สุภาพบุรุษแดนทราย

ตอนที่ 23 : บทที่ 6 | ข่าวร้ายของมิถิลา [3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,543
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    24 ส.ค. 63


มิถิลาคิดอยู่หนึ่งวันกับอีกหนึ่งคืนเต็มๆ แล้วก็ตัดสินใจว่าเธอจะขอลางานกับชีคอาซาดิล ที่ต้องคิดนานเพราะมันอาจจะเป็นการลาแบบไม่มีกำหนด เธอไม่รู้ว่าชายหนุ่มจะอนุญาตไหม แต่ถ้าเขาไม่อนุญาต...อย่างไรเธอก็จะไปอยู่ดี

ต่อให้จะไม่ได้เงินค่าจ้างอีกหนึ่งแสนเหรียญฯ นั่น มิถิลาก็ไม่สนใจแล้ว

เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีโอกาสได้ใช้เงินก้อนนั้นหรือเปล่า สำหรับหญิงสาวในตอนนี้...มารตีสำคัญที่สุด

มิถิลาตั้งใจว่าจะพูดกับชีคอาซาดิลที่โต๊ะอาหารในเช้าวันนี้เลย แต่พอลงมาชั้นล่าง กลับพบว่ารามูรอเธออยู่

“ท่านเพิ่งเดินทางไปอเมริกาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนนี่เองครับ มีธุระด่วนเข้ามาพอดี”

“อ้าว!” มิถิลาไม่รู้เรื่องเลยว่าเขาออกจากบ้านไปตั้งแต่ตอนไหน เธอนอนคิดเรื่องลางานอยู่ทั้งคืน น่าจะทนความง่วงไม่ไหวหลับไปสักตอนตีสองตีสาม ดูท่าจะหลับลึกจนไม่ได้ยินเสียงอะไร “แล้วท่านบอกไหมคะว่าจะกลับวันไหน ฉันมีธุระ...ธุระด่วนอยากจะพูดกับท่าน”

“เร็วสุดก็คงจะเป็นสัปดาห์หน้าเลยครับ”

“งั้นฉันคงต้องโทร.หาท่าน”

“โทร.น่ะโทร.ได้ครับ แต่ผมเกรงว่าจะติดต่อไม่ได้”

“คะ?”

“เวลาที่มีงานเร่งด่วนเข้ามาแบบนี้แปลว่ามีปัญหาเกิดขึ้น แล้วเวลาที่ท่านต้องแก้ปัญหา ท่านมักจะไม่ค่อยเปิดเครื่องครับ ไม่อยากให้ใครรบกวน”

“งั้นก็ต้องลองโทร.ดูก่อนค่ะ ธุระของฉันก็ด่วนมากเหมือนกัน”

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ” รามูตัดสินใจถามออกไปเพราะเห็นว่าสีหน้าของมิถิลาไม่สู้ดีนัก สีหน้าซีดเซียว ขณะที่แววตาปะปนไปด้วยความร้อนรนและเสียใจระคนกัน

“น้องสาวฉันป่วยหนักค่ะ ลูคีเมีย ตอนนี้อาการเข้าขั้นโคม่าแล้ว หมออยากให้ฉันกลับไป...ดูใจ” มิถิลาพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าจะไม่คิดอะไรในแง่ร้าย แต่มันก็ทำไม่ได้อยู่ดี “ฉันจะขอลางานกับท่าน แต่ท่านก็ดันไม่อยู่เสียนี่”

“คุณไปเถอะครับ เดี๋ยวผมจะรายงานท่านให้เอง”

มิถิลาช้อนตาขึ้นสบกับรามู แววตามีความหวังขึ้นมา

“จริงเหรอคะ ฉันไปได้จริงๆ ใช่ไหม”

“ผมทำงานกับท่านมาหลายปี ท่านไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ คุณกลับไปหาครอบครัวคุณเถอะครับ ผมเชื่อว่าท่านจะเข้าใจ”

*

มิถิลาได้ตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไทยโดยมีรามูช่วยหาไฟลต์บินที่เร็วที่สุดให้ เธอบอกเขาว่ายังไม่รู้ว่าจะใช้เวลาอยู่ที่ไทยกี่วัน เขาบอกเธอว่าไม่ต้องกังวลอะไร ดูแลน้องสาวให้เต็มที่ก็พอแล้ว ถ้าเขาติดต่อชีคอาซาดิลได้เมื่อไรก็จะรายงานเรื่องของเธอให้ท่านทราบ ถึงตอนนั้นเดี๋ยวท่านก็คงจะติดต่อไปหาเธอเอง

มิถิลาไม่ได้สบายใจนักที่ทิ้งงานมาแบบนี้ ถึงรามูจะรับปากว่าระหว่างที่เธอกับชีคอาซาดิลไม่อยู่บ้าน จะให้เจ้าหน้าที่จากศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ป่ามาดูแลเจ้าหลุยส์ให้ แต่ในใจก็ยังอดพะวงไม่ได้อยู่ดี

อย่างไรก็ตามพอเท้าเหยียบแผ่นดินไทย หัวใจของมิถิลาก็มุ่งความสำคัญไปที่มารตีแค่คนเดียว

ตอนที่ไปถึงโรงพยาบาล มิถิลายังไม่ได้เข้าไปเจอหน้าน้องสาวทันที หญิงสาวไปที่ห้องพักแพทย์ อยากรู้รายละเอียดอาการของมารตีในตอนนี้เสียก่อน

หมอดูจะดีใจที่ได้เห็นหน้าเธอ แต่จากนั้นไม่กี่วินาทีก็ทำสีหน้าไม่สู้ดีใส่

“ผลการตรวจเจาะไขกระดูกไม่ดีเลย เม็ดเลือกขาวสูง มีความผิดปกติของโครโมโซม และจากการที่ได้รับคีโมมาหลายคอร์สในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา คนไข้เกิดอาการดื้อยาแล้ว”

“แปลว่าต่อให้ทำคีโมก็จะไม่ดีขึ้นงั้นเหรอคะ”

หมอพยักหน้า “การรักษาด้วยคีโมไม่ได้ผล ทีนี้ถ้ายังยืนยันจะให้คีโม หมอก็ต้องปรับยาเป็นไฮโดส ซึ่งก็จะมีความเสี่ยงเพราะตัวยาแรงกว่าเดิม คนไข้อาจถึงขั้นช็อก แต่ถ้าเกิดว่าทนได้ก็มีหวังว่าจะลดเซลล์มะเร็งลง และอาจดีขึ้นถึงขั้นปลูกถ่ายไขกระดูก”

มิถิลารู้ว่านั่นเป็นความเสี่ยง เหมือนกับว่าชีวิตของมารตีกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ถ้ายาสูตรใหม่ได้ผล ก็พอมีหวังที่น้องเธออาจจะหายได้

แต่ถ้าไม่...

มิถิลาไม่กล้าคิดต่อ ตอนนี้เธออยากจะทำอย่างไรก็ได้ให้อาการของมารตีดีขึ้น

“ตอนนี้มายด์เป็นยังไงบ้างคะ ทั้งสภาพร่างกายแล้วก็จิตใจ”

“ร่างกายดีขึ้นมานิดหนึ่งแล้ว ถ้าได้เจอคุณ คงมีกำลังใจมากขึ้น ถ้าแข็งแรงกว่านี้อีกหน่อย ก็จะให้คีโมไฮโดสตัวนี้ได้ แต่ก็อย่างที่บอกว่ามีความเสี่ยง หมออยากให้คุณตัดสินใจว่าจะลองเสี่ยงไหม”

“แล้วถ้าไม่...”

“ก็ต้องรักษาแบบประคับประคองแบบนี้ไป แต่อาการก็จะไม่ดีขึ้นนะ ถึงตอนนี้คนไข้เริ่มจะพ้นจากภาวะติดเชื้อแล้ว แต่การที่เซลล์เม็ดเลือดขาวยังสูงอยู่แบบนี้ก็น่าเป็นห่วง ต่อให้ใจสู้แล้วอยู่ได้นานกว่าหนึ่งเดือน แต่หมอคิดว่าไม่น่าจะไหวเกินสามเดือน”

จะหนึ่งเดือนหรือว่าสามเดือนก็ไม่ดีทั้งนั้นในความรู้สึกของมิถิลา มารตีอายุยังน้อย น้องสาวของเธอยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตให้คุ้มเลยด้วยซ้ำ เธอไม่อยากให้มันต้องจบลงแบบนี้

“มินต์อยากเสี่ยงค่ะ แต่คงต้องขอคุยกับมายด์ก่อน ถ้ามายด์สู้ มินต์ก็จะสู้ไปกับมายด์”

พวกเธอเหลือกันแค่สองพี่น้องแล้ว อย่างไรก็ต้องจับมือแล้วประคับประคองกันไปแบบนี้ ไม่รู้หรอกว่าท้ายที่สุดแล้วจะไปได้ตลอดรอดฝั่งใหม่ แต่ก็เดินไปด้วยกันแบบนี้ ไปด้วยกันให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไปไหว







____________________________________________________

น้องมินต์ก็อยู่ในโหมดเศร้าสุดๆ เลย ส่วนท่านชีคก็....มาหายตัวไปอะไรตอนนี้คะะะะะ???


ปล.คอมเม้นต์กันเข้ามาเยอะๆ นะคะ เดี๋ยวแนนมีสุ่มแจกนิยายจากคอมเม้นต์ด้วยค่ะ


ขอฝากผลงานเรื่องก่อนๆ เอาไว้ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

371 ความคิดเห็น

  1. #166 fsn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 07:02

    ชอบจังเลย ไปด้วยกันให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไปไหว

    #166
    0
  2. #165 kattylovely (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 02:16
    แง~ สงสาร ขอให้น้องปลอดภัยนะ สู้ๆ
    #165
    0
  3. #163 Kookkai1165 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 21:31

    น้องมินต์สู้ๆนะอย่าเพิ่งท้อ ท่านชีคอยู่ไหนรีบกลับมาปลอบใจน้องด่วน

    #163
    0
  4. วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 20:12
    สงสารน้อง ท่านรีบกลับมาให้กำลังใจด่วนๆเลยนะ
    #161
    0
  5. #155 iiammuaymaii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 19:18
    ท่านคะ รีบกลับม๊าาา
    #155
    0
  6. #151 thipp (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 17:27

    น่าสงสารจัง ชีคก็มาหายตัวไปอีก

    #151
    0
  7. #149 เปเป้ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 16:36

    โอ้ย บีบหัวใจเหลือเกิน

    #149
    0
  8. #148 SorayaKaewsook (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 14:11
    ขอให้มายด์หาย
    #148
    0
  9. #147 patchara35 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 12:48
    ชีคคคค...
    ช่วยพี่-น้องคู่นี้ด้วย
    #147
    0
  10. #146 9ningnong9 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 12:46
    เอาใจช่วยสองพี่น้อง ขอให้ดีขึ้น ไม่งั้นมายได้ทิ้งพี่ให้อยู่คนเดียวบนโลกนี้แน่ๆ
    #146
    0
  11. #145 7750778 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 10:11

    อัพๆๆๆเถอะ ได้โปรดๆๆๆอิอิ
    #145
    0
  12. #144 jikmintada (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 09:37
    ไม่รับน้องจะหนีแล้วนะรับไม่รับมาๆๆๆต่อเลยค่ารอฟินยาวๆๆๆๆ
    #144
    0