เส้นทางวิศวะ(อุตสาหการ)

ตอนที่ 13 : กว่าจะได้เป็นนักศึกษาวิศวะ : ประกาศผลสัมภาษณ์ กับ การตัดสินใจครั้งสุดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ก.ค. 60

           หลังจากนั้นไม่นานผลสัมภาษณ์ก็ออกซึ่งปรากฏว่าผมติดทั้งบางมด และธรรมศาสตร์ และจากข้อมูลที่ผมหามาทั้งหมดก็จะสามารถแยกความแตกต่างของการเรียนการสอนของภาควิชาอุตสาหการของบางมดและธรรมศาสตร์ได้ค่อนข้างชัดเจน คือบางมดจะเน้นหนักไปทางสายงานช่าง พวกการตะไบ กลึง หล่อ เชื่อม ส่วนธรรมศาสตร์จะเน้นไปที่การบริหารเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งในตอนนั้นผมได้ตัดสินใจที่จะเน้นไปทางบริหาร ดังนั้นผมจึงเลือกธรรมศาสตร์และสละสิทธิ์บางมด

 

            แต่เนื่องจากผมค่อนข้างชอบลาดกระบัง และหลักสูตรของภาคอุตสาหการของลาดกระบังนั้นเหมือนธรรมศาสตร์มากๆ ผมจึงอยากจะเรียนแต่ถ้าจะเข้าลาดกระบังนั้นต้องแอดมิชชันอย่างเดียว ซึ่งคะแนนแอดมิชชันที่ผมคำนวณนั้นผมคิดว่ามากพอที่จะเข้าภาควิชาอุตสาหการ ของลาดกระบังได้ จึงทำให้ผมกลับมาลังเลอีกครั้ง และตัดสินใจไม่ถูก

 

            จนสุดท้ายผมก็ตัดสินใจเลือกอย่างที่ตัวเองคิดไว้ครั้งแรกคือจะไม่แอดมิชชัน จะโครงการรับตรง ผมก็เลยตัดสินใจเลือกวิศวธรรมศาสตร์ในที่สุด

 

            ถามว่าเสียดายไหมผมขอตอบเลยว่าค่อนข้างเสียดาย แต่ผมก็มั่นใจว่าหากกลับไปเลือกใหม่ได้ผมก็จะยังคงเลือกมหาลัยธรรมศาสตร์เพราะผมเชื่อว่า ภายใต้ข้อมูลที่มีในขณะนั้น ทุกๆการตัดสินใจ ณ ตอนนั้น เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดเสมอ

 

            และเนื่องจากผมเลือกเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่ชื่อเสียงทางด้านวิศวกรรมอาจจะไม่มากนักในตอนนั้น หมายความว่าหากคนนอกมองเข้าไป(ตอนนั้นผมก็ยังเป็นคนนอก) จะมองว่าเรียนง่าย ผมจึงตั้งเป้าหมายกับตัวเองไว้ค่อนข้างสูง นั่นคือ ผมจะเรียนให้ได้เกียรตินิยม อันดับหนึ่ง

            แน่นอน เป้าหมายมันก็คือเป้าหมาย แต่จะทำได้ไหมน่ะอีกเรื่องนึงนะ555555555

4 ความคิดเห็น