คู่กัด [ดิวอ้น,เต้กั้ง]

ตอนที่ 4 : Chapter 3 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ก.พ. 58

Chapter 3

[Tae]

หลังจากที่อ้นเรียนเสร็จ มันโทรหาผม แล้วเล่าให้ฟังว่า รอบนี้มันชคดีที่ไม่ได้นั่งข้างดิว พอดีมันเจอไอตูมตาม เพื่อนสนิทของอีกคน เลยขอไปนั่งด้วย จึงหนีไอดิวได้ ผมได้แต่ขำกะท่าทีของมัน อะไรจะรังเกียจดิวขนาดนั้น

จากนั้นผมก็เล่าเรื่องของผมที่เกิดขึ้นที่ร้านซุปเปอร์ให้มันฟัง แล้วอ้นพูดขึ้นมาว่า

[555 สมน้ำหน้า อยากกวนเขาดีนัก]

อ้น เมิงอยู่ข้างใครกันแน่วะ เป็นเพื่อนกันซะป่าว สมน้ำหน้ากุอีก

[กุไม่เข้าข้างใครว่ะ ก็เมิงไปยั่วโมโหเขานิ ถ้าเป็นกุ กุก็ทำ]

เห็นหน้าตาใสๆแบบนี้ ไม่คิดว่าน้องเขาจะเล่นแรงนะเนี่ย 555”

[เมิงต้องเจอแบบนี้แหละเต้ จะได้ไม่ต้องยั่วโมโหเขาบ่อยๆ]

ไม่ว่ะ กุแกล้งเขาแล้วสนุกดี เขาจะทำไรกุ กุก็ไม่สะทกสะท้านหรอก

[แล้วแต่เมิงละกาน กุวางสายละ บาย]

เออ บายๆ

 

                หลังจากผมคุยโทรศัพท์กับอ้นเสร็จ ผมก็เข้าครัวเลยทันที ปกติผมเป็นคนทำอาหารเอง กินเองคับ มีความสุขดี บอกเลยอร่อยด้วยนะ อ้นเคยกินฝีมือผมด้วย มันยังบอกว่าอร่อยเลย

.

.

ในขณะที่ผมกำลังเตรียมของอยู่นั้น ก็มีเสียง

ก๊อกๆๆๆ

(ใครมาหาหว่า) ผมคิดในใจ

ผมเดินไปดูที่ตาแมว ปรากฏว่าเป็น น้องกั้งมาหาผมที่ห้อง มาหาทำไมเนี่ย ผมจึงเปิดประตูให้เขา

มีไรผมถามเขา อ้าวมีคนมาด้วยแฮะ สงสัยจะเป็นเพื่อนของเขา

เอ่อ…”

หือ มีไร ผมถามเขาอีกครั้งเห็นเขาอ้ำอึ้งอยู่

เอ่อผม

ผมอะไร

กั้งๆ บอกพี่เขาไปสิเพื่อนเขาสะกิดเรียก

มีไรว่ามา

เอ่อ ผมขอโทษ

หือ ขอโทษเรื่องอะไร

เอ่อพี่ๆ ขอเข้าไปคุยในห้องพี่ได้ไหมเพื่อนเขาคุยกับผม

เอ้าเชิญๆ

                ผมพาเขาไปนั่งที่โซฟาในห้อง แล้วเปิดประเด็นอีกครั้ง

น้องมาขอโทษพี่เรื่องอะไร

เรื่องที่ผมราดน้ำเย็นใส่พี่ ผมขอโทษนะ

อ่อ ไม่เป็นไรหรอก พี่เองก็ขอโทษน้องเหมือนกันที่กวนโมโหน้อง

ไม่เป็นไรคับ ที่ว่าหายกันเนอะ ^^” น้องเขาเริ่มยิ้มขึ้นมาละ

โอเคๆ เจ๊ากันๆ แต่พี่ไม่คิดเลยว่าน้องจะเล่นแรงนะเนี่ย 555”

ก็พี่ยั่วโมโหผมก่อนอะ ผมเลยจำเป็นต้องทำ

ก็น้องน่าแกล้งนินา 555”

พี่!!!”

โอเคๆ พี่พยายามจะไม่แกล้งน้องละ พี่ชื่อเต้นะ แล้วเราสองคนชื่อไร

รู้อยู่แล้วนิ ถามทำไม

ถามเป็นพิธีไง พี่แนะนำตัวแล้ว บอกชื่อกันซะบ้าง จะเป็นไรไป

เชอะ

ผมชื่ออาเมน แล้วคนนี้ชื่อกั้ง ปี1 คณะนิเทศน์คับ เพื่อนเขาแนะนำตัว สงสัยคงไม่อยากให้เราทะเลาะกันมั้ง

อาเมน จะไปบอกเขาทำไม

เดี๋ยวเมิงกับพี่เขาทะเลาะกันอีก กุเลยตัดบทไว้ก่อน

พี่ปี3 เป็นรุ่นพี่คณะพวกน้องๆแหละ

จิงหรอคับ หยั่งงี้ก็ให้พี่ติวได้สิ

พี่ไม่เก่งขนาดนั้นหรอก 555 งั้นเดี๋ยวพี่ไปทำกับข้าวก่อนนะ กินด้วยกันไหม

ปกติพี่ทำกับข้าวกินเองหรอ?

ใช่ๆ พี่ชอบทำกินเอง กินเองทำเองมีความสุขดี

อ่อคับๆ กั้งๆไหนๆก็มาแล้วกินที่นี่เลยดีไหม

ไม่เอาว่ะ ไม่รู้จะกินได้รึป่าว ไปหากินข้างนอกดีกว่าเมิง

อ้าวน้องดูถูกพี่หรอ บอกเลยว่าอร่อยนะ

คนหน้าโหดอย่างพี่ ทำอาหารไม่อร่อยหรอก

แล้วแต่น้องละกาน พี่ก็กลัวว่า หน้าตาและนิสัยลูกคุณหนูแบบน้อง จะกินอาหารง่ายๆไม่ได้หรอก

นี่พี่ ผมไม่ใช่ลูกคุณหนูนะ

เนี่ยลูกคุณหนูชัดๆ

ลูกคุณหนูยังไงบอกมานะ

ก็ไม่รุสินะ

นี่พี่!!! พี่กวนผมอีกแล้วนะ

กั้งๆ ใจเย็นๆ อย่าทะเลาะกันเลย

เชอะ…”

แล้วจะเอายังไง ตกลงจะกินที่นี่มั้ย

เมิงเอายังไงกั้ง?

กุจะกินที่นี่แหละ จะได้ไม่มีคนมาดูถูกกุว่าเป็นคุณหนู กินยากอยู่ยากเขาเปรยตามองผม

ตกลงกินที่นี่นะ

ครับ/เอออาเมน/กั้ง

วันนี้พี่ทำผัดกะเพราหมูสับ กินกันได้ใช่ไหม?

กินได้คับอาเมนตอบผม

แล้วน้องล่ะ กินได้ไหม

กินได้ๆ

โอเคๆ นึกว่าคุณหนูอย่างน้องจะกินไม่ได้ซะแล้ว 555”

พี่!!! ผมบอกแล้วไงว่าอย่าดูถูกผม

โอเคๆไม่กวนละ ไปทำอาหารดีกว่า

 

                ผมที่กำลังจะไปห้องครัวอยู่นั้น อาเมนก็พูดกับกั้ง

กั้งๆ เราไปช่วยพี่เต้เตรียมครัวดีกว่าไหม

อย่าเลยเมิง ปล่อยเขาทำคนเดียวไปเหอะ อยากอวดเก่งดีนัก

นี่เรามากินห้องเขานะกั้ง ไปช่วยเขาหน่อยจะเป็นไร

ที่จริงกุก็ไม่อยากกินห้องเขาหรอก

ไม่เป็นไรหรอกน้องอาเมน ขืนให้น้องกั้งมาช่วย พี่กลัวจะกินไม่ได้น่ะสิ

พี่หมายความว่าไง?

คุณหนูอย่างกั้ง ทำอาหารไม่เป็นหรอก

พี่ดูถูกผมอีกแล้วนะ!!!”

ไม่ได้ดูถูก พี่กลัวอาหารกินไม่ได้ตะหาก เลยไม่อยากให้ช่วย

ได้!!! ในเมื่อพี่ดูถูกผม ผมก็จะพิสูจน์ให้ดู

กั้งๆ กั้งจะทำอะไร?

กุจะเข้าครัวกะพี่เขาน่ะสิ เมิงไม่ต้องช่วยนะอาเมน

แล้วเมิงเคยเข้าครัวหรอกั้ง?

ไม่เคย

แล้วเมิงจะไหวหรอกั้ง

ไม่รู้ล่ะ กุไม่ชอบให้ใครมาดูถูกกุ

เห้อ เมิงนิน้า แล้วแต่เมิงละกาน

งั้นตามมาสิผมเรียกเขา ลังจากเขาคุยกับเพื่อนเสร็จ

 

[Kang]

          ผมเดินตามพี่เขาไปในห้องครัว

แล้วจะให้ผมทำอะไร

เด็ดผักใส่จานนี้ละกาน ทำได้ใช่ไหม

ง่ายจะตาย

งั้นลงมือเลย

แล้วพี่ทำอะไร ไม่ช่วยกันหรอ

พี่ก็สับหมูไง

อ้อ นึกว่าจะอู้ผมพูดเบาๆ

พี่ได้ยินนะ

เชอะ

 

                ผมลงมือเด็ดผัก แต่ทำไมเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างนี้ล่ะ แล้วช่วงที่ผมกำลังงงอยู่นั้น พี่เขาก็...

ไหนบอกว่าทำเป็นไง

นึกว่ามันง่ายๆนิ

เอ้า ดูซะเขาสอนผม ผมก็ทำตามเขา

เด็ดผักแค่นี้ ทำเป็นอวด

หึๆๆๆ ผมเกลียดเสียงนี้ชะมัด

                ระหว่างที่ผมกำลังเด็ดผัก อาเมนก็เดินมาหาผมด้วยท่าทางเร่งรีบ

กั้งๆ กุไปก่อนนะ พอดีมีงานเข้า

งานอะไรวะ

เดี๋ยวกุเล่าให้ฟัง กุไปนะ บายแล้วอาเมนก็ออกห้องไปอย่างรวดเร็ว

เห้ยๆ อาเมน

.

.

ปัง(เสียงประตูปิดลง)

แล้วน้องเอาไง เพื่อนน้องไม่อยู่แล้ว จะกินข้าวที่นี่ หรือจะกลับห้อง

เอ่อผม…”

พี่ว่าพี่รู้คำตอบแล้วล่ะ น้องคงไม่อยากอยู่กับพี่หรอก กลับห้องน้องไปเหอะเดี๋ยวพี่เอาข้าวไปให้

แต่ผมยังช่วยพี่ทำกับข้าวยังไม่เสร็จเลยนะคับ

ไม่เป็นไรพี่เข้าใจ น้องเกลียดพี่จะตาย น้องกลับไปรอที่ห้องน้องเหอะ เดี๋ยวเอาข้าวไปให้พี่เขาลงมือทำกับข้าวต่อ

...

...

ผมไม่ได้เกลียดพี่

หือ…”

ผมไม่ได้เกลียดพี่ซะหน่อย ผมแค่หมั่นไส้พี่ ที่เอาแต่กวนผม

“…”

ที่จริงถ้าพี่ไม่กวนผม ผมว่าพี่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนะพี่เขายิ้มขึ้นมาละ

ตกลงจะทำกับข้าวต่อสินะ

คับ พี่เต้ ^^”

เรียกชื่อพี่ได้แล้วหรอน้องกั้ง

...ผมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

 

                แล้วพวกผมก็ลงมือทำอาหารกันต่อ ผมหันไปเห็นพี่เขากำลังสับหมูอยู่ท่าทางสนุกแฮะ ขอลองทำบ้างดีกว่า

นี่พี่เต้

หือ

ขอผมสับหมูบ้างดิ

อย่าดีกว่าน้อง มันอันตรายนะ

ไม่เป็นไรคับ กั้งอยากลอง

แล้วแต่ละกานระวังด้วยนะ

ขอบคุณคับ

                ผมก็สับหมูตามที่ผมได้เห็นพี่เต้ทำ เริ่มจากช้าๆก่อน แล้วเร็วขึ้นเรื่อยๆจน

โอ๊ยผมโดนมีดบาด T-T เลือดออกเต็มเลย

นั่นไงได้แผลจนได้ ไปล้างแผลก่อน

                พี่เขาพาผมไปที่อ่างล้างมือ แล้วเปิดน้ำล้างแผลผม จากนั้นก็พาผมไปที่โซฟาในห้อง

นั่งรอตรงนี้นะ เดี๋ยวพี่ไปเอายาทำแผลแปป

คับ

                พี่เต้เดินไปเอายาทำแผลมา แล้วกำลังจะทำแผลให้ผม ผมเลยขัดขึ้นมาก่อน

พี่เต้ๆ เดี๋ยวผมทำแผลเองก็ได้ แผลแค่นี้เอง

พี่ทำให้ดีกว่า แปปเดียวเอง ไม่เจ็บหรอก

ก็ได้คับ เบาๆนะ

โอเค

                พี่เต้ลงมือทำแผลให้ผมด้วยการใช้แอลกอฮอลล์เช็ดก่อน แล้วใส่ยา จากนั้นก็ปิดพลาสเตอร์ถือว่าเป็นอันเสร็จเรียบร้อย ไม่เจ็บเลยแฮะ เห็นหน้าดุๆแบบนี้ มือเบาเหมือนกันนะเนี่ย

อะ เสร็จแล้ว

ขอบคุณคับ

นั่งรอตรงนี้แหละ ที่เหลือพี่จัดการต่อเอง ดูทีวีไปก่อนก็ได้นะ

โอเคคับ

                ผมมองสำรวจห้องพี่เต้ เป็นห้องที่เรียบง่ายดี ผมมองไปรอบๆแล้วไปสะดุดกับแหวนวงหนึ่ง ซึ่งเป็นลายหัวกระโหลก น่าสนใจจัง ผมเลยหยิบแหวนวงนี้แล้วไปถามพี่เต้

แหวนพี่ของพี่หรอ ลายมันสวยดีอะ

ใช่ๆ เพิ่งซื้อมาไม่นานอะ

อ่อคับๆ

อยากได้หรอ พี่ให้ก็ได้นะ

ไม่เป็นไรคับ ผมแค่ถามเฉยๆ

เอาไปเหอะน้อง ปกติพี่ก็ไม่ได้ใส่มันอยู่ละ

ขอบคุณคับ ^^”

                ผมนั่งรอไปสักพัก อาหารก็มาเสิร์ฟ

อาหารมาแล้วค้าบบบบบ

ขอบคุณคับผมกำลังจะลงมือทานข้าว แต่แปลกใจที่

พี่ไม่กินข้าวด้วยกันหรอ

พี่ไปกินข้าวที่ครัวดีกว่า พี่คิดว่าน้องกินข้าวคนเดียวน่าจะสบายใจกว่า

พี่นี่ก็คิดมากนะ ผมม่ได้รังเกียจพี่ซะหน่อย มาๆ มานั่งด้วยกัน

โอเคๆ ได้คับๆพี่เขาเดินไปเอาจานข้าวของตัวเอง

เป็นไง อร่อยมั้ยพี่เขาถามผม หลังจากที่ผมตักข้าวเข้าปากตัวเอง

ก็งั้นๆแหละพอทานได้(ที่จริงอร่อยมาก แต่ไม่อยากบอก)

โอเค นึกว่าไม่ถูกปากซะแล้ว

...

...

.

.

หลังจากพวกผมนั่งกินข้าวเสร็จ พี่เต้ก็เก็บจานของผมกับพี่เขาไปล้าง

พี่ๆเดี๋ยวผมช่วยล้างเอง

ล้างจานเป็นด้วยหรอ?

ล้างเป็นสิคับ ผมไม่ใช่คุณหนูนะ

ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ล้างเอง

ผมช่วยๆ จะได้เสร็จเร็วๆผมดึงจานที่พี่เขาถืออยู่ส่วนหนึ่งออกมา

ไม่เป็นไร พี่ล้างเองพี่เขาแย่งจานกลับไป

บอกแล้วไงๆ ให้ผมช่วยเรายื้อแย่งจานกันไปมาจน

.

.

ตุบ...

                พวกเราสองคนล้มลงกับพื้น โดยผมนอนทับตัวพี่เขาอยู่ (จานหล่นไปอีกทาง ดีนะไม่แตก) หน้าเราสองคนห่างกันไม่มาก เราสบตากันสักพัก จนผมเรียกสติได้ จึงลุกออกจากตัวพี่เต้

-//////-

เอ่อ…”

พี่ขอโทษ

ไม่เป็นไรคับ

เดี๋ยวพี่ล้างเองละกาน น้องกลับห้องของน้องเหอะ

ก็ได้คับ

...พี่เต้เดินไปเก็บจานที่ตกอยู่ไปล้าง ก่อนที่ผมออกจากห้อง ผมก็พูดขึ้นมาว่า

พี่เต้รู้ไหม ถ้าพี่เต้ลดความกวนๆลง พี่ก็เป็นผู้ชายที่อบอุ่นเหมือนกันนะ

“^^” พี่เขาไม่ตอบอะไรกลับมา ได้แต่ยิ้มให้ผม

ผมกลับก่อนนะคับ

โอเค เจอกันๆผมเดินออกจากห้องด้วยรอยยิ้ม พลางนึกถึงพี่เต้ ถ้าพี่เต้ลดความกวนลง แล้วมองด้านอื่นๆของพี่เต้ที่ผมเห็นวันนี้ ผมว่าพี่เขาก็น่ารักเหมือนกันนะ ทำอาหารก็เก่ง เอาใจใส่ดูแลคนอื่นเสมอ ถ้าเป็นผู้หญิงละก็ ผมคงจีบแล้วล่ะ

 

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคน ตอนนี้เป็นไงบ้าง ติชมได้ตลอดนะ

ตอนนี้ไรท์ขอยกให้เต้กั้งเต็มๆเลยละกาน เหมือนพี่เต้กั้งจะดีกันแล้ว(มั้ง)

ชอบไม่ชอบตรงไหน บอกได้เสมอนะ รักรีดเดอร์ทุกคนนะ ^^

 

               

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #18 โรงงานผลิตแมว ~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 10:03
    เล่นตัวเหมือนพี่อ้นหน่อยกั้ง555555
    #18
    0
  2. #12 Cin Love (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:11
    ตอนหน้าขอดิวอ้นบ้างน้าาาาาา
    #12
    0
  3. #11 เต้กั้ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:15
    กั้งอย่าเพิ่งรักสิลูก เล่นตัวไว้ก่อน 5555
    #11
    0
  4. #10 เต้กั้ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:41
    กั้งสู้ๆ ไมค่อยลำเอียงเลยนะนี้ 5555
    #10
    0