คลังฟิคYuGiOh!ทุกภาค(คู่หลักAtem×Yugi)

ตอนที่ 16 : Yugioh ZEXAL รักของบุตรเทพีแห่งปัญญาและบุตรแห่งเทพสมุทร ตอนที่2 (เพิ่มเติม)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

  หลายวันหลังจากเหตุการณ์นั้น ทุกคนก็ต่างพากันถามยูมะถึงรอยแดงที่คอ แต่ด้วยความใสซื่อและไร้เดียงสาของเจ้าตัวนั้นเองแม้แต่ความหมายของรอยแดงที่คอตนก็ยังไม่รู้ จะมาถามถึงว่ามันมาจากไหนหรือผู้ใดเป็นผู้กระทำก็คงมิได้ เพราะแม้แต่เรื่องที่บิดาของตนและมารดาของร่างสูงเป็นอริกันก็หารู้ไม่ (ในตำนานกรีซโพไซดอนเทพแห่งท้องทะเลและอาเธน่าเทพีแห่งปัญญาเป็นอริต่อกัน)

  ในทุกๆวันร่างบางเอาแต่เม่อลอยมองผิวท้องสมุทรจากเบื้องล่างสู่เบื้องบน เส้นเปลวคลื้นสีขาวและแสงอรุณสีทองที่สาดส่องลงมายังเบื้องล่างนั้น ล้วนแต่ทำให้นึกถึงร่างสูง ความเม่อลอยนี้ของร่างบาง ทำให้เหล่าพี่น้องต่างมารดานั้นผิดสังเกตุ จนต้องทักอยู่หลายต่อหลายครั้งกล่าวร่างบางจะหันมาสนใจ

  จนมาวันหนึ่งริโอะนั้นทนไม่ไหวกับความเม่อลอยจนผิดปกติของร่างบางอันเป็นพี่น้องต่างมารดาของตน จึงพาโคโตริมายังพระราชวังใต้มหาสมุทรเพื่อปรึกษาหารือ

"สวัสดีจ้ะ ยูมะ" โคโตริกล่าวทักทายอย่างร่าเริง

"..." ร่างบางยังคงเม่อลอยต่อไป

"ยูมะ" โคโตริกล่าวอีกครั้งซึ่งผลนั้นออกมาดั่งเดิม

"ยูมะ!" โคโตริลองกล่าวให้ดังขึ้น แต่ผลก็เป็นเช่นเดิม

"ยูมะ!!!!!!" เมื่อร่างบางมิสนใจนางจึงเข้าไปตะโกนให้ดังสุดเสียงข้างๆหู

"หืม?... โคโตริ? เจ้ามาเมื่อไรกัน?" ร่างบางของยูมะถามอย่างงงงวย

"ถ้าจะอาการหนัก หืม?" ในขณะที่โคโตริกำลังพูดอยู่นั้น สายตาของนางก็ได้สะดุดกับนิ้วของยูมะ

"ทำไมหรือโคโตริ?" ริโอะที่ดูอยู่นานก้าวเข้ามาร่วมวงสนทนา

"ยูมะ... กำลังมีความรัก ข้าเห็นด้ายแดงที่นิ้วนางด้านซ้ายของเขา!!!" โคโตริกล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย

"จะ จริงหรือ?!" ริโอะกล่าวอย่างตกใจแต่ดวงตาเป็นประกายแวววาว

"ยูมะกับใคร!!!???" สองสาวเข้าไปถามร่างบางด้วยความตื่นเต้น

"อะ เอ่อ... อะ แอสทรัลบะ บุตร เทพีแห่งปะ ปัญญา" ยูมะกล่าวอย่างติดอ่างด้วยความอายปนตกใจ

"ว่าอย่างไรนะ! บุตรแห่งเทพีอาเธน่าหรือ! นั้นอริของบิดาเรานะ!" ริโอะกล่าวอย่างไม่พอใจปนตกตลึง

"แล้วเขาได้ทำอะไรกับคอของเจ้าบ้างไหม?" โคโตริถามอย่างสงสัย

"อืม ก่อนจากกันเขาซุกใบหน้าของเขาไว้ที่คอของข้า..." ยูมะกล่าวเบาๆแต่ก็ดังพอที่สองเทพสาวจะได้ยิน

"ว่าอย่างไรนะ!!! ข้าจะฆ่าเจ้าบ้านั้น!!!" ริโอะกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว

"เหตุใดเจ้าจึงคิดที่จะฆ่าข้ากัน?" เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากด้านหลังทั้งสาม ทำให้สามเทพหันไปตามต้นเสียง โคโตริเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ริโอะหรี่ตามองด้วยความโกรธและไม่พอใจ ส่วนยูมะนั้นหน้าขึ้นสีขึ้นมาในทันที

"เหตุใดน่ะรึ! เพราะมารดาเจ้าและบิดาข้าเป็นอริต่อกัน! และเจ้ายังล่วงเกินพี่น้องของข้าอีก! จะมิให้ข้าฆ่าเจ้าได้อย่างไร! แถมเจ้ายังมีหน้ามาถึง ณ ที่แห่งนี้อีกรึ!!!" ริโอะกล่าวด้วยความโมโหร้าย

"ข้ามิได้มาหาเจ้า ข้ามาหายูมะ..." ร่างสูงกล่าวพลางมองไปที่ร่างบางของยูมะและยิ้มบางเล็กน้อย ทำให้ร่างบางหันหนีด้วยความเขิลอาย

"อืม เจ้ากับยูมะคงจะรู้จักกันได้มินาน แต่... ด้ายแดงที่เชื่อมเจ้าทั้งสองไว้ดูเหนียวแน่นเสียเหลือเกิน" โคโตริกล่าวออกมาด้วยความเผลอตัว ทำให้ทุกคนในที่นั้นต่างพากันมองที่นาง แอสทรัลมองนางอย่างสนใจในตอนแรก แต่ก็กลับมาเฉยเมยอีกครั้งเมื่อนึกขึ้นได้ว่านางคือธิดาเทพีแห่งความรักและความงามอโฟรไดทีจึงไม่แปลกที่จะรู้เรื่องพวกนี้ ส่วนริโอะนั้นมองราวกับว่า 'นี่มิใช่เวลาที่จะพูดเรื่องเช่นนี้' ส่วนยูมะนั้นหน้าแดงขึ้นด้วยความขะเขิล

"งั้นข้าขอตัวก่อน..." ร่างสูงของแอสทรัลกล่าวพลางหันหลังเตรียมเดินจากไปแต่...

"เดี๋ยวก่อนแอสทรัล!" ร่างบางของยูมะกล่าวพลางวิ่งไปคว้าข้อมือร่างสูงไว้

"หืม? เจ้ามีอะไรอยากจะพูดกับข้าหรือ?" แอสทรัลกล่าวถามพลางเชยคางของร่างบาง

"เจ้า!!!" ด้วยความโกรธริโอะจึงเดินเข้าไปใกล้ทั้งสองหมายที่จะสังหารร่างสูง

"ไม่เอาน่าริโอะ เราปล่อยให้ทั้งสองอยู่กันตามลำพังดีกว่า" โคโตริพลางลากริโอะที่กำลังโวยวายไปด้วย

"คะ คือ คือ ขะ ข้า..." ยูมะกล่าวอย่างติดอ่างเนื่องจากเขาอายเกินไปกว่าที่จะพูด

"...เจ้าอยากเจอข้าอีกครั้งหรือไม่?" ร่างสูงกล่าวถามพลางทำสีหน้ายียวน

"อืม..." ยูมะพยักหน้าด้วยความเขิลอาย

"ต่อจากนี้เป็นต้นไป... เราอาจจะต้องพบกับหนทางที่ยากรำบาก แต่ข้าจะทำทุกสิ่งอย่างเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันตลอดไป..." แอสทรัลกล่าวพลางจับที่ใบหน้าของยูมะและจูบที่หน้าผาก

"อืม..." ยูมะพยักหน้าพลางซุกใบหน้าไว้ที่อกของร่างสูง

"ข้ารักเจ้านะยูมะเป็นของข้านะ..." แอสทรัลกล่าวแล้วเชยคางยูมะขึ้นมาจุมพิตที่ริมฝีปากอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน

"ข้าก็รักเจ้าเช่นกัน... แอสทรัล และข้าจะเป็นของเจ้าตลอดไป..." ยูมะกล่าวเมื่อแยกจูบออก

หลังจากนั้นทั้งสองได้หาเวลาที่จะอยู่ร่วมกันมากขึ้น ซึ่งหนึ่งในเวลาที่ดีที่สุดที่ทั้งสองมีร่วมกันคือ...

"อะ แอสทรัลเจ้าจะพาข้าไปไหนกัน?" ร่างบางของยูมะที่ถูกปิดตาด้วยผ้าผืนหนาได้ถามคนรักของตน

"เดี๋ยวเจ้าก็รู้ยูมะ" ร่างสูงของแอสทรัลกระซิบข้างหูของยูมะ

"อะ อืม" ยูมะครางตอบด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ

"ถึงแล้วล่ะ" แอสทรัลกล่าวพลางนำผ้าที่ปิดตาคนรักของตนออก

"ว้าว!" เมื่อยูมะได้เปิดตาดูก็ร้องออกมาด้วยควสมตกตลึงกับภาพตรงหน้า

 เป็นภาพของเงาจันทร์และดวงดาวนับล้านเปล่งประกายประยิบประยับ และสะท้อนบนผิวน้ำในทะเลสาบขนาดใหญ่ ที่รายล้อมไปด้วยเหล่าดอกไม้นานาชนิดที่กำลังเบ่งบานส่งกลิ่นหอมอบอวนไปทั่วบริเวณ

"เจ้าชอบหรือไม่?" แอสทรัลส่วมกอดจากด้านหลังแล้ววางคางตนไว้ที่ไหล่บาง

"อืม ข้าชอบมาก! มันสวยงามและงดงาม" ยูมะกล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย

"ข้าดีใจที่เจ้าชอบ แต่เจ้ารู้ไหมว่าสิ่งใดที่สวยงามและงดงามยิ่งกว่า..." แอสทรัลกระซิบที่ข้างหูของยูมะ

"อะไรงั้นหรือ?" ยูมถามด้วยความสงสัย

"สิ่งที่สวยงามและงดงามยิ่งกว่าสถานที่แห่งนี้นั้นคือ... เจ้าไงล่ะ ยูมะ" แอสทรัลกระซิบที่ข้างหูของยูมะอีกครั้ง

"จะ เจ้าพูดบ้าอะไรน่ะ!" ยูมะรีบผละออกจากแอสทรัลในทันทีด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

"ข้ากล่าวความจริง เจ้างดงามกว่าสถานที่แห่งนี้..." แอสทรัลกล่าวพลางอุ่มร่างบางของยูมะขึ้นในท่าเจ้าสาวและเชยคางของยูมะขึ้น

"ยะ อย่าพูดแบบนั้นได้ไหม" ยูมะกล่าวพลางซุกใบหน้าไว้ที่อกแกร่งของร่างสูง เพื่อปกปิดใบหน้าที่แดงระเรื่อของตน

"หึๆ เจ้ารู้หรือไม่ ยามเมื่อใบหน้าของเจ้าแดง... มันน่ารักจนข้าทนไม่ไหว" แอสทรัลกล่าวในขณะที่เดินไปยังเตียงขนาดควีนไซต์ ที่ร่างสูงเศษขึ้นมา แล้ววางร่างบางลงบนเตียงนั้นพร้อมขึ้นคร่อม

"อะ แอสทรัล" ยูมะกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเทา

"มิเป็นไรหากเจ้ายังไม่พร้อม" แอสทรัลกล่าวพลางจุมพิตที่หน้าผากของร่างบาง แล้วล้มตัวลงนอนข้างคนรักของตนด้วความผิดหวังเล็กน้อย

"เจ้าอยากทำหรือ?" ยูมะนอนตะแคงข้างหันไปหาคนรักของตนด้วยใบหน้าที่ยังคงแดงระเรื่อ

"ถ้าเป็นไปได้ข้าก็อยากที่จะทำ แต่หากเจ้ายังไม่พร้อมข้าก็จะรอ..." แอสทรัลกล่าวแต่คำพูดเหล่านั้นก็หยุดไปเมื่อริมฝีบางทาบทับลงบนริมฝีปากหนา

"ข้ายังมิได้บอกเสียคำเดียวว่ายังไม่พร้อม" ยูมะทำแก้มป่องด้วยความไม่พอใจ

"งั้นข้ามิเกรงใจล่ะนะ" แอสทรัลกล่าวพลางขึ้นคร่อมร่างบางอีกครั้ง

"ดะ เดี๋ยวสิ!" คำพูดทั้งหมดได้หายไปเมื่อ....

(คิดต่อเองได้เลยค่ะ เดี๋ยวไรท์โดนแบน)
............
.........
......
....
...
..
.  
The End
***********
จบไปแล้วกับเรื่องนี้~ 
เรื่องต่อไปก็ยังเป็น yugioh zexal อยู่ค่ะ แต่เป็น 4P~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

72 ความคิดเห็น

  1. #43 Conako (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 22:52
    จบแบบเลยเหรอคะไรท์
    #43
    0
  2. #42 MiTsuNi_YuMe (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 22:32
    จบงี้...ก็ได้หรอ?!!!!
    #42
    0