นายช่วยรักฉันตลอดไปเลยได้ไหม [Futurecard Buddyfight Ace]

ตอนที่ 4 : บทที่4 ศิลปินผู้รักสีสัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    7 พ.ค. 63



วันนี้เป็นวันที่แย่มากสำหรับยูกะ ทำไมน่ะรึ? 



หนึ่ง! เมื่อวานเย็นหลังจากแข่งกับมาซาโตะเสร็จ รันมะก็ไม่มาทานข้าวเย็นที่บ้านเขา!


สอง! ไอคุหายไป! แบบติดต่อไม่ได้เลยด้วย!


สาม! วันนี้รันมะไม่มาทานข้าวเช้าที่บ้านเขา!


สี่! วันนี้เขายังไม่ได้กอดรันมะเลย!~


และห้า! แย่ของแย่ที่สุด! รันมะไม่พูดกับเขาเลยทั้งวัน!!!!!~ T0T 




"เอ่อ... พี่ครับ... พี่ไหวไหม?" ฮารุถามพี่ชายตนด้วยความเป็นห่วง

"ไหวสิ... " ยูกะตอบด้วยรอยยิ้ม... แต่บรรยากาศมันไม่ใช่เลยสักนิด!

"นั้นอะนะเรียกว่าไหว?" กัลก้าที่อยู่อีกข้างของยูกะกล่าวขึ้นด้วยเสียงหงอยๆไม่แพ้ยูกะ

"อย่างกัลก้ามีหน้ามาพูดด้วยหรอ?" ฮารุพูดอย่างเหน็บแนม

"หมอนี้คงเหงาที่เซเนียไม่อยู่ให้ทะเลาะด้วยล่ะมั้ง" ยูกะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สื่อเความหมายอันใด

"จริงสิเนอะ! เพราะกัลก้าเองก็คิดถึงเซเนียเหมือนที่พี่คิดถึงพี่รันมะ" ฮารุกล่าวด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา

"พูดบ้าอะไรของพวกเจ้าน่ะ! เจ้านักดาบนั้นไม่อยู่สิดี! ข้าจะได้ไม่ต้องทะเลาะกับใครให้เหนื่อย!" กัลก้าพูดด้วยใบหน้าขึ้นสี

"ว้ายๆ~ มีคนเขินด้วยอะ~" ยูกะพูดพลางยิ้มยียวน

"เจ้า!-" ในขณะที่กัลก้ากำลังจะพูดนั้น...

"เอ่อขอโทษนะ... " อยู่ๆเด็กสาวผมสั้นสีแดงดวงตาสีเขียว มีร่างเล็กสวมหมวกกับชุดคลุมสีฟ้าครามและปีกเล็กๆเหมือนนางฟ้าอยู่ในอ้อมแขน กับอีกร่างเล็กหนึ่งผมยาวสีบรอนด์สวมชุดเกราะแดงนั่งอยู่บนไหล่ของเธอ ก็เข้ามาทักสองพี่น้องมิคาโดะและกัลก้า

"ครับ?" ฮารุหันไปหาเด็กสาวพลางเอียงคอ

"คือฉันกับเพื่อนนัดกันไว้ที่ร้านMikono cafeน่ะ พวกเธอพอจะพาฉันไปที่นั้นหน่อยได้ไหม?"

"อา... ได้สิ.. แต่ก่อนอื่นนะ! ฉัน มิคาโดะ ยูกะ ส่วนนี้น้องชายฉันฮารุ" ยูกะกล่าวพลางผายไปทางน้องตน

"ยินดีที่ได้รู้จักครับพี่สาว^^"

"แล้วนี้ก็บัดดี้ของฉันกัลก้า" ยูกะผายมืไปทางกัลก้า

"ข้าการ์แกนทัว ดราก้อน" กัลก้าว่า

"ฉันชื่อ คาระฟุรุ คิโชนะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะ" เด็กสาวยิ้มตอบ

"..." แต่เล่นเอาสองพี่น้องไปไม่ถูกกับความหมายของชื่อของเด็กสาว

'คาระฟุรุ(Karafuru) ที่แปลว่าสีสัน กับ คิโชนะ(Kichōna) ที่แปลว่าไม่มีค่า เนี้ยนะ? มันเข้ากันตรงไหน?' ทั้งสองต่างคิดในใจพร้อมกัน

"รู้นะว่าพวกเจ้ากำลังคิดอะไรกันอยู่น่ะ!" สองร่างเล็กในอ้อมแขนและบนไหล่ของเด็กสาวกล่าวขึ้น เล่นเอาคนคิดสะดุ้ง

"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะเซลจัง เอลจัง มันเป็นเรื่องปกตินะที่คนอื่นเค้าจะคิดกันแบบนั้น แล้วก็นะแนะนำตัวกับพวกเขาดีๆด้วย" เด็กสาวกล่าวเสียงดุ

"หึ! ฉันคือปีศาจนักดาบแห่งกาลเวลาที่ว่างเปล่าเซลโร่" ร่างเล็กบนไหล่กล่าวพลางกอดอกไม่พอใจ

"ส่วนผมคือทูตสวรรค์แห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์เอลเทีย" ร่างเล็กในอ้อมแขนกล่าวพลางทำหน้ามุ่ยอย่างไม่สดอารมณ์(แต่มันออกจะน่ารัก//ไรท์)

"อะไรกันน่ะพวกเจ้า! นั้นรึน้ำเสียงที่จะขอให้คนอื่นช่วย" กัลก้ากล่าวอย่างไม่พอใจ

"แล้วจะทำไมหะเจ้าหมาเม่น!?" เซลโร่กล่าวพลางแยกเขี้ยว

"ข้าเป็นมังกรเว้ย!"

"ดูอย่างไงก็หมาที่มีขนเป็นหนามชัดๆ!"

"จะหาเรื่องกันรึ! เจ้าพวกชนเผ่าไร้เวิลด์ตัวป่วน! ไม่มีเวิลด์เป็นของตัวเองจนต้องอาศัยเวิลด์คนอื่นอยู่!"

"พวกเรามีความจำเป็นครับ!! เนื่องด้วยมันเป็นประสงค์ขององค์เทพ! และเราเองก็มิเคยสร้างเรื่องให้แก่ผู้ใดในเวิลด์ใดเลยด้วย!" เอลเทียกล่าวบ้าง

"ใช่! พวกเราอยู่กันอย่างเงียบจนแทบจะเรียกได้ว่าซ่อนอยู่แล้ว! ไม่เคยไปยุ่งกับพวกใดทั้งนั้น!" เซลโร่เสริม

"เชอะ! ข้าก็มิได้บอกว่าพวกเจ้าสร้างเรื่องให้ผู้ใดนิ! พวกเจ้าแค่ทำให้ข้าพลั้งปากนึกถึงเจ้านักดาบตัวดีที่เป็นชนเผ่าเดียวกับพวกเจ้าก็เท่านั้นเอง" กัลก้าเบือนหน้าอย่างไม่พอใจพอนึกถึงคนที่ตนหมายถึง

"นักดาบ?/ใครล่ะนั้น?" เซลโร่กับเอลเทียพูด

"เออ... ถ้างั้นก็..." ฮารุที่รู้สึกว่าบรรยากาศมันไม่ค่อยดีก็เลยเริ่มพูดเปลี่ยนเรื่อง












World Buddy Academia

ห้องของผู้อำนวยการ...

"นี้เป็นเด็กใหม่สี่คนที่นายอยากให้พวกเขามาเข้าเรียนสินะเคย์?" เด็กหนุ่มดวงตาสีแดงทอประกายสีทองกล่าวถามเด็กหนุ่มดวงตาสีแดงพลางอ่านเอกกระสารที่อีกฝ่ายเอามาให้เขาดูผ่านๆ

"ใช่ นายคิดว่าไงล่ะไอคุ?" เคย์ละออกจากงานที่ตนทำอยู่ขึ้นมาดูเพื่อนตนเล็กน้อย

"อืม~ ก็ดีนะ ผู้ได้ชื่อว่าเทพแห่งตำนาน อเล็กซานเดอร์ อาร์ค ผู้ใช้เลเจนด์เวิลด์ บัดดี้ของเขาคือ
เทพแห่งเปลวเพลิงโฮรัสแม็คม่า, เทพแห่งน้ำแข็งโฮรัสฟรีซ่า และ เทพแห่งสายฟ้าราห์โวล์เท็ค อา... เด็กคนนี้ คนที่ค่อยแพ้ยูกะตอนเล่นเกมนี้น่าสมัยนู่น~ เลยนี้น่า" ไอคุว่าก่อนจะเลื่อนดูเอกสารแผ่นต่อไป (ไม่รู้แปลกถูกไหมนะ//ไรท์)

"งั้นอาจจะมีความแค้นส่วนตัวกับน้องนายก็ได้นะ" เคย์หลุดยิ้ม

"ฮะๆนะสินะ ต่อมา... เด็กหนุ่มผู้ใช้อาวุธเทพ เคเจอร์ เบิร์นฮัน ผู้ใช้เลเจนด์เวิลด์อีกคนหนึ่ง บัดดี้ของเขาคือ โปรเจคชันเชลล์ซิกฟรีด ดูท่าจะเป็นอัศวินตัวน้อยที่แข็งแกร่งใช้ได้ " ไอคุว่าก่อนเลื่อนเอกสารแผ่นที่สามขึ้นมาดู

"อัศวินตัวน้อยงั้นรึ หึๆ เข้าใจเปรียบนะ"

"คนที่สาม... ไฟท์เตอร์อัจฉริยะ อามากาสะ เมย์รุ ผู้ใช้ดาร์คเนสดราก้อนเวิลด์ บัดดี้ของเขาคือ มังกรปีศาจผู้ชั่วร้ายแห่งการทำลายล้างเบลิอัล ดูแล้ว... คงเป็นคุณชายผู้หม่นหมองล่ะนะ" ไอคุยิ้มฝืดๆ( อันนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเรียงคำแปลถูกหรือเปล่า//ไรท์)

"เอาจริงๆนายก็ไม่ควรจะไปวิจารณ์ใครเขาหรอกนะ"

"ครับๆ คุณชาย~ บ่นเป็นลุงแก่ๆไปได้ แล้วสุดท้ายก็ ศิลปินผู้รักสีสัน คาระฟุรุ คิโชนะ ผู้ใช้... หืม!? ไทม์เวิลด์!" ไอคุเกือบจะตะโกนด้วยความตกใจ

"แปลกใจอะไรขนาดนั้น?" เคย์ยิ้มอย่างยียวน

"ก็มันขาดไม่ถึงนี้น่า... อา.. อ่านต่อนะ บัดดี้ของเธอคือ ปีศาจนักดาบแห่งกาลเวลาที่ว่างเปล่าเซลโร่ และทูตสวรรค์แห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์เอลเทีย เด็กคนนี้น่าสงสารนะ... " น้ำเสียงของไอคุเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?" เคย์ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างสงสัย แต่เอาจริงๆก็ไม่ได้สนอะไรหรอก

"การที่มีชื่อแบบนี้... ต้องรู้สึกแย่มากแน่ๆเวลามีคนอื่นเรียก... "

"นายนี้ก็อินเกินไปจริงๆนะ"

"เรื่องของฉัน" ไอคุเบือนหน้าด้วยความไม่พอใจ

"งอนหรือไงน่ะ?" เคย์แอบขำกับท่าทางที่เหมือนเด็กของอีกฝ่าย

"ตลกล่ะครับคุณชายเคย์... =_="

"หะๆ อา... จะว่าไปนะไอคุ นายสนใจอยากเป็นเลขาของผมบ้างไหม?"

"นายนี้มันคนหลายข้อเสนอนะ รู้ตัวไหม"

"แล้วว่าไงล่ะครับคุณเพื่อน?"

"อืม~ ไงก็ได้" ไอคุว่าพลางยักไหล่

"ดีครับ^^ งั้นงานแรกของนายในฐานะเลขาของผมคือ... การดึง คาโคกาวะ รันมะ ให้มาอยู่ฝ่ายเรา... "

"อะไรนะ!" ไอคุแทบจะทิ้งเอกสารต่างๆนานาที่กำลังจัดอยู่

"ไม่ดีหรอ? ถ้า คาโคกาวะ รันมะ มาอยู่ฝ่ายเรา มิคาโดะ ยูกะ ซึ่งเป็นลูกของผู้ชายคนนั้นจะต้องใจสลายแน่ๆ แล้วผู้ชายคนนั้นจะต้องเจ็บปวดอย่างแน่นอน" เคย์แสยะยิ้มร้าย

"แต่ผมไม่ได้อยากให้เด็กคนนั้นต้องมาเจอหรือหรือรู้สึกแบบเดียวกับที่ผมเคยหรอกนะ!"

"นายไม่ได้อยากแก้แค้นผู้ชายคนนั้นหรอกหรอ?"

"แต่ยูกะไม่เกี่ยวนะ!"

"เพราะแบบนั้นไง... การแก้แค้นมันถึงได้หอมหวานยิ่งขึ้น... เพราะชายคนนั้นจะได้รับรู้ถึงผลจากการกระทำของตัวเอง ที่ทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องมาพัวพันด้วย "

"แต่ว่า... " น้ำเสียงของไอคุเริ่มสั่นคลอนด้วยความลังเล

"ลึกๆลงไปแล้วนายก็อยากจะทำเหมือนที่ผมพูดใช่ไหมล่ะ?"

"..."

"เฮ้อ~ นายนี้น่า... ช่วยไม่นะ งั้นนายแค่พาเขามาหาผมก็ได้ เดี๋ยวที่เหลือผมจะจัดการเอง"

"อืม! ขอบใจมากนะเคย์" ไอคุยิ้มอย่างขอบคุณก่อนลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ทำให้คนโดนขอบคุณต้องแอบยิ้มขำๆกับนิสัยของเพื่อนเก่าหรือควรเรียกว่าเลขาคนใหม่ดี?

"ไอ้นิสัยได้งานแล้วต้องจัดการให้เสร็จทันทีของนายนี้มันแก้ไม่หายสักทีเนอะ"

"แหม~ ก็เป็นงานที่คุณชายสั่งมานี้ครับ~" ไอคุว่ายิ้มๆก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

"เผื่อเจ้าลืมไปนะ... ว่าบัดดี้ของมนุษย์นั้นก็เป็นมอนสเตอร์จากไทม์เวิลด์... เพียงแค่ข้าออกคำสั่ง เจ้านักดาบนั้นก็จะควบคุมจิตใจมนุษย์นั้นให้เจ้าแล้ว ทำไมต้องเสียแรงให้ยุ่งยาก?" ร่างของมังกรสีสังข์ดูสง่างดงามปรากฏขึ้น

"ก็มันช่วยไม่ได้นิครับ เพราะอย่างไง... หมอนั้นก็เป็นเพื่อนคนแรกของผม แถมอาจจะเป็นเพียงคนเดียวที่เข้าใจผมจริงๆก็ได้... "














ร่างสองร่างกำลังเคลื่อนที่กลางอากาศอยู่เหนือเมือง

"นี้เซเนีย" ร่างของเด็กหนุ่มที่อยู่บนแผ่นผลึกใสสีทองกล่าวทักร่างของนักดาบผมยาวสีส้มที่ลอยอยู่ข้างๆกัน

"หืม?" ร่างที่ถูกทักหันมาแล้วยกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย

"สิ่งที่ผมทำอยู่นี้มันถูกหรือเปล่านะ?"

"ไม่รู้สิ... แต่หากว่ากันตามจริงแล้ว... ข้าก็ไม่สนหรอกนะ เพราะข้าพอใจที่จะทำตามประสงค์ของท่านไทม์รูเลอร์"

"อา... งั้นหรอ"

"แล้วนายล่ะ? รู้แผนของท่านไทม์รูเลอร์กับบัดดี้ไหม?"

"รู้สิ... คนอย่างหมอนั้นน่ะ บ้าความสมบูรณ์แบบมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ต่อให้ไม่สามารถมองเห็นอนาคตได้เหมือนนายก็เถอะ แต่ก็พอรู้ล่ะว่าเคย์คิดจะทำอะไร" เด็กหนุ่มยิ้มฝืดๆ

"แล้วนายจะปล่อยไปเฉยๆแบบนี้รึ?"

"ผมไม่สนหรอก... ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่าสุดท้ายแล้วอาจต้องถูกหมอนั้นทำให้หายไปก็ตามที.. เพราะอย่างไงผมก็เป็นคนที่เลือกจะเป็นหมากของเคย์ด้วยตัวเองอยู่แล้ว"

"ถึงเด็กสองคนนั้นจะต้องหายไปน่ะหรอ?"

"...ผมไม่ได้เป็นคนทำให้พวกเขาหายไปเสียหน่อย... เคย์ต่างหากล่ะ ไม่ใช่ผม"

"แต่นายก็มีส่วนแล้วนิ"

"แต่ผมก็ไม่ได้เป็นคนลงมือทำอยู่ดี..."

"ก็นั้นสินะ"

"แล้วนายรู้ได้ไงกันล่ะ? ว่ารันมะคุงอยู่ที่ไหน? ถึงได้บอกให้ผมไปที่นั้น"

"ดูจากอนาคต... แต่ขอเตือนไว้หน่อยนะ ว่านายควรเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการต่อสู้"

"แบบไหนล่ะ? บัดดี้ไฟท์? หรือสู้กันจริงๆ?"

"ก็ต้องขึ้นอยู่กับนายล่ะนะ"

"หืม~ เรื่องนี้เริ่มน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ อยากรู้จริงๆว่าใครจะคู่มือของผม"

"งั้นเดาว่าใครล่ะ?"

"ถ้าให้เดา.... ก็คงต้องเป็นคนคนนั้นล่ะมั้ง"














"เหล่าเทพมังกรจงลงมาจุติ! Luminize Dradeity!"

"ถึงเวลาแต่งแต้มสีสันช่วงเวลาที่ดีงามและเลวร้ายแล้ว! Luminize Good and Bad time!"

"Raise the flag!" ×2 ทั้งสองเปิดการ์ดflag

"Dragon world!"

"Time world!"

"ท ไทม์เวิลด์!" ยูกะกล่าวอย่างตกใจก่อนตั้งสติแล้วเปิดการ์ดบัดดี้

"เทพแห่งสงคราม การ์แกนทัว ดราก้อน!" ก่อนกัลก้าในร่างตัวเล็กจะออกมา

"วันนี้บัดดี้ของฉันคือ ปีศาจนักดาบแห่งกาลเวลาที่ว่างเปล่าเซลโร่!" เซลโร่ปรากฏตัวยื่นอยู่ข้างคิโชนะและเอลเทีย

"หะ? วันนี้งั้นหรอ?" ยูกะเอียงคออย่างสงสัย

"เจ้าคงมีบัดดี้สองคนสินะแม่หนู" กัลก้ากล่าวขึ้น

"ใช่แล้วล่ะ! ทั้งเซลจังและเอลจังก็คือบัดดี้สุดแกร่งของฉันไงล่ะ!"

หากใครสงสัยว่าทำไมจู่ๆทั้งสองถึงได้มาบัดดี้ไฟท์กันซะเฉยๆแบบนี้ เราก็จะขอย้อนกลับไปยังตอนที่ยูกะบอกเด็กสาวว่ามีร้านการ์ดเป็นทางผ่านไปยังจุดหมายของพวกเขา คิโชนะก็ลากยูกะไปสู้โดยทันที

เอาล่ะ! กลับสู่การแข่งเนอะ

"บัดดี้ไฟท์!!"

"ดรอจ์! ชาร์จ!แอนดรอจ์! ส่วมใส่ดาบเทพมังกรกัลเบลด!" โจมตี8000 คริติคอล2

" จากนั้นคอลกัลแคทไปช่องซ้าย! แล้วบัดดี้คอลการ์แกนทัว ดราก้อนไปช่องขวา!" ไซต์2 โจมตี7000 ป้องกัน4000 คริติคอล2 และค่าชีวิตของยูกะก็เพิ่มขึ้นมา

"ไม่ว่าศัตรูหน้าไหน! ข้าก็จะจัดการมันด้วยดาบของข้า!" กัลก้ากล่าว

"กัลแคท! โจมตีใส่ไฟท์เตอร์!"

"ได้เลยเหมียว!"

"อึก!" คิโชนะยกแขนขึ้นมาป้อง

"แล้วต่อด้วยฉัน!" ยูกะโจมตีใส่

"อึก!"

"ดับเบิ้ลแอทแทค!"

"อึก!"

"กัลก้า! โจมตีใส่ไฟท์เตอร์!"

"ได้!"

"อึก! เข้ามาอีกสิ!"

"ได้เลย! กัลก้าดับเบิ้ลแอทแทค!"

"อึก! มีแค่นี้งั้นหรอ!"

"งั้นไม่เกรงใจละนะ! การ์แกนทัว ดราก้อน! G.Evo ทำงาน! แช้นจ์ การ์แกนทัว ดราก้อน บลาสท์โหมด!" ไซต์2 โจมตี10000 ป้องกัน7000 คริติคอล3

"บลาสท์โหมด!" กัลก้าเปลี่ยนเป็นชุดเกราะสีแดง

"โจมตีใส่ไฟท์เตอร์!"

"เข้ามาเลย! อึก!" ช่างน่าแปลกใจเหลือเกิน ทั้งๆที่เด็กสาวกำลังจะแพ้... แต่เธอกลับยิ้มอย่างผู้มีชัย

"จบเกมแล้วสินะ-" ยูกะยังพูดไม่จบเสียงหนึ่งก็ขัด

"คิดผิดคิดใหม่ได้นะ! เมื่อค่าชีวิตของฉันเหลือ0 ฉันก็สามารถคอล ทูตสวรรค์แห่งกาลเวลาที่สมบูรณ์เอลเทียไปช่องขวาได้โดยไม่ต้องจ่ายครอส! และได้พลังชีวิตเพิ่มขึ้น1หน่วยด้วยสกิลของเอลเทีย!" ไซต์1 โจมตี0 ป้องกัน19000 คริติคอล0

"หะ!" ยูกะ กัลก้าและกัลแคทมองร่างบางของชายหนุ่มส่วมชุดคลุมสีฟ้าครามมีปีกสีขาวขนาดใหญ่3คู่ยื่นอยู่ทางขวามือของคิโชนะอย่างตกใจ

"และด้วยสกิลของเอลเทีย! เอลเทียจะได้คริติคอลเพิ่มตามความเสียหายที่ฉันได้รับในเทิร์นนี้! ซึ่งคือ12หน่วย ดังนั้นตอนนี้เอลเทียจึงมีคริติคอลเท่ากับ12!"

"อะไรนะ!"

"ยังไม่หมด! เอลเทียจะได้โซลการ์ดเพิ่มตามจำนวนที่ฉันถูกโจมตีในเทิร์นนี้ด้วย! และในเทิร์นนี้ฉันถูกโจมตีทั้งหมด6ครั้ง! ดั้งนั้นเอลเทียจึงมีโซลการ์ดทั้งหมด6ใบ! ทั้งหมดนี้ทำให้เอลเทียกลายเป็นมอนสเตอร์ไซต์1 พลังโจมตี0 พลังป้องกัน19000 มี12คริติคอล และมีโซลการ์ด6ใบ!" คิโชนะกล่าวด้วยรอยยิ้มเช่นเดียวกับเอลเทีย

"และสกิลสุดท้ายก็คือการบังคับจบเทิร์นของฝ่ายตรงข้าม"

"จบเทิร์นของฉัน" ยูกะพูด

"เอาล่ะนะ! ดรอจ์! ชาร์จแอนดรอจ์! เมื่อค่าชีวิตเหลือต่ำกว่า4 ก็สามารถคอลลงมาได้โดยไม่ต้องจ่ายครอส! บัดดี้คอลไปช่องซ้าย! ปีศาจนักดาบแห่งกาลเวลาที่ว่างเปล่าเซลโร่!" ไซต์1 โจมตี15000 ป้องกัน3000 คริติคอล3

"โอ้!" ร่างสูงของชายหนุ่มในชุดเกราะสีแดงผมยาวสีบรอนด์ทองมัดรวบพาดดาบเล่มใหญ่ไว้ที่ดาบปรากฏตัวขึ้นทางด้านซ้ายมือของเด็กสาว

"แล้วตามด้วยจ่าย1เกจ! สวมใส่ Hour Buster!" โจมตี8000 คริติคอล2

ปืนที่มีการออกแบบอย่างล้ำสมัยปรากฎขึ้นในมือขวาของเธอ

"และจ่ายค่าชีวิต1หน่วย! เพื่อสวมใส่ Minute Saber!" โจมตี9000 คริติคอล1

ดาบเลเซอร์แบบบางใสปรากฏขึ้นในมืออีกข้างของเธอ

"เดี๋ยวนะ! ทำไมเธอถึงสวมใสไอเทมได้สองล่ะ!" ยูกะกล่าวขึ้น

"Hour weapon กับMinute weaponน่ะ สามารถสวมใส่ร่วมกันได้ไงล่ะ"

"งั้นหรอ?"

"ต่อล่ะนะ! ร่าย! การจัดเรียงอนาคต! ดูการ์ด10ใบบนสุดของเด็ค! แล้วจัดเรียงตามใจ! ตามด้วยสกิลของเซลโล่! ทำลายมองสเตอร์ทั้งหมดของฝ่ายตรงข้าม!"

"ว่าไงนะ!"

"สกิลของMinute Saber! บอกชื่อการ์ดใบบนสุดของเด็ค! หากบอกถูกสกิลของมอนสเตอร์ฝ่ายตรงข้ามจะไม่ทำงาน!"

"ถ้าเป็นแบบนั้นกัลก้าก็จะไม่ฟื้นกลับมาน่ะสิ!"

"นั้นแหละจุดประสงค์! การ์ดใบบนสุดคือโล่แห่งกาลเวลา!" คิโชนะเปิดการ์ดใบบนสุดในขณะที่ยูกะกำลังลุ้น(ยูกะลืมไปแล้วว่าคิโชนะใช้การจัดเรียงอนาคตเรียงการ์ดไว้แล้ว//ไรต์)

"แย่ล่ะสิ... เป็นโล่แห่งกาลเวลาจริงๆด้วย!"

"เซลโร่! โจมตีใส่ไฟท์เตอร์!"

"รับดาบของฉันไปซะ!" เซลโร่พุ่งตัวใส่ยูกะ

"อึก!"

"เซลโล่! ดับเบิ้ลแอทแทค!"

"ได้เลย! เอาไปอีก!"

"อึก!"

"สุดท้าย... เอลเทีย!โจมตีใส่ไฟท์เตอร์!"

"รับทราบ!!!" เอลเทียกางปีกทั้ง6แล้วบินขึ้นไป

"ขอรับชัยชนะไปล่ะนะ!" ทูตสวรรค์ใช้ทั้งสองมือที่มีประกายแสงพุ่งตัวไปหายูกะ

"ร่าย! โล่แห่งมังกร-"

"สกิลของHour Buster! บอกชื่อการ์ดใบบนสุดของเด็ค หากบอกถูกสกิลของการ์ดบนมือฝ่ายตรงข้ามจะไม่สามารถใช้งานได้!" คิโชนะกล่าวก่อรจะจับที่การ์ดใบบนสุด

"การ์ดใบบนสุดคือ.. โล่แห่งอนาคต!" และการ์ดใบบนสุดก็คือการ์ดที่เด็กสาวกล่าวจริงๆ

"ห๋า!!?" ยูกะ

"ยูกะ!!!" กัลก้าที่อยู่ในดรอปโซนร้องด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

"พอแค่นั้นแหละโชนะจัง!!" เสียงหวานของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้การโจมตีของเอลเทียหยุดลง

"ส เสียงนี้..." เซลโล่พูดด้วยใบหน้าที่ซีดเผือกไม่แพ้โชนะก่อนจะหันไปทางต้นเสียง

"ย แย่แล้ว..." เอลเทียเองก็มีสภาพไม่ต่างกันเท่าไหร่ก่อนหันไปทางต้นเสียง

"ม ม มิจัง ฉันคือ... พวกเราแบบว่า... " คิโชนะเริ่มพูดแต่ราวกับว่าเสียงของเธอถูกทำให้ไปโดยเด็กสาวผมม่วงทรงทวินเทลดวงตาสีม่วงน้ำเงินคราม

"ไม่ต้องมามิจังเลย!" เด็กสาวอีกคนว่าเสียงดุ

"ง่า! เค้าขอโทษ!"

.
.
.


___________________

ฮายยย~ สวัสดีครับทุกคน ไรต์กลับมาแล้ว~ เดี๋ยวก็จะไปแล้วเช่นกัน~

ถ้าถามว่าไรต์ไปไหนมา คือไรต์กลับไม่ได้อะ กลับจากไหนน่ะรึ? อย่างที่เคยบอกไปว่าไรต์กำลังเห่อเรื่องร็อคแมน... ไรต์เอาใจออกห่างจากร็อคแมนไม่ได้!!!!! ไรต์ไม่รู้จะลากหรือถอนตัวเองออกมาอย่างไงง่ะ ฮือๆ

ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะเจ้าคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

62 ความคิดเห็น

  1. #10 beekk3506 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 17:06

    วาดรูปเก่งกว่าเราอีกอ่ะ

    เอาไปประกวดได้เลยนะเนี้ยไรท์

    #10
    4
    • #10-2 beekk3506(จากตอนที่ 4)
      8 พฤษภาคม 2563 / 22:38
      หนูก็เคยแข่งวาดรูปนะงับ มีแต่คนบอกว่าหนูวาดสวย สวยตรงไหนได้ที่4เนี่ย
      #10-2
    • #10-3 Keyshippreson(จากตอนที่ 4)
      11 พฤษภาคม 2563 / 20:22
      ถ้ามีโอกาสไรท์ก็อยากดูรูปรีดวาดนะคะ
      #10-3
  2. #9 TimeReture (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 16:48

    ภาพสวยจัง งานนี้ไอคุก็ตามใจเคย์เยอะจัง....เลขาคนใหม่กับคุณชายมหาเศรษฐีว่างั้นเถอะ

    ปล.สนุกมาก ไว้มาต่อเร็วๆน้า

    #9
    1
    • #9-1 Keyshippreson(จากตอนที่ 4)
      7 พฤษภาคม 2563 / 19:28
      ขอบคุณมากค่า~
      #9-1