Raphael de l'air : เจ้าชายแห่งสายลม (ภาคพิเศษฉลองครบ10ปี)

ตอนที่ 102 : [Part 3] บทที่ 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    18 ธ.ค. 54

   ตั้งแต่อดีตแล้วที่มนุษย์พยายามหาความหมายของการดำรงชีวิต  นักปรัชญามากมายพยายามค้นหาคำตอบว่ามนุษย์มีจุดกำเนิดจากสิ่งใด  ดำรงอยู่เพื่ออะไร  และสิ่งใดที่กำหนดให้พวกเขาประสบพบเจอกับเหตุการณ์ต่างๆ   มนุษย์เกินครึ่งโลกที่เชื่อในสิ่งที่เรียกว่า'เทพเจ้า'  พวกเขาเชื่อว่าทุกชีวิตถูกรังสรรค์มาจากพลังลึกลับที่แฝงอยู่ตามธรรมชาติที่ถูกเรียกว่าเทพเจ้า

แต่ใครจะรู้ว่าจิตวิญญาณแห่งผู้เป็นเทพเองก็กำลังถามตัวเองอยู่เหมือนกัน

ราฟาเอลก้มหน้ามองความมืดมิดอันดูเหมือนไร้จุดสิ้นสุดของหุบเหวลึก   น่าสงสัยนักว่าที่สุดทางนั้นจะมีสิ่งใดรออยู่   เป็นพื้นพิภพที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาด  เป็นแอ่งน้ำบาดาล เป็นแก่นกลางของโลก  หรือเป็นนรก

ราฟาเอลส่ายหน้าช้าๆกับความคิดสุดท้าย   ในเรื่องเล่าโบราณเชื่อว่าที่ปลายสุดของหุบเหวไม่มีทางเป็นอื่นไปได้นอกจากที่พำนักของนัลเซส จ้าวแห่งความตาย   จึงไม่มีใครคิดจะย่างกรายเข้าใกล้หุบเหวใดๆที่ปรากฎบนพื้นพิภพ   ยิ่งมานั่งชมวิวแกว่งเท้าเล่นแบบที่เขาทำอยู่ในเวลานี้ถ้าไม่ใช่คนที่ต้องการตาย ก็ต้องเป็นคนที่ไม่มีวันตาย    ในฐานะซาเฟียร์ก็คงเหมาทั้งสองกรณี  แต่ในฐานะราฟาเอลกลับมีเหตุผลอื่นที่ไม่อยู่ในสองกรณีที่ได้กล่าวข้างต้น

"มานั่งทำอะไรตรงนี้?" ผู้มาใหม่โดยไม่คาดคิดส่งเสียงทักก่อนจะก้าวข้ามเขตอาณาเขตอันองไม่เห็นด้วยตาเปล่าที่เทพแห่งสายลมเป็นคนขีดไว้   ราฟาเอลหันกลับไปมอง  ก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

"ทำไมพวกเจ้าถึงมาด้วยกันได้?" ราฟาเอลมองบุรุษรูปงามผู้มีกลิ่นหอมหวานประหนึ่งบุปผางาม  รัศมีอ่อนๆที่แสนอ่อนโยนขับพักตร์หวานให้น่ามองยิ่งขึ้น  ดูทรงศักดิ์เหนือมนุษย์ใดในโลก  เสียอย่างเดียวที่หว้าสวยหวานกลับบิดเบี้ยวราวถูกบังคับให้เคี้ยวยาขม   พลางส่งสายตาประหลักประเหลือกไปให้บุรุษที่มาพร้อมกัน  แต่ให้บรรยากาศที่แตกต่างกันไปอย่างชัดเจน

"ถามสหายท่านดีกว่าซาเฟียร์ว่าเหตุใดอยู่ดีๆถึงผุดจากนรก ขึ้นไปเฝ้าองค์เอลิเดลิสวันนี้พอดีได้" เทพแห่งความรักที่ไม่รู้ไปโกรธเกลียดเทพแห่งความตายมาตั้งแต่ชาติปางไหนเบ้หน้า   เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ความรักอันอ่อนโอนทำหน้าเหม็นใส่  และความรักก็เป็นสิ่งเดียวที่กล้าหยาบคายใส่ความตาย

ราฟาเอลส่ายหน้ากับคำตอบที่ไม่ค่อยชัดเจน "สรุปว่านัลเซสแค่บังเอิญขึ้นไปเข้าเฝ้าองค์เอลิเดลิสเวลาเดียวกับเจ้าที่ต้องเข้าเฝ้าพระองค์พอดีสินะ" คิ้วโก่งเลิกขึ้นหมายให้ใครก็ตามช่วยขยายความ    หากจ้าวแห่งความตายกลับตัดบทเสียดื้อๆ

"เจ้าคิดว่ากำลังทำอะไรอยู่?"

คนที่ไม่ได้ถูกถามแบะปากไม่ค่อยถูกใจในมารยาทของผู้ถามนัก    ราฟาเอลกลับยักไหล่น้อยๆไม่ได้ใส่ใจนัก   ก่อนจะยกสมุดบันทึกเล่มโตที่เต็มไปด้วยตัวอักษรมากมายที่โยงกันไปมาเป็นแผนภาพ   มีหลายประโยคถูกขีดฆ่าทิ้ง   แม้ลายมือจะเป็นระเบียบหากเมื่อประกอบกับเส้นขีดโยงนู่นี่แล้วทำให้ดูรกไปถนัดตา

"ข้าก็กำลังคิดว่าจะทำอะไรอยู่เนี่ยแหละ" คำตอบที่ยกประโยคคำถามมาตอบฟังดูทั้งวกวนและน่าตบกระโหลกสิ้นดี  ทว่ากลับเปี่ยมความหมายในตัว "แล้วก็กำลังคิดว่าถ้าทำอะไรดีๆไม่ได้จะกระโดดลงไปเยี่ยมบ้านเจ้าให้สิ้นเรื่องเลยดีไหม?"

"แล้วคิดออกหรือยัง?" นัลเซสทำเป็นไม่สนใจตลกร้ายที่ชวนวิตก  แอรอซิสหน้าเหวอไป โดยเฉพาะเมื่อผู้พูดเป็นเทพแห่งสายลมที่พลีชีพไปแล้วครั้งหนึ่ง

"ยัง" ชายหนุ่มขยับกายยื่นตัวไปในปากเหวเพิ่ม แลดูหมิ่นเหม่หน้าหวาดเสียว "ยิ่งคิดก็ยิ่งดูเหมือนไม่มีคำตอบที่เข้าท่า  เหมือนข้าถูกต้อนมาอยู่ที่ปากเหวแบบตอนนี้เลยล่ะ..."

แอรอซิสหน้าเสีย  ตรงข้ามกับนัลเซสที่พยักหน้าพร้อมยกมุมปากขึ้นอย่างไร้สาเหตุ "แต่ดูเหมือนการมาท่ีปากเหวจริงๆจะไม่ได้ช่วยให้เจ้าได้แรงบันดาลใจอะไรนะ"

ราฟาเอลถอนหายใจ "ก็จริง" เขามานั่งคิดอะไรเงียบอยู่ตรงนี้คนเดียวนานมากพอสมควร  ตั้งแต่ก่อนรุ่งสางจนตอนนี้ก็เลยเที่ยงวันไปแล้ว   เหตุเพราะสังหรณ์ร้ายบางอย่างทำให้เมื่อคืนเขานอนไม่หลับสักนิด    เขาเป็นห่วงทุกคนที่เขาได้จากมา   ถึงเวลานี้เขาไม่ลังเลอีกแล้วว่าที่ที่เขาควรอยู่คือซายน์  ไม่ใช่สรวงสวรรค์    เพียงแต่ยังที่นี่ยังมีพันธนาการที่รั้งเขาไว้  และเขาไม่มีวันสละมันออกไปจากใจได้

"ข้าว่าพอจะรู้เหตุผลที่ทำให้องค์เอลิเดลิสวานข้าให้มาพาเจ้าไปพบแล้วล่ะ"

นัลเซสมองสหายที่มีสีหน้าหม่นหมองพลางส่ายศีรษะ   ราฟาเอลสังเกตุเห็นประกายเล็กๆที่ซ่อนอยู่ในเนตรสีนิลสุดเวิ้งว้างของอีกฝ่าย   มันดูคล้ายกับสิ่งที่เรียกว่า'ความเอ็นดู'

เอ็นดู?



    ราฟาเอลที่คิดว่าตัวเองตาฝาดหรือคิดไปเอง  ได้รับคำตอบในอีกในเวลาต่อมา    เมื่อมาถึงวิหารขององค์เอลิเดลิสพร้อมกับสองสหาย(?)   แอรอซิสทำหน้าเหมือนลูกหมาถูกทิ้ง   คล้ายจะอยากตามเขาเข้าไปดวยจนถึงที่สุด   นัลเซสเพียงกอดอกแล้วใช้สายตาคมกริบมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าคล้ายตรวจสอบอะไรบางอย่างแล้วพึมพำอะไรออกมาคนเดียว  ก่อนจะเดินเข้ามายกมือทั้งสองข้างวางบนบ่าของเขา    แรงกดทับและความอบอุ่นที่บ่าทั้งสองข้างเหมือนต้องการจะสื่ออะไรสักอย่างที่ราฟาเอลหรือแม้แต่ตัวซาเฟียร์ก็ยังไม่เข้าใจ   นัลเซสค้างอยู่ในท่านั้นชั่วอึดใจก่อนจะปั้นยิ้มคมคายอันหาได้ยากมาให้สหาย   พร้อมเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นไปวางบนเรือนผมนุ่มลื่นมือสีอำพัน

"อย่าลืมว่าข้าอยู่ข้างเจ้าและซาเฟียร์เสมอ...เด็กน้อย"

ก่อนจะดันหลังในเขาเข้ามาในวิหารขององค์เอลิเดลิสพร้อมคำถามใหม่ที่ค้างคาในใจ   ไม่เข้าใจในท่าทางอันเป็นปริศนาของสหายรักทั้งสอง   ที่ทำราวกับกำลังจะต้องบอกลากัน   ร่างกายรู้สึกชาวาบเมื่อคิดถึงจุดจุดหนึ่ง  หรือว่า...?

เขาหันกลับไปมองเทพแห่งความรักและเทพแห่งความตายที่หายไปจากระยะสายตาแล้ว   ก่อนจะเบือนหน้าแล้วสาวเท้าไปยังจุดหมายปลายทางอย่างรีบเร่ง   เขารู้สึกเหมือนว่าการเรียกพบขององค์เอลิเดลิสครั้งนี้จะมีอะไรไม่ธรรมดา   และเขาน่าจะได้พบทางเดินต่อไปของเขาผ่านการสนทนาครั้งนี้

"เจ้าไม่ยอมมาเยี่ยมพ่อเลยนะซาเฟียร์" เสียงดังรอดมาจากบานประตูทองเป็นเชิงตัดพ้อ  ทำให้เขารีบผลักมันออกไป  มหาเทพชรายืนรอต้อนรับการมาของเขาอยู่ ณ กึ่งกลางห้อง

"ขออภัยท่านพ่อ"

"เจ้าคงปวดหัวหน้าดูสินะ" องค์เอลิเดลิสผู้เป็นบิดาส่งยิ้มให้อย่างเอ็นดู "ดูท่าข้าคงไม่ต้องถามแล้วใช่หรือไม่  ว่าเจ้านั้นเลือกทางไหน"

"ขออภัยท่านพ่อ" ชายหนุ่มเบือนหน้าหลบตาอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกผิด

"ยัง...ยังไม่ต้องรู้สึกผิด" มหาเทพกลั้วหัวเราะ "เจ้ายังไม่ได้ตัดสินใจจะลงมือทำสักอย่าง  เพราะฉะนั้นเวลานี้ที่เจ้าจะต้องขออภัยไม่ใช่ข้า   แต่เป็นทางที่เจ้าจากมาพร้อมปัญหาค้างคา  แล้วไม่ยอมกลับไปแก้ไขให้มันจบสิ้นสักที"

"..." เทพแห่งสายลมทำหน้าปุเลี่ยนเสมือนคนกำลังจมน้ำ

"ราฟาเอลเอ๋ย..." องค์ท่าดำรัสขึ้นอีกครั้ง   รัศมีสีทองและรอยยิ้มของพระองค์เสมือหนึ่งบิดาผู้อารีย์กำลังสอนบุตรน้อยของพระองค์ "ครั้งหนึ่งเจ้าคือบุตรข้าที่ชื่อซาเฟียร์   แต่เวลานี้บทบาทของซาเฟียร์นั้นควรจะสิ้นสุดลงได้แล้ว  เจ้าเป็นคนฉลาด  เจ้าค้นพบว่าใจของเจ้าอยู่ที่ใดแล้ว  เหตุใดยังรั้งจะอยู่ที่นี่อีก"

"ลูก...ผม..."

"ข้ารู้ว่าลึกๆแล้วความเป็นซาเฟียร์ในตัวเจ้า  และจิตใจดีงามที่ไม่อาจปล่อยให้เผ่าพันธ์ุหนึ่งหายไปโดยไม่ช่วยเหลืออะไรของเจ้า   ทำให้เจ้าไม่กล้าตัดสินใจกลับไปเผชิญหน้าปัญหา" มหาเทพเดินเข้ามาใกล้พระโอรส  แล้วหัตถ์เหี่ยวย่นก็วางบนศีรษะอีกฝ่าย "เจ้านี่...ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว  ช่างเหมือนพวกมนุษย์เสียจริง"  

"ครับ???" ราฟาเอลรับคำหน้าเอ๋อ  ในใจคิดแย้งเมื่อทวนความทรงจำของซาเฟียร์ดู   อภินิหารและฤทธิ์มากมายของเทพแห่งสายลมดูไม่มีจุดไหนจะเข้าใกล้ความเป็นมนุษย์ได้ด้วยซ้ำ

"ลูกรัก..." องค์เอลิเดลิสส่ายหน้าเมื่อโอรสผู้ได้รับคำยกย่องจากทั่วผืนแผ่นดินว่าเป็นผู้มีปัญญาปราดเปรื่องทำหน้าเหรอหราได้อย่างน่ารักน่าเอ็นดู "เจ้าเป็นคนหลักแหลมและมีปัญญาที่ปราดเปรื่อง  นั่นทำให้เจ้าใช้แต่ตรงนี้" ชี้ไปที่ศีรษะอันถูกปกคลุมด้วยเส้นไหมสีทองยาวสลวย   ก่อนจะเลื่อนมาชี้ที่หน้าอกซ้าย "จนละเลยตรงนี้"

"..." ราฟาเอลพยายามคิดตาม

"ลูกไม่สังเกตุหรือว่าตัวเองมักคิดทุกสิ่งทุกอย่างเป็นกลไกไปเสียหมด  ลูกมองการกระทำของผู้คนมากมาย สิ่งของทุกสิ่ง วิเคราะห์มัน  และเก็บเป็นฐานข้อมูลในสมอง  ลูกมีข้อมูลที่ลูกเห็นจนไม่หลงเหลือเนื้อที่ให้สิ่งที่ลูกไม่อาจมองเห็นได้โดยตาเปล่า"

ราฟาเอลอดนึกถึงชาวซายน์ขึ้นมาไม่ได้

"ลูกเอ๋ย...แท้จริงแล้วลูกแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเสมือนจิตวิญญาณของชาวซายน์ได้ด้วยซ้ำ" องค์เอลิเดลิสส่่ายพักตร์คลับคล้ายอ่อนใจ "ลูกไม่สังเกตุหรือว่าชาวเทพของเราต่างมีความสุขในชีวิตที่มีเพียงความซ้ำซากอันเป็นนิรันดร์ของตัวเอง   มีเพียงลูกเท่านั้นที่อึดอัดคับข้องใจ  คอยแสวงหาชีวิตและจิตวิญญาณที่เต็มไปด้วยพลัง  ความกระหาย และไม่เคยหยุดนิ่ง   ลูกเป็นคนเดียวที่ครุ่นคิดถึงทุกสิ่งรอบกาย  หาคำตอบว่าเหตุใดลูกจึงต้องถูกกักขังวิญญาณด้วยความเป็นนิรันดร์  ลูกแสวงหาเสรีภาพ  ลูกแสวงหาคำตอบแก่ทุกปริศนา..."

"...และนั่นยิ่งผลักดันให้ลูกจมดิ่งสู่ความสิ้นหวังที่ไม่อาจหาคำตอบแก่ปริศนาทั้งหมดได้สิ้น" ราฟาเอลหลุดพูดสิ่งที่สว่างวาบเข้ามาในใจ   มันเหมือนเป็นเป็ตะกอนที่ติดค้างอยู่ในใจของเขานานแล้ว  เพียงแต่เขาเพียงมองข้ามมันมาตลอด

"ในแวบแรกที่ลูกเห็นการทดลองทางวิทยาศาสตร์ของมนุษย์  ลูกถึงได้ตีความไปแบบนั้นอย่างไร..."

"ตีความ?" ราฟาเอลทวนเสียงสูง "แต่ว่า..."

ยังไม่ทันที่เขาจะได้แย้งถึงเหตุผลที่รองรับการตัดสินของเขา   องค์เอลิเดลิสก็ยกมือขึ้นปรามเสียก่อน  มหาเทพถามขึ้น "ลูกคิดว่าสายลมเกิดขึ้นมาจากอะไร?"

ราฟาเอลเงียบไปครู่หนึ่ง "การถ่ายเทของโมเลกุลอากาศจากที่ที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า ไปสู่ที่ที่มีอุณหภูมิสูงกว่าครับ"

องค์มหาเทพส่ายพักตร์ "ฟังคำถามดีๆ  พ่อไม่ได้ถามว่าเกิดได้อย่างไร  แต่เกิดจากอะไร"

เมื่อดูเหมือนจะไม่มีคำตอบจากบุตร  องค์เอลิเดลิสจึงเปลี่ยนคำถาม "งั้นพ่อถามใหม่...เหตุใดอยู่ดีๆจึงเกิดพายุหมุนคร่าชีวิตทุกสิ่ง"

แม้จะเปลี่ยนคำถามใหม่แต่ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าชายหนุ่มสามารถพูดตอบสิ่งใดได้สักนิด   คลื่นยักษ์  พายุร้าย  แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด   เขารู้ดีแม้ทุกสิ่งจะสามารถยกหลักทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์มาอธิบายการเกิดได้    แต่เพราะอะไร คำถามที่เป็นเสมือนแก่นของความจริงนั้นยังถูกปกคลุมด้วยหมอกควัน

"หลักการที่ลูกเรียกว่าวิทยาศาสตร์นั้นเกิดจากสิ่งใด  เกิดจากการทดลองนับครั้งไม่ถ้วน  แล้วคอยจดบันทึก  นำมาเรียงร้อยเชื่อมโยง  ตั้งขึ้นเป็นหลักทฤษฎีใช่หรือไม่?  ลูกเอ๋ย...หากเขาทดลองพันครั้งได้ผลเดียวกันพันครั้ง  เขาจะนำผลมาสรุปเป็นหลักการ  อธิบาย เผยแพร่ และสั่งสอนคนอื่นๆ  โดยการทดลองครั้งที่พันหนึ่ง สองพัน หรือสี่พันที่อาจมีผลต่างออกไปจะไม่เกิดขึ้น... ถ้าเช่นนั้นหลักการ ความจริงต่างๆที่ลูกและวิทยาศาสตร์เห็นคืออะไรหรือ?  แล้วความจริงส่วนที่เหลือที่อยู่นอกเหนือหลักการทฤษฎีคืออะไร?"

ราฟาเอลหรือซาเฟียร์รู้สึกถึงความเขลาของตน   แท้จริงแล้วเขาไม่เคยรู้ดีพอ  ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว  ความมั่นใจถูกสั่นคลอนด้วยคำถามง่ายๆไม่กี่ประโยค

"เปล่าเลยลูกรัก" กล่าวขึ้นราวรู้เท่าทันควมคิดของบุตรชาย "เจ้าห่างไกลคำว่าเขลานัก  ข้าบอกเจ้าเองว่าเจ้าเป็นคนฉลาด  เพียงแต่เจ้ามองข้ามหลายสิ่งไป   มองข้ามความสำคัญของพวกเราชาวเทพที่เป็นตัวแทนของพลังที่มนุษย์มองไม่เห็น  ตัวแทนของพลังธรรมชาติที่จะเป็นปริศนาไปตลอดกาล"

"ท่านพ่อหมายความว่า..." เทพแห่งสายลมรู้สึกเหนื่อยอ่อน หน้ามืด คล้ายจะเป็นลม "...การดำรงอยู่ของเทพจะไม่ข้องเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์อย่างนั้นหรือครับ?"

"ผิดแล้ว" องค์เอลิเดลิสปฏิเสธ "เกี่ยวข้องกันอย่างแน่นอน  ดังที่ลูกได้คาดการณ์ไว้   นั่นเป็นเหตุให้เราต้องย้ายมิติมาอยู่ที่นี่อย่างไร"

"...." เทพแห่งสายลมขมวดคิ้วมุ่น  ไม่เข้าใจว่าองค์เอลิเดลิสต้องการจะสื่ออะไรขึ้นมา

"ไม่ทันไรกลไกในสมองของเจ้าก็ทำงานอีกแล้ว" องค์มหาเทพส่ายพักตร์ช้าๆ "ใจเย็นๆราฟาเอล  ค่อยๆคิดไปให้รอบคอบ  อย่าให้สิ่งใดมาตีกรอบความคิดของลูก"

"ลูกไม่เข้าใจ"

"ราฟาเอล...ซาเฟียร์เอ๋ย เช่นนั้นพ่อจะบอกความจริงลูกอีกอย่างหนึ่ง" มหาเทพเอื้อมหัตถ์ไปลูบศีรษะบุตรด้วยความปราณี "แท้จริงแล้ว...ลูกเป็นสตรี"

ฉับพลันก็เกิดความเปลี่ยนแปลงแก่ร่างกายของชายหนุ่ม   ราฟาเอลอ้าปากกว้างมองเสื้อผ้าที่เคยพอดีตัวที่กลับกลายเป็นหลวมโพรก  มือสองข้างเล็กลงและดูอ่อนช้อย   ลำแขนที่เคยมีกล้ามเนื้อสมเป็นบุรุษเพศกลับกลายเป็นผอมบาง   บ่ากว้างที่ดูผึ่งผายงามสง่าโค้งมนลง  สัดส่วนความเป็นหญิงนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด

ใบหน้าของชายหนุ่มที่บัดนี้กลายร่างเป็นหญิงสาวขาวซีด   ริมฝีปากอ่อนนุ่มสั่นระริกไร้สีเลือด  หัวสมองขาวโพลนนึกสิ่งใดไม่ออกนอกจากคำปฏิเสธ

"ไม่จริง!"

"ทำไมถึงคิดว่าไม่จริงล่ะ?" องค์เอลิเดลิสเลิกคิ้ว

ความจริงแล้วมันก็มีความเป็นไปได้อยู่บ้างถ้าคิดในแง่ว่าเขาอาจถูกเวทบางอย่างทำให้อยู่ในร่างผู้ชายตั้งแต่จำความได้  แต่ให้ตายเถอะ...เรื่องแบบนี้ใครจะไปทำใจเชื่อลง   มหาเทพแลเห็นใบหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวแดงเดี๋ยวม่วงแล้วหลุดสรวลเสียงดังก้อง

"ก็ไม่จริงน่ะสิ"

ก่อนจะตรัสแล้วเอื้อมหัตถ์ไปขยี้ศีรษะอีกฝ่ายอีกครา   ร่างกายของราฟาเอลจึงเปลี่ยนกลับมาเป็นบุรุษดังเดิม  ชายหนุ่มก้มลงสำรวจร่างกายตนแล้วจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ท่านพ่อต้องการจะสื่ออะไร?!" ปลายเสียงเผลอใส่อารมณ์ไปเล็กน้อยตามความตกใจที่ได้รับ

"ลองคิดดูดีๆ" องค์มหาเทพชรายังคงสรวล  พักตร์ดูเบิกบานที่เห็นโอรสหน้าบูดมองตนตาเขียว "แต่ดูท่าแล้ว กว่าจะรอลูกคิดออก  คนทางนั้นคงได้ฆ่ากันตายพอดี" องค์เอลิเดลิสถอนหายใจ  เนตรที่เปี่ยมควมอารีย์เปล่งประกายระยิบระยับจนไม่น่าวางใจ

"หมายความว่าอย่างไรครับ?" ราฟาเอลพับความขุ่นเคืองส่วนตัวเก็บไว้ก่อน  แม้จะยังไม่หายจากอาการตกใจนัก   แต่คำว่าฆ่ากันตายนั้นตอกย้ำถึงสังหรณ์ประหลาดที่เขารู้สึกมาตลอดหลายวัน

"หมายความว่าพ่อจะให้ลูกติดตามนัลเซสไปทำงานน่ะสิ" คำตอบของมหาเทรานั้นวกวนและไม่ได้ตอบคำถามอะไรมากนัก   ให้เชาติดตามนัลเซส...เทพแห่งความตายไปทำงาน ไม่ได้หมายถึงไปช่วยเก็บวิญญาณคนตายรึ    ฉับพลันเนตรสีอำพันเบิกกว้าง

"ที่นั่น...จะมีใครตายอย่างนั้นหรือครับ?!"

"ตามคำรายงานของนัลเซส...ที่เห็นชะตาของสหายลูกหลายคนเปลี่ยนแปลงไป" องค์เอลิเดลิสมีสีพระพักตร์เหมือนคนเหนื่อยใจ


"เยอะแยะเลยล่ะลูกเอ๋ย"



----------------------------------------------------------


รีแอคชั่นคนอ่านน่าสะพรึงขวัญมาก -_-;; ทีแรกกะปล่อยเบลอตอนราล์ฟกลายเป็นผู้หญิงซักสามสี่วัน
แต่ดูแล้วถ้าเถียนทำอย่างนั้นคงมีคนอีกไม่น้อยสาปแช่งเถียนแน่ -_-"""เลยเห็นแก่สวัสดิภาพของตัวเอง มาต่อให้ครบร้อยเลยดีกว่า
(ดูเหมือนว่าจะค้างไม่ต่างกัน 5555)


ย่อหน้าอาจดูแปลกๆ  ตัวอักษรอาจเละเทะนิดนึงนะคะ T T
เนื่องจากที่เคยบอกไว้ว่าคอมเสีย เลยต้องพิมพ์อัพจากไอแพตแทน พรุ่งนี้หรือวันอังคารจะใช้คอมโรงเรียนแก้ไขให้ค่ะ

ขอโทษที่ทำให้รอนาน(และจงใจตัดจบตรงนี้ 555) นะคะ (เกรียน)


ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจคะ :)) รับรองว่าตอนพิเศษที่เป็นของขวัญchristmasปีนี้ต้องเป็นที่ถูกใจแน่นอนค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

8,067 ความคิดเห็น

  1. #6930 Jirapa66666 (@ipresent) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 21:57
    ผมนี่สตั้นเลยครับบ...//แต่ก้ชอบน๊าาา
    #6930
    0
  2. #6898 Marterserbe (@vrb1thai) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 01:12
    ช็อคไปวูบนึง..
    #6898
    0
  3. #6568 *Velvety Blue* (@llthe-amethystll) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 03:00
    ราฟาเอลกลายเป็นผู้หญิง ช็อคคคคคคค!!!(ค้างสิบวิ) แต่พออ่านต่อก็ ฟู่!!! เกือบไปแล้วราฟาเอล >.<
    #6568
    0
  4. #5868 alpha (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 3 เมษายน 2555 / 07:25
    ถ้าตาราล์ฟกลายเป็นหญิง จะเลิกอ่านเรื่องนี้จริง ๆ คอยดู -_-+++
    #5868
    0
  5. #5310 fFfFrailty_zZ (@-christin-) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 22:41
    รู้ด้วยว่าคนอ่านจะมีอาการแบบไหน ทำไมทำแบบนี้ มันก็ค้างไม่ต่างกันหรอกนะ

    อยากจะกรีดร้องจริงๆ รอบแรกช๊อกเก็บเสียงทัน รอบสองเสียงออกเลยล่ะ กลัวคนเขาหาว่าบ้า๕๕+

    ค้างๆๆๆ
    #5310
    0
  6. #5301 Liliane Litaya (@liliane) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 16:52
    อร๊ากกกกก
    ขอบคุณมากค่ะพี่เถียน
    อย่าน้อยก็ใกล้ถึงจุดที่ใกล้ความจริงแล้ว
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5301
    0
  7. #5298 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2554 / 11:24
    อื๋อ หลายคนเชียวหรือ ไม่ยอมนะ ฝ่ายศัตรูตายว่าไปอย่าง หุหุ
    #5298
    0
  8. #5296 BD_FC_Reborn&LSK (@playzzz1) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 19:42
    เท่าที่อ่านมามีคำผิดประมาณ2-3คำนะ แต่พออ่านไปเรื่อยๆ เกือบช็อค

    #5296
    0
  9. #5295 ^0^MuSHJy^0^ (@lVluSHRooM) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2554 / 00:00
    เล่นเอาใจหายใจคว่ำ เหอๆๆ<br />
    <br />
    คิดไม่ออกเลยว่าถ้าราฟกลายเป็นผู้หญิงจริงจะอ่านเรื่องนี้ตอไป้ยความรุ้สึกยังไงดี
    #5295
    0
  10. #5294 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 14:24
    มาต่อเร้วๆน้า
    #5294
    0
  11. #5293 แว่นใส (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 13:00
    จบค้างคาอย่างนี้ไม่เอาน๊า
    #5293
    0
  12. #5292 Wing of Freedom (@wingoffreedom) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 11:30
    ตกใจหมด นึกว่าจะใช้วิธีพลิกล็อคจับคู่ให้ราฟาเอล เหอๆๆ
    #5292
    0
  13. #5291 empty-box (@empty-box) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 10:54
    ไม่ไหวแล้ว ใจร้ายมากที่ปล่อยให้ค้างแบบนี้
    อัพต่อเร็วๆนะ please
    #5291
    0
  14. #5290 kikza_kung (@sanares) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 10:04
     กรี๊ดท่านเทียนอ่านบทนี้แล้วกำลังคิดว่าจะให้ราล์ฟเป็นชายหรือหญิงดี
    ป.ล.ท่านพ่อขี้แกล้งนะเนี่ย
    #5290
    0
  15. #5289 จันทราสูญสลาย (@b22925) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2554 / 06:45
    หัวใจ(วาย)เกือบวาย
    #5289
    0
  16. #5288 --Iam-- (@--iam--) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 23:24
    ชะตาของเพื่อนๆ??? อะไรอ่า

    สู้ๆค่ะ
    #5288
    0
  17. #5287 crazy_new (@crazy_new) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 22:36
    ค้างมาก ตัดฉับกันอย่างนี้
    ทำร้ายจิตใจกันสุดๆ
    ราล์ฟตอนเอ๋อ ไม่รู้้เรื่องนี้ น่ารักดี
    ไม่ค่อยได้เห็นตอนมาดหลุดบ่อย
    #5287
    0
  18. #5286 Dark/Zhang (@bellbest) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 21:35
    ตกใจ=[ ]=
    เป็นงั้นจริงจิ้นไม่ออกอ่ะดิ//โดนโบก
    #5286
    0
  19. #5285 ~^Bosachi[OD]^~ (@ahkfar) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 19:57
    ค้างมากกกกกกกกกกกกกกก
    อัพโดยด่วน
    #5285
    0
  20. #5284 taresia (@taresia) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 19:50
    รู้สึกฮาดีแต๊ๆเลย เจ้าราฟฟี่ปกติเคยแต่แกล้งคนอื่น แต่ตอนนี้มาโดนแกล้งซะเอง โฮะๆๆ
    อยากให้คนอื่นได้เห็นตอนราฟฟี่เป็นผู้หญิงจัง คงสนุกน่าดู
    ป๊ะป๋าเอลิเดลิสจะว่าไปก็เหมือนราล์ฟอยู่นิดหน่อยนะ 
    #5284
    0
  21. #5283 ตาหยีหยีตา (@aruna) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 19:34
    ตกใจเกือบชอค+ค้างงงงงงงง
    #5283
    0
  22. #5282 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 19:25
    ทำเอาตกใจหมด...ขี้เล่นพอกัน
    #5282
    0
  23. #5281 fFfFrailty_zZ (@-christin-) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 18:40
    คุณพ่อทำกันได้ กรี๊ดออกมาในใจทันทีเลยอะ คำพูดเดียวกับหนูราล์ฟเป๊ะ !!

    ใจหายไปวูบหนึ่งเลย แต่อีกใจก็แอบอยากให้จริงนะ ดูปฏิกิริยาของหนูราล์ฟแล้วมัน สะใจดี ๕๕๕+

    #5281
    0
  24. #5280 Souit (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 17:13
    งอลลลลลลลลลอ่ะ ตัวเธออออออออ สุดจะค้างงงงง T^T
    #5280
    0
  25. #5279 Linea-Lucifer (@linea-lucifer) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2554 / 17:07
    คุณพ่อสุดยอดมาก

    ตอนได้ยินว่าแท้จริงแล้วราล์ฟเป็นผู้หญิงแทบกรี๊ด แบบ อร๊าง!! #%!#^%!#&^%!&^&*^%*&%(&()*)! เลยทีเดียว

    แต่พอรู้ความจริงก็...

    ซีด*

    ร้ายกาจนัก!
    #5279
    0