อ้ายโขง [yaoi]

ตอนที่ 7 : บทที่ 7 ถ้ำมอง [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,492 ครั้ง
    26 ม.ค. 64

เรื่อง: อ้ายโขง

เขียน: ผู้ซึ่งหลงรักหญิงสาวในภาพวาด

tag: #อ้ายโขง

E-BOOK เรื่องต่างๆ : MEB

บทที่ 7: ถ้ำมอง

 

 

 

ปรายกำลังอยู่ในห้วงรักกระทั่งเขาลืมตาขึ้นจึงได้เห็นว่ามีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองตัวเองอยู่

 

ชายหนุ่มสะดุ้ง ก่อนจะปัดมือลงบนน้ำ หยดน้ำแตกกระเซ็น แต่เจ้าของดวงตาคู่นั้นกลับยังไม่หลับ ทั้งยังเห็นรอยยิ้มอยู่จางๆ

 

“โฮ่” มันเอ่ย น้ำเสียงคล้ายหยอกเย้า มือวางเท้าคางบนหิน ปลายนิ้ววนช้าๆบนหินที่เปียกน้ำ“เจ้าช่างกล้าดี”

 

ปรายไม่ได้โต้ตอบ เขายังคงหน้าดำคร่ำเครียดเนื่องจากอารมณ์หยุดชะงัก

 

แถมยังคล้ายกับว่าโดนกวนประสาทอยู่

 

สายตาของมันสำรวจ ราวกับมองทะลุทุกสิ่ง ไม่เพียงแต่ร่างกายเท่านั้นแต่ยังเป็นภายในจิตใจที่เขารู้สึกถูกก้าวล่วง ปรายไม่ชอบสายตาอย่างนั้น

 

ปรายไม่รู้ตัวว่าใบหน้าและลำคอของตัวเองแดงก่ำ มันมองใบหน้านั้นด้วยความเพลิดเพลิน

 

“ไม่ทำต่อหรือ?”

 

มันถาม มองเขาอย่างไม่ละสายตา

 

ปรายขมวดคิ้ว เขาหงุดหงิดจากอารมณ์ที่กำลังค้างคา

 

“เพศรสเป็นรสชาติที่ยอดเยี่ยมที่สุด เหตุใดต้องทำเหมือนรังเกียจมันอย่างนั้น” มันนอนเท้าคาง ปล่อยตัวตามสบาย มองเล็บที่แหลมคมของตนเองก่อนจะสำรวจฝ่ามือเรียวข้างนั้น

 

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมความรู้สึกยิ่งพลุ่งพล่าน

 

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมยิ่งมองมันกลับยิ่งรู้สึกแปลกประหลาด

 

มีความรู้สึกนึกคิดมากมายที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกิดขึ้นเพราะเพียงแค่เขาอยู่ใกล้มัน

 

มันค่อยๆลงมาในน้ำ ก้าวย่างอย่างช้าๆ ดูไหลลื่นราวกับเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันกับหยดน้ำมากมายที่ไหลอยู่ในธารน้ำ

 

“รู้หรือไม่นอกจากจะช่วยให้เจ้าไม่เจ็บปวดแล้ว น้ำลายของข้ายังมีฤทธิ์ใด”

 

เพียงไม่นานมันก็ว่ายเข้ามานั่งอยู่ข้างเขา หางที่ยาวเหยียดกวัดไปมาอย่างเป็นธรรมชาติ

 

“ช่วยให้เจ้าพึงพอใจ”

 

มันกล่าว ริมฝีปากอยู่ใกล้แค่เอื้อม

 

ปรายมอง เขาเห็นใบหน้าของมันซ้อนทับกับคนรักเก่า ชายหนุ่มกระพริบตา ดูเชื่องช้าลงอย่างไม่ใช่ตัวเอง

 

เป็นเพราะบรรยากาศทุกอย่างพัดพาไป ปรายก้มใบหน้าลงเข้าใกล้ริมฝีปากนั้นทว่าก่อนที่เขาจะพลั้งเผลอ ชายหนุ่มก็ราวกับได้สติกลับคืนมา

 

ดวงตาทั้งคู่ประสานกัน ปรายจ้องมันในขณะที่ริมฝีปากอยู่ห่างกันแค่เอื้อมหนึ่ง

 

“เมื่อกี้อะไร”

 

มันยิ้ม ตอบเขาในขณะที่ยังคงไม่ละใบหน้าออก

 

“เพียงแค่แสดงให้เห็นว่าข้าเก่งกาจ”

 

มันถอยออก บรรยากาศรัญจวนเมื่อครู่หายไปในพริบตา จระเข้ตัวนั้นเอนหลังพิงกับก้อนหินโขดใหญ่ ปล่อยผมยาวสยาย ใบหน้าหลับพริ้มดื่มด่ำกับความเย็นของลำน้ำ

 

“ไม่แน่สักวันเจ้าอาจจะต้องร้องขอให้ข้าช่วย”

 

ปรายหัวเราะ เขาปล่อยตัวแต่ไม่ได้ทำอะไรต่ออีก แม้บางครั้งเขาก็เกือบเผลอลดมือลงไปใต้น้ำ

 

“แค่คิดก็จะอ้วกแล้ว”

 

แปลว่ามัน เป็นมันที่ทำให้เขารู้สึกถึงอารมณ์ที่ไม่ควรเกิด?

 

ปรายมองสำรวจรูปร่างของมัน มันนั่งอยู่ข้างเขา ยิ่งเปรียบเทียบให้ร่างกายของเขาดูมีขนาดเล็กลงไป

 

หน้าตาของมันยังคงหนุ่มแน่น แต่เขาไม่รู้ว่าอายุที่แท้จริงของมันจะเท่าไรกันแน่

 

“หญิงสาวมากมายเคยมาแอบอาบน้ำตรงท่าน้ำ นางเห็นข้า ในทีแรกก็เกิดความหวาดกลัว แต่ทว่าหลังจากนั้นนางก็มาอาบน้ำบ่อยขึ้นหลายเวลา เจ้าว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น”

 

“พวกนางก็ตัวสะอาดไง”

 

ปรายตอบ เขาขยับออก ก่อนจะพิงหลังกับก้อนหิน เขารู้สึกว่าฝ่าเท้าเริ่มเปื่อยแล้ว แต่เพราะในน้ำนี่เมื่อแช่ตัวนานๆเข้าก็จะอุ่น แต่พอลุกขึ้นถูกอากาศโดยรอบจะรู้สึกหนาวเกินไป จนไม่อยากลุกออกไปไหน

 

มันเหมือนคนที่อยู่คนเดียวมานานจนไม่เคยพูดกับใคร เอาแต่พร่ำถึงอดีต

 

ปรายจึงเดาว่ามันน่าจะอายุยืนยาวมาก

 

มากจนเขาก็ไม่รู้ว่านานแค่ไหนกันแน่ในช่วงขีวิตที่มันเกิดมา

 

มันนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะกับคำตอบ หางสะบัดจนน้ำกระเพื่อมระลอกใหญ่ ปรายลูบใบหน้าไล่หยดน้ำด้วยท่าทีนิ่งสงบ

 

“ไม่ จริงๆแล้วก็ใช่” มันลูบคาง ทำทีครุ่นคิดถึงความหลัง“พวกนางต่างเห็นข้าก็เกิดอารมณ์ที่ไม่ควรจะนำพา”

 

“จากนั้นข้าจึงบอกนางว่าอย่าให้ใครเห็นเวลาออกมาหาข้า เพราะพวกนั้นอาจจะทำร้ายข้าได้”

 

ปรายคิด

 

ใครจะทำร้ายมันได้

 

เขามองไปที่มันแล้วกลอกตา

 

คำพูดของมันแฝงไปด้วยความทีเล่นทีจริง จนบางครั้งเขาก็ไม่ได้ตั้งใจฟัง

 

“นางทำตามข้าอย่างว่าง่าย นางเปรียบกับนกตัวน้อยๆ”

 

“น่าสงสารพวกนาง” ปรายแทรก

 

มันจุปาก แต่พยักหน้าเห็นด้วยกับปราย

 

“หลอกผู้หญิงแบบนี้”

 

“ข้าไม่ได้หลอกพวกนาง พวกนางเพียงแต่หักห้ามใจไม่ให้หลงใหลในตัวข้ามิได้”

 

“ไม่คาดคิดว่าจะได้ยินเรื่องแบบนี้”

 

“ข้าเพียงแต่จะสื่อให้เจ้าฟังว่าการที่เจ้าเองก็หลงใหลในตัวข้านั้นไม่ใช่เรื่องแปลก”

 

ปรายหัวเราะ เขาส่ายหน้า

 

“เล่าต่อดีกว่า”

 

“ข้ากับนางแอบลอบไปมาหาสู่กัน” มันอมยิ้ม ถูนิ้วชี้กับนิ้วโป้งไปมา“มีอยู่วันหนึ่ง ข้าคิดว่าเวลานี้ช่างเหมาะสมนัก ข้าจึงชวนนางหนีไปกับข้า”

 

“อ้อ”

 

“รู้หรือไม่หลังจากนั้นเกิดเหตุการณ์ใด”

 

ปรายไม่ตอบ เขาไม่ได้อยากรู้ เขาแค่นอนหลับตา ทว่าน้ำเสียงกังวานของมันยังคงเอ่ยต่อไป

 

“นางตามข้ามาด้วยห้วงรัก ข้าพัวพันอยู่กับนางอย่างไม่อาจห้ามใจ ผิวนางช่างเนียนนุ่ม รสชาตินางช่างละมุนลิ้น ตอนนั้นจันทราลอยเด่น ข้าไสตัวเข้าหานาง นางร้องไม่ได้คำ นางลูบแผ่นอกของข้า เล็บจิกเข้ากับเกล็ดของข้า เสียงน้ำกระฉอกดัง ทุกอย่างกระเพื่อมไหวภายใต้แสงจันทร์ ข้ายังจำเสียงจิ้งหรีดร้องสลับกับเสียงของนางได้”

 

มันกล่าว ดวงตาเริ่มคล้ายกับมีสีเลือดติดอยู่ ขณะที่เอ่ยรอยยิ้มแยกออก เห็นฟันเขี้ยวดูแหลมคม ปรายขมวดคิ้ว ฟังเรื่องรักของมันแล้วก็ไม่คิดอย่างไรอีก เขาลืมตา

 

เขาไม่รู้ว่ามันต้องการจะสื่อถึงอะไร แต่สุดท้ายเขาก็ยังคงถามต่อเพื่อไม่ให้เสียเชิงที่มันอุส่าห์เกริ่นเล่ามา

 

“แล้วหลังจากนั้น?”

 

 

“หลังจากนั้นหรือ”

 

มันยิ้มน้อยๆ รอยยิ้มดูบาดตายิ่งกว่าสิ่งใด ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเผยความอิ่มเอม

 

 

“ข้าก็กินนางไปทั้งตัว”

 

 

 

 

 

 

ปรายมองไปบนถ้ำ เห็นแสงลอดออกมาจากบนนั้น ด้านบนมีช่องว่าง

 

“เยี่ยม” ปรายตอบ เขารู้สึกว่าสิ่งเดียวที่สามารถมองในแง่ดีได้คือสถานที่แห่งนี้สวยมากจริงๆนั่นแหละ

 

สวยราวกับว่าจะไม่ได้อยู่บนโลกนี้

 

มันลูบปลายคาง หางกวัดแกว่งอยู่ใต้น้ำ ทำให้น้ำดังเบาๆ หยดน้ำจึงมักกระเด็นถูกใบหน้าของปราย

 

“เป็นอย่างไร” มันถาม แววตาที่มองมาออกจะมีความวาววับไม่น้อย

 

“อะไรคือเป็นยังไง” ปรายตอบอย่างไม่ใส่ใจ“รู้ไหมยุคนี้เรื่องการหลอกฟัน อืม หมายถึงหลอกให้รักไม่ได้น่าภูมิใจ ทัศนคติรักเดียวใจเดียวเป็นเรื่องที่สังคมยอมรับ”

 

“ข้าไม่ได้ถามถึงเรื่องนั้น”

 

“แล้วเรื่องไหน”

 

มันฟึดฟัด ใบหน้าหล่อเหลาดูขัดใจไม่น้อย

 

“คุยกับมนุษย์อย่างเจ้าเสียอารมณ์ข้า”

 

“อ้อ ลีลาการหลอกผู้หญิงของคุณ?” ปรายบอก“ผมไม่ชอบคนที่มีความหลัง มันวุ่นวาย”

 

“เจ้าชอบสตรีบริสุทธิ์หรือ?” มันจุปาก“เจ้าไม่ควรมองแค่เรื่องผิวเผินภายนอก ไม่ว่าบริสุทธิ์หรือไม่ รสชาติของพวกนางไม่ได้วัดกันจากที่ตรงนั้น”

 

“ผมก็ไม่ได้หมายความอย่างนั้น คุณค่าของคนเราก็ไม่ได้วัดจากแค่การมีเซ็กส์หรือไม่มี อีกอย่างคุณก็ไม่ควรกินใครมั่วซั้ว”

 

มันเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ ปรายไม่คิดว่าเขาและมันกำลังคุยเรื่องเดียวกัน

 

“ข้าไม่ได้กินไม่เลือก ข้าเลือกแล้วอย่างดี ข้าถนอมนาง คอยเฝ้าบำรุงรักทุกอย่าง กระทั่งถึงเวลาที่ผลรักนั้นเต็มฉ่ำ” มันเลียริมฝีปาก“ข้าก็กินนาง”

 

“คุณหลอกผู้หญิงไปกี่คนแล้ว”

 

“อืม” มันลูบคาง“ข้าไม่เคยนับ”

 

“เคยหลอกพร้อมกันหลายๆคนไหม” ปรายถามไปอย่างนั้น เขาแค่รู้สึกว่าคงจะดีกว่าถ้ามันมีเรื่องให้พูด จะได้ไม่ต้องวกกลับมาสนใจเขามากนัก

 

ให้มันพูดจนน้ำลายหมดปากไปจะดีกว่า

 

“เคย” มันทำท่านึก ฝ่ามือที่ลูบต้นขาของปรายยังคงวนเวียนอยู่ทว่ากลับไม่รุกเร้าเท่าในทีแรก “พวกนางตบตีข้าเสียวุ่น นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้ามีความคิดริเริ่มหวาดกลัวมนุษย์เล็กน้อย”

 

มันโน้มลง กระซิบบอกเบาๆ“ความหึงหวงน่ากลัวนัก”

 

“แล้วไปทำยังไงถึงให้พวกนางจับได้”

 

มันถอนหายใจ“ข้าเพียงแต่ตะกละตะกลามในความงามของพวกนาง”

 

“อยากจะกินพวกนางพร้อมๆกัน แต่ทว่า” จู่ๆมันก็หัวเราะ“เวลานั้นข้าโอบพวกนางไว้ทั้งซ้ายและขวา ข้าเกี้ยวพวกนางอย่างมูมมาม ข้าไม่อาจเลือก อีกคนอยู่บนตัวข้า อีกคนอยู่บนใบหน้าของข้า สุดท้ายสิ่งที่สอนข้าคือ ผู้แข็งแกร่งเช่นข้าไม่จำเป็นต้องเลือก ข้าจึงถนอมพวกนางพร้อมๆกัน เป็นประสบการณ์ที่ไม่เลวเลยทีเดียว”

 

ปรายมองไปที่อื่น เขาถอนหายใจ ก่อนจะนวดขมับ

 

“ถึงกระนั้นการที่สตรีตัวเล็กๆต่างมีเรี่ยวแรงขึ้นมาตบตีข้าได้”

 

ปรายแค่นหัวเราะ เขารู้สึกสมเพชมัน และยังขยะแขยง

 

“ไม่เสียเวลาไปหน่อยเหรอ กินๆซะก็จบ ทำไมคุณต้องลำบากขนาดนั้น”

 

ปรายถาม มันหันกลับมามอง มือของมันลูบวนที่ข้างแก้มของชายหนุ่มราวกับเห็นเป็นขนมชิ้นหนึ่ง

 

“แล้วมนุษย์อย่างเจ้าปรุงอาหารกันไปเพื่อสิ่งใดเล่า ทำไมไม่ยัดๆเข้าปากให้จบๆเสีย”

 

ปรายมองมันอีกครั้ง

 

จระเข้ตัวนี้เป็นจระเข้ที่มีความรู้สึกนึกคิด ไม่ใช่แค่สัตว์ที่กินไม่เลือก แต่เหยื่อของมันกลับมีรสนิยม เหยื่อของมันจะต้องมีบางอย่างที่ถูกใจมัน

 

“การกินคือชีวิต” มันกล่าว ขณะที่เอนตัวลงมาใกล้ชายหนุ่ม“แต่หากเราค่อยๆปรุงรส นี่คือความสุนทรีย์”

 

ฝ่ามือของมันลูบต้นขาของเขาช้าๆ ปรายไม่ได้มองลงไป แต่กลับจดจ้องดวงตาคู่นั้นอยู่

 

เขาเห็นภาพเธออีกแล้ว

 

ปรายกระพริบตา เขาจึงกลับมาเห็นใบหน้าของมันอีกครั้ง ดวงตาสีอำพัน กับเกล็ดหนังที่ทำให้รู้มันไม่ใช่มนุษย์ทั่วไป ทว่ากลับเป็นหน้าตาและความนึกคิดของมันที่ร้ายกาจยิ่งกว่า

 

“ทำไมคุณไม่ทำให้เธอมีลูก จากนั้นก็กินเด็กแทน เพราะยังไงเธอก็ยังมีลูกได้อีกเรื่อยๆ”

 

มันชะงัก ริมฝีปากหยุดลงบนใบหน้าของเขา ดวงตามองลึกเข้ามา น้ำเสียงของอีกฝ่ายแหบต่ำ

 

“เด็กมันตัวเล็ก” มันตอบ

 

ปรายรู้สึกได้ถึงความอันตรายที่ใกล้เข้ามา เขาระมัดระวังตัวอยู่ตลอดแต่บรรยากาศเหล่านั้นกลับกดทับทำให้เขาขยับไม่ได้ ปรายเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก

 

ร่างทั้งร่างของมันเคลื่อนทับชายหนุ่ม กดร่างของอีกฝ่ายไว้ใต้น้ำ มีเพียงใบหน้าที่ยังคงจดจ้องกัน

 

 

“ข้าอยากจะรู้นัก หากข้าทะนุถนอมเจ้าจนผลรักผลิบาน จนเจ้าชุ่มฉ่ำ...”

 

ปลายเล็บของมันลากยาวบนหน้าอกของเขาช้าๆ

 

 

“...รสชาตินั้นจะเป็นเช่นไร...”

 

 

 

 

 

TBC

1 คอมเม้นต์เท่ากับ 1 กำลังใจ

tag:#อ้ายโขง

FACEBOOK

TWITTER

E-BOOK เรื่องต่างๆ

 

ขอบคุณทุกคอมเม้นเลยฮับ

ไม่คิดว่าจะมีคนเม้นเยอะขนาดนี้

เรื่องนี้คนอ่านเยอะขึ้นแย้ว ฮือๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.492K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,042 ความคิดเห็น

  1. #3934 MitsukiCarto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 23:44
    ระวังโดนน้องเล่นกลับนะ~
    #3,934
    0
  2. #3923 แอคหลุมไม่ปรากฎนาม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 03:33
    น้องไม่ง่ายเด้อ
    #3,923
    0
  3. #3886 Paparazzi1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 23:24
    อีพี่เข้จะทำน้องอ่อ
    #3,886
    0
  4. #3882 evaw. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 22:57
    ิเหมาะกันเหลือเกิน ร้ายๆแรงๆ สู้รัดฟัดเหวี่ยงกันสุดๆ55555555555555555 น้องจะโดนพ่อเข้กินมั้ยเนี่ยยย
    #3,882
    0
  5. #3765 tanutp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 10:14
    ไหนลองสิ พี่ปรายไม่ใช่เล่นๆจ้าาาา
    #3,765
    0
  6. #3752 NanSun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:22

    อยากจะบอกว่าเป็นนิยายที่แอบเขียน nc เข้ามาได้อย่างแนบเนียนและสวยงามที่สุดเท่าที่เคยอ่านมา
    #3,752
    0
  7. #3733 HOBInaenaYING (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 17:51
    จะปลูกรักกันแร้วค่ะ
    #3,733
    0
  8. #3722 พระอาทิตย์จมน้ำ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 13:35
    ก็จะคลั่งรักแบบหัวปักหัวปำ และอาจจะเป็นพี่เข้ที่เกียมันได้ เพราะนายเอกแม่งควีนสัส//ขออภัยในคำหยาบ
    #3,722
    1
  9. #3706 jane8416 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 11:55

    ชอบมากก
    #3,706
    0
  10. #3688 jirpk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 19:45
    หวานกรอบ
    #3,688
    0
  11. #3614 Vivachoco (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 16:17
    ใครตกหลุมใครก่อน
    #3,614
    0
  12. #3599 cherryjai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 11:19
    แส้บเต็มสิบต้องได้กินแล้วนะแบบนี
    #3,599
    0
  13. #3447 aunaunmtyj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 13:39
    ชอบคู่นี้มากๆเลยยยย เหมาะกันจริงๆ
    #3,447
    0
  14. #3359 Chi_Chi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 01:18
    พี่จะกินน้องทั้งตัวได้อ่อ 🥺
    #3,359
    0
  15. #3329 MinaMon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 08:17
    พี่เข้ อย่าร้ายกับน้อง!!!
    #3,329
    0
  16. #3302 เฟิ่งจิ่ว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 21:35
    หูยยยย แซ่บ

    จะกินน้องก็อยากก็รู้ว่าน้องรสชาติยังไงก็ต้องถนอมน้องก่อน คนน้องก็เสนอให้พ่อเข้กินลูกตัวเองอีก 555 อรรถรสโดยแท้
    #3,302
    0
  17. #3274 นอนนอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 14:40
    ชอบปรายว่ะ แบบนางมีสติ เถียงกลับใส่ แต่พี่เข้ นางก็เป็นสัตว์กินเนื้ออ่ะเนาะ ยังไงอธิบายไม่ถูกอ่ะ ก็ไม่ดได้ดีหรอก5555555555555
    #3,274
    0
  18. #3226 tnoonnp- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 08:23
    เอาจริงน้องก็โหดนะ เสนอให้พี่เข้กินลูกตัวเอง
    #3,226
    0
  19. #3178 huzz1a (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 22:59
    อย่ากินน้องงงงง
    #3,178
    0
  20. #3165 kikyo_4004 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 06:49
    อิพี่แกจะกล้ากินน้องหรออ!!!
    #3,165
    0
  21. #2956 pacific60cm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    มีความหลังกับมนุดผู้หญิงเเละลูกแน่ๆ
    #2,956
    0
  22. #2935 molyarat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:11
    ไม่ได้กินหรอก
    #2,935
    0
  23. #2926 อยากเป็นแม่เธอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 12:58
    โอ้ยอิพี่ ทำไมเป็นจระเข้ที่ตลก555555555
    #2,926
    0
  24. #2913 orart2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 10:42
    จะกินน้อนลงจริงๆหรอ
    #2,913
    0
  25. #2907 Mabaeklol (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 07:34
    เป็นจระเข้ที่อารมณ์ดีสุดๆไปเลย555555
    #2,907
    0