกัน"อิสึคุจิ้มชี้ไปตรงเมนูของ..ราเม็งก่อนที่พ่อครัวจะทำและยื่นมาให้อิสึคุ


"ขอบคุณครับ"อิสึคุพูดและยื่นเงินให้ก่อนที่จะรับมาและเดินไปยังโต๊ะที่ไม่มีคนนั่ง


"จะทานแล้วนะครับ"อิสึคุพูดขึ้นมาก่อนที่จะลงมือทานแต่ว่า......


"ขอนั่งด้วยได้มั้ย?"เสียงของโชกะได้ดังขึ้นก่อนที่อิสึคุจะหัรไปและตอบกลับ


"อื้มตามสบายครับคุณโทโดโรก-"อิสึคุยังไม่ทันพูดจบโชกะก็พูดขึ้นมา


"โชกะ..เรียกโชกะก็พอ"โชกะพูดก่อนที่จะนั่งลงบนเก้าอี้และเริ่มกิน....


"ครับ."อิสึคุพูดก่อนที่จะกินต่อไป







ติดตามตอนต่อไป







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #110 Levia13 (@levia13) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 19:23
    ปักธงหรือเอาธงมาปักตัวเองเนี่ย
    #110
    0
  2. #109 Skywork0 (@hcggo123456) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 18:53

    ปักธง55!

    #109
    0