ราชาชอบดุ ಥ﹏ಥ I YAOI I

ตอนที่ 3 : เจ้าราชาเดวา 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

 

ราชาชอบดุ

 

02

 

เดวายืนนิ่งมองหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองที่คาหน้าจอเอาไว้ มือที่กำลังเช็ดผมนิ่งลงทันทีที่เห็นสิ่งที่ปรากฎตรงหน้า 

    “ให้ตายสิ” 

 

ตาเหยี่ยวของเดวาจ้องมองหน้าจอที่มีการขอติดตามเข้ามาจากไอจี ตอนแรกนึกว่าเป็นพวกแฟนคลับหรือแอคเคาท์ปลอมของอีกฝ่ายเเต่หลังกดเข้าดูหน้าโปรไฟล์ถึงรู้ว่านี่คือแอคเคาท์ของคนที่เขาจะจีบจริงๆ

เดวาไม่ได้กดยืนยันในทันที เขาปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนั้น ไม่ค่อยเข้าใจอีกฝ่ายเท่าไหร่ที่ส่งคำขอมาติดตามเขาอย่างนี้ 

ก้อนเนื้อข้างในมันเผลอเต้นแรงอีกแล้ว…ไอ่วา

 

ติ้ง!

 Racha_thinnarin started live now

 

เดวากดเข้าไปดูคนที่มาไลฟ์สดตอนสามทุ่มตอนนี้ แปลกใจนิดหน่อยเเต่ก็ยอมกดเข้าไปดูที่บอกว่าเจอกันของอีกฝ่ายอาจจะหมายถึงการมาไลฟ์อย่างที่ตรัยว่า

เข้ามาก็เห็นยอดคนเข้ามาดูสองร้อยกว่าคนพร้อมคอมเมนต์ที่หลั่งไหล แต่กลับไม่มีใครอยู่หน้ากล้องนั้น เห็นเพียงเก้าอี้เกมส์ที่มีสีวิ่งล้อมรอบคงจะราคาแพงไม่น้อยกับรูปภาพที่เดวาคุ้นๆ

 

    “เฮ้ย!” เดวาว่าเขาไม่ได้คุ้นเเล้วล่ะ นั่นน่ะ มันรูปเขาต่างหาก

แท้จริงไลฟ์ที่ผู้หญิงในห้องเขาชอบดูคือไลฟ์ของราชางั้นหรอ งั้นรูปข้างหลังน่าจะเป็นรูปที่เก่งหมายถึง 

 

    “(สวัสดีครับ)” 

กล้องสั่นเล็กน้อยก่อนจะดับสนิทลงแล้วปรากฎเป็นหน้าของราชาที่ยกยิ้มเล็กน้อย จากนั้นรอยยิ้มนั่นก็หายไปเป็นสีหน้าเรียบนิ่งตามเดิม ราชาใส่เสื้อยืดสีขาวไม่มีลวดลาย ทรงผมที่ไม่ถูกเซ็ตนั้นหล่นมาปรกหน้าใสเกลี้ยงเกลา

    “ดูเด็กลงเลยแฮะ อายุเท่าไหร่นะ”

 

    “(ไม่ต่อจอใหญ่หรอ  อ๋อ วันนี้ไลฟ์ในนี้ไปก่อนนะ พี่ยืมกล้องติดไปน่ะ)" 

    “ดูเป็นเรื่องเป็นราวจัง”

    “(ราชาไม่เช็ตผมแล้วหน้าเด็กจัง  ฮ่าๆ ขอบคุณครับ)” 

เดวามองรอยยิ้มที่เปื้อนบนใบหน้าราชาเเล้วหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ตอนนิ่งว่าแบดแต่ตอนยิ้มดูน่ารักขึ้นมาทันตา

 

เขาควรจะคอมเมนต์อะไรลงไปบ้างดีไหม

เผลอคิดมากกับการจะพิมพ์อะไรลงไปบ้างดีไหม คงไม่แย่หรอกมั้งถ้าเขาพิมพ์อะไรลงไป อีกฝ่ายอาจจะลืมเขาไปแล้วก็ได้ หรือยังไงดีวะ

 

    “(จะเริ่มหรือยังคะ คืนนี้หนูจะต้องอ่านหนังสือด้วย   หืม?ไปอ่านหนังสือก่อนมั้ยคะ พี่รอเพื่อนในเกมส์อยู่ค่ะ)”

    “หึ” เดวาส่งเสียงในลำคอ พูดคะขางั้นหรอ ดูไม่ค่อยเข้ากับบุคลิกนิ่งของอีกฝ่ายซักนิด

    “(จะเริ่มเล่นเเล้วนะ ให้โอกาสคอมเมนต์ก่อน)" 

 

เสียงทุ้มจากในนั้นค่อยๆเอ่ยช้าให้ได้ยินฟังชัดทุกถ้อยคำ เดวาไม่เข้าใจซักนิดว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรแต่ก็นั่นแหละจะอะไรก็ช่าง เขาควรจะออกจากไลฟ์ตอนนี้ได้มั้ย แล้วถ้าออกคะเเนนจีบของเขาจะลดลงหรือเปล่า

    “(โอเค งั้นเล่นเเล้วนะครับ  เจ๊ตั้งตรงนั้นให้ที)” 

 

ราชาหันไปพูดกับผู้หญิงผมประบ่าที่เดินเข้ากล้องมา อีกฝ่ายเเค่ยกยิ้มเล็กน้อยก่อนกล้องจะสั่นอีกครั้งค่อยๆถอยห่างจากอีกฝ่ายไปทางหลังเล็กน้อยพอที่จะเห็นหน้าจอคอมสองจอของอีกคน จอหนึ่งไว้เล่นอีกจอเป็นไลฟ์ของอีกคนที่เปิดคาไว้อ่านคอมเมนต์ หลังจากนั้นราชาก็ไม่ได้สนใจไลฟ์อีกต่อไปสายตามุ่งมั่นจดจ่อไปที่หน้าจอเกมส์

 

    “(ตายอีกละ ไอ่ราชาล้างเเค้นให้ทีดิ้)”  เสียงจากในเกมส์ที่ผ่านไลฟ์ออกมาทำให้เดวาหันไปทางหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองอีกครั้ง 

 

    “40นาทีเเล้ว” เดวาพึมพำเบาๆมองจำนวนคนดูไลฟ์ของอีกฝ่ายที่ปาไปสามพันกว่าเเล้ว ทั้งๆที่เห็นเพียงเเผ่นหลังที่ปกปิดด้วยเสื้อยืดสีขาวของอีกฝ่ายเเต่กลับมีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ไม่ได้ดึกสำหรับเด็กที่นอนดึกอย่างเดวาหรอก แต่เขาเเค่ไม่เข้าใจตัวเองจะยอมดุแผ่นหลังนี้ไปทำไมเพราะอีกคนก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเขาเข้ามาดู

หรือจะออกแล้วดี

ไม่เป็นไรหรอกมั้ง

 

    “(เย้ๆ! มึงเก่งมากไอ่ราชา)” 

    “(อือ)” ราชาตอบในลำคอหันมามองโทรศัพท์ตัวเอง ลุกจากที่นั่งเดินมาหยิบโทรศัพท์ตัวเองมาตั้งไว้ที่เดิม

    “(อีกตามั้ยวะ)”

    “(พอก่อน กูปิดไลฟ์ก่อน)” 

 

    “จะปิดแล้วหรอ”

คนที่นั่งเคลียร์งานครูศรีเสร็จตั้งเเต่ยี่สิบนาทีก่อนปิดปากหาว หนังตาเริ่มหย่อนยานเล็กน้อย เพราะไม่มีกิจกรรมที่จะต้องทำต่อหลังจากนี้ 

    “(จะปิดไลฟ์ก่อน ไปละนะ)”

 

    “(จะปิดเเล้วหรอ หืม? ใช่จะปิดเเล้ว)” 

    “ไอ่วา ไอ่เหี้ยยย” 

เดวาตะโกนคำหยาบดังทั่วห้องเมื่อเผลอพิมพ์เข้าไปในไลฟ์อีกฝ่ายที่กำลังจะปิดลง จะปิดลงอย่างดีแล้วเเท้ๆ เดวาค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้โทรศัพท์ที่โดนโยนไปอยู่กลางเตียงเมื่อกี้

หน้าจอขึ้นว่าไลฟ์อีกคนได้จบลงเเล้วก็พาลให้ใจโล่งอย่างบอกไม่บอก เดวาลูบอกตัวเองเบาๆ 

    “เกือบไปแล้วไอ่เด เดวาเอ้ย”  

 

 

 

ขายาวใต้กางเกงผ้าขายาวแบรนด์ดังก้าวลงจากชั้นบนของบ้านหลังโตด้วยท่าทางช้าๆ วันนี้เป็นวันหยุดที่เดวาโปรดปรานที่จะให้มาถึงที่สุด อยากให้ผ่านไปช้าๆ ตาสอดส่องไปทั่วโถงกว้างที่ไม่มีเงาของใครซักคน เรียวคิ้วขมวดเข้าหากันสร้างความไม่เข้าใจให้เดวาเป็นอย่างมาก

พ่อ แม่เขาไปไหนกัน ทิ้งลูกสุดแสนที่รักนี้แล้วหรือไงกัน

 

    “ไอ่เดวา” 

ใบหน้าที่ติดง่วงๆหันไปตามเสียงที่คุ้นชิน สายตาปะทะกับร่างของเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าศิราที่ใส่ชุดนอนหัวฟูมาทางเขา 

    “ว่า”

    “ไมมึงไม่รับสายแม่มึงวะ เเม่มึงโทรมาบอกกูว่าท่านเข้าไปในตัวเมือง”

    “หรอวะ กูยังไม่ได้จับโทรศัพท์เลย”

 

เดวาเกาหัวแกรกๆ พยักหัวพลางรับรู้เหตุผลที่บ้านเงียบแบบนี้ เเม่บ้านบางส่วนน่าจะที่เรือนของตัวเองกัน เดวาหันหลังกลับเข้าไปในตัวบ้านหลังท้องเจ้ากรรมดันประท้วงออกมาเสียงดังโดยไม่ลืมชวนศิราเข้ามากินข้าวเช้าด้วยกัน

 

    “นอนดึกหรอมึง” เดวาส่งข้าวต้มที่อยู่ในครัวส่งให้ศิราที่ตายังคงไม่พร้อมรับเเสงเต็มที่ นึกสงสารอีกฝ่ายที่แม่ตนเองโทรไปปลุกเพื่อให้มาบอกเขา

 

    “อือ เล่นเกมส์ว่ะ”

เดวาพยักหน้าเเล้วก้มหน้ากินต่อไม่ได้สนใจเพื่อนที่จ้วงของตัวเองเหมือนกัน นาทีนี้ต้องเอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนเเล้วค่อยคุยกันทีหลัง

 

    “เเล้วเมื่อวานมึงไม่ออนวะ เห็นออฟทั้งคืนเลย” 

กึก!

    “อะ เอ่อ กูนอนเร็วหน่ะ”

    “ห้ะ มึงน่ะนะ” ศิราทำตาโตไม่เชื่อสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

    “เออ”

 

    “ไม่ใช่ไปอยู่ในไลฟ์ใครซักคนหรอกหรือ” เสียงที่พูดออกมาไม่ใช่เสียงศิราเเต่เป็นเสียงของตรัยที่เดินเข้ามาสภาพไม่ต่างจากศิราเมื่อกี้เลยเเม้เเต่น้อย เดวาเผลอชะงักค้างก่อนจะทำหน้านิ่งให้สุดเพื่อปกปิดความจริง

    “ไลฟ์ใครวะ” ศิราถามพลางตักข้าวต้มเข้าปาก

    “ไอ่ลูกผู้-"

 

ครืดดด 

เดวาลุกยืนปิดปากตรัยที่จะโพร่งความจริงออกมาของสาเหตุที่ทำให้เขาไม่ได้เข้าเกมส์เมื่อคืน ศิรามองด้วยสายตาไม่ไว้วางใจก่อนจะเบนสายตาไปทางตรัยทีทำหน้าทำตาใส่เดวาโดยท่าทีเหนือกว่า

 

    “ไอ่ตรัย!” เดวาตะโกนใส่ตรัยที่หลุดจากพันธการของตัวเองเเล้วรีบวิ่งเเจ้นอ้อมไปหาศิราที่มองมาอยู่ก่อนเเล้ว 

 

    “ไลฟ์ลูกผู้ว่าไง ไอ่หน้าหล่อคนที่เดวาเพื่อนเลิฟเรามันประกาสว่าจะจีบ”

ศิราจากที่ไม่รู้อะไรตอนนี้ก็ส่งสายตาล้อเลียนมาทางเดวา ทำให้เดวาต้องแกล้งเกาแก้มเเก้เขินของตัวเอง

 

    “อะไรของมึง พากันกลับไปเลยไป เกะกะบ้านกู”

เดวาดึงศิราให้ลุกจากที่นั่งตัวเอง ถึงจะรู้ว่าเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเพราะคุณแม่คนสวยสั่งสอนมาตลอด แต่ในกรณีนี้เดวาของเว้นไปก่อนนะครับคุณแม่ ไม่งั้นพอกลับมาคุณแม่ต้องเห็นลูกชายตัวเองเขินจนตัวแตกไปแล้วเเน่ๆ เดวาคิดงั้น

 

    “เขินเเล้วทำเป็นไล่นะ แก้มมึงแดงว่ะไอ่วา" 

ศิราตะโกนกลับมาทางในบ้านที่เดินออกมาพร้อมตรัย เดวาลูบแก้มตัวเองที่เริ่มร้อนถ้าให้เดาก็คงจะเขินอย่างที่ศิราว่าจริงๆนั่นแหละ

    “แม่ง เขินซะเป็นสาวน้อยเลย” เดวาพึมพำ

 

  

    “มึงว่าไอ่เดวาจริงจังมั้ยวะ” ตรัยถามศิราที่เดินข้างๆกัน

    “คงจะจริงเเล้วแหละ ขนาดนั้น สงสัยพวกเราต้องเข้าเมืองกันบ่อยๆแล้วมั้ง เพื่อนไปติดผู้ชายหน้าหล่อลูกผู้ว่าเสียได้ ไอ่วาเอ้ย” 

ศิราเกาท้องตัวเองที่พึ่งเติมอาหารมาได้ไม่มากนัก อดทนนะอีกนิดจะถึงบ้านตัวเองเเล้ว

    “ไอ่วาตัวเท่าหมากระเป๋าเเต่กะแดะไปจีบลูกชายผู้ว่า งานยากละมึง

    “ฮ่าๆ รอดูก็เเล้วกัน มารยาชายไม่แพ้หญิงใดหรอก” ศิราว่าก่อนจะโบกมือลาตรัยเมื่อถึงบ้านตัวเองเเล้ว ตรัยก็เดินเข้าบ้านตัวเองที่อยู่ตรงข้ามกัน

 

 

    

    “ครับ จะกลับเมื่อไหร่ครับ”

    “(โธ่ แม่พึ่งจะออกมาก่อนวาตื่นไม่กี่นาทีเองนะคะ)”

เดวานอนคุยกับเเม่บนเตียงตัวเอง หลังจากจัดการกับท้องตัวเองเสร็จเเล้ว เข้ามาผู้เป็นเเม่สุดแสนประเสริฐก็โทรสายด่วนเข้ามาหาทันที สงสัยคงรู้เวาลาตื่นลูกชายตัวเอง

 

    “วาคิดถึงแม่ก็ไม่ผิดนี่” เสียงใสติดอ้อนส่งเสียงตอบกลับไป

    “(พ่อดูสิคะ ลูกชายพ่อนี่ปากหวานจริงๆ)” 

เดวายกยิ้มเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงเเม่ฟ้องพ่อที่อยู่ด้วยกันแล้วพ่อตอบกลับมาด้วยเสียงหัวเราะเบาๆพอได้ยิน

    “(ก็แม่ชวนวามาเเล้ว เเต่วาไม่ยอมมเองนี่คะ)"

    “หรอครับ”

    “จำไม่เห็นได้เลย” เดวาบ่นกับตัวเอง พลางนึกเมื่อไหร่ก็นึกไม่ออก หันไปสนใจคนในสายต่อที่พูดอะไรไม่รู้กับคนที่นู้น

    “(ค่ะ เดวาแม่ไปก่อนนะคะ)”

    “ครับ”

เดวากดวางสายของแม่แล้วเเต่ยังไม่ลุกจากที่นอน เปลี่ยนท่านอนมาเป็นนอนคว่ำหน้าลงเข้าแอคที่มีการเเจ้งเตือนขึ้น ราชาอัพเดทสตอรี่ใหม่ เดวากดเข้าไปดู

เป็นเพียงรูปของราชาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เกมส์ หันหลังให้จอเกมส์ถ้าให้เดวาเดาน่าจะเป็นรูปของเมื่อวาน ชายเสื้อสีขาวเลิกขึ้นเล็กน้อยเผยเห็นสีข้างวับๆเเวมๆของอีกผ่ายเพียงเล็กน้อย อีกคนก้มหน้ายิ้มให้กันโทรศัพท์รูปเป็นภาพกล้องฟิล์มชัวร์เดวาคอนเฟิร์ม

 

    “หล่อจังวะ”

เดวาเผลอขบกัดริมฝีปากล่างตัวเองเเล้วกดตรงช่องตอบกลับสตอรี่ พิมพ์คำสั้นๆลงไปเพียงไม่กี่นาทีก็มีข้อความเเจ้งเตือนขึ้นมาใหม่ให้เดวาได้ตกใจซ้ำสอง

 

      DDawa dawakorn : จีบ

     Racha_thinnarin : อือ

      DDawa dawakorn : เหยด ตอบจริงดิ

 

ร่างเล็กยอมรับว่าอึ้งที่อีกฝ่ายตอบกลับมาภายในเวลาไม่กี่นาที เเต่ก็ดีเเล้วที่ตอบมาเพราะถ้าไม่เป็นงั้นเขาคงต้องอกเเตกตายเพราะอกหักกับการจีบครั้งนี้เสียเเล้ว

      Racha_thinnarin : แมวพิมพ์

      DDawa dawakorn : จีบ

      Racha_thinnarin : ?

      DDawa dawakorn : จีบ

      DDawa dawakorn : จีบ

      DDawa dawakorn : จีบ

 

เดวายิ้มให้กับความกวนของตัวเองที่กดส่งข้อความเดิมๆให้อีกฝ่าย

      Racha_thinnarin : รู้เเล้ว

      DDawa dawakorn : รู้เเล้วก็ดี 

      DDawa dawakorn : ชอบนะ บอกไว้ก่อน อย่าฮอตมาก

      Racha_thinnarin : อือ เล่นเกมส์ก่อน

 

หลังจากนั้นเดวาก็เพียงกดส่งใจให้อีกคน ขึ้นมาอ่านเเล้วเเต่ไม่มีอะไรตอบกลับมาเดวาถึงกดออกจากแชทเเล้วเลื่อนไถดูไอจีต่อ 

    “มีความสุขจริงๆ”

จากนั้นน่ะหรอ สตอรี่ที่คนอย่างราชาฮอตนักฮอตหนาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยทั้งๆที่อีกฝ่ายลงได้ไปกี่นาที นี่แหละหนาอำนาจของคนมีสิทธิจีบราชา ลูกชายท่านผู้ว่า

 

 

#เจ้าราชาเดวา

TW @forevergot713

 

;ไหนใครตื้อเก่งที่หนึ่ง ใช่เดวาเราหรือเปล่าาาาา อะจ้า แวบมาเเล้ว อีกสองสามวันเจอกันอีกทีค้าบ


      

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #5 tamtawax (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 20:01
    โห้ยยยยยยยยยยยยย
    #5
    0