เพลงเหมันต์.

ตอนที่ 6 : บทที่ 5----100% ฉบับตีพิมพ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    19 พ.ค. 58

บทที่ 5

 

 

       พิจิกาจำไม่ได้ว่าเธอกลับเข้ามายืนหอบอยู่ในห้องนอนได้อย่างไร สองมือยกขึ้นกุมแก้มที่ตอนนี้ร้อนผ่าวราวกับคนเป็นไข้ เหลียวมองไปที่ประตูห้องอย่างตื่นๆ ภาพใบหน้าคมสันและดวงตาวับวาวที่ก้มลงมาสบตากันยังตราตรึงอยู่ในความทรงจำ ร่างบางเดินไปทรุดนั่งอยู่บนเตียงนอนราวกับคนหมดแรง

       เธอพยายามไม่คิดมากกับท่าทางที่แสดงออกมาของบิดาวัสสานะ เดาเอาว่าเพราะเขาเป็นผู้ใหญ่อายุมากกว่าเธอหลายปี คงทำเป็นด้วยความเอ็นดูเหมือนที่ทำกับวัสสานะแน่ๆ แต่ที่เธอรู้สึกแปลกๆ ในใจอาจเป็นเพราะในชีวิตนี้ไม่เคยมีพ่อหรือญาติผู้ชายที่มีอายุมากกว่า มาแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมแบบนี้มาก่อน แต่ดวงตาวับๆ นั้นก็ทำเอาอึดอัดจนต้องถอนใจออกมา

       เสียงเคาะประตูห้องทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้ง กังวลว่าใครมาเคาะประตูห้องเอาตอนนี้

       เพลงเปิดหน่อย เสียงแจ่มใสของเพื่อนสาวดังขึ้นพร้อมกับเสียงเคาะประตูรัวๆ พิจิกาคลายความกังวล รีบผุดลุกไปเปิดประตู

       พอแล้ว รู้แล้ว ประตูจะพังแล้ว

       ช่างมัน วัสสานะยิ้มร่าเดินจูงมือเพื่อนเข้ามาภายในห้อง เก็บของเร็ว ไปเพชรบูรณ์กัน

       อะไรกัน ตอนนี้ วันนี้อะนะ

       อืม ก็วันนี้สิ

       ก็พ่อหมอกของปอยเพิ่งมาถึงเมื่อวานนี้เองนะ จะกลับแล้วเหรอ

       อืม วัสสานะพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มที่ดูอย่างไรก็ร่าเริงเกินกว่าที่ควร พ่อหมอกตีรถมารับเราโดยเฉพาะเลยนะ ไปเก็บของเร็ว

พิจิกาทำหน้าลำบากใจ เหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้หญิงสาวรีบออกตัวเพราะไม่อยากไป ฉุกละหุกแบบนี้ ปอยไปกับคุณอาดีกว่าไหม จะได้ไม่เสียเวลารอเพลงเก็บของ

ไม่เสียเวลาหรอกน่า มาๆ เดี๋ยวปอยช่วยเก็บของเองวัสสานะเสนอตัวช่วยอย่างกระตือรือร้น

ทำไมอยากไปจัง มีอะไรที่นั่นหรือเปล่า พิจิกาเอียงคอจ้องหน้าเพื่อนอย่างจับผิด

วัสสานะชะงัก ก่อนจะทำตาโตรีบปฏิเสธกลบเกลื่อนความสงสัยของเพื่อน เปล่า จะมีไร ไม่มีไร ก็แค่อยากไปเที่ยว เนี่ย..ปอยอุตส่าห์ตื่นขึ้นมาอ้อนพ่อหมอกแต่เช้าจนพ่อใจอ่อนเลยนะ รีบๆ เก็บของเร็วเข้า เราจะได้มีเวลาแวะเที่ยวระหว่างทางด้วยไงหญิงสาวว่าก่อนผุดลุกจากเตียงที่นั่งอยู่ เราไปเก็บของก่อนนะ เก็บไวๆ ละ จะได้รีบไป ออกเดินทาง ออกจากบ้านก่อนเก้าโมงเช้ากำลังดีเลย เราต้องเดินทางอีก 6 ชั่วโมงแน่ะกว่าจะถึงรีสอร์ตของพ่อหมอก

พิจิกามองตามวัสสานะไปอย่างงงๆ เมื่อกี้เพิ่งบอกเธอเองว่าจะช่วยเก็บของ จู่ๆ ก็ไม่ช่วยเสียอย่างนั้น ท่าทางของเพื่อนร่าเริงจนผิดสังเกต อีกทั้งตลอดภาคเรียนตั้งแต่ต้นเทอมยันจบเทอม วัสสานะก็เอาแต่บ่นว่าอยากไปแต่เพชรบูรณ์ ทั้งๆ ที่บิดาของตนเองก็เป็นเจ้าของรีสอร์ตแท้ๆ อยากไปตอนไหนก็ไปได้ แต่ทำไมต้องมาอ้อนขอให้เธอไปเป็นเพื่อนด้วย เหมือนเพื่อนเธอจะเขินๆ อะไรสักอย่าง

       ในขณะที่พิจิกาเริ่มผิดสังเกตอากัปกิริยาของเพื่อน เจ้าตัวต้นเรื่องดูเหมือนจะไม่สนใจ วัสสานะฮัมเพลงอย่างมีความสุข มองเสื้อผ้าที่ถูกจัดวางจนแทบล้นออกมานอกกระเป๋าสองใบ แล้วหันไปส่งยิ้มให้คนที่อยู่ในกรอบรูปขนาดใหญ่บริเวณหัวเตียง เธอเดินเขย่งปลายเท้าหมุนตัวราวกับกำลังเต้นรำไปยังโต๊ะหัวเตียงที่มีกรอบรูปตั้งอยู่

สงสัยต้องเข้าไปอยู่ในตู้ก่อนนะ ทนอึดอัดสักนิดนะคะเพราะปอยไม่อยากให้ใครมาเห็น วัสสานะเปิดลิ้นชักและนำกรอบรูปขนาดใหญ่ใส่ลงไป แล้วจัดการปิดล็อกอย่างแน่นหนา อีกไม่กี่ชั่วโมงแล้วสินะที่เธอจะได้เจอกับเขา...

 

แปดหรือเก้าปีนะ ที่พิจิกาไม่ได้เดินทางออกต่างจังหวัดไกลๆ จำได้ว่าสมัยก่อนตอนที่มารดายังมีชีวิตอยู่ หากมีวันหยุดติดกันหลายๆ วัน มารดาก็จะขับรถยนต์คันเก่าที่วิมลผู้เป็นป้าขายไปแล้วนั้นพาเธอไปเที่ยวทะเลจังหวัดหรือสถานที่ใกล้ๆ อย่างพัทยา บางปู นครราชสีมา สระบุรี หรือไม่ก็ออกไปแถวพุทธมณฑล

ตลอดทางที่นั่งรถออกมาจากกรุงเทพฯ ความเจริญมีไปตลอดทาง ปั้มน้ำมันขนาดใหญ่ที่มีร้านรวงมากมายรองรับถนนขนาดแปดเลนมีให้เห็นตลอดสองข้างทาง การเดินทางไปเพชรบูรณ์ต้องขับผ่านตัวเมืองสระบุรีแม้จะมีเส้นทางเลี่ยงเมือง แต่เหมันต์กลับเลือกใช้เส้นทางเก่า เพราะช่วยย่นระยะทาง แม้จะต้องทนติดไฟแดงประมาณ 2-3 แยกถนนก็ตาม

พอถึงค่ายอดิศรจังหวัดสระบุรี มีทางเลี้ยวรถไปทางขวาเพื่อเดินทางไปยังภาคอีสาน รถราแล่นกันขวักไขว่ทำให้พิจิกามองอย่างตื่นตาตื่นใจ อยู่ๆ เพลงหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว เธอจำคำร้องและทำนองได้ดี แต่กลับจำชื่อเพลงและคนร้องไม่ได้ เพลงจังหวะสตริงชวนออกท่าเต้น มีท่อนฮิตติดปากว่าถึงสระบุรีแล้วเลี้ยวขวา เลี้ยวขวา ตอนเด็กๆ นั้นเธอไม่เข้าใจว่าทำไมมาถึงสระบุรีแล้วต้องเลี้ยวขวา จวบจนกระทั่งโตขึ้นมา มารดาขับรถพาไปเที่ยวนครราชสีมา เธอถึงได้เข้าใจว่าเป็นเพราะสภาพการจราจรที่ไม่ใช่สี่แยก และมีสะพานลอยฟ้าบังคับให้รถที่แล่นมาทางนี้เพื่อไปยังภาคอีสานต้องขึ้นสะพานและเลี้ยวขวาเท่านั้น

สระบุรี เนื้อนุ่ม นมดี กะหรี่ดัง เพลงเคยได้ยินไหมไกด์กิตติมศักดิ์ที่นั่งอยู่เบาะหน้าคู่คนขับหันมาถามอย่างร่าเริง ตลอดการเดินทางภายในรถไม่ได้เงียบเหงาสักนิดเมื่อวัสสานะพูดเจื้อยแจ้วเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ตลอดทาง

พิจิกายิ้มนิดๆ แล้วตอบว่า เป็นคำขวัญประจำจังหวัดสระบุรีใช่ไหม

ถูกต้องแล้วครับ” วัสสานะลอกเลียนคำพูดพิธีกรชื่อดังแล้วหัวเราะร่วน จากนั้นจึงพูดต่ออย่างไม่รู้จัดเหน็ดเหนื่อย “ว่ากันว่าถ้ามาถึงสระบุรีแล้ว แต่ยังไม่ได้ลองกินของดีทั้งสามอย่างนี้ แปลว่ายังมาไม่ถึงสระบุรีจริงๆ มีคนพูดถึงของดีเมืองสระบุรีนั้นก็คือ สเต๊กเนื้อโคขุน นมโคไทย-เดนมาร์ค ฟาร์มโชคชัย และกะหรี่พัฟ เดี๋ยวคราวหน้าปอยจะพาเพลงมาเที่ยว สระบุรีใกล้นิดเดียวมาเช้ากลับเย็นก็ได้

หญิงสาวทำได้แต่เพียงยิ้มรับ ไม่ได้เอ่ยตอบรับหรือปฏิเสธ แต่อย่างใด เกิดเป็นวัสสานะก็ดีไปร้อยแปด ชีวิตของเพื่อนเธอคงไม่รู้จักคำว่าลำบากหรือผิดหวังแน่ๆ

ถ้าเรามาตอนเย็นๆ พ่อจะพามากินอาหารร้านคนเห็น ร้านนี้เปิดมานานเกินสามสิบปีเป็นร้านเก่าแก่ อาหารอร่อยมากเหมันต์เสริม

พูดแล้วหิวเลยค่ะพ่อหมอก

มื้อกลางวันพ่อว่าจะพาไปแวะทานไก่ย่างวิเชียรบุรีของแท้ อาจจะไปถึงตอนบ่ายนิดๆ ทนหิวกันไหวไหมสองสาว พอดีอยากพาแวะที่ทุ่งดอกทานตะวันก่อน

พิจิกาและวัสสานะทำตาโตขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่เสียงพูดเสียงเดียวกันว่า ทนได้ค่า

 

ทุ่งดอกทานตะวันที่เหมันต์พาแวะมาเที่ยวอยู่ไม่ไกลจากถนนเส้นหลักที่มุ่งสู่ลพบุรีและเพชรบูรณ์ พิจิกาแทบกระโดดลงมาจากรถพร้อมกับวัสสานะ เมื่อได้เห็นทุ่งดอกทานตะวันที่ปลูกเรียงรายสุดลูกหูลูกตา

ช่วงเดือนพฤศจิกายนและธันวาจะเป็นเดือนที่ดอกทานตะวันสวยที่สุด เสียงของเหมันต์แว่วมาให้ได้ยินหลังจากที่เดินเข้ามาอยู่กลางดงดอกทานตะวัน

ดูสิๆ ดอกทานตะวันใหญ่กว่าหน้าปอยอีกวัสสานะเอาหน้าเทียบกับดอกทานตะวันให้เพื่อนดู

สวยจังเลย พ่อหมอกถ่ายรูปให้ปอยกับเพลงหน่อยหญิงสาวออกคำสั่ง ก่อนจะดึงพิจิกามาจัดท่าโพสถ่ายรูปด้วยท่าทีคิดว่าสวยที่สุดคู่กับดอกไม้สีเหลืองจัด พ่อหมอกถ่ายไวๆ สิคะ

ชายหนุ่มส่ายหน้าระอาในกิริยาของลูกสาว เขายกมือถือยี่ห้อดีขึ้นมาถือไว้ตรงหน้า พร้อมหรือยัง

พร้อมตั้งนานแล้วค่า เอาหลายๆ ท่านะคะ

ตอนแรกๆ แม้จะขัดเขินไม่กล้าออกท่าออกทางมากมาย แต่เพราะความร่าเริงของวัสสานะ สุดท้ายพิจิกาก็พลอยสนุกกับการถ่ายรูปไปด้วย

มาเปลี่ยนกัน พ่อหมอกมายืนนี่ เดี๋ยวปอยไปถ่ายให้

พิจิกาทำหน้าเหลอ เมื่อวัสสานะกระโดดไปเปลี่ยนหน้าที่กับบิดา

เอ้า เพลง...จะถอยไปไหน มายืนใกล้ๆ พ่อหมอกสิ พ่อหมอกด้วย ขยับเข้าไปใกล้ๆ เพลงอีกนิดสิคะ เอาดอกทานตะวันมาไว้ข้างๆ หน้าเพลง แล้วพ่อหมอกก้มลงไปใกล้ๆ อย่างนั้นแหละ ยิ้มหน่อยจ้า...สวย อีกรูปๆ พ่อไปยืนซ้อนหลังเพลงสิคะ เอามือจับดอกทานตะวันมาใกล้ๆ ด้วย แบบนั้นแหละค่ะ...เพลงยิ้มหน่อย

พิจิกายิ้มปากสั่น ตอนนี้บิดาของเพื่อนมายืนเสียชิด ไหล่ของเธอสัมผัสเข้ากับอกกว้างของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ใบหน้าที่ก้มต่ำอยู่ใกล้แค่คืบ เธอเชื่อว่าหากหันหน้าไปใบหน้าของเธอคงได้ชนกับใบหน้าของชายหนุ่มแน่นอน

และทันทีที่วัสสานะพูดว่า มาๆ เราถ่ายกับพ่อหมอกบ้าง

พิจิกาก็รีบพุ่งไปทำหน้าที่ตากล้องทันทีด้วยความโล่งใจอย่างที่สุด

ขอดูรูปหน่อยจ้ะ วัสสานะยิ้มขณะเดินเข้ามาดูฝีมือการถ่ายภาพของเพื่อนที่ถ่ายไปกว่ายี่สิบรูป อะไรเนี่ย ทำไมปอยไม่สวยเลย พ่อหมอกเติมเขาให้ปอยทำไม เพลงมาดูสิ รูปของปอยไม่สวยซักรูปเลย ส่วนเพลงสวยทุกรูปเลย ไม่ยอมๆๆ ถ่ายใหม่

ถ่ายกี่รูปก็เหมือนกันนั่นแหละ ท่าทางอย่างกับลิงกับค่าง ยิ้มทีเห็นไปยันฟันกรามแล้วมันจะสวยได้ไง

วัสสานะทำหน้าบูดอย่างไม่พอใจพลางสะบัดหน้าหนี ไม่ถ่ายแล้ว

โอ๋ๆ อย่าทำหน้างอแบบนั้นสิตัวแสบ เหมันต์เข้าไปโอบบ่าลูกสาวอย่างง้องอน ท่าทางสนิทสนมราวกับเพื่อนมากกว่าจะเป็นพ่อลูกกัน

 

วัสสานะมาหายงอนเอาตอนที่รถจอดหน้าร้านตาแป๊ะไก่ย่างวิเชียรบุรี กลิ่นไก่หอมตลบอบอวลไปทั่งทั้งบริเวณเพราะไม่ว่ามองไปตรงไหนก็มีแต่ร้านไก่ย่างเต็มไปหมด แถมทุกร้านมีคนนั่งแน่นขนัด รถส่วนใหญ่ที่จอดเรียงรายอยู่เท่าที่เห็นส่วนมากก็มีแต่ทะเบียนกรุงเทพฯ ทั้งนั้น

โห บ่ายกว่าแล้วคนยังแน่น แบบนี้เราจะมีโต๊ะนั่งหรือคะวัสสานะชะเง้อคอมองเข้าไปในร้านอย่างไม่มั่นใจ แต่เหมันต์กลับโอบไหล่ลูกสาวพาเดินเข้าไปในร้านอย่างมั่นใจ

จองไว้แล้วครับ ชื่อเหมันต์ เหมันต์บอกเด็กที่ทำหน้าที่บริกร พอได้ยินดังนั้นก็เดินหายไปสักพัก ก่อนจะกลับมาเดินนำลูกค้าคณะเล็กๆ ไปนั่งที่โต๊ะ ไม่กี่นาทีทั้งไก่ย่างทั้งส้มตำจานขนาดย่อมก็ถูกนำมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว

พ่อโทร. มาจองไว้ก่อนแล้ว อาศัยที่มากินบ่อยเลยพอรู้จักกับคนในร้าน พอใกล้จะถึงพ่อเลยโทร. บอกให้เขาเตรียมอาหารไว้ คราวนี้เราเลยกินไว ไม่งั้นป่านนี้หาโต๊ะนั่งไม่ได้ และถึงหาได้ก็ต้องรออาหารอีกนาน ชายหนุ่มเหลือบตามองพิจิกาที่นั่งสงบเสงี่ยมเรียบร้อยอยู่ตรงหน้า ผิดกับแม่ลูกสาวที่เริ่มใช้ช้อนส้อมตักอาหารตรงหน้ามาใส่จานของตนอย่างไม่สนใจใคร ทำไมไม่ทานล่ะเพลง ไม่ชอบอาหารพวกนี้? หรือว่าทานไม่ได้

ทานได้ค่ะ หญิงสาวรีบบอกก่อนจะตักไก่ย่างมาใส่จาน

เหมันต์รีบตักน้ำจิ้มราดไปที่ชิ้นไก่ของหญิงสาวทันที น้ำจิ้มกระเทียมรสชาติเปรี้ยวหวาน สูตรลับเฉพาะของที่นี่ลองทานดู ชอบไหม ถ้าไม่ชอบ ลองอันนี้น้ำจิ้มแจ่ว รสชาติเผ็ดเปรี้ยวเค็ม

เพลงเขากินเผ็ดที่ไหนล่ะ พ่อหมอกตักน้ำจิ้มราดไปแบบนั้นเดี๋ยวก็ปากเจ่อพอดี

ผมขอโทษชายหนุ่มหน้าเสีย เอื้อมมือไปดึงจานตรงหน้าหญิงสาวออกนำมาเปลี่ยนกับจานของตนที่ยังไม่ได้ใช้

งั้นเพลงอยากกินอะไร ส้มตำไทยไหม เอาแบบไม่ใส่พริกนะเขาถามแต่ไม่รอคำตอบ โบกมือเรียกบริกรมาสั่งทันที

วัสสานะเหล่ตามองคนที่ตนเรียกว่า พ่อ อย่างสนใจเมื่อเขาแสดงออกว่าใส่ใจเพื่อนของเธอมากเป็นพิเศษ ก่อนจะหันไปมองพิจิกาที่นั่งก้มหน้าแก้มแดงละเลียดกินไก่ย่างทีละคำๆ

กินไก่มันต้องใช้มือถึงจะอร่อย วัสสานะยกน่องไก่ในมือโชว์ให้  พิจิกาเห็น พร้อมกับเหล่ตามองบิดาของตนอีกครั้งอย่างจับผิด

 

มื้ออาหารแสนอร่อยผ่านไปอย่างชื่นมื่น ทุกอย่างที่สั่งมาหมดจดราวกับจานถูกล้างแล้วก็ไม่ปาน พิจิกาเองก็ทานไปเยอะ โดยเฉพาะไก่ย่างหนังกรอบที่หอมกลิ่นสมุนไพร

ตายๆ ปอยต้องท้องแตกตายแน่ๆ ไม่เคยกินเยอะขนาดนี้มากก่อนเลยวัสสานะเอ่ยปากบ่นทันทีที่เดินมาถึงตัวรถ เพลง ปอยขอแลกที่นั่งนะ เพลงมานั่งหน้า ปอยจะนั่งหลัง ไม่ไหวแล้วปอยอยากนอนผึ่งพุง สงสัยข้าวเหนียวจะทำพิษ

ทำไม? ไม่สบายเหรอ พิจิกาถามเพื่อนอย่างห่วงใย

ไม่เคยได้ยินเหรอ ปั้นเดียวแดดิ้นอะ วัสสานะกลั้วหัวเราะตอบกลับไป พร้อมกับเปิดประตูรถด้านหลัง ขึ้นไปนอนเหยียดยาวเต็มเบาะอย่างไม่สนใจใคร

ไม่คิดจะให้อาหารย่อยก่อนเลยใช่ไหมตัวแสบ ชายหนุ่มส่ายหน้า ก่อนจะเปิดประตูรถด้านหน้าออกให้พิจิกา พอเธอขึ้นรถเรียบร้อยเขาก็รีบเดินอ้อมกลับมาประจำที่คนขับ

ตอนบ่ายแดดแรง ใส่นี่ไว้แสงแดดมันจะสะท้อนจากถนนขึ้นมาเข้าตา เขายื่นแว่นดำที่ห้อยอยู่ที่คอเสื้อส่งให้คนข้างตัว

แล้วคุณอาจะใส่อะไรล่ะคะ ถ้าให้เพลงมาแบบนี้

ทุกครั้งที่ได้ฟังสรรพนามที่เอื้อนเอ่ยออกจากปากบางนั้น เขาก็รู้สึกขัดใจและไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก ฟังดูแล้วเหมือนเขานี่แก่อายุมากโข ทั้งที่เพิ่งจะย่างเข้า 39 ปี แต่ก็จนใจไม่รู้จะให้หญิงสาวเรียกเขาว่าอย่างไร เพราะวัสสานะเรียกเขาว่า พ่อไอ้ครั้นอยากให้เรียกพี่ก็ดูจะไม่เหมาะสม ทั้งที่ในใจต้องการให้หญิงสาวเรียกเขาว่า พี่หมอกสักครั้ง เพียงแค่คิดเหมันต์ยังแอบอมยิ้ม

ชายหนุ่มเอื้อมมือไปที่กล่องใส่ของหน้ารถ ก่อนจะหยิบกล่องแว่นอีกอันออกมา เพลงเช็ดให้ผมหน่อย มันคงมีฝุ่นจับ เขาส่งกล่องแว่นให้หญิงสาว ส่วนตัวเองก็สตาร์ตรถขับออกไปทันที

พิจิกาหันไปมองวัสสานะที่นอนอยู่ที่เบาะหลัง เห็นเพื่อนหลับตานิ่งไปเสียแล้ว กินง่ายนอนง่ายเหลือเกินแม่เพื่อนตัวดี

เสร็จแล้วครับ

ขอบคุณค่ะเหมันต์หันมารับแว่นไปสวมพร้อมกับส่งยิ้มให้พิจิกา ก่อนจะหันไปตั้งใจขับรถ แม้ถนนหนทางจะสะดวกสบายกว่าหลายปีก่อน แต่ก็ไว้ใจไม่ได้ ยิ่งถนนโล่งก็ยิ่งต้องระมัดระวังตัวมากขึ้น

เพราะรอยยิ้มอบอุ่นที่ส่งมา ทำให้พิจิกาต้องรีบสวมแว่นดำในมือ ทำทีเป็นสนใจสองข้างทางที่มีทุ่งนาสลับกับต้นยูคาลิปตัส ไม่อยากให้เขาเห็นว่าเธอหวั่นไหวกับเขามากเพียงใด

รู้ไหม เพชรบูรณ์คือเมืองในหุบเขา เหมันต์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งสนใจวิวทิวทัศน์สองข้างทาง คนที่จะมาเพราะบูรณ์คือคนที่ตั้งใจจะมาจริงๆ เพราะเพชรบูรณ์คือเมืองปิดไม่ใช่ทางผ่านเหมือนเมืองอื่นๆ แต่ก็มีเส้นทางต่อไปยังจังหวัดอื่นๆ ได้ เวลาคนจะไปทางเหนือก็จะขับผ่านไปทางนครสวรรค์ ถ้าจะไปอีสานก็เลี้ยวขวาตรงสระบุรี เมื่อก่อนเพชรบูรณ์ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยงหรอกนะ ขึ้นชื่อก็แค่มะขามหวาน จนกระทั่งมีดาราคนหนึ่งมาบุกเบิกทำรีสอร์ต คนเลยรู้จักและพัฒนามาเรื่อยๆ บอกกันปากต่อปากจนตอนนี้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังที่ทุกคนต้องมา เคยมามั้ย...

ไม่เคยค่ะ ไกลสุดคงเป็นพัทยากับโคราช เพราะแม่ไม่อยากขับรถไกล

ต่อไปอยู่กับยายปอยคงได้ออกกันทุกอาทิตย์ ขานั้นเขาชอบเที่ยว ยังนึกแปลกใจว่าทำไมถึงสนิทกันได้นิสัยต่างกันเหลือเกิน

เพลงไม่ค่อยมีเพื่อนค่ะ มีแต่ปอยที่คอยมาพูดมาคุยด้วยเลยสนิทกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง

ปอยเขาเป็นแบบนี้แหละ แล้วเรียนจบอยากทำงานอะไรล่ะ

เพลงไม่เลือกงานหรอกค่ะ แค่ตรงสายที่เรียนมา เงินเดือนดีพอเลี้ยงตัวได้ เพลงก็พอใจแล้ว

ไม่ต้องรีบหาหรอกงาน เลือกไปจนกว่าจะเจอที่ใช่ อย่ารีบร้อน

คงไม่ได้หรอกค่ะ เพลงเกรงใจคุณยายและคุณอาทั้งสอง แค่เมตตาให้เพลงมาอยู่ด้วยยามเดือดร้อนก็เป็นพระคุณมากแล้ว ถ้าหางานได้ เพลงก็ว่าจะไปเช่าหอพักราคาไม่แพงอยู่

เหมันต์เหลือบมามองคนข้างกาย แม้อายุยังน้อย แต่พิจิกาก็มีความคิดและคำพูดคำจาเป็นผู้ใหญ่จนเกินตัว และยิ่งได้ยินว่าหญิงสาวจะย้ายออกไปจากบ้านเขาก็รู้สึกใจหาย มีใครพูดอะไรให้ไม่สบายใจหรือเปล่า

เป็นเพราะเสียงขรึมๆ ที่เอ่ยถามทำให้หญิงสาวรีบปฏิเสธเพราะกลัวว่าจะเกิดความเข้าใจผิด ไม่มีค่ะ ไม่มี ทุกคนเมตตาเพลงมาก

งั้นก็ไม่มีเหตุผลที่จะรีบหางานและย้ายออกไปนี่

หญิงสาวเลือกที่จะเงียบ เขาคงไม่เข้าใจหรอกว่าการอาศัยคนอื่นหายใจ อากาศมันไม่เคยเข้าไปเต็มปอด และต้องอยู่ด้วยความกังวลใจและเกรงใจขนาดไหน การอยู่กับวิมลผู้เป็นป้าเป็นเวลา 2 ปีทำให้เธอตระหนักในเรื่องนี้ดี จนตั้งใจมุ่งมั่นที่จะไม่พึ่งพาอาศัยใครอีก ไม่มีอะไรดีเท่ากับการยืนด้วยขาของตนเองอีกแล้ว

เมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งไป เขาเองก็ไม่อยากเซ้าซี้ตอแย เพลงนอนก็ได้นะครับ อีกหลายชั่วโมงอยู่กว่าจะถึง

เพลงนั่งเป็นเพื่อนดีกว่าค่ะ ไม่อยากเอาเปรียบคนขับ

เหมันต์กระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจ ผมหิวน้ำ หยิบขวดน้ำให้ทีสิครับ

หญิงสาวก้มหันมามองบริเวณช่องใส่ของกลางรถ มีขวดน้ำสะอาดตั้งอยู่จึงหยิบและส่งให้ชายหนุ่มทันที

เพลง...เหมันต์เรียกหญิงสาวเสียงอ่อน สองมือผมต้องจับพวงมาลัย และต้องมองไปข้างหน้า

พิจิกาขมวดคิ้วกับสิ่งที่เขาบอก นั่นก็หมายความว่าเธอต้องยกขวดน้ำป้อนเขาอย่างนั้นใช่ไหม เมื่อไม่มีทางเลือกหญิงสาวจำต้องจัดการเปิดฝา และหยิบหลอดที่มีอยู่ในขวดขึ้นมาแล้วจ่อป้อนไปที่ปากของอีกฝ่าย

ขอบคุณครับ ชายหนุ่มบอกหลังจากดูดน้ำไปเพียงอึกเล็กๆ มีลูกอมอยู่ตรงช่องกลางช่วยหยิบให้นิดได้ไหมครับ แก้ง่วง

หญิงขยับตัวอีกครั้งมองหาลูกอมที่ชายหนุ่มบอก พอเจอก็หยิบขึ้นมาหนึ่งเม็ดพร้อมทั้งแกะห่อพลาสติกออกให้เหลือติดลูกอมเอาไว้เพียงนิดเดียวเพื่อให้มือเธอไม่สัมผัสโดนตัวลูกอม

ป้อนด้วยสิครับ

พิจิกาทำหน้าแทบไม่ถูกเมื่อได้ยินคำร้องขอ ยื่นมือมารับไม่ดีกว่าหรือคะ

ขับรถอยู่ครับเขาตอบกลับมาหน้าตาย

เมื่อจนใจอีกหน หญิงสาวจำต้องขยับเข้าไปใกล้ชายหนุ่มมากขึ้นอีกนิด อ้าปากสิคะ

เขาอ้ารับลูกอมที่เธอยื่นส่งให้ ปลายนิ้วเรียวสัมผัสเข้ากับริมฝีปากหนาอย่างช่วยไม่ได้ หญิงสาวรู้สึกว่าเหมันต์เหมือนจะตั้งใจแกล้งเม้มปลายนิ้วของเธอ หญิงสาวรีบดึงมือกลับแล้วเอามาประสานกันไว้บนหน้าตักเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นว่าตอนนี้มันสั่นแค่ไหน ความรู้สึกร้อนวาบตรงปลายนิ้วไม่ได้จางหายไป มันทำให้พิจิกาหายใจไม่ออก

วัสสานะแอบนอนฟังการสนทนาด้วยความสนใจ เริ่มสงสัยว่าบิดาคงลืมไปแล้วว่าเธอนั่งมาในรถอีกคน เดี๋ยวเถอะ รอให้ถึงรีสอร์ตก่อนจะโทร. ไปฟ้องคุณยายว่าพ่อหมอกจะกินเด็กอีกทั้งเด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล เป็นเพื่อนสนิทที่เธอรักมากที่สุดอีกด้วย

 

เพลงครับ

แค่คำนี้ก็ทำเอาหญิงสาวต้องถอนใจออกมาอย่างอ่อนใจ ระยะเวลาชั่วโมงกว่าตั้งแต่วิเชียรบุรี เหมันต์ไหว้วานขอขวดน้ำ ขอให้แกะลูกอมแต่ตอนนี้ทั้งน้ำและลูกอมหมดเสียแล้ว

น้ำและลูกอมหมดแล้วค่ะ

น้ำเสียงเนือยๆ เหมือนอ่อนใจของหญิงสาวทำเอาเขาเกือบหลุดหัวเราะออกมา ไม่เอาแล้วครับ ผมแค่จะถามว่าอยากเข้าห้องน้ำไหม ตรงสามแยกวังชมพูมีปั๊มน้ำมัน

พิจิกาแทบทำหน้าไม่ถูก ดีว่าเธอยังสวมแว่นของเขาอยู่ ไม่อย่างนั้นคงได้หลบสายตาด้วยความอับอายแน่ๆ

เข้าค่ะ ปอยนอนปวดมานานแล้ว

เสียงแทรกที่ดังมาจากเบาะหลังทำเอาเหมันต์ต้องรีบตีหน้าขรึม

ตื่นนานแล้วหรือปอย

ปอยไม่ได้หลับสักหน่อย แค่บอกว่าจะผึ่งพุงเฉยๆวัสสานะยื่นหน้ามาเกยบ่าของบิดาจากเบาะหลัง

คอแห้งด้วย หิวลูกอมด้วยหญิงสาวพูดเหมือนล้อเลียนจนชายหนุ่มต้องกระแอมในคอ

พอเหลือบตาไปมองเสี้ยวหน้าหวานหากอ่อนเยาว์ไม่ต่างจากวัสสานะที่เขารักเสมือนลูก ครั้งแรกที่เจอะเจอกันเขาสะดุดตากับดวงตาหวานแกมเศร้าและรอยยิ้มที่หวานๆ ของพิจิกา จวบจนกระทั่งได้บังเอิญช่วยเหลือเธอเอาไว้ให้พ้นภัย จนรู้สึกเอ็นดูและห่วงใยจนอยากปกป้องไม่ให้มีอันตรายใดๆ มาแผ้วพาน

สองอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาเริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่ได้เอ็นดูรักใคร่ พิจิกาเหมือนดั่งที่รู้สึกกับวัสสานะ สำหรับพิจิกามันมีมากกว่านั้น และมันเกิดขึ้นในใจของเขาเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ทัน ยิ่งตอนที่ได้โอบอุ้มร่างบางขึ้นมาสู่อ้อมกอดของตนความรู้สึกปรารถนาอยากเก็บเธอไว้ข้างกายก็เพิ่มมากขึ้นทุกวัน เรียกได้ว่าติดใจตั้งแต่แรกเห็นก็ว่าได้ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา อยู่คนเดียวมาได้เป็นสิบๆ ปี นอกจากไม่เหงาแล้วยังชอบมากเสียด้วย อยากทำอะไรก็ทำอิสระเสรีทุกอย่าง แต่ทำไมวันนี้กลับเปลี่ยนไป เรื่องราวของเขามันคงไม่ง่ายเหมือนหนุ่มจีบสาวทั่วไป เพราะอายุที่ห่างกันมากกว่ารอบ และพิจิกาคงไม่มาสนใจชายหนุ่มที่วัยใกล้เข้าคำว่าหนุ่มใหญ่แบบเขาแน่ๆ

 

หลังจากแวะพักเข้าห้องน้ำที่ปั๊มน้ำมัน วัสสานะก็กลับไปนั่งประจำที่ของตนนั้นคือด้านหน้า ส่วนพิจิกาก็ไม่มีอิดออดเสียใจสักนิดที่ต้องกลับมานั่งด้านหลัง ที่ตรงนี้หายใจหายคอสะดวกกว่านั่งด้านหน้าตั้งเยอะ หญิงสาวเก็บแว่นกรองแสงสีน้ำตาลยี่ห้อดังเข้ากล่องคืนเจ้าของ

อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงเราก็จะเดินทางถึงรีสอร์ต

ได้ยินแบบนี้ค่อยชื่นใจหน่อย แต่ระยะเวลาเพียงแค่หนึ่งปีที่นี่ดูเจริญขึ้นมากเลยนะคะพ่อหมอก

ใช่ เจริญขึ้นมากและเจริญเร็วจนน่ากลัว

พ่อพูดเหมือนไม่ชอบ ไม่ดีหรือคะ ทำอะไรก็จะได้สะดวกสบาย

ถ้าพูดในแง่ของคนทำธุรกิจพ่อต้องชอบอยู่แล้ว

พิจิกาฟังการสนทนาระหว่างพ่อลูกอยู่นาน จึงเผลอถามออกไปด้วยความสงสัย ทำไมคุณอาถึงมาทำรีสอร์ตที่นี่ล่ะคะ?”

สายตาแห่งความพึงพอใจเหลือบมองผ่านกระจกมองหลัง เมื่อสี่ห้าปีที่แล้วผมกลับมาเมืองไทย เพื่อนชักชวนให้มาเที่ยวที่เพชรบูรณ์ พอได้มาผมก็ตกหลุมรักธรรมชาติของที่นี่ ประจวบกับกำลังเบื่องานที่ทำอยู่ทางโน้นพอดี พอเจอชาวบ้านประกาศขายที่ดินเลยตัดสินเอาเงินเก็บมาลงทุนทำรีสอร์ตที่นี่

คุณยายชมพ่อใหญ่เลยเพลงรู้ไหม คุณยายบอกว่าพ่อหมอกเก่งที่ทำได้ขนาดนี้โดยไม่รบกวนคุณยายสักนิด พอไปถึงรีสอร์ต เพลงจะต้องชอบ

เคยเมารถหรือเปล่าเพลง เหมันต์หันมาถามเมื่อรถเริ่ม  ไต่ขึ้นเขา เขาเห็นมาหลายคนแล้วไม่เคยเมารถแต่พอนั่งรถขึ้นเขากับเมาอ้วกแตกอ้วกแตน ยกตัวอย่างเช่นวัสสานะลูกสาวของเขา ที่ตอนนี้นั่งเอนตัวหลับตา เตรียมยาดมไว้ในมือเรียบร้อย

มะ..ไม่เคยนะคะ หญิงสาวตอบกลับมามองเส้นทางลาดชันคดเคี้ยวตรงหน้า

พยายามมองตรงไปข้างหน้า ถ้าหูอื้อหรือปวดหูให้บีบจมูกแล้วหายใจออกแรงๆ หรืออ้าปากกว้างๆ เดี๋ยวก็หาย แต่ถ้าเริ่มมีอาการเวียนหัว ปั่นป่วนมวนท้องให้รีบบอกรู้ไหม

ค่ะเธอรีบรับคำ ท่าทีร้อนใจของชายหนุ่มทำให้เข้าใจไปว่า บิดาของเพื่อนคงไม่อยากให้เธอเมารถ จนอาจจะอ้วกใส่รถของเขา แต่มันก็น่าห่วงนี่เนอะ รถราคาแพงลิบขนาดนี้หากมีอะไรไปเปื้อนเบาะหนังเนื้อนิ่มก็คงน่าเสียดาย

 

รถแล่นขึ้นเขาไปเรื่อยๆ ระหว่างทางหญิงสาวเห็นผู้คนลงมายืนอยู่ข้างถนน รถหลายคันจอดอยู่ตรงทางขึ้นเนิน คุณอาคะรถพวกนั้นจอดกันทำไมคะ หรือรถเขาจะเสีย

อ๋อ ตรงนั้นเขาเรียกว่าเนินมหัศจรรย์ ถ้าจอดรถดับเครื่องแล้วปล่อยเกียร์ว่าง รถจะไหลขึ้นไปบนเนินได้เองประมาณ 10 เมตร หลายคนก็ว่ามีแร่เหล็กใต้พื้นที่ส่วนนี้ อีกหลายคนก็ว่าเป็นภาพลวงตา เนื่องจากวัดระดับความสูงของเนินจะมีระดับต่ำกว่าช่วงที่เป็นทางขึ้นเนิน ดังนั้นรถจึงถอยหลังตามแรงโน้มถ่วงของโลก จะลองจอดรถลองดูไหม

ใจหนึ่งก็อยากลองทดสอบ หากอีกใจก็เกรงใจ กลัวจะเสียเวลาเพราะมีรถจอดทดสอบความมหัศจรรย์ที่ว่าอยู่หลายคัน อย่าเลยคะ เสียเวลาเปล่าๆ

ไว้วันหลังจะพามาอีกรอบ เขาส่งยิ้มอบอุ่นผ่านกระจกหลังไปให้พิจิกา ทันทีที่เห็นอีกฝ่ายก็รีบทำเมินหันมองไปอีกทาง ส่วนเขาเองก็ไม่มีเวลามานั่งสนใจหรือเสียใจกับอาการเมินเล็กๆ ของอีกฝ่าย เพราะต้องตั้งใจขับรถเนื่องจากทางมีโค้งมาก ถนนค่อนข้างเล็กและลาดชัน

 

 

 


 

มีนักอ่านมาถามหาความหมายของชื่อตัวละคร
เลยมาบอกเล่าไว้ตรงนี้นะจ๊ะ..^^


พิจิกา  +++พิจิก หรือ จิกา เป็นชื่อกลุ่มดาวรูปแมงป่อง ซึ่งใช้เป็สัญลักษณ์ของราศีพิจิก หรือ หมายถึง ราศีพิจิก 
เหมันต์   +++ เหมนฺต  = ฤดูหนาว
วัสสานะ  +++ วสฺสาน  = ฤดูฝน
สิสิระ      +++ สิสิร      = ฤดูหมอกหรือน้ำค้าง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

1,051 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:09
    คุณยายใจดี๊ดีค่ะ..คุณหลานปอยก้อออกน่ารัก..
    #105
    0
  2. #85 nana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:12
    ร๊ากกกกกพ่อหมอก อบอุ่นๆ มาอัพเร็วนะไรท์
    #85
    0
  3. #84 nongdow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:02
    อ่านแล้วติดหนึบบบ ชอบนะคร้าาาา
    #84
    0
  4. #83 pimmyla (@pimmyla) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:48
    เข้ามาอ่านเซ็ตนี้ รู้สึกชีวิตมีแต่ฤดู 5555555
    #83
    0
  5. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:40
    รออ่านต่อนะคะ  พ่อหมอกเป็นพ่อทูนหัวแน่เลย

    #82
    0
  6. #81 prapakorn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:04
    พ่อหมอกน่ารักเวอร์ค่ะ
    #81
    0
  7. #80 นู๋ หน่อย น่ารัก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:56
    สงสารน้องเพลงจัง คุณเหมันต์ดูแลน้องเพลงด้วยนะคะ
    #80
    0
  8. #79 lookkai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:19
    รักพ่อหมอก^^
    #79
    0
  9. #78 Polaris (@miss-yang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:16
    รอๆตอนต่อไปนะคะะะะะ
    #78
    0
  10. #77 Polaris (@miss-yang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:16
    คุณเหมันต์นี่เหมือนจะโกรธมากกว่าคนอื่นเลยนะ555
    #77
    0
  11. #74 Krittaya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:03
    ติดเลยละจ้า ตอดใจพ่อหมอกแล้วรีบมาอัพอีกนะ อยากอ่าน ลุ้นกะเรื่องราว
    #74
    0