คัดลอกลิงก์เเล้ว

Untill the end of line..I will stay beside U.

โดย tenrember

เด็กตัวเล็กแถวบ้าน เด็กผู้ชายที่ถูกแกล้ง และเป็นเพื่อนคนเดียวของผม ความทรงจำเล็กๆสีน้ำตาลจางๆย้อนไปตามกาลเวลา แต่ถึงอย่างนั้นผมยังจำเขาได้..

ยอดวิวรวม

395

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


395

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  30 พ.ค. 59 / 22:55 น.
นิยาย Untill the end of line..I will stay beside U. Untill the end of line..I will stay beside U. | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อันนี้เป็นความติ่ง ส่วนตัวเลยค่ะ ปลื้มโมเม้นท์ Cap1มากๆ เพราะชอบความสัมพันธ์(เกิน)เพื่อนของบัคกี้และสตีฟ สมัยที่ยังไม่ได้เข้ามาเป็นavengers ยังไงก็ติชมกันได้นะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 พ.ค. 59 / 22:55


นายให้สัญญากับฉันสักข้อสิ ว่านายจะไม่ทำอะไรโง่ๆก่อนที่ฉันจะกลับมา

 

นายเองก็ชอบพูดอะไรโง่ๆ..คนตัวเล็กเถียงคำไม่ตกฝากไล่หลังเพื่อนรัก

 

แม้ใจของ เจมส์ บาร์นส์อยากจะกลับไปเถียง แต่เมื่อเห็นว่าสายตาของคนตัวเล็กที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นกำลังเดินตรงหรี่เข้าไปสมัครเป็นทหารครั้งที่หก..บั๊คกี้จึงรู้ว่ามันคงไม่มีประโยชน์หากเขาจะอยู่ต่อ ช่วงก่อนที่ได้รู้ว่าเป็นจ่าสิบทีม107ที่ได้ออกไปปฏิบัติภารกิจ เขามักเห็นคนรักของบรรดาทหารรุ่นพี่มักจะมารออยู่ที่สถานีรถไฟ มีทั้งการกอดหรือจูบลา คำพูดหวานซึ้งเพราะนั่นอาจเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาอาจได้พบกับคนรัก

 

 

 

ซึ่งเขาเองมีความคิดเดียวกันเช่นนั้นอยากจะบอกกับสตีฟ คนตัวเล็กจากบรู๊คลิน เขาคิดประโยคไว้ตั้งหลายๆอย่างที่อยากจะบอก แต่ดันพูดออกไปได้แค่นั้นน่ะสิ

 

 

 

ภายนอกถ้ามองเผินๆใครอาจมองว่าสตีฟเป็นพวกขี้ก้าง แต่บั๊คกี้ไม่คิดอย่างนั้น กลับมองเห็นสตีฟเป็นพวกดื้อ แถมชอบหาเรื่องเจ็บตัวอีกต่างหากจำได้เลยว่าครั้งแรกที่เจอกัน คนตัวเล็กทำหน้าทะมึนใส่ไม่ใช่ว่าเขาไม่ถูกชะตากลับใครหรอกนะ สตีฟแค่ทำตัวไม่ถูกเท่านั้นเพราะมักจะถูกคนตัวโตกว่าแกล้ง

 

 

เขาจำได้แม่นว่านั่นเป็นหมัดแรกที่เขาต่อยพวกเด็กอันธพาลร่างอ้วน คนตัวเล็กถูกรุมซ้อมอยู่หลังกำแพงโดยที่ผู้คนมองผ่านไปมาแบบนั้น ให้ตาย..เขาจะไม่ปล่อยเฉยไว้แน่

 

อย่ามารังแกคนตัวเล็กนะเจ้างั่งบั๊คกี้อัดไปที่ตัวของเจ้าร่างใหญ่จนพวกนั้นวิ่งหนีแทบไม่ทัน

 

....กำลังจะอัดมันได้อยู่แล้วเชียวแหนะได้ทีแล้วเอาใหญ่เชียว สตีฟมองเห็นสิ่งผิดปกติเล็กๆ

ที่แขนของบั๊คกี้

 

 

นั่นนายเลือดออกนี่..ไปทำแผลที่บ้านฉันก่อนกลับนะ. ชายร่างเล็กชวนเขาไปที่บ้าน ห้องของสตีฟอยู่ห้องใต้หลังคา เท่าที่จำไม่ผิดเหมือนสตีฟเคยบอกว่าแม่เขาเป็นพยาบาลจึงมักมีอุปกรณ์ทำแผลอยู่เต็มบ้าน

 

 

แหม..ฉันว่าบางทีมันก็เหมาะกับนายดีนะ เพราะท่าทางนายจะชอบหาเรื่องเจ็บตัวตลอดเจมส์ส่งยิ้มยียวนให้อีกฝ่าย เมื่อคนตัวเล็กเห็นคนแซวชอบอกชอบใจตอนที่ตนทำแผลให้ เขาจึงออกแรงเล็กๆบีบบนผ้าพันแผลเต็มแรง

 

 

โอ๊ย เจ็บนะร่างสูงหน้ามุ่ยคนตัวเล็กทำสีหน้าแบบไม่รู้ร้อนอะไรหลังจากกลัดผ้าพันแผลเสร็จ.พวกเราคุยอะไรกันหลายๆอย่างถึงที่มาที่ไปของแต่ละคนเรื่องน่าประหลาดคือบ้านพวกเขาอยู่ติดกันไม่กี่หลังแต่เพิ่งได้มาคุยกันเมื่อตอนเข้าโรงเรียน

                                                                          

 

โตขึ้นนายอยากเป็นอะไรล่ะ บัคกี้สตีฟถามด้วยเสียงราบเรียบ  แน่นอนว่าเขาเองในตอนนั้นเป็นแค่เด็กคนนึง เขาไม่แน่ใจว่าโตขึ้นเขาเองอยากเป็นอะไรจึงถามสตีฟกลับ คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงัก สายตามองไปที่โปสเตอร์แปะไว้ตรงหัวนอน แทนที่จะเป็นอย่างอื่นที่เด็กผู้ชายในวัยนั้นชอบ กลับเลือกปิดประกาศรับสมัครทหารแทน

 

 

ฉันอยากจะเป็นทหาร ปกป้องคนดีจากคนที่ถูกรังแกแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดลอดจากม่านพับตัดกับสายตาที่มีความมุ่งมั่น มันช่างส่องประกายสวยงามเหมาะกับหน้าตาน่ารักๆนั่น

เขาไม่รู้หรอกว่านั่นเรียกว่าความชอบหรือว่าตกหลุมรัก..

 

แต่บัคกี๊ก็ได้ตั้งเป้าหมายแล้วว่า เขาจะเป็นทหาร

 

 

เพื่อปกป้องคนตัวเล็กให้ปลอดภัยจากคนที่มารังแกไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม..

วันเวลาหมุนผ่านแต่ละวันช่างผ่านไปแบบแสนสนุก ทุกๆวันตั้งแต่ที่บัคกี้และสตีฟเป็นเพื่อนกันมักจะชอบชวนกันทำอะไรบ้าๆ อย่างการที่ต้องวิ่งกลับบ้าน เพราะเอาเงินขึ้นรถเมลล์ไป         ซื้อฮ็อทดอก กลิ้งลงเนินหญ้า  แล้วก็แอบลัดไปโรงเรียนผ่านร้านขนมคุณยาย

 

 

วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก บัคกี๊มีร่างกายกำยำเหลือเชื่อ แต่คนตัวเล็กที่ถึงแม้จะกินนมหรือโหนบาร์ ยังไม่มีท่าทีที่จะสูงได้มาตรฐาน...แม้บั๊คกี้จะคอยปลอบใจ แต่สตีฟก็ยังไม่ลดละ คนตัวสูงทำได้แค่แอบยัดนมใส่กระเป๋าให้ จนตัวเล็กจับได้

 

            ฉันเบื่อที่จะกินนมแล้ว’’ สตีฟโยนกล่องนมใส่คนตัวสูง ระหว่างเดินผ่านตลาดบัคกี๊จึงแจกยิ้มให้เด็กน้อยแล้วส่งนมกล่องให้

 

บัคกี้ชอบที่จะเฝ้าตามคนตัวเล็ก บางทีเขาก็ไปสเก็ตรูปที่แนวกำแพงสูง แต่ส่วนมากจำเป็นต้องไปมากกว่า เพราะทุกครั้งที่คลาดสายตาจะต้องไปเจอคนตัวเล็กถูกอัดทุกที...

 

 

ทุกอย่างมันดูสวยงาม ชีวิตที่ได้รู้จักกับโรเจอร์ส เขาเป็นทั้งพี่น้อง เพื่อน และทุกๆอย่างความทรงจำในบรู๊คลิน บั๊คกี้รู้ดีว่าการไปในสนามรบ เขาอาจไม่ได้กลับมาเจอคนตัวเล็กอีก

 

แต่ไม่มีอะไรหยุดเขาได้หรอกนะ

 

คนตัวเล็กยังรอเขาอยู่

 

เขาจะมีชีวิตกลับไป

...

..

.

ทว่าทุกอย่างไม่เป็นไปดั่งหวัง ภารกิจที่ต้องเข้าชนกับกองทัพไฮดร้าที่มีอุปกรณ์ครบมือ เมื่อขาดการติดต่อจากวิทยุสื่อสาร กองกำลัง107 ถูกจับตัวไป ทั้งถูกทรมาน เห็นเพื่อนถูกยิงทิ้งต่อหน้าต่อตา

 

บั๊คกี้พยายามขัดขืนแต่เมื่อถูกวางยาสลบ โลกทั้งใบมืดสนิทหลังจากหมดสติไป พอตื่นขึ้นมาเขารู้สึกได้ถึงพันธนาการที่รัดตั้งแต่ช่วงไหล่ ถึงเท้า กลุ่มคนในเสื้อกาวน์พยายามฉีดสารเคมีต่างๆซ้ำแล้วซ้ำเล่าลงบนแขน  ความเจ็บปวดแล่นพรานทั่วร่าง ชีพจรที่เต้นสั่นระรัว ความรู้สึกวิงเวียนและเห็นภาพหลอน...

 

อยากตาย..ความทรงจำหลายๆเรื่องแล่นเข้ามาในหัว

 

ค่อยๆเลือนหายไปที่ละภาพ.

 

แต่ภาพของเพื่อนรัก

 

นายต้องกลับมา...เสียงแว่วของสตีฟดังขึ้น ก่อนที่บั๊คกี้จะหมดสติไป

 

บั๊คกี้ ตื่นสิ!” จู่ๆเสียงเตือนจากใครบางคน เทื่อพยายามจะลืมตา บัคกี๊ถึงได้พบชายร่างสูง แต่ใบหน้าเรียวงามนั่น...

 

สตีฟ...สตีฟ..??” คนร่างสูงอยากจะยกเพื่อนไปซะเดียวนี้ ไม่มีเวลาพูดกันแล้ว ในเมื่อพวกเขายังคงอยู่ในฐานทัพไฮดรา และเจ้าหัวกะโหลกแดงนั่นคือเป้าหมาย

 

นายตัวใหญ่ขึ้น?” บั๊คกี้พูดระหว่างที่สตีฟ หรือ กัปตันอเมริกาพยายามจะพยุงร่างที่ยังไม่สมประกอบดีจากฤทธิ์ยา

 

ใช่..เป็นเพราะยาของดร.

แล้วมันจะอยู่ได้นานมั้ย

ไม่รู้สิ น่าจะนานอยู่

โชคชะตาเหมือนไม่เข้าข้าง เมื่อ หัวกะโหลกแดงได้เข้ามาขัดประโยคสนทนา ใช่ คนเดียวกับที่ทำให้บั๊คกี้ต้องรับความทรมานและถูกล้างสมอง และมันกำลังจะหนีไป..

นายมันขี้ขลาด! มาสู้กันสิ

ดูท่าเจ้าหนูลองยานี่ไม่เคยลองดี  ฉันมีเรื่องที่ต้องทำไม่พลางว่าเปล่ามันกดปุ่มระเบิด ทันใดพลุเพลิงส้มค่อยๆปะทุจากด้านล่าง บัคกี๊ที่กำลังตามเจ้านายพลหัวแดงนั่นรับได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากด้านล่าง สตีฟสั่งให้เขาข้ามฝั่งไป ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะเดินตาม สะพานเชื่อมขาดร่วงลงไปในกองเพลิง...

 

นายต้องหนี..ออกไป

 

สตีฟช่วยเขาจากการถูกล้างสมอง และตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในอันตราย..

 

จะให้ฉันทิ้งนายได้ยังไงเล่า  ยังไงฉันก็ไม่ทิ้งนาย!!’

โธ่เว้ย..ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เขาวิ่งถอยไปตั้งหลัก ก่อนจะกล้าทำเรื่องบ้าๆโดยการกระโดดข้ามบ่อเพลิงที่ยาวได้ห้าเมตร..

 

เสียงระเบิดปะทะขึ้น สตีฟกระโดดข้ามาอีกฝั่งได้ทันท่วงที พวกเขารีบวิ่งสุดฝีเท้า จนเมื่อวิ่งออกมาได้ไม่กี่เสี้ยววินาที ระเบิดนั่นส่งแรงปะทะผลักพวกเขาออกจากโรงงานก่อนมันจะย่อยยับไป..

 

นายช่วยชีวิตฉันไว้สตีฟ..บัคกี๊ผาเข้ากอดช่างร่างสูง แรงกดทับของแขนอีกฝ่ายกอดตอบรับไม่ใช่อย่างที่คุ้นเคย สตีฟกระซิบข้างหูว่าไม่เป็นไร..ไม่เป็นไร...แม้เขาจะยังงงวยกับเหตุการณ์ที่เกิดแต่การกระทำเมื่อครู่ ไม่ผิดแน่ว่าเป็นความกล้าหาญของคนตัวเล็กจากบรู๊คลิน

 

ไม่นานหลังจากสตีฟติดต่อวิทยุสื่อสาร มีกลุ่มทหารบางส่วนทยอยเข้ามาช่วยเหลือกลุ่มคนที่ยังมีชีวิตรอด สตีฟหยิบแผนที่จากกระเป๋าแล้วนำเส้นทางที่ต้องเดินกันไป ในช่วงแรกที่พลทหารเห็นชายร่างสูงในชาติอเมริกันพวกเขาไม่ได้มีท่าทีตอบรับมากนัก

 

พวกนายยังจะรออะไรกันอีก เขาคือคนที่ช่วยชีวิตพวกเรานะบั๊คกี้ตบไหล่คนร่างสูงให้กำลังใจคนตัวสูงพูดต่อไป ไม่นานเหล่าทหารต่างเฮลั่นเมื่อจะได้กลับฐานทัพทุกคนเริ่มมองเห็นว่าสตีฟสามารถเชื่อใจและเป็นกัปตันได้อย่างแท้จริง  รอยยิ้มของบั๊คกี้ผุดขึ้นเล็กๆ เมื่อเห็นความสำเร็จของคนตรงหน้า

 

 

มาถึงตอนนี้ สตีฟคงปกป้องตัวเองได้แล้วสินะ

จริงอยู่ที่นั่นเป็นเรื่องน่ายินดี

แต่เขาก็คงจะเหงาอยู่เหมือนกัน...

 

ระหว่างเดินทางในป่า พวกเขาทั้งคู่ยังคงกอดคอคุยกันเหมือนก่อน ถึงตอนนี้บั๊คกี้จะต้องเป็นคนเงยหน้าคุยก็เถอะ เขาเองแทบไม่อยากเชื่อถึงยาที่สตีฟได้รับจนทำให้ร่างกายกำยำ รวมทั้งเรื่องสาวที่สตีฟบอกว่าเป็นคนที่ใช่ด้วย

รู้สึกปวดที่ใจแปลกๆแหะ

เขาหวังว่านั่นเป็นเพียงเพราะฤทธิ์ยาที่ยังตกค้าง

 

นี่ บั๊คกี้ฉันมีเรื่องที่อยากจะถามนาย’’ คนตัวเล็กเอียงคอ พร้อมรอตั้งใจฟัง

 

นายช่วยอยู่ข้างๆฉัน...ได้มั้ย?” คำถามสั้นๆแต่เต็มไปด้วยความจริงใจทำให้ภาพความทรงจำวัยเด็กย้อนขึ้นลางๆ..

 

ฝันไปเถอะว่าฉันจะตามกัปตันอเมริกาไป’’

 

แต่ถ้าเป็นคนตัวเล็กจากบรู๊คลิน ที่ชอบยืนให้คนอื่นต่อย..คนนั้นโอเค

 

เกลียดนายว่ะ

แต่ฉันไม่นะ...’’ บัคกี๊ยิ้มมุมปาก สตีฟยิ้มรับก่อนที่จะโดนร่างเล็กขยี้ผมจนเสียทรง..

 

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะต้องไม่ลืมสัญญาของกันและกัน

---I’m with you till the end of line.----

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ tenrember จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น