นายช่วยรักฉันตลอดไปเลยได้ไหม [Futurecard Buddyfight Ace]

ตอนที่ 5 : บทที่5 จอมพลแห่งกาลเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 มิ.ย. 63


ในอนาคตอันห่างไกล... (ไกลเท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่ไกลมาก~//ไรท์)


"คนโกหกๆๆ ปล่อยป๋มนะ!" เด็กชายอายุไม่น่าเกิน4ขวบ ผมสีขาวยาวดวงตาสีเขียวมีเขามังกรบนหัวกล่าวพลางดิ้นอย่างจะเป็นจะตายในอุ้งเล็บใหญ่

"พี่ก็บอกไปแล้วไงว่าขอโทษ พี่ไม่ว่างจริงๆ" มังกรตัวใหญ่ขนสีส้มอ่อนจนออกขาวหรือก็คือเจ้าของอุ้งเล็บใหญ่ในชุดเกราะสีดำแดงกล่าว พลางยกร่างเล็กของเด็กชายขึ้นมาให้อยู่ในระดับสายตาตน

"ม่ายยู้! ม่ายจี๊!" เด็กน้อยส่ายหน้าและทำแก้มป่อง

"มีเหตุผลหน่อยสิลู" มังกรเริ่มทำเสียงดุ

"อย่ามาโต้ดป๋มนะ! ต้านปี้น่ะ ฮึก! เป็นคน ฮึก! ผิดสัญญา ฮึก! เองแท้ๆ ฮือ!" เด็กชายว่าพลางน้ำตาคลอเบ้าก่อนจะเริ่มสะอื้น

"ลูอย่าร้องไห้สิ" มังกรว่าด้วยเสียงค่อยก่อนใช้ลิ้นเลียน้ำตาบนดวงหน้าร่างเล็กอย่างอ่อนโยน

"ฮึกๆ ป๋ม ฮึก ป๋มเกลียดต้านปี้ตี้สุดเลย!!!" เด็กน้อยร้องตะโกนเสียงดังลั่น

เพล้ง!

เสียงหัวใจของใครบ้างคนแตกสลายจนแทบจะเป็นผง...

"ก เกลียดข้า... " มังกรร่างใหญ่รู้สึกราวกับว่าร่างกายตนนั้นอ่อนปวกเปียกไร้เรี้ยวแรงขึ้นมาซะเฉยๆ

"ฮึกๆ" เป็นโอกาสให้ร่างเล็กหลุดออกจากการจับกุมของร่างใหญ่ แล้วรีบออกวิ่งไปทันที

"อะ! เดี๋ยวก่อนลู!" เมื่อผู้เป็นพี่รู้ตัวอีกที... น้องชายสุดที่รักของตนก็วิ่งไปไกลเสียแล้ว~

"ฮึก! อย่ามายุ้งกับป๋ม!!!" ร่างเล็กกล่าวก่อนจะวาดวงเวทย์สีทองขนาดพอดีตัวแล้วกระโดดเข้าไป

"ลู!" ร่างใหญ่รีบวิ่งเข้าไปหาวงเวทย์ก่อนจะวาดวงเวทย์ขนาดใหญ่ทับวงเวทย์ขนาดเล็กของน้องตนแล้วรีบตามเข้าไปทันที














กลับมายังปัจจุบัน

ยูกะ ฮารุและกัลก้า กำลังกระพริบตาปริบๆ มองเด็กสาวผมม่วงทรงทวิลเทลเทศนาเด็กสาวผมสั้นสีแดง ก่อนเธอจะละออกมาจากเด็กสาวผมแดงแล้วหันมาพูดกับทั้งสาม

"ขอบคุณนะจ้ะที่ช่วยดูแลเพื่อนของฉัน แล้วก็ขอโทษด้วยนะที่พวกเธอโดนลากมาแข่งบัดดี้ไฟท์แบบนี้" เด็กสาวผมม่วงกล่าว

"เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอก สนุกมากเลยล่ะ แต่ว่าเธอคือ... "

"อะ! ขอโทษที่ลืมแนะนำตัวนะจ้ะ ฉันชื่อ มิโกโนะ มิโกะจ้ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" เด็กสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"มิโกะ? หรือว่าจะเป็นมิโกะจัง! ฉันเองยูกะ! จำได้ไหม? เราเป็นเพื่อนกันตอนอนุบาล!"

"เอ๋! ยูกะคุงเองหรอเนี้ย! ไม่เจอกันตั้งนานเลยนะ!"

แล้วทั้งสองเพื่อนเก่าก็คุยกันไปเลื่อยเปื่อยโดยลืมหัวคนสองคนกับบัดดี้มอนสเตอร์สามตนไปเป็นที่เรียบร้อย














ร่างสองร่างลอยอยู่กลางอากาศเหนือบ้านหลังหนึ่ง

"รันมะคุงจะอยู่ที่นี้แน่นะ?" เด็กหนุ่มดวงตาสีแดงประกายทองกล่าวถามกับบัดดี้ของตน

"ถามมาก ไม่เชื่อฉันแล้วจะเชื่อใคร?" นักดาบที่มีผมยาวสีส้มกล่าวอย่างไม่สดอารมณ์

"อืม... ก็แบบว่า... ตอนนี้รันมะคุงน่าจะอยู่กับยูกะนี้น่า"

"เจ้าเด็กนั้นมันจะถูกกลืนเข้าไปในความอิจฉาริษยาและความน้อยใจของตัวเองอยู่แล้วนะ นายจะเอาอะไรกับคนที่มีความคิดเช่นนั้นอยู่ในหัวล่ะ"

"เป็นอย่างงั้นหรอ? เอาเถอะรีบๆจัดการให้จบๆไปเลยดีกว่า เดี๋ยวช้าจะโดนเคย์บ่นเละ" เด็กหนุ่มว่าพลางร่อนลงไป

"นายว่าไงฉันก็ว่างั้น" นักดาบว่าพลางยักไหล่ก่อนจะตามลงไป








บ้านคาโคกาวะ

ห้องนอน

"เฮ้อ~" เจ้าของห้องนอนถอนหายใจอยู่บนเตียงของตน

'เจ็บปวดอยู่รึ?' เสียงหนึ่งดังขึ้น

"ใครน่ะ!?" เจ้าของเรือนผมสีส้มหันไปมองรอบๆ

'เศร้าใจมากเลยงั้นรึ?'

"ใครกำลังพูดอยู่หะ!?"

'คงน้อยใจแย่เลยล่ะสิ คนที่บอกเจ้าอยู่ทุกวันว่ารักเจ้า แต่กลับไปสนุกอยู่กับคนอื่นจนลืมหัวเจ้าไปเลย'

"นายเป็นใคร!?"

'เจ้าอยากแข็งแกร่งขึ้นไหม? แข็งแกร่งจนคนๆนั้นหันกลับมามองเจ้าอีกครั้ง แข็งแกร่งขึ้นจนคนๆนั้นไม่อาจจะละสายตาจากเจ้าได้อีกเลย เจ้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้นไหม?'

"มันก็ฟังดูดีอยู่นะ เฮ้ย! ไม่ใช่ๆ! ถาม-ครั้ง-สุด-ท้าย นายเป็นใคร!!!"

'นามของข้าคือ เดสทรอยเยอร์ ผู้ที่จะมอบพลังให้แก่เจ้า... ในฐานะบัดดี้ของเจ้า... คาโคกาวะ รันมะ... ' ฉับพลั้นทั้งห้องก็มืดลง ก่อนปรากฏสิ่งที่ดูเหมือนหัวกะโหลกขนาดใหญ่

"ก เกิดอะไรขึ้น!? แล้วนายรู้ชื่อของฉันได้อย่างไง!"

'ข้ารู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันที่เทพแห่งสงครามได้บัดดี้นั้นแหละนะ เพราะตอนนั้นข้าก็อยู่ในมือเจ้า'

"เทพแห่งสงคราม? กัลก้าน่ะหรอ!? เดี๋ยวนะ? มือฉันหมายความว่า... รึว่า!"

'ใช่ ข้าคือการ์ดที่เจ้ายังไม่ได้แกะออกจากซองในลิ้นชักนั้นแหละ เจ้าจะช่วยปล่อยข้าออกไปได้ไหม? เราจะเป็นบัดดี้กัน แล้วเจ้าจะได้รับพลังที่แข็งแกร่งไปครอบครอง... ' ห้องกลับคืนสู่สภาพเดิม

"เอ่อ... ก็ได้ล่ะมั้ง" ว่าจบรันมะก็ลุกขึ้นจากเตียงไปยังลิ้นชักแล้วหยิบซองการ์ดขึ้นมาก่อนฉีกออก แล้วการ์ดข้างในก็เปล่งแสงสว่างจ้าทั่วห้อง จนรันมะต้องหลับตา

"แหม~ ถ้าเกิดออกมาในที่แบบนี้ก็แย่น่ะสิ เปลี่ยนที่กันหน่อยดีกว่าล่ะมั้ง" เสียงใหม่ดังขึ้นท่ามกลางแสงเหล่านั้น

"อะ! เสียงเมื่อกี้มัน!" รันมะกล่าวก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วพบกับเจ้าของเสียงที่คุ้นเคย

"ไง~ รันมะคุง" ผู้มาใหม่ยิ้มอย่างเป็นมิตร

"ไอคุซัง! เอ๊ะ! แล้วที่นี้มันที่ไหนล่ะเนี้ย!" รันมะว่าก่อนจะมองไปรอบๆที่เต็มไปด้วยฟันเฟืองและนาฬิกา

"นี้คือมิติมายาที่ข้าสร้างขึ้น" อีกร่างที่อยู่ข้างๆไอคุกล่าว

"เซเนีย? งั้นพวกนี้คือภาพมายาของนายงั้นหรอ?"

"มิติมายาต่างหากล่ะครับ" ไอคุว่าขำๆ เพราะเซเนียรัสดูไม่พอใจ ก็บอกไปแล้วว่าเป็นมิติมายา! ไม่ใช่ภาพมายาเว้ย!

"แล้วทำไมพาผมมาที่นี้ล่ะครับ?"

"ผมมาพาเธอไปพบกับเพื่อนของผมน่ะครับ แต่ที่พามานี้น่ะเพราะบัดดี้ของเธอตัวใหญ่เกินไปน่ะสิ ถ้าเธอเปิดซองออกมาล่ะก็... บ้านเธอเละแหนะ"

"ไอคุซังมีเพื่อนกับเขาด้วยหรอครับ?"

"เสียมารยาทนะครับถามแบบนั้นน่ะ แต่ผมก็มีคนหนึ่งล่ะนะ... ที่ไม่ได้คุยกันมานายหลายปีเลย- ช่างมันเถอะ จะไปกับผมได้ไหม?"

"ได้ครับ- "

"เจ้าอยู่ภายใต้บังชาของเทพแห่งเวลาสินะ" เดสทรอยเยอร์เอ่ยขึ้น

"พูดบ้าอะไรน่ะ... ผมทำเพราะเพื่อนขอ- เอ่อไม่สิเจ้านายคนใหม่สั่งมาต่างหากล่ะ"

"เจ้านายคนใหม่?"

"อืมไม่มีอะไรมากแค่โดนสั่งพักงาน แล้วคุณเพื่อนบ้าๆก็ขอให้ไปเป็นเลขา และงานแรกในฐานะเลขาก็คือพาเธอไปหาเขา"

"แล้วทำไมบัดดี้ของข้าถึงต้องไปกับเจ้า?" เดสทรอยเยอร์ว่าอย่างไม่วางใจ

"อย่ามาถามมากเจ้าหัวกระโหลกยักษ์ เพราะมันคือสิ่งที่บัดดี้ขององค์เทพต้องการน่ะสิ" เซเนียรัสว่าอย่างรำคาญ

"เจ้าควรระวังปาก... เพราะข้าจะฆ่าเจ้าเมื่อใดก็ได้"

"หึ! คิดว่าทำได้อย่างปากพูดหรือไง? คิดว่าข้ามีพลังน้อยนิดนักรึ?"

"พอครับ ทะเลาะกันไปก็ไม่ได้อะไรหรอกครับ" ไอคุขัดขึ้น

"ถูกของไอคุซัง" รันมะพยักหน้าเห็นด้วย

"เชอะ! เจ้าน่ะคงแค่กลัวเกรงองค์เทพแห่งเวลาอย่างท่านไทม์รูเลอร์ใช่ไหมล่ะ จึงไม่ยอดให้บัดดี้ของเจ้าไปด้วย" เซเนียรัสส่งสายตาเหยียดหยามให้เดสทรอยเยอร์

"ข้าผู้นี้เนี้ยนะ! ไม่มีทางเสียหรอก"

"งั้นถ้าจะให้ไปก็ได้ใช่ไหมล่ะ!"

"ได้! ข้าจะไปด้วย!"

"ผมพึ่งรู้นะเนี้ยว่าเซเนียต่อปากต่อคำเก่งขนาดนี้" รันมะกระซิบกับไอคุ

"อ่า... เป็นมาตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้วล่ะ" ไอคุเกาแก้มแก้เขินกับนิสัยบัดดี้ของตน

"เข้าประตูนี้ไป" เซเนียรัสใช้นิ้ววาดวงเวทย์สีทองวงเล็กๆขึ้นกลางอากาศ ก่อนมันจะขยายใหญ่ขึ้นจนเดสทรอยเยอร์สามารถเข้าไปได้อย่างสบายๆ

"เพื่อนของผมรออยู่ที่อีกฝากหนึ่งของประตูนั้น ให้พวกเธอสองคนเข้าไปนะ" ไอคุว่า

"แล่วพวกไอคุซังล่ะครับ?"

"ผมมีเรื่องที่ต้องทำก่อนน่ะ" ไอคุยิ้มบางๆ

"ครับ... งั้นไว้เจอกันนะครับ" รันมะโบกมือเป็นการลา ก่อนจะเข้าไปในประตูพร้อมกับเดสทรอยเยอร์

"บายครับ~" ไอคุโบกมือลารันมะกลับ

"งั้นกลับเลยนะ" เซเนียรัสถาม

"ครับ ผมอยากสู้จะแย่แล้วล่ะ" ไอคุแสยะยิ้ม ก่อนประกายสีทองจะหายไปจากดวงตาของเขา เหลือเพียงแต่สีแดงดุโลหิต

"ถ้านายว่างั้น" เซเนียรัสยกยิ้มเล็กน้อยก่อนทั้งสองจะกลับมาอยู่ที่หน้าบ้านของรันมะ

"ออกมาได้แล้วล่ะมั้ง... ริวเอ็นจิ ทาสุคุ... " ไอคุเหลือบตาไปมองยังกำแพงบ้าน ซึ่งมีชายคนหนึ่งกำลังหลบซ้อนอยู่

"เรียกน้าตัวเองแบบนี้หมายความว่ายังไงกันไอคุ? แถมมองด้วยดวงตาแบบนั้นอีก?" ชายผู้หลบซ้อนอยู่ก้าวออกมาจากที่ซ้อน

"ก็ไม่รู้สิครับ คุณคิดว่าไงล่ะ?" ไอคุยิ้มยวนๆส่งให้

"เฮ้อ~ ช่างเถอะ แต่ดูเธอไม่แปลกใจเท่าไหร่เลยนะที่ฉันอยู่ที่นี้น่ะ"

"เรื่องนั้นน่ะ เพราะเซเนียเคยทำนายไว้ว่า รันมะคุงจะมีบัดดี้ที่เต็มไปด้วยพลังแห่งความมืดอันชั่วร้าย... และถ้าเป็นแบบนั้น บัดดี้โพลิสจะต้องมีเอี่ยวอย่างแน่นอน แล้วเดสทรอยเยอร์ยังเป็นมอนสเตอร์จากลอสเวิลด์ ยิ่งอันตรายใหญ่คงไม่แปลกหรอกถ้าคอมแมนเดอร์จะลงมือด้วยตัวเอง"

"สมแล้วที่เป็นหลานฉัน"

"เหอะ! บัดดี้ข้าก็ไม่ได้ยากจะเป็นนักหรอก กับคนที่เห็นหน้าที่สำคัญกว่าครอบครัวอย่างเจ้านะ" เซเนียรัสเริ่มพูดบ้าง

"ไอคุน้าน่ะ-"

"ผมไม่อยากฟังสิ่งที่คุณพูด!"

"งั้นหรอ... งั้นคงต้องคุยกันด้วยบัดดี้ไฟท์สินะ... "

"มาสิ ผมกำลังอยากสู้อยู่พอดี"

"ถ้าน้าชนะ หลานต้องกลับไปกับน้า"

"แต่ถ้าผมชนะ... เตรียมตัวรับสิ่งที่จะตามมาจากการกระทำของคุณในตอนนั้นได้เลย... เพราะผมจัดเด็คใหม่มาเพื่อทรมานคุณโดยเฉพาะ... หึๆ"




"จงส่องประกาย! มังกรแห่งอนาคตที่ทะยานผ่านกาแล็คซี! Luminize! Future Dragoner!"

"จงฟังเหล่านักรบแห่งกาลเวลา! บัดนี้ข้าคือจอมพลของพวกเจ้า! Luminize! Marshal of Time!"

"Raise the flag!" ×2

"สตาร์ดราก้อนเวิลด์!"

"ไทม์เวิลด์!"

"สตาร์ดราโกเนอร์ แจ็คไนฟ์!"

"นักดาบมายาแห่งกาลเวลา เซเนียรัส!"

"ดรอว์! ชาร์จแอนดรอว์! คอล เรนโบวิชั่นชาโดว์สแกร์ไปช่องกลาง!" ไซต์1 โจมตี8000 ป้องกัน1000 คลิติคอล2

"เกลียดพวกมังกรจริงๆ" เซเนียรัสทำหน้าซีดๆ

"ชาโดว์สแกร์โจมตีใส่ไฟเตอร์!"

"ร่าย!โล่แห่งอดีต! ฟื้นฟูพลังชีวิตหนึ่งหน่อย!"

"จบเทิร์น"

"ดรอว์! ชาร์จแอนดรอว์! อะ!" อยู่ๆการ์ดที่ดรอว์ขึ้นมาก็ทอแสงจ้าขึ้นจนทาสุคุสังเกตุได้

"นั้นมันแสงอะไร?" ทาสุคุหรี่ตามอง

"การ์ดใบนั้น... ไม่ใช่ของยุคสมัยนี้... " เซเนียรัสพูดขึ้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้างเล็กน้อย

"หึ! งั้นมาลองกันหน่อยแล้วกัน เริ่มจากนายก่อนเลยเซเนีย จ่ายสามเกจ! บัดดี้คอลไปช่องขวา! นักดาบมายาแห่งกาลเวลา! เซเนียรัส!"

"ข้าจะนำชัยชนะไปฝากท่านไทม์รูเลอร์ให้ดู!" เซเนียรัสชี้ดาบไปท่านทาสุคุและแจ็ค

"จากนั้นด้วยการ์ดที่พึ่งจะได้มาใหม่นี้! คอลผู้ใช้มายาแห่งกาลเวลาที่ล่มสลาย! ลูเคีย! ไปช่องซ้าย!" ร่างเล็กอายุไม่น่าเกิน4ขวบ ผมสีขาวยาวดวงตาสีเขียวมีเขามังกรบนหัวปรากฏตัวขึ้น ไซต์0 โจมตี1500 ป้องกัน2000 คลิติคอล1

"สกิลของลูเคีย! เมื่อมีเซเนียรัสอยู่ในช่องขวา ผมจะได้พลังชีวิตเพิ่มอีกหนึ่งหน่วย!"

"ไงเจ้าหนู เจ้ามาจากอดีตหรือนาคตล่ะ?" เซเนียรัสถามร่างเล็ก

"ป๋ม... มาจากอานาคตฮะ" ร่างเล็กตอบด้วยเสียงสั่นๆ

"แล้วร่าย! การจัดเรียงแห่งเวลา! จ่ายพลังชีวิต12หน่วย! แล้วเรียงการ์ดทั้งหมดในเด็คตามใจ!"

"ถ้าอย่างงั้น..." แจ็คกล่าวขึ้น

"ค่าชีวิตก็จะเหลือ1หน่วย แปลว่าต้องมั่นใจว่าจะชนะมากแน่ๆ" ทาสุคุต่อ

"ในเทิร์นที่ใช้การจัดเรียงแห่งเวลาจะไม่สามารถโจมตีได้ ดังนั้นขอจบเทิร์น"

"ดรอว์! ชาร์จแอนดรอว์! บัดดี้คอลสตาร์ดราโกเนอร์ แจ็คไนฟ์!ไปช่องขวา!" ไซต์2 โจมตี5000 ป้องกัน5000 คลิติคอล3

"สกิลทำงาน! เปิดการ์ดสามใบบนสุดของเด็ค! แล้วนำการ์ดหนึ่งใบเข้าสู่โซลของแจ็ค!"

"Crossnize!" เกราะสีน้ำเงินถูกสวมให้แจ็ค

"จ่ายพลังชีวิต1หน่วย! สวมใส่J star saber! สกิลทำงาน จ่าย1เกจ แล้วนำการ์ดในดรอปโซนกับการ์ดใบบนสุดของเด็คเข้าสู่โซลของแจ็ค! คอลโกลเดนดราโกเนอร์ แจ็คไนฟ์!" ไซต์2 โจมตี8000 ป้องกัน6000 คลิติคอล2

"สกิลทำงาน! นำการ์ดจากโซลของแจ็ค2ใบลงสู่ดรอปโซนเพื่อทำลายมอนสเตอร์อีกฝ่าย2ใบ!"

"สกิลของลูเคียอีกข้อทำงาน... ในเทิร์นของอีกฝ่ายหรือตัวเอง ให้นำการ์ดที่มี 'ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลาย' อยู่ในชื่อจากบนมือหรือในเด็คเข้าสู่โซล แล้วใช้ความสามรถของการ์ดที่เลือกได้โดยไม่ต้องจ่ายครอส ผมเลือกผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลายด้วยความริษยา เมลเวีย! เข้าสู่โซลของลูเคีย! เชนจ์อิลลูชั่น!" ไซต์1 โจมตี 2000 ป้องกัน 6000 คลิติคอล1

ร่างเล็กของลูเคียถูกโอบล้อมด้วยน้ำและน้ำแข็ง ก่อนที่พวกมันจะหายไป และปรากฏนางเงือกสาวน้อยผมยาวสีน้ำเงินถือสามง้ามนั่งบนหลังมังกรที่ดูเหมือนจะทำจากน้ำแข็งตัวยาว

"สกิลของเมลเวีย บอกชื่อการ์ดใบบนสุดของกอง หากบอกถูก นำการ์ดใบนั้นขึ้นมือ และฝ่ายตรงข้ามจะถูกบังคับจบเทิร์นโดยที่สกิลของมอนสเตอร์ไม่สามารถทำงานได้ในเทิร์นนี้ และสร้างความเสียหายตามผลรวมของไซต์และคลิติคอลของมอนสเตอร์ทั้งหมดของอีกฝ่าย! การ์ดใบบนสุดของกองคือ... Sun Hour Sword!" และเป็นจริงอย่างที่ว่า

"แจ็คเป็นไซต์2มี2คลิติคอล ส่วนชาโดว์สแกร์เป็นไซต์1มี2คลิติคอล ดังนั้นคุณต้องเสียไป7หน่วย!

"รับความเสียหายไปซะ! อควาเดส!" มังกรที่เมลเวีย(ลูเคีย)นั่งอยู่พ่นน้ำปนน้ำแข็งใส่ทาสุคุ

"ทาสุคุ!" แจ็คร้อง

"อึก! จบเทริ์น... "

"ดรอว์ ชาน์จแอนดรอว์ จ่าย1เกจสวมใส่ ดาบแห่งรุ่งสาง Sun Hour Sword" ดาบสีแดงมีเส้นแสงเหมือนดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้นในมือขวาของไอคุ

"ต่อไปนี้... ผมจะเริ่มต้นการทรมานคุณแล้วล่ะนะ หึๆ"

"เลิกหัวเราะชั่วร้ายแล้วจัดการต่อสักทีสิไอคุ!" เซเนียรัสว่าอย่างรำคาญ

"ครับๆ สกิลของSun Hour Sword ทำงาน! ในแต่ล่ะเทิร์นของตัวเอง ทิ้งการ์ดใบบนสุดของเด็คหนึ่งใบ เพิ่มพลังชีวิตให้อีกฝ่ายตามจำนวนมอนสเตอร์ในสนามทั้งหมด! ในสนามมี เซเนียรัส ลูเคีย แจ็คไนฟ์ และ ชาโดว์สแกร์ ดังนั้นคุณก็จะได้เพิ่มพลังชีวิต4หน่วย"

"ทำไมถึงได้เพิ่มพลังชีวิตให้เรากัน?" แจ็คถามขึ้น

"ไม่รู้สิ แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่" ทาสุคุว่า

"แต่ในทางกลับกัน... ในเทิร์นต่อไปคุณจะถูกบังคับจบเทิร์นในทันที" ไอคุแสยะยิ้ม

"นั้นไงล่ะจุดประสงค์" เซเนียรัสว่า

"เซเนียโจมตีใส่ชาโดว์สแกร์!"

"รับไปซะ! Penetrate!" เซเนียรัสฟันใส่ชาโดส์สแกร์และคลื่นดาบส่งไปถึงทาสุคุ

"อึก!"

"ดับเบิ้ลแอ็ทแท็ค!"

"ร่าย!เอิร์ธบาเรีย! ฟื้นฟูพลังชีวิตหนึ่งหน่วย!"

"เมื่อค่าชีวิตเหลือต่ำกว่า4หน่วยเซเนียจะได้สกิลทริปเบิ้ลแอ็ทแท็ค! ไปเลยเซเนีย!"

"โอ้!!!"

"ร่าย-"

"ไม่ยอมหรอก! สกิลของเซเนียรัส! บอกชื่อการ์ดใบบนสุดของกอง หากบอกถูกให้นำการ์ดใบนั้นขึ้นมือ และสกิลการ์ดบนมือหรือการ์ดสวมใส่ฝ่ายตรงข้ามจะไร้ผล! การ์ดใบบนสุดของกอง... Moon Minute Sword!" เป็นจริงอย่างที่ว่า

"อึก!"

"สกิลของลูเคีย เลือกการ์ดที่มี 'ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลาย' อยู่ในชื่อจากบนมือหรือในเด็คเข้าสู่โซล แล้วใช้ความสามรถของการ์ดที่เลือกได้โดยไม่ต้องจ่ายครอส "

"คราวนี้เจ้าเด็กนี้จะเปลี่ยนเป็นอะไรกันนะ~" เซเนียรัสว่า

"ผมเลือก ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลายด้วยความแค้น ฟอเนีย! เชนจ์อิลลูชั่น!" ไซต์1 โจมตี8000 ป้องกัน1000 คลิติคอล2

ร่างของเมลเวีย(ลูเคีย)ถูกโอบล้อมด้วยเปลวไฟก่อนจะเผยให้เห็นร่างของเด็กหนุ่มที่มีเขาและส่วนล่างเป็นกระทิงในชุดเกราะสีส้มแสด

"คราวนี้เป็นมิโนทอร์?" เซเนียรัสมองร่างใหม่ของลูเคีย

"สกิลของฟอเนีย! บอกชื่อการ์ดใบบนสุดของกอง หากบอกถูกนำการ์ดใบนั้นขึ้นมือ แล้วมอนสเตอร์ที่มีสกิลมูฟจะไม่สามารถใช้งานสกิลได้! การ์ดใบบนสุดคือ... โล่แห่งอนาคต! จากนั้นลูเคียโจมตีโจมตีใส่ไฟเตอร์!"

"เฟรมเดส!" ฟอเนีย(ลูเคีย)กระโดดไปยังทาสุคุ

"ร่าย! มาร์บาเรีย!"

"ฟอเนีย! ดับเบิ้ลแอ็ทแท็ค!"

"อึก!"

"จบเทิร์น..."

"ด้วยสกิลของSun Hour ฉันเองก็ต้องขอจบเทิร์นเหมือนกัน" ทาสุคุกล่าว้ย่างช่วยไม่ได้

"ดรอว์ ชาร์จแอนดรอว์ จ่าย1เกจ สวมใส่ดาบแห่งราตรี Moon Minute Sword!"

"สวมใส่ไอเท็มสองชิ้นเลยรึ?" แจ็คกล่าว

"หืม~ ปกตินิครับ เอาล่ะทิ้งการ์ดจากในเด็คหนึ่งใบสกิลของSun Hour ทำงาน ตอนนี้มี เซเนีย ลูเคีย แล้วก็แจ็ค ดังนั้นพลังชีวิตของคุณก็เพิ่มขึ้น3 ตามด้วยสกิลของMoon Minute ทิ้งการ์ดบนมือหนึ่งใบ การ์ดบนมืออีกฝ่ายจะไม่สามารถใช้การได้"

"ต่อด้วยสกิลของลูเคีย ในคราวนี้ผมขอเลือก ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลายด้วยความไม่ซื่อสัตย์ เฟงเธีย! เชนจ์อิลลูชั่น!" ไซต์1 โจมที7500 ป้องกัน2500 คริติคอล2

ร่างของฟอเนีย(ลูเคีย)ถูกล้อมด้วยหมอกมืด ก่อนจะปรากฏร่างของเด็กหนุ่มที่มีหู ท่อนล่าง และหางจิ้งจอกถึงเก้าหางในชุดนินจา

"คราวนี้จิ้งจอกเก้าหาง?"

"เซเนียเลิกวิจารณ์"

"ก็ได้~"

"เซเนียโจมตีใส่ไฟเตอร์!"

"มูฟแจ็คมาช่องกลาง! โซลการ์ด!" แจ็คถูกทำลายและฟื้นกลับมาด้วยโซลการ์ด

"ดับเบิ้ลแอ็ทแท็ค!"

"โซลการ์ด!"

"ทริปเบิ้ลแอ็ทแท็ค!"

"โซลการ์ด!"

"การโจมตีของนายจะไปไม่ถึงทาสุคุ!" แจ็คว่า

"ข้าไม่ แต่เจ้าหนูลูเคียได้~"

"ลูเคีย! เปิดช่องกลางด้วย!"

"ดาร์คเดส!" เฟงเธีย(ลูเคีย)โผล่ออกมาจากเงาของแจ็คและแทงมังกรเขียวด้วยมีดสั้น

"อั๊ก!"

"แจ็ค! อึก! อะไรกัน?" ทาสุคุมองพลังชีวิตที่เสียไปสอง

"สกิลของเฟงเธีย สร้างความเสีหายให้อีกฝ่ายเท่ากับไซต์ของมอนสเตอร์ที่ทำลายไป และแจ็คก็เป็นไซต์2 คุณจึงต้องเสียไปสองเช่นกัน หึๆ"

"ร้ายนักน่ะคุณหลานคนนี้"

"จะดีกว่านี้ถ้าคนชมไม่ใช่คุณ แต่ก็นะผมขอจบเทิร์นเพียงเท่านี้"

"ด้วยสกิลของ Sun Hour Sword ฉันขอจบเทิร์น"

"ดรอว์ ชาร์จแอนดรอว์ เอาล่ะ... เล่นกันมานานแล้ว ได้เวลาปิดเกมกันสักที สกิลของ Moon Minute ทิ้งการ์ดบนมือหนึ่งใบ การ์ดบนมือฝ่ายตรงข้ามจะไม่สามรถใช้งานได้ และต่อด้วยสกิลของลูเคีย! ผมขอเลือก ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลายด้วยความอยุติธรรม ฮาร์เฟีย! เชนจ์อิลลูชั่น" ไซต์1 โจมตี8000 ป้องกัน1000 2คลิติคอล

สายลมโอบร่างของเฟงเธีย(ลูเคีย) ก่อนจะปรากฏร่างของเด็กหนุ่มที่มีปีกคู่ใหญ่อยู่กลางหลัง ท่อนล่างเป็นเป็นนก

"ว้าว~ ครั้งนี้เป็นนกฮาร์ปี้"

"สกิลของฮาร์เฟีย เพิ่มพลังชีวิตให้อีกฝ่าย4หน่วย แล้วได้เพิ่ม2คลิติคอล และเซเนียรัสจะได้พลังโจมตีเพิ่มอีก1000!"

"วินด์เดส!" ตาของฮาร์เฟีย(ลูเคีย)ส่องแสง

"ตอนนี้เซเนียจึงมีพลังโจมตี10000! เอาล่ะโจมตีเลยเซเนีย!"

"โอ้!"

"อ็ากกก!"

"ดับเบิ้ลแอ็ทแท็ค!"

"อ็ากกกก!!"

"ทริปเบิ้ลแอ็ทแท็ค!"

"อ็ากกกก!!!"

"ทาสุคุ!!!" แจ็คตะโกนจากดรอปโซนเมื่อเห็นบัดดี้ของตนเหลือพลังชีวิตแค่1หน่วย

"ลูเคียเป็นเกียรติปิดเกมทีครับ"

"ครับผม!" ฮาร์เฟีย(ลูเคีย)กางกรงเล็บก่อนพุ่งตัวใส่ทาสุคุ

"อ็าากกก!!!"

"ทาสคุ!!!"



"ทาสุคุๆ!" แจ็คพยายามเรียกสติทาสุคุ

"รู้สึกดีจริง~" เซเนียรัสว่าอย่างมีความสุข

"ดีหรอ? ผมว่านี้ยังดีไม่ถึงครึ่งเลยนะ เพราะเขาอ่อนแอเกินไปที่จะเป็นคู่มือของผม" ไอคุยิ้มอย่างสมเพชที่ทาสุคุ

"ไอคุ! ทำไมนายถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้! นายไม่ใช่คนที่จะดูถูกใครแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นกับนายกัน?" แจ็คถาม

"ไอคุที่คุณรู้จักน่ะ... คือคนที่บอกตัวเองทุกวันว่า... ริวเอ็นจิ ทาสุคุ ทำไปเพราะหน้าที่ของบัดดี้โพลิสมันบังคับ... ไม่ใช่คนที่เห็นว่าเขารักหน้าที่มากกว่าครอบครัวของตัวเองอย่างผม!"

"ก็อย่างที่ว่าล่ะนะ เจ้ามังกรมีด หึๆ" เซเนียรัสหัวเราะ

"กลับกันเถอะเซเนีย"

"รับทราบ~"

บัดดี้สกิลออน!















World Buddy Academia

ห้องของผู้อำนวยการ...

"กลับมาแล้ว... " ไอคุเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเซเนียรัสในร่างจิ๋ว

"ยินดีต้อนรับกลับ~ " เคย์ที่นั่งอ่านเอกสารอยู่กล่าวโดยไม่ละสายตาจากกระดาษเลยแม้แต่น้อย

"แล้วรันมะคุงล่ะ?" ไอคุเดินไปจัดกองเอกสารของเคย์

"พอผมเกลี้ยกล่อมเขาเสร็จ เขาก็เหมือนจะกลายเป็นแดร็กคูล่าแล้วออกไปเลยล่ะ" เคย์ว่าพลางนึกภาพรันมะที่ถูกความมืดเขากลืนกินแล้วยกยิ้มหัวเราะ

"หึๆ ขนาดนั้นเลย?" ไอคุถามพลางเอียงคอและหัวเราะน้อยๆ

"หืม? นายดูอารมณ์ดีแหะ ไปเจออะไรดีๆมาหรอ?"

"เราเจออะไรมานะเซเนีย?" ไอคุโยนคำถามให้เซเนียรัสตอบแทน เคย์จึงหันไปทางบัดดี้ของเพื่อนตนแทน

"สู้กับมังกรมีด"

"มังกรมีด?... " เคย์ใช้ความคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะร้องอ๋อ

"บัดดี้ของริวเอ็นจิ ทาสุคุ สินะ ไปสู้แล้วชนะมาสิท่า"

"อ่าฮะ ฉันอัดเขาซะน่วมเลยล่ะ สบายใจขึ้นมาเยอะเลยหลังจากที่เก็บกดมาสิบกว่าปีเนี้ย~"

"ก็ดีนะ แต่ฉันคิดว่าการแก้แค้นของนายคงยังไม่จบสินะ?"

"ใช่ แต่บอกตามตรงนะ ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจหรอกว่าอยากจะทำต่อไหม... แต่พอได้ลองทำดูในวันนี้! ฉันก็รู้สึกมีความสุขแล้วก็สนุกอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ!" ไอคุยิ้มกว้าง

"นายดูจะเริ่มติดใจนะ" เคย์ว่าพลางยิ้มเห่ยๆ

"ประมาณนั้น~" ไอคุหันมายิ้มร่าให้เคย์

"งั้นนายช่วยเอาเอกสารกองนี้ไปส่งที่ห้องธุรการให้ผมหน่อยสิ" เคย์ว่าพลางเอามือตบๆที่เอกสารข้างๆ

"คร้าบคุณชาย~" ไอคุว่าพลางยกกองเอกสารออกไปพร้อมกับบัดดี้ตน

"เพื่อนเจ้านี้ก็แข็งแกร่งไม่ใช่ย่อย รู้จักปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี ทั้ง Sun Hour Sword และ Moon Minute Sword ที่เจ้าแอบใส่เข้าไปในเด็ค และยังเหล่าผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาที่ล่มสลายจากอนาคตที่เราไม่คาดไว้อีก นอกจากจะควบคุมสติไม่ให้ตื่นตระหนกแล้ว ยังสามารถดึงประสิทธิภาพ ของสิ่งที่ไม่คุ้นเคยออกมาได้อย่างสูงสุดอีก" ร่างระหงของมังกรสีสังข์ปรากฏตัวขึ้น

"นี้แหละ คนที่ผมเลือกจะเป็นเพื่อน" เคย์ยิ้มน้อยๆ

"เจ้าเลือกรึ? ไม่ใช่ว่าเพื่อนเจ้าเลือกเจ้าหรอกรึ?"

"นี้แอบไปดูอดีตผมมาหรือไงน่ะ?"

"ก็... เล็กน้อย"

"เอาเถอะ มันก็จริงส่วนหนึ่งล่ะ" เคย์ยักไหล่

ก็อกๆ

"เข้ามาครับ หืม?" เคย์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้กลิ่นหอมๆลอยมาในอากาศ

"คิดว่านายคงทำเอกสารมานานแล้วน่ะ เลยคิดว่านายควรจะพักสักหน่อย" ไอคุกับเซเนียรัสกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับชาแล้วก็ขนมในถาด แล้วเดินมาวางบนโต็ะกาแฟที่อยู่ระหว่างโซฟาสองตัวในห้อง

"ชาคาโมมายกับบิสกิต! แบบนี้ก็เหมือนเมื่อก่อนสินะ!" เคย์ว่าพลางเดินมานั่งที่โซฟา ในขณะที่ไอคุกำลังรินชา

"ก็นะ พอดีระหว่างทางกลับผมไปเจอเข้าพอดีน่ะ ว่าแต่... บัดดี้นายจะทานด้วยกันไหม?" ไอคุว่าพลางมองไปทางพื้นที่ว่างเปล่าด้านหลังกองเอกสาร

"เห็นข้าด้วยรึ? แม้จะเป็นเพียงลูกครึ่งทายาทจ้าวแห่งมังกร แต่ก็สามารถที่จะมองเห็นสินะ" ร่างของมังกรปรากฏขึ้นแก่สายตา

ในขณะที่ไอคุหยุดกึกตรงคำว่าลูกครึ่ง

"ไทม์รูเลอร์... " เคย์ส่ายหัวให้บัดดี้ เป็นเชิงว่าไม่ควรพูด

"ผมไม่ใช่ลูกครึ่ง50ต่อ50 อย่างที่ทุกคนเข้าใจกันนะครับ แต่เป็น100ต่อ100ต่างหากล่ะ" ประกายสีแดงหายไปจากดวงตาขวาของไอคุ เหลือไว้เพียงแต่สีทอง ในขณะที่ประกายสีทองได้หายไปจากดวงตาซ้ายของเขา เหลือไว้เพียงสีแดง

"หึๆ เจ้าช่างเลือกบัดดี้ได้ดีเสียจริงนักดาบมายาเซเนียรัสเอ๋ย! ข้าถูกใจเจ้าเสียจริง ริเอ็นจิ ไอคุ!" มังกรสีสังข์กล่าวพลางตบหลังเซเนียรัสอย่างแรงด้วยความพอใจ

"ขอพระคุณในคำชมขอครับ อ โอ๊ย~" เซเนียรัสร้องโอดครวญเบาพลางถูหลังตัวเอง

"หลังหักไหมน่ะ?" ไอคุเข้ามาดูอาการบัดดี้ตน โดยสีของดวงตากลับมาเป็นสีแดงประกายทองดังเดิม

"ค คิด ว่ายัง... นะ" เซเนียรัสว่าพลางน้ำตาเล็ด

"ฮะๆ มาดื่มชากันเถอะครับ" เคย์ว่าพลางลากไอคุมาที่โซฟา ทำให้เซเนียรัสเดินมานั่งขีางไอคุด้วย แล้วตามด้วยลากไทม์รูเลอร์มานั่งที่โซฟาข้างตัวเอง


.
.
.



___________________

วันนี้จัดให้ตามคำขอของคุณ TimeReture


ใครมีความเห็นอะไรสามารถบอกไรท์ได้ตลอด แล้วไรท์จะเอามาปรับใช้ให้เข้ากับนิยายคะ

ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน และเป็นกำลังใจให้นะคะ 


บอกอีกอย่างว่ามีรีดบ้างคนทำไรท์ผวาและรู้สึกผิดไปเลย ต้องขอโทษและขอบคุณในเรื่องนั้นด้วยคะ


ส่วนตอนนี้ขอลาไปก่อน เพราะไรท์หมดแรงแล้วครับผม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #17 เมลิส1428 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 23:52

    รออยู่นะพี่

    #17
    0
  2. #16 อลิส (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 18:28

    มาต่อนะคะพี่

    #16
    0
  3. #15 beekk3506 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 12:34

    ความโกรธแค้นนี่มันอะไรกัน ไรท์!?

    #15
    2
    • #15-1 Keyshippreson(จากตอนที่ 5)
      30 พฤษภาคม 2563 / 14:02
      คะ? รีดหมายความว่าไงคะเนี้ย?
      #15-1
    • #15-2 beekk3506(จากตอนที่ 5)
      6 มิถุนายน 2563 / 17:09
      ความแค้นของไอคุมัน ร้ายแรงจริงๆ (หรือคิดไปเอง?)
      #15-2
  4. #14 TimeReture (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 09:10

    ไอคุงเอาจริงแล้ว! แต่สงสัยว่าที่ลากไทม์รูเลอร์ดราก้อนนี่ยังไงนะ?

    เพราะเคยเห็นในมังงะตัวใหญ่กว่าเคย์อีก หรือว่าย่อส่วนให้เล็กลงเนี่ย

    แล้วบทของคนที่ชื่อคิอิโระจะมีอ้างอิงไหมค่ะ รู้สึกว่าน่าจะมีเรื่องลับกับสองหนุ่มผู้ใช้กาลเวลา

    #14
    1
    • #14-1 Keyshippreson(จากตอนที่ 5)
      30 พฤษภาคม 2563 / 09:18
      ที่บอกว่าว่าลากนี้ไรท์แค่อยากจะให้อารมณ์ประมาณบังคับคะ ส่วนเรื่องของคิอิโระ มีแน่นอนคะ เพราะคิอิโระเป็นตัวเชื่อมระหว่างไอคุกับเคย์เลย
      #14-1
  5. วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 22:05
    รออ่านอยู่นะค่ะ
    #13
    0
  6. วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 22:05
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    #12
    0