คุณแม่หลงยุค

ตอนที่ 27 : คนคุ้นเคย คนเคยคุ้น (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,775 ครั้ง
    28 ก.ค. 63

 

 

 

 

 

 

ลังจากตรัยคุณกลับไปแล้ว วรัมพรก็ปล่อยให้กีรติกานอนพักตามลำพังบนเตียงใหญ่ ส่วนตนพาร่างท้วมๆ ลงมาด้านล่าง มาเลี้ยงหลานสาวตัวน้อย และทำงานบ้านที่มีให้ทำตลอดทั้งวันกับเดือน จนกระทั่งถึงเวลาที่สมควรแก่การปลุก จึงอุ้มยายหนูขึ้นมาด้วยกัน เพราะดูท่าว่ายายหนูจะคิดถึงอกแม่เสียแล้ว ถึงไม่ยอมดูดนมขวดเอาแต่ปัดออกทั้งที่น่าจะหิวจัด

 

“ไม่! ไม่ อย่าไป แม่จ๋า แม่อย่าไป อย่าทิ้งหนูไว้คนเดียว” 

 

เสียงพึมพำที่ดังแว่วมาจากเตียงนอนกว้างภายในห้องนอนเย็นฉ่ำ ทำให้วรัมพรที่เพิ่งเปิดประตูก้าวเข้ามา รีบรุดมาหาด้วยความเป็นห่วงจับใจ

            

“หนูอยู่นี่ไง อยู่นี่ไงแม่ พ่อ พี่ ทำไมทุกคนมองไม่เห็นหนู กลับมานะ กลับมา…”  

 

กีรติกายังคงพึมพำไม่หยุด ร่างบางกระสับกระส่ายไปมา ก่อนจะสะดุ้งเฮือกสุดตัวในวินาทีที่ฝ่ามืออุ่นแตะลงที่ท่อนแขนพอดี

            

“แกเป็นอะไรไป ฝันร้ายหรือไง” วรัมพรเอ่ยถาม พลางเอื้อมมือมาช่วยเช็ดเหงื่อที่ไรผมออกให้ เย็นจัดเสียขนาดนี้แต่เหงื่อกลับแตกพลั่ก ถ้าไม่ใช่ฝันร้ายก็ไม่รู้จะเป็นอะไรได้อีกแล้ว

 

หลังจากรวบรวมสติที่กระจัดกระจายเพราะความหวาดหวั่นได้ครบ กีรติกาก็พยักหน้ารับเบาๆ ในฝันนั้นเธอหลงเข้าไปในสถานที่ที่ทั้งมืดและเหน็บหนาว ไม่รู้ทิศทาง ได้แต่เดินกอดตัวเองไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเห็นแสงสว่างปรากฏขึ้น ที่ตรงนั้นไม่ไกลมากนัก เธอเห็นแม่ เห็นพ่อ เห็นพี่ๆ ที่ยังอยู่ในวัยเด็กกำลังล้อมวงกินข้าว ท่ามกลางแสงเทียน ได้ยินเสียงคุยกันแว่วๆ ได้ยินเสียงพี่ชายคนหนึ่งถามแม่ย้ำๆ ว่าเมื่อไรไฟจะมา 

 

ซึ่งครั้งหนึ่งเธอเคยเห็นภาพเช่นนี้มาก่อน มันเป็นครั้งที่เธอเป็นไข้หนักมากได้แต่นอนซมอยู่บนฟูกนอน ได้แต่มองทุกการเคลื่อนไหวภายในบ้านเงียบๆ แต่เมื่อเธอเอ่ยปากเรียกทุกคนก็จะรีบหันมา ละล่ำละลักถามว่าเป็นยังไงบ้าง อยากได้อะไร แตกต่างจากครั้งนี้ที่เมื่อเธอเรียกนอกจากจะไม่หันมาแล้ว ทุกคนยังค่อยๆ หายไปทีละคน สองคน จนสุดท้ายก็ไม่มี ไม่เหลือใครเลย

 

“โธ่…กีรติ” วรัมพรวางมือลงบนไหล่บางของหญิงสาวที่เพิ่งดันตัวเองลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงพร้อมหยดน้ำตาไหลอาบแก้มเบาๆ

 

“แม่รู้เรื่องจากยายเดือนแล้วนะ อย่าคิดมากไปเลย แกเปลี่ยนตัวเองเพราะเขามากเสียขนาดนี้ แม่เชื่อว่าสักวันคุณตรัยเขาคงจะใจอ่อนกับแกบ้างละ”

 

‘ไม่เกี่ยวกับอีตานั่นสักหน่อย’ 

 

หญิงสาวค้านในใจพลางปาดน้ำตาทิ้ง คงต้องใช้เวลาอีกนานทีเดียวทุกคนถึงจะรู้ว่าเธอน่ะไม่ได้แคร์ตรัยคุณสักนิด คนที่เธอแคร์มากที่สุดในเวลานี้นั้นก็เห็นจะเป็นยายหนูตรงหน้านี่แหละ พอเธอยอมรับตัวมาอุ้มก็มุดเข้าหาอกทันที นี่ถ้าไม่คัดตึงเหมือนเต้าจะระเบิด คงจะแกล้งเล่นตัวแกล้งเด็กสักหน่อย 

 

แต่จะว่าไปช่วงเวลาที่ได้ทำหน้าที่ให้นมยายหนู กลับเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เธอผ่อนคลายและมีความสุขที่สุดเสียนี่ ตากลมๆ นั่นจ้องเธอนิ่ง เมื่อเธอจ้องตอบยายหนูก็คลี่ยิ้มส่งให้ บางทีก็ส่งเสียงอืออา วางมือเล็กลงบนอกเธอแตะสัมผัสไปทั่ว ถีบแข้งขาเล่น บางทีก็หลับพับคาอก 

 

“นี่ถ้าไม่ติดที่ว่าหนูชอบร้องงอแงงี่เง่าเวลาง่วงนอนนะติ๊นา รตีจะรักหมดใจเลย รักเหมือนลูก รักเหมือนที่รักเจ้า…” 

 

“เอานี่รตีเผื่อจะหายเศร้า”

 

วรัมพรขัดจังหวะเธอพอดี ทำเอาความคิดทั้งหลายทั้งมวลก่อนหน้าของกีรติกาหายวับไปในทันทีเมื่อวรัมพรล้วงเอาธนบัตรปึกใหญ่ในกระเป๋าเสื้อมาวางลงตรงหน้าเธอ “ไปเอาเงินเยอะแยะมาจากไหนหรือคะคุณแม่!” 

 

“จากลูกค้าวีไอพี” วรัมพรยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก

 

“ลูกค้าวีไอพี? ใครเหรอคะ เหมาหมดเลยเหรอ”

 

“ใช่เหมาไปเลย เหลือแค่ชุดที่แม่ขอแกเอาไว้” วรัมพรขอชุดเดรสสีเหลืองตัวหนึ่งเอาไว้ สภาพมันยังใหม่อยู่เลยแต่ก็พอจะดูออกว่าผ่านการใส่มาแล้วหลายครั้ง 

 

“แล้วเขาคือ…”

 

“เขาไม่ให้บอก ให้เก็บเป็นความลับ” คราวนี้ไม่แค่ยิ้ม แต่หัวเราะคิกๆ อย่างน่าหมั่นไส้ “แล้วแม่ก็แอบแถมของขวัญชิ้นพิเศษให้เขาไปด้วยนะ”

 

“อะไรกัน มีแบบนี้ด้วยเหรอคะ” กีรติกาส่ายหน้าเบาๆ วรัมพรต้องการให้เธอซักต่อว่าเขาคนนั้นคือใคร และของแถมคืออะไร แต่เธอไม่มีทางหลงกลหรอก เธอมีความอดทนมากพอ พอที่จะรอให้วรัมพรทนอาการคันปากอยากพูดไม่ไหวแล้วคายมันออกมาเอง 

 

“ใครก็ช่างเถอะเนอะ ได้เงินมาเป็นพอ แล้วเดี๋ยวคืนนี้เรามากินหมูกระทะฉลองกัน” 

 

“หมูกระทะอีกแล้วเหรอ” วรัมพรทำสีหน้าขยาดชอบกล

 

“ใช่ค่ะ นานๆ ทีกินไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

 

“นี่ยายกีรติ ถ้าแกกินวันนี้อีกวัน ก็เท่ากับว่าเรากินติดกันมาสามวันแล้วนะยะ แกไม่กลัวอ้วนหรือยังไง” แต่ที่แน่ๆ แม่อย่างตนอ้วนจนไม่รู้จะลดยังไง พอตั้งใจจะลดลูกสาวก็ชวนกินแต่อาหารที่เสริมระดับไขมันในตัวทั้งนั้น

 

“อุ๊ย! จริงเหรอคะ ก็มันอร่อยนี่นา”

 

กีรติกาหัวเราะเบาๆ เรื่องอ้วนเธอก็กลัวอยู่หรอก แต่ร่างของกีรติผอมบางอย่างกับไม้เสียบผีแบบนี้ ยังมีเวลาให้เธอได้กินได้อีกเยอะ กว่าที่จะเข้าใกล้คำว่าอ้วนเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา แล้วก็วรัมพรเองนั่นแหละที่เป็นคนพาเธอกิน บอกว่าเพื่อฉลองการเป็นคนใหม่ของเธอ ทำให้เธอติดใจจนยากจะถอนตัว เพราะว่ามันอร่อยเด็ดกว่ายุคที่เธอจากมาเสียอีก

 

ชานมไข่มุกก็ด้วย มีหลากหลายยิ่งกว่าเดิม แต่ที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยก็คือ คำว่า หวานน้อยไม่มีจริง สั่งกำชับแม่ค้าให้ตายยังไง รสชาติก็หวานจัดทุกครั้ง หวานชนิดที่ว่าเบาหวานเรียกหาตั้งแต่อึกแรกที่กลืนลงคอ และอินซูรินในมือหมอสั่นเลยทีเดียว

 

“หักห้ามใจบ้างเถอะย่ะ ถ้าอ้วนขึ้นมา ฉันบิดเนื้อเขียวเลยนะยะ”

 

“ค่าคุณแม่ คุณแม่ก็เหมือนกันนะคะหักห้ามใจเสียบ้าง” 

            

ร่างท้วมสะดุ้งนิดๆ ขยับริมฝีปากคล้ายจะพูดอะไร แต่เหมือนจะหาคำพูดไม่เจอ เธอจึงชิงพูดต่อเสียเลย

 

“ก็ที่แอบดูละครตอนดึก แล้วร้องไห้จนตาบวมแดงนี่ไงคะ” เธอเป็นห่วง ตลอดสามวันที่ผ่านมาเห็นตาบวมแดงออกมาจากห้องในตอนเช้าทุกวัน แถมบางวันก็นั่งเหม่อ นั่งซึมเพราะมัวแต่คิดเรื่องในละคร หรือไม่ก็เพราะง่วงเหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน

 

“ก็มันสนุก ดูแล้วก็ต้องดูให้จบสิหยุดกลางคันไม่ได้หรอก เออนี่ พอพูดเรื่องละคร ก็นึกขึ้นมาได้พอดีละครที่แกอยากดูแม่หาแผ่นละครเก่าให้ได้แล้วนะ วางเอาไว้บนโต๊ะมุมห้องนั่นน่ะ”

 

“ได้แล้วเหรอคะ!” คอละครอย่างกีรติกาถึงกับร้องถามเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น ก็ดันตายตอนจบ ไม่ใช่พระเอกนางเอกหรอกนะ เธอนี่แหละ ตายตอนจบ ตายก่อนได้ดู ทั้งที่ตั้งหน้าตั้งตารอคอยนักหนา อยากรู้ใจจะขาดว่าจันทร์อาฆาตจะลงเอยยังไง

 

“จะดูตอนนี้เลยไหมละเดี๋ยวแม่เปิดให้”

 

“ค่ะ ดูค่ะดู” เมื่อกีรติกายืนยัน วรัมพรก็เดินไปหยิบแผ่นซีดีสภาพปกซีดจาง แต่แผ่นยังใช้งานได้ตามปกติขึ้นมาจัดแจงเปิดละครเรื่องจันทร์อาฆาต ที่เคยออกอากาศเมื่อหลายปีก่อนให้ลูกรักดู ซึ่งตอนนี้หาดูจากไหนไม่ได้ ถ้าพอจะมีก็ลงเผยแพร่ได้ไม่จบเรื่อง เนื่องจากติดเรื่องลิขสิทธิ์

 

“ส่วนเรื่องนักสืบ แม่ก็กำลังให้เพื่อนดูให้อยู่นะ ดูหลายๆ ที่ หาที่ที่น่าเชื่อถือได้ เพราะเดี๋ยวนี้มิจฉาชีพมันเยอะ และต้องเลือกที่ราคาไม่แพงมาก พอที่เราจะสู้ราคาไหวน่ะ” เพราะว่าเงินมีจำกัดวรัมพรจึงต้องช่วยดูช่วยเลือกสำนักงานนักสืบให้อย่างละเอียดจะได้ไม่เสียเงินฟรี หรือเสียเงินจ้างแพง แต่ทำงานให้เราได้นิดเดียวไม่คุ้มค่า

 

“ขอบคุณค่ะ” กีรติกายิ้มกว้างเต็มหน้า “รักแม่วรัมคนนี้ที่สุดเลย รักแบบไม่เคยรักมาก่อน”

 

“ดูพูดเข้า พูดเหมือนกับว่าแต่ก่อนไม่รักงั้นแหละ” 

 

วรัมพรหันมามองลูกสาวที่นับจะพิลึกคนเข้าไปทุกวัน ส่ายหน้าระอาอยู่สองสามทีก็ เลี่ยงลงมาด้านล่างปล่อยให้คนอยากดูละครดูให้เต็มที่ ส่วนตนก็มาช่วยเดือนทำงานบ้านต่อ งานบ้านที่มีให้ทำไม่จบไม่สิ้น ซึ่งการเป็นแม่บ้านนั้นไม่ได้สบายอย่างที่ใครหลายคนคิดเลยสักนิด แต่ยังไม่ทันได้หยิบจับทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเสียงกรี๊ดร้องของกีรติกาก็ทำให้ต้องกลับขึ้นมาข้างบนอีกครั้ง

 

“เป็นอะไรไปอีกแล้วยายกีรติ!” 

 

ร่างบอบบางที่ก่อนหน้านั่งกอดประคองให้นมลูกน้อย บัดนี้ลงไปทรุดนั่งอยู่ที่พื้นข้างเตียงเนื้อตัวสั่นเทา ปล่อยให้ยายหนูร้องไห้จ้าอยู่ลำพัง แข่งกับเสียงละครที่กำลังฉายไปเรื่อยๆ 

 

“วะ…วรัม” เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นอวดใบหน้าหวานไร้สีเชือด พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ฉันรู้…ฉันรู้ว่าละครมันจบยังไง ทำไมมันถึงได้ผุดมาเป็นฉากๆ ทำไมฉัน หรือว่า…โอ๊ย…” 

 

สองมือขาวซีดกุมศีรษะที่อยู่ๆ ก็ปวดระบมขึ้นมาราวกับจะระเบิดเอาไว้ด้วยความทรมาน น้ำตาเม็ดโตร่วงพรูออกมาเป็นสาย แต่บทจะหาย ก็หายเป็นปลิดทิ้ง หลงเหลือไว้แค่เพียงความคับข้องและหวาดหวั่นอย่างที่สุดภายในใจของหญิงสาว

 

‘หรือว่าเราจะตายเพราะถูกฆาตกรรมจริงๆ อย่างที่ใครต่อใครบอกงั้นหรือยายรตี’

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.775K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,364 ความคิดเห็น

  1. #2823 Jeans-ariya (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 22:33

    โดนฆ่าชิงทองหรอ

    #2,823
    0
  2. #2819 bambiim (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 01:03
    อยากให้รตีทำดีกับวรัมมากกว่านี่หน่อยอะ ถึงเมื่อก่อนจะเป็นคู่กัดกันแต่ตอนนี้ก็เแ็นแม่ลูกกันแล้วงะ
    #2,819
    1
    • #2819-1 bambiim(จากตอนที่ 27)
      28 มิถุนายน 2563 / 01:07
      คือไม่ใช่ตอนนี้ไม่ดีนะๆ แต่แบบบางทีบรรยายว่าวรัมทำงานบ้านอยู่คนเดียวเลย แถมบางทีช่วยดูแลลูกอีก เลยอยากให้รตีช่วยงานแม่บ้างอะ
      #2819-1
  3. #2315 กินนร-กินรี (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:41
    บุญเลี้ยงน่าสงสัยตั้งแต่บอกให้เก็บทองดีๆละ เห้อ ถ้าใช่จริงนี่อนาจใจจริง
    #2,315
    0
  4. #2314 กินนร-กินรี (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 01:40
    บางคนที่ติคืออ่านแบบมีอคติบังตา หรืออาจจะอยู่ในสภาวะช่วงอารมณ์ไม่ปกติแน่เลย เราอ่านเรื่อยๆ ก็สนุกนะ เปิดใจกันหน่อยนะคะ
    #2,314
    0
  5. #1120 2Dari.pp (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:10
    โดนฆ่าชิงทรัพย์แน่ๆเลย
    #1,120
    0
  6. #973 sompongklajit (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 01:16

    สงสัยเปนนายบุญเลี้ยงแน่ๆที่ฆ่ารตี

    #973
    0
  7. #882 oilywish (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 11:50
    ขอบคุณค่ะ
    #882
    0
  8. #789 -jovial- (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 16:00
    เป็นคนที่มาจีบหรือป่าวที่ฆ่า แบบฆ่าชิงทรัพย์ ชิงทองที่ซื้อไว้ให้แม่งี้?
    #789
    0
  9. #516 super__p (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 02:00
    ปมตายยังไง น่าสนใจมาก
    #516
    0
  10. #515 cbbcbd (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:26
    รอฉันรอเธออยู่
    #515
    0
  11. #510 สิบเอ็ดสิบสาม (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:35

    รตีโดนฆาตกรรมเหรอ ใคร? คนที่จีบแล้วมาส่งที่บ้านป่ะ /อุแงงงงสงสัยมากรอค่าาาาา
    #510
    0
  12. #509 bubblefon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:31
    แงงง

    เข้ามาดูหลายรอบมาก

    ไรท์ยังไม่อัป

    หือ....เสียจายยย
    #509
    0
  13. #508 Vewa39 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 00:25

    ไรท์ขี้จุ ไม่เห็นมาเลยยย
    #508
    0
  14. #507 jsjoy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:28

    ค้างมากค่ะไรท์ แง้ ๆๆๆ รอนะคะ
    #507
    0
  15. #506 babibam1a (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 22:11
    นางเอกมันไม่คิดจะปรับตัวบ้างเหรอคือขนาดแม่ก็เรียกแค่ชื่ออยู่นั้น ก่อนจะข้ามยุคนี้ก็โตแล้วนิ่ทำไม ทำอะไรไม่คิดซักอย่าง
    #506
    0
  16. #504 pearry_1583 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:22
    รอค่าา สู้ๆนะคะไรต์
    #504
    0
  17. #503 นุ้ย (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 19:52

    ลุ้นๆ รตีตายยังไง

    #503
    0
  18. #502 newupmew (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 18:28
    รอซื้อคะ แพงก็จะซื้อ รอ
    #502
    0
  19. #500 fsn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:36

    วรัมดีนะคะ รักลูก พยายามดูแลให้ลูกไปในทิศทางที่ดี ขยันอีก ว่าแต่ใครมาทำร้ายนางนะ

    รอคืนนี้นะคะ

    #500
    0
  20. #499 Chanyarita (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 15:00

    สนุกมากเลยค่ะ

    #499
    0
  21. #498 littleawish (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:50
    รออุดหนุนอีบุ๊คนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ภาษาสวย ชอบค่ะ 💕
    #498
    0
  22. #497 AmmyFreedom (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 13:18
    สนุกมาเลยค่ะ ลุ้นๆตอนต่อไป
    #497
    0
  23. #496 นักอ่านสี่ตา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:23

    อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไปค่ะ รตีหลับแล้วตาย หรือว่าเป็นยังไงคะ ติดตามตอนต่อไปนะคะ

    #496
    0
  24. #495 Bowwan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:21

    ลุ้นตามตลอด

    #495
    0
  25. #494 Maymee2016 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:08
    งงเลย นางมีศัตรู ที่ไหน เท่าที่อ่าน ไม่เห็นมี
    #494
    0