Fic Fantastic beasts | Hello teacher! #Granewt

ตอนที่ 3 : 02. Hello teacher

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ม.ค. 60

Update :  16  January  2017

Edit : 17  January  2017



“นิวท์เป็นอะไรน่ะ โดนพวกนั้นแกล้งมาอีกแล้วเหรอ?”

“เปล่าหรอก”

“แล้วทำไมถึงได้ทำตัวซึมกะทื่ออย่างงั้นล่ะ?”

“คะ คือ...”

 

นิวท์ก้มหน้าอ่านหนังสือวรรณกรรมเรื่อง The Chronicles of Narnia : The Lion, the Witch and the Wardrobe ในมืออย่างเงียบๆ แววตาหลังเลนต์แว่นหลุบต่ำลงเล็กน้อยก่อนจะเปิดปากเล่าให้เพื่อนสาวตรงหน้าฟัง

 

.

.

.

 

คุณสคามันเดอร์

 

เกรฟส์โบกมือผ่านหน้าของนักเรียนหนุ่มเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยืนตัวแข็งทื่อเป็นแบบนี้มาเป็นเวลา 2 นาทีแล้ว แต่ในมือยังคงถือถุงขนมเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวมันจะร่วงหล่นลงไป

เป็นคนมากดออดเรียกแท้ๆ แต่ไหงเจอหน้าแล้วกลับมายืนตัวแข็งทื่อซะงั้น...

ในเมื่อเรียกแล้วไม่ขยับ ครูหนุ่มเลยตัดสินใจลองเขย่าตัวดู และได้ผล  นิวท์สะดุ้งโหยงเมื่อถูกเขย่าตัวจนคนเขย่าเองยังเผลอสะดุ้งตาม เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองทำตัวเสียมารยาทกับคุณครูและเพื่อนบ้านคนใหม่ก็เอ่ยปากขอโทษด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่สั่นๆและเงอะงะ

 

ขะ ขอโทษที่เสียมารยาทครับ คุณครู

 

กล่าวคำขอโทษซ้ำไปซ้ำมา จนเกรฟส์อดคิดอีกรอบไม่ได้ว่าเด็กหนุ่มที่ชื่อนิวตัน สคามันเดอร์ นอกจากจะเป็นพวกไร้ความมั่นใจหรือไม่กล้าสู้หน้าคนแล้ว ยังเป็นพวกขี้เกรงใจชาวบ้าน เผลอๆอาจจะชอบโทษว่าตัวเองผิดอยู่เสมอๆด้วย

 

เอาน่า ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่มีธุระอะไรกับอาจารย์เหรอ?”

เอ่อ อ่า...มือบางยื่นถุงขนมมาให้เขา ดวงตากลมโตก้มมองลงพื้น

คือพี่ชายผมบอกว่ามีเพื่อนบ้านย้ายมา แต่พี่เขาติดเรียนที่มหาวิทยาลัยมาไม่ได้ เลยฝากให้ผมเอาขนมมาให้น่ะครับ

 

ร่างสูงมองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ก้มลงต่ำกับถุงขนมสลับกัน ในถุงขนมบรรจุด้วยห่อขนมสโคน กล่องพายบลูเบอรี่และขนมคุกกี้หลากรส?แต่เดี๋ยวนะ สโคน!? คงไม่ใช่สโคนอันที่มิสเตอร์อาเธอร์ เคิร์กแลนด์ทำหรอกนะ!

 

“สโคนอันนี้พี่ชายผมทำเองครับ ไม่ใช่อันที่อาจารย์เคิร์กแลนด์ทำหรอก”

 

นิวท์เอ่ยแก้ความราวกับรู้ทันความคิดอาจารย์หนุ่ม เกรฟส์ถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยชีวิตตูก็ไม่สั้นลงไปอีก  เขารับถุงขนมจากมือเล็กนั่นมา เมื่อเสร็จธุระแล้วนิวท์ก็ขอตัวกลับเข้าบ้านก่อนและบอกว่ามีการบ้านที่ต้องปั่นส่งพรุ่งนี้ ซึ่งความจริงแล้วเขาไม่กล้าที่จะคุยกับใครนานๆต่างหาก

 

“อ่ะคุณสคามันเดอร์”

“คะ ครับ?”

“ขอบคุณนะ”

 

.

.

.

 

“นายเอาขนมไปให้อาจารย์เกรฟส์?”

“อะ อืม”

“เสร็จแล้วก็กลับบ้าน โดยไม่ได้คุยอะไรอย่างอื่นเลยเหรอ?”

“อะ อืม”

“ใช่ไม่ได้เลย!

 

กะแล้วต้องเจอรอบสอง...

นิวท์หลับตาปี๋ แค่เมื่อวานเขาก็ถูกพี่ชายเขาเอ็ดใส่ทางโทรศัพท์เรื่องที่เขาไม่ยอมพูดคุยหรือทำความรู้จักกับเพื่อนบ้านคนใหม่ไม่พอ มาวันนี้ยังเจอเพื่อนสาวเอ็ดใส่ต่ออีก ทีน่า ถอนหายใจออกมาเบาๆราวกับหมดปัญญาจะบ่น แต่ก็เถอะนะ...

 

“ว่าแต่แผลบนใบหน้าเป็นไงบ้าง”

“แผลเหรอ?”  มือบางลูบแก้มด้านซ้ายที่ปิดด้วยผ้าสก็อตอย่างแผ่วเบา

“ทายาแล้วล่ะ อีกไม่นานก็หาย”

งั้นเหรอ?” 

 

มือของหญิงสาวค่อยๆแกะเทปและผ้าสก็อตออกอย่างแผ่วเบา เผยให้เห็นรอยแผลที่เกิดจากถูกของมีคมบาดเป็นทางยาว โชคยังดีที่แผลมันไม่ลึกมากเท่าไหร่ แต่ถึงกระนั้นก็ต้องทายาและใช้ผ้าปิดอยู่ดี

 

“หัดตอบโต้มั่งซะสิ เอาแต่โดนแกล้งฝ่ายเดียวแบบนี้ พวกมันก็ยิ่งได้ใจสิ”

“ฉันไม่รู้จะตอบโต้ยังไงนี่สิ...”  นิวท์เอ่ยเสียงแผ่ว 

“อีกอย่าง ฉันเป็นโอเมก้า สถานะกับพลังกำลังก็มีไม่มากพอที่จะตอบโต้พวกนั้นได้หรอก”

“นิวท์...”

 

กริ๊งงงงงงงงงงง

เสียงออดเข้าเรียนคาบเช้าดังขึ้นทำเอาทั้งสองถึงกับสะดุ้งโหยง นิวท์เก็บหนังสือวรรณกรรมเล่มโปรดเข้ากระเป๋าเตรียมตัวไปเรียน ถึงเขาจะไม่อยากเข้าเรียนมากแค่ไหนก็ตาม แต่ปีนี้เป็นปีสุดท้ายของม.ปลายแล้ว จะโดดเรียนพร่ำพรือเพราะกลัวโดนเพื่อนรังแกก็ไม่ได้ ขืนเป็นแบบนั้นเรียนไม่จบกันพอดี

ทั้งสองคนเดินมาถึงหน้าห้องเรียนของตนเอง มือเรียวบางของนิวท์เปิดประตูเพื่อจะเข้าไปในห้อง ทันใดนั้นก็มีถังน้ำร่วงลงมาเข้าครอบหัวเด็กหนุ่มเข้า ของเหลวที่คาดว่าน่าจะเป็นน้ำที่ใช้จากการถูพื้นผสมสีแดงไหลเปื้อนตามผม เสื้อนักเรียนกระเป๋าจนเละเทะไปหมด นิวท์ยืนนิ่ง ไม่กล้าที่จะขยับหรือพูดอะไร เขาเดาได้เลยว่าตอนนี้เพื่อนทั้งห้องกำลังมองและหัวเราะเยาะเขาอยู่

 

“พื้นเลอะเทอะไปหมดเลยนะคุณสคามันเดอร์ อ่ะ เช็ดซะหน่อยสิ”

 

นักเรียนหญิงท่าทางเปรี้ยวจัดคนหนึ่งเดินมาตรงหน้าและปาผ้าเช็ดพื้นใส่หน้าเขา โอเมก้าหนุ่มหยิบผ้ามาและค่อยๆก้มตัวลงไปเช็ด ฝ่าเท้าของอีกฝ่ายเหยียบเข้าที่หลังจนเขาต้องกัดฟันกรอดเพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา

ทำไม ทำไมต้องทำแบบนี้?

 

“เอ้า เช็ดสิยะ! นั่งบื้ออะไรอยู่---กริ๊ด!

 

ทีน่าทนเห็นเพื่อนโดนรังแกต่อไปไม่ไหวจึงเปิดฝาขวดน้ำออกและสาดเข้าใส่หน้าของผู้หญิงคนนั้นก่อนจะจับข้อมือบางของเขาและเดินหนีออกจากห้องไป โดยไม่สนใจเสียงก่นด่าหล่อนด้วยคำหยาบคายของแม่นั่น หล่อนพานิวท์เดินมาที่ห้องพยาบาลเพื่อให้เขาอาบน้ำและเปลี่ยนชุดนักเรียนใหม่

 

“ทีน่า แล้วอาจารย์---

“อาจารย์ห้องพยาบาลเหรอ? ไม่ต้องห่วง ฉันโทรบอกแล้วล่ะว่านายน่ะยืมชุดนักเรียนชั่วคราว”

 

นิวท์คลี่ยิ้มบางออกมา ตั้งแต่ย้ายเข้ามาที่นี่ ทีน่าเป็นคนเดียวที่ไม่รังแกและคอยอยู่เคียงข้างเขาเสมอมา บางครั้งที่เขาขาดเรียนเพราะหลบหนีไปนั่งร้องไห้หรือไม่สบาย หล่อนก็จะเป็นคนเอาชีทงานมาให้หรือไม่ก็ช่วยสอนและแนะนำบทเรียนของวันนั้นมาให้

 

ขอบคุณนะ...

 

.

.

.

 

คาบเรียนคาบนี้ พอร์เพตติน่ากับนิวตันหายไป 10 นาทีแล้ว...

 

“มีใครรู้บ้างมั้ยว่าคุณโกลด์สทีนกับสคามันเดอร์ไปไหน?”

“ไม่รู้ค่ะ แต่เห็นเดินออกไปด้วยกัน สงสัยคงจะไปห้องพยาบาลกันน่ะค่ะ” 

 

นักเรียนหญิงคนที่ทีน่าสาดน้ำใส่หน้ายกมือขึ้นตอบคำถามเขา แต่อีกนัยนึงก็คือ ฟ้อง และ ใส่สีตีไข่ ให้กับสองคนนั้นไปในตัว

 

“ห้องพยาบาล?”

“ใช่ค่ะ ไม่รู้ไปทำไมกันที่นั่น สงสัยคงไปทำเรื่อง---

 

แอดดดด

ประตูห้องถูกเปิดออกอีกครั้งพร้อมกับร่างของคนที่ถูกกล่าวถึงเดินเข้ามาในห้อง

 

“ขอโทษที่มาช้าค่ะ เผอิญหนูพานิวท์ไปเปลี่ยนชุดนักเรียนใหม่เพราะโดนน้ำถูพื้นผสมสีของใครคนหนึ่งตกใส่จนตัวเปียกน่ะค่ะ”

 

อธิบายเหตุผลที่มาสายเสร็จก็แอบมองผู้หญิงคนนั้นด้วยหางตา คนถูกมองกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจ ส่วนนิวท์ก้มหน้านิ่ง ไม่กล้าสบตาเพื่อนหรืออาจารย์ตรงหน้าเลยแม้แต่นิด

เกรฟส์ได้กลิ่นน้ำถูพื้นจางๆลอยออกมาจากตัวของนิวท์อย่างที่ทีน่าบอกจริงๆ ชายหนุ่มไม่ซักถามอะไรอีก เขาเอ่ยปากให้ทั้งสองกลับไปนั่งประจำที่ของตัวเอง แถมด้วยหักคะแนนของทั้งคู่ไป 5 คะแนนเนื่องจากเข้าห้องเรียนช้า

 


 

+ To be continue +

________________________________________________________

ความจริงจะอัพตอน 1 ทุ่ม แต่อิคนแต่งมันมัวแต่เล่นเฟส เข้าทวิตเตอร์ ส่องนิยายคนอื่นเพลินไปหน่อย เลยอัพช้า ถามว่าการบ้านมีมั้ย?...มี แต่ไม่มาก และอาทิตย์นี้หยุดทั้งอาทิตย์เพราะน้องม.ต้นไปเข้าค่าย มีเวลาปั่นงานและฟิคเหลือเฟือ

เจอกันตอนหน้าครับ และอย่าลืมเม้นหรือโหวตแชร์นิยายเรื่องนี้ได้เต็มที่เลยครับ คนแต่งไม่กัดหรอก ส่วนแท็กเรื่องนี้เหรอ....หึๆ ยังไม่คิดไว้เลยครับ //จำเป็น?


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #15 jessiejoke (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 06:28
    โอ๊ยยยย... นิวท์ลูก สู้บ้างสิคะ!!! เชื่อ1000000% ถ้านิทว์ไม่มีทีน่าคอยช่วย มีหวังได้ตายก่อนจบเกรด12แน่ลูกเอ่ยยยยย..!!!

    คุณครูค่ะ น้องไปห้องพยาบาลมาคะ อย่าหักคะแนนเลยนะคะ

    รอจ้า... อัพรัวๆ
    #15
    3
    • #15-1 Kämiya Яe.(จากตอนที่ 3)
      17 มกราคม 2560 / 16:10
      ก็คิดว่าจะแต่งฉากนิวท์เอาคืนเพื่อนร่วมชั้นดีมั้ยหนอ แต่ก็กลัวหลุดคาร์แรกเตอร์ 55
      ชั้นเรียนที่อังกฤษมีถึงแค่ปี 11 ครับไม่มีปี 12
      เกรฟส์บอก 'ฉันไม่หักคะแนนเธอก็ได้ แต่ต้อง 'เอาอะไร' มาแลกเปลี่ยน' #เมากาวหนักมาก
      #15-1
    • #15-3 Kämiya Яe.(จากตอนที่ 3)
      17 มกราคม 2560 / 18:41
      ตอนแรกก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ไปค้นดูก็เห็นว่ามีถึงแค่ปี 11 เอง
      ครูเกรฟส์ "ได้ เดี๋ยวครูจัดการให้เอง(แต่อย่าลืมค่าตอบแทนด้วยล่ะ)"
      #15-3
  2. #14 Sugita_Shou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 06:19
    ฮึ่ยยยยย ตะไมต้องแกล้งน้องด้วยยย แงงงง คุณเกรฟส์ปกป้องน้องเร็ววว ทีน่าอย่างแกร่งจะสตรองไปแล้วนะ 555555555555
    #14
    1
    • #14-1 Kämiya Яe.(จากตอนที่ 3)
      17 มกราคม 2560 / 16:12
      บทปกป้องนาย(ง)เอกช่วงแรกต้องยกให้ทีน่าไปก่อนครับ แล้วค่อยตามมาด้วยคุณเกรฟส์ทีหลัง 5555
      ทีน่าในหนังทั้งแมนทั้งสตรองถูกใจมาก (แมนกว่าพระเอกเหลือหลาย---)
      #14-1