คลังฟิคYuGiOh!ทุกภาค(คู่หลักAtem×Yugi)

ตอนที่ 15 : Yugioh ZEXAL รักของบุตรเทพีแห่งปัญญาและบุตรแห่งเทพสมุทร ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

  ณ พระราชวังใต้มหาสุทรขององค์เทพแห่งท้องทะเลโพไซดอน ร่างบางผิวสีออกแทน พร้อมด้วยดวงตาสีแดงทับทิบอันมีชีวิตชีวาที่ประดับอยู่บนใบหน้ารูปไข่ และเรือนผมสองสีน้ำเงินกรมและชมพูบานเย็นอันเป็นหนึ่งในบุตรแห่งโพไซดอน นามนั้นคือ 'ยูมะ' กำลังยิ้มกว้างด้วยความสุขที่จะได้ไปพบเพื่อนรักของตน 'โคโตริ' อันเป็นหนึ่งในธิดาเทพีแห่งความรักและความงามอโฟรไดทีบนยอดเขาโอริมปัส เนื่องจากพระบิดานั้นมีประชุม ตนและพี่ชายรวมถึงน้องสาวต่างมารดา 'เรียวกะ' หรือผู้คนต่างเรียกกันว่า 'ชาร์ค' และ 'ริโอะ' จึงอาสาตามไปด้วย เมื่อทั้งหมดมาถึงยังยอดเขาโอริมปัส...

"โคโตริ!" ร่างบางของยูมะตะโกนเรียกเพื่อนสาวและรีบวิ่งออกจากพี่น้องต่างมารดาด้วยความสุข

"สวัสดีจ้ะ ยูมะ ริโอะ ชาร์ค" โคโตริกล่าวพลางกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหาทั้งสาม

"สวัสดีเช่นกันจ้ะโคโตริ" ริโอะกล่าวพลางยิ้ม

"..." ชาร์คมิกล่าวอะไร เพียงแต่พยักหน้ารับเล็กน้อบ แล้วจึงเดินจากไปหาโพไซดอนผู้เป็นบิดา เพื่อเป็นดั่งตัวแทนของเหล่าพี่น้องทั้งหมด

"งั้นเราไปดูเครื่องบำรุงความงามของมารดาข้ากันดีรึไม่?" โคโตริกล่าวถามกับริโอะและยูมะ

"ดีสิ เจ้าว่าไหมยูมะ? เดี๋ยวเราทั้งสองจะแต่ให้เจ้างดงามเหมือนดั่งเทพีเลย" ริโอะกล่าวและหันมาหาพี่ชายต่างมารดาของตน

"เอ่อ ขะ ข้าขอตัวดีกว่า ไว้เจอกันในภายหลัง" ยูมะกล่าวด้วยหน้าซีดแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งจากไป

"เจ้าดูสิเขาคล้ายหญิง หากได้ลองแต่หญิงเสียครั้งหนึ่งจะต้องงดงามเป็นแน่" ริโอะกล่าวอย่างขำๆ

"ข้าเห็นด้วยๆ เจ้าคิดว่าสีแดงเลือดนกหรือแดงกุหลาบจะเหมาะแก่เขามากว่า" โคโตริถามพลางนึกคิด

"ข้าว่าแดงกุหลาบอยู่แล้ว แล้วเจ้า..." และอีกมากมายที่ทั้งสองคิดเกี่ยวกับสีของชุดหรือเครื่องแต่งหญิงต่างๆที่จะมอบให้แก่ยูมะ

อีกด้านหนึ่ง

"เหตุใดข้าจึงต้องทนเบื่อเช่นนี้บ่อยๆกัน" ร่างบางผิวแทนกล่าวพลางจ้องมองวิวทิวทัศน์ของยอดเขาโอริมปัสจากก้อนหินที่ตนนั่งอยู่

"หากเจ้าเบื่อ... เหตุใดจึงหยุดอยู่นิ่งให้ความเบื่อเข้าครอบนำเช่นนี้กัน?" เสียงทุ้มเรียบนิ่งดังขึ้นมาจากด้านหลังร่างบางจึงหันไป 

ดวงสีทับทิมอันกลมโตได้สบพบกับดวงตาสีทองอันคมกริบของร่างสูงคนหนึ่ง ซึ่งมีผิวสีซีดเผือกและเส้นผมสีขาวโดยรวมแล้วนั้นถือเป็นชายที่มีความสง่าหล่อเหลาคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ แต่ตอนนี้ร่างบางกลับไม่พอใจที่ถูกกล่าวเช่นนั้น เนื่องจากวาจาที่ได้กล่าวออกมาจากปากของร่างสูงนั้นราวกับว่ากำลังดูถูกเขาอยู่เป็นนัยๆ

"แล้วเจ้าเป็นใครกันจึงมีสิทธิมาพูดกับข้าเช่นนี้!" ร่างบางกล่าวพลางใช้นิวชี้ไปที่ร่างสูง

"ข้าคือบุตรเทพีแห่งปัญญาอาเธน่า มีนามว่า 'แอสทรัล' เจ้าคงเป็นบุตรแห่งเทพสมุทรใช่รึไม่" ร่างสูงกล่าวเสียงเรียบ

"เจ้ารู้ได้อย่างไร?" ร่างบางกล่าวอย่างสงสัย แล้วมองร่างสูงด้ายดวงตากลมโตอันเป็นประกายพลางเอียงคอไปด้านข้างอย่างน่ารัก จนร่างสูงหลุดยิ้มบางออกมาด้วยความเอ็นดู

"ข้าคือบุตรเทพีแห่งความรู้ก็ย่อมรู้อยู่แล้ว... รวมถึงตัวเจ้ามีกลิ่นทะเลอ่อนๆด้วย" ร่างสูงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบนิ่งดั่งเดิม ซึ่งทำให้ร่างบางหน้ามุ่ยลงทันทีด้วยความไม่พอใจเพราะราวกับว่าร่างสูงนั้นกำลังอวดฉลาดกับเขาอยู่

"เจ้าคงคิดว่าเจ้าฉลาดมากล่ะสินะ!" ยูมะกล่าวพลางยืนขึ้นแล้วท้าวสะเอวอย่างเกรี้ยวกราด โดยมิรู้ตัวเลยว่าตนได้ยืนอยู่ใกล้ขอบหินมากเพียงใด

"เจ้าควรหยุดขยับตัว ไม่เช่นนั้นเจ้าจะล่วง" ร่างสูงกล่าว

"ไม่ต้องมาชี้แนะชีวิตของข้า!" ร่างบางตะโกนด้วยความรำคราญแล้วขยับตัวมากยิ่งขึ้น ร่างสูงเริ่มมองร่างบางด้วยความกังวล

"งั้นเจ้าก็เชิญขยับตัวต่อไปเถิด แล้วอย่าคิดที่จะเดินเข้ามาหาข้าแม้แต่น้อย" ร่างสูงกล่าว

"ข้าบอกว่าอย่ามาชี้แนะชีวิตของข้าอย่างไรล่ะ!" ร่างบางกล่าวพลางหยุดขยับแล้วเดินเข้ามาหาร่างสูงจนในที่สุดก็มายื่นอยู่ตรงหน้าร่างสูง ทำให้ร่างสูงแอบลอบยิ้มบางๆอย่างเจ้าเล่ห์

"อย่ายื่นหน้าเจ้ามาใกล้หน้าข้า" ร่างสูงกล่าวหน้านิ่ง

"ข้าจะทำอะไรก็เรื่องข้อข้า! เจ้าอย่างมาชี้แนะ!" ร่างบางกล่าวพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ร่างสูง 

"เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังทำตามที่ข้าต้องการอยู่" ร่างสูงกล่าวพลางคว้าคางร่างบาง ทำให้ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันไม่ถึงคืบ

"จะ เจ้าหมายความว่าอย่างไร?" ร่างบางถามด้วยใบหน้าแดงดุจสีของกุหลาบแดง

"ข้ารู้ว่าเจ้าจะทำสิ่งที่ตรงข้ามกับที่ข้าพูด ดังนั้นเจ้าจึงทำตามที่ข้าต้องการ" ร่างสูงกล่าวพลางลูบกลีบปากล่างของร่างบางอย่างถือสิทธิ 

 ทำให้ใบหน้าของร่างบางที่หน้าแดงอยู่แล้วแดงขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ร่างบางจึงพยายามออกจากร่างสูง แต่ร่างสูงไหวตัวทันจึงใช้แขนข้างที่ยังว่างอยู่โอบรอบเอวบาง

"นะ นี้เจ้าคิดจะทำอะไรข้า" ร่างบางเริ่มพูดด้วยเสียงสั่น

"ขออภัย... ข้าเพียงแต่อยากดูเจ้าใกล้ๆเท่านั้น แต่เมื่อมาอยู่ใกล้เจ้าแล้ว... ข้ารู้สึกว่าตัวเจ้าน่าดึงดูดใจกว่าที่ข้าคิด" ร่างสูงกล่าวพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีทับทิม 

"งะ งั้นปล่อยข้าได้หรือยัง?" ร่างบางถามด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย

"งั้นเจ้าจะช่วยบอกนามของเจ้าได้รึไม่?" ร่างสูงถาม

"นามของข้าคือ ยูมะ" ร่างบางกล่าวอย่างขะเขิลด้วยที่ว่าร่างสูงนั้นยังมิปล่อยตน

"เช่นนั้น... ยูมะ... ไว้พบกันในภายหลัง" ร่างสูงกล่าวพร้อมปล่อยร่างบาง แต่ก่อนจะจากกันนั้นร่างสูงได้ก้มลงมาซุกไซร์ที่ซอกคอของร่างบางเพื่อตรีตรารอยแดงดุจกุหลาบไว้ทีคอระหง...

"นะ นี้เจ้า! อ่า~" ร่างบางร้องเสียงหลงด้วยความอาย แต่ในขณะเดียวกันนั้นกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

"มันจะทำให้เจ้าไม่ลืมข้า..." ร่างสูงกระซิบที่หูของร่างบางแล้วขบเบาๆที่ใบหูเล็กก่อนจะเดินจากไปโดยมิกล่าวสิ่งใดอีก

"วะ ไว้เจอกันในภายหลัง อะ แอสทรัล" ร่างบางพูดเบาด้วยความเขิลอาย แต่หารู้ไม่ว่าตนนั้นมีรอยแดงที่คอ

...............
...........
........
......
....
...
..
.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

72 ความคิดเห็น

  1. #41 Thanhapornไง จะใครลร่าาาา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:05
    อ-เชี*ย!!! ตรูชิบคู่นี้!!!
    #41
    0
  2. #40 Conako (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:55
    แค่นี้หรอคะไรท์!!! มันจะมีต่อใช่ไหมคะ
    #40
    0