UnTwins :: อยากให้เราไม่เหมือนกัน ll #MarkBam [END]

ตอนที่ 24 : 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

17

มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆแบบที่ผ่านมาที่เราเคยอยู่ด้วยกัน ที่เปลี่ยนไปก็คงจะเป็นสถานะและความรู้สึกของเราทั้งคู่ มือสองคนที่เดินจับกันเดินห่างออกมาจากริมหาดเมื่อการดูพระอาทิตย์ขึ้นจบลง แต่ปลายเท้าสองคู่ก็ต้องเป็นอันชะงักเมื่อสายตาหยุดไปที่ร่างหนึ่งที่เห็นอยู่ไม่ไกล

ม่าน

เจ้าของชื่อยิ้มจางๆเมื่อเดินลงมาจากตัวบ้านพัก เขาหยุดปลายเท้าลงตรงหน้าทั้งหมอกและยัยหมูที่คงไม่ใช่ยัยหมูของเขาอีกต่อไป

ม่านมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ก็เพิ่งมาถึง...แต่ไม่ได้มาคนเดียวหรอก มากับแม่แล้วก็..

พี่ม่าน..อ้าวพี่หมอกก็อยู่เหรอ

เจ้าของเสียงที่ดังมาแต่ไกลดึงความสนใจจากทั้งสามคนที่ยืนประจันหน้ากัน เป็นฌอห์ณที่ดูเหมือนว่าจะเดินตามม่านมาตั้งแต่แรก

แหม...แอบมาเที่ยวกันสองคนตลอดเลยนะ

นี่คงจะอ้อนให้พี่หมอกพามาล่ะสิ

เธอ..ไปกันเถอะ

ตรงนี้น่าเบื่อ

ม่านปล่อยให้อีกคนจูงมือยัยหมูออกไปจากที่ยืนอยู่ ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้หรอกว่าทั้งหมอกกับยัยหมูอยู่ด้วยกันที่นี่ทั้งคู่ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ควรจะทำเพื่อที่สมองมันจะได้จดจำกับความรู้สึกนี้ไว้ สักวันเขาก็คงจะชินไปเอง

ผมจะกลับไปเรียนต่อปีหน้า

ก็ดีสิ...แบบนี้แม่ก็ค่อยเบาใจ จะได้รีบเรียนรีบจบแล้วกลับมาช่วยงานที่บ้านสักที ม่านแกก็เหมือนกัน เลิกทำตัวเหลาะแหละแล้วมาช่วยงานที่บริษัทพ่อได้แล้ว

แต่ผมจะไม่เรียนแบบที่แม่เลือกให้

หา...แกว่าไงนะหมอก

ผมบอกว่าผมจะไม่เรียนตามที่แม่เลือกให้แล้ว

*

            ก๊อกๆ

            เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยเสียงเปิดออกมาในไม่ช้า ตากลมกวาดมองไปทั่วห้องก็พบว่าเจ้าของห้องนั่งอ่านหนังสือเงียบๆอยู่ที่มุมห้อง เห็นหมอกดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรแบบนี้แต่ก็เดาไม่ออกหรอกว่าตอนนี้กำลังคิดอะไร

            หมอก..โอเคใช่ไหมแบมแบมหมายถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่อยู่บนโต๊ของมื้อเที่ยง

            อืม..โอเคสิ

            คนที่ไม่โอเคคือแม่เราต่างหาก

            “…”

            แต่เราก็ผิดเองนั่นแหละที่ไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่หลายปีก่อน

            ก็แปลกที่ตอนนั้นมันยังไม่มีความกล้าแบบตอนนี้

            เค้าขอพูดได้มั้ย...ที่จริงเค้าก็สงสารคุณป้านะ

            แบมแบมหย่อนสะโพกลงบนโซฟาตัวเดียวกัน

            แต่เค้าก็เคารพการตัดสินใจของหมอก เพราะเรื่องเรียนมันก็คงจะกำหนดอนาคตของหมอกไปทั้งชีวิตเหมือนกัน หมอกต้องเลือกเองถูกแล้วล่ะ

            อืม...ขอบใจนะ

            จริงๆเขาก็อยากจะพูดออกไปว่าเป็นเพราะแบมแบมส่วนหนึ่งที่ทำให้มีความกล้ามากขึ้นซึ่งก็ยังคงเก็บมันเอาไว้แล้วเปลี่ยนเป็นซบศีรษะลงไปบนไหล่แคบๆแทน วิวทะเลจากหน้าต่างห้องนอนก็ยิ่งทำให้เขาผ่อนคลายแม้จะแอบหงุดหงิดที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ด้วยกันแค่สองคนตามที่คิดแล้วแต่ตอนนี้แค่แบมแบมเป็นฝ่ายเข้ามาหาเขาและได้นั่งอยู่เงียบๆแบบนี้ด้วยกันมันก็ดีมากพอแล้วล่ะ

            เธอ..

            ที่จริงแล้วอยากชวนเธอไปเรียนต่อด้วยกัน เธอว่ายังไง

            หมอก...

            เอาตามความรู้สึกตัวเอง แบบที่ไม่ต้องกังวลถึงคนรอบข้าง

            เรา...

            เค้าไม่กล้าคิดไปไกลแบบนั้นหรอก อีกอย่างเค้าไม่อยากรบกวนคุณป้าด้วยน่ะหมอก แค่คุณป้าดูแลส่งเสียเราอยู่ตอนนี้เราก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไง

            เราบอกแล้วไงว่าไม่ต้องกังวลถึงคนรอบข้าง

            ที่เราอยากรู้คือเธออยากไปกับเราหรือเปล่า?”

            .

            .

            เค้า...เค้าขอคิดดูก่อนนะ

            อืม..

            หมอก...

            ที่เค้าลังเลไม่ใช่เพราะว่าไม่อยากไปกับหมอกนะ แต่เค้า..

            อืม...เราเข้าใจ

            เข้าใจแต่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเป็นอีกคนเธอจะลังเลแบบนี้บ้างหรือเปล่า

             

 

 

*

            หลายเดือนต่อมา

            หมอกกูขออะไรมึงอย่างนึง

            วันเกิดหมูปีนี้มาจัดที่ร้านกูได้มั้ย

            ให้กูได้ทำอะไรเพื่อหมูส่งท้าย  ก่อนที่หมูจะไปเรียนต่อกับมึง กูอยากจัดงานที่สวยที่สุดให้หมู

            หมอกเข้าใจทุกอย่างเพียงแค่ได้อ่านข้อความจากม่าน ถึงอย่างไรม่านเองก็คงยังไม่ลืมดอกไม้ที่เราช่วยกันดูแลมา เขารู้...รู้มาโดยตลอดว่าม่านยังไม่เคยลืมแบมแบม

            เธอ...

            มีที่นึงที่อยากให้ไป

            หือ...ที่ไหนเหรอ

            ยังบอกไม่ได้น่ะ...เอาไว้ถึงแล้วก็จะรู้เอง

            แต่ต้องปิดตาด้วยนะ

            เขารู้แม้กระทั่งที่คาเฟ่แห่งนี้มันจะปิดตัวลงในไม่ช้า ก็หลังจากที่แบมแบมบินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศกับเขา ตัวม่านเองมันก็คงไม่มีกระจิตกระใจที่จะเปิดร้านนี้อีกต่อไป เขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าแบมแบมจะตอบตกลงแต่สุดท้ายเพราะความเห็นดีเห็นงามของคุณแม่ อาจเป็นเพราะถ้าหากมีแบมแบมคอยอยู่ข้างๆคุณแม่คงคิดว่าเขาคงจะยอมเรียนจนจบก็ได้ ตอนนี้ก็เลยไม่แน่ใจนักหรอกว่าที่แบมแบมยอมตัดสินใจย้ายที่เรียนไปด้วยกันเป็นเพราะตัวเขาหรือเป็นเพราะว่าคุณแม่สนับสนุน

            หมอก..เค้ากลัวแล้วเนี่ย

            ให้เค้าปิดตาทำไม

            แบมแบมถูกปิดตาไว้ตั้งแต่ที่ขึ้นรถจนกระทั่งตอนนี้ที่มาถึงหน้าร้านของม่าน ร้านที่ตกแต่งอย่างสวยงามตั้งแต่ไฟที่ติดไปทั่วต้นไม้หน้าร้านหรือแม้กระทั่งรูปถ่ายของเจ้าภาพที่ติดเต็มร้านไปหมดล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือของม่านทั้งนั้น เพียงแต่ว่าเขาไม่ได้ถูกอนุญาตให้บอกว่าการจัดการทุกอย่างเป็นฝีมือของใคร

            ทันทีที่ผ้าปิดตาถูกเปิดออกตากลมใสลุกวาวเพราะตื่นตาตื่นใจไปกับไฟสวยๆที่ประดับอยู่รอบๆร้าน รวมไปถึงเค้กก้อนโตที่สั่งทำพิเศษหรือแม้จะเป็นดอกไม้ช่อใหญ่นั่นก็ด้วย

            ฮือ..สวยจังเลย

            หมอกทำเองเลยเหรอ

            เขาไม่อยากจะตอบคำถามนี้ที่สุดเลย เขาไม่อยากเอาความดีทั้งหมดเข้าตัวทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าคนที่ทำให้ด้วยใจทั้งหมดมันคืออีกคน

            คือ..

            เราไม่ได้...

            แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู~~”

            เสียงร้องหลายเสียงประสานกันดังขึ้นจนไหล่มนสะดุ้ง กลายเป็นความโล่งใจที่ยังคงอึดอัดเมื่อคำถามถูกเบนความสนใจไปกับเจ้าเค้กที่จุดเทียนถือโดยเพื่อนๆที่เรียนคณะเดียวกับแบมแบม ไม่นานแสงไฟจากเทียนที่ปักอยู่บนเค้กก็มาจ่อตรงหน้า เสียงเพลงหยุดลงตามด้วยตาคู่กลมที่หลับพริ้มเพื่ออธิษฐานขอพร

            ไม่มีวี่แววของคนที่เนรมิตสถานที่สวยๆนี้ให้แบมแบมได้เห็น ไม่เหมือนกับทุกๆปีที่เคยมีม่านมาร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้กัน แต่ปีนี้มีหมอกที่อยู่ตรงหน้า แบมแบมก็แค่อธิษฐานให้มีสักปีที่ทั้งสองคนจะได้อยู่อวยพรวันเกิดให้แบมแบมพร้อมกันอีกสักครั้ง

            .

            .

            .

           

            เสียงคลื่นกระทบฝั่งและสายลมที่พัดให้เส้นผมปลิวพริ้วไปรอบๆเป็นบรรยากาศเดิมๆของที่นี่  แบมแบมอ้าแขนรับสายลมเย็นๆไปพร้อมกับสูดลมหายใจให้เต็มปอด เพราะหลังจากวันนี้ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะได้กลับมาที่นี่อีก

            โทรศัพท์มือถือถูกหยิบขึ้นมาถ่ายรูปดวงอาทิตย์ที่กำลังใกล้ลับขอบฟ้า ข้างกายก็มีหมอกที่ยืนใช้กล้องถ่ายรูปบรรยากาศของริมทะเลอยู่เช่นกัน แบมแบมชั่งใจส่งรูปล่าสุดที่ถ่ายด้วยตัวเองจากโทรศัพท์มือถือไปให้หนึ่งคน หนึ่งคนที่ยังจำข้อความที่ตัวเองเคยส่งไปให้ในวันนั้นได้ดี จนกระทั่งวันนี้ยังไม่เคยมีข้อความตอบกลับมา

            แสงสุดท้ายของวันนี้แล้วนะม่าน ถึงจะเป็นแสงสุดท้ายแต่มันก็สวยมากเลย

            ถ้าม่านรู้สึกแย่หรือท้อใจให้คิดว่าถึงดวงตะวันจะลับขอบฟ้าไปแล้วแต่อีกไม่นานมันก็จะส่องขึ้นมาใหม่อีกครั้งในทุกๆเช้า เพราะงั้นม่านเองก็ต้องส่องสว่างเหมือนดวงตะวันอยู่เสมอนะรู้มั้ย

            ม่าน..ม่านเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลยนะ เป็นเหมือนดวงตะวันของหมูเลยล่ะ หมูคงไม่ได้กลับมาที่นี่อีกนานเลย..ลาก่อนนะม่าน แล้วพบกันใหม่..’

            ดวงตะวันลับขอบฟ้าไปแล้วพร้อมกับแบมแบมที่เก็บโทรศัพท์มือถือกลับเข้ากระเป๋า สองมือกุมพากันเดินเล่นเก็บบรรยากาศของทะเลอีกนิดหน่อยก็พากันไปที่ๆเรียกได้ว่าเก็บเรื่องราวและความทรงจำของทั้งสองคนไว้มากที่สุด มันคือบ้านต้นไม้ที่เป็นเหมือนพยานรัก สองร่างนอนขนาบแนบชิดกัน แค่กอดกันอยู่อย่างนั้นแต่ก็ไม่เคยมีอะไรลึกซึ้ง ไม่เคยเลยที่หมอกจะทำมันมากกว่าจูบ เขากลัวว่าดอกไม้จะยังไม่พร้อม...และมันกลายเป็นความไม่กล้าไปในที่สุด โดยที่แบมแบมเองก็ไม่เคยแสดงท่าทีรังเกียจหรือขัดขืนเขา แต่เป็นเขาเองที่ไม่มีความกล้าพอ

            ที่จริง...เขาก็เริ่มไม่แน่ใจนัก

            ไม่แน่ใจว่าทุกๆอย่างในตอนนี้มันอยู่ถูกที่ถูกทางของมันหรือเปล่า

            เพราะถ้าหากว่าเราคือคนที่ใช่...มันอาจจะไม่มีคำว่าลังเลแต่แรก

            คงจะคิดถึงที่นี่มากเลยนะหมอก...ใจหายจัง

            ใช่...

            เธอรู้ไหมครั้งแรกที่เราไป เราก็รู้สึกโหวงไปหมด

            แต่คราวนี้มีเค้าอยู่ข้างๆ เค้าจะไม่ทำให้หมอกโหวงอีกแล้วนะ

 

            หมอก...ขอบคุณที่อยู่ข้างๆเค้านะ

            อืม...

ขอบคุณเธอเหมือนกัน

 

            ใบหน้าหวานยื่นเข้าไปใกล้ๆอีกคนที่นอนตะแคงอยู่ข้างๆ เรียวปากอิ่มแตะเข้าหาอีกคนหลังจากที่ตนพูดจบ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เป็นฝ่ายกล้าที่จะจูบหมอกก่อน ตากลมช้อนมองใบหน้าเรียบเฉยแต่ก็จูบตอบกลับมาเช่นกัน หลายๆครั้งที่ทุกๆอย่างมันเหมือนจะเลยเถิดไปไกลแต่ในที่สุดแล้วสุดท้ายมันก็ลงเอยแบบเดิม

           

           

            นอนกันเถอะ

            “…”

            เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ไหวจะตกเครื่องนะ

            อื้อ...ฝันดีนะหมอก

            ฝันดีนะเธอ..


                                                                                              TBC

#Untwins93

ตอนหน้าเป็นตอนสุดท้ายนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,078 ความคิดเห็น

  1. #2054 ploylaksi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:02
    ม่าน เธอหายไปไหน TT
    #2,054
    0
  2. #2053 ploylaksi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 21:02
    ม่าน เธอหายไปไหน TT
    #2,053
    0
  3. #2007 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:53
    เจ็บเนอะะ ดูเป็นความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงๆก้อนหนึ่งที่ดูเหมือนว่าเส้นสองเส้นจะผูกติดกันอยู่ก่อนแล้ว ตอนนี้ก็รอเวลาที่ทุกอย่างมันปลดออก อะไรๆก็คงชัดเจนขึ้น ....คนอะไรอ่านจากตอนสุดท้ายมาตอนก่อนหน้า5555
    #2,007
    0
  4. #1989 m_fifteen (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:38

    หมอก สู้ๆ

    #1,989
    0
  5. #1976 chafam93 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 19:00
    ม่านนน
    #1,976
    0
  6. #1975 liwerpool001 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 18:25
    อ่าาา หมอกจะเอางัย ค้างคามากแม่
    #1,975
    0
  7. #1974 jarkbeom (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 17:53
    ง่าาาาาา จะจบแล้วหรอออTTTT
    #1,974
    0
  8. #1973 dhkflt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 14:26
    หมอกกกก TT
    #1,973
    0
  9. #1971 MarkBam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 09:34

    งื้ออออออ หน่วงไปหมดด

    #1,971
    0
  10. #1970 vorrakonratt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 09:19
    ฮือออ เศร้า.. เรายังฝังใจกับครั้งแรกระหว่างม่านกับแบม ยังทีมม่านอยู่เหมือนเดิม ไม่ว่าจะจบยังไงก็ตาม
    #1,970
    0
  11. #1969 Spices_smile (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 07:49
    ฮืออออ เศร้าอ่าา
    #1,969
    0
  12. #1968 VloveMTBB (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 07:37
    คนที่น่าสงสารสุดคือหมอกคนที่รักอยู่ตรงหน้ายังไม่กล้าแสดงความรักที่มี
    #1,968
    0
  13. #1967 MookKhamvongsah (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 07:22
    ทรมานจัง ฮืออออออออออ
    #1,967
    0
  14. #1966 A_sripirom (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 06:21

    สงสารม่าน
    #1,966
    0
  15. #1965 0988871336 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 05:59
    ทีมหมอกอยู่ดี แง้ แอบสงสารม่าน
    #1,965
    0
  16. #1964 Masome (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 05:11
    😭😭😭
    #1,964
    0
  17. #1963 praw_markbam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 02:00
    มันไม่แฟร์สำหรับม่านเลยอะ
    #1,963
    0
  18. #1962 NiceGadeZz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    ฮือออ เป็นหมอกสินะTT //เเต่เราทีมม่านเสมอออ
    #1,962
    0
  19. #1961 pung_27 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 01:05
    เราทีมม่าน ม่าน เธอเป็นไงบ้าง
    #1,961
    0
  20. #1960 JIKO_JIKO (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 01:04
    หมูหนูรักม่านใช่ไหมลู๊กก 😭 #ทีมม่าน แต่ เข้าใจหมอก ไม่ควรมีใครต้องเจ็บบเลย
    #1,960
    0
  21. #1959 Aomsinz-3- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:35
    เป็นความสัมพันธ์ที่หน่วงมากๆ😭
    #1,959
    0
  22. #1958 Lily???? (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:26

    งื้อออ ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วหรอเนี่ยยยย เกมส์จะพลิกมั้ยน้า

    #1,958
    0
  23. #1957 meweaksanalee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:12
    ตอนแรกเชียร์หมอก ไปๆมาๆทีมม่านแล้วนะ
    #1,957
    0
  24. #1956 MeDuZa_23 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:04
    แงงงงงงงง บอกความรู้สึกตัวเองไม่ถูก เฮ้ออออแ มันหน่วงชนิดที่เชียร์ให้ ม่านหรือหมอกดี งงใจตัวเองมาก
    #1,956
    0
  25. #1955 poppie1240 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 00:03
    มันนนบอกไม่ถูก สงสารไปหมด ฮื้อออ😭😭
    #1,955
    0