สุภาพบุรุษแดนทราย

ตอนที่ 7 : บทที่ 2 | สวัสดิการจากนายจ้าง [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    5 ส.ค. 63


อาซาดิลปล่อยให้มิถิลาเข้าไปพูดคุยกับเจ้าหน้าที่จากศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ป่าที่พาลูกสิงโตมาส่ง หญิงสาวจะได้ฟังคำแนะนำเบื้องต้นในการดูแลลูกสิงโต รวมถึงได้ทำความคุ้นเคยกับเจ้าตัวน้อยนั่นด้วย

ชายหนุ่มเดินดูรอบๆ ก่อนหน้านี้เขาตรวจสอบความแน่นหนาและแข็งแรงของกรงสัตว์ไปแล้ว แต่การตกแต่งให้ดูร่มรื่นเหมือนป่าเพิ่งแล้วเสร็จเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เอง อาซาดิลเพิ่งได้มีโอกาสมาสำรวจความเรียบร้อยก็ในตอนนี้เอง

“ท่านดูใจดีกับเธอนะครับ” รามูอดทักเรื่องนี้ไม่ได้ ถึงแม้ว่าอุปนิสัยของชีคอาซาดิลจะไม่ใช่คนใจร้ายอะไร ทว่ารามูก็ไม่เคยเห็นว่าท่านชีคจะใจดีกับใครแบบนี้ ยิ่งพอมองย้อนไปถึงการกระทำของมิถิลาที่พยายามตื๊อขอเข้าพบ คนขี้รำคาญอย่างชีคอาซาดิลแทนที่จะหงุดหงิดก็กลับไม่มีร่องรอยให้เห็น มิหนำซ้ำยังให้เธอมาทำงานด้วยเสียอีก

“อะไรที่ทำให้นายคิดว่าฉันใจดี” ชีคหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ได้มองหน้าคู่สนทนา ดวงตาสีอำพันทอดมองไปอย่างร่างบอบบางที่กำลังตั้งใจฟังบางอย่างจากเจ้าหน้าที่จากศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ป่า

“ท่านยอมให้ในสิ่งที่เธอร้องขอ”

“ยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นมิตรหรือศัตรู ยังไงก็ต้องเก็บเอาไว้ใกล้ตัวก่อน”

มิถิลาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ว่าเจ้าชายแอชตันมีแผนที่จะสลัดตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาททิ้ง ถึงตอนนี้แผนนั้นจะล้มเลิกไปแล้ว แต่ก็ไม่ควรมีข่าวลือใดๆ เล็ดรอดออกไปเพื่อเป็นการสั่นคลอนความเชื่อมั่นที่ประชาชนมีต่อพระองค์

เจ้าชายแอชตันเป็นเจ้าชายเลือดผสม ไม่ใช่สายเลือดบริสุทธิ์ของชาวอัลมานฮาฌ์ม กว่าที่พระองค์จะสร้างบารมีและได้รับการยอมรับจากชาวอัลมานฮาฌ์มรุ่นเก่าได้นั้นไม่ง่าย อย่าสูญเสียมันไปจะดีกว่า

ที่สำคัญกว่านั้น...เรื่องนี้ไม่ควรหลุดไปเข้าหูพระคู่หมั้นของเจ้าชายรัชทายาท

ท่านจะให้เธอพักที่ไหนหรือครับ รามูไม่ได้สอดรู้ ที่ถามก็เพื่อจะตระเตรียมการได้ถูก

“ที่นี่”

“ครับ?” รามูเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ไม่คิดว่าชีคอาซาดิลจะยอมให้ใครมารุกล้ำความเป็นส่วนตัว

“ไม่ได้หรือไง”

ได้หรือไม่ได้ ชีคอาซาดิลเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ตัดสินใจ ที่นี่เป็นที่ของเขา คนที่เป็นเพียงลูกน้องอย่างรามูไม่อาจคิดแทน

“แค่รู้สึกเหนือความคาดหมาย ไม่นึกว่าท่านจะอยากเปิดบ้านต้อนรับใคร”

ขนาดแม้บ้านที่คอยดูแลเรื่องความเป็นอยู่ของชีคอาซาดิลจนคุ้นเคยเสมือนญาติก็ยังไม่เคยได้พักค้างคืนที่นี่ มิถิลาเป็นคนแปลกหน้าด้วยซ้ำ ทำไมท่านชีคถึงใจดีด้วยขนาดนี้ก็ไม่รู้

...ออกจะผิดวิสัยเกินไปเสียหน่อย

“ยังไงมิถิลาก็ต้องเลี้ยงสิงโตให้ฉันอยู่แล้ว ถ้าไม่ให้อยู่ที่บ้าน แล้วจะให้เธออยู่ในกรงสิงโตหรือไง อีกอย่าง...ถ้าเธอมาอย่างเป็นมิตรฉันก็ต้องเก็บไว้ใกล้ตัว แต่ถ้ามาอย่างศัตรูก็ยิ่งต้องเก็บเอาไว้ให้ใกล้ยิ่งกว่า”

คำตอบของชีคอาซาดิลคล้ายจะฟังขึ้น แต่ก็ยังไม่สมเหตุสมผลอยู่ดีในความรู้สึกของรามู กระนั้นชายหนุ่มก็ไม่ได้พูดขัดคอเจ้านายอีก ได้แต่รับคำสั่งว่าจะพามิถิลากลับไปขนข้าวของที่โรงแรมมาไว้ที่นี่ ส่วนเรื่องที่ว่าเจ้านายของเขาสนใจสาวเอเชียคนนี้หรือไม่นั้นคงต้องจับตาดูกันต่อไ

ว่าไปแล้วรามูคิดว่าเขาคงต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกกับอิมลอฮ์เสียหน่อย เชื่อว่ารายนั้นคงแปลกใจไม่แพ้กันถ้ารู้ว่าชีคอาซาดิลอนุญาตให้ผู้หญิงมาเข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน

*

“เอ๋?” มิถิลามีท่าทางแปลกใจที่รามูพาเธอย้อนกลับมาที่เดิม

หลังจากที่ทำความคุ้นเคยกับลูกสิงโตของชีคอาซาดิลจนพอที่จะสัมผัสตัวมันได้แล้ว รามูก็เดินมาเรียกและบอกให้เธอไปเก็บข้าวของออกจากโรงแรมเพื่อย้ายเข้าที่พัก เธอไม่ได้นั่งเครื่องบินเจ็ตแบบตอนขามา แต่โดยสารรถเอสยูวีสมรรถนะดีที่มีรามูเป็นคนขับ สัมภาระของมิถิลามีไม่เยอะ แค่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบเท่านั้นจึงใช้เวลาไม่นาน รามูไม่ได้บอกอะไรเรื่องที่พัก มิถิลาเองก็ไม่ได้ถาม เขาพาเธอไปส่งตรงไหน อย่างไรเธอก็ต้องอยู่ที่นั่นอยู่ดี

แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะพาเธอมาที่นี่...

“นี่บ้านของท่านชีคนี่คะ”

“ท่านให้คุณพักที่นี่ครับ”

“คะ?”

รามูไหวไหล่เบาๆ สีหน้าของมิถิลาบ่งบอกว่าแปลกใจ แต่เขาก็ไม่มีคำอธิบายให้เธอเหมือนกัน

“ขนของเข้าบ้านเถอะ ท่านน่าจะรอคุณอยู่”

มิถิลาลงจากรถ หิ้วกระเป๋าของตัวเองใบหนึ่ง ส่วนอีกใบที่หนักกว่า รามูอาสาเป็นคนช่วยยกเข้าไปให้

ชีคอาซาดิลอยู่ในห้องนั่งเล่น ตอบไม่ได้ว่าเขากำลังรอหญิงสาวอยู่หรือเปล่า ชายหนุ่มกำลังพูดโทรศัพท์ด้วยภาษาอังกฤษ สำเนียงดีไม่แพ้เจ้าของภาษา

เขาโบกไม้โบกมือเป็นเชิงว่าให้มิถิลานั่งรอก่อน หญิงสาวทำตามคำสั่ง ขณะที่รามูพอยกกระเป๋าเข้ามาให้มิถิลาเรียบร้อยแล้วก็ค้อมศีรษะให้เจ้านายแล้วก็ถอยฉากไป มิถิลาได้ยินเสียงสตาร์ตรถหลังจากที่รามูเดินพ้นตัวบ้านไป เขาน่าจะกลับเลย

ทีนี้ก็เหลือแต่เธอกับอาซาดิล







____________________________________________________

น้องมินต์เข้าถ้ำสิงโตแล้วววววววว สิงโตตัวหย่ายยยยยยยด้วย 



ปล.คอมเม้นต์กันเข้ามาเยอะๆ นะคะ เดี๋ยวแนนมีสุ่มแจกนิยายจากคอมเม้นต์ด้วยค่ะ


ขอฝากผลงานเรื่องก่อนๆ เอาไว้ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #21 9ningnong9 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 23:10
    เอะ ยังไง แน่ใจนะว่าเป็นเหตุผลที่ให้น้องมาอยู่ด้วยจริงจริง
    #21
    1
  2. #20 Kookkai1165 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 21:47

    น้องมินต์เข้าถ้ำเสือแล้วระวังพ่อเสือด้วยใจดีจนลูกน้องแปลกใจต้องมีอะไรแอบแฝงแน่ๆ

    #20
    1
    • #20-1 ณจันทร์นรา(จากตอนที่ 7)
      6 สิงหาคม 2563 / 00:45
      นั่นสิน้าาา ไม่น่าไว้ใจเลย
      #20-1