Stand By Me หัวใจของฉันขอมอบแด่เธอ

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 ม.ค. 59


บทนำ
 

ณ โรงเรียนเซนต์มิราเคิล

เด็กสาวร่างบางในชุดเดรสสีชมพูหวานๆ เจ้าของดวงตากลมโตสีอำพันที่ประดับอยู่บนใบหน้าเรียวเล็ก เรียกได้ว่าปากนิดจมูกหน่อยทำเอาใจหนุ่มๆละลายกันเป็นแถวเลยทีเดียว เธอมีเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนดัดลอนอ่อนๆยาวสลวยถึงกลางหลังที่พัดพลิ้วไปมาตามสายลมที่กระทบกับร่างของเธอเป็นระยะๆ

เธอมีชื่อว่า เมมโมรี่หรือ Momoko  Fernanda เป็นลูกครึ่งสเปน-ญี่ปุ่น  ครอบครัวของเธอทำธุรกิจเกี่ยวกับน้ำหอม นามว่า “Full Moon” โดยแบรนด์น้ำหอมนี้ถือได้ว่าเป็นแบรนด์ที่กำลังโด่งดังไปทั่วเอเชีย และในอีกไม่กี่วันต่อจากนี้ “Full Moon” ก็จะได้เปิดตัว อย่างเป็นทางการที่ประเทศฝรั่งเศส

ร่างบางเดินวนไปวนมาอยู่บริเวณหน้าโรงเรียนเอกชนเซนต์มิราเคิลที่เธอกำลังจะเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในช่วงชีวิตของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เธอต้องย้ายโรงเรียนมาในปีสุดท้ายแบบนี้ก็เพราะว่าพ่อกับแม่ของเธอต้องย้ายไปทำงานที่ฝรั่งเศส จึงให้ย้ายมาที่โรงเรียนเซนต์มิราเคิลที่มีญาติของเธอเรียนอยู่ และอีกเหตุผลหนึ่งก็คือเธอต้องการจะหนีจากชายคนหนึ่งที่คอยตามรังควานเธอประดุจเงาตามตัวตลอดปีที่ผ่านมา 

“เฮ้อ~ เมื่อไหร่นากิกับจุนจะมานะ”เธอถอนหายใจออกมาเบาๆพลางสบถกับตัวเอง เมื่อคนที่เธอกำลังเฝ้ารอไม่ยอมปรากฏตัวออกมาสักที นัยน์ตาสีอำพันลากลงต่ำมาหยุดอยู่ที่นาฬิกาเรือนโปรดที่สวมอยู่ในข้อมือเล็กๆของเธอ

กึก~ กึก~ กึก~ ฟุบ!

และขณะที่เธอกำลังจ้องมองไปที่นาฬิกาแล้วรอเวลาอย่างใจจดใจจ่อ ก็มีเสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่เธอจะเสียหลักไปพิงกับกำแพงใกล้ๆเมื่อร่างเล็กของ นากิกระโดดเข้ามากอดเธอเอาไว้แน่นด้วยความคิดถึง

“นากิ!

“ฉันคิดถึงเธอจังเลยเมมโมรี่”ร่างบางค่อยๆคลายอ้อมกอดออกหลังจากที่สิ้นสุดการเอ่ยคำทักทาย ก่อนที่เธอจะถอยหลังไปยืนข้างๆเด็กหนุ่มหน้าหวานที่มาด้วยกัน “ขอโทษด้วยนะที่ปล่อยให้เธอยืนรอตั้งนานแบบนี้ พอดีว่าฉันมัวแต่ตื่นเต้นที่จะได้มาเจอกับเมมอีกครั้งก็เลยใช้เวลาเตรียมตัวนานไปหน่อยน่ะ”

นากิ และ จุนเป็นพี่น้องฝาแฝดต่างเพศเจ้าของดวงตาสีฮาเซลคู่สวย และนอกจากนั้นทั้งสองยังมีสีของเส้นผมและใบหน้าที่เหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว จนทำให้ทุกคนที่เห็นพวกเขาต้องคิดว่าถ้าหากทั้งสองมีเพศเดียวกันคงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะแยกว่าใครเป็นใคร

และถึงแม้ว่า นากิ กับ จุน จะมีหน้าตาที่เหมือนกันมากแต่นิสัยของพวกเขาก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน เพราะแฝดคนพี่ หรือนากินั้นเป็นสาวน้อยที่ดูเหมือนจะร่าเริงอยู่ตลอดเวลา ช่างพูดช่างคุย ในขณะที่แฝดคนน้องหรือจุน เขาเป็นคนค่อนข้างเงียบแต่ก็มีความคิดที่เฉียบคม และด้วยใบหน้าหวานๆกับดวงตาคมกริบของเขาที่คอยกรีดใจสาวๆที่ผ่านมาเป็นว่าเล่น ทำให้มักจะมีสาวๆมาเข้าหาเขาอยู่ตลอดเลยก็ว่าได้ แต่ไม่ว่าทั้งสองจะมีนิสัยต่างกันเท่าไหร่ ก็ไม่ได้ทำให้ทีมเวิร์คของพวกเขาลดลงเลยแม้แต่นิดเดียว

“ไม่เป็นไรหรอก แค่นากิกับจุนยอมเสียเวลามาพาฉันเดินสำรวจโรงเรียน ฉันก็ดีใจมากแล้ว”

“อื้อ งั้นฉันว่าเราไปกันเลยดีกว่าเนอะ”นากิหันมายิ้มหวานให้กับเมมโมรี่อีกครั้งก่อนจะเดินนำเข้าไปภายในโรงเรียน

โรงเรียนเซนต์มิราเคิล เป็นโรงเรียนเอกชนของเด็กมัธยมที่มีชื่อเสียงทั้งด้านคุณภาพที่ดีติดอันดับต้นๆของประเทศ เรียกได้ว่าถ้าหากไม่เก่งจริง หรือรวยจริงๆล่ะก็ไม่สามารถที่จะเข้ามาเรียนที่นี่เลยทีเดียว และด้วยเหตุผลนี้ทำให้มีลูก หลาน ของคนใหญ่คนโตเข้ามาศึกษาในที่แห่งนี้อยู่ไม่น้อยเลย

และถึงแม้ว่าสายตาของคนทั่วไปที่มองมายังโรงเรียนเซนต์มิราเคิลจะดูเหมือนว่า ที่นี่เป็นที่ๆดีเลิศหรือสวยงามมากเพียงใด แต่จริงๆแล้วที่นี่ก็เป็นเพียงโรงเรียนมัธยมธรรมดาโรงเรียนหนึ่งเท่านั้น เพราะถ้าหากคุณมีเพียงกำลังทรัพย์ที่จะเข้ามาในสถาบันแห่งนี้แต่ไม่มีกำลังของปัญญา คุณก็ไม่สามารถเรียนต่อไปได้เช่นกัน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ จนล่วงเลยไปกว่าสองชั่วโมง และในตอนนี้ทั้งสามคนก็มายืนอยู่ตรงหน้าห้องประจำของเมมโมรี่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“นี่ไงห้องประจำของเธอ”

“อื้อ ห้องนี้ดูกว้างดีเนอะ”ร่างบางพูดขึ้นพลางเดินวนไปวนมารอบๆห้องอย่างสนใจ ก่อนจะไปหยุดอยู่บริเวณริมหน้าต่าง “ตรงนี้บรรยากาศดีจังนะ”นัยน์ตาสีอำพันจ้องมองไปยังท้องฟ้าสีครามที่ทอดยาวไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด ในขณะเดียวกับที่มีสายลมอ่อนๆพัดมากระทบกับร่างของเธอเป็นระยะๆ

“นั่นสินะ...นี่เมม เดี๋ยวถ้าดูโรงเรียนเสร็จแล้วเธอจะแวะไปดูห้องฉันหน่อยไหม ยังไงก็ต้องย้ายมาอยู่ด้วยกันอยู่แล้วนิ”

“เอ่อ...ไม่เป็นไรดีกว่า เพราะเดี๋ยวบ่ายนี้พ่อกับแม่ของฉันก็จะออกเดินทางแล้วน่ะฉันคงอยู่นานไม่ได้ อีกอย่างฉันคิดว่าฉันจะย้ายเข้ามาวันพรุ่งนี้เลยด้วย คงไม่มีปัญหาใช่ไหม”

“ไม่มีปัญหาหรอก ฉันยินดีต้อนรับเธอทุกเมื่ออยู่แล้วล่ะ”

“ขอบใจนะ

“เมม นากิ ผมว่าเราเดินไปดูที่อื่นกันดีกว่าไหม ยังเหลืออยู่อีกหลายที่เลยนะ วันนี้เมมต้องรีบกลับด้วยไม่ใช่หรอ”คนตัวสูงพูดท้วงขึ้นมา เมื่อเห็นว่าตอนนี้พวกเขาได้เสียเวลาในการนั่งเล่นอยู่ในห้องนี้ไปพอสมควรแล้ว

“อื้อ ไปสิ”สิ้นสุดเสียงขานรับของเมมโมรี่ ทั้งสามคนก็เดินออกมาจากห้องประจำของเธอ พวกเขาเดินกันมาตามทางเรื่อยๆอย่างมีจุดหมาย แต่ทว่าการเดินทางของพวกเขาก็ต้องหยุดลงไปชั่วขณะเมื่อร่างบางชะงักฝีเท้าอยู่ตรงหน้าบันใดทางขึ้นไปยังดาดฟ้าที่ถูกปิด

“หยุดทำไมหรอเมม”

“นี่เป็นทางขึ้นไปดาดฟ้าของที่นี่หรอนากิ”

“อื้อ ใช่แล้ว แต่ว่าปกติก็ไม่มีใครขึ้นไปข้างบนหรอกเพราะว่ามันเป็นข้อห้ามของที่โรงเรียน ประตูดาดฟ้าก็เลยถูกปิดเอาไว้แบบนี้ไง เขาคงกลัวว่าจะมีเด็กพลัดตกลงไปอีกล่ะมั้ง ว่าแต่เธอถามทำไมหรอ?”

“เอ่อ...ฉันแค่สงสัยก็เลยถามดู ไม่มีอะไรหรอก”ร่างบางส่งยิ้มเล็กๆให้กับคนตรงหน้าก่อนจะเดินนำพวกเธอไปด้านล่างของอาคารเพื่อจะไปยังตึกต่อไป แต่แล้วทุกคนกลับต้องหยุดลงอีกครั้งเมื่อกระเป๋าสะพายใบเล็กที่เมมโมรี่ถือติดตัวมาได้หายไปจากไหล่ของเธอ “นากิ จุน เดี๋ยวรอฉันอยู่ตรงนี้สักพักจะได้ไหม คือฉันคิดว่าฉันลืมกระเป๋าสะพายเอาไว้บนห้องเรียนน่ะ”

“ได้ๆ ว่าแต่เธอจำทางไปได้หรือเปล่า จะให้ฉันไปด้วยไหม?”

“อื้อ จำได้สิ เดี๋ยวฉันขึ้นไปเองก็ได้ พวกเธอรออยู่นี่แหละ”เธอพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะเร่งฝีเท้าวิ่งขึ้นไปที่ชั้นบนสุดของอาคารแล้วตรงไปที่ห้องเรียนเพื่อเอากระเป๋าสะพายของเธอกลับคืนมา แต่แทนที่เมมโมรี่จะลงไปพบพวกนากิกับจุนที่รอเธออยู่ข้างล่างหลังจากที่ได้ของที่ลืมเอาไว้ ร่างบางกลับเดินตรงขึ้นไปยังดาดฟ้าด้วยเหตุผลบางอย่าง

แอ๊ด~~

ประตูบานใหญ่ที่ถูกปลดพันธนาการโดยใครบางคนถูกเปิดออกก่อนที่เธอจะออกไปยืนอยู่ด้านนอกของประตูอย่างเต็มตัว
 

...................................................................................
 

              เธอจะพบกับใครบางคนที่ปลดพันธนาการประตูบานใหญ่นั้นหรือเปล่า ติดตามได้ในบทต่อไปเลยค่ะ ขอบคุณทุกคนที่อ่าน และจะขอบคุณเป็นอย่างยิ่งถ้าช่วยกันคอมเม้นด้วยนะคะ >/\<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #3 คุณสายลม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 21:23
    แต่งต่อไวๆนะคะ >.
    #3
    0
  2. #1 คุณสายลม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 21:15
    ลุ้นจังเลยค่ะ แต่ง่ต่อไวๆน้า อยากเห็นพระเอก >
    #1
    0