- - แม่น้ำลั่วสามพันลี้ - - สำนักพิมพ์พันแสง (END)

ตอนที่ 3 : บทที่ ๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,505 ครั้ง
    7 พ.ค. 63

บทที่ ๒

 

 

“นามของเจ้าคือ?” รุ่ยอ๋องถามคำถามเดียวกับเมื่อคืนนี้อีกครั้ง

“ข้าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องบอกท่าน” เพราะอยู่ต่อหน้าคนจำนวนมาก เถียนจิ้นอันจึงต้องใช้ถ้อยคำสุภาพกับอีกฝ่าย

“เจ้าไม่เรียกข้าว่าติ่มซำง่อยแล้วหรือ” รุ่ยอ๋องหยอกเย้า

“ไปยืนเข้าแถวประจำตำแหน่งของท่านได้แล้ว” เถียนจิ้นอันออกปากไล่

ในการประชุมเช้า ขุนนางจะต้องยืนเข้าแถวแยกตามกรมกองของตนเอง โดยขุนนางที่มีตำแหน่งใหญ่สุดจะได้ยืนอยู่หน้าสุด ใกล้กับพระที่นั่งขององค์จักรพรรดิ ส่วนขุนนางที่มีตำแหน่งเล็กกว่าก็จะอยู่ไกลออกไป

แต่สำหรับรุ่ยอ๋องซึ่งถือเป็นเชื้อพระวงศ์นั้นนับเป็นกรณีพิเศษ

เนื่องจากจักรพรรดิหงอู่มีพระชนมายุเพียงสามสิบพรรษา พระองค์จึงยังไม่ได้แต่งตั้งรัชทายาท องค์ชายใหญ่เองก็เพิ่งมีพระชนมายุห้าพรรษา

ดังนั้นรุ่ยอ๋องจึงเป็นผู้เดียวที่ถือครองบรรดาศักดิ์ชินอ๋องในรัชกาลปัจจุบัน

ชายหนุ่มต้องไปยืนอยู่แถวหน้าสุด

แค่คิดภาพคนเสเพลอย่างรุ่ยอ๋องต้องไปยืนอยู่ในตำแหน่งที่เหนือกว่าท่านราชเลขาธิการ สามมหาเสนาบดี และเสนาบดีเจ้ากรมทั้งหก ผู้น่าเคารพนับถือแล้วเถียนจิ้นอันก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

ลองนึกภาพเหล่าผู้อาวุโสที่ทำงานเพื่อบ้านเมืองมาหลายสิบปี ต้อง ค้อมหัวคารวะไอ้หนุ่มเจ้าสำราญที่ไม่เคยทำการทำงานดูสิ

“แล้วข้าต้องไปยืนตรงไหน” รุ่ยอ๋องถามขึ้นขัดความคิด

“ข้างหน้าสุดไง” จิ้นอันทำหน้าแบบ เรื่องแค่นี้ท่านไม่รู้หรือ

“ข้าไปไม่ถูก เจ้าพาไปหน่อยสิ” รุ่ยอ๋องฉีกยิ้มกรุ้มกริ่ม

เถียนจิ้นอันเข้าใจแล้ว รุ่ยอ๋องไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่าตำแหน่งยืนของตนเองอยู่ตรงไหนหรอก ก็แค่อยากจะกลั่นแกล้งตนเท่านั้น

หากเถียนจิ้นอันบ้าจี้เดินนำรุ่ยอ๋องไปยืนนำหน้าท่านราชเลขาธิการ และท่านมหาเสนาบดีทั้งสามจริงละก็ คราวนี้คนที่จะโดนเขม่นก็ไม่ใช่รุ่ยอ๋องแล้ว แต่เป็น ใต้เท้าเถียนที่พารุ่ยอ๋องไปยืนตรงนั้นต่างหาก

“ท่านล้อข้าเล่นแล้ว” เถียนจิ้นอันปฏิเสธไม่ถูก ใบหน้างามฉายแววยุ่งยาก

รุ่ยอ๋องเห็นคนตัวเล็กกว่ามีสีหน้าเคร่งเครียดก็หัวเราะชอบใจออกมา

“ตกลงเจ้ามีนามว่าอะไร”

“ข้าไม่จำเป็นต้องตอบท่าน”

“มีใครเคยบอกเจ้าไหม ว่าเจ้าเคร่งครัดเกินไป”

“ข้าไม่ได้เคร่งครัด” เถียนจิ้นอันแย้งหน้านิ่ว

“ก็ได้ ในเมื่อเจ้าไม่ยอมบอก ข้าก็ไม่ถามเจ้าแล้ว” กล่าวจบรุ่ยอ๋องก็ หมุนกายจากไป

เถียนจิ้นอันลอบถอนหายใจโล่งอก คิดว่าเจ้าคนเสเพลยอมเลิกราแต่โดยดี

ที่ไหนได้ ยังไม่ทันถอนหายใจเสร็จด้วยซ้ำ เถียนจิ้นอันก็ต้องยกมือก่ายหน้าผาก

“เด็กคนนั้นมีนามว่าอันใดรึ” รุ่ยอ๋องเดินเข้าไปกลางกลุ่มที่รวมตัวกันเพื่อซุบซิบนินทารุ่ยอ๋อง เล่นเอาคนในวงนั้นแตกฮือเหมือนนกกระจอกแตกรัง

“อะ อา เอ่อ...”

“ตอบ” รุ่ยอ๋องกดเสียงให้ต่ำลง

“เถียนจิ้นอัน บุตรชายคนรองของเถียนโหว เมื่อปีกลายสอบผ่านได้เป็นบัณฑิตทั่นฮวา รับราชการอยู่ในกรมคลังพะ พ่ะย่ะค่ะ” ถึงอย่างไรรุ่ยอ๋องก็เป็นพระอนุชาแท้ๆ ของฝ่าบาท ขุนนางผู้นั้นจึงต้องกัดฟันใช้คำราชาศัพท์ออกมาอย่าง เสียมิได้

“โอ้” รุ่ยอ๋องฟังประวัติของจิ้นอันแล้วก็ตาเป็นประกาย

ในขณะที่จิ้นอันอยากจะหายตัวไปจากตรงนั้น

แค่โดนรุ่ยอ๋องที่เด่นสุดๆ ผู้นั้นเข้ามาทักก็ตกเป็นเป้าสายตาจากใครหลายคนแล้วไม่พอ รุ่ยอ๋องยังเทียวถามชื่อถามประวัติของเขาจากบรรดาขุนนางคนอื่นอีก คราวนี้ไม่ได้ตกเป็นเป้าสายตาอย่างเดียว ยังตกเป็นขี้ปากชาวบ้านอีกต่างหาก

“ใต้เท้าเถียน ท่านรู้จักรุ่ยอ๋องด้วยหรือ” ขุนนางที่อยู่ใกล้ๆ ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกแปล่ง สายตาที่มองมายังเถียนจิ้นอันก็ฉายแววพิลึก

รุ่ยอ๋องผู้นี้ แค่เฉียดกรายเข้าใกล้ก็สามารถนำพาความเดือดร้อนมาให้ได้

ช่างเป็นตัวอัปมงคลอันดับหนึ่งจริงๆ

เถียนจิ้นอันอยากจะร้องไห้ให้น้ำตานองหน้าเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของ ชายหนุ่ม

“ทั่นฮวา [1] งั้นหรือ” รุ่ยอ๋องหันมามองร่างของเถียนจิ้นอัน “เป็นตำแหน่งที่เหมาะกับรูปโฉมอันงดงามของเจ้าแล้ว”

“แค่ก!”

สิ้นคำรุ่ยอ๋องก็เดินไปยืนอยู่เบื้องหน้าพระที่นั่ง อันเป็นตำแหน่งยืนของตน ปล่อยเถียนจิ้นอันไว้กับเสียงซุบซิบนินทาที่ดังระงมมาจากทั่วสารทิศ

 

 

“บัดซบ! ไอ้คนไร้ยางอายนั่น อย่าให้ข้าเจอหน้าอีกเชียวนะ!” เถียนจิ้นอันตบโต๊ะจนมือแดง ท่าทางอึดอัดเหมือนอยากจะไปตีกลองร้องทุกข์ที่ศาลไหนสักศาล

ตรงข้ามกับเจียงปิงเทาที่นั่งจิบชาอย่างสบายใจ

“เอาน่า ผลออกมาเป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ”

“ดีตรงไหนกัน! ป่านนี้คนทั้งราชสำนักคิดว่าข้ากับรุ่ยอ๋องสนิทกันไปแล้ว ชื่อเสียงที่ข้าสั่งสมมาป่นปี้ในพริบตา เจ้ารู้ไหมว่าลับหลังพวกเขาเรียกข้าว่าอะไร! เถียนจิ้นอันคนสองหน้า!! ข้ากลายเป็นคนสองหน้าไปแล้ว!”

เพราะรุ่ยอ๋องเข้ามาทักทายใต้เท้าเถียนอย่างสนิทสนม เหล่าขุนนางราชสำนักจึงคิดว่าทั้งสองคนสนิทกัน

และคนที่เป็นเพื่อนกับคนอย่างรุ่ยอ๋องได้ต้องไม่ใช่คนดี

ทีนี้เถียนจิ้นอันจึงโดนปลักปลำว่าพฤติกรรมดีๆ ที่เขาแสดงออกเป็นเพียงการแสดง ตัวตนที่แท้จริงของเถียนจิ้นอันนั้นเสเพลไม่ต่างจากรุ่ยอ๋อง กลางวัน ทำตัวสุภาพ ตกกลางคืนวิ่งเข้าออกหอนางโลม อะไรทำนองนั้น

“รุ่ยอ๋องเลือกใช้วิธีนี้ก็นับว่าเขาเมตตากับเจ้าอย่างมากแล้ว”

“ตรงไหน!” เถียนจิ้นอันทำตาขวาง

“เมื่อคืนพวกเราคิดว่าเขาจะฉุดเจ้าไปย่ำยีด้วยซ้ำไม่ใช่หรือ แต่นี่เขาแค่โผล่มาสนทนากับเจ้าต่อหน้าธารกำนัลเพื่อสร้างความเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ เอง” เจียงปิงเทากล่าว

พอเห็นจิ้นอันทำหน้าทึ่มๆ เจียงปิงเทาจึงรีบอธิบายเสริม

“หากเจ้าไม่เอาความลับของเขาไปเผยแพร่ก็แล้วไป แต่ถ้าหากเจ้าแฉเรื่องของเขา เขาก็จะบอกทุกคนว่าเจ้าเป็นหนึ่งในคู่ขาของเขา เมื่อประกอบกับ ข่าวลือที่ว่าเจ้ากับเขาสนิทสนมกัน เจ้าก็จะดิ้นหนีข้อกล่าวหาไม่หลุด”

“อ้อ สรุปก็คือข้าไม่ต้องระวังว่าจะโดนฉุดแล้วสินะ” เถียนจิ้นอันตาเป็นประกาย เตรียมจะชูมือร้องไชโย ก็โดนสหายรักดับฝันเสียก่อน

“แต่ต้องแลกด้วยการโดนรุ่ยอ๋องเข้ามาแสดงความสนิทสนมต่อหน้าธารกำนัลบ่อยๆ นะ” เจียงปิงเทาอมยิ้มน้อยๆ ท่าทางขบขันในความลำบากของจิ้นอันยิ่งนัก

 

 

หลังจากปรับทุกข์กับสหายรักเสร็จ เถียนจิ้นอันก็กลับเข้ามาทำงานในกรมคลัง เนื่องจากจิ้นอันเป็นคนมีความสามารถ ประกอบกับมีเส้นสายทางบิดา ทำให้เจ้าตัวดำรงตำแหน่งใหญ่โตพอสมควร จนมีห้องทำงานส่วนตัวเป็นของตนเอง

คนแซ่เถียนผลักประตูห้องทำงานเข้ามา

ใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยประดุผิวน้ำบนทะเลสาบกระตุกหนึ่งครั้ง เหมือนมีคนมาปาก้อนหินใส่ทะเลสาบจนเกิดเป็นระลอกคลื่น

และคนร้ายปาหินก็ไม่ใช่ใครอื่น

รุ่ยอ๋อง

ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าคมคายกึ่งนั่งกึ่งนอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของจิ้นอัน

ร่างโปร่งรีบสืบเท้าเข้าไปใกล้ ก่อนจะตีมือซุกซนที่หยิบเอกสารรายงานขึ้นมาพลิกดูเล่นอย่างไม่มีกาลเทศะดังเพี๊ยะ

“วางเอกสารให้เข้าที่เดี๋ยวนี้เลย ข้าเรียงเอาไว้ตามลำดับแล้วแท้ๆ” เถียน จิ้นอันอยากจะร้องไห้ ชาติปางก่อนตนไปก่อกรรมอะไรไว้กันแน่ ชาตินี้สวรรค์ถึงได้ส่งคนอย่างรุ่ยอ๋องมารังควานตน

มือเรียวจัดเรียงกระดาษทั้งหลายที่โดนคุ้ยจนเกลื่อนให้เข้าที่ เนื่องจากเป็นคนเรียบร้อยจิ้นอันจึงเรียงแม้กระทั่งวันที่ของเอกสาร ส่วนเอกสารที่ออกวันเดียวกันก็จัดแยกเป็นหมวดและเรียงตามตัวอักษรอีกทีหนึ่ง

รุ่ยอ๋องมองวิธีการจัดเรียงของเถียนจิ้นอันแล้วก็หัวเราะแกมเอ็นดู

“เจ้านี่ช่างเรียบร้อยเหลือเกินนะ”

“ท่านอีหลุยฉุยแฉกเกินไปต่างหาก” คนโดนทักว่าเรียบร้อยแย้ง

“หึ” รุ่ยอ๋องยกยิ้ม

“ลุกออกไปได้แล้ว” เถียนจิ้นอันหอบเอกสารทั้งหมดไปวางไว้ที่ชั้นวางใกล้ๆ แล้วหันกลับมาเท้าสะเอวถลึงตาจ้องมองคนตัวสูงกว่าที่ยึดเก้าอี้ประจำตำแหน่งของตนเอาไว้

“ลุกออกไปง่ายๆ ก็ไม่สนุกสิ” รุ่ยอ๋องไม่พูดเปล่า ยังยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาพาดบนโต๊ะทำงานที่เถียนจิ้นอันเพิ่งเก็บของออกไปจนหมดอีกต่างหาก

เห็นอีกฝ่ายทำหน้าตากวนบาทาขนาดนี้ หน้าแข้งของใต้เท้าเถียนก็ กระตุกยิกๆ แต่เถียนจิ้นอันมีฐานะต่ำกว่าอีกฝ่าย และมีพละกำลังน้อยกว่าอีกฝ่าย วิวาทกันไปก็มีแต่แพ้กับแพ้ เมื่อมองไม่เห็นทางออกใต้เท้าเถียนผู้เป็นเจ้าของห้องจึงต้องเดินคอตกไปนั่งบนเก้าอี้รับแขก

ดวงตาคู่โตถลึงจ้องแขกกิตติมศักดิ์อย่างคับแค้น

“เมื่อครู่เจ้าโดดงานไปอู้ที่ไหนมา เลิกประชุมเช้าแล้วไยไม่รีบกลับเข้ากรมมาทำงาน” เสียงทุ้มกล่าวตำหนิ

หากคู่สนทนาเป็นบุคคลที่ประวัติดีกว่านี้เถียนจิ้นอันคงลนลานขอขมาที่ โดดงานไปคุยกับเจียงปิงเทาแล้ว แต่นี่คนพูดคือรุ่ยอ๋องไง รุ่ยอ๋องที่โดดประชุมเช้ามานับพันครั้งคนนั้นไง

“ท่านมีหน้ามาว่าข้าด้วยเรอะ!”

 

[1] ทั่นฮวาคือตำแหน่งอันดับ 3 ในการสอบขุนนาง บางปีก็มอบให้แก่ผู้มีคะแนนสอบเป็นที่ 3 แต่บางปีก็มอบให้กับบัณฑิตที่มีหน้าตาดีที่สุดในรุ่นที่สอบผ่าน มีหน้าที่ถวายดอกไม้ให้แก่ฮ่องเต้ในพิธีเข้ารับตำแหน่งขุนนาง

 

 

 

รุ่ยอ๋องแหย่เก่งงงง ยัยน้องก็มีรีแอคชั่นน่าเอ็นดูไปเสียหมดแบบนี้คนแกล้งยิ่งชอบใจน่ะสิ 555

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.505K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

612 ความคิดเห็น

  1. #582 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 20:01
    อย่าแกล้งน้องงงง
    #582
    0
  2. #562 tang_thai°°° (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 09:56
    แกล้งน้องเพราะน้องน่าารักล่ะสิิิิ
    #562
    0
  3. #560 MeNe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 06:55
    โดดเยอะกว่าเขาแล้วยังจะกล้าไปตำหนิเขาอีก55555555
    #560
    0
  4. #548 Oddy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 22:28

    หยอกเย่งมากก ร้ายจริงๆคนๆนี้

    #548
    0
  5. #522 เลดี้วาย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 23:23
    พี่แกล้งเก่งน้องก็โวยวายเก่ง ถือว่าเหมาะสมกัน55555
    #522
    0
  6. #468 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 18:45
    รีแอคน้องน่าหมั่นเข้วง่ะะะ
    #468
    0
  7. #341 blueeyes111 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 17:45
    รุ่ยอ๋องอย่าแกล้งน้อง
    #341
    0
  8. #329 aunaunmtyj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 23:23
    สนุกมากเลยค่ะ บรรยายดีมากๆ ขำและเอ็นดูน้องจริงๆ5555555
    #329
    0
  9. #323 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 12:45
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #323
    0
  10. #251 bamabamws (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 20:53
    แย้รังแตนบ่อยๆเข้าระวังจะกลับมาต่อยตัวเองเด้อ
    #251
    0
  11. #202 จันทร์คราม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:13
    กระต่ายพองแก้ม
    #202
    0
  12. #200 CPuuuuu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 13:42

    แกล้งแล้วตอบโต้แบบนี้ คนแกล้งยิ่งสนุกเลยสิลูกกกกก

    เอ็งลู

    #200
    0
  13. #120 DayIsBlue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:24
    ขี้เเกล้งอะเรา
    #120
    0
  14. #107 ผัดม่ๅม่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 16:11
    แกล้งน้องงงงงง
    #107
    0
  15. #100 orn2515 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:52
    คนกวนบาทาบุกห้องทำงาน
    #100
    0
  16. #50 ssnam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 19:07

    เนี่ยอะๆๆๆๆๆ ชอบแกล้งน้องอะ ผช.ขี้แกล้ง ฉแเลาะเก่งอะเนาะ แต่ผช.มักแกล้งคนที่ชอบนะ ฮิ้วววววว

    #50
    0
  17. #43 Palm_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:29
    น้องเป็นน่าเอ็นดูมากค่ะ แอแงอยากหอมหัว
    #43
    0
  18. #37 JUSTDOITYOLO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    เอ็นดูความเจ็บใจแต่ทำอะไรไม่ได้จองน้องมาก 55555555
    #37
    0
  19. #18 pan23- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 23:26
    รีแอคชั้นน้องเหมาะกับการโดนแกล้งมาก55555
    #18
    0
  20. #15 Nwrtt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:20
    รอจ้าาา
    #15
    0
  21. #14 PuiPui--r (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 19:54
    จิ้นอันลูกรักหนูจัดเรียงชุดแยกตามเฉดสีใช่มั้ยลูก 55555555555 เอ็นดู
    #14
    0
  22. #12 zenandzun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 19:37
    รุ่ยอ๋องรุกหนัก
    #12
    0
  23. #9 MimiminMi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 18:21
    บันเทิงงง
    #9
    0
  24. #6 FlukePari (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 16:48
    รักหรอกจึงหยอกเล่น555
    #6
    0
  25. #3 mmaijii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 15:26
    ยัยน้อนจะรอดได้ถึงตอนไหนน
    #3
    0