Raphael de l'air : เจ้าชายแห่งสายลม (ภาคพิเศษฉลองครบ10ปี)

ตอนที่ 61 : [Part 2] บทที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    15 พ.ย. 52


15

 

                การประชุมจบลงได้ด้วยดีและเลิกเร็วจนต้องบันทึกไว้เป็นประวัติการณ์    สีหน้าขององค์หญิงตกยากอย่างเอเวลีนดูซาบซึ้งราวได้รับของขวัญจากสวรรค์    สองรุ่นน้องที่ได้รับงานเพิ่มรีบบึ่งออกจากห้องประชุมคล้ายคนกลัวว่าหากแช่อยู่บนเก้าอี้อีกสักนาทีสองนาทีจะได้รับงานมาสุมเพิ่ม    ช่างเป็นเหตุการณ์ที่ดูคุ้นตาราฟาเอลเป็นอย่างยิ่ง    เมื่อรุ่นน้องออกไปหมดพี่ทรอยก็เดินไปล็อคประตู   แล้วพวกรุ่นพี่จึงหันมามองหน้ากัน

 

“ไม่ไหวเลยราล์ฟหลุดพูดเรื่องแต่งกายแฟนซีไปได้ยังไง?” พี่อีวาออกปากดุพลางถอนหายใจ “ดีนะที่พี่รีองแก้ลำ  ยกเรื่องเวลาดำเนินการซ้อนทับเวลาเดินทางไปเอกาเดซจนปฏิเสธประเด็นนี้ตกไปก่อน”

 

“ขอโทษครับ” ราฟาเอลลืมไปเสียสนิทว่าปีเขาก็โดนเซอไพร์สโดยรุ่นพี่


 

“จะตกลงกันตอนนี้ว่าใครจะแต่งเป็นตัวอะไรเลยหรือจะกลับไปคิดกันก่อนหนึ่งคืน?” พี่นีลล์ถามความเห็น

 

“ฉันขอเสนอ” พี่โนเอลโบกมือด้วยความกระตือรือร้น   ในฐานะเจ้าพ่อกิจกรรมแห่งอาเดเลทด์ “ฉันที่เป็นประธานต้องเป็นราชสีห์อยู่แล้วแน่ๆ   รีองทั้งดุทั้งเจ้าเล่ห์แบบนี้เลือกไม่ถูกระหว่างเสือกับจิ้งจอก   ถึกๆบึกๆอย่างเฮทเธอร์ก็ต้องเป็นหมีอย่างไม่ต้องสงสัย   อีวากลายเป็นเจ้าแม่แทนมารีเบลล์ก็น่าจะเป็นนกยูง...”

 

ยังพูดไม่ทันจบพี่เฮทเธอร์ที่ถูกหาว่าบึกรีบยกมือขึ้นขัด    แทนพี่อีวาที่ดูจะพอใจกับสัตว์ที่ต้องแต่ง “เดี๋ยวๆ นี่อย่าบอกนะว่าที่นายนั่งเงียบตลอดการประชุมอย่างน่าชื่นชมน่ะ   เพราะเอาเวลาไปนั่งคิดเรื่องพวกนี้?”

 

รองประธานรีองลอบถอนใจ    เจ้าตัวคงรู้อยู่กับใจว่าสที่ตัวป่วนของสภานั่งนิ่งน่าจะมาจากสาเหตุใด     พี่โนเอลยืดอกคิดอย่างภูมิใจ    มองหน้าพลพรรคสภากลาง “อย่างน้อยมันก็ช่วยประหยัดเวลาพวกนายได้เยอะจริงๆไหม?   อีกอย่างไอเดียฉันก็เข้าท่าดีออก   ต่อเลยแล้วกันเพื่อไม่ให้เสียเวลา  หน้าอย่างนีลล์เห็นแล้วนึกถึงงูก็แต่งงูไปเลย”

 

“เดี๋ยว” ครั้งนี้พี่นีลล์ยกมือขึ้นค้านบ้าง “แล้วจะแต่งยังไงไม่ทราบ?”

 

“เรื่องนี้นายต้องไปออกแบบเอาเองนา...” พี่โนเอลปัดความรับผิดชอบได้อย่างน่าถีบเป็นอย่างยิ่งในสายตาของพี่นีลล์ “ส่วนเพอร์เชียส...นายเลือกยากแฮะ  ฉลาด ทรงภูมิเหมาะกับเต่าเป็นอย่างยิ่ง  แอนโทนี่กับทรอย  ถ้าฉันหาเรื่องสร้างข้อแตกต่างให้พวกนายคงจะเป็นบาดแผลมิตรภาพคู่แฝดคนละฝาของพวกนายเป็นอย่างยิ่ง   สรุปให้เป็นหมาไปก็แล้วกัน   ส่วนจะเอาพันธุ์อะไรก็ไปตกลงกันเอง”

 

จนถึงตรงนี้พี่โนเอลเอียงศีรษะน้อยๆยั่วให้ราฟาเอลเกิดความอยากรู้ชะตาของตัวเองเล่นๆ “ของราฟาเอล...อะไรดีนะ? จิ้งจอกหรือแมวดี?   แหมๆ น่าลังเลเหมือนรีองเลยนะ   หรือเราจะให้รีองเป็นจิ้งจอกตัวพ่อ  ราฟาเอลเป็นตัวลูกดี?” เกิดความเงียบที่ไม่มีใครกล้าตอบเมื่อพิจารณาจากใบหน้าของท่านรองประธานแล้วคาดว่าส่วนใหญ่ลงความเห็นในใจว่าควรตัดข้ามหัวข้อจิ้งจอกพ่อลูกทิ้ง   พี่โนเอลยังคงกล่าวต่อไป “สำหรับน้องเซเรน่า ทั้งน่ารัก ทั้งอ่อนโยนแบบนี้เหมาะเหม็งจะเป็นกระต่ายที่สุด     มาถึงสองน้องน้อยที่น่ารักของพวกเรา    น้องเอเวลีนรัศมีเจ้าแม่โชยมาตั้งแต่ปีหนึ่ง  แถมหน่วยก้านดี ดูท่าเฮี้ยวแบบนี้จะให้เป็นตัวอะไรดี  ระหว่างนกกับแมว?   สุดท้ายก็น้องมิเกล...”

 

ทั้งสภามองหน้ากัน   ขณะนี้พี่โนเอลไล่เขียนชื่อของบุคคลที่ยังมีปัญหาที่ไม่อาจตกลงเลือกสิ่งมีชีวิตได้ตั้งแต่รีองจนถึงเอเวลีน   เมื่อถึงชื่อของมิเกลเกิดความเงียบขึ้นชั่วอึดใจ    ก่อนจะพูดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย “...แกะ...”

 

“งั้นก็เหลือพี่รีอง ราล์ฟ กับเอเวลีนสินะ?” พี่เพอร์เชียสเอนตัวพิงพนักไขว่ห้างสบายตัว “สัตว์ที่ลังเลก็มีเสือ จิ้งจอก แมว แล้วก็นก”

 

สองผู้มีปัญหามองหน้ากัน  ต่างคนต่างรู้สึกเฉยๆไม่มีความเห็นหรือความต้องการที่จะเป็นตัวใดตัวหนึ่งเป็นพิเศษ    พี่แอนโทนี่ทำท่าลูบคางฉบับผู้มีภูมิ “จริงๆผมว่าน้องราล์ฟเหมาะจะเป็นแมวมากกว่านะ  ดูยังไงราล์ฟก็ยังไม่เหมาะจะจำกัดความว่าเจ้าเล่ห์แบบจิ้งจอกหรอก” หลังพูดจบก็เพิ่งรู้ตัวว่าที่พูดไปมีผลกระทบต่อรุ่นพี่ผู้น่าเกรงขามอย่างรีองจึงรีบผงกศีรษะขออภัย “ถ้างั้นน้องเอเวลีนก็เป็นนกไปใช่ไหม?”

 

“แหม...แต่น้องเอเวลีนก็ให้ภาพแมวน้อยมากกว่านกนา” พี่อีวาท้วง “น้องราล์ฟจะให้โบยบินไปอีกปีก็ดูมุกเดิมไปหน่อย   เป็นจิ้งจอกน้อยก็น่ารักดีออก  รีองก็ดุอย่างกับเสือ  เป็นเสือไปก็ลงตัวออก”

 

พี่เฮทเธอร์รีบพยักเพยิดรับ   คิดว่าคงอยากเลิกประชุมเร็วแบบสองรุ่นน้องที่ออกไปก่อนหน้าบ้าง   พี่ทรอยไม่ยอมแพ้ยกเหตุผลสนับสนุนคู่แฝดคนละฝา “แต่ว่าน้องเอเวลีนดูใสแต่จิกเจ็บเหมือนนกเหมือนกันนะครับ   น้องราล์ฟดูอุปนิสัยเหมาะกับแมวมากกว่าจิ้งจอกเยอะ   ส่วนพี่รีองนิสัยให้ทั้งเสือทั้งจิ้งจอกจะเป็นอะไรก็เข้าท่าครับ”

 

“เฮ้อ...ก็นั่นน่ะสินะ” ดูท่าว่ายังไม่ได้ข้อสรุปง่ายๆ  พี่เฮทเธอร์ก็หงอยขึ้นมาทันควัน “รีองนายว่าไง?”


 

รีองเหลือบมามองราฟาเอลที่พยักหน้าให้สัญญาณว่าแล้วแต่   เลื่อนสายตามองผู้ร่วมประชุมทีละคน    รุ่นพี่คนสำคัญที่เงียบเป็นเวลานานก็เปล่งวาจาที่เปรียบเหมือนเป็นประกาศิตสุดท้าย

 

“ฉันเป็นเสือ  ราล์ฟเป็นแมว  เอเวลีนเป็นจิ้งจอก”


 

...เป็นอันว่าเอเวลีนไม่ได้เป็นทั้งนกทั้งแมว...

                ท้ายสุดการประชุมวันนี้ได้ข้อสรุปทุกอย่างเป็นอันเรียบร้อยรวดเร็วผิดกับที่คิดเอาไว้   เป็นที่สุขใจของใครหลายคนที่ยิ้มหน้าแป้นออกมาจากห้องประชุม    ทว่าผู้ที่เสนอความคิดเข้าท่าที่สุดอย่างราฟาเอลกลับหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างไร้เหตุผล     จนรองหัวหน้าชั้นปีต้องเดินเลียบเคียงเข้ามาทักทาย “คุณราฟาเอลเป็นอะไรหรือคะ?  ดูอารมณ์ไม่ค่อยดียังไงชอบกล”

 

คนหน้านิ่วสีหน้าอ่อนอกอ่อนใจขึ้น “วันนี้รู้สึกปวดหัวปวดตัวตั้งแต่เช้าแล้ว   แถมยังวิ่งวุ่นทั้งวัน  รู้สึกเวียนศีรษะแปลกๆน่ะครับ”

 

เซเรน่าเลิกคิ้วสูงท่าทางเป็นห่วงเป็นอย่างยิ่ง “ระวังเป็นหวัดเอานะคะ   ถึงเป็นคุณราฟาเอลก็เถอะ   หักโหมงานเยอะแบบนี้เดี๋ยวจะล้มหมอนนอนเสื่อนะคะ”

 

“ขอบคุณครับ...แต่อาการป่วยของคนในครอบครัวผมมีเอกลักษณ์แตกต่างจากคนอื่น   คงจะไม่ป่วยง่ายๆหรอกครับ”

 

พูดไปก็นึกน้าชายที่สร้างวีรกรรมยามป่วยไว้กับคุณเอดิธ    เจ้าชายหนุ่มเองหากป่วยก็มีอาการไม่ต่างกัน   จึงทำได้แต่พยายามดูแลไม่ให้ตัวเองล้มป่วยจนควบคุมตัวเองไม่ได้มาตลอด     เพียงเริ่มเจ็บคอหรือคัดจมูกทั้งวังจะทำราวเป็นปัญหาโรคร้ายอันตรายถึงชีวิตทันที  ทั้งวิตามิน ของบำรุง และยารักษาจะมาพร้อมกับทีมแพทย์ที่ดูแลใกล้ชิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง     ราฟาเอลมอบยิ้มบางๆเพื่อเป็นการยืนยันให้สาวเจ้าคลายกังวล     ทว่าร่างกายเจ้ากรรมกลับไม่เป็นใจ    อยู่ดีๆเขาก็รู้สึกร้อนวูบวาบจนสองตาเห็นแสงพร่า  ร่างกายเซลงไปข้างหน้า   ดีที่เซเรน่ารีบกางแขนออกมาประคอง

 

“เดินจะไม่ไหวแล้วยังดื้ออีก” หญิงสาวดุราวเห็นเขาเป็นเด็กๆ “งานน่ะ...หยุดไปก่อนก็ได้ค่ะ  เดี๋ยวฉันจะช่วยสะสางให้เอง”

 

รุ่นพี่สภาที่เดินไม่ใกล้ไม่ไกลรีบเข้ามาสอบถามอาการของราฟาเอลจากเซเรน่า   พี่อีวายกมือขึ้นแตะศีรษะของราฟาเอลวัดอุณหภูมิ    ก่อนจะป้องปากอุทาน “ตัวร้อนขนาดนี้ยังเดินเหินได้  น้องราล์ฟยังเป็นคนปกติอยู่หรือเปล่าเนี่ย?”

 

ไม่เพียงพี่อีวาที่ตกใจ   ตัวคนป่วยเองก็ตกใจใช่ย่อย   ราฟาเอลเองรู้สึกแค่มึนๆตื้อๆ   แต่ไม่คิดว่าจะตัวร้อนขนาดที่พี่อีวาว่าไว้   ราฟาเอลขมวดคิ้วเอาดื้อๆ   จนรุ่นพี่สาวดีดนิ้วใส่หน้าผากรู้ว่ารุ่นน้องตัวดีคิดอะไรอยู่ “ยังมาทำหน้าหาว่าพี่เว่อร์อีก    โนเอลขนรุ่นน้องนายกลับมณฑลไปนอนแล้วลาขาดหน้าที่พิราบส่งสารท่านเมลล์ฮาวเลยนะ    ดูสิ...ยิ่งอยู่ในช่วงสำคัญๆอยู่ด้วย”

 

พี่โนเอลชี้หน้าตัวเอง “ขนกลับไปเก็บที่มณฑลน่ะได้   แต่หน้าที่พิราบส่งสารด่วนน่ะ ...ไปเจรจากับป๋าเมลล์ฮาวแกเองก็แล้วกัน”

 

“...” พี่รีองหยุดยืนถัดจากพี่โนเอล   เนตรสีเพลิงที่แสนไร้อารมณ์เปล่งประกายแปลกประหลาด   มือใหญ่ของท่านรัชทายาทควบตำแหน่งผู้นำผู้วิเศษกุมคางพินิจบางอย่างบนใบหน้าของราฟาเอล     ก่อนจะกางออกกั้นไม่ให้พี่โนเอลที่จะขยับตัวมาแบกเขากลับมณฑล     ใบหน้าของชาวสภาเต็มไปด้วยคำถาม   แทนคำตอบใดๆพี่รีองเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าราฟาเอลที่เซเรน่าช่วยประคองอยู่   พร้อมเอื้อมมือออกมาแตะหน้าผากของเจ้าชายหนุ่มพร้อมหลับตาลง      


 

ในวินาทีที่มืออุ่นแตะเข้ากับหน้าผาก   อาการครั่นเนื้อตัวก็พลันหายเป็นปลิดทิ้ง    ราฟาเอลรู้สึกราวต้นไม้ที่ได้น้ำหล่อเลี้ยง    ร่างกายที่ปวดร้าวถึงกระดูกรับรู้ถึงพลังอันเย็นรื่นชื่นใจไหลเวียนไปทั่วกายราวกับกำลังล่องลอยอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันแสนสุขสงบ    ฉับพลันก็สัมผัสได้ถึงแรงมหาศาลที่กดทับลงมาจนร่างของเขาทรุดลงอย่างไร้การทรงตัว  เซเรน่ายังคงประคองเขาไว้ได้อยู่       ราฟาเอลค่อยๆลืมตาที่เขาเผลอหลับลงตอนลิ้มรสความเย็นรื่นนั้นพลางหอบหายใจอย่างยากลำบาก     ดวงหน้าคมไร้ความรู้สึกของรองประธานสภายังคงเรียบขึงเช่นเคยทว่ากลับดูอ่อนโรยและซีดขาวลงไปนิดหน่อย

 

“นาย...” พี่รีองกล่าวเพียงเท่านั้นก็ดูเหมือนจะเสียหลังล้มไปอีกคน    หากยังพอมีแรงประคับประคองตัวเองให้ยืนตรงอยู่ได้แม้จะไม่มั่นคงนัก     พี่โนเอลที่ตั้งท่าเข้ามารับร่างของเพื่อนด้วยสีหน้าตระหนกสุดขีดเปลี่ยนไปยืนดูเชิงอยู่ข้างๆ     แต่ยังดูตกใจไม่หาย   ไม่ผิดกว่าชาวสภาที่เหลือที่ไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้เห็นคนอย่างรีองเกือบจะเสียหลักล้มเพราะหมดแรง     ท่ามกลางความตกใจของทุกคนพี่รีองคว้าแขนของโนเอลแล้วนำไปแตะราฟาเอลทันที     ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีพี่โนเอลก็หมดแรงเอาดื้อๆจนรีองต้องรีบกระชากแขนชองเพื่อนสนิทออกมาพร้อมคว้าร่างอ่อนปวกเปียกไว้

 

“เกิดอะไรขึ้น?” ผู้ตกเป็นผู้ต้องสงสัยทำร้ายร่างกายคนอื่นโดยไม่รู้ตัวถามพร้อมขมวดคิ้ว   มองสองรุ่นพี่ที่คนหนึ่งกึ่งสลบกึ่งตื่นด้วยสายตาเป็นห่วงหากไม่กล้าแตะตัว    รีองมองราฟาเอลและคนที่ล้อมอยู่   แล้วจึงค่อยๆเปล่งเสียงออกคำสั่งอย่างอ่อนแรง “ต่อไปนี้ระวังให้ใครก็ตามที่มีเวทอยู่ในระดับนักรบสายธาตุขึ้นไปแตะต้องตัวราฟาเอล   เฮทเธอร์พาโนเอลไปส่งที่ห้องพยาบาล   คนอื่นแยกย้ายไปทำงานตามปกติ   ส่วนราฟาเอล...นายมากับฉัน”


 

                หลังจากคนอื่นแยกย้ายกันไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจนักจนเหลือเพียงสองหนุ่ม     รีองก็อธิบายข้อสงสัยของราฟาเอลโดยไม่ต้องเสียเวลาถาม “ไปหาศาสตราจารย์คลาวด์กับเรแกน    ทั้งสองคนน่าจะพอตอบคำถามได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพลังเวทย์ของนาย”

 

“พลังเวทย์ของผม...ทำไมหรือครับ?”

 

“ฉันยังให้คำตอบนายไม่ได้  เอาเป็นว่าตอนนี้พลังของนายน้อยกว่าจุดสมดุลจนถึงขั้นเที่ยวดูดพลังคนอื่นไปทั่ว” รีองเดินพร้อมพูด    ไม่ช้าเจ้าชายคนเก่งก็ถอนหายใจกล่าวเสริม “ดูเหมือนพลังของนายจะไม่ได้จำกัดอยู่แค่ธาตุลมด้วยแล้วนะ”

 

“เห?” ราฟาเอลถึงกับหายใจสะดุด    ไม่อยากคาดเดาให้ความหวังตัวเองเล่นๆกับประโยคหลังของพี่รีอง    การที่เขาใช้ได้แต่ธาตุลมนับว่าเป็นจุดอ่อนหลัก    หากเขาก็ไม่ต้องการมีพลังเวทย์อื่นเช่นกัน    เพราะนั่นจะทำให้เขาวุ่นวายมากขึ้น  แม้มันจะช่วยให้เขาเหนือกว่าคนอื่นก็ตาม      ราฟาเอลได้แต่สงสัยถึงสาเหตุที่ทำให้เขาสามารถใช้เวทย์ธาตุอื่นได้     ยิ่งคิดก็ยิ่งวุ่นวายใจ    ระยะทางเดินไปยังห้องทำงานของศาสตราจารย์ในวันนี้ก็ไกลเหลือทน    เจ้าชายหนุ่มที่เพิ่งใช้เวลาสี่ห้าชั่วโมงไปกลับอาเดเลทด์โอเดนส์    รู้สึกว่าการเดินไปห้องของศาสตราจารย์ด้วยเวลาไม่เกินยี่สิบนาทีนั้นนานเป็นอย่างยิ่ง

 

ทว่าดูเหมือนเทพเจ้าจะไม่เป็นใจให้ราฟาเอลได้หาคำตอบให้กับตัวเองเท่าใดนัก    โทรศัพท์มือถือที่มักจะดังได้จังหวะดีเสมอเริ่มสั่นและส่งเสียงร้อง     เขาอดที่จะบ่นกับตัวเองสั้นๆไม่ได้แล้วรับสาย     รุ่นพี่รีองชะลอเท้ารอเขาที่หยุดเดินกะทันหัน    รองประธานสภากลางมองรุ่นน้องที่บัดนี้ยืนนิ่งงัน   ตาเบิกค้าง

 

“ว...ว่าอะไรนะครับ?” ราฟาเอลกรอกเสียงผ่านโทรศัพท์เบาหวิวอย่างไม่แน่ใจในสิ่งที่ตนเองเพิ่งได้ยิน


 

“เจ้าหน้าที่ของเราในคิงสตันหายตัวไปอย่างลึกลับกระหม่อม”

 

--------------------------------------------------------------------------



 

                รถสลักตราประจำตระกูลเทียมม้าสีขาวแซมเทาควบกุบกับมาหยุดลงหน้าประตูคฤหาสน์    เด็กรับใช้ที่คอยท่าอยู่รีบวิ่งกางร่มมารับชายชราภูมิฐานดีที่ก้าวลงจากรถม้า   มือข้างหนึ่งถือไม้เท้า   มีข้างหนึ่งใส่หมวก       ชายชราผู้นั้นเดินไปพบกับเจ้าบ้านที่คอยอยู่เช่นกัน    เมื่อถึงประตูบ้านก็มีสาวใช้มารับหมวกและเสื้อตัวนอกไปแขวน

 

“เชิญขอรับ” ประมุขแห่งโลอิสตาผายมือให้ท่านเสนาบดีแห่งคิงสตันหลังทักทายกันสั้นๆ    ทั้งสองผู้ยิ่งใหญ่ต่างเดินผ่านห้องโถงไปยังระเบียง    ข้ามประตูไม้เนื้อแข็งสลักลายขัดเงาไปหยุดที่ประตูไม้เรียบๆบานหนึ่งที่มีนายประตูเฝ้าอยู่ถึงสองคน      ท่านเจ้าบ้านเปิดประตูพลางโค้งให้อีกฝ่ายเดินนำเข้าไปพร้อมรับตะเกียงน้ำมันและผ้าคลุม

 

หลังบานประตูเป็นทางบันไดเดินลึกลงไปยังใต้ดิน   บันไดทอดยาวลงไปยิ่งลึกก็ยิ่งเย็นจนถึงห้องที่ดูเหมือนห้องเก็บสินค้าจำพวกไวน์  ในห้องใต้ดินสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยชั้นลูงวางถังไม้เรียงรายกัยเป็นแนวยาว  สิ่งที่รอทั้งคู่อยู่คือชายหนุ่มวัยกลางคนในเครื่องแบบทหารรักษาการพระราชวังในสภาพสลบไสลถูกพันธนการอย่างแน่นหนาด้วยเชือกมัดติดกับเสาห่อคลุมร่างด้วยผ้าห่มสีทึมผืนเก่า

 

“กระผมไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ไปก่อนขอรับ”

 

เสนาบดีเพียงพิจารณาชายหนุ่มรุ่นลูกด้วยสายตาที่ไม่แสดงออกถึงความเห็นใดๆ   ทิ้งให้เป็นหน้าที่ของท่านเจ้าบ้านอธิบายเรื่องราวทั้งหมด “กระผมพบนายทหารผู้นี้ทำท่าลับๆล่อๆกับเครื่องมือแปลกตา   รวมถึงสืบหาเรื่องภายในราชสำนัก   หลายครั้งยามส่งของเข้าห้องเครื่องและนำผ้าแพรไปส่งในวัง    คาดว่าน่าจะเป็นสายลับที่อาณาจักรซายน์ส่งมา...”


 

“เงียบเดี๋ยวนี้!


 

ชายชราขึ้นเสียงบ่งบอกอารมณ์ขัดกับใบหน้าอันเรียบเฉย “ท่านเป็นใครที่จะจับตัวทหารรักษาการณ์ในวังคนหนึ่งออกมาตามอำเภอใจ    ถึงจะเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นสายลับก็ไม่ควร    ท่านประมุข...ท่านเองก็เป็นผู้ใหญ่ มีหน้ามีตาในแผ่นดิน   ซ้ำยังคุ้นเคยกับวังหลวงใช่เลยว่าจะไม่รู้กฎเกณฑ์ภายในวัง”

 

พ่อค้าชราผงะเล็กน้อยหากก็ยังควบคุมอารมณ์ได้อยู่    ด้วยความมั่นใจในมิตรภาพระหว่างตนและผู้ยิ่งใหญ่ในราชสำนัก    รีบขออภัยด้วยประสบการณ์ที่สั่งสม “ขออภัยขอรับ   หากช่วงนี้ในราชสำนักล้วนมีเรื่อวุ่นวาย    ผู้น้อยเกรงว่าจะทำให้ภายในมีเรื่องวุ่นวายกว่าเก่า    แต่กระผมก็ไม่อาจยอมได้ที่จะปล่อยคนผู้นี้ล้วงความลับของเมืองต่อไปแม้เพียงนาทีจึงต้องพาตัวมาอย่างอุกอาจทั้งที่รู้ว่าผิด    ความผิดนี้กระผมขอรับโทษโดยไม่ปฏิเสธ   แต่กระผมขอเพียงอย่างเดียว...” ท่านประมุขตระกูลโลอิสตาโค้งคำนับ “ขอให้ลงโทษคนผิด    และพิจารณาเรื่องความภักดีของท่านเมลล์ฮาวใหม่ด้วยเถิด”

 

“ความภักดีของท่านเมลล์ฮาว? นี่ท่านหมายความว่าอย่างไรกันแน่?”

 

“หากพิจารณาดูดีๆแล้ว   การที่อาณาจักรซายน์เข้ามาภายในเอทรีสได้อย่างเสรีก็เพราะพวกเขาทำสัญญากับท่านเมลล์ฮาว   สัญญาที่คนฝั่งนั้นสามารถเดินทางเข้าออกเอทรีสได้อย่างอิสระ   แต่พวกเราจะต้องผ่านการตรวจที่คิดค่าธรรมเนียมขูดเลือดขูดเนื้อยังไม่แน่ว่าจะข้ามเขตแดนไปได้    คิดอย่างไรก็เสียเปรียบ   ทั้งท่านเมลล์ฮาวก็ไม่ใช่คนเขลา    พิจารณาดูง่ายๆว่ายิ่งชาวซายน์เข้าออกเอทรีสยิ่งง่ายเท่าไรก็ยิ่งล่วงรู้ข้อมูลภายในมากขึ้น    ตรงกันข้ามกับพวกเราที่แม้ตอนนี้ซายน์ก็ยังเป็นเพียงดินแดนปริศนาที่แสนน่าเกรงขาม    กระผมเคยไปเหยียบซายน์สองครั้ง    แต่ละครั้งก็อดกังวลๆไม่ได้ว่าหากวันใดซายน์คิดจะบุกเอทรีสเหมือนอดีต   ครั้งนี้พวกเราคงไม่มีทางรอด”

 


ว่ากันว่าวาจาของพ่อค้าลิ้นทอง   หากใครได้ฟังก็ยากที่จะไม่โอนอ่อน   โดยเฉพาะคำพูดที่เป็นเรื่องที่ท่านเสนาบดีคิดค้างคาอยู่ในใจ    ชายชรากรอกตาลงก่อนจะยกสองมือแตะบ่าของประมุขแห่งโลอิสตาเพื่อให้เขายืนตรงเหมือนเดิม “เอาเถอะ...ท่านมีเจตนาดี  แม้ว่าจะผิดวิธีการไปบ้าง   ครั้งนี้เราจะไม่เอาเรื่องท่าน   แต่เรื่องของอาณาจักรซายน์และท่านเมลล์ฮาวเราไม่อาจรับปากว่าจะทำอะไรได้”

 

“อาณาจักรซายน์นั้นน่ากลัวนัก...ใช่ว่าเราจะไม่รู้   ทั้งวิทยาการแปลกประหลาด  ทั้งมันสมองของคนที่นั่นก็เจ้าเล่ห์ซับซ้อน   กำลังคนที่นั่นก็เหนือกว่าทางเอทรีสอย่างไม่อาจเทียบได้    อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย   อาณาจักรซายน์ที่พวกเราเคยไปก็อยู่แค่ชนบทเท่านั้น  น้อยคนจะได้ไปเหยียบเมืองหลวง   รู้เพียงอย่างเดียว  ดูจากแผนที่ซายน์ทั้งอาณาจักรใหญ่กว่าเอทรีสเสียด้วยซ้ำ”


 

ในขณะกล่าวท่านเสนาบดีแสดงท่าทีหนักใจอย่างชัดแจ้ง    คาดว่าช่วงเวลาที่ผ่านมานับแต่วันที่ผู้นำตระกูลเริ่มท้วงติงเรื่องซายน์กับเสนาบดี   เขาก็คงไม่ได้ปล่อยให้คำพูดของพ่อค้าลอยผ่านไปเฉยๆ   ยิ่งนานวันปัญหาต่างๆสุมเข้ามา   กระตุ้นให้เรื่องไม่เป็นธรรมที่เคยมองข้ามในคราแรกฉายชัดขึ้น     แม้ท่านเสนาฯจะแสดงออกและยังคงเชื่อท่านเมลล์ฮาว    แต่ความวางใจที่มีมันหายไป   เหลือเพียงรอคอยให้ปัจจัยต่างๆมากระตุ้นให้เรื่องแดงขึ้นเท่านั้น    ประมุขโลอิสตาพิจารณาความเป็นไปภายในใจ    นึกชื่นชมผู้วางแผนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด   อาศัยข้อตกลงระหว่างซายน์ที่ท่านเมลล์ฮาวก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออกมาเล่นงาน    ความผิดที่ควรเป็นของอาณาจักรซายน์ที่ไม่อาจเอาผิดได้จึงถูกโยนมาให้ท่านเมลล์ฮาวแทน

 

แม้ประมุขแห่งโลอิสตาเองจะไม่ได้รู้แผนทั้งหมดของท่านเมเลซาร์   แต่เขาก็พอจะคาดเดาได้ว่าคนคนนี้ต้องทำอะไรที่ไม่ธรรมดาแน่นอน     เขาได้แต่สงสัยว่าท่านเมลล์ฮาวที่ร่ำลือกันถึงสติปัญญาจะเป็นเพียงข่าวปล่อยหรือไม่   เมื่อจนกระทั่งบัดนี้ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆที่จะแสดงว่าสู้กับท่านเมเลซาร์ได้    หรือไม่ก็มั่นใจเต็มร้อยว่าอย่างไรก็ไม่แพ้      อย่างไรพ่อค้าชราก็ยังมองไม่ออกว่าท่านอธิการโรงเรียนคิดอะไรอยู่กันแน่ที่ยังมัวซุ่มเงียบอยู่ในเวลาที่จวนตัวแบบนี้


 

“ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าท่านมั่นใจว่าคนผู้นี้เป็นสายแล้วสินะ”

 

“ขอรับ... และมั่นใจว่าเป็นสายจากอาณาจักรซายน์” เขารีบโค้งรับคำของผู้ยิ่งใหญ่    

 

เสนาบดีพยักหน้ารับเล็กน้อย “เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงเรื่องระดับอาณาจักรจะยังให้ใครรู้ไม่ได้   เราจะไปกราบทูลองค์กษัตริย์รอดูว่าจะมีพระบัญชาใดๆหรือไม่    ระหว่างนี้เราต้องฝากผู้ต้องหาไว้กับท่านก่อน”

 

พ่อค้ารับคำ    เมื่อเสร็จธุระท่านเสนาฯก็รีบขอตัวเข้าวังทันที   ปฏิเสธน้ำชาและของว่างจากอีกฝ่ายจากด้วยความร้อนใจ      คนทั้งสองจึงทิ้งให้ชายหนุ่มจมอยู่กับความมืดอีกครั้ง     เดินขึ้นจะห้องใต้ดินออกไปทางเดิม    ผู้นำตระกูลโลอิสตาส่งตะเกียงคืนนายประตูพร้อมกำชับให้ดูแลผู้ต้องขังดีๆ     แล้วเดินตามเสนาบดีที่ก้าวนำออกไปอย่างรู้ทาง    ก่อนจะหยุดชะงักตามท่านเสนาฯที่ยืนนิ่งมองตรงไปยังอีกฝั่งของระเบียงทางเดิน    

 


สตรีสูงศักดิ์ในเครื่องแต่งกายหรูหราสีเลือดหมูปักไหมก้าวยาวๆด้วยกิริยาที่ได้รับการอบรมมาดีของสตรีในวัง    นางมีเส้นเกศาสีน้ำผึ้งยาวเกล้าเป็นมวยสูงประดับด้วยลูกปัดมุกขาวผ่องเผยช่วงลำคอระหงส์       หล่อนมีหน้าตาที่จัดอยู่ในขั้นหน้ามองเมื่อเทียบกับวัยที่ไม่ใช่สาวแรกรุ่น    ส่งเสริมให้โดดเด่นขึ้นด้วยเครื่องประดับล้ำค่าและบุคลิกงดงาม


 

“ท่านพี่!” เสียงหวานร้องเรียก   มือสองข้างจับกระโปรงยาวรุ่มร่ามเพื่อจะได้ก้าวให้เร็วขึ้นโดยไม่น่าเกลียด    สาวใช้สองนางวิ่งตามนายหญิงมาพร้อมก้มหน้าก้มตาอย่างเจียมฐานะ ยิ่งใกล้เข้ามายิ่งเห็นข้อเสียของใบหน้าที่ถูกประทินด้วยเครื่องสำอางอย่างวิจิตรบรรจง     คือคิ้วที่ขมวดเข้าหากันทั้งสองข้าง

 

“ถวายบังคมองค์หญิงซารีน่า” พ่อค้าชรารีบโค้งคำนับให้องค์หญิงผู้เดินด้วยความเร็วปานวิ่งเหยาะบนส้นสูงทันทีที่นางหยุดตรงหน้าเขาทั้งสอง    ผิดกับท่านเสนาบดีที่เพียงเลิกคิ้ว

 

“มีอะไรงั้นหรือน้องหญิง” ท่านเสนาบดีชราผู้แท้จริงแล้วมีศักดิ์เป็นราชบุตรเขยถามหญิงสาวที่อายุห่างจากตนหลายรอบ

 

“ท่านพี่... เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ” หญิงสาวแจ้งข่าวที่ทำให้รีบจนต้องตามมาหาถึงคฤหาสน์ตระกูลโลอิสตาด้วยสีหน้าหนักใจ “หมู่บ้านที่ชายแดนของเราถูกรุกรานด้วยฝีมือของพวกโจรจนย่อยยับค่ะ”

 

“แล้วพวกทหารที่ประจำการอยู่ไปไหนหมด?” ท่านเสนาบดีมีอาการตกใจสลับกับโกรธา   หากก็เก็บกลืนสีหน้าและอารมณ์นั้นทิ้งไปสิ้น      องค์หญิงผู้เป็นภรรยายิ่งหนักใจกว่าเดิม “มีทหารและชาวบ้านบางคนรอดชีวิตมาได้ค่ะ    แต่...”

 

นางหยุดพูดด้วยดวงตากึ่งกังวลใจกึ่งสับสน   ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆแล้วกล่าวต่อ “แต่รอดมาได้ด้วยฝีมือของเมเลซาร์ที่หายสาบสูญไปค่ะ”

 

ดั่งมีสายฟ้าฟาด    ไม่มีผู้ใดเอ่ยสิ่งใดหลังจากประโยคนั้น    แม้แต่ท่านเสนาฯเฒ่าเองก็นิ่งงัน “ตอนไปถึงทั้งชาวบ้านและทหารก็ปกป้องเมเลซาร์ที่บาดเจ็บเต็มกำลังไม่ยอมให้ทางการได้เข้าใกล้เมเลซาร์เลยแม้แต่นิด   จะมีก็แต่หมอเท่านั้นที่ชาวบ้านยอมให้เข้าใกล้”

 

คิ้วที่ขมวดอยู่แล้วก็ยิ่งย่นเข้าหากันหนักกว่าเก่า   หลังท่านเสนาฯได้ยินประโยคเสริมจากภรรยาที่มีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงองค์โตแห่งราชสำนักคิงสตัน    ชายชรานิ่งคิดก่อนจะรีบหันไปขอตัวกับเจ้าบ้าน   ทั้งสองสามีภรรยาจึงพากันออกจากคฤหาสน์ของท่านคหบดีใหญ่แห่งนคร     พร้อมทั้งเอ่ยกำชับไม่ท่านประมุขให้เก็บเรื่องทั้งหมดไว้เป็นความลับก่อนจะออกไปขึ้นรถม้า

 



เมื่อผู้มาเยือนจากไป   เจ้าบ้านก็รีบหันหลังเดินกลับไปทางเดิม   มุ่งไปสู่ห้องใต้ดินนั้นอีกครั้ง   ประมุขแห่งโลอิสตาหยุดตรงหน้าคนเฝ้าประตูทั้งสอง “พวกเจ้าสองคนไปพักซะ”

 

นายประตูทั้งคู่โค้งศีรษะแล้วรีบเดินหลบไปอย่างรวดเร็วไม่มีแม้แต่คำถาม    หลังจากนั้นจึงหันไปสั่งพ่อบ้านที่ติดตามมา “หากคุณชายเดนวอร์มา   เชิญเขาไปสอบปากคำผู้ต้องหาเลยนะ   ฉันจะไปตรวจขบวนสินค้ากลับช่วงเย็นๆ   วันนี้หลังจากโรงเรียนคุณหนูเลิกอย่าลืมพาคุณหนูไปอารามเล็กพบท่านอา     แล้วฝากจดหมายฉบับนี้ให้ท่านอาด้วย”  กล่าวพร้อมยื่นจดหมายปิดผนึกไร้นามทั้งผู้รับผู้ส่ง



 

.......



 

...................



 

                เสียงสนทนาทั้งหมดของสองผู้ยิ่งใหญ่ล้วนก้องอยู่เต็มสองหูของผู้ที่เสแสร้งแกล้งหลับ    ลับหลังท่านเสนาบดีและท่านผู้นำตระกูล    ชายหนุ่มที่ถูกพันธนการก็ลืมตาขึ้นมา   เรื่องที่เขาเพิ่งรู้เป็นข้อมูลสำคัญ    หากเขาสามารถส่งข้อมูลนี้ไปให้ฐานข้อมูลของเอฟพีเอได้

 

สายลับหนุ่มคิดเพียงเท่านั้นก็กัดฟัน    หากเขาทำได้ความผิดพลาดของเขาก็คงจะไม่เลวร้าย    ในสถานการณ์แบบนี้เขามีทางเลือกไม่มากนักคือมีชีวิตรอดเพื่อนำข่าวสารไปแจ้ง  หรือว่าจบชีวิตของตนเพื่อไม่ให้ข้อมูลรั่วไหล   ถ้าถามหาความเป็นไปได้ในตอนนี้ทางออกที่ดีที่สุดคือการจบชีวิต   แน่นอนว่ามันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น   แต่ข้อสำคัญคือมันเป็นทางออกเดียวที่จะไม่ทำให้เรื่องแย่ลง    หากเขาตายชิพที่ฝังอยู่ในตัวจะส่งสัญญาณไปทางเมนบอร์ด    ทางเอฟพีเอจะได้ไม่ต้องตามหาเขาอีก    สิ่งที่เขากลัวคือการที่พรรคพวกออกตามหาจนถูกจับได้    ดีไม่ดีพวกนั้นอาจใช้เขาเป็นเหยื่อ...

 

รอบกายของเขามืดอย่างไร  ในสมองของเขาก็มืดเช่นนั้น    การตัดสินใจครั้งนี้เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย    การตัดสินใจที่มีผลกระทบถึงความสัมพันธ์ระหว่างสองอาณาจักรที่มีชีวิตของเขาเป็นเดิมพัน     ด้วยหน้าที่และอุดมการณ์ที่ถือเขาควรจะรีบตัดสินใจให้เร็วที่สุด    แต่ด้วยฐานะของมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งเขายังรักตัวเองจนเกรงกลัวความตาย

 

การตื่นท่ามกลางความมืด ความเงียบ ความหนาว และความเลวร้ายของสถานการณ์ที่มีเขาเป็นผู้ก่อทำให้เจ้าหน้าที่พิเศษกดดันจนแทบคิดอะไรไม่ออก     ประสบการณ์ชีวิตของเขาเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยเป็นเกราะป้องกันใจไม่ให้ฟุ้งซ่านรบกวนระบบการคิดคำนวณ   เขาได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นท่ามกลางความเงียบสงบเป็นพักๆ    ชายหนุ่มพยายามควบคุมไม่ให้ตนตื่นตระหนกมากกว่าที่ควร   พยายามจะนึกเหตุผลทุกสิ่งอย่างมาเป็นเงื่อนไขช่วยในการตัดสินใจ    ทั้งพยายามห้ามตัวเองไม่ให้มองเหตุการณ์เลวร้ายเกินไปจนตัดสินใจจบชีวิตโดยไม่เป็นการจำเป็น    มือสองข้างที่ยังสามารถขยับได้เริ่มขยับอย่างยากลำบากเพื่อเขี่ยแผ่นพลาสติกเล็กๆในซองกระดาษเหมือนพลาสเตอร์ยาออกมาจากกระเป๋ากางเกง    แผ่นพลาสติกตกลงมาบนพื้น   มือแกร่งพยายามหยิบมากำในมือ

 

แผ่นพลาสเตอร์เล็กๆนี้เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่เอฟพีเอทุกคนมีไว้ติดตัวในยามฉุกเฉิน   บทบาทของมันจะเข้ามาในการตัดสินใจครั้งสุดท้ายของเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติภารกิจพลาด    จะอยู่หรือตายง่ายเกินใครคาดคิด     เพียงฉีกซองกระดาษออกและแกะพลาสติกใสรูปทรงเหมือนพลาสเตอร์ยา   หากต่างตรงที่บริเวณที่ควรเป็นสำลีชุบยารักษาแผลถูกแทนด้วยเจลใสสีน้ำเงินที่มีฤทธิ์หยุดการทำงานของหัวใจอย่างช้าๆ    สมองจะมีอาการง่วงงุนคล้ายคนง่วงนอน    และจะเสียชีวิตภายในเวลายี่สิบนาทีโดยไม่ทรมาน

 

หลังจากนั้นชิพที่ฝังอยู่จะทำงานประกาศข่าวการจากไปของเจ้าหน้าที่คนนั้นต่อเครือข่ายเอฟพีเอทั้งหมด   ที่สำคัญที่สุดคือ...ทำอย่างไรเขาถึงจะแจ้งเรื่องที่เสนาฯและพ่อค้าโลอิสตาพูดคุยกันได้

 

มือที่กำแผ่นพลาสติกอยู่บีบแน่นขึ้น


 

การตัดสินใจครั้งสุดท้ายของเขา...




------------------------------------------------------------------------


^ ^ อีกไม่กี่ตอนแล้วจะถึงจุดหักแรกของเรื่อง
เตรียมใจมารับความดราม่ากันดีๆนะคะ     555

พูดถึงเรื่องนางเอกนี่...จะว่ามีก็มีจะว่าไม่มีก็ไม่มีค่ะ  เอาเป็นว่าเรื่องนี้เป็นไม้เด็ดของเถียนเลยแล้วกัน
ติดตามกันไปเรื่อยๆพอเฉลยแล้วอย่าหาว่าเถียนใจร้ายก็แล้วกัน :9  ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า (หัวเราะโรคจิต)

ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจนะคะ ^__^ 
เถียนจะพยายามทั้งเรื่องงานเขียนและเรื่องเรียน
ให้สมกับที่ผู้อ่านทุกคนคอยให้กำลังใจเลยค่ะ

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามเรื่องนี้ค่ะ

ถ้าใครมีข้อเสนอแนะก็เม้นต์ไว้นะคะเถียนยินดีรับฟังทุกเม้นต์ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

8,067 ความคิดเห็น

  1. #6599 milan (@2me-too) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:11
    ชิพน่าจะอัดเสียงไดั เเล้วส่งไปที่หน่วย ><
    อร๊ายย ไม่อยากหยุดอ่านเลย เป็นเหน็บก็หยุดอ่านไม่ได้ ค้าง... T_T
    #6599
    0
  2. #6551 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 16:59
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วเดาล่วงหน้าไม่ได้จริงๆว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น อยากรู้ต้องอ่านต่อไปเท่านั้น
    #6551
    0
  3. #5859 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 18:59
    เรื่องนางเอกกกกกก ขอเป็นราล์ฟเถอะ T^T
    #5859
    0
  4. #5683 Undernetwork (@undernetwork) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:10
    "นางเอกมีแล้วก็ไม่มี" เราเดาออกมาได้ 7พล็อท(เพ้อ)
    1 ราล์ฟเป็นนาง(นาย)เอกซะเอง (ลุ้นอยู่)
    2 นางเอกตาย
    3 นางเอกกลายเป็นของคนอื่น
    4 ราล์ฟโดนอัสจับกด
    5 ราล์ฟโดนรีองกับโนเอลจับกด (3p)
    6 ราล์ฟจับกดผู้ชายทั้งโรงเรียน
    7 ราล์ฟเสร็จสองพี่น้องตระกูลไธม์ (3p อีก?)
    #5683
    2
    • #5683-1 K_sushi_P (@K_sushi_P) (จากตอนที่ 61)
      17 เมษายน 2560 / 21:39
      เดี๋ยวๆ แวะมาขำค่ะ555555
      #5683-1
    • #5683-2 TIANFANG (@tfyumeiholysmy) (จากตอนที่ 61)
      14 พฤษภาคม 2560 / 16:50
      5555555555555555555555555555555
      โอ๊ย 5555555555555555555555555555555555555

      ทำไมนอกจากข้อ 2,3 มันดูจะใกล้เคียงกับข้อแรกหมดเลยคะ
      #5683-2
  5. #5176 มุกฝืด (@tat9559) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 15:43
    หืมมม นางเอกมีและไม่มี 
    เฮ้อ ทุกอย่างอยู่ในมือไรท์เตอร์ทั้งนั้นเลย
    #5176
    0
  6. วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 16:15
    Yหรือเปล่านี่เจ้าคะ= =

    (แต่แอบเชียร์ให้ไม่มีนางเอก)
    #3875
    0
  7. #3513 ★TUAGUAN (@tuaguanguan) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 12 มีนาคม 2553 / 15:09
    หรือว่านางเอกจะตายตอนจบ -0-

    หรือนางเอกจะไม่ใช่คน -_-?
     
    #3513
    0
  8. #3353 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 มกราคม 2553 / 15:30
    น่าสงสารสายลับคนนั้นจังเลย หวังว่าคงไม่ตายและไม่เผยความลับนะ ว่าแต่เมเลซาร์เดินแต้มไปได้หลายแล้วนะนั่น
    #3353
    0
  9. #3244 รัตติกาลเงา (@danced) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2552 / 21:15
    จิ้นรีองกะโนเอลไปซะแล้ว(ใครเห็นด้วยยกมือขึ้น!!!)
    รีองคู่กับโนเอล
    ราล์ฟคู่กับอัส
    (โอ้มายก็อดกระผมจิ้นไกลแล้ว)
    รีบอัพต่อนะครับ
    ปล.สวัสดีปีใหม่ 2010
    #3244
    0
  10. #3178 OrchidGIRL (@orchidgirl) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2552 / 21:47
    ถ้าราฟาเอลป่วย!! ................................

    แล้วอยู่กับอัส 2 คน!..

    อะไรจะเกิดขึ้น!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #3178
    0
  11. #3166 ปาจิงโกะ (@somringko) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2552 / 03:13

    ยิ่งอ่านยิ่งน่าติดตาม  เล่ม1 อ่านหลายรอบแล้ว คลอดเล่ม2 ทีน่ะ อิอิ

    #3166
    0
  12. #3164 Roon (@Roon) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2552 / 17:42

    ค้าง...

    กรี๊ดดด!!    คนแต่งจะไปหนายยยย T[]T   จะหายไปอีกแล้วเหรอคะ ไม่นะ  ราฟาเอลต้องถูกดองเค็มอีกแล้วแน่เลย (ฮือ)     

    อะไรนะ  เป็นแมว ?  -*-   เอ่อ..นึกภาพทายาทแห่งซายน์มีหูแมวบนหัว (ปุ้ง!)  แล้วก็มีหางยาวๆ ส่ายดุกดิก (ปุ้ง ปุ้ง!)    ...โดนเอวิอัสหอบเก็บเข้าบ้านจับกดแน่นอน  ฟันธง!

    อ่านแล้วเครียด  ไม่นะ  ตั้งแต่คุยเรื่องเทพแห่งความรักรู้สึกว่าราล์ฟจะยังไม่ได้คุยกับเอวิอัสอีกเลยนี่นา   งานเข้าล่ะสิ  หมายความว่าที่แล้วๆ มานายเป็นห่วงราล์ฟ สนิทกับราล์ฟ รักราล์ฟ(?) เพราะเข้าใจว่าเขาเป็นคนที่ช่วยชิวิตเอ็งไว้น่ะเร้อ!?   แล้วพอรู้ว่าไม่ใช่ก็คิดจะตีตัวออกห่าง!  

    ไม่นะ !!   เอวิอัส!  นายคิดจะฆ่าราฟาเอลทางอ้อมงั้นเร้อออ!!?   (บ้าไปแล้ว)  

    เดี๋ยวก่อน  ไม่แน่ๆ  อนาคตอาจมีเหตุการณ์ชนิดว่า ราฟาเอลย้อนอดีตไปช่วยเอวิอัส หรอกใช่ไหม   อะไรมันจะขนาดนี้เนี่ย!   พ่อคนเย็นชา  อย่าช้า  จับพ่อลูกอ่อนคนนั้นหิ้วเข้าห้องไปเสียเถอะ...จะได้มีลูกเป็นของตัวเองจริงๆ เสียที!!  (อ้าวเฮ้ย)

    ปล. ขอฝากเรื่องด้วยเน้อ~ 

    http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=551267

     ตุ๊กตามี
    Heart D.o.ll [หัวใจตุ๊กตา]


    ขอบคุณมากค่า  อย่าลืมกลับมาอัพต่อไวๆน้า~ ^O^
    #3164
    0
  13. #3162 {-KND-} (@KNDgirl) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2552 / 23:45
    ทุกตัวละครน่ารักมาก หนุกดี
    คนแต่งก็รีบมาอัพล่ะ
    ไม่ได้มาอ่านนาน เลยต้องตะลุยอ่านใหม่ตั้งแต่บทแรกของเล่มหนึ่ง
    สนุกจนไม่ได้รับไม่ได้นอน นั่งอ่านทั้งหมดมาเกือบเข้าวันที่3แล้ว
    เป็นกำลังใจให้คนเขียนรีบมาอัพเร็วๆนะค่ะ
    ถ้าคนแต่งมีรูปประกอบด้วยคงดีใช่ย่อยจะได้จิณตนาการทุกตัวละครออก ตัวละครใหม่เยอะจำไม่ไหวว่าใครเป็นใคร

    ปล.เคนอ่านพลีอตเรื่องนี้ตอนแรกที่คุณเถียนลบออกไปแล้ว พอมาเทียบกับตอนนี้รู้สึกประทับใจความสามารถและความพยายามของคุณเถียนมากเลยค่ะ พยายามเข้านะค่ะ
    #3162
    0
  14. #3161 黒くん (@BlackNinetail) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2552 / 18:55

    แมวน้อยราล์ฟ 

    เอวิอัสเคลียร์ด่วนลูกกกกกกกกกกก!!

    #3161
    0
  15. #3160 raindear +_+ (@rain_dear) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 21:31

    เป็นสายลับตัวอย่างจริงๆ- -"

    ถ้าตาย ราฟคงเศร้าแย่...T_T

    #3160
    0
  16. #3159 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 20:41
    อย่าฆ่าตัวตายเชียวน้า

    ไม่งั้นข้อมูลสำคัญก็ลอยปิ้ว แถมราฟต้องเสียใจแน่ๆเลย TOT
    #3159
    0
  17. #3156 karmdodcom (@karmdodcom) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 16:51

    ค้าง...แฮะ...

    #3156
    0
  18. #3155 พลอย (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 08:23
    ใจร้ายแบบนี้คงไม่ใช่อิลลี่แน่เลย
    #3155
    0
  19. #3154 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 07:27
    กำลังสนุก แต่...ค้าง...
    #3154
    0
  20. #3153 np47 (@jingjoe_47) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 06:33
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพอัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ 
    #3153
    0
  21. #3152 _faie_ (@faie) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 / 01:49
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!

    ตกลงว่าเจ้าหน้าที่คนนั้นจะทำยังไงนะ ใจจริงก็ไม่อยากให้ตาย แต่ถ้าไม่ตายตอนนี้ ถ้าเดนวอร์กลับมาสอบปากคำท่าทางจะไม่ได้ตายอย่างสงบ

    สู้ๆ แล้วจะรออ่านต่อค่ะ รออย่างใจจดใจจ่อเลย อัพต่อด่วนที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยค่ะ Figthing!!
    #3152
    0
  22. #3151 Clione (@nrhpee) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 18:44
    ค้างมากมายๆๆ ^^
    #3151
    0
  23. #3150 มิลค์ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 / 12:05
    โอ้ยๆๆๆ สนุกมากค่าาาา

    ราล์ฟ ดูดพลังคนอื่น.. มีเวทย์สายอื่น..

    เวทย์สายเทพไหมนะ.. จากอิลเล

    อัพต่อไวๆๆด่วนสุดๆๆ

    เอาใจช่วยนะคะ
    #3150
    0
  24. #3149 RayGuard (@RayGuard) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2552 / 23:51

    ค้าง!!!

    ราฟกำลังจะเก่งขึ้นอีกขั้นสินะ

    เกี่ยวกับที่อิลเลบอกจะคืนพลังให้รึเปล่า  แสดงว่าได้คืนมาบางส่วนสินะ

    อยากอ่านต่อจังเลย TOT

    #3149
    0
  25. #3147 Vampire knight (@cremer-havia) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2552 / 21:56

    ค้างมาก!! T_T รีบมาอัพเร็วๆ นะ รออยู่ค่ะ

    #3147
    0