ข้าวใหม่ ปลามัน

ตอนที่ 2 : บทที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 ก.ย. 52

/>

2

พัดชากำลังยืนสำรวจกับสวนย่อมหน้าเรือนหอของเธอ เธอไม่ค่อยพอใจกับการจัดสวนของบ้านใหม่หลังนี้นัก เธออยากให้บ้านของเธอดูร่มรื่นกว่านี้ ฉะนั้น เธอจึงเริ่มลงมือออกแบบสวนย่อมเสียใหม่พร้อมกับจดรายการต้นไม้ที่เธอต้องการ

เมียจ๋า

สามีสุดที่รักอ้อนเสียงหวานพร้อมกับสวมกอดเธอจากด้านหลัง ทำให้หญิงสาวสะดุ้งตกใจ

พี่วินท์ ปล่อยนะ อายเขา เธอพูดเสียงค่อยพร้อมกับแกะมือหนานั้นออกอย่างเขินอาย

อายใคร แต่งงานกันแล้ว

บ้า ปล่อยเลยนะ

ปล่อยก็โง่แล้ว มาหอมทีสิ เขาพูดพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทำให้หญิงสาวต้องรีบเบี่ยงหน้าหลบเพราะเขินเหลือเกิน ทั้งๆ ที่แต่งงานแล้ว การที่สามีจะหอมแก้มภรรยา มันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร แต่สำหรับพัดชาแล้ว เธอก็ยังไม่คุ้นอยู่ดี

อิตาบ้า ปล่อยน้า

ไหนๆ อะไรติดแก้ม ไหนดูสิ ให้พี่ดูสิ

พี่วินท์

ยังไม่ทันที่อัครวินท์จะได้หอมแก้มภรรยาให้ชื่นใจ เสียงกระแหมของใครบางคนก็ดังขึ้น ทำเอาคู่รักต่างหยุดนิ่ง

น่ารักกันจังเลยนะคะ คู่ข้าวใหม่ปลามันเนี่ย

หญิงวัยกลางคนกล่าวขึ้นพร้อมกับยิ้มกว้าง เธอเป็นเพื่อนข้างบ้านที่กำลังจะเข้ามาทำความรู้จักกับทั้งคู่ แต่เผอิญมาผิดเวลาไปหน่อย ทำเอาทั้งคู่ต่างเขินไม่รู้จะทำตัวอย่างไร

ป้าชื่อสมรนะคะ เรียกว่าป้าหมอนก็ได้ อยู่บ้านข้างๆ นี่เอง เห็นว่าเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ก็เลยแวะเข้ามาทักทายนิดหน่อย ไม่ได้ตั้งใจจะมาขัดจังหวะหนุ่มสาว

เธอพูดพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่มหน้าตามีเล่ห์นัย  ทำให้พัดชาได้แต่ยิ้มแหย่งๆ ให้ ก่อนจะหันไปสบตากับสามีอย่างเขินๆ

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ หนูชื่อพัดชาค่ะ แล้วนี่ก็สามีหนู พี่วินท์ค่ะ

ครับๆ เออ...พัด พอดี พี่เปิดน้ำหลังบ้านทิ้งไว้อ่ะ เดี๋ยวพี่ไปปิดน้ำก่อนนะชายหนุ่มกล่าวอย่างเก้อเขิน ก่อนจะหันไปหาป้ากขค. ขอตัวก่อนนะครับ

ผมสั้นที่ถูกม้วนโรล ใบหน้าที่เริ่มมีผลพวงแห่งกาลเวลาบวกกับรูปร่างท้วมสมบูรณ์ของป้าหมอนทำให้วินท์จินตการถึงตอนป้าแกสาวๆ ไม่ออกเลย

จ้าๆ ตามสบาย หญิงวัยกลางคนยังคงยิ้มกว้าง เออนี่หนูพัดชา ป้าทำแกงมาฝาก

ค่ะๆ ขอบคุณค่ะ พอดีเลย พัดชาทำอาหารไม่เป็นซะด้วย

ว้าย ได้ไงล่ะลูก เป็นลูกผู้หญิงเนี่ย เสน่ห์ปลายจวักนี่ต้องมาเป็นที่หนึ่งเลยนะลูก เคยได้ยินรึเปล่าลูก เสน่ห์ปลายจวัก ผัวรักผัวหลง นี่...ป้านะ เชื่อสนิทใจเลย ลุงศักดิ์สามีป้านะ เจ้าชูหัวงูที่หนึ่งเลยนะ แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาตายรัง เพราะอะไรลูก เพราะติดใจเสน่ห์ปลายจวักป้านี่แหละ จะเพราะอะไรอีก...

เป็นอันว่า พัดชาต้องยืนคุยกับป้าหมอนแก้เขินไป ป้าหมอนก็ช่างเจรจาเหลือเกิน พูดนั่นพูดนี้ได้สารพัด วินท์คอยชำเลืองแอบมองจากหลังจากหลังบ้านว่าเมื่อไหร่ป้าหมอนจะกลับบ้านเสียที ว่าพลางก็อดนึกหงุดหงิดไม่ได้ ถ้าป้าหมอนไม่เข้ามาขัดเสียก่อนนะ ยัยลูกแมวน้อยอย่างเธอคงไม่มีทางพ้นมือราชสีห์อย่างเขาไปได้หรอก

ค่ำคืนแรกของการอยู่ร่วมกันทำให้ทั้งสองต่างทำตัวไม่ถูก พัดชานั่งดูละครหลังข่าวตามปกติอย่างที่เคยทำทุกวัน หากแต่วันนี้ทำไม่เธอดูไม่รู้เรื่องเลย ทั้งๆ ที่วันนี้เป็นฉากสำคัญเสียด้วย เสียงที่เธอได้ยินมีแต่เสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของสามี เขาอาบน้ำปะแป้งซะตัวหอมฟุ้ง ก่อนจะเดินมาลงข้างๆ ภรรยาคนสวย

ชายหนุ่มไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ทั้งๆ ที่คืนนี้จะต้องเผด็จศึกภรรยาให้ได้ เขาเริ่มกระสับกระส่ายอยู่ไม่สุขจนภรรยาของเขาเริ่มสังเกตได้

เป็นอะไรพี่วินท์ หญิงสาวถามขึ้น

เปล่าๆ โฆษณาละ ไหนเปลี่ยนช่องสิ เขาว่าพลางใช้รีโมทคอนโทลกดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ มันแปลกๆ ว่าไหม พี่ไม่ค่อยคุ้นที่เท่าไหร่ เตียงก็ใหม่ อะไรๆ ก็ใหม่

อืม นั่นสิ

ไม่น่าเชื่อเลยนะว่า เราจะได้มาอยู่ด้วยกันอย่างนี้ ชายหนุ่มเริ่มรุกมากขึ้น ตาเขาสบตาเธอ มือหนาสัมผัสมือมือนุ่มพร้อมกับดึงมือนั้นมาจูบลงกลางฝ่ามือแล้วเลื่อนให้มือนุ่มนั้นมาสัมผัสกับหน้าของตน ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะบรรจงจูบอย่างอ่อนโยนและแผ่วเบา

ชายหนุ่มค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างช้าๆ ตายังคงสบตาเธอไว้อยู่ ซาบซึ้งอยู่กับห้วงแห่งความรู้สึกและความอ่อนหวานของหญิงผู้เป็นที่รัก

หญิงสาวหลบตาเพราะความเขินอาย หัวใจเธอเต้นตูมตามตระหนักถึงสิ่งจะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้นี้

ชายหนุ่มจับคางน้อยๆ นั่นอย่างเบามือก่อนบรรจงจูบลงที่ริมฝีปากบางนั่นอีกครั้ง ร่างแข็งแรงโน้มตัวเข้าหาเธอมากขึ้นพาร่างบางนั้นนอนลงกับพื้นเตียงนุ่มๆ จนเธอเองไม่ทันรู้สึกตัว รู้สึกตัวอีกที ร่างแข็งแรงนั้นก็อยู่บนร่างบางของตนเสียแล้ว

ต่อให้คืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น เธอก็ไม่มีวันรอดจากไอ้เสือร้ายอย่างเขาไปได้แน่ๆ...

 

เสียงโทรศัพท์ตอนเช้าปลุกให้ทั้งคู่ตื่นขึ้น เมื่อเห็นเบอร์โทรเข้า พัดชาก็ถึงกลับตาเบิกกว้าง ร่างบางลุกขึ้นจากเตียง ออกจากอ้อมแขนที่กอดเธอไว้ทั้งคืน เธอเสยผมยาวปกหน้าขึ้นก่อนจะเดินออกไปที่ระเบียงเพราะไม่อยากให้สามีต้องตื่นขึ้นมาตาม

ค่ะ แม่

หญิงสาวกล่าวรับสาย แม่ของเธอคงจะคิดถึงเธอมากจึงโทรมาหาเธอตั้งแต่เช้าอย่างนี้ เธอคุยกับแม่ไปก็พลางสังเกตเพื่อนบ้านอีกหลังออกมาตักบาตรพระ

หญิงชราร่างเล็กกำลังตักข้าวสวยขาวๆ ลงในบาตรพระก่อนจะหยิบถุงแกงใส่ลงไปตาม เด็กชายตัวน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ทำตามแบบที่หญิงชราสอน ทั้งคู่ถวายดอกไม้ก่อนจะก้มรับพร

ความอบอุ่นเกิดขึ้นในใจเธอโดยประหลาด คงเป็นเพราะเสียงที่อ่อนโยนของแม่ที่กำลังพูดกับเธอด้วยกระมังที่ทำให้เธอรู้สึกเช่นนี้

แม่ของเธอถามไถ่เธอสารพัด ยิ่งกว่าตอนก่อนเธอจะแต่งงานเสียอีก โดยเฉพาะเรื่องการครัว ยิ่งเป็นห่วงเธอนัก ด้วยเพราะรู้ดีว่าลูกสาวเข้าครัวไม่เป็น

วันนี้เป็นวันแรกที่อัครวินท์จะไปทำงานหลังจากหยุดงานมาหลายวัน เขาทำงานให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่ดูแลเรื่องสัญญาสำคัญๆ  วันนี้จึงเป็นวันแรกที่ภรรยาจะพิสูจน์ถึงความเป็นศรีภรรยา

พัดชาเริ่มต้นทำอาหารมื้อแรกหลังจากการกินอาหารนอกบ้านกับแกงที่ป้าหมอนทำมาให้ ไข่ดาวขอบไหม้ข้างในไม่สุกคือจุดเริ่มต้นที่ดีพอสมควรสำหรับแม่ครัวมือใหม่อย่างเธอ

น่ากินจัง

น่าแปลกที่คำชมซึ่งขัดจากความเป็นจริงทำให้อีกฝ่ายที่ได้ยินดีใจนัก

 ขอกาแฟด้วยนะจ๊ะเมียจ๋า

หญิงสาวยิ้มรับก่อนจะวิ่งเข้าครัวอีกครั้ง ตักทุกอย่างในอัตราส่วนสอง สอง สอง ก่อนกดน้ำร้อน เท่านี้กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟก็ลอยไปเตะจมูกสามีสุดที่รักแล้ว

ทุกอย่างในวันแรกเริ่มต้นด้วยดีสำหรับหน้าที่ภรรยาป้ายแดง พัดชาจุ๊บแก้มสามีหนึ่งครั้งก่อนเขาจะขับรถญี่ปุ่นออกไปทำงาน

กระนั้นเธอก็ยังคงโบกมือให้เขาอยู่หน้าบ้าน ใจหายพิกลที่ไม่มีเขาอยู่เคียงข้าง ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้เลย

ทั้งวันกับการอยู่บ้านคนเดียว พัดชาใช้เวลาไปกับการจัดบ้านใหม่ พลางสำรวจบริเวณบ้านโดยรอบ บ้านชั้นเดียวสไตล์โมเดิลกินพื้นที่กว้างตามอย่างที่สามีเธอชอบ หน้าบ้านมีสวนเล็กๆ ที่เธอไม่ค่อยพอใจ ทุกอย่างยังดูใหม่และสะอาดตา จนกระทั่งกลิ่นหอมโดยประหลาดของบ้านข้างๆ ก็ิ่นหอมโดยประหลาดของบ้านข้างๆ ก้งที่เธอชอบนักหนา

ต้องเดินไปชะเง้อหน้ามองหาที่มาของกลิ่นหอมนี้

ลอยมาเตะจมูกของเธอให้เธอต้องเดินไปชะเง้อหน้ามองหาที่มาของกลิ่นหอมนี้

หญิงชราเพื่อนบ้างกำลังทำสิ่งหนึ่งที่เธอชอบนักหนา

...กล้วยบวชชี...

หญิงชราตักชิมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปิดแก็ส พัดชากลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ กลิ่นหอมเหลือเกิน

ทำอย่างไรเธอถึงจะได้กินกล้วยบวชชีนั่น หญิงสาวคิดวางแผนประกอบกับการจ้องหม้อราวกลับว่าสั่งให้มันลอยมาหาเธอได้

มองไรอ่ะ

เสียงเล็กๆ ถามขึ้น ทำให้หยิงสาวสะดุ้งพลางมองหาที่มาของเสียง

เด็กชายตัวน้อยยืนมองเธออีกฝั่งหนึ่งของกำแพง หน้าตาไม่ค่อยเป็นมิตรนัก มือเล็กๆนั่นกอดอกอย่างภูมิฐานก่อนเดินเข้ามาหาเธอ

คิดจะขโมยกล้วยล่ะสิท่า

หา !” หญิงสาวอ้ำอึ้ง นี่เธอคิดดังขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันเหรอคิดจะขโมยกล้วย

อยากกินก็บอก

สายตาที่เชือดเชือนปะทะกัน ถ้าไม่เห็นกับตาใครจะมาเชื่อว่า หญิงสาวอายุยี่สิบสามจะมาทะเลาะกับเด็กเจ็ดขวบเรื่องกล้วยบวชชี

ตะวัน ทำตัวไม่น่ารักเลยเสียงของหญิงชราเอ่ยขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกมาจากครัว รอยยิ้มที่ส่งให้พัดชาอย่างอารีทำให้หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้

สวัสดีค่ะ หนูชื่อพัดชานะคะ เพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่ค่ะ

หญิงชรารับไว้ จ้า เรียกฉันว่าคุณยายละอองก็ได้ นี่คงเพิ่งแต่งงานกันล่ะสิท่า

อ๋อ ค่ะๆ เพิ่งแต่ง

แล้วสามีไปไหนซะล่ะ

ไปทำงานน่ะคะ เย็นๆ ถึงจะกลับ

ดีๆ ตะวัน ไหว้น้าพัดชารึยังลูก หญิงชราหันไปกล่าวกับหลานชาย ทำให้เด็กชายตัวน้อยต้องยกมือขึ้นไหว้อย่างไม่ค่อยเต็มใจนะ ดื้อเหลือเกิน เดี๋ยวจะเปิดเทอมแล้ว ไม่มีโอกาสได้มาเล่นสนุกเหมือนเดิมแล้วนะ

เด็กชายตัวน้อยหันมาค้อนหน้า

ปิดเทอมก็ไม่ได้เล่นสนุกอะไรสักหน่อย อยู่แต่บ้านทั้งวันน่าเบื่อจะตาย

หญิงสาวได้แต่ยิ้มนิดๆ พลางนึกในใจเล่นๆ ว่า ถ้าเธอมีลูก เธอจะเลี้ยงเขายังไงดี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #7 nuri.j (@nuri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 06:29
    มือใหม่จริงๆ
    #7
    0
  2. #2 piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2552 / 08:59
    upd more na
    #2
    0