NP’ s Palette

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 0 Colorless

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63

 

ตอนที่ 0

Colorless

 

ในเช้าวันเสาร์ที่ท้องฟ้าโปร่งจนแทบจะไร้เมฆ

ณ สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน

ผมกับพี่ชายพากันเดินไปที่นั่น แค่ประมาณห้านาทีก็ถึง แต่ถึงอย่างนั้นเราก็มาถึงเป็นคนสุดท้าย ที่ตรงนั้นมีพี่ ๆ อีกหกคนกำลังนั่งเล่นรอกันอยู่แล้ว

“ช้าจังอะ”

“อย่าบ่นน่า มา ๆ”

พอพี่พีนัทเดินไปพวกพี่ ๆ ผู้ชายคนอื่นก็ลุกไปยืนคุยกันครู่หนึ่ง ก่อนจะแบ่งเป็นสองกลุ่มแล้วแยกกันซ้อม ในขณะเดียวกันผมก็เดินมานั่งลงข้าง ๆ พี่ไอวี่ เราสองคนทำหน้าที่เป็นฝ่ายพยาบาล บางทีก็ต้องเป็นคนไปซื้อน้ำซื้อของกินมาให้ แต่ก็ไม่ได้จะบ่นอะไรหรอกนะ

แค่ได้อยู่ด้วยกันก็สนุกแล้ว

ผมนั่งคุยกับพี่ไอวี่ไปพลาง ดูพวกเขาสู้กันไปพลาง จริง ๆ ผมก็ไม่รู้กติกาของพวกเขาเท่าไหร่นะ รู้แค่ว่าถ้าใครโดนต่อยครบก่อนก็แพ้แล้วก็ต้องออกมารอสู้ใหม่รอบถัดไป ส่วนคนในกลุ่มก็จะสลับ ๆ เปลี่ยน ๆ กันไป แต่รู้สึกว่าหลัง ๆ มานี้จะแบ่งกลุ่มแยกรุ่นกันแทบจะตลอดเลย ส่วนหนึ่งก็น่าจะเพราะพวกพี่พีนัท พี่ไรย์ พี่เนวี่เริ่มจะต่อยกันจริงจังมากขึ้น

ผ่านไปสักสิบหน้านาทีก็มีคนแพ้คนแรกออกมานั่งรอแล้ว แล้วอีกห้านาทีต่อมาคู่นั้นก็รู้ผล แต่ว่ากลุ่มพี่พีนัทยังสู้กันครบสามคนอยู่เลย

 

ฟุบ!

 

ผมสะดุ้งขึ้นมากับการทิ้งตัวล้มลงก้นจ้ำเบ้าของพี่เนวี่

ดูเหมือนว่าจะแพ้เสียแล้ว

เดินหน้ามุ่ยมาเลย

“เหอะ ออกมาก่อนอีกแล้ว” เขาพูดขึ้นเสียงห้วนก่อนจะมานั่งกอดเข่าอยู่ข้าง ๆ ผม

“ไม่เป็นไรน่า ออกมาก่อนก็จะได้ไม่ต้องเหนื่อยไง”

“พี่อยากเหนื่อยสุด ๆ แล้วชนะบ้างมากกว่า ปีหลังมานี้เข้ากลุ่มกับไรย์ พีนัททีไรก็แพ้ก่อนทุกทีเลย คราวหลังไม่ได้ดวลด้วยตั้งแต่แรกคงดีกว่า”

“แค่แพ้เอง งอแงเป็นเด็กเหรอพี่เนี่ย เดี๋ยวก็จะขึ้นปอหกอยู่แล้วนะ”

“เหอะ” ก้มหน้าหนีไปเสียแล้ว

ผมยันตัวลุกขึ้นมา คลานเข่าไปนั่งอยู่ตรงหน้าเขา “นี่…..ผมชอบดูตอนพี่สู้นะ ชอบมากกว่าสองคนนั้นอีก” ผมเป่าหัวพี่เนวี่เบา ๆ เพื่อปลอบใจ “อย่าเลิกเลยนะ”

พี่เนวี่เงยหน้ากลับขึ้นมาแล้ว ทีนี้ก็จ้องตาผมไม่วางเลย

“จริงเหรอ”

“จริงสิ”

“อื้อ ไม่เลิกก็ไม่เลิก……ถ้าพีแคนมาดู พี่ก็จะดวลกับไอพวกนั้นต่อก็ได้”

“ผมจะมาทุกวันเลย พี่คอยดูนะ”

“จะจับตาดูเลย”

“ได้เลย อืม…..ไปซื้อทอฟฟี่กัน ป่านนี้ร้านคุณยายน่าจะเปิดแล้ว ลุก ๆ”

 

 

วันนั้นผมรับปากกับพี่เนวี่ไปอย่างนั้น

 

แต่ใครจะรู้ล่ะว่าอีกหนึ่งเดือนหลังจากนั้นผมกับพี่พีนัทจะต้องย้ายไปอยู่กับแม่ในที่ที่ไกลออกไป แล้วก็ดันเป็นการไปที่ฉุกละหุกเสียด้วย ยังไม่ทันได้ลากันเท่าไหร่เลย

 

..............................................................

0 ความคิดเห็น