- - แม่น้ำลั่วสามพันลี้ - - สำนักพิมพ์พันแสง (END)

ตอนที่ 16 : บทที่ ๑๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 730 ครั้ง
    29 พ.ค. 63

บทที่ ๑๖

 

 

“พวกเราใจเย็นเกินไปหน่อยไหม” เถียนจิ้นอันนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ภายในห้องนอนของโรงเตี๊ยมห้องเดิมมาได้หลายวัน และเป็นหลายวันที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆ แก่ชาติบ้านเมืองเลย

ทีแรกเขาคิดว่ารุ่ยอ๋องอยากให้ตนพักผ่อนจนหายเจ็บเอวปวดสะโพกก่อนแล้วค่อยออกเดินทางไปชายแดน

แต่นี่ก็หายเจ็บมาได้สามวันแล้ว

“อย่าเอาแต่ทำหน้าเครียดสิ” นิ้วสากๆ ของรุ่ยอ๋องจิ้มเข้าตรงหว่างคิ้วของเถียนจิ้นอัน ใบหน้าของรุ่ยอ๋องยังคงหล่อเหลาและปราศจากความทุกข์ร้อนเช่นเคย

“ไม่ใช่ว่าท่านกับข้าต้องไปสืบสวนเรื่องการเบิกใช้งบประมาณของกองทัพโดยด่วนหรอกหรือ” เถียนจิ้นอันถาม

เพราะได้พูดคุยกับรุ่ยอ๋องจนมั่นใจแล้วว่าฝ่าบาทมิได้มีพระประสงค์ที่จะส่งตนไปตายที่ชายแดน แต่ฝ่าบาทต้องการให้น้องชายจอมเสเพลได้ทำความดีความชอบกับเขาบ้างจึงใช้เถียนจิ้นอันเป็นเหยื่อล่อ

“หรือท่านอยู่ในวัยต่อต้าน” เถียนจิ้นอันรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ คนผู้นี้คงไม่ได้มีนิสัยขวางโลกขนาดแสดงอาการต่อต้านเจตนารมณ์ขององค์จักรพรรดิด้วยการไม่ยอมไปที่ชายแดนหรอกนะ

“เจ้าอย่าได้กังวลไป ข้าคนนี้ไม่หาเรื่องให้ตัวเองเดือดร้อน และยิ่งไม่มีทางลากเจ้ามาเดือดร้อนร่วมกันแน่นอน การรออยู่เฉยๆ เช่นนี้ก็นับเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ” รุ่ยอ๋องหันไปแทะเม็ดแตงเล่นอย่างเอร็ดอร่อย

“พอจะชี้แจงแผนการของท่านได้หรือไม่”

“นั่นสินะ วันนี้ก็น่าจะมาถึงกันแล้ว” ร่างสูงพูดพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชายหนุ่มเดินไปเปิดหน้าต่าง เมื่อชะโงกหน้าออกไปดูด้านนอกก็ตะโกนขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่เบาไม่ดังมากว่า “คุณชายถาง! มาถึงแล้วไยไม่เรียกข้า”

เถียนจิ้นอันรีบเดินมาดูบ้าง ภาพที่เห็นคือถางเส่าเจ๋อกับผู้ติดตามห้าหกคน

“ข้าคิดว่าเจ้ากำลังยุ่งอยู่เสียอีก” ถางเส่าเจ๋อตะโกนกลับมา นัยน์ตาคู่งามฉายประกายเจ้าเล่ห์ สหายจอมเสเพลทั้งสองสบตากันก็รู้เช่นเห็นชาติไปถึงไหน ต่อไหน รุ่ยอ๋องจึงแสยะยิ้มที่เจ้าเล่ห์ไม่แพ้กันแล้วตอบกลับไปว่า

“ข้านิยมทำเรื่องแบบนั้นยามราตรีมากกว่า”

“คนอย่างท่านนี่มัน...”

เพราะยามนี้ใกล้เวลาอาหารกลางวัน ที่โรงเตี๊ยมจึงมีลูกค้าค่อนข้างมาก ตามท้องถนนก็มีคนเดินขวักไขว่ บทสนทนาของถางเส่าเจ๋อจึงเรียกสายตาสอดรู้สอดเห็นจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี

เถียนจิ้นอันรีบหดคอเข้าไปด้านในแทบไม่ทัน

รุ่ยอ๋องอี้เทียนลอบมองแล้วก็อมยิ้มเงียบๆ

“ไปกันเถอะ”

รุ่ยอ๋องพาเถียนจิ้นอันลงไปรวมกลุ่มกับถางเส่าเจ๋อด้านล่าง จากนั้นถางเส่าเจ๋อก็เดินนำทั้งสองคนออกจากตัวเมือง

ที่ประตูเมืองมีแถวตรวจบัตรเข้าออกยาวเหยียด แต่ด้วยพลังอำนาจแห่งเงินตรา กลุ่มของรุ่ยอ๋องจึงสามารถเดินแซงแถวผ่านประตูออกมาได้โดยไม่เกรงใจสายตาเขม่นจากรอบทิศ

เถียนจิ้นอันรู้สึกละอายใจ แต่ก็ทำได้แค่เดินก้มหน้าตามพวกรุ่ยอ๋องออกไป

นอกประตูเมืองเป็นแหล่งเพาะปลูก ชาวบ้านในแถบนี้ส่วนใหญ่นิยม ทำนาหรือไม่ก็เลี้ยงสัตว์ จึงพบเห็นทุ่งหญ้าสลับกับผืนนาทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา

แต่ตรงปลายสายตาของเถียนจิ้นอันกลับมีเงาตะคุ่มของคนกลุ่มหนึ่ง

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ถึงได้รู้ว่าเป็นขบวนรถม้าที่พรั่งพร้อมไปด้วยทหารผู้ติดตามห้าร้อยนาย และนางกำนัลรับใช้อีกไม่ต่ำกว่ายี่สิบนาง

เถียนจิ้นอันกะพริบตาปริบๆ

“มัวยืนอยู่ตรงนั้นทำไมเล่า ขึ้นมาสิ หรือเจ้าจะขี่ม้าไป” รุ่ยอ๋องปีนขึ้นไปรถม้าคันที่หรูหราที่สุดพร้อมชะโงกหน้าออกมาเรียนจิ้นอัน

เนื่องจากเถียนจิ้นอันเป็นขุนนางราชสำนักผู้เข้าร่วมพระราชพิธีสำคัญมาแล้วมากมาย เถียนจิ้นอันจึงรู้ได้ว่ารถม้าที่รุ่ยอ๋องขึ้นไปนั่งเป็นรถม้าที่องค์จักรพรรดิพระราชทานให้แก่เจ้าตัวโดยเฉพาะ ตัวรถทำจากไม้ชนิดที่แข็งแรงที่สุดและมีราคาแพงที่สุด แกะสลักและตกแต่งด้วยช่างฝีมืออันดับหนึ่ง ส่วนม้าก็เป็นอาชาชั้นเลิศสีดำแปดตัว ยิ่งใหญ่อลังการจนแทบจะเห็นเป็นลำแสงพุ่งออกมา

“นี่มัน...มองจากชายแดนยังรู้เลยว่าเป็นขบวนเสด็จ”

เถียนจิ้นอันที่เข้าใจมาตลอดว่าภารกิจในคราวนี้เป็นภารกิจลับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงพิลึก แต่ที่พิลึกยิ่งกว่าก็คือสีหน้า

รุ่ยอ๋องอี้เทียนที่ชื่นชอบยามเห็นคนงามหน้านิ่งหลุดมาดแผดเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ สาเหตุที่เขาไม่ยอมบอกให้จิ้นอันทราบก่อนว่าจะเดินทางโดยรถม้าก็เพราะอยากเห็นใบหน้าน่าเอ็นดูเช่นนี้นี่แหละ

“อืม ก็เป็นขบวนเสด็จไงเล่า”

“แล้วภารกิจของข้าล่ะ”

“ย่อมสำเร็จโดยง่าย และไม่เสี่ยงตายแน่นอน”

ที่แท้วิธีการของรุ่ยอ๋องก็ง่ายแสนง่าย

ราชสำนักส่งสายสืบเข้าไปปะปนในกองทัพหลายราย แต่สายสืบเหล่านั้นกลับโดนศัตรูนอกด่านสังหารอย่างมีเงื่อนงำทุกครั้ง

เถียนจิ้นอันวิเคราะห์ว่าคงเป็นคนในกองทัพที่ฆ่าปิดปากสายสืบเหล่านั้นและโยนความผิดไปให้ศัตรูนอกด่าน

ดังนั้นรุ่ยอ๋องจึงไม่ทำตัวเป็นสายสืบแทรกซึมเข้าไปในกองทัพ แต่ทำตัวเป็นรุ่ยอ๋องเสด็จเยือนกองทัพแทน

เพราะรุ่ยอ๋องเป็นรุ่ยอ๋อง ไม่ใช่บุคคลที่อยากจะสังหารก็สังหารกันได้ง่ายๆ บรรดาศักดิ์ของเขาสูงส่งขนาดอยู่เหนือผู้คนพันหมื่น อยู่ใต้คนเพียงคนเดียว ซ้ำยังมีวรยุทธล้ำเลิศ ข้างกายยังมีทหารคุ้มกันอยู่อีก การสังหารรุ่ยอ๋องโดยจัดฉากว่าเป็นฝีมือของศัตรูนอกด่านนั้นเป็นไปไม่ได้เลย

เถียนจิ้นอันรู้สึกเหมือนได้ยินคำว่า กองทัพอยากฆ่าปิดปากข้าหรือ แต่ข้าคือรุ่ยอ๋องนะ เจ้ากล้าฆ่าหรือ เจ้ามีปัญญาฆ่าหรือ ดังออกมาจากสีหน้าของรุ่ยอ๋องยามนี้

“แต่ข้าว่ามันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ” ใต้เท้าเถียนยังคงเอาการเอางานเสมอ จึงมองวิธีการของรุ่ยอ๋องเป็นเพียงวิถีของเชื้อพระวงศ์ขี้โอ่ผู้หนึ่งเท่านั้น

“ท่านเดินทัพเข้าไปอย่างเอิกเกริกเช่นนี้ แม่ทัพอวี้คงเก็บกวาดหลังบ้านรอท่านจนสะอาดแล้ว” เถียนจิ้นอันหมายถึง ถ้าหากทัพชายแดนมีการฉ้อโกงหรือสมรู้ร่วมคิดกับศัตรูนอกด่านจริง ป่านนี้คงหาทางกลบเกลื่อนจนแนบเนียนไปแล้ว

รุ่ยอ๋องฟังแล้วก็ตาเป็นประกาย

“เจ้าเป็นคนหนุ่มที่ฉลาดหลักแหลมไม่เลว สมแล้วที่ได้เป็นถึงทั่นฮวา” หลังจากกล่าวชมเสร็จก็หันไปเท้าคางมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า

“หรือว่าท่านส่งคนให้ไปสืบแบบลับๆ แล้ว ส่วนพวกเราก็แค่แสร้งทำทีเข้าไปตรวจสอบซึ่งๆ หน้าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากกองทัพหูเตี้ยน” เถียนจิ้นอันคิดว่ารุ่ยอ๋องอาจจะใช้แผนส่งเสียงบูรพาตีฝ่าประจิม [1]

แต่รุ่ยอ๋องกลับยกยิ้มมุมปาก

“หากส่งสายลับไปแล้วสำเร็จ ฝ่าบาทคงไม่ต้องลำบากหาวิธีชักนำข้าให้ออกหน้ารับงานนี้หรอก”

“ถ้าเช่นนั้นท่านจะทำเช่นไร เอาไว้เมื่อใกล้ถึงชายแดนแล้วค่อยสลายขบวนเสด็จ และลอบเข้าไปสืบในค่ายทหารด้วยตนเองแบบเงียบเชียบงั้นหรือ” เถียนจิ้นอันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวข้อลอบเข้าไปสืบแบบลับๆ

แต่รุ่ยอ๋องกลับเป็นบุคคลที่ไม่นิยมชมชอบการกระทำที่อยู่ในความคาดหมายของผู้คน

ตลอดการเดินทางจากเมืองหลวงสู่ชายแดน รุ่ยอ๋องอี้เทียนไม่ได้ไล่ผู้ติดตามออกจากขบวนเสด็จแม้แต่คนเดียว สรุปก็คือคณะเดินทางของเถียนจิ้นอันไปถึงชายแดนมณฑลหูเตี้ยน ซึ่งเป็นมณฑลที่อยู่ทางทิศเหนือสุดของแผ่นดินโดยมี สมาชิกดังต่อไปนี้

รุ่ยอ๋องอี้เทียนลงจากรถม้า และขี่อาชาสีขาวอยู่ด้านหน้า

ที่อยู่ติดๆ กันนั้นก็คือถางเส่าเจ๋อ

ต่อมาเป็นคือเถียนจิ้นอันที่มุดหัวอยู่ในรถม้า

ด้านหลังมีรถม้าของพวกสาวใช้และนางกำนัลหลายสิบชีวิต

และทั้งหมดนี้ได้รับการอารักขาด้วยนายทหารห้าร้อยนาย และทหารม้าห้าสิบนาย

นับเป็นขบวนเสด็จที่อลังการ ตระการตาสุดๆ

พวกชาวบ้านที่มณฑลหูเตี้ยนไม่เคยพบเห็นขบวนเสด็จที่หรูหราเพียงนี้ มาก่อน พวกเขาเกิดและโตในพื้นที่ชายแดนที่มักมีการสู้รบนองเลือด อย่างมากก็เห็นแค่กองทัพเดินขบวนอยู่ไกลๆ ส่วนสิ่งที่เรียกว่าขบวนเสด็จของเชื้อพระวงศ์นั้นอย่าหวังเลยว่าจะได้เห็น

“ท่านไม่รักชีวิตแล้วหรือ! ถึงได้เดินทางเข้าเมืองหูเตี้ยนอย่างเอิกเกริกถึงเพียงนี้!” เถียนจิ้นอันตะโกนออกมาจากรถม้าด้วยความอัดอั้น

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น และไม่มีความรู้ในด้านการสู้รบทำศึกเลยแม้แต่เศษเสี้ยว แต่เถียนจิ้นอันก็พอจะประเมินสถานการณ์ออก

ชินอ๋องซึ่งเป็นพระอนุชาร่วมสายพระโลหิตของฝ่าบาทเสด็จเยือนชายแดน พวกชาวบ้านจะมองว่าเป็นการสร้างขวัญกำลังใจให้แก่กองทัพ แต่กองทัพเล่าจะมองเช่นไร

แม่ทัพอวี้ผู้ที่นำศึกอยู่ยามนี้มีแววว่าจะโกงงบประมาณ การที่รุ่ยอ๋องเสด็จมาย่อมสร้างความลำบากแก่เขาแน่ เท่านั้นไม่พอ อำนาจในการบัญชาการยังมีโอกาสถูกรุ่ยอ๋องแย่งไปอีก แม้จะไม่มีพระราชโองการแต่งตั้งรุ่ยอ๋องเป็นแม่ทัพแทนแม่ทัพอวี้ แต่อย่างไรรุ่ยอ๋องก็เป็นเชื้อพระวงศ์ แม่ทัพอวี้ย่อมไม่อาจปฏิเสธได้หากรุ่ยอ๋องอยากจะแทรกแซงการบัญชาการรบ

มีปัญหากับกองทัพฝ่ายเรายังไม่พอ การมาเยือนของรุ่ยอ๋องในคราวนี้ย่อมไปถึงหูกองทัพของฝ่ายศัตรูแน่นอน

“ถ้าพวกข้าศึกส่งคนมาจับท่านไปเป็นตัวประกันเพื่อเรียกร้องให้ฝ่าบาทสละดินแดนให้พวกมัน ท่านจะทำเช่นไร! ไยเวลาทำอะไรถึงไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดี! พวกชาวบ้านออกมามุงดูท่านกันหมดแล้ว ป่านนี้เรื่องต้องไปถึงหูกองทัพทั้งสองฝ่ายแล้วแน่นอน ทีนี้ท่านจะทำอย่างไรต่อไป เรียกคณะเชิดสิงโตมาเพิ่มความอลังการให้ขบวนเสด็จงั้นหรือ!”

“ฮ่าๆๆ ข้าเพิ่งเคยเห็นใต้เท้าเถียนพูดประโยคยาวขนาดนี้เป็นครั้งแรก” กลับเป็นถางเส่าเจ๋อที่ขี่ม้าอยู่ด้านข้างรุ่ยอ๋องหัวเราะขึ้นมาอย่างสบายใจ

เถียนจิ้นอันเครียดจนเส้นเลือดตรงขมับเดือดปุดๆ

“เสี่ยวอันของข้าเป็นพวกเครียดง่ายน่ะ ข้าถึงไม่อยากเล่ากลยุทธ์ใน คราวนี้ให้ฟังสักเท่าไหร่ เพราะจะทำให้นอนไม่หลับเสียเปล่าๆ” รุ่ยอ๋องไม่ตอบเถียนจิ้นอันแต่หันไปพูดกับถางเส่าเจ๋อ

“อ้อ” คุณชายถางพยักหน้ารับรู้

จากนั้นทั้งสองคนก็หันไปมองด้านหน้า ขี่ม้ากันต่อโดยไม่สนใจจะชี้แจงใดๆ ทั้งสิ้น

ใต้เท้าเถียนได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างคับแค้น

พฤติกรรมเช่นนี้มองจากหลังคาพระราชวังยังดูออกเลยว่ากำลังแกล้งกัน!

 

 

แกล้งน้องเก่งงงงงงงงง

EBOOK [จิ้ม]

สั่งซื้อรูปเล่มได้ที่ [เว็บไซต์ของสำนักพิมพ์พันแสง] หรือ [ช็อปปี้] ได้เลยค่ะ ของพร้อมส่ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 730 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

612 ความคิดเห็น

  1. #608 pornwicha (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 23:31
    5555555555555 แกล้งน้องเก่งมากกกก
    #608
    0
  2. #594 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 23:50
    อย่าแกงน้องงงง
    #594
    0
  3. #535 เลดี้วาย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 21:04
    แกงน้องเก่งงงง
    #535
    0
  4. #273 nnnida (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 08:53
    อย่าแกงน้อง!!!
    โกรธเลยลูก!!! เอาให้หงอย!!!
    #273
    0
  5. #252 huzz1a (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 22:09
    อยากเห็นตอนน้องโกรธ อยากรู้รุ่ยอ๋องจะหงอยไหม
    #252
    0
  6. #248 CSYnn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 01:46
    อยากให้โดนน้องแกล้งคืนบ้างจังเลยยยย อยากเห็นคนหงอย😏
    #248
    0
  7. #245 Nichanat Nakphongphan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 22:32
    อย่าแกล้งน้องง
    #245
    0
  8. #244 -Airplane- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 21:26
    ขอบคุณค่ะ
    #244
    0
  9. #243 To.you (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:57
    น้องลองเมินอิพี่มันสัก3-4วันไหม หมั่นไส้อะ555555
    #243
    0
  10. #242 bow46696 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 18:57
    จิ้นอันบ่นรัวๆเลย555555
    #242
    0
  11. #241 PK JJ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 17:16
    น้องอย่าห่วงพี่เขาเยอะ เขาแกล้งหนูลูกกกกก
    #241
    0
  12. #240 miLD miss (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:37
    แกล้งน้องมากให้น้องแต่งกับคนอื่นเลยหนิ
    #240
    0
  13. #237 PuiPui--r (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 11:03
    ขบวนใหญ่ขนาดนี้ก็เป็นการเปิดตัวน้องแบบกลายๆสิ จู่ๆมีน้องร่วมขบวนเสด็จขุนนางขี้เม้าท์ทั้งหลายยิ่งคอยจ้องอยู่
    #237
    0
  14. #236 imhq_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 10:13
    น้องโดนแกล้งอีกแล้วววว
    #236
    0
  15. #235 TranTIti (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 09:50
    รอค่าาาา
    #235
    0
  16. #234 bwp_k (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 09:05
    แกล้งน้องสนุกสนานเลยนะ
    #234
    0