- - แม่น้ำลั่วสามพันลี้ - - สำนักพิมพ์พันแสง (END)

ตอนที่ 6 : บทที่ ๕

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,991
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,141 ครั้ง
    15 พ.ค. 63

บทที่ ๕

 

 

หก หก หก

นี่คือผลลัพท์สุดท้ายที่ได้

พี่ใหญ่หลี่อ้าปากค้าง

“รุ่ยอ๋อง!!” คนในบ่อนตะโกนชื่อตัวการขึ้นด้วยน้ำเสียงแตกต่างกัน พวกชาวบ้านที่มามุงเอาสนุกรู้สึกสะใจที่ผลออกมาว่าใต้เท้าหน้าอ่อนชนะ ส่วนพวกพี่ใหญ่หลี่ ยามตะเบ็งคำว่ารุ่ยอ๋องออกมาแทบจะสำลักเลือดแห่งความคับแค้นออกมาด้วย

“ขอโทษ พอดีเดินสะดุดนิดหน่อย พี่ใหญ่หลี่ไม่ต้องสนใจข้าหรอก เชิญเล่นตาต่อไปเถิด” ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของใบหน้าวอนบาทากล่าวด้วยรอยยิ้ม

เดินสะดุดบ้านท่านสิ!

เมื่อครู่นี้หากไม่ใช้กำลังภายในกระทืบเท้าลงบนพื้น พื้นมันจะสั่นสะเทือนขนาดนั้นได้อย่างไร ไหนจะแต้มบนลูกเต๋าที่พลิกกลายเป็นหกแต้มทั้งสามลูกนั่นอีก จะบอกว่าเป็นปาฏิหาริย์หรือไง

มองจากหลังคาวังหลวงยังรู้เลยว่าเป็นฝีมือท่าน!

“นี่คือการต่อสู้เดิมพันระหว่างบ่อนใหญ่กับกรมคลัง ขอรุ่ยอ๋องโปรดเมตตา ยืนทอดพระเนตรอยู่ห่างๆ ด้วยพ่ะย่ะค่ะ” พี่ใหญ่หลี่จำต้องใช้น้ำเสียงแสนสุดจะ นอบน้อมกับรุ่ยอ๋อง

แข่งอะไรก็แข่งได้ แต่แข่งบุญแข่งวาสนานั้นเป็นไปไม่ได้

แค่รุ่ยอ๋องเดินเข้ามาพวกชาวบ้านที่ยืนล้อมร่างโปร่งของเถียนจิ้นอันอยู่ก็พร้อมใจกันหลีกถอยให้ แถมด้วยการยืนประสานมือก้มหน้าเล็กน้อยอีกด้วย

“ปกติเวลาท่านเข้าบ่อนก็เป็นเช่นนี้หรือ” เถียนจิ้นอันหมายถึงทุกคนให้ความยำเกรงจนไม่กล้าสบตา

หากรุ่ยอ๋องเข้ามาแล้วพวกชาวบ้านเล่นไม่ออก แบบนี้บ่อนก็ขาดทุน ย่อยยับพอดี

“เสี่ยวอัน ไยเจ้าฉลาดน้อย ข้าแค่ขึ้นไปชั้นบนก็จบเรื่องแล้ว” ห้องข้างบนเป็นห้องสำหรับแขกกิตติมศักดิ์

“ท่านนี่ก็ผลาญงบประมาณแผ่นดินเก่งนะ” ในฐานะขุนนางในกรมคลัง เถียนจิ้นอันอดค่อนแคะไม่ได้ การเปิดห้องส่วนตัวเพื่อเล่นพนันย่อมสูญเสียค่าใช้จ่ายมากกว่าปกติ

ทว่ารุ่ยอ๋องกลับยกมือขึ้นมาดีดหน้าผากของคนงามที่ชอบทำหน้าเครียด

“เจ้าทำงานอยู่ในกรมคลังจริงไหมเนี่ย ไม่รู้หรือว่าข้าเสียภาษีให้ทางการปีละกี่พันตำลึง คิดว่าคนโชคดีอย่างข้าจะแพ้พนันงั้นหรือ ช่างเรื่องของข้าเถอะ พี่ใหญ่หลี่ เชิญต่อ”

รุ่ยอ๋องพูดพลางขึ้นไปนั่งห้อยขาบนโต๊ะ วางตัวราวกับชาวบ้านที่มามุงดูเรื่องสนุก

แต่พี่ใหญ่หลี่ยิ่งฟังยิ่งน้ำตานอง

รุ่ยอ๋องมาเยือนบ่อนไหน บ่อนนั้นเป็นต้องขาดทุนย่อยยับ!

ภาษีที่รุ่ยอ๋องเสียให้ทางการนับพันตำลึงจะมาจากไหนได้บ้าง จากกิจการหอนางโลมก็ส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนหนึ่งก็มาจากการโกงพนันในบ่อนใหญ่นี่ไงเล่า

รุ่ยอ๋องเปิดบ่อนของตนเอง แต่กลับไม่เล่นในที่ของตัวเอง มักแวะเวียนมารังแกบ่อนใหญ่เดือนละครั้ง และแต่ละครั้งก็ใช้สารพัดกลโกง ถลุงจนบ่อนใหญ่ทุนหายกำไรหด

ถามว่าทำไมรู้ทั้งรู้ว่ารุ่ยอ๋องโกงแล้วยังยอมให้รุ่ยอ๋องเข้ามาเล่นอีก ไม่ติดป้ายไว้ข้างหน้าว่ารุ่ยอ๋องห้ามเข้าเล่า

ลองทำดูสิ!

เดือนถัดมาบ่อนใหญ่ได้โดนเพิกถอนใบอนุญาตแน่นอน

เพราะรุ่ยอ๋องนำกำไรที่ได้จากการเล่นพนันเข้าระบบเสียภาษีอย่างถูกต้อง ซ้ำยังแบ่งรายได้บางส่วนให้จักรพรรดิหงอู่อีกต่างหาก

บ่อนใหญ่มีกองหนุนเป็นกลุ่มอำนาจฮองเฮาก็จริง แต่หันไปมองกองหนุนของรุ่ยอ๋องเสียก่อน ฮ่องเต้เชียวนะ! มีใครให้ใหญ่กว่านี้ได้อีก คำตอบคือไม่มี!

“ชะ เชิญใต้เท้าทาย...” พี่ใหญ่หลี่ปากคอสั่น ในใจของคนคุมบ่อนยามนี้ได้แต่สวดวิงวอนต่อฟ้าดิน ขอให้รุ่ยอ๋องไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยใต้เท้าเถียนด้วยเถิด

“ต่ำ” ใต้เท้าเถียนแทงออกมาอย่างเดาสุ่มเช่นเคย

ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับแม่นยำราวกับมีมือเทพเซียนมาช่วยจัดเรียงหน้าลูกเต๋าให้

หนึ่ง หนึ่ง หนึ่ง

ขนาดฟ้าดินยังไม่เข้าข้างพี่ใหญ่หลี่ แล้วพี่ใหญ่หลี่จะหันไปพึ่งพาอะไรได้อีก ตาเรียวเล็กตวัดมองรุ่ยอ๋องซึ่งเป็นตัวการอย่างอาฆาตแค้น

“ข้ายังไม่ทันขยับตัวเลย เจ้าก็เห็น” ร่างสูงตีหน้าซื่อตาใส

แต่พี่ใหญ่หลี่โดนกลโกงของรุ่ยอ๋องมากี่ปีแล้ว ไยจะมองไม่ออก เมื่อครู่นี้รุ่ยอ๋องนั่งอยู่เฉยๆ ก็จริง แต่หากสังเกตดีๆ จะพบว่ามือข้างหนึ่งของเขาวางทาบอยู่บนโต๊ะ

และไอ้มือข้างนั้นแหละ ที่เป็นตัวส่งพลังลมปราณออกมา

วรยุทธของรุ่ยอ๋องสูงส่งเทียมฟ้า ลึกล่ำยิ่งกว่าก้นสมุทร

ดังนั้นกำลังภายในที่เขาปล่อยออกมาจึงแนบเนียนจนตาเปล่ามองไม่เห็น โต๊ะไม่สั่น กระบอกไม่สะเทือน แต่เจ้าลูกเต๋าก้อนจิ๋วกลับพลิกตัวไปยังหน้าที่ต้องการอย่างเงียบงัน

เหล่าหลี่เองใช้วิธีเดียวกันเป็น แต่ไม่อาจทำได้ไร้ร่องรอยอย่างรุ่ยอ๋อง

นี่คือศาสตร์แห่งการโกงที่ใช้พลังที่เหนือกว่าเข้าข่มแบบซึ่งหน้า

“คราวนี้ข้าขอเพิ่มเงื่อนไขหนึ่งข้อ” พี่ใหญ่หลี่งัดไม้ตายก้นหีบขึ้นมาแล้ว

“อย่าบิดพลิ้ว...”

“เสี่ยวอัน เจ้าอย่าใจแคบ เหลือทางรอดให้พี่ใหญ่หลี่บ้าง”

เถียนจิ้นอันกำลังจะตำหนิคนคุมบ่อนที่พอจะแพ้ก็เริ่มบิดพลิ้ว เลยโดนรุ่ยอ๋องปรามด้วยน้ำเสียงของคนเป็นผู้ใหญ่กว่า

ใต้เท้าเถียนเหลือบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลานั่นอย่างไม่อยากจะเชื่อ

รุ่ยอ๋องเป็นบุรุษที่ใจคอกว้างขวางถึงขนาดเหลือทางรอดให้คนคุมบ่อน ต่ำต้อยผู้หนึ่งเชียวหรือ

“ตาต่อไปใต้เท้าต้องระบุมาเลยว่าลูกเต๋าหน้าไหนออกแต้มอะไร ไล่จากขวาไปซ้าย หากใต้เท้าทายถูกข้าจะมอบบัญชีจริงของบ่อนเราให้ทันที แต่ถ้าหากใต้เท้าทายผิด วันนี้ได้โปรดถอยกลับไปก่อน จะมาใหม่คราวหลังก็ไม่ว่ากัน จะเตรียมน้ำชาไว้รอต้อนรับอย่างดีแน่นอน”

“ตกลงตามนั้น” เถียนจิ้นอันตอบเสียงเรียบ

พี่ใหญ่หลี่น้ำตาแทบไหล “ขอบคุณใต้เท้า! ขอบพระทัยรุ่ยอ๋อง!”

“งั้นข้าทายว่าจะออกแต้ม หนึ่ง สี่ หกแล้วกัน” เถียนจิ้นอันทายเลขจากขวามาซ้ายตามกติกาใหม่เรียบร้อย พี่ใหญ่หลี่ก็เริ่มเขย่ากระบอก

จิตใจของพี่ใหญ่หลี่เบิกบานยิ่งนัก

นึกไปนึกมารุ่ยอ๋องก็ไม่ใช่คนใจร้าย แม้เขาจะมาถล่มบ่อนใหญ่แห่งนี้อยู่ทุกเดือน แต่ก็ไม่เคยกอบโกยกำไรจนบ่อนต้องเข้าเนื้อ ในหนึ่งเดือนบ่อนจะเหลือกำไรอยู่ราวๆ ครึ่งหนึ่งเทียบกับเงินที่รุ่ยอ๋องกอบโกยไป

ที่แท้ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เป็นรุ่ยอ๋องที่จงใจเหลือกำไรไว้ต่อชีวิตให้บ่อนใหญ่

รุ่ยอ๋องช่างประเสริฐยิ่ง!

ปึง! เสียงวางกระบอกกระแทกโต๊ะดังสนั่น พี่ใหญ่หลี่ขยับยิ้มกว้างขณะยกกระบอกขึ้น

หนึ่ง สี่ หก

พี่ใหญ่หลี่มองแต้มบนลูกเต๋าด้วยสายตาว่างเปล่า รอยยิ้มยังยกค้างเอาไว้อย่างนั้นอย่างโง่งม

คนดีอันใด!

ประเสริฐอันใด!

รุ่ยอ๋องก็แค่บุรุษจอมสับปลับเชื่อถือไม่ได้!

“บัดซบ! ท่านโกงข้า ไหนบอกว่าจะเหลือทางรอดให้ข้าไง!!” พี่ใหญ่หลี่แทบจะกระโดดไปแหกอกรุ่ยอ๋องออกมาดูว่าจิตใจทำด้วยอะไรอยู่รอมร่อ

“เห้ๆ พี่ใหญ่หลี่ อย่าปลักปลำข้าสิ ข้ายังไม่ทันได้ทำอะไรเลย” คนเขาจะบ้าตายอยู่แล้วแต่ตัวการกลับทำสีหน้าระรื่นเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่เลย

“หากไม่ใช่ฝีมือของท่านแล้วแต้มมันจะออกมาตรงตามที่ใต้เท้าคนนี้ทายเป๊ะๆ ได้อย่างไร”

“นั่นสิ เสี่ยวอัน เจ้าเองก็มีโชคด้านการพนันน่าดูนะ คราวหน้าคราวหลังพวกเราแวะมาที่บ่อนใหญ่ด้วยกันอีกดีไหม” แต่คนไร้ยางอายอย่างรุ่ยอ๋องกลับไม่สะทกสะท้าน

“ดีบ้านบิ...” พี่ใหญ่หลี่เตรียมก่นด่าว่าบ้านบิดาท่านสิ แต่โชคดีที่นึกขึ้นได้

นึกขึ้นได้ว่าบิดาของรุ่ยอ๋องคือฮ่องเต้รัชกาลก่อน

“พอเถอะ ข้าอาย” รุ่ยอ๋องไม่อายแต่เถียนจิ้นอันไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว

ยามแทงสูงแต้มก็ออกหกทั้งสามหน้า ยามแทงต่ำแต้มก็พร้อมใจกันออกหนึ่งทั้งสามหน้าอีก แล้วพอให้ระบุแต้มมาเลยยังออกตรงกันเป๊ะๆ เรียงจากขวาไปซ้ายอย่างถูกต้องแม่นยำอีกต่างหาก

มองอย่างไรก็โกงเห็นๆ

โกงแล้วชนะเงียบๆ ก็ว่าไปอย่าง นี่ยังจะลอยหน้าลอยตาพูดว่าวันนี้ดวงดีบ้างแหละ เทพแห่งการพนันรักตนบ้างล่ะ

เถียนจิ้นอันก้มหน้าคางชิดอก รู้สึกไม่มีแรงจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาใคร ใบหน้าเห่อร้อนไปหมด

“บัดซบ! เจ้าคนต่ำช้า ไม่ละอายแก่ใจบ้างหรือไง โกงกันอย่างไร้ยางอายเช่นนี้ยังกล้าถือบรรดาศักดิ์ชินอ๋องให้เป็นที่เสื่อมเสียแก่ราชวงศ์อีกงั้นหรือ!!” พี่ใหญ่หลี่โกรธจนหน้าดำหน้าแดง

คราวนี้รุ่ยอ๋องเลิกล้อเล่นแล้ว

“พี่ใหญ่หลี่เอ๋ย บ่อนใหญ่ของเจ้ากอบโกยกำไรต่อปีมากมาย แต่กลับเสียภาษีให้ทางการน้อยนิด นี่ต่างหากที่น่าอาย” ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก

ใจเย็นจนใต้เท้าเถียนนับถือ

หากโดนคนตะโกนด่าว่าเป็นเสนียดของวงศ์ตระกูลแบบที่รุ่ยอ๋องกำลังโดนละก็ ป่านนี้เถียนจิ้นอันคงอับอายจนต้องเอาถังมาคลุมหัวเดินแล้ว

“เรื่องนั้นกับเรื่องนี้ไม่เห็นจะเกี่ยวกันตรงไหน!! ที่สำคัญบ่อนใหญ่ของพวกเราได้กำไรต่อปีมากมายอันใดกัน กำไรต่อปีครึ่งหนึ่งก็โดนท่านมาคดโกงไปหมดไม่ใช่หรือ!”

“เงินที่ได้จากบ่อนใหญ่ข้านำไปเสียภาษีถูกต้อง ซ้ำยังยกให้เสด็จพี่ไปอีกหลายส่วน เจ้าคิดว่าเสด็จพี่ได้เงินจากข้าไปแล้วจะเอาไปใช้ทำอะไร? ใช้ส่วนตัวงั้นหรือ ย่อมไม่ใช่อยู่แล้ว”

เนื่องจากเถียนจิ้นอันทำงานอยู่ในกรมคลัง จึงพอรับรู้ข้อเท็จจริงมาบ้าง

รุ่ยอ๋องถวายเงินให้ฝ่าบาททุกปีเป็นความจริง และปลายทางของเงินเหล่านั้นล้วนเป็นประโยชน์ต่อพสกนิกรทั้งสิ้น

ปีที่แล้วบริจาคให้ราษฎรเมืองเจียงซูที่ประสบภัยแล้ง

ปีก่อนหน้ามอบให้สำนักแพทย์เพื่อปรุงยามาแจกจ่ายคนเร่ร่อน

วันนี้ก็เช่นกัน หากรุ่ยอ๋องไม่ยื่นมือเข้าช่วย กรมคลังจะต้องเสียเงินร้อยตำลึงให้คนคุมบ่อน และบ่อนใหญ่ยังไม่ต้องมอบสมุดบัญชีจริงให้ทางการตรวจสอบอีก

“โดนด่าว่าไร้ยางอายกี่ครั้งก็ช่างปะไร จริงไหม” ประโยคนี้รุ่ยอ๋องหันมากล่าวกับเถียนจิ้นอันที่กำลังยืนใช้ความคิดอยู่เงียบๆ

“วันนี้ข้านับว่าได้เรียนรู้หลายอย่าง ขอบพระทัยรุ่ยอ๋องที่ชี้แนะ” ใต้เท้าเถียนที่ยอมเอาเงินร้อยตำลึงของหลวงมาใช้ รู้สึกผิดเป็นอย่างมาก “ข้าจะเขียนในรายงานแน่นอนว่าภารกิจคราวนี้สำเร็จเพราะได้รุ่ยอ๋องช่วยเหลือ”

“ไม่ต้อง” รุ่ยอ๋องปฏิเสธทันควัน

สร้างความดีความชอบแต่กลับปฏิเสธไม่ให้ป่าวประกาศ

นี่คือสิ่งที่เรียกว่าปิดทองหลังพระในตำนานงั้นหรือ?

เถียนจิ้นอันเกือบจะปลื้มปิติ และเชิดชูคุณธรรมของรุ่ยอ๋องแล้ว ถ้าหากร่างสูงไม่ชะโงกหน้าเข้ามากระซิบข้างหูจิ้นอันว่า

“ของรางวัลจากทางการอย่างมากก็แค่ไข่มุกกับผ้าแพร ข้าอยากได้อะไรที่มันน่าตื่นเต้นเร้าใจกว่านั้น เช่นนายบำเรอดีๆ สักคน หากเจ้าหาไม่ได้จริงๆ จะเป็นตัวเจ้าเองข้าก็ยินดี”

พูดจบก็โบกมือแล้วเดินจากไป

เถียนจิ้นอันไม่รู้แล้วว่าคำพูดเมื่อครู่จริงจังหรือล้อเล่น

และก็ไม่รู้แล้วเช่นกันว่าตกลงรุ่ยอ๋องเป็นคนดี หรือเป็นแค่คนสับปลับที่มีวาทศิลป์ กลับดำเป็นขาว พลิกจากคนชั่วโกงบ่อนเป็นผู้ดำรงความยุติธรรมช่วยชาติบ้านเมืองกันแน่

 

เป็นแค่คนเสเพลแท้ๆ ทำไมหล่อจังวะ 555

 เปิดพรีออเดอร์ :: แม่น้ำลั่วสามพันลี้

ตั้งแต่วันนี้ - 10 พ.ค. 63

sds

 

เรื่องจะออกกับสำนักพิมพ์พันแสงนะคะ ลิงก์ไปสำนักพิมพ์ค่ะ https://www.facebook.com/punsaengpublishing/

 

[เล่มหลัก] ราคา 269 บาท

จำนวน 259 หน้า

ประกอบด้วยเนื้อหาหลัก 26 ตอน และตอนพิเศษ 4 ตอน

 

[เล่มหลัก + เล่มมินิ] ราคา 300 บาท

ประกอบด้วยเล่มหลักและเล่มมินิ โดยเล่มมินิจะมีขนาด A5 (ขนาดเท่ากับนิยายปกติ) และมีความหนา 30 หน้า เนื้อหาด้านในเป็นเรื่องของรุ่ยอ๋องและเถียนจิ้นอันทั้งหมด และเป็นตอนที่ไม่มีในเล่มหลัก

 

ของแถม (เฉพาะรอบพรีฯ) โปสเตอร์ขนาด A4 ลายเดียวกับปกเล่มหลัก

 

ปล. เล่มมินิจะไม่มีขายแยกต่างหาก แต่หลังปิดพรีแล้วราคาชุด [เล่มหลัก+เล่มมินิ] จะปรับขึ้นเป็น 319 บาทและจะยังมีจำหน่ายจนกว่าสินค้าจะหมด

 

สั่งซื้อได้ที่เว็บไซต์ของสำนักพิมพ์ หรือหากมีปัญหาการใช้เว็บไซต์สามารถสอบถามหลังไมค์เข้ามาที่เพจสำนักพิมพ?ได้เลย 

เว็บไซต์ :: http://punsaengpublishing.lnwshop.com/category/1/pre-order

เพจเฟซบุ๊ก :: https://www.facebook.com/punsaengpublishing/

ทวิตเตอร์ :: https://twitter.com/punsaeng_pub

 

 

ส่วนอีบุ๊กเองก็จะมีขายเป็นแบบ [ เล่มหลัก ] กับ [ เล่มหลัก+ เล่มมินิ ] เหมือนกันค่ะ สามารถซื้อใน MEB ได้แล้วค่ะ

https://publisher.mebmarket.com/index.php?store=publisher&action=home_page&publisher_id=2709612&publisher_name=punsaeng

sds

 

ยังอัปตอนใหม่ปกติสัปดาห์ละ 2 ตอนจนจบเรื่องนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.141K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

612 ความคิดเห็น

  1. #585 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 21:14
    หล่อมากค่าาา
    #585
    0
  2. #573 MeNe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 05:01
    ท่านอ๋องเท่มากกกกกกกกก
    #573
    0
  3. #565 tang_thai°°° (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 10:12
    ทำไมพี่แกหล่ออย่างงี้
    #565
    0
  4. #525 เลดี้วาย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 12:30
    อิพี่สุดยอด555555
    #525
    0
  5. #471 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 19:03
    RBB จริงๆ ท่านพี่ 5555555
    #471
    0
  6. #415 Mojitt7 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 19:02
    เก่งละเกินพ่อคุณ ><
    #415
    0
  7. #345 blueeyes111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 22:21
    ท่านอ๋องสุดยอดเลยลูกเพ่
    #345
    0
  8. #325 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 14:09
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #325
    0
  9. #304 nnnnnnnnnny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 13:35

    โถ่พ่อคุณณ
    #304
    0
  10. #276 Petitcat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 17:44
    พอจะเข้าใจการกระทำของคนพี่อยู่นะ
    #276
    0
  11. #111 icescreammmm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 21:50
    จะขำหรือสงสารเจ้าของบ่อนดีอ่ะ55555 โอ้ยโดนอีพี่โกงเงินไปหลายย
    #111
    0
  12. #103 orn2515 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 14:40
    ฝันไปเถอะคนไม่มียางอาย
    #103
    0
  13. #42 JUSTDOITYOLO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 15:29
    อีกไม่นานค่ะ อิพี่หลงน้องหัวปักหัวปำแน่นอน
    #42
    0
  14. #39 0984363270 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 15:08

    เอิ่มมมมมมจะไม่ต่อเหรออคะฮืออออออค้างงมากก
    #39
    0
  15. #38 MimiminMi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 15:06
    งุ้ยยยย
    #38
    0
  16. #36 bwp_k (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:00
    ไหนว่าไม่สนใจน้อง
    #36
    0
  17. #34 imhq_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:20
    เกือบดีแล้วเชียวรุ่ยอ๋อง5555555
    #34
    0
  18. #33 zazamah (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:12
    เราจะไปซื้อชุดให้น้อง เตรียมใส่ในงานมอบรางวัลให้ท่านอ๋อง หุหุ 👯👯
    #33
    0
  19. #32 PuiPui--r (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 12:11
    ใครอย่ามารังแกน้องนะรุ่ยอ๋องรังแกได้คนเดียว
    #32
    0