ราชาชอบดุ ಥ﹏ಥ I YAOI I

ตอนที่ 4 : เจ้าราชาเดวา 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

 

ราชาชอบดุ

 

03

 

ชีวิตเดวาช่วงสามวันที่ผ่านมาช่างวุ่นวายเสียจนมีเวลาจับเวลาไม่ถึง30นาทีต่อครั้งได้ บางครั้งจะลุกมาจับเล่นก็พ่ายแพ้ต่อความขี้เกียจของตัวเองที่พุ่งทะยานสูงเสียจนติดกำแพงห้อง

 

ไม่มีมีเวลาจับโทรศัพท์

ไม่รับรู้ข่าวสารของอีกคน

ไม่ได้ทักไปหลังจากบทสนทนาสตอรี่นั้นของอีกฝ่าย

เหนื่อย…

เป็นเดวานักเรียนมอปลายนี่มันเหนื่อยจริงๆ

 

    “ทำหน้าเหมือนขี้ไม่ออกเลยว่ะไอ่วา ฮ่าๆ ศิรามึงดูสิ” ตรัยที่นั่งลงฝั่งตรงข้ามเดวาที่ซบหน้ากับกระเป๋านักเรียนของตัวเอง ศิราที่เดินมาติดๆส่งน้ำหวานแดงเย็นให้เพื่อนที่โหมงานมาหลายวัน

 

    “มึงก็พูดได้ดิวะ…” 

    “ไม่เห็นต้องทำเสียงเหมือนหมาสิ้นหวังขนาดนั้นเลย” 

 

ศิรามองหน้าเพื่อนด้วยความเห็นใจ เห็นพวกเขาเป็นแบบนี้เวลาทำงานพวกเขาก็จริงจังกันเหมือนกัน เเต่ดูเหมือนเดวาจะรีบทำงานตัวเองจนโหมมากเกินไป สภาพของอีกฝ่ายถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้ สภาพดูไม่ได้จริงๆนั่นแหละ

 

    “ยังไม่เสร็จหรอวะ” เดวาส่ายหัว

    พวกเขาอยู่กลุ่มกันสามคนตามเดิม เจ้าเก่าเจ้าเดิมตั้งเเต่มอต้น เรามอบหมายงานกันไปตามสัดส่วนที่เสมอภาคกันที่สุด แต่เดวาเป็นเนื้อหาส่วนที่ค่อนข้างจะต้องใช้เวลานานในการสืบค้น เลยต้องใช้เวลาทำนานกว่าคนอื่น 

 

    “มึงไม่ต้องรีบก็ได้ปะวะ อีกนานกว่าจะส่ง”

    “กูอยากให้เสร็จไวๆ จะได้มีเวลาพัก” 

    “จะเอาไปทำห่าไรนักหนา ตามจีบลูกผู้ว่านั่นหรือไง” 

 

เดวาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ควักเอาโทรศัพท์ของตัวเองออกมาเข้าแอพพลิเคชั่นเดียวที่เขาสามารถติดต่อทางลูกฝั่งผู้ว่านั่นได้

 

สตอรี่ใหม่ที่พึ่งถูกอัพไปเมื่อสามสิบนาทีที่เเล้ว ทำให้เดวารู้ว่าอีกฝ่ายได้เลิกเรียนเเล้วเเถมตอนนี้ดูเหมือนอีกคนจะไปร้องคาราโอเกะกับเพื่อน เพราะในรูปเป็นหน้าร้านคาราโอเกะ พร้อมแคปชั่นสั้นๆ

‘With F Again’ เข้าใจง่ายดี

   

 

    “มึงไม่จีบต่อแล้วหรอวะ” ตรัยถามต่อ

    “ไปในเมืองกัน”

    “ห้ะ/ห้ะ”

    “ห้ะห่าไร ปะไปกัน” 

 

เดวาไม่ได้จะไปตามอีกคนซักคน ไม่ได้อยากที่จะเจอหน้าอีกฝ่ายซักนิด แต่ขอเถอะ ขอให้เดวาคนที่ทุ่มเทเป็นนักเรียนที่ดีเเล้วได้ทุ่มเทให้กับความรักครั้งนี้ที

ทำตัวเป็นนักเรียนที่ดีเเล้ว ขอเป็นนักรักที่เก่งบ้างเถอะ

ไม่ได้หวังว่าจะราชาซักนิด จริงๆ

 

 

 

 

 

กลุ่มของชายทั้งสามและผู้หญิงอีกหนึ่งคนเป็นจุดสนใจของคนบริเวณนั้นได้ดี เพราะหนึ่งในนั้นคือลูกชายของคนสำคัญประจำจังหวัดของพวกเขาทั้งหลายแหล่ เเต่ก็นั่นแหละไม่ใช่ว่าเป็นลุกของคนสาธารณะเเล้วจะจับต้องได้เสียหน่อย 

 

ราชาสวมเสื้อนักเรียนที่ตอนนี้หลุดลุ่ยออกมานอกกางเกงสีน้ำเงินกำลังเดินตามหลังกลุ่มเพื่อนที่เดินนำไปห้องคาราโอเกะกัน ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้พวกเขาทั้งสี่คนตกลงกันว่าจะมาร้องเพลงผ่อนคลายกันครั้งนี้ 

 

หลังจากติดต่อกับเจ้าหน้าที่เเล้วก็นั่งรอคิวห้องจากคนที่เข้าไปก่อนหน้านั้น พวกเขาทั้งสี่คนยืนกองกันอยู่ตรงหน้าทางเข้า ราชากดโทรศัพท์อยู่นานสองนานก่อนจะจับยัดไปในกระเป๋ากางเกงดังเดิม 

 

ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆจากอีกคน

ไม่มีข้อความใดๆ

ไม่ได้รับคำขอติดตามจากเขาด้วยซ้ำ

หรือจะเเค่คำพูดว่าจะจีบเล่นๆของอีกฝ่ายกัน

 

    “มึงคิดอะไรวะไอ่ราชา เขาออกมากันหมดแล้ว” ไอซ์เพื่อนหุ่นล่ำบึก นักกีฬาประจำโรงเรียนเอ่ยถามเพื่อนสุดหล่อที่นั่งขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้าห้องคาราโอเกะ

 

    “ปล่าว ปะ” ราชาเดินผ่านไอซ์เข้าไปในห้องกล่อยให้ไอซ์เกาหัวอย่างงงๆแต่ก็ยอมเออออตามอีกฝ่าย ปิดประตูแล้วเข้าไปenjoyกับเพื่อน

 

 

 

ว่ากันว่าเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ ราชาก็คิดว่างั้น เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งในการร้องเพลงและปลดปล่อยตัวเองไปกับเสียงเพลงของเพื่อนในห้องสี่เหลี่ยมทึบนั้นคือการเติมพลังที่ดี

 

ชีวิตมัธยมปลายใน70เปอร์เซ็นต์ก็คงเป็นเพื่อนไปหมดนั่นแหละ ทั้งๆที่ตอนแรกเป็นแค่คนร่วมโรงเรียนกันเเท้ๆแต่ตอนนี้กลายเป็นเพื่อนสนิทที่ไปไหนไปด้วยกันเเล้ว

 

 

    “จะไปไหนต่อดีวะ” 

หญิงเซนถามกลุ่มเพื่อนที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโซนเกมส์ที่เสียงดังดุเดือดพอตัว หันไปมองซันแฝดพี่ ไอซ์และราชาที่เดินตามกลังมา

ทั้งหมดต่างส่ายหัวเพราะตอนนี้พึ่งจะทุ่มกว่าๆเท่านั้นเอง จะรีบกลับบ้านตอนนี้ก็คงไม่ใช่วิถีพวกเขาเท่าไหร่นัก แต่จะทำอะไรต่อไปก็ไม่รู้ได้

 

 ราชาสอดส่องสายตาไปยังโซนเกมส์หลังจากที่ได้ยินเสียงคุ้นหูดังออกมา สายตาหยุดกึกกับร่างเพรียวร่างหนึ่งที่กำลังโยนบาสลงห่วงกับอีกสองคน ความจริงเป็นเกมส์ที่ไม่ได้ต้องใช้เสียงซักนิดเเต่สามคนนั้นกลับใช้เสียงเสียจนคนอื่นๆหันไปมอง

ก่อนจะชะงักอีกครั้งเมื่อเพื่อนคนใดคนหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของเดวาสะกิดคนตัวเล็กที่กำลังเพลินกับเกมส์โยนบาสเเล้วชี้มาทางพวกเขา เดวาหันมามองตามนิ้วที่เพื่อนชี้มามองยังราชาที่มองอีกคนอยู่ก่อนเเล้ว เดวาออกอาการตกใจนิดหน่อยก่อนทำท่าจะเดินเข้ามาหา

 

 

 

    “ไอ่เหี้ย! มึงอย่าโยนมั่วสิวะไอ่ศิรา” เดวาดุเพื่อนที่ยืนโยนบาสอยู่ข้างกาย แต้มคะเเนนที่ไม่มีท่าทีว่าจะขยับขึ้นซักทีทำให้เดวาหัวเสียเล็กน้อย

 

    “โยนๆไปเถอะหน่า ไอ่เตี้ย”

    “เตี้ยพ่องมึงดิ เอามานี่เลย”

เดวาทำท่าจะไปหยิบบาสจากอีกฝ่ายแต่ศิราหลบได้ทันเเล้วแลบลิ้นใส่เดวา เดวาชี้หน้าอีกคนก่อนจะไปโยนบาสตามเดิม แต่ก็ต้องหัวเสียอีกครั้งเพราะครั้งนี้เป็นตรัยที่เข้ามากวน

 

    “โอ้ยยย ไอ่ตรัยยยย ไอ่ศิราาาา ไอ่พวกเหี้ย!” 

 

พอแล้ว 

ความอดทนของเดวาขาดทันทีเมื่อบาสที่อยู๋ในมือตรัยแทนที่จะโยนไปในห่วงในกรงแต่กลับตรงมายังหัวเดวาเสียงดังปึก แต่ไม่เจ็บเท่าไหร่

 

             “โอ้ยๆๆ ฮ่าๆ ไอ่เดวาหน้าหมาหงุดหงิดแล้วว่ะ ฮ่าๆๆ”

    “ไอ่ตรัย ไอ่ศิรามึงมานี่” เดวาไล่เพื่อนรอบกรงก่อนจะมายืนหอบแล้วจ้องมองอีกคนตาเขม็ง

    “โอเคๆ พวกกูไม่แกล้งมึงละ เล่นไปๆ”

 

ทั้งศิราและตรัยยกมือขึ้นยอมแพ้เเต่โดยดีเมื่อเห็นสีหน้าเอาจริงเอาจังของเพื่อนตัวเล็ก เดวาจูนอารมณ์ตัวเองก่อนจะหันกลับไปโยนบาสตามเดิมไร้การรบกวนจากเพื่อนทั้งสองที่อยู่ข้างๆ

 

ไม่นานตรัยก็ส่งนิ้วไปสะกิดแขนเรียวที่ทำท่ากำลังจะโยน เดวาส่งสายตาสงสัยปนขุ่นๆจากเมื่อกี้มองตรัย สายตาส่องไปตามนิ้วเรียวของตรัยที่ชี้ไปทางกลุ่มคนทางที่ห่างจากพวกเขาไม่มากนัก ดวงตาคมสบตากับราชา 

 

เดวาแปลกใจหน่อยๆที่ราชามองมาทางเขาก่อนอยู่แล้ว ก่อนจะคิดว่า

 

      ‘เผลอสบตากับมึงโดยไม่ได้ตั้งใจนี่แม่งเขินจัดเลยว่ะ เขินชิบหายเลิ่กลั่กไปหมด ทำตัวไม่ถูกต้องเก็บอาการแต่ในใจคือตายเเล้ว ใจละลายเหลวไปหมดแล้ว แม่งใจกูก็มีเเค่นี้ปล่าววะ’

 

 

 

    “แม่ง ใจกูอย่างเหลว” เดวาหยุดอยู่ตรงหน้าราชาที่มองมายังตัวเองอยู่ก่อนแล้ว เผลอกัดริมฝีปากล่างตัวเองเพราะประหม่ากับการเจอกันครั้งที่สองพอตัว เล่นหายไปสามวันเลยนิหว่า ถึงแม้ก่อนหน้านั้นจะพึ่งเริ่มต้นทักไปคุยกับเขาก่อนก็เหอะ เเต่ก็นั่นแหละ เดวาคนนี้จะกลับมาทวงบัลลังก์จีบต่อแล้วค้าบ

 

    “ใครวะราชา” 

ไอซ์เป็นคนที่ตั้งสติได้ก่อนใครเพื่อน หลังจากเห็นร่างเล็กที่สูงพอตัวเดินมาทางพวกเขาเเถมหยุดอยู่ตรงหน้าราชาพอดีเป๊ะ ชื่อย่อโรงเรียนของอีกคนทำให้รู้ว่าคงไม่ใช่คนในอำเภอเมืองแน่ๆ ถึงน่าตาจะดูติดไปทางน่ารักแต่คำพูดคำจาอย่างเฟี้ยวเลยครับ

 

    “เดวา กูเดวา” เป็นเดวาที่ตอบ

    “อ่อ อะ เอ่อ รู้จักไอ่ เอ้ย! ราชาด้วยหรอ”

 

เซนที่มองเหตุการณ์ตรงหน้าออกก็ลองเชิงเอ่ยถามไปซักประโยค ต่างจากซันที่มองอย่างเงียบๆ แววตาที่ดูเรียบนิ่งจ้องมองทั้งคู่อยู่

 

เดวาหันไปพยักหน้าเเทนคำตอบส่งที่คิดว่าหวานที่สุดในชีวิตให้เพื่อนทั้งหมดของราชา ค่อยๆเลื่อนใบหน้าไปมองคนที่สูงกว่าตนอย่างช้าๆ ราชาที่มองอยู่ก่อนเเล้วเผลอถอนหายใจออกมา พลางคิดในใจว่า ‘จะจีบเขาเเต่เล่นหายตัวไปแบบนี้ กลับมาเเล้วยังมายิ้มหวานให้เพื่อนเขาอีกหรอนี่ มันใช้ได้ที่ไหนล่ะ’

 

    “กินข้าวยังอะ ไปกินกันปะ กูเลี้ยงเอง” 

    “เออใช่ กูล่ะหิ้วหิวววว” ทั้งตรัยเเละศิราที่ยืนมองอยู่ไกลก็เดินเข้ามาร่วมในบทสนทนาหลังปล่อยให้เพื่อนฉายเดี่ยวอยู่นาน 

 

โอเค ไอ่เดวา คราวนี้พวกกูจะเป็นคนช่วยมึงจีบลูกผู้ว่า

 

    “อืม ไปกินข้าวกัน” ราชาตอบกลับอย่างเรียบง่ายเป็นคนหมุนตัวจะกลับไปยังร้านอาหารโปรดของตัวเองเเละผองเพื่อน ก่อนจะฉุกคิดขึ้นได้ว่าอีกคนเป็นฝ่ายเอ่ยจะเลี้ยงเพราะฉะนั้นให้เดวาเป็นคนเลือกร้านอาหารเองดีกว่าน่าจะเป็นมารยาทที่ควรทำ

 

ปึก!

    “ไอ่เหี้ยเอ้ยย” เดวาพึมพำเบาๆ ตั้งใจจะเดินตามหลังราชาอย่างเงียบๆแต่เพราะราชาหันกลับมากระทันหันทำให้เขาที่เดินตามมาติดๆหยุดตัวเองไม่ทัน ชนกับอีกฝ่ายอย่างเเรง

 

    “เดินใกล้ไปปล่าว จะอะไรขนาดนั้น”

ซันที่นิ่งเงียบมานานเอ่ยขึ้นลอยๆกับเหตุการณ์ตรงหน้า ทำเอาทั้งเดวา ราชาและผองเพื่อนอีกกระจุ๋มนึงหันไปมองอย่างงงๆ แต่ราชามองไปอย่างตำหนิเพื่อนตัวเองที่พูดขึ้นแล้วหันมามองตัวซุ่มซ่าม

 

    “…” ราชาดึงข้อมือเรียวให้มายืนข้างๆกันเเล้วปล่อยออก ทำให้เดวามองอย่างสงสัย

    “เลือกร้านเอง”

    “อ้อ มึงจะกินอะไรกันก็เลือกเลย กูยังไงก็ได้อยู่เเล้ว”

    “กูว่าร้านโปรดเรา-” เซนกะจะพูดขึ้นเเต่ก็ถูกตัดด้วยเสียงเข้มของราชาเเทน

    “ให้มึงเลือกเอง เดวา” 

เดวาพยักหน้าเบาๆก่อนจะหันไปถามความเห็นจากทั้งตรัยเเละศิราที่อยู่ข้างหลัง เผลอสบตากะซันเพื่อนตัวเล็กของกลุ่มราชาที่ตัวพอๆกับเขา แค่นี้ก็อ่านออกแล้วว่าอีกฝ่ายคือเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ งานหินล่ะไอ่เดวา ก่อนจะลากสายตามองเพื่อนเชิงคาดคั้นเอาคำตอบ 

 

    “งั้นไปร้านเหลาไทยกัน ร้านโปรดกูเอง”

ทั้งหมดพยักหน้าเเต่ยกเว้นซัน เมื่อเดวาเริ่มก้าวเท้าไปยังร้านโปรดตัวเองทั้งหมดก็ก้าวเดินตามไป ทิ้งให้ซันต้องทิ้งเเววตาของความหงุดหงิดที่เริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ

 

 

 

ปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นทำให้ทั้งตรัยศิราและเซนไอซ์ต้องหนักใจไม่น้อย ทั้งสี่คนมองดูสามคน ไม่สิ พูดสองคนน่าจะถูกกว่าเพราะตัวที่ทำให้เกิดปัญหาเดินไปนั่งเรียบร้อย เดวามองซันที่ยืนมองเขาอยู่เหมือนกัน เพราะโต๊ะนั่งของร้านนี้ถูกจำกัดถึงเเค่สี่คนต่อโต๊ะเท่านั้นทำให้ทั้งเจ็ดคนต้องแบ่งเป็นสองโต๊ะ และคนที่จะได้นั่งข้างราชาคือซันตลอดเวลาไปกินข้าวด้วยกัน เเต่ตอนนี้มีเดวาเข้ามาด้วยทำให้ทั้งสี่คนลำบากใจไม่น้อย

 

    “มึงนั่งดิ ไอ่ซัน” เสียงราชาดังขึ้น

เดวาเผลอหายใจสะดุดไปก่อนจะพลิกเกมส์ขึ้นมาอีกครั้งเอ่ยประโยคหนึ่งก่อนจะเดินตัดหน้าซันที่กำลังจะไปนั่งข้างราชา

 

    “กูจะนั่งข้างราชา ทั้งในฐานะของเจ้าภาพเลี้ยงมื้อนี้เเละในฐานะของคนที่จะจีบราชาด้วย

 

100%

#เจ้าราชาเดวา

TW @forevergot713

 

;อ่ะๆๆ มาให้หายคิดถึงกันก่อน555 อยากบอกว่าที่หายไปคือเคลียร์งานตัวเองล้วนๆ วันนี้หลังจากกลับมาจากโรงเรียนคือง่วงมากๆๆๆๆๆ เลย เเต่แบกร่างตัวเองลุกมาเเต่งนิยายให้ทุกคนก่อน อย่าพึ่งวีนน้องน้า หลังจากนี้จะพยายามมาบ่อยๆนะค้าบ ก่อนจะสิ้นเดือนมีนาคมอาจจะมาบ่อยไม่ได้เพราะติดส่งงานต่างๆและติดสอบหน่อยนึงค้าบ เค้าจะขึ้นม.5แล้ววว เห็นใจเค้าหน่อย ;3

;มาต่อแล้วค้าบบบ ขอให้พรุ่งนี้เป็นวันที่ดีของทุกคนค้าบ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น