[END] Fic Harry Potter [SS&OC] : Alone or Together ?

ตอนที่ 12 : [END] Chapter 12 : Beautiful

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

Chapter 12 : Beautiful

            ห้าปีต่อมา

หิมะที่โปรยปรายร่วงลงมาจากบนท้องฟ้าได้หล่นลงมาตกกระทบกับพื้นที่ขาวโพลนทั่วท้องถนนและตามสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งหิมะที่ร่วงลงมานั้นก็ได้ไปเกาะอยู่ตามไหล่และบริเวณต่าง ๆ ของร่างสูงที่ยืนเหม่อลอยอยู่ที่หน้าหลุมศพของคนรักที่จากเขาไปพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มไหลรินลงมาอีกครั้ง

“ผมขอโทษอลิเซีย....ผมขอโทษที่ผมไม่สามารถช่วยอะไรคุณได้เลย”

“เธอไม่ผิดหรอกนะเซเวอร์รัส”เกลเลิร์ตเอ่ยบอกเซเวอร์รัสพลางก้มลงไปวางดอกไม้ที่หน้าหลุมศพของอลิเซีย

“แต่ผมก็มีส่วนที่ทำให้เธอต้องตายนะครับ...พี่เขย”เกลเลิร์ตแอบคิ้วกระตุกเล็กน้อยที่เซเวอร์รัสเอ่ยเรียกเขาด้วยสรรพนามใหม่ เอาจริง ๆ นะมันไม่ค่อยชินเท่าไหร่ที่คนข้าง ๆ เขาเรียกเขาแบบนี้ เกลเลิร์ตได้แต่แอบคิดอยู่ในใจ….

“แล้วนี่เจ้าหนูพอตเตอร์เป็นยังไงบ้าง”

“พอตเตอร์สบายดีครับ รักกับมัลฟอยดี”เกลเลิร์ตพยักหน้ารับ

“นี่ก็ผ่านมาห้าปีกว่าแล้วไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะใช้ชีวิตในปรโลกเป็นยังไงบ้าง”

“ผมขอแค่เธอมีความสุขไม่ทุกข์ทนก็พอครับ”เซเวอร์ตอบเกลเลิร์ต

เมื่อเกลเลิร์ตได้ยินแบบนั้นก็กระตุกยิ้มออกมาก่อนจะหันซ้ายหันขวาแล้วเข้าไปใกล้ ๆ เซเวอร์รัสก่อนจะค่อย ๆ กระซิบบอกอะไรบางอย่างจนเซเวอร์รัสต้องเบิกตากว้างออกมาและหายตัวออกไปจากตรงนั้นในทันทีด้วยความรีบร้อน

“นายจะแกล้งอะไรเซเวอร์รัสอีกล่ะเกลเลิร์ต”อัลบัสที่เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ได้เอ่ยขึ้นมาอย่างปลงใจ ก็เกลเลิร์ตเล่นแกล้งและหลอกเซเวอร์รัสตลอดว่าเห็นอลิเซียแต่กระนั้นเซเวอร์รัสก็ยังหลงเชื่ออยู่ร่ำไป...

แต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าวันดีคืนดีสิ่งที่เกลเลิร์ตคอยแกล้งคอยหลอกเซเวอร์รัสมาโดยตลอดนั้นมันกำลังจะกลายเป็นจริง....

“แฮก ๆ คุณอยู่ไหนกันอลิเซีย”เซเวอร์รัสที่พยายามสอดส่องสายตามองหาอลิเซียอยู่ตามบริเวณถนนทางเดินของย่านค้าขายแห่งหนึ่งในลอนดอน

เขารู้ดีว่าเกลเลิร์ตนั้นหลอกเขาว่าเจออลิเซียที่นี่แต่เขาก็เลือกที่จะเชื่อ....เชื่อ ทั้ง ๆ ที่เขาก็เห็นอลิเซียหายไปต่อหน้าต่อตาของเขา แต่เขาก็ยังคอยคิดอยู่เสมอว่าอลิเซียนั้นไม่ได้จากเขาไปไหนเธอยังคงอยู่กับเขาเสมอและอลิเซียจะยังคงอยู่กับเขาตลอดไป....เธอจะยังคงจะอยู่ภายในใจของเขาเสมอ ๆ

“อึก ผมควรทำยังไง”เซเวอร์รัสนั่งพิงตัวหมดอาลัยตายอยากกับผนังของร้านขายเสื้อผ้าหรูแห่งหนึ่งทำเอาคนที่เดินผ่านไปผ่านมาต้องมองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาดแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ

“ผม...เหนื่อยเหลือเกิน อยากจะตามคุณไปแต่คุณคงจะดุจะว่าผมจนผมต้องหูชาแน่เลย ฮะ ๆ”เซเวอร์รัสนั่งหัวเราะกับความคิดของตัวเองพร้อมกับอดที่จะสมเพชไม่ได้จากนั้นความเข้มแข็งของเขาก็พังทะลายลงมาแล้วเขาก็ได้เริ่มร้องไห้ออกมาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง…..

“คุณลุงร้องไห้ทำไมหรอครับ”เซเวอร์รัสเงยหน้าขึ้นมองเด็กผู้ชายที่ยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้กับเขา

เซเวอร์รัสรับผ้าเช็ดหน้ามาแล้วเช็ดน้ำตาของเขาที่ไหลเปอะเปื้อนก่อนจะเบิกตากว้างอีกครั้งเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นที่แสนคุ้นเคยจากผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ และเซเวอร์รัสก็ต้องพินิจพิจารณาเด็กชายตรงหน้าใหม่อีกครั้งหนึ่งและพบว่าเด็กชายที่ยืนอยู่หน้าเขานั้นมีนัยตาสีดำและผมสีดำเหมือนกับเขาราวกับแกะ

“......”เซเวอร์รัสไม่พูดอะไรนอกจากจ้องหน้าเด็กชายคนนั้นนิ่ง ๆ เด็กชายตรงหน้าเขานั้นก็จ้องมองเขาเหมือนกันก่อนจะค่อย ๆ คลี่ยิ้มออกมาพลางยื่นมือออกไปลูบแก้มของเซเวอร์รัสที่ตอนนี้นั้นได้มีน้ำตาไหลรินออกมาไม่หยุด

“อย่าร้องไห้ไปเลยนะครับคุณลุง”เซเวอร์รัสจับมือเด็กชายคนนั้นแน่นก่อนจะเอื้อนเอ่ยบางอย่างออกมาอย่างยากลำบาก

“หนูน้อย หนูมากับใคร”เด็กชายตรงหน้าเขาเอียงคอมองเล็กน้อยก่อนจะหันไปทางขวาและชี้นิ้วไปข้างหน้าจากนั้นก็มีบุคคลที่เขาแสนจะคุ้นเคยและคอยคิดคนึงหามาโดยตลอดนั้นเดินออกมา

“อลิเซีย.....”อลิเซียหันไปหาลูกชายของเขาซึ่งมันประจวบเหมาะกับที่เซเวอร์รัสเรียกเขาพอดีนั่นเลยทำให้พวกเขาทั้งสองคนได้เจอกันจัง ๆ เสียทีจากนั้นเธอก็ร้องไห้ออกมาพร้อมกับยิ้มทั้งน้ำตา

“เซฟ....”อลิเซียรีบวิ่งเข้าไปกอดเซเวอร์รัสทันที เซเวอร์รัสเองก็กอดตอบอลิเซียเหมือนกันก่อนทั้งสองจะร้องไห้ฟูมฟายออกมาทำเอาเด็กน้อยที่ยืนอยู่นั้นต้องยืนเกาหัวแกรก ๆ ไปมา

“เซนมาหาลุงมา”เกลเลิร์ตที่ปรากฎตัวออกมาพร้อมกับอัลบัสที่ยืนส่ายหัวให้กับความขี้แกล้งของเกลเลิร์ตก่อนจะก้มลงไปอุ้มหลานชายของเขาตัดหน้าเกลเลิร์ต

“คุณลุงงงงงงงง”เซนวิ่งเข้าไปสวมกอดคุณลุงทั้งสองคนของเขาก่อนจะกระซิบถามเกลเลิร์ต

“คุณลุงคนนั้นเป็นใครหรอครับ ทำไมต้องร้องไห้ด้วย คุณแม่ก็อีกคนเข้าไปกอดคุณลุงคนนั้นทำไม”เซนพูดพลางทำแก้มป่อง ๆ ออกมา ทำเอาเกลเลิร์ตอดไม่ไหวที่จะเอื้อมมือไปหยิกแก้มพอง ๆ ของหลานไม่ได้

“โอ๊ะ เจ้าเด็กนี่ท่าทางจะหวงแม่ไม่เบาแหะ ฮาๆ”เกลเลิร์ตหัวเราะอย่างชอบใจส่วนอัลบัสก็ส่ายหน้าให้เกลเลิร์ตว่าแต่หลานไม่รู้จักมองตัวเองเลยทำอย่างกับตัวเองไม่เคยหวงน้องสาวอย่างนั้นเหละ

“คุณไปอยู่ไหนมา แล้ว...แล้วคุณไม่ได้อยู่ที่ปรโลกหรอ”เซเวอร์รัสถามคำถามอลิเซียมากมายทำเอาอลิเซียไม่รู้จะตอบคำถามไหนก่อน

อลิเซียพยุงร่างของเซเวอร์รัสที่นั่งอยู่บนพื้นให้ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาก่อนจะยื่นมือไปกอบกุมมือของเซเวอร์รัสที่เย็นและแข็งกระด้างขึ้นมาสัมผัสที่ใบหน้าของเธอที่มีคาบน้ำตาเกาะอยู่ อลิเซียแม้มปากเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจออกมาพลางมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

“วันนั้นหลังจากที่เอ่อ...หมายถึงหลังจากเกิดแสงสว่างฉันก็ยังอยู่ที่นั่นแต่พวกเธอไม่เห็นเนื่องจากเราอยู่กันคนละมิติแบบว่าคล้าย ๆ กับโลกสะท้อน ฝั่งที่ฉันอยู่จะมองเห็นเธอแต่ฝั่งของเธอจะมองไม่เห็นฉัน และระหว่างที่ลูซิเฟอร์จะพาฉันลงไปยังปรโลกพร้อมกับโวลเดอมอร์นั้นจู่ ๆ ก็มีแสงสว่างส่องลงมาจากบนฟ้าก่อนจะมีเสียงของพระผู้เป็นเจ้าเอ่ยออกมาว่าการเสียสละชีวิตของฉันนั้นคือบุญอันสูงขึ้นและฉันได้รับการยกเว้นไม่ต้องลงไปอยู่ที่ปรโลก....”

“แต่คุณก็ยังอยู่ที่โลกนี้”

“ใช่ ตอนแรกฉันก็กำลังจะตอบตกลงแต่ทว่าลูซิเฟอร์ไม่ยอมเขาจึงทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อพร้อมกับทำให้ลูกของเรากลับมามีชีวิตอีกครั้งและนั่นเลยทำให้ฉันกลับมาอยู่ที่โลกนี้ได้อีกครั้ง”

“คุณหมายความว่าไงที่ว่าลูกของเรากลับมามีชีวิตอีกครั้ง”

“ก็ตอนที่ฉันแลกเปลี่ยนพันธสัญญาเลือดกับแฮร์รี่ในตอนนั้นมันส่งผลลงไปยังลูกของเรา แล้วก็ที่จริงแล้วฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าฉันท้องจนกระทั่งฉันได้กระอักเลือดออกมาพร้อมกับได้มีก้อนเลือดไหลออกมาจากบริเวณช่วงล่างของฉันในตอนที่ฉันอยู่ในโลกสะท้อน......”เมื่ออลิเซียพูดจบเซเวอร์รัสก็ดึงเธอเข้าไปกอดทันทีพร้อมกับลูบผมอลิเซียอย่างเบามือ

“ขอแค่คุณกลับมาผมก็ไม่ขออะไรอีกแล้ว ขอบคุณพระเจ้าที่ไว้ชีวิตคุณ-”

            เพี๊ยะ!!!

“ปล่อยมือออกจากแม่ของผมนะ”เซนที่เกิดอาการหวงแม่จึงเดินตรงมายังทั้งสองที่กอดกันอยู่ก่อนจะฟาดมือลงไปตีบริเวณก้นของเซเวอร์รัสดังลั่นและเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นพร้อมกับทำแก้มพอง ๆ

“เจ้าเด็กคนนี้นิ จะตีพ่อของตัวเองทำไมกันนะ”อลิเซียผละออกจากเซเวอร์รัสเมื่อเซนได้เดินมาตีผู้เป็นพ่อของตัวเองพลางหัวเราะให้กับกิริยาของเซนที่แสดงออกมา

“พ่อ?.....”เซนยืนมองเซเวอร์รัสอย่างอึ้ง ๆ ก่อนจะทำแก้มป่องยิ่งกว่าเดิมพร้อมกับยืนกอดอกหันหน้าไปทางอื่น

“พ่อใจร้าย พ่อทิ้งผมให้อยู่กับแม่สองคน ผมไม่รักพ่อหรอก แบร่!!!”เซนพูดจบก็วิ่งเข้าไปหลบหลังอลิเซีย อลิเซียที่เห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาก่อนจะหันไปลูบหัวเซนอย่างเบามือ

“ไหนบอกเราอยากเจอคุณพ่อไงพอเจอแล้วทำไมทำนิสัยไม่ดีใส่คุณพ่อล่ะ”

“ผม...ขอโทษครับ”เซนพูดจบก็เดินออกไปหาเซเวอร์รัสพร้อมกับเดินเข้าไปกอดเซเวอร์รัสที่ยืนยิ้มให้กับลูกชายตัวน้อยแสนซนของเขาทำเอาสามคนที่ยืนมองอยู่แอบขนลูกน้อย ๆ กับรอยยิ้มของเซเวอร์รัส

“ครอบครัวสุขสันต์ได้สักที”เกลเลิร์ตพูดแซวออกมาก่อนจะโดนอัลบัสที่อยู่ข้าง ๆ ตีแขนดังเปี๊ยะ

“เรากลับบ้านของเรากัน ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะอลิเซีย”เซเวอร์รัสพูดจบก็ดึงอลิเซียเข้าไปกอดพร้อมกับลูกชายของเขา

            สองวันต่อมา

เมื่อสองวันก่อนที่เซเวอร์รัสไปเจออลิเซียก็ได้พูดคุยปรับความเข้าใจกันอีกหลาย ๆ เรื่อง และพวกเขาก็ได้ตกลงปลงใจที่จะแต่งงานกันเงียบ ๆ พร้อมกับที่อลิเซียได้ย้ายเข้ามาอยู่บ้านที่เซเวอร์รัสซื้อเอาไว้เมื่อห้าปีก่อนเพื่อเตรียมต้อนรับอลิเซียทั้ง ๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าอลิเซียไม่มีทางที่จะกลับมาแต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าความฝันหรือความหวังเล็ก ๆ ของเซเวอร์รัสนั้นมันได้เป็นจริงขึ้นมาแล้ว

และเมื่อแฮร์รี่ได้รู้ข่าวเขาก็รีบกลับจากฮันนีมูนเพื่อมาหาอลิเซียทันทีเขาอยากกล่าวขอโทษอลิเซียต่อหน้าและเป็นการกล่าวขอโทษที่ไม่ใช่หน้าหลุมศพอีกต่อไปทำเอาเดรโกที่กำลังวาดฝันความสุขให้กับทริปฮันนีมูนนั้นต้องดับวูบลงแต่เขาก็เข้าใจหัวอกแฮร์รี่เลยไม่ได้ขัดอะไร หนำซ้ำเขาเองก็อยากกล่าวขอบคุณอลิเซียที่ช่วยแฮร์รี่ไว้เหมือนกันหากอลิเซียไม่ช่วยเขาคงไม่ได้รักกับแฮร์รี่ในวันนี้....

ส่วนเจ้าหนูน้อยเซนจอมดื้อนั้นจริง ๆ แล้วอลิเซียไม่ได้จะตั้งชื่อนี้ให้หรอกนะแต่ลูซิเฟอร์นี่สิเขาบอกว่าหากไม่ยอมให้เขาตั้งชื่อให้เขาจะเอาเซนไปอยู่ที่ปรโลกด้วยด้วยเหตุนี้เลยทำให้อลิเซียต้องตั้งชื่อลูกของเธอว่าเซนและลูซิเฟอร์ก็ยังขึ้นมาเยี่ยมหลานของเขาสัปดาห์ละสองถึงสามครั้งอีกด้วย

และสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือความสัมพันธ์ของอลิเซียและเซเวอร์รัสที่มีต่อกันซึ่งเมื่อพวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้งนั้นความรู้สึกของพวกเขาที่มีต่อกันมันก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นว่าพวกเขานั้นรักกันมากแค่ไหนและแน่นอนว่าเซเวอร์รัสไม่ได้มีปัญหากับลูกชายของเขาเลย ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนนั้นราบรื่นดีไม่มีปัญหาอะไร แต่ทว่ามันก็ยังมีอีหหนึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นจะเรียกว่าปัญหาได้ไหมก็ยังไม่แน่ใจนั่นคือการที่สองพ่อลูกชอบทะเลาะกันอยู่เสมอว่าพวกเขานั้น ใครกันที่จะได้นอนอยู่ในอ้อมกอดของอลิเซียในแต่ละคืนและแน่นอนว่าเซนก็มักที่จะชนะเซเวอร์รัสอยู่เสมอซึ่งเหตุผลที่เซเวอร์รัสยอมนั้นก็เป็นเพราะหากเซนเข้าเรียนที่ฮอกวอตส์เมื่อไหร่คนที่จะได้นอนอยู่ข้าง ๆ อลิเซียทุกคืนก็จะเป็นเขาเพียงผู้เดียวยังไงล่ะ!

“สวัสดีครับอลิเซีย”

“สวัสดีจ้ะแฮร์รี่”อลิเซียพยักหน้าให้กับแฮร์รี่ที่มาเยี่ยมเธอหลังจากที่ได้รับข่าวว่าอลิเซียกลับมาแล้ว ทุกคนที่รู้เรื่องก็ต่างตกใจไม่น้อยเนื่องจากเธอขาดการติดต่อไปตั้งห้าปีไม่แปลกที่แต่ละคนจะตกใจกับข่าวที่ได้ยินและที่สำคัญได้มีบุคคลที่รู้เรื่องว่าอลิเซียไม่ได้ลงไปอยู่ที่ปรโลกถึงสองคนนั่นก็คือเกลเลิร์ตและอัลบัส

“ผมขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมาและผมก็ขอบคุณคุณมากนะครับที่ช่วยเหลือผมจนทำให้ผมได้รู้ว่าผมทำอะไรผิดไปบ้าง”

“ยินดีจ้ะ ต่อไปก็อย่าทำอะไรที่มันเกี่ยวกับบาปทั้งเจ็ดอีกล่ะเพราะมันจะนำพาเธอให้ไปเจอกับซาตานที่รอเธออยู่ปรโลก”

“ผมไม่ยอมให้พอตเตอร์ลงไปปรโลกหรอกครับถ้าหากพอตเตอร์ลงไปผมก็จะลงไปกับพอตเตอร์ด้วย”อลิเซียเงยหน้ามองเจ้าของประโยคดังกล่าวก่อนจะฉีกยิ้มกว้างออกมา

“เจอแล้วสินะคนที่รักเธอจริง ๆ”แฮร์รี่พยักหน้าตอบก่อนจะเข้าไปสวมกอดเดรโกแบบหลวม ๆ ทำเอาอลิเซียอดที่จะเบะปากมองบนไม่ได้

“คุณแม่ผมมาแล้ววววว”

“น้องเซนนี่หน้าตาถอดแบบมาจากศาตราจารย์เลยนะครับ”แฮร์รี่พูดจบก็หันไปมองเซเวอร์รัส

“สวัสดีครับศาตราจารย์”แฮร์รี่ทักทายเซเวอร์รัสที่เดินเข้ามานั่งข้าง ๆ อลิเซียหลังจากที่วางถุงช็อปปิ้งลงบริเวณโต๊ะที่ห้องครัวหลังจากที่พาเซนออกไปซื้อของข้างนอกมา

“จะมาทำไมไม่บอกล่วงหน้าก่อนล่ะเดรโก”

“พอตเตอร์ใจร้อนอยากมาขอโทษพวกคุณไว ๆ เลยไม่ได้แจ้งล่วงหน้าขอโทษด้วยนะครับ”เซเวอร์รัสโบกมือเชิงไม่ได้อะไรมากแค่พวกเขาสองคนรักกันดีไม่ทำตัวแบบเมื่อก่อนมันก็ดีมาก ๆ แล้ว

“แค่พวกนายไม่เที่ยวทะเลาะกันจนพวกฉันต้องมาปวดหัวด้วยก็พอแล้ว”แล้วเมื่อเซเวอร์รัสพูดจบทั้งหมดก็หัวเราะออกมา ตามด้วยเจ้าหนูน้อยจอมแสบที่เดินไปใกล้ ๆ แฮร์รี่แล้วจ้องมองไปยังบริเวณท้องของแฮร์รี่ที่ดูเหมือนจะมีอะไรกำลังขยับไปมาอยู่ด้านในท้องของแฮร์รี่

“นี่พี่แฮร์รี่กำลังจะมีน้องให้ออกมาวิ่งเล่นกับผมหรอครับเนี้ย ยอดไปเลย”แล้วเมื่อเซนพูดจบทั้งหมดก็เบิกตากว้างออกมาทันที

“เซนลูกพูดอะไรน่ะ”อลิเซียถามเซนขึ้นมาทันที

“ก็ผมได้ยินน้องพูดว่าน้องกำลังจะได้ออกมาวิ่งเล่นกับผมนี่ครับ”ดเทสว

เดรโกมองหน้าแฮร์รี่ทันทีก่อนจะดึงแฮร์รี่เข้าไปกอดอย่างดีใจจนออกหน้าออกตา ส่วนอลิเซียนั้นแทบจะลมจับเพราะเขาไม่คิดว่าพลังวิเศษที่ลูซิเฟอร์ได้แถมมาให้กับลูกชายของเขานั้นคือการสื่อสารกับเด็กทารกที่อยู่ในครรภ์ของมารดา.....ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดพลังวิเศษของลูกชายเธอคงจะเป็นพลังนี้ไม่ผิดแน่นอนเธอมั่นใจมาก ๆ

“เราควรไปตรวจให้แน่ใจนะเดรก”เมื่อเดรโกได้ยินแบบนั้นก็ขอตัวลาอลิเซียและเซเวอร์รัสออกมาทันทีเพื่อพาแฮร์รี่ไปตรวจที่โรงพยาบาล

“ผมเองก็อยากมีน้องเหมือนกันนะครับ”เซนพูดกับอลิเซียที่เดินกลับมานั่งหลังจากที่เดินออกไปส่งแฮร์รี่และเดรโกแล้ว ทำเอาเซเวอร์รัสที่ได้ยินนั้นได้เลียริมฝีปากไปหนึ่งครั้งก่อนจะส่งสายตาจ้องมองอลิเซียสลับกับมองไปทางบันไดอย่างมีเลศนัยทำเอาอลิเซียต้องถอนหายใจออกมาอย่างเนือย ๆ

“ถ้าแม่มีน้องให้เซนจริง ๆ เซนจะไม่ได้นอนกอดแม่นะ”เซนเม้มปากแน่น เขานิ่งไปสักพักก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู

“งั้นผมไปนอนกับคุณลุงก่อนก็ได้ครับเพื่อน้องของผมผมทนได้!”อลิเซียหัวเราะออกมากับความฉลาดและรู้ความของลูกชายก่อนจะส่ายหน้าไปมาเมื่อนึกได้ว่านอกจากลูกชายของเธอจะถอดแบบรูปร่างหน้าตามาจากเซเวอร์รัสแล้วเขายังถอดแบบความเจ้าเล่ห์มาจากเซเวอร์รัสอีกต่างหาก!!!!

ในช่วงเย็นของวันเดียวกันเกลเลิร์ตได้เข้ามารับหลานตัวแสบของเขาก่อนจะอดแซวอลิเซียไม่ได้ว่าขอให้ได้หลานคนที่สองเร็ว ๆ และไม่ลืมที่จะหันไปย้ำกับเซเวอร์รัสว่าหากยังทำให้หลานคนที่สองของเขามาเกิดไม่ได้เขาจะไม่คืนเซนให้ นั่นเลยทำให้อลิเซียไม่ได้นอนไปหลายวันหลายคืนเลยล่ะ......

END

     ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

               ในที่สุดเรื่องนี้ก็ดำเนินมาถึงตอนจบแล้วนะคะ ถ้าหากมีข้อผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยนะคะ แต่ที่สำคัญ!!! ไรท์ได้ทำการเปิดนิยายไว้สองเรื่องก่อนหน้านี้แล้วค่ะสามารถไปติดตามกันได้นร้า เรื่องหนึ่งเป็นแฟนฟิคมาเวลส่วนอีกเรื่องเป็นนิยายที่ไม่ได้เป็นแฟนฟิคนะคะออกแนวมาเฟียโหด ๆ นิดหน่อยคร้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31 ความคิดเห็น

  1. #30 Holding (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 23:28
    ง่า ขอบคุณไรท์น้าที่แต่งจนจบ รักๆ❤❤
    #30
    0
  2. #29 kam123456789 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 23:05
    เค้าได้อยู่ด้วยกันแล้วค่ะแม่!!! //นิพพาน
    #29
    0
  3. #28 สิ่งที่เรียกว่าbok choy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 22:08
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้มานะคะแล้วไม่เทเป็นตอนจบที่แฮปปี้มากๆค่ะ✨ว่าแต่จะมีตอนพิเศษมั้ยคะไม่มีไม่เป็นไรค่ะ><✨

    น้อนเซนน่ารักมากค่ะ555💖✨
    #28
    3
    • #28-1 เครมบรูเล่(จากตอนที่ 12)
      18 มิถุนายน 2563 / 22:09
      ตอนพิเศษน่าจะมีนะคะ น่าจะ....5555555555
      #28-1
    • #28-3 เครมบรูเล่(จากตอนที่ 12)
      18 มิถุนายน 2563 / 22:10
      555555555
      #28-3