อ้ายโขง [yaoi]

ตอนที่ 3 : อ้ายโขง l บทที่ 3 สัตว์ร้าย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,329 ครั้ง
    13 พ.ค. 63

เรื่อง: อ้ายโขง

เขียน: ผู้ซึ่งหลงรักหญิงสาวในภาพวาด

tag: #อ้ายโขง

E-BOOK เรื่องต่างๆ : MEB

บทที่3: สัตว์ร้าย

 

 

 

ปรายเดินกลับออกไปทางเดิม ทว่าสิ่งที่น่าแปลกก็คือเขากลับรู้สึกเหมือนตัวเองเดินวนอยู่ที่เดิม

 

ปรายเริ่มไม่แน่ใจว่าเขามาถูกทางหรือเปล่า

 

ทั้งๆที่ไม่ควรหลง อย่างน้อยที่สุดสถานที่เหล่านี้มักจะมีรั้วล้อมไว้เพื่อให้นักท่องเที่ยวไม่เดินหลุดจากเส้นทางปกติที่ควรเดิน ทว่าเวลานี้ปรายกลับเริ่มไม่เห็นรั้วที่ควรล้อมไว้เสียแล้ว

 

ไม่ควรเป็นเช่นนี้

 

ปรายลูบคาง เขามองซ้ายมองขวา เริ่มรู้สึกว่ายิ่งเดินยิ่งทำให้งงงวย

 

ตอนแรกเขาเดินมาทางนี้ เขาว่าเขาไม่ได้เหม่อลอยขึ้นขั้นไม่รู้ว่าตัวเองเดินผิดทาง แต่ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้ว เขาหลงทางทั้งๆที่ไม่น่าเป็นอย่างนั้นได้

 

เขารู้สึกว่าที่แห่งนี้มีอะไรแปลกๆ ความรู้สึกเหล่านั้นไม่แน่ใจว่าเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร

 

แต่มันแปลก

 

เริ่มไม่น่าไว้ใจ ปรายรีบเดินมากขึ้นกระทั่งเขาได้กลิ่นคาวบางอย่าง

 

มันเหมือนเป็นกลิ่นเลือด หรือเขาอาจจะคิดไปเอง

 

มันคงเป็นกลิ่นดิน หรือไม่ก็กลิ่นน้ำ

 

ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงกรีดร้อง

 

ชายหนุ่มตกใจ ทั้งยังรีบวิ่งตรงไปทางเสียงร้องขอความช่วยเหลือนั้น

 

มองไปทางซ้าย ทีแรกเขานึกว่าเสียงนั้นมาจากในป่า ทว่าเมื่อฟังดูดีๆ ปรายจึงพบว่าเสียงนั้นมาจากทางธารน้ำ เขาจึงรีบมุ่งตรงไป

 

เป็นเสียงของหญิงสาว ไม่ทันไรเมื่อปรายไปถึงเขาก็เห็นเจ้าของเสียงขอความช่วยเหลือ เธอเป็นหนึ่งในกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ขอให้เขาถ่ายรูปให้เมื่อตอนแรก

 

เธอลอยอยู่ในน้ำ ท่าทางคล้ายจวนจะจมลง ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบวางของไว้บนพื้นดินก่อนจะกระโดดลงน้ำเข้าไปช่วยเธอ

 

สถานการณ์เช่นนี้ คนจมน้ำมักไม่มีสติ หากคว้าสิ่งใดได้ก็จะคว้าไว้มั่น

 

แต่ที่อันตรายก็คือคนจมน้ำจะตะเกียดตะกายเพื่อให้ตัวเองอยู่เหนือน้ำขึ้นไปจนกดคนที่เข้าไปช่วยเหลือให้จมลง

 

ไม่น่าเชื่อว่าธารน้ำแถบนี้จะลึกไม่น้อย

 

เขารับรู้ได้ถึงความยากลำบาก เมื่อหญิงสาวประคองสติไว้ไม่อยู่ ปรายตัดสินใจล็อกคอเธอเพื่อลากพาเธอกลับไปขึ้นฝั่ง ทุกอย่างดำเนินไปอย่างยากลำบาก กระทั่งใกล้ถึงฝั่ง เขาก็รีบผลักให้เธอเกาะขอบดินและรากต้นไม้แถวนั้นไว้

 

ชายหนุ่มหอบ เพื่อทุกเริ่มคลี่คลาย อย่างน้อยที่สุดก็ไม่มีใครจมลงไปอีก เขายังเกาะริมฝั่งไว้อยู่ด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะผลักให้เธอขึ้นไปด้านบน หญิงสาวตะเกียดตะกายขึ้นไป เมื่อรอดพ้นช่วงวิกฤต จึงได้เห็นว่าที่ขาของเธอมีบาดแผลฉกรรจ์อยู่ไม่น้อย

 

คล้ายกับบาดแผลจากการถูกทำร้าย เป็นแผลเหวอะเหมือนรอยคมเขี้ยวบางอย่าง

 

หญิงสาวหมดสติไปทันที

 

ปรายยังไม่ทันได้ถามอะไร เขากำลังจะพยุงตัวขึ้นเหนือน้ำ ทันใดนั้นเองขาของเขาก็ถูกบางอย่างดึงลงไปใต้น้ำอย่างรวดเร็ว

 

มันไม่ใช่การดึงแต่เป็นการกัด

 

ทันทีที่จมอยู่ใต้น้ำ ปรายรีบตั้งสติ เขาลืมตาขึ้นจึงได้เห็นว่าสิ่งนั้นตัวใหญ่ทั้งยังมีผิวหนังขรุขระ

 

เขาใช้อีกมือชกเข้าไปที่ลำคอของมัน ทว่าความแข็งของผิวหนังและเกล็ดหยาบทำให้เป็นมือของเขาเองที่เจ็บ เขากับมันรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่อย่างนั้นแต่สุดท้ายเป็นปรายที่หมดแรง และยิ่งเสียเลือดมากขึ้น

 

เขาถูกลากกลับหัวกลับหาง ปรายพยายามยกขาอีกข้างถีบมัน ปากที่งับขาของเขาอยู่คลายออกเล็กน้อย

 

ทว่าเมื่อยิ่งดิ้นรนกลับยิ่งทำให้ขาของเขาเกิดแผลเหวอะ

 

หยดเลือดสีแดงกระจายอยู่เป็นวงกว้าง

 

มันตัวใหญ่มากเกินกว่าจะเป็นมนุษย์

 

...จระเข้…

 

เขาไม่เคยเห็นจระเข้ที่ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

 

ทั้งใหญ่โต ลำตัวของมันยาวกว้าง แทบจะกะความกว้างยาวไม่ได้ ราวกับว่ามันหลุดออกมาจากโลกอื่น

 

ร่างกายใหญ่โตของมันน่าครั่นคราม เมื่อเห็นแววตาเย็นเยือกคู่นั้นทำให้ปรายแทบหยุดหายใจ

 

เขาจึงเข้าใจว่าเหตุใดหญิงสาวคนนั้นจึงมีบาดแผลน่ากลัว

 

แต่อย่างน้อยเธอก็รอดแล้ว

 

เขาคิดได้ทันทีว่านี่คงเป็นวันสุดท้ายในชีวิต

 

มีอีกหลายเรื่องที่น่าเสียดาย เขาไม่คิดอยากตายตอนนี้ทว่าก็คงสายเกินแก้

 

มันรวดเร็ว ไม่ทันตั้งตัว ปรายไม่เคยคิดว่าจุดจบของตนเองจะเป็นเรื่องโหดเหี้ยมเช่นนี้

 

เขาเพียงแค่ร้อง อ้อ เขาตายอย่างนี้เอง

 

เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยคิดมาบ้างว่าเราจะตายอย่างไร มีใครอยู่ด้วยไหม หรือโดดเดี่ยวไม่ทันได้ร่ำลากับคนรักหรือครอบครัว

 

เขาดันเป็นอย่างหลัง

 

มันลากเขาลงไป ราวกับว่าไม่มีที่สิ้นสุดในวังวนน้ำด้านล่าง

 

ความคิดมากมายหลั่งไหลภายในไม่กี่วินาที ทุกเรื่องราวประสานผ่านดวงตาสุดท้ายแล้วเขาก็หลับตาลงช้าๆ

 

เขาเห็นภาพซ้อนกลายเป็นหน้าของหญิงสาวที่เขารักที่สุด เขาเห็นเธอ และเขาก็บอกรักเธอ ในภาพนั้นสว่างไสวแต่แล้วมันก็ซ้อนทับด้วยดวงตาอีกคู่

 

ชายหนุ่มเริ่มหมดเรี่ยวแรง ลมหายใจแผ่วเบาลง กระทั่งหมดสติไป

 

 

สิ่งสุดท้ายที่เห็นคือดวงตาสีอัมพันคู่นั้น

 

มัน...ที่พรากชีวิตของเขา...ไปตลอดกาล...

 

 

 

 

 

 

 

เขาฝัน

 

ลมหายใจแผ่วๆ ปลายจมูกไซ้ไปตามไรผม เขาโน้มเข้าไปใกล้ลำคอของเธอ สูดกลิ่นกายที่โหยหาอย่างช้าๆ

 

รู้เพียงว่ากำลังคลอเคลีย สุดท้ายเมื่อพบไออุ่นจึงยิ่งเข้าหาอย่างรัญจวน

 

เขาคิดถึงเธอ

 

เขาฝันว่ายังคงได้อยู่ด้วยกัน

 

เขาพรรณนาหลายสิ่ง ความหลงละเมอยิ่งทำให้ภาพขุ่นเบลอ ยิ่งเธอส่งยิ้มให้ เขาก็ยิ่งกอดเธอไว้แน่น

 

เธออยู่บนตัวของเขา ท่าทางเคลื่อนไหวอย่างเย้ายวน ทว่ากลับมองเห็นได้ไม่ถนัด ดวงตาของเขาเปิดช้าๆแล้วก็หลับลงอีกครั้ง สุดท้ายเมื่อเขาทนไม่ไหวจึงได้พลิกกายโถมหาเธออย่างไม่อาจห้ามใจได้อีก

 

ผิวกายนุ่มลื่น ผิวที่เรียบเนียน ลื่นไหลคล้ายกับมีน้ำหล่อเลี้ยง

 

เขาจูบหน้าอกของเธอเบาๆ

 

ไล่เรียงไปตามหน้าท้องที่เรียบเนียน

 

เธอหัวเราะ มุมปากคลี่ยิ้ม รอยยิ้มคุ้นเคย ค่อยๆซ้อนทับกับรอยยิ้มอื่นที่เขาไม่คุ้นตา

 

เขากระพริบตาช้าๆ ทุกอย่างคล้ายภาพเบลอที่เขากำลังหลงทาง สุดท้ายเขาก็โน้มใบหน้าลง ประกบจูบอย่างช้าๆบนริมฝีปากอ่อนนุ่มตรงหน้า

 

ลิ้นค่อยๆร้อนขึ้น ยิ่งร้อนเมื่อทุกอย่างพัวพันไม่สามารถแยกแยะออก

 

ปรายคิดว่าเขากำลังจะเก็บกดจนตาย

 

อารมณ์ทั้งหลายถาโถม ชายหนุ่มหอบโยน บางสิ่งกำลังเรียกร้องให้เขาเปิดเผยความต้องการ

 

ความต้องการที่คุ้นเคยที่ห่างหายไปนาน

 

ชายหนุ่มหลงใหลอยู่กับการเล้าโลมหญิงที่รัก และริมฝีปากที่เขาโหยหา

 

เขาบอกกับเธอ ว่าคิดถึงเหลือเกิน เธอเพียงยิ้มเท่านั้น ราวกับว่าสิ่งที่เขาพูดไปนั้นส่งไปไม่ถึง

 

ผิวหนังลื่นนุ่มถูกขบกัด ปรายใช้ลิ้นบดเบียด

 

ราวกับว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงฝันตื่นหนึ่ง

 

หญิงสาวที่เคยมอบรอยยิ้ม บัดนี้รอยยิ้มกลับหายไป สุดท้ายกลายเป็นเพียงความว่างเปล่า

 

ชายหนุ่มกระพริบตา ความเหนื่อยอ่อนและง่วงงุนจู่โจมเขา

 

ฝ่ามือที่ลูบไล้ ทั่วทั้งร่างของเธอ ไม่มีส่วนไหนที่เขาไม่ได้แตะต้องหรือไม่รู้จัก

 

ราวกับกลัวว่านี่เป็นแค่ฝัน เขาพยายามตักตวงทุกสิ่ง ร่างกายตรงหน้าเริ่มกลับมาชัดเจนอีกครั้ง

 

ปรายถูกกัดริมฝีปาก รอยยิ้มของเธอเผยออก รอยยิ้มเช่นนั้นคล้ายว่ากำลังจะกลั่นแกล้งเขา

 

ในทีแรกปรายเห็นใบหน้าของเธอไม่ชัด

 

ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเธอได้ ไม่ว่าเขาจะพยายามมองเท่าไร หรือจ้องให้ใกล้ขนาดไหน สุดท้ายเมื่อพยายามมองดวงตาของเธอ เขาจึงพบว่าดวงตาของเธอเป็นสีเหลืองนวลอย่างที่ไม่ควรเป็น

 

ดวงตาด้านในหรี่เล็ก ใบหน้าของเธอช่างยั่วยวน เรียกร้องให้ความต้องการภายในใจของเขาคลุ้มคลั่ง คล้ายกับว่าชายหนุ่มหยุดชะงัก เธอจึงได้เชยปลายคางของเขาขึ้น

 

ริมฝีปากของเขาเจ็บแปลบ ตามมาด้วยลิ้นนุ่มๆที่ไล่เลีย รสชาติคาวเล็กๆถูกปลายลิ้นของเธอดูดซับออก

 

เขาบีบคั้น ความอ่อนนุ่มแปรเปลี่ยนเป็นกล้ามเนื้อ ชายหนุ่มเริ่มขมวดคิ้ว ทว่าเพราะความมัวเมาทำให้เขาควบคุมสติไม่อยู่

 

เมื่อเขาขยับ ขาข้างขวาก็เริ่มเจ็บ ความเจ็บส่งผลให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วอีกครั้งอย่างสงสัย

 

“อืม”

 

เขาร้อง คิ้วขมวดแน่น กำลังจะผละออกจากร่างกายอ่อนนุ่มนั้นทว่าไม่ทันได้ยกกายขึ้น เรียวแขนทั้งสองข้างของเธอก็โอบรัดเขาไว้ไม่ให้หนีห่างจากเธอไป

 

ใจของเขาอ่อนยวบ ยิ่งเห็นท่าทางหวงแหนของเธอ ปรายจึงยิ่งไม่อยากคิดอย่างอื่นอีก

 

เขาไม่อยากคิดอะไรเลย

 

ขอแค่อยู่ตรงนี้ไปเรื่อยๆเท่านั้นเป็นพอ

 

เขาบอกเธอหลายสิ่ง ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ บอกว่าขอโอกาสแก้ตัว ขอให้เธอกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง

 

อยู่ด้วยกันอีกครั้งไม่ได้เหรอ

 

ทำไมต้องทิ้งเขา

 

ไม่ทิ้งเขาให้โดดเดี่ยวได้หรือเปล่า

 

เขาบอกว่า เขารักเธอ รักเสมอมา และไม่เคยคิดเป็นอื่นกับใคร

 

อยากอยู่ด้วยกันไปนานๆ จนแก่เฒ่า คือสิ่งที่เขาวาดอนาคตไว้กับเธอเพียงคนเดียว

 

ไม่ว่าเขาจะพูดอย่างไร บอกอย่างไร แต่เธอไม่ได้เอ่ยตอบ ทำเพียงยิ้มอย่างที่เป็นอยู่

 

 

“…เช่นนั้นก็จงรัก...”

 

 

เธอเอ่ย ทว่าน้ำเสียงกลับแหบต่ำ

 

น้ำเสียงราวกับไม่ใช่หญิงคนที่เขารัก

 

ปรายมองตาเธออีกครั้งทุกๆอย่างค่อยๆเปลี่ยนไป นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเขา ไม่ได้สว่างไสวราวกับฝัน รอบข้างทุกอย่างมืดมิด ความหนาวเย็นค่อยๆก่อตัว และรอยยิ้มหวานของเธอก็ไม่ได้ชัดเจนอีก

 

 

 

เธอจับมือของเขาวางลงบนเนินรัก ทว่ามันกลับไม่ราบเรียบอย่างที่ควรเป็น

 

เขาถูกบดจูบ กลิ่นกายของเธอฟุ้งกระจายในห้วงสุดท้าย

 

ก่อนที่ดวงตาทั้งสองข้างของเขาจะค่อยๆปิดลง

 

 

 

 

TBC

1 คอมเม้นต์เท่ากับ 1 กำลังใจ

tag:#อ้ายโขง

FACEBOOK

TWITTER

E-BOOK เรื่องต่างๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.329K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,952 ความคิดเห็น

  1. #3946 Teag (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 22:22
    เสียวขาแทน
    #3,946
    0
  2. #3930 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 23:06
    มนต์จระเข้~ จะได้เข้เป็นผัวแบบไม่รู้ตัวแล้วนะคุณน้อง~
    #3,930
    0
  3. #3920 แอคหลุมไม่ปรากฎนาม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 02:52
    ยุในห้วงแน่ๆ ตื่นมาเจอจอเข้เร้ว
    #3,920
    0
  4. #3904 PinkChocolate (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 17:12
    เรื่องจริงหรือฝันเปียก
    #3,904
    0
  5. #3881 Paparazzi1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 22:54
    เพิ่งมาอ่านเอง บรรยายโคตรดี เป็นเสน่ห์ของนักเขียนจริงๆ
    #3,881
    0
  6. #3869 llelaratt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 22:25
    ร้ายมาก
    #3,869
    0
  7. #3801 Aun_nua (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 00:25
    โอ้ก้อดดด

    สุดปัง
    #3,801
    0
  8. #3776 Littleapple1000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 16:04
    ร้ายกาจ
    #3,776
    0
  9. #3761 tanutp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 10:01
    -เจ้าเข้ ร้ายกาจมาก
    #3,761
    0
  10. #3757 mamamoon4869 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 23:57
    ฝันจริงงงงรึนี้
    #3,757
    0
  11. #3741 Sistel2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 23:22
    ตายล้าววววว แซ่บมากกก
    #3,741
    0
  12. #3729 HOBInaenaYING (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:50
    อือหื้อออ-.,-
    #3,729
    0
  13. #3686 jirpk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:26
    เขียนดีมากๆๆๆๆๆๆค่ะ ภาษาสวยมาก
    #3,686
    0
  14. #3674 YanisaCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 21:56
    เอื้อออ.....
    #3,674
    0
  15. #3584 cherryjai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 10:08
    แม่ นุสับสนไปหมดแร้วววว
    #3,584
    0
  16. #3562 Fangfahh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 08:03
    ไม่นะพี่จ๋าาา
    #3,562
    0
  17. #3536 Vivachoco (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 02:53
    หลอกเขาหรอ
    #3,536
    0
  18. #3354 Chi_Chi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 00:44
    น้องงงงงงตื่นนนนนนนน มันเล่นงานน้องแล้วววววว
    #3,354
    0
  19. #3334 HolyCat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 10:13
    อะไรกันคะเนี่ยยย
    #3,334
    0
  20. #3327 MinaMon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 07:54
    แม่ อิน้องทำไมดูแมนมาก แม่!!
    #3,327
    0
  21. #3285 เฟิ่งจิ่ว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 18:08
    เขินนนน
    #3,285
    0
  22. #3203 นอนนอน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 04:56
    มาถึงก็ เลยเหลอคะ หรือแค่ แต่คือ ปรายแบบวาปใช่ไหม ลากลงน้ำแล้วก็มาอยู่ข้างล่างใต้น่ำ น่าสนใจค่ะติดแล้วค่ะ ชั้นไม่นอนค่ะ ชั้นอ่านฟิคค่ะ นอนเช้าค่ะ
    #3,203
    0
  23. #3175 huzz1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 22:24
    ฮือบรรยายได้น่าติดตามมาก
    #3,175
    0
  24. #3159 kikyo_4004 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 22:15
    อมกก..ไม่ชอบจระเข้เลยย.__.แต่จะพยายามอ่านเพราะมันสนุกก!!!!หึ้ยยยขนลุกก
    #3,159
    0
  25. #3144 nbbwinkk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 02:42
    เป็นคนกลัวจระเข้มากกกกกกก แล้วแบบตอนนี้คืออ่านไปกรีดร้องไปเลย5555555 ไรท์บรรยายดีจน กลัวแล้วค้าบน้องกลัวแน้ว แต่คือปรายดูคาแรคเตอร์มีอะไรมากนะ แล้วก็เรื่องนี่ให้ฟีลไกรทองเบยค้าบ
    #3,144
    0