คลังฟิคYuGiOh!ทุกภาค(คู่หลักAtem×Yugi)

ตอนที่ 7 : รักนายนะ คุณวิญญาณผู้พิทักษ์ (แอสทรัล×ยูมะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

"ฮือๆ ฮือๆ" เสียงนี้คือเสียงร้องไห้ของผม ซึคุโมะ ยูมะ ผมเป็นเด็กหนุ่มอายุ15ปีคนหนึ่ง ปกติผมเป็นคนร่าเริงนะ แต่ว่าวันนี้น่ะ ผมกำลังร้องไห้อยู่หน้าหลุมฝังศพของพ่อกับแม่ของผม ที่พึ่งจะเสียไป ส่วนสาเหตุ... ผมขอไม่พูดถึงดีกว่า
"ยูมะ... พ่อกับแม่ฝากเจ้านี้ไว้ให้เธอน่ะ" นั้นคือเสียงพี่สาวของผมครับ เธอว่าพร้อมยื่นสร้อยเส้นหนึ่งมาให้ผม
"พ่อกับแม่หรอ..."ผมทวนคำ
"อืม พวกท่านบอกว่ามันจะปกป้องเธอแทนพวกท่านน่ะ"เธอว่า แล้วสวมสร้อยเส้นนั้นให้ผม
"รักษามันไว้ให้ดีๆนะ"เธอว่าต่อ
"ครับ..."ผมรับคำ แล้วเราก็กลับบ้านกัน
...
ในคืนนั้นผมยังคงนอนร้องไห้อยู่
"พ่อครับ... แม่ครับ..."ผมพูดแล้วเอามือไปแตะที่สร้อยที่ผมพึ่งจะได้รับมา แล้ว...   วิ้ง!!!... สร้อยที่ผมสวมอยู่เปร่งแสงออกมา
" อย่างร้องไห้สิ "เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังของใครบางคน พร้อมด้วยนิ้วเรียวที่มาปาดน้ำตาให้ผม ผมจึงเงยหน้าขึ้นมองเขา แล้วผมก็พบเข้ากับร่างโปร่งแสงของชายคนหนึ่งที่อายุพอๆกับ เขาลอยอยู่กลางอากาศ ทำให้ผมตกใจแล้วร้องออกมาดังๆว่า...
"ผะ ผี!!!!!!!!!!!!!!!!"ผมร้องแล้วถอยไปจนสุดขอบเตียง จนผมตกเตียงผมจึงหลับตาแน่น แต่เอ๋? ไม่เจ็บแหะ ทำไหมล่ะ เพราะไม่เจ็บผมเลยลืมตาขึ้น
"ชั้นไม่ใช่ผี แต่เป็นวิญญาณผู้พิทักษ์ชื่อว่าแอสทรัล"เขาพูดหน้าตาย แต่เดี๋ยวนี้มันใกล้ไปไหม
"ยูมะเกิดอะไรขึ้น!"พี่สาวของผมวิ่งหน้าตื่นเข้ามา
"พี่ครับ! ผมเจอผี!"ผมพูดแล้วชี้ไปทางแอสทรัล
"ผีอะไรของนาย ฉันว่านายคงจะฝันร้ายแล้วล่ะ งั้นพี่ไปนะ"เธอพูดแล้วออกไป เธอไม่เห็นแอสทรัลอย่างนั้นหรอ?
"มีแค่นายเท่านั้นล่ะ ที่เห็นชั้น"แอสทรัลพูด
"งะ งั้นนายจะไม่ทำร้ายชั้นใช่ไหม"ผมถาม
"ไม่หรอก พ่อแม่นาย อยากให้ชั้นมาปกป้องนาย"แอสทรัลว่า
"ทำไมล่ะ?"ผมถาม
"พ่อแม่นายกับผู้นำของชั้น ตกลงกันว่าจะให้ชั้นปกป้องนาย แลกกับให้นายสอนชั้นให้รู้จักรกับคำว่ารัก"แอสทรัลพูด
"สอนหรอ? อย่างไงล่ะ?"ผมเอียงคอถาม
"ไม่รู้สิ แต่ชั้นต้องอยู่กับนายจนกว่าจะรู้ว่าความรักมันคืออะไร"แอสทรัลพูด
...
หลังจากนั้นก็ผ่านมา1เดือน ผมกับแอสทรัลเราก็สนิทกันมากขึ้น เราเริ่มรู้ใจกันมากขึ้น เริ่มเป็นห่วงกัน ผมมีความรู้สึกที่ไม่เคยมีให้ใครมาก่อนกับแอสทรัส ผมว่า... ผมคงจะตกหลุมรักแอสทรัลเข้าแล้วก็ได้... แต่ไม่รู้ว่าแอสทรัลคิดเหมือนกับผมหรือปล่าว จนวันหนึ่งผมรวบรวมความกล้าแล้วพูดออกไป
...
"อะ อะ แอสทรัล ชะ ชั้นมีเรื่องจะบอก"ตอนนี้ผมกับแอสทรัลอยู่เฝ้าบ้านกันแค่สองคน
"อะไรหรอยูมะ?"แอสทรัลถาม
"ชั้นน่ะ ชะ ชะ ชอบ นะ นายนะ"ผมพูดออกไปแล้ว แอสทรัลเงียบไปพักหนึ่ง
"ขอโทษนะยูมะแต่ชั้นไม่ได้ชอบนาย..."แอสทรัลพูด ทำให้ผมผิดหวังเล็กน้อย แต่อยู่ๆแอสทรัลก็ดึงผมเข้าไปกอดแล้วกระซิบข้างหูผมเบาๆว่า...
"แต่ชั้นน่ะ รักนายนะยูมะ รักมากกว่าสิ่งใด ในโลกใบนี้"เขาพูดแล้วขบที่หูผมเบาๆ มันมำให้ผมทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว
"ยูมะ... นายรักชั้นหรือปล่าว"แอสทรัลกระซิบที่ข้างหูผม
"กะ ก็ ต้องรักอยู่แล้วสิ"ผมพูด
แอสทรัลที่ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มบางออกมา
"หวะ หวา อะ แอสทรัลนายจะทำอะไรน่ะ"อยู่ๆแอสทรัลก็อุ้มยูมะขึ้นในท่าเจ้าสาว
"ก็ชั้นกับนายใจตรงกันนิ ชั้นก็เลยจะขอสานสัมพันธ์กับนายสักหน่อยน่ะ"แอสทรัลพูดแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"เร็วไปแล้ว!!!!!"ผมตะโกนทันที
________________
หวังว่าคงสนุกกันนะคะ แล้วก็ส่งคู่ที่อยากให้แต่งมาอีกได้เลื่อยๆเลยนะคะ คนที่ส่งแล้วก็ส่งมาอีกก็ได้นะคะ อย่าลืมบอกภาค และบอกว่าใครเป็นเมะเป็นเคะมากันด้วยนะคะ~^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

72 ความคิดเห็น

  1. #12 Thanhaporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:34
    แต่งคู่นี้อีกๆ
    #12
    1
    • #12-1 thanakron867(จากตอนที่ 7)
      11 สิงหาคม 2561 / 15:02
      รับทราบคะรีดเดอร์
      #12-1
  2. #8 น่ารักดัมเบล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 12:34
    หาคู่นี้มานานแล้ว
    #8
    3
    • #8-2 น่ารักดัมเบล(จากตอนที่ 7)
      26 สิงหาคม 2561 / 22:13
      wt... ไม่ใช่ๆเราไม่ได้แต่งเรื่องนี้คะ^^//ยิ้มแบบแหยะๆด้วยความตกใจ
      #8-2
    • #8-3 thanakron867(จากตอนที่ 7)
      27 สิงหาคม 2561 / 07:51
      งั้นหนูต้องขอโทษด้วยนะคะที่เข้าใจผิด
      #8-3