นายช่วยรักฉันตลอดไปเลยได้ไหม [Futurecard Buddyfight Ace]

ตอนที่ 6 : บทที่6 ศึกระหว่างพี่น้อง (ตอนแรก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63

สวัสดียามเช้าสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษนักอ่านทุกท่าน!

วันนี้ไรท์มีข่าวน่าตื่นเต้นมาบอก! วันนี้ไรท์จะเปิดการประกวดตัวละคร! โดยรีดเดอร์สามารถส่งประกวดได้สูงสุดสามตัว! แล้วไรท์จะทำการเลือกตัวละครที่ดีที่สุดสามตัวจากทั้งหมดที่ส่งมาคะ!

โดยรีดสามารถร่วมสนุกได้โดยกรอกข้อมูลตามนี้นะเจ้าคะ ใครอยากวาดรูปมาส่งเองก็ได้นะคะ หรือจะหารูปจากเน็ตมาก็ไม่ว่า แต่สิ่งที่ใช้ตัดสิ้นคือความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างตัวละครคะ

ชื่อ: ([มีรูปด้วยก็ดีนะ]ถ้าเป็นญี่ปุ่นก็ของนามสกุลก่อนชื่อนะ)

อายุ: (อย่าเกิน18นะ)

ฝ่าย: (ฝ่ายยูกะจะเป็นตัวดี ฝ่ายรันมะเป็นตัวร้ายที่จะผลิกมาเป็นดีทีหลัง ฝ่ายเคย์ก็เป้นตัวร้ายเสมอต้นเสมอปลาย)

Luminize:

เพศ:

สัญชาติ:

นิสัย:

เวิลด์ที่ใช้: (ฝ่ายรันมะลอสเวิลด์เท่านั้น ฝ่ายเคย์ก็ไทม์เวิลด์เท่านั้น)

รูปคอร์แกตเจ็ต:

บัดดี้/ความสามารถและลายละเอียด: ([มีรูปก็ดีนะ]ถ้าเป็นลอสเวิลด์ก็บอกด้วยว่าก่อนหน้านั้นมาจากเวิลด์ไหน ถ้าเป็นไทม์เวิลด์ก็แล้วแต่นะ)

เด็ค:

เพิ่มเติม:

สีประจำตัว:

หมดเวลาประกวดแล้วนะคะ ~
__________________________________________





"เจ้าดูเครียดๆนะเป็นอะไรไปไอคุ?" นักดาบผมส้มถามบัดดี้ของตนที่นั่งอยู่บนโซฟา

"เซเนีย นายไม่คิดหรอว่าลูเคียดูคุ้นๆน่ะ" เด็กหนุ่มผู้เป็นบัดดี้ถาม พลางมองร่างเล็กที่กำลังเล่นอยู่กับร่างสีเขียวครึ่งคนครึ่งนก

"คุ้นไหม? ก็ว่าไงดีล่ะ ข้าคิดว่าเจ้าหนูนี้แอบคล้ายเจ้าขนฟูนิดๆ แถมมีกลิ่นอายเหมือนกันอีก แต่ข้าพยายามไม่คิด"

"ใช่ไหมล่ะ เขาดูคล้ายกัลก้าคุงมากเลย แต่ก็แอบคล้ายนายด้วย นายคิดว่ามันพอจะเป็นได้ไหมที่เขาจะเป็นลูกของ-"

"ไม่! ไม่มีทางเด็ดขาด!"

"โอเค เรื่องนั้นไว้ก่อนก็ได้ นี้ลูเคีย" เด็กหนุ่มหันไปทางร่างสองร่างที่กำลังเล่นกันอยู่ แต่ดูเหมือนว่าเจ้าของชื่อจะหลับปุ๋ยไปในอ้อมอกของนกฮาร์ปี้สีเขียวแล้วเรียบร้อย

"ขออภัยครับท่านทั้งสอง แต่ท่านลูเคียหลับไปแล้วครับ"

"เธอชื่อฮาร์เฟียคุงใช่ไหม?"

"ครับ"

"งั้นฮาร์เฟียคุง ทำไมพวกเธอถึงมาที่ยุคนี้ล่ะ?"

"ผมเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน แต่เท่าที่ผมได้ยินจากท่านลูเคียมา ผมคาดว่าท่านคงจะทะเลาะกับพี่ชายของท่านมา"

"อย่าบอกนะว่าหนีออกจากบ้านน่ะ?" เซเนียรัสเข้าวงสนทนา

"ครับเหมือนจะโกรธหรืองอนนี้ล่ะ"

"เหตุเพราะว่าโกรธหรืองอนพี่ชายสินะ^^; เมื่อก่อนผมก็เคยเข้มงวดกับยูกะจนเขาหนีออกจากบ้านไปเหมือนกัน แต่พอถึงเวลาข้าวเย็นก็วิ่งกลับมาเฉยเลย"

"ครับ เห็นท่านลูเคียบอกว่าเขาโกหกเรื่องที่จะพาท่านลูเคียไปเที่ยวที่ดราก้อนเวิลด์ ท่านลูเคียก็เลยหนีมา"

"ห๋า? ไปทำไมดราก้อนเวิลด์?" เซเนียรัสถามด้วยสีหน้าที่ดูค่อนข้างจะรังเกียจ

"ดราก้อนเวิลด์เป็นบ้านเกิดท่านพ่อของท่านลูเคียครับ" ฮาร์เฟียตอบ

"หืม? พวกเธอเป็นมอนสเตอร์ของไทม์เวิลด์ไม่ใช่หรอ?" ไอคุถามบ้าง

"ท่านพ่อของท่านลูเคียมาจากดราก้อนเวิลด์ ส่วนท่านแม่ของท่านลูเคียมาจากไทม์เวิลด์ครับ"

"ต แต่งงานข้ามเวิลด์งั้นรึ!?" เซเนียรัสตกใจจนแทบจะตะโกน

"มันทำไมงั้นหรอเซเนีย?" ไอคุหันไปถามบัดดี้ของตน

"ก็แปลว่า... เจ้าหนูนี้เป็นลูกครึ่งมังกรน่ะสิ!... มิน่าล่ะถึงมีเขาแบบนั้น... โธ่! ฉันถูกใจเจ้าหนูนี้มากเลยแท้ๆนะ!" เซเนียรัสเริ่มโวย

"ท่านนักดาบเป็นอะไรงั้นหรือครับ?" เมื่อไม่เข้าใจการกระทำของเจ้าของเรือนผมยาวสีส้ม ฮาร์เฟียจึงหันมาถามเด็กหนุ่มแทน

"หมอนี้ไม่ถูกโรคกับมังกรน่ะ"

"งั้นหรือครับ?"















หลังจากแยกกับมิโกะและคิโชนะแล้ว ยูกะก็ตัดสินใจไปหารันมะที่บ้าน แต่เขาก็พบเพียงความว่างเปล่าอยู่ภายในบ้านเท่านั้น

"กลับมาแล้วครับ" ยูกะกล่าวอย่างเศร้าๆ

"พี่ครับร่าเริงหน่อยสิ" ฮารุกล่าวกับพี่ตน

"ใช่ แค่ทางนั้นต้องย้ายบ้านก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะไม่เจอรันมะไปตลอดกาลเสียหน่อย" กัลก้ากล่าว

"อืม... " ยูกะเดินเศร้าๆไปจนถึงห้องนั่งเล่น ตามด้วยฮารุและกัลก้า

"กลับมาแล้วงั้นหรอ?" เสียงทุ่มดังขึ้นจากโซฟา

"คุณพ่อ! ไปทำอะไรมาครับ? แผลเต็มตัวเชียว" ฮารุรีบเข้าไปดูอาการทาสุคุ

"อา... แพ้บัดดี้ไฟท์ไอคุกับเซเนียมา" มังกรเขียวตัวเล็กกล่าว

"หะ? แพ้พี่ถึงกับขนาดนี้เลยหรอครับ?" ยูกะถามอย่างไปเชื่อ

"พลังของเจ้านักดาบนั้น... มันดึงศักยภาพภายในของโลหิตรัตติกาลทมิฬกับทายาทจ้าวแห่งมังกรออกมา ทำให้เกิดความรุนแรงสูงในระหว่างการแข่ง" กัลก้าร่ายยาว

"ตามนั้น" แจ็คว่า

"ยูกะ" ทาสุคุเรียก

"ครับ?" ยูกะเดินเข้าไปใกล้ทาสุคุ

"ต่อไปนี้ลูกจะไม่มีแสงสว่างคอยนำทางอีกแล้ว ไม่ว่าจะดวงตะวันหรือดวงดาราก็ตามที... "

"พ่อหมายความไงน่ะ?" ยูกะขมวดคิ้ว

"รันมะคุงถูกความมืดครอบนำจิตใจไปแล้ว... ส่วนไอคุก็ถูกความแค้นกลืนกินไปแล้วเช่นกัน... เขาจะไม่กลับมาหาเราอีกต่อไปแล้ว... "

"รันมะอะนะ? ไม่มีทางหรอก! แล้วคนอย่างพี่ไอคุจะไปแค้นอะไรใครได้? แค่โกรธพี่เขาก็ยังโกรธไม่ถึงนาทีเลยด้วยซ้ำ"

"รันมะคุงพ่อก็ไม่รู้หรอกนะ แต่ไอคุน่ะ... แค้นพ่อมาสิบปีได้แล้วมั้ง ต่อให้พพูดอะไรไปเขาก็ไม่มีทางฟังพ่อหรอก"

"พ่อพูดอะไร? ผมไม่เห็นจำได้ว่าพ่อไปทำอะไรให้พี่แค้นพ่อ"

"ลูกไม่มีทางจำได้อยู่แล้ว... เพราะตอนนั้นลูกน่ะแค่สองขวบเท่านั้นเอง"

"งั้นพ่อก็บอกผมบ้างสิ! พี่เค้าอาจจะไม่ฟังพ่อนะ แต่ผมมั่นใจว่าพี่จะต้องฟังผมแน่นอน!" ยูกะว่าอย่างมั่นใจ

"เฮ้อ! ถึงบอกลูกไปมันก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก! แต่ลูกก็สมควรได้รู้ถึงความผิดพลาดของพ่อ... " ทาสุคุว่าด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ

"ทาสุคุ... " แจ็คเข้ามาตบไหล่ทาสุคุเบาๆ

"ขอบใจแจ็ค... " ชายหนุ่มยิ้มให้บัดดี้ตน ก่อนจะหันไปหาลูกชายทั้งสอง

"เมื่อสิบปีก่อน... เกิดคดีวางระเบิดคดีใหญ่ขึ้น ในตอนนั้นลุงโยตะกับป้าอายะของลูกยังมีชีวิตอยู่ และเป็นเจ้าหน้าที่บัดดี้โพลิสที่เก่งด้านการหาเบาะแสมาก พวกเขาจึงได้รับผิดชอบคดีนี้ จนทั้งสองต้อนเจ้าพวกโจรจนมุม แต่พวกมันก็ยังไม่ยอมบอกที่ซ่อนระเบิด และตอนนั้นเอง... พ่อก็ได้รับคำสั่งให้ไปอพยพผู้คนบริเวณนั้น ผ่านไปสักพัก.... ป้าอายะของลูกก็ติดต่อมาว่าพบระเบิด และคาดว่าหน่วยกู้ระเบิดคงมาไม่ทัน เลยขอให้พ่อที่มีความถนัดมากกว่าไปช่วย แต่... "

"แต่อะไรงั้นหรอครับ?" ฮารุถาม

"พ่อไม่ได้ไป... พ่อไม่สามารถทิ้งหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายได้... ทำให้ระเบิดเกิดการระเบิดขึ้น... "

"ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ถึงได้แค้นพ่อ... แต่พี่ไม่ใช่คนไร้เหตุผลถึงขนาดที่จะไม่เข้าใจว่ามันคือหน้าที่ของพ่อนี้ครับ" ยูกะว่า

"เพราะไอคุคิดว่าทาสุคุรักงานและหน้าที่มากกว่าครอบครัวน่ะสิ... ความคิดนั้นน่ะมันฝังอยู่ในหัวของเขามาสิบกว่าปีแล้ว" แจ็คกล่าว

"ไม่ต้องห่วงนะครับพ่อ พี่ต้องฟังผมแน่นอน!" ยูกะกล่าวเพื่อให้ความมั่นใจกับทาสุคุ

"ขอบใจยูกะ" ชายหนุ่มผู้เป็นพ่อคลียิ้ม





ห้องของยูกะ

"ที่เจ้าพูดแบบนั้นออกไปน่ะ รู้รึว่าพี่เจ้าอยู่ไหน?" กัลก้าถามบัดดี้ตนที่นอนแผ่อยู่บนเตียง

"เอ๊ะ? จริงสิ!" เจ้าของห้องว่าอย่างตื่นตระหนก

"เฮ้อ~ เจ้านี้นะ หืม!" อยู่ๆกัลก้าก็สัมผัสได้ถึงอะไรบ้างอย่าง

"อะไรหรอกัลก้า?"

"เผยตัวออกมาซะ!" กัลก้าชี้ดาบไปทางหน้าต่างห้อง

"โปรดอย่างห่วง ข้ามาอย่างไม่มีพิษภัย" มังกรที่หน้าตาเหมือนกัลก้าแป๊ะๆ แต่มีขนสีส้มอ่อนจนดูเหมือนสีขาว ดวงตาสีทอง มีอัญมนีสีน้ำเงินแทนสีเขียวแบบกัลก้า และตัวเป็นสีแดงดำแทนฟ้าขาวปรากฏตัวขึ้น



"ม มีกัลก้าสองคน!" ยูกะกล่าวอย่างตกใจพลางมองสลับไปมาระหว่างมังกรสองตัว

"นามข้าคือกัลซัน เทพมายาแห่งกาลสงคราม เป็นมอนสเตอร์จากไทม์เวิลด์ผู้มาจากอนาคต"

"เจ้าทำให้ข้านึกถึงนักดาบปากเสียคนหนึ่ง"

"ข้ากำลังตามหาน้องชายของข้า ข้าได้ยินมาว่าพวกท่านกำลังตามหา ริเอ็นจิ ไอคุ บัดดี้ของเซเนียรัส ข้าคาดว่าน้องของข้าจะอยู่กับทั้งสอง ข้าจึงอยากจะขอตามไปด้วย"

"อะไรทำให้เจ้าคิดว่าน้องเจ้าอยู่กับพวกนั้น?"

"อ เอ่อ... คือว่า-"

"เดี๋ยว! นี้นายไม่สงสัยบ้างหรือไงกัลก้า! ว่าทำไมนายสองคนถึงเหมือนกันขนาดนี้น่ะ!" ยูกะขัด

"ข้าคือหนึ่งในผู้สืบสายเลือดของท่านการ์แกนทัว" มังกรขนส้มอ่อนกล่าว

"นายหมายถึง... นายเป็นลูกของกัลก้าหรอ?!" ยูกะเบิกตากว้าง

"หะ? ไม่! ไม่มีทางเด็ดขาด! ข้าไม่มีทางไปมีอะไรกับพวกชนเผ่าไร้เวิลด์เด็ดขาด!" กัลก้ารีบปฏิเสธ

"เอ่อ... ที่ข้าบอกว่าเป็นผู้สืบสายเลือดของท่านมันก็จริงอยู่หรอก... แต่ไม่คิดบางหรือ... ข้าอาจจะเป็นหลานหรือเหลนก็ได้นะ" กัลซันว่าพลางเหงื่อตก

"แล้วนายบอกไม่ได้หรอว่านายเป็นอะไรกับกัลก้า?" ยูกะถาม

"ข้าบอกได้ว่าเป็นเพียงผู้สืบสายเลือดเท่านั้น"

"ทำไม?"

"เหตุผมส่วนตัว ไม่ใช่ธุระของพวกท่าน"

"เจ้าพวกที่มาจากไทม์เวิลด์มันปากแบบนี้หมดรึไง" กัลก้าบ่นอุบอิบ

"ว่าแต่พวกท่านจะช่วยข้าได้หรือไม่?"

"ก็อยากช่วยนะ... แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าพี่กับเซเนียอยู่ไหนเหมือนกัน" ยูกะว่าพลางเหงื่อตกและเกาแก้มตัวเองแก้เขิน

"อา..." กัลซันหลับตาของตนลง

"เจ้าทำอะไร?" กัลก้าถามอย่างไม่ไว้วางใจ

"พวกท่านรู้จักสถานที่ที่ชื่อว่า World Buddy Academia หรือไม่?" มังกรขนส้มอ่อนลืมตาขึ้นก่อนจะกล่าวออกมา

"ก็รู้นะ แต่ทำไมอะ?"

"เจ้าคงดูจากอนาคตสินะ" กัลก้าว่า

"อย่างที่ท่านว่า... ในวันพรุ่งนี้ที่ World Buddy Academia ข้าได้ไปกับท่านทั้งสองที่นั้น... ข้าเจอน้องชายของข้าที่นั้น พร้อมกับริเอ็นจิ ไอคุ และเซเนียรัส"

"จริงหรอ!?" ยูกะกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"อืม... แต่มิคาโดะ ยูกะ" กันซันพยักหน้าก่อนจะหันมาทางยูกะ

"อะไรงั้นหรอ?"

"เจ้าจะกล่อมริวเอ็นจิ ไอคุ... แต่ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไรก็ตามแต่ เขาก็จะไม่ฟังเจ้าและปฏิเสธที่จะกลับไปกับเจ้า"

"หะ? นายดูผิดแล้วมั้ง" ยูกะว่าด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อ แต่ก็แฝงไปด้วยความกังวล

"เรื่องจริง... และจากนั้นเจ้าจะท้าเขาให้สู้ด้วยบัดดี้ไฟท์ แต่เจ้าก็จะแพ้... พร้อมด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสเจียนตาย..."

"อย่ามาพูดบ้าๆ! อย่างข้าน่ะไม่มีทางแพ้เจ้านักดาบนั้นหรอก!" กัลก้าที่ฉุนจัดๆกล่าวขึ้น

"ต่อให้เป็นท่านก็ไม่อาจที่จะเอาชนะผู้ใช้กาลเวลาได้หรอก เพราะกาลเวลานั้นจะต้องต่อกรด้วยกาลเวลาเท่านั้น" กัลซันตอบอย่างใจเย็น

"งั้นถ้านายช่วยเราล่ะ?" ยูกะถาม

"หืม? ข้ารึ?" กัลซันมองยูกะอย่างสับสน

"นายบอกเองนี้ ว่าเวลาต้องสู้ด้วยเวลาน่ะ นายช่วยเราแล้วจะได้ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่เราช่วยนายไงตกลงไหม?"

"เดี๋ยว! เจ้าจะให้ข้าใช้พลังของไทม์เวิลด์งั้นรึ!?" กัลก้ากล่าวอย่างตกใจ

"เป็นข้อตกลงที่ดี ข้าจะให้พวกท่านยืมพลัง" กัลซันกล่าวโดยไม่สนใจกัลก้าที่ดูจะสติแตก

"งั้นเอาตามนี้นะ!"

"เห้ย! พวกเจ้าจะไม่ฟังความเห็นข้าบ้างรึไง!?"
















ในยามค่ำคืน

ณ คฤหาสน์หลังหนึ่ง...

"รู้สึกดีจริงๆเลยที่แผนการเป็นไปได้อย่างราบรื่น" เคย์กล่าวขึ้นในขณะที่นั่งลงบนเตียงใหญ่ขนาดคิงไซต์

"แต่ก็อย่าพึ่งประมาทไปล่ะ" ไทม์รูเลอร์ที่ยื่นอยู่ข้างๆเตียงกล่าว

"ผมน่ะหรอ? ไม่มีทางอยู่แล้ว เพื่อโลกที่สมบูรณ์แบบที่ผมปรารถนา"

"งั้นนายก็ยังบ้าความสมบูรณ์แบบอยู่สินะเคย์" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากหน้าต่างห้อง

"ใครน่ะ!?" เด็กหนุ่มเจ้าของห้องรีบหันไปทางตนเสียงทันที

"นี้อย่าบอกนะว่าลืมเพื่อน? แต่ก็นะ มันก็คงจะเจ็ดปีได้แล้วล่ะมั้งตั้งแต่ที่ฉันตายไป" เด็กหนุ่มเรือนผมสีเหลืองแซมแดง ดวงตาสีน้ำตาลดำไร้ประกายเดินออกมาจากเงามืด



"ค คิอิโระ... คิอิโระ! นี้นายจริงๆงั้นหรอ!?" เคย์ลุกพรวดออกจากเตียงในทันที และวิ่งเข้าหาเด็กหนุ่มผู้มาเยือนในทันที

"ก็ใช่น่ะสิ แล้วนายคิดว่าใครจะหน้าเหมือนฉันไปกว่าฉันอีกล่ะ? นายจะบอกว่าฉันมีแฝดหรือว่าร่างโคลนหรือไง?"

"หะๆ นายนินะ ว่าแต่นายมาได้ไงกัน? ก็นายจากพวกเราไปแล้ว..."

"ก็นะ นายจำไอ้เรื่องผู้พิทักษ์ลูกแก้วแห่งกาลเวลาที่นายกับไอคุชอบพูดถึงกันบ่อยๆตอนฉันยังไม่ตายได้มะ?"

"จำได้อยู่แล้ว... ถามทำไม?"

"ฉันถูกเลือกโดยหนึ่งในพวกนั้นน่ะสิ"

"จริงหรอ!? งั้นตอนนี้นายก็เกิดใหม่แล้วน่ะสิ!" เคย์กล่าวอย่างดีใจ (ใครไม่เข้าใจให้ไปอ่านฟิคบัดดี้ไฟท์ของไรท์อีกดรื่อง//ไรท์)

"อาฮะ" คิอิโระพลักหน้า

"ดีเลย! ไอคุต้องดีใจมากแน่ๆ! ผมรอเห็นสีหน้าหมอนั้นไม่ไหวแล้ว!" เคย์ว่าก่อนจะทำท่าเหมือนกำลังจะออกจากห้องไปด้วยความตื่นเต้น

"ฉันเจอไอคุไม่ได้เคย์... "

"นาย... ไม่อยากเจอหมอนั้นหรอ... ไม่อยากเจอไอคุงั้นหรอ?"

"ไม่ใช่อย่างงั้น... แต่ฉันไม่ใช่คนที่สมควรจะอยู่บนโลกนี้ต่อ ถ้าหมอนั้นมาเจอฉันเข้า... หมอนั้นจะต้องพบเจอกับความเจ็บปวดเป็นครั้งที่สองจากการที่จะต้องแยกจากฉันอีกครั้ง ฉันไม่ต้องการแบบนั้น ฉันไม่ต้องนั้นเห็นไอคุร้องไห้..."

"แต่มันก็ไม่ยุติธรรมกับไอคุที่จะไม่ได้เจอนายอีกครั้ง! นายคิดถึงจิตใจของไอคุบ้างสิคิอิโระ! นายคือดวงตะวันของหมอนั้นนะ!"

"เพราะฉันคิดถึงไอคุเป็นอย่างแรกน่ะสิ! ฉันถึงได้มาหานาย!"

"งั้นมาหาผมทำไม?"

"ฉันอยากให้นายหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่"

"หยุด? หยุดทำไมกัน? ทำไมผมถึงจะต้องหยุดสร้างโลกที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาด้วยล่ะ? เพราะนายกลัวว่าผมจะทำลายชีวิตคนบริสุทธิ์งั้นหรอ?"

"ไม่ใช่... แต่นายกำลังเอาแสงสว่างไปจากไอคุ.. โดยให้หมอนั้นเดินเข้าไปยังเส้นทางแห่งความมืดที่เรียกว่าความแค้น... "

"ไอคุยินดีเดินเข้าไปด้วยตัวเองต่างหากล่ะ... แต่ถ้าจะให้พูด... ก็เพราะแสงของดวงดาราอย่างมิคาโดะ ยูกะ มันไม่สามารถลบล้างความมืดในจิตใจของไอคุได้เท่ากับแสงของดวงตะวันอย่างนายต่างหาก"

"นายนี้มันหัวแข็งซะเหลือเกิน เฮ้อ~ ฉันล่ะยอมนายจริงๆ เถียงกับนายยังไงก็ไม่มีทางชนะ งั้นก็ฝากดูแลไอคุแทนฉันด้วยก็แล้วกันนะเคย์" ว่าจบร่างของเด็กหนุ่มก็จางหายไป ราวก็ว่าไม่เคยมีตัวตน

"ของมันแน่อยู่แล้ว... ผมจะไม่ปล่อยเพื่อนและตัวหมากที่ดีที่สุดไปง่ายๆหรอก หึๆ"

"เพื่อนหรือตัวหมาก... สำหรับบัดดี้ของข้าแล้วมันก็คงไปต่างกันหรอกมั้ง... " ไทม์รูเลอร์ที่ดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆกล่าว















วันต่อมา ช่วงเย็น...

World Buddy Academia

"อะ! เจอแล้วๆ คุณไอคุครับ!" เด็กหนุ่มผมสีชมพูหรือก็คือฮิคารุกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาไอคุ ที่พึ่งจะยกงานเอกสารบางส่วนไปให้เคยที่ห้องผู้อำนวยการมาหมาดๆ

"มีอะไรหรอครับคุณฮิคารุ?" ไอคุถาม

"มีคนอยากเจอคุณไอคุน่ะครับ"

"หืม? ใครกันนะอยากจะเจอผม?"

"เห็นบอกว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณน่ะครับ ตอนนี้รออยู่ที่สนามแข่งบัดดี้ไฟท์ของโรงเรียน"

"อย่าบอกนะว่า... "








ที่สนามแข่ง

"มาทำอะไรที่นี้ยูกะ... " ไอคุถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและสีหน้าที่เรียบเฉย

"พี่!" ในขณะที่คู่สนทนาดูจะดีใจเหลือเกินที่ได้เจอเขา ถึงขนาดจะวิ่งเข้ามากอดเลยทีเดียว แต่เขาหลบออกทันที

"ถ้าไม่มีธุระอะไรก็กลับไปซะ" ไอคุหมุนส้รเท้าเตรียมเดินจากไป

"ด เดี๋ยวสิครับพี่! ผมรู้นะว่าพี่โกรธคุณพ่อ แต่ว่า-"

"ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนคนนั้นล่ะก็กลับไปซะ!" ไอคุตะหวาดออกไป

"พี่ครับ... เข้าใจแล้ว! พวกเราเป็นไฟท์เตอร์ก็ต้องคุยกันด้วยบัดดี้ไฟท์! ถ้าผมชนะพี่ต้องกลับไปกับผม!"

"ท้าผมงั้นสินะ... เอาสิ"





"เหล่าเทพมังกรผู้หยิบยืมพลังแห่งกาลเวลา! จงนำพาข้าไปสู่ชัยชนะ! Luminize! Victory time of Dradeity!"

"จงฟังเหล่านักรบแห่งกาลเวลา! บัดนี้ข้าคือจอมพลของพวกเจ้า! Luminize! Marshal of Time!"

"Raise the flag!" ×2

"ไทม์เวิลด์!"

"ไทม์เวิลด์!"

"เทพแห่งกาลสงคราม การ์แกนทัว ดราก้อน The Maximum! of War! "

"นักดาบมายาแห่งกาลเวลา เซเนียรัส!"

"ม ไม่จริง! ไม่น่ามีมอนสเตอร์จากไทม์เวิลด์ตนไหนกล้าทรยศท่านไทมรูเลอร์นี้น่า!" เซเนียรัสกล่าวอย่างตกใจ จนหัวใจแทบจะหยุดเต้น

"งั้นก็คงมีหนึ่งแล้วละมั้ง" กัลก้ายกยิ้มอย่างผู้มีชัย

"จ เจ้าใช้อะไรหลอกล่อมอนสเตอร์ผู้น่าสงสารตนนั้นกันหะ! เจ้าจับตัวเขาไปทรมานจนมอบพลังแห่งกาลเวลาให้เจ้าใช่ไหม!" เซเนียรัสว่าพลางชี้ไปทสงกัลก้า

"อย่าให้มันมากนักเจ้านักดาบ!ข้าไม่มีทางทำอะไรขี้ขลาดอย่างนั้นเด็ดขาด!"

"เจ้า-"

"พอก่อนเถอะเซเนีย" ไอคุปราม

"เชอะ!"

"งั้นมาเริ่มกันเลย!" ยูกะว่าด้วยรอยยิ้ม

"อา..." ไอคุพยักหน้า

"บัดดี้ไฟท์!" ×2


.
.
.



___________________


รีดทำไรท์ผวานะเนี้ย! โดยเฉพาะคุณอลิส... 


รู้นะคะว่าอยากอ่านกัน แต่ไรท์ก็มีอีกหลายเรื่องที่จะต้องแต่งนะ ยังไม่รวมแม่ไรท์ที่บังคับให้ไรท์อ่านหนังสืออีก เหอะๆ มีมันปิดเทิมนะเว้ย!


พอคะพอ ไรท์ไปเรียนทางไกลต่อแล้วคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #22 Poly-lovekfc (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 18:03
    ไรต์ขอสมัครด้วยยยยยยยยส่งลิ้งค์ให้
    #22
    0
  2. #20 TimeReture (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 20:56

    เอาเข้าไปๆ เรื่องวุ่นวายจริงพ่อคุณเอ๋ย!!! คิอิโระถ้าจะมาแล้วรู้ทุกอย่าง แต่ทิ้งหายไปแบบนี้ไม่โอเคนะจ้ะ

    ประกวดตัวละครน่าสนใจดีนะค่ะ มีในคลังแต่ยังไม่ได้ลง

    ปล.สอบถาม สามารถสร้างเวิลด์เองได้ไหมเอ่ย? พอดีคิดไว้บ้างแล้ว

    สนุกมากรอติดตาม เป็นกำลังใจให้นะ....

    #20
    1
    • #20-1 Keyshippreson(จากตอนที่ 6)
      17 มิถุนายน 2563 / 20:57
      ได้แน่นอนคะ แต่ต้องอธิบายให้ละเอียดๆหน่อยนะค่ะ
      #20-1
  3. #19 beekk3506 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 18:52

    มีงานประกวดตัวละครหรอ~~~ อยากร่วมแจมจังเบยยยยย

    #19
    5
    • #19-4 Keyshippreson(จากตอนที่ 6)
      17 มิถุนายน 2563 / 22:45
      จันทรณัฏฐ์ สอนศรี คะ
      #19-4
    • #19-5 beekk3506(จากตอนที่ 6)
      18 มิถุนายน 2563 / 08:52
      ขอเป็นเพื่อนแล้วนะคะ
      #19-5