- - 38 องศา - - สนพ. RAINY NIGHT

ตอนที่ 8 : [ CHAPTER 7 ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,697
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,379 ครั้ง
    16 เม.ย. 61

ตอนที่7

ครอส talk

เคยมีใครสักคนพูดเอาไว้ว่ารักแรกพบนั้นเป็นแค่รักในรูปกายภายนอก เป็นรักที่ไม่จีรังและเป็นรักที่มองแค่เพียงเปลือก

แต่ผมอยากให้ฟังเรื่องราวของผมกับรักแรกพบที่บังเอิญผ่านเข้ามาในชีวิต...และประทับอยู่ในใจอย่างนั้นจนถึงวินาทีนี้ แล้วค่อยตัดสินดูอีกครั้ง

 ตอนนั้นผมอยู่ม.ห้า น่าจะปลายเทอมสองแล้วด้วย ผมเรียนโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ใส่กางเกงน้ำเงินเดินเกาะกลุ่มไปไหนมาไหนกับเพื่อน มีเรื่องบ้างมีหลีหญิงบ้างตามประสาเด็กผู้ชาย มีตำแหน่งในสภานักเรียนตามประสาคนชอบทำกิจกรรม มีเพื่อนเยอะแยะ แต่ที่สนิทจริงๆก็มีแค่ไอ้แวน

วันนั้นผมกับกลุ่มเพื่อนต่างห้องซึ่งไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่พากันไปดูงานกีฬาสีของเด็กนักเรียนคอนแวนด์แห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่คนละโยชน์กับโรงเรียนของผมเลย แต่แน่นอนว่าแก๊งค์หม้อไหกะละมังของผมไม่มียี่หระ พวกเราถ่อสังขารไปถึงแต่เช้าและกลับตอนประมาณบ่ายสาม

สองมือหอบหิ้วข้าวกล่องที่จิ๊กมาจากซุ้มที่เขาแจกให้นักกีฬา ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าบ้านก็รวยแล้วจะงกทำไม เหตุผลที่ทำแบบนั้นเพราะความคะนองล้วนๆ

แดดเมืองไทยช่วงเวลาบ่ายสามกำลังร้อนได้ที่ พวกเราเดินลงจากรถเมล์และเดินลัดเข้าซอยแห่งหนึ่งเพื่อไปต่อรถไฟฟ้า ระยะทางไกลเอาเรื่องเดินมาสิบนาทีแล้วเพิ่งได้แค่ครึ่งทาง

“ร้อนว่ะ”เพื่อนคนนึงบ่นขึ้น มือนึงมันถือถุงข้าวกล่อง อีกมือนึงถือตุ๊กตาที่สอยดาวได้มา

“เออ...ตกลงจะแวะสยามอีกป่ะเนี่ย กูไม่ไหวแล้วนะ”

“กูว่าจะกลับเลยว่ะ”ผมตอบ ทุกคนก็ดูจะเห็นด้วย

“ดีๆกูเมื่อยละอยากกลับไปนอนตากแอร์ที่บ้าน ว่าแต่ข้าวกล่องพวกนี้จะเอาไงดีวะ”เพื่อนคนเดิมซึ่งเป็นตัวต้นคิดให้จิ๊กข้าวกล่องมาถามหน้าเครียด

“อ้าว มึงไม่เอากลับไปกินอ่ะ”

“ตอนแรกกูก็คิดงั้นแต่ตอนนี้เมื่อยแขนละ ขี้เกียจแบกกลับบ้าน”

จะทิ้งก็ทุเรศ พวกเรามองหน้ากันแบบเกี่ยงๆ อย่ามองหน้ากู กูห้ามพวกมึงแล้วว่าอย่าเอาของเขา แต่ละคนทำหน้างอแงขั้นสุดจนกระทั่งหางตาของผมเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างเข้า

“เอาไปให้ลุงมะ”ผมชี้ไปยังข้างเสาไฟฟ้าต้นหนึ่ง ที่ตรงนั้นมีคุณลุงแต่งตัวมอมแมมนั่งปูเสื่อกับพื้นขายธูปอยู่

ที่สำคัญคือลุงแกไม่มีแขนทั้งสองข้างเลยครับ

ทุกคนพยักหน้ารัวๆเห็นด้วยทันที

เดอะแก๊งค์หลีหญิงหอบข้าวกล่องไปยืนล้อมลุงแกด้วยความปรารถนาดีที่ส่งไปไม่ถึงลุง ลุงหน้าเหวอมากอ่ะ พอเห็นลุงแกลุกขึ้นเตรียมโกยเพราะคิดว่าจะโดนเด็กวัยรุ่นรุมตื้บผมเลยรีบเอ่ยว่า”ผมแบ่งข้าวกล่องให้ลุงนะ เนี่ยเอามาจากโรงเรียนหญิงล้วน คนทำสวยๆทั้งนั้น แถมน้ำให้ขวดนึงด้วยครับ”

ผมรวมข้าวกล่องไว้ในถุงเดียวกันพร้อมควักแบงค์ยี่สิบสะกิดเพื่อนยิก มันก็ว่าง่ายวิ่งไปซื้อน้ำขวดใหญ่ในร้านชำข้างๆมาตั้งสองขวด มีบริการเปิดฝาขวดเสียบหลอดให้ด้วย

“ขอบคุณลูก ขอบคุณๆ”ลุงแกขอบคุณซะเขินเลย ที่จริงพวกผมไม่ได้ทำความดีอะไรหรอกครับ แค่ขี้เกียจถือของเท่านั้นแหละ อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกลุงแกนะ

พวกเรายกมือไหว้ลุงแกล่กๆก่อนเดินจากมาด้วยหัวใจพองโต

“เรานี่มันทั้งหล่อทั้งมีน้ำใจเลยว่ะ”ไอ้งั่งต้นคิดแผนขโมยข้าวกล่องกล่าวอย่างไม่มียางอาย

ไม่นานนักก็เดินมาถึงสถานีรถไฟฟ้า ทุกคนแยกกันไปคนละทิศละทางแต่ผมก็ฉุกคิดได้ว่าต้องแวะซื้อข้าวปั้นหน้าเอ็นกาวะของร้านอาหารญี่ปุ่นไปฝากแม่ด้วย แม่ผมชอบกินร้านนี้มากครับ ด้วยความที่มันอยู่ไม่ไกลจากรถไฟฟ้าเลยเดินทางสะดวก

ผมเดินย้อนกลับไปทางเดิม

ร้านนั้นอยู่ลึกกว่าตำแหน่งที่ลุงแกนั่งอยู่นิดหน่อย

ผมเดินด้วยความเร็วไม่มากนักเพราะเหนื่อยแล้ว หนึ่งก้าว...สองก้าว...จนกระทั่งใกล้พอจะมองเห็นบางสิ่งบางอย่าง

บางสิ่งที่โคตรน่ารักและโคตรแหกหน้าผมและเพื่อนในคราวเดียวกัน...

ตรงหน้าคุณลุงที่ไม่มีแขนคนนั้น มีเด็กผู้ชายหน้าตาโคตรน่ารักนั่งอยู่ มือเรียวสวยบรรจงตักข้าวในกล่องโฟมยื่นไปจรดริมฝีปากของคุณลงข้างถนนซึ่งอ้าปากรับพร้อมเคี้ยวตุ้ยๆ

ยามมือคนป้อนข้าวให้...รอยยิ้มของลุงกว้างเสียยิ่งกว่าตอนได้ข้าวได้น้ำฟรีเสียอีก

ใครๆหลายๆคนเคยบอกว่าผมเป็นคนใจดี...แต่ผมไม่รู้ว่าผมเป็นคนดีจริงๆหรือเป็นคนดีเพราะพอทำดีแล้วมีคนยกย่อง

แต่ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าก็ช่วยให้ผมเข้าใจ

เข้าใจว่าสิ่งที่ผมเป็นมันก็แค่เปลือก...เป็นเพียงคนมีน้ำใจที่เอาความสะดวกของตัวเองเป็นที่ตั้ง

และเข้าใจว่ารักแรกพบไม่จำเป็นต้องเกิดจากรูปลักษณ์ภายนอกใดๆ

“เหี้ย! คนไรวะน่ารักชิบหาย”ผมอุทานออกมาอย่างลืมตัว ป้าร้านของชำถึงกับสะดุ้งแต่ก็แอบพยักหน้าเห็นด้วย ผมไม่รู้ว่าผมยืนอยู่อย่างนั้นนานขนาดไหน ผมลืมเรื่องต้องไปซื้อซูชิให้แม่เสียสนิทจนกระทั่งผู้ชายคนนึงเดินออกมาจากร้านอาหารญี่ปุ่นนั่นแหละ

ผู้ชายคนนั้นสวมเครื่องแบบนักเรียนโรงเรียนนานาชาติสีฟ้ากางเกงสีกรมเหมือนคนน่ารักของผม ตัวโคตรสูงและหล่อมาก เดินดุ่มๆออกมาจากร้านหน้าเครียด

คนน่ารักของผมสะดุ้งโหยง พอดีกับข้าวคำสุดท้ายเข้าปากลุงพอดี เขาส่งยิ้มแฉ่งให้ลุงก่อนกล่าวคำลาสั้นๆและ...แอบเดินตามผู้ชายคนนั้นไป...

ไม่ต้องรู้จักกันผมก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

คนน่ารักของผมคงแอบปลื้มไอ้หล่อนั่นอยู่

“เห้อ...กลับบ้านดีกว่า”ไม่ซื้อแม่งละซูชิ วันนี้ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรแล้ว

ความโรแมนติกของรักแรกพบคือการหลงรักใครไปโดยไม่รู้จัก

.

แต่มันเจ็บตรงที่บางครั้งเราก็ไม่มีโอกาสรู้จักกันเลย

 

นั่นเป็นเรื่องราวเมื่อปีก่อน ผมปล่อยให้คนน่ารักไล่ตามผู้ชายคนนั้นไปโดยไม่ทำอะไรเลย ได้แค่มองจนลับตาและเก็บเอาไว้เป็นความประทับใจดีๆ

แต่มันไม่ใช่กับตอนนี้

ผมเจอเขาอีกครั้งในรั้วมหาลัย...ในเต็นท์ประกวดดาวเดือน

ผมที่เดินเข้ามาพบเขากำลังเดินกระวนกระวายอยู่รอบๆตัวพี่เลี้ยงซึ่งคาดว่าเป็นเพื่อนของเขาเองรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก รีบเดินออกไปฝากเพื่อนซื้อดอกไม้โหวตให้เขา สองหูได้ยินเสียงพิธีกรบนเวทีประกาศชื่อเขาว่า เพลิน

คนอะไรนิสัยน่ารัก หน้าตาน่ารักแล้วชื่อยังน่ารักอีก

เสียงเพลงของเพลินเกือบทำผมคลั่ง ผมต้องยืนรออยู่นอกเต็นท์ไม่กล้าเข้าไปจนกระทั่งใกล้เวลาประกวดของตัวเองเพราะกลัวสติจะเตลิดเพราะคนน่ารัก

แน่นอนว่าผมโดนเจ๊พี่เลี้ยงด่าลั่นเต็นท์

พอหมดช่วงการประกวดก็เป็นช่วงรวมตัวบนเวที ผมโดนให้ไปยืนคนละฟากกับเพลินและผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเวทีก็ทำให้ผมหน้าชา

ไอ้หล่อคนที่เพลินแอบตามวันนั้นยืนเก๊กกอดอกอยู่ด้านข้าง ดูจากตำแหน่งยืนก็รู้ชัดว่าเป็นเดือนมหาลัยปีที่แล้ว ผมหันขวับไปมองเพลินทันทีด้วยความหวังเล็กๆว่าอีกฝ่ายจะตัดใจได้แล้ว แต่อะไรๆก็ไม่เป็นอย่างที่คิด เพลินกำลังมองเขาอยู่ จ้องตาวาวเลยด้วย

แล้วความยับยั้งชั่งใจก็ถูกเขี่ยกระเด็น...

อุตส่าห์มาพบกันอีกครั้ง อุตส่าห์ตั้งใจไว้ว่าคราวนี้จะไม่ปล่อยให้หายลับไปง่ายๆอีกแล้ว...

ผมคว้าช่อดอกไม้ที่ฝากเพื่อนในคณะมาไว้ในมือและเดินเข้าไปมอบมันให้เพลินด้วยตัวเอง...ต่อหน้าผู้คนนับไม่ถ้วน

 

“จบสิ้นแล้ว...กูโดนเพลินเกลียดแล้วแหงๆเลย”ผมกล่าวอย่างหมดแรง ทิ้งตัวลงบนโซฟาหลังใหญ่ในคอนโดของเพื่อนสนิทอย่างแวนแบบหมดอาลัยตายอยาก

“เพลินไหน...อ่อ คนที่มึงเสล่อเอาดอกไม้ไปให้เขากลางเวทีนั่นอ่ะนะ”

“เออดิวะ! โอ๊ยยยย เขาต้องคิดว่ากูเป็นเกย์หน้าด้านโรคจิตแน่ๆ หมดกันๆๆๆๆๆ”

ไอ้เพื่อนเลวมันไม่สนเรื่องของผมแม้แต่น้อย เอาแต่แชทคุยกับเมียมันอยู่นั่นแหละ

“มึงงงง ช่วยกูคิดหน่อย ทำไงดีวะ”

“อยากให้กูช่วยคิดอะไรล่ะ ช่วยคิดวิธีจีบเขาหรือช่วยคิดวิธีให้เขาเลิกเข้าใจว่ามึงเป็นเกย์โรคจิต”

ถึงจะน่าเจ็บใจแต่ก็...”อย่างหลังก่อนแล้วกัน เพลินแอบชอบคนๆนึงมานานจะให้เปลี่ยนใจมาชอบกูคงไม่ง่าย”

เชี่ยแวนทำท่าครุ่นคิดอยู่นานสองนาน

“งั้นก่อนอื่นมึงต้องเสนอหน้าไปอยู่ใกล้ๆเขา เอาให้ใกล้พอได้ยินเสียงพูด แต่อย่าเข้าไปทักหรือแสดงความสนใจนะ แต่ให้มึงเข้าไปเจ๊าะแจ๊ะกับสาวๆที่อยู่แถวนั้นให้เขาคิดว่ามึงเป็นผู้ชายกะล่อนหน้าหม้อไปวันๆซึ่งมันก็ตรงกับความจริงอยู่แล้ว...”

“...”ผมเริ่มคิดตาม ในเมื่อความประทับใจของผมที่มีต่อเขามันโคตรดีแต่ความประทับใจของเขาที่มีต่อผมมันโคตรพินาศ ทางออกที่แวนว่ามาก็พอฟังขึ้นอยู่

“พอเขาคิดว่ามึงเป็นแบบนั้นโดยสันดาน ก็จะลดความระแวงลง...”

“จากนั้นกูค่อยตามจีบแบบเนียนๆ”

“ถูก แผนหลังจากนี้มึงไปคิดเอาเองกูไม่ถนัด”

“แต้งค์เพื่อน!

 

วันรุ่งขึ้นผมก็ดำเนินการตามแผน ณ งานประกวดของหมอผมเข้าไปทักซันนี่ต่อหน้าเพลิน เพลินมีท่าทางเกลียดผมอย่างเห็นได้ชัด แต่ไอ้การถลึงตามองแอบฟังบทสนทนาของผมแบบนั้นยิ่งดูน่ารักกว่าเดิมซะอีก

ผมชอบเพลินว่ะ!

“เขินเยอะๆสิครับ เวลาเขินน่ารักดีนะ”ผมชมเพื่อนซันนี่แต่ตานี่เหลือบมองเพลินจนเขไปหมด

ดูทำหน้าอี๋แหวะใส่ผมด้วย

น่ารักอ่ะ ไม่ไหวแล้ว! อยากเข้าไปคุยด้วยใจจะขาด!

พอแวนเข้ามาคุย พอเพลินเบะปากหมั่นไส้เส้นความอดทนของผมก็ขาดผึง

“สู้เอาเวลาว่างไปตามจีบคนที่ชอบดีกว่าเน๊อะ~

คนน่ารักเหวอเลยครับ ฮ่าๆๆๆๆ

หลังจากนั้นผมก็ชวนเขาไปกินเลี้ยง ที่จริงแล้วไม่อยากให้เพลินไปงานนี้เท่าไหร่หรอกเพราะไอ้คุณนารายณ์นั่นก็ไปด้วย แต่ถ้าไม่มีงานนี้แล้วผมจะเอาเวลาชาติไหนไปจีบเพลินกันล่ะ?

ตอนแรกเขาก็ปฏิเสธเสียงแข็งอยู่หรอกแต่พอพูดคำว่านารายณ์ออกไปเท่านั้นแหละ ตบปากรับคำแบบไม่มีลังเลเลย

เจ็บสัด!

แน่นอนว่างานนี้แฟนเพื่อนอย่างซันนี่ก็ไปด้วย แต่ผมทำเป็นไม่รู้เรื่องและพาเพลินไปสองต่อสอง อิอิ

สาวทันตะทำผมหงุดหงิดนิดหน่อย ตอนผมไม่อยู่เธอแกล้งเพลินด้วย ดีนะที่เพลินไม่หนีไปนั่งกับพี่นารายณ์ แต่ไปนั่งกับพี่พีชก็อันตรายพอกัน ฮึ่ม! ผมตามไปนั่งด้วย หยอกใส่เพลินจนพี่พีชรับไม่ได้ พอกินเสร็จแล้วผมก็อยากได้ทางช่องทางติดต่อเพลินไว้ แต่จะให้ขอแบบธรรมดาก็ไม่ใช่ผมสิ

หึหึ

ผมขอเฟสสาวต่อหน้าเพลิน ผมไล่ขอถ่ายรูปกับทุกคนยกเว้นเขา

ถึงจะไม่มีทางก็เถอะ แต่แอบหวังว่าเพลินจะหึงบ้างอะไรบ้าง

ตามแผนของผมก็คือจะทำเป็นเมินเขาเพื่อเพิ่มระดับความสำคัญให้ตัวเองนิดหน่อยก่อนจะชวนกลับบ้านพร้อมกันและทำเป็นพลัดหลงกัน...

หลงแบบหลอกๆนะ แล้วพอเขาเริ่มเคว้งผมก็จะโผล่ออกไปทำเป็นหาเจอ(ที่จริงซุ่มดูอยู่หลังเสาตลอด ฮ่าๆ)และขอเบอร์โทรแบบแนบเนียน

พอหมดเวลาผมก็ชวนเขากลับด้วยกันตามแผน ทว่าซันนี่เข้ามาทำให้ผมผิดแผน เพลินหายไปจริงๆ ใจผมก็หายไปดวย เพลินไม่เคยมาที่นี่ ท่าทางคุณหนูเด๋อๆด๋าๆแบบนั้นคงกลับเองไม่เป็นหรอก ผมแตกตื่นเดินหาเขาแถวๆนั้นให้ควั่ก

ใจนึงก็กลัวจะเดินออกไปเรียกแท็กซี่เองดึกๆ ใจนึงก็กลัวว่าจะเดินจ๋อยตามหาผมอยู่ที่ไหน

ผมไม่น่าลีลาเลย น่าจะขอเฟสเพลินไว้ตั้งแต่ทีแรก

ผมตัดสินใจไปหาประชาสัมพันธ์ให้เขาช่วยประกาศตามหา ตอนแรกลังเลกลัวว่าจะทำให้เพลินขายหน้ากลางห้าง แต่พอเพลินเดินมาหาด้วยใบหน้าแดงๆผมก็โล่งอก ผมหาเพลินเจอแล้ว คนน่ารักไม่โกรธด้วย

นั่นทำให้ผมย่ามใจ

อาจหาญขอเบอร์เพลินตรงๆแบบไม่เจียมสักนิด

และนั่นทำให้เขาวิ่งหนีหายไปอีกครั้ง

 

ต้องขอบคุณความหน้าด้านที่คอยอยู่เคียงข้างผมในวันไม่เหลือใคร

ผมลงเรียนวิชาเลือกเดียวกับเพลิน เดินตีสีหน้าไม่ถูกเข้าไปในห้องที่เพลินนั่งอยู่...คนเดียว?

ทีแรกผมคิดว่าอีกเดี๋ยวเพื่อนที่ชื่อซังของเพลินก็ตามมาเลยไปเข้ากลุ่มอื่นเพื่อดูลาดเลา แต่มันไม่ใช่ เพลินนั่งอยู่คนเดียว เพลินหน้าเสียตอนอาจารย์ให้ทำงานกลุ่ม เพลินเดินเข้าไปหาเด็กกลุ่มหนึ่งผมเดาว่าคงไปขออยู่อยู่ด้วยแต่เพลินก็เดินคอตกกลับที่

เห้ย!? อะไรวะ!? มีกันหกคนไม่ใช่เหรอ ก็แบ่งเป็นสามกลุ่มแล้วให้เพลินอยู่ด้วยดิ นิสัยว่ะ!

“มัวแต่มอง ไอ้เวร หล่อซะเปล่า ถ้ากูหนังหน้าดีได้ครึ่งมึงนะจะเข้าไปขอคู่ด้วยละ จังหวะนี้แหละโคตรฮีโร่เลยสัส”เด็กคณะวิศวะคนนึงพูดขึ้น คนในกลุ่มที่ผมนั่งด้วยผสมๆกันหลายคณะแต่ก็สามัคคีรวมใจกันพยักหน้าเห็นด้วย

“มึงพูดเหมือนมึงชอบเพลิน”ผมแกล้งหลอกถามพวกมัน มีบางคนถึงกับหลุดหัวเราะ

“ใครๆเขาก็ชอบ มองแล้วเพลินสมชื่อ แต่ติดมึงอ่ะแหละ เดือนมหาลัยให้ดอกไม้จองไว้ขนาดนั้น ใครจะกล้าสู้”

ผมแค่ยิ้มและส่ายหน้าเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่หัวใจนี่โคตรพองโตเลย ไม่คิดว่าการบ้าเอาดอกไม้ให้เพลินวันนั้นจะมีผลดีด้วย แบบนี้แปลว่านอกจากไอ้คุณนารายณ์ทางรักของผมก็ปราศจากคู่แข่ง ฮ่าๆๆๆๆ ตอนนี้อาจารย์เข้ามาในห้องเริ่มสอนได้สักพักแล้ว ผมรวบของตั้งใจจะเดินไปหาเพลิน

แต่ไอ้แก๊งค์เพื่อนใหม่ก็กวนส้นตีนผมส่งท้ายด้วยการพูดออกมาไม่เบาไม่ดังพอให้เพลินได้ยินว่า

“เชี่ยครอส มึงจะไปไหน”

ผมหันไปชูนิ้วกลางให้มันซึ่งยักคิ้วกลับมา

และในคาบนั้นผมได้เบอร์เพลินมา(แบบไม่ครบ)

“ฮัลโหลสวัสดีครับ นั่นเพลินรึป่าว”

“โทรผิดแล้วค่ะ”

“ขอโทษครับ”

เย็นวันนั้นผมพูดคำเดิมๆซ้ำประมาณห้าสิบกว่ารอบ จนในที่สุดเสียงที่ผมได้ยินไม่บ่อยแต่จำได้ขึ้นใจก็ดังกลับมาจากปลายสาย ในที่สุดผมก็เจอเบอร์เพลิน!

แต่เขาซักผ้าอยู่ครับ ผมเลยบอกให้โทรกลับ

นี่ก็อาทิตย์นึงแล้วมือถือของผมก็ไร้ซึ่งวี่แววว่าจะมีเบอร์ของคนที่รอโทรกลับมา ที่สำคัญวันนี้ผมควรได้เจอหน้าเพลินในคาบเรียนศิลปะวิจักษ์แต่เพราะอาจารย์ติดธุระคลาสจึงถูกยกเลิกผมเลยได้แต่นอนโง่ๆอยู่บนเตียงตั้งแต่เช้า

“เห้อ...”พระอาทิตย์ตกดินแล้ว เพลินคงถึงบ้านแล้วล่ะ

ขอโทรหาให้หายคิดถึงหน่อยละกัน  ไม่รอช้า ผมคว้าโทรศัพท์และกดโทรออกทันที รอไม่นานปลายสายก็รับ

“ฮัลโหลครับ?

พูดสุภาพจัง...อย่าบอกนะว่า...ผมอึ้งอยู่สักพักเพลินจึงถามย้ำกลับมาว่า

“ฮัลโหลๆ นั่นใครครับ”

“ซักผ้ายังไม่เสร็จอีกเหรอ? นานจัง ให้ไปช่วยไหม”

“เอ๊ย! ครอสเหรอ ขอโทษนะลืมไปเลย ขอโทษๆ พอดีวันนั้นยุ่งๆอยู่ ขอโทษจริงๆนะ”

ลืมโทรกลับน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ลืมกระทั่งเซฟเบอร์นี่เจ็บนะ

แต่ไม่เป็นไร ยกโทษให้ ;)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.379K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,364 ความคิดเห็น

  1. #1361 แรมโรย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2564 / 19:28
    เกลียดดดดด นังครอสสสสส
    เกลียดความที่บอก ขอบคุณความหน้าด้านที่อยู่กับผมในวันที่ไม่เหลือใคร โอ๊ยน่ารัก-
    #1,361
    0
  2. #1346 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 12:46
    อ๊ออออออออ เรื่องมันเป็นแบบนี้นี่เอง ที่แท้ก็แอบปิ๊งเขามานาน แต่เขามีคนในใจแล้ว เลยทำให้เกิดเหตุการณ์แบบที่เห็นขึ้นมา 5555 แบบนี้ต้องเอาใจช่วยสินะ เพลินจะรู้ตอนไหนน้าาาาา
    #1,346
    0
  3. #1335 Minki_G (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 07:45
    สู้มากกกก555555
    #1,335
    0
  4. #1314 Darin56 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:33
    โหยยย ครอสลูกกก
    #1,314
    0
  5. #1304 โอปอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 05:47

    สงสารรร

    #1,304
    0
  6. #1293 Jvk'z Anythingz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 15:43
    ฮืออ สงสารครอสส แงง
    #1,293
    0
  7. #1291 Since_imetyou (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 02:19

    ตาครอสสสสสสสสสสส ฮาๆๆๆ

    #1,291
    0
  8. #1280 Kttjj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 19:40
    โง้ยยย สงสารครอสเลยจ้า5555555
    #1,280
    0
  9. #1259 yuminajina (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 04:22
    ครอส เราอยากเป็นแก55555 อยากหน้าด้านเท่าแกจริงๆ55555
    #1,259
    0
  10. #1244 whyis (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 07:20
    โธ่พ่อคุณ
    #1,244
    0
  11. #1204 maybee23 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 03:22
    โธ่ พ่อคุณหน้าหล่อแต่จะใจกากไม่ได้เด้ออ5555555555
    #1,204
    0
  12. #1189 Azlyss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:56
    อห ครอสสสส เส้าจิตเส้าจัย จริงๆน้องไม่ได้ซักผ้า แต่คุยกับพี่คนนั้นอะ.... แงงง
    #1,189
    0
  13. #1161 Overwhelm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 13:06
    เส้าเลย
    #1,161
    0
  14. #1160 Overwhelm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 13:06
    สงสารอ่ะ แงงงงง
    #1,160
    0
  15. #1145 ;เซฮาน △ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 20:22
    ถึงตอนนี้ละสงสารครอสเลยอะ โดนน้องเมินไปอีก 555555
    #1,145
    0
  16. #1069 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 12:49
    เชียร์ครอสสส สู้นะครอสสสสส!
    #1,069
    0
  17. #1037 Ppjk0109 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:14
    พอมารู้มุมของครอสแล้วเศร้าเลย ยังไงดีล่ะ มาพบกันอีกทีเขาก็ยังมีคนที่ชอบอยู่เลย แถมเริ่มต้นไม่ดีอีก สู้ๆนะครอส
    #1,037
    0
  18. #1006 กิ๊ฟฟฟฟ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 00:00
    เพลินน่ารักอ่ะงื้ออออ
    #1,006
    0
  19. #982 PPSnook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 16:34
    ครอสสู้ๆนะ
    #982
    0
  20. #968 cinnamon. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 23:34
    สู้ๆนะครอส5555
    #968
    0
  21. #845 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 01:40
    งื้อออออ สงสาร แต่ก็กากจริงๆ คนเชียร์ทั้งม.แล้ว 5555555
    #845
    0
  22. #729 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 18:50
    พอรู้ความจริงแล้วแบบ เออคอสสู้ๆนะ555
    #729
    0
  23. #715 prawarin_png (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 17:02
    เอ็นดูน้องเพลินนนนนน ทำไมครอสกาก55555 หล่ออย่างเดียวใช่มั้ยเราเนี่ย
    #715
    0
  24. #622 suprem-leader (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 18:14
    แก!!!มันคนหลอกลวงนึกว่าจะเชี่ยวกว่านี้ซะอีก
    สุดท้ายนายก็แค่คนกากคนหนึ่ง5555
    #622
    0
  25. #620 p3bbl3 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 09:17
    โถ่ ครอสคนกาก 55555
    #620
    0