- - 38 องศา - - สนพ. RAINY NIGHT

ตอนที่ 2 : [ CHAPTER 1 ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,652 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

ตอนที่1

“มึง กูเสียใจ”

ผมพาร่างกายอันไร้เรี่ยวแรงปีนขึ้นเตียงของซังได้สำเร็จ ห้องของมันเป็นเพียงหอพักแคบๆราคาครึ่งหมื่นต่อเดือนเหมาะสำหรับการอยู่คนเดียว อันที่จริงรุ่นพี่ที่คณะจะพาผมไปเลี้ยงฉลองที่ประสบความสำเร็จในการประกวดแต่สติผมพังไปแล้วจึงบอกปัดไปและตกอยู่ในภาวะเดินทางกลับบ้านไม่ไหวจึงต้องมาฝากชีวิตไว้กับห้องของเพื่อนหนึ่งคืน

สองมือกอดช่อกุหลาบแน่น เปลวเพลิงแห่งความคับแค้นสุมอก

“มันแกล้งกู”เจ้าช่อดอกไม้นี้มีทั้งหมด 69 ดอก มีเขียนแปะเอาไว้ด้วยความหวังดีจะได้ไม่ต้องนั่งนับซะด้วย

และเพราะไอ้ 69 ดอกนี่แหละคะแนนโหวตของเดือนคณะเภสัชคนนี้เลยขึ้นนำ

ผมได้รางวัลป๊อปปูล่าโหวต สถาปัตถ์ได้ที่สาม ส่วนที่สองเป็นของคณะวิศวะ ที่หนึ่งเกลียดมากไม่ขอเอ่ยถึง

“กูเกลียดมันๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“เพลิน มึงพอเลยกลีบดอกไม้ของสุดที่รักมึงกระจายเต็มเตียงกูแล้วเนี่ย”

“ที่รักเชี่ยไร!?

“ไม่ใช่เหรอไง เห็นให้ดอกไม้เขากลับด้วยนี่”

“อ๊ากกกกกกก มึงหยุดพูดก่อนที่กูจะเอาตีนยัดปากมึง!!! ไอ้ครอส ไอ้ไม้กางเขน! ไอ้เลวมันแกล้งกู! มันต้องกลัวว่ากูจะชนะเลยใช้แผนสกปรกเอาดอกไม้มาให้กูจะได้รางวัลอื่นไปแน่ๆ! มันร้ายกาจ ฮึ่ยๆๆๆ”ผมส่งดอกไม้ให้เจ้าของห้องแล้วก็ลงไปดิ้นกระแด่วๆบนเตียงอย่างเด็กถูกแย่งอมยิ้ม

“คนที่เห็นเป็นอย่างนั้นก็มีแค่มึงนั่นแหละ”

“แล้วคนอื่นเขาเห็นยังไงกัน”ผมหยุดมือที่กำลังทำร้ายหมอนข้าง เงยหน้ามองเพื่อนตาใสหน้าซื่อ แต่คุณเพื่อนกลับทำหน้าเพลียปัดมือไปมากลางอากาศ

“เอาเถอะ เรื่องนี้พักไว้ก่อน กูง่วงละขออาบน้ำก่อนนะ”

“อย่าเปลี่ยนเรื่องดินี่กูหงุดหงิดจริงจังนะเว้ย พี่นารายณ์ของกูเขาดูไกลกว่าเดิมอีกว่ะ”

“ถึงได้บอกว่าให้พักเรื่องนี้ไว้ก่อนไง พูดไปมึงก็เครียดเปล่าๆ ลองตั้งสติสักคืนแล้วค่อยคิดหาวิธีทำความรู้จักกับพี่เขาทางอื่นก็ได้”

“อืม...ก็ได้ มึงจะช่วยกูใช่ไหม”

“ไม่ช่วยมึงแล้วจะให้ช่วยแมวที่ไหน”

“เย้ ซังน่ารักที่สุด!

“ไปไกลๆตีนเลยอย่ามากอด กูขนลุก”มันทำท่ารังเกียจผลักหัวผมที่โดดไปซุกพุงมัน”เออ พรุ่งนี้หมอมีประกวดดาวเดือนคณะ มึงจะไปดูมะ เปลี่ยนบรรยากาศ”

“หืม? อ่อ ไปดิๆ เรียนด้วยกันกูก็อยากรู้ว่าคนที่กูเล็งไว้จะได้เป็นเดือนไหม”

คณะสายสุขภาพทั้งหมดปีหนึ่งจะเรียนรวมกันตัดเกรดรวมกันซึ่งคลาสของผมก็เรียนรวมกับคณะแพทย์และทันตะซึ่งมันเป็นหายนะทางการศึกษาของผมมาก

ต้องมาตัดเกรดรวมกับสองคณะนี้พวกเราชาวเภสัชจะเอาอะไรไปสู้?

ความสุขอย่างเดียวก็คือได้ส่องเด็กต่างคณะ อิอิ

“ชักแรดใหญ่แล้วนะเรา มีเล็งหมอไว้ด้วย?

ผมไม่เถียง แค่สะบัดหน้าเช๊อะ!แล้วหันไปมองทางอื่น ซังกระตุกยิ้มอย่างคนรู้ทันก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

 

ช่วงบ่ายวันถัดมาอันเป็นคาบพร้อมใจกันว่างของเด็กหลายคณะจึงมีนักศึกษาหลายคนมารวมกันอยู่ที่ลานน้ำพุเพื่อดูคณะที่ฉลาดที่สุดในมหาวิทยาลัยเลือกคนที่หน้าตาดีที่สุดกัน

“เพลิน!! ทางนี้จ้า ทางนี้ๆๆๆ”เสียงของหวานตะโกนเรียก เนื่องจากเพิ่งเปิดเทอมได้ไม่ถึงสองสัปดาห์แถมคณะเภสัชก็ไม่ได้มีรับน้องอะไรกะเขาด้วย คนในคณะเลยต้องทำความรู้จักกันเองและผมกับหวานก็พึ่งรู้จักกันเมื่อคืนวาน

ซังนำผมเข้าไปรวมกลุ่มกับเพื่อนในคณะกลุ่มใหญ่ มีบางคนที่ผมไม่รู้จักชื่อแต่ทุกคนดูจะรู้จักผมดี เพราะคำแรกที่ไอ้แว่นปากหมายังไม่ทราบนามทักผมก็คือ

“ไงเพลิน ช็อตให้ดอกไม้เมื่อคืนตรึงใจกูจนเอาเก็บไปนอนฝันเลยว่ะ ฮ่ะๆๆๆๆๆ”

“อย่าพูดถึงมันเลย”ผมได้แต่ตอบกลับเสียงอ่อน ซังแอบหันไปหัวเราะคิกคักชอบใจกับหวานสองคน”โทษทีนะที่ไม่ได้ที่หนึ่ง”

“โอ๊ย คิดอะไรมากมาย แค่นี้ก็เจ๋งแล้ว ถ้าอย่างเพลินยังเอ่ยปากขอโทษคุณดาวคณะเราคงต้องยื่นจดหมายขอขมาโทษฐานที่ตกรอบแรก ฮ่าๆๆๆ”หวานพูดพลางหันไปแซวเพื่อนของตน ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆหวานก็คือสาวสวยประจำคณะ แม่แก้วนั่นเอง

“หวานใจร้าย!”แม่แก้วตีแขนเพื่อนตัวเองด้วยท่าทางน่ารัก ผู้ชายในคณะหลายคนมองตามกันตาเยิ้มเชียว

ว่าแต่...คนอะไรชื่อแม่แก้ว? อย่างงี้น้องชายไม่ชื่อพ่อแก้วหรือลูกช้างรึไง

“ไม่ต้องเสียใจไปนะครับแก้ว สำหรับโจ้แล้วแก้วเป็นที่หนึ่งในใจเสมอ”ดูเหมือนไอ้แว่นนั่นจะชื่อโจ้และหน้าหม้อไหกะละมังมาก

“อย่าเลย ดูแค่ว่าที่หมอทั้งหลายตรงนั้นเราก็สู้ไม่ได้แล้ว”คนสวยปฏิเสธอย่างมีมารยาท เธอเบนความสนใจของพวกเราไปยังกลุ่มผู้เข้าประกวดที่ยืนเรียงคิวกันขึ้นไปแนะนำบนเวทีสั้นๆ ดูเหมือนจะไม่มีการแสดงโชว์อะไรนะ อารมณ์ประมาณทำให้จบๆไปพอเป็นพิธี วิธีโหวตก็ให้เขียนชื่อใส่กระดาษแล้วหย่อนกล่องเอาเหมือนกำลังเลือกตั้งกันมากกว่า

“จริงว่ะ เด็ดๆทั้งนั้น”ซังกล่าว ใครว่าเด็กคณะเภสัชติ๋มนี่ผมขอเถียง มีแต่พวกหื่นเงียบทั้งนั้น

“กูว่าแพรชนะ”โจ้ออกความเห็น

“ไม่นะกูว่ามะนาว”ซังเถียง

และอีกสารพัดชื่อถูกเสนอขึ้นมาในวงสนทนา เพราะพวกเราเรียนรวมกับหมอและทันตะก็เลยรู้จักตัวท็อปของสองคณะนี้พอสมควร

“แล้วมึงล่ะเพลิน คิดว่าใครจะชนะ”

“เหอ...”พอถูกยิงคำถามใส่ผมก็อุทานแบบมึนๆ กลอกตาไปมาเพื่อนึกถึงคนที่เล็งเอาไว้”กูว่าแวน

“...”

อ้าว...ไหงเงียบกันหมดเลย

ไอ้ซังเห็นท่าไม่ดีเลยขยับมากระซิบข้างหูผมเบาๆว่า”เขาถามถึงผู้หญิง มึงเสล่อพูดชื่อตัวผู้มาทำไม!?

อุ่ย...เผลอเผยธาตุแท้

“อ้อออ...หมายถึงแฟนของแวนไง ที่ชื่อซันนี่น่ะ ฮ่ะๆๆๆ”ดีที่ไอ้หล่อของผมมันควงสาวสวยเช้งมานั่งเรียนด้วยทุกวันเลยหาทางแถเนียนได้อีก

“เพลินเปิ่นจัง บ้าเหรอซันนี่เขาเรียนทันตะ เป็นดาวด้วยเพลินไม่เห็นตอนประกวดเหรอ? ไม่ได้เรียนหมอสักหน่อย อ๊ะ แต่วันนี้ก็มานะ นั่นไง”แม่แก้วรีบชี้ไปยังร่างบางซึ่งยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่สวยไม่แพ้กันไม่ไกลจากพวกเราเท่าไหร่นัก

และทันทีที่สายตาของผมจรดกับใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางของเจ้าหล่อน ก็มีไอ้ตัวเกะกะแทรกฝ่าฝูงชนเข้ามาทักทายเธอ

“ซันนี่มาอยู่นี่เอง หาตั้งนานแหนะ”

“ขอโทษนะครอส พอดีเพื่อนซันนี่เขาแวะเข้าห้องน้ำเลยมาช้า”

โลกมันกลมหรือมหาลัยมันแคบ? ทำไมผมต้องมาเจอคนที่เหม็นขี้หน้าที่สุดติดๆกันสองวันด้วย!?

ผมขมวดคิ้วมองร่างสูงที่เพียงก้าวเข้ามาภายในลานน้ำพุก็สามารถดึงความสนใจของผู้คนจากเวทีประกวดมายังตนเองได้แม้เพียงอึดใจแต่ก็น่าหมั่นไส้

ชั่วพริบตานึงครอสเงยหน้าขึ้นมาและสบตากับผม

เชื่อว่าไม่ได้คิดไปเองเพราะผมเห็นประกายในแววตาคู่นั้นไหววูบก่อนจะกลับเป็นปกติและหันไปคุยกับกลุ่มสาวๆต่อ

เห้ยๆๆๆๆๆ นี่คนที่มึงให้ดอกไม้เมื่อวานยืนหัวโด่อยู่นี่นะเว้ย ช่วยแสดงท่าทีว่าเคยเจอกันมาก่อนสักนิดก็ยังดี! กูมีเรื่องจะด่าเยอะเลย

“ซันนี่รู้จักกับคนหล่อขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย”เพื่อนของซันนี่รีบเสนอหน้าเข้ามาแนะนำตัวทันที

เก็บอาการหน่อยแม่คุณ

“ตรงนั้นว่าง ไปนั่งกันมะ”ด้วยความเมื่อยผมเลยชวนเพื่อนไปนั่งกับม้านั่งไม้ตัวยาว และด้วยความสุดแสนจะบังเอิญตำแหน่งนั่งของผมก็เลยโคตรใกล้กับกลุ่มนั้นทำให้ได้ยินบทสนทนาอย่างเสียไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่เพราะอยากแอบฟังอะไรหรอกนะ!

“เราเป็นเพื่อนสนิทของไอ้แวน แฟนของซันนี่ตอนม.ปลายน่ะ นี่ก็มาเชียร์มันเนี่ย การประกวดไปถึงไหนแล้ว ไอ้แวนมันน่าอิจฉาชะมัด มีแต่คนสวยๆมาให้กำลังใจ”

“ดูพูดเข้า เราเขินแย่เลย”

“เขินเยอะๆสิครับ เวลาเขินน่ารักดีนะ”

เชี่ยยยยยยยย พูดกับผู้หญิงเสียงอ่อนเสียงหวานเชียวนะมึง หมั่นไส้ว่ะ มีการเล่นหูเล่นตาด้วย ไอ้เหี้ยนี่ต้องเป็นผู้ชายเจ้าชู้แหง

“มาหยอกอะไรเพื่อนแฟนกู คณะตัวเองไม่มีให้จีบรึไง”ฉับพลันเสียงทุ้มก็ดังแทรกเข้ามาในบทสนทนา ผู้มาใหม่คือหนุ่มร่างสูงโปร่ง มีกล้ามพอให้ไม่เก้งก้าง อาจจะหนากว่าผมหน่อย เตี้ยกว่าครอสนิด แต่ออร่าผู้ดีจับมาก หล่อกว่านี้มีแค่พี่นารายณ์คนเดียว

“เชี่ยแวน มึงมาหวงก้างอะไรกู ประกวดเสร็จแล้วรึไง?

“แนะนำตัวเสร็จแล้ว เหลือแค่นับคะแนน”

“ท่าทางมั่นใจดีนี่”

“ก็คงงั้น เพื่อนกูได้เป็นถึงเดือนมหาลัยแล้วไง แถมยังก่อวีรกรรมไว้ซะเด่นกูจะมาแพ้แค่นี้ได้ไงจริงไหม”

พาดพิงตรูนี่หว่า

“ฮ่ะๆๆ เป็นเดือนไม่ได้อะไรนอกจากความวุ่นวายหรอกมึง เก็บเวลาไว้เรียนวิชาหมอของมึงเถอะเพื่อน”

“จะว่าไปไหงมึงที่เรียนเก่งกว่ากูถึงโดดไปเรียนมนุษย์ได้ว่ะ”แวนของผมขมวดคิ้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง อื้อหือ ผู้ชายอะไรตีหน้าเครียดแล้วยิ่งหล่อ แถมได้มายลโฉมใกล้ๆแบบนี้ทำบุญมาดีจริงๆผม

“ก็หมอมันเรียนหนักนี่หว่าจบไปแม่งต้องทำงานหนักอีก ขัดกับไลฟ์ไสตล์กูสุดๆเลย สู้เอาเวลาไป...”

ไปอะไร?

ครอสจงใจลากท้ายเสียงให้ยาวขึ้นชวนให้อยากรู้ว่าจะพูดอะไรต่อ แต่แทนที่สายตาของมันจะโฟกัสอยู่กับคนที่คุยด้วยนัยน์ตาสี่ดำพราวระยับคู่นั้นกลับปรายมาทาง...ผม?

“สู้เอาเวลาว่างไปตามจีบคนที่ชอบดีกว่าเน๊อะ~

!!!

สิ้นคำเหมือนมีคนไปกดสวิตส์สั่งการอะไรเข้า ทั้งเพื่อนของผมและเพื่อนของซันนี่พร้อมใจกันหันพรึ่บ!มายังผมเป็นตาเดียว!

ขอมอบเครื่องหมายอัศเจรีย์แทนความรู้สึกที่มีทั้งใจ

วอท เดอะ ฟร้าคคค!?

“อุ๊บ! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ”ท่ามกลางความเงิบของผม ไอ้เพื่อนตัวดีก็แผดเสียงหัวเราะลั่น ผมลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าแดงก่ำ ทั้งโมโหทั้งอาย ชี้นิ้วอันสั่นเทาไปยังเบ้าหน้าหล่อๆของอีกฝ่าย

“อ้าว? นั่นเพลินนี่ นั่งอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่จำได้ไหมครอสที่ให้ดอกไม้เมื่อวานไง”

มัน!กำ!ลัง!กวน!ตีน!

“จำไม่ได้ก็ควายแล้ว”ผมย้ำเสียงหนักๆตรงคำว่าควาย อยากจะด่าแต่ติดที่ยังไม่สนิทกันถึงขั้นเล่นหัว เห็นอย่างนี้ผมก็เป็นคน(ไม่สู้คน)มีมารยาทพอตัว

“เมื่อคืนนี้ยินดีด้วยนะ”ครอสผละตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อน เดินสองสามก้าวก็มาหยุดยืนอยู่ต่อหน้าผม

“ไม่หรอกๆ มึงเจ๋งกว่าเยอะเลย ยินดีด้วยนะ”เกลียดความไม่สู้คนของตัวเองจริงๆเถอะให้ตาย ทำไมผมต้องมายืนฉีกยิ้มหวานส่งให้ไอ้บ้านี่อย่างนี้ด้วยเนี่ย ด่ามันสิ ต่อยมันให้สาแก่ใจเลย ยัง! ยังไม่หยุดยิ้มอีก มือบ้านี่จะยกขึ้นมาเกาท้ายทอยทำไมวะ แล้วตาอ่ะ เฉมองพื้นเพื่อ? จิกใส่ไอ้บ้าตรงหน้าเอ็งไปเสะ!

เชี่ยซังแม่งขำจนขาดอากาศหายใจตายห่าไปแล้วมั้งป่านนี้

“วี๊ดวิ๊วๆๆๆๆ”เสียงเห่าหอนดังมาจากปากของไอ้แว่นโจ้ มันและกลุ่มผู้ชายเพื่อนมันผิวปากแซวอย่างพร้อมเพรียง

”จะสานต่อเรื่องเมื่อคืนกันเหรอครับหนุ่มๆ”

โมโหเว้ยยย โมโหตัวเองที่ยืนบิดไปบิดมาเหมือนสาวน้อยวัยกระเตาะนี่แหละ!

“อ่า...โดนเข้าใจผิดจริงๆด้วยแฮะ จริงๆแล้วเมื่อคืนนี้กูตั้งใจจะ...ช่างเถอะ...เนี่ย ติดใจเลยตามมาจีบต่อ เนอะเพลินเนอะ”คำแรกฟังดูเหมือนครอสพูดกับตัวเอง แต่ความจริงแล้วแม่งพูดโคตรดังเหมือนอยากให้ได้ยินครบทุกคน หน้ามันกะล่อนแปลกๆ มีแผนอะไรอยู่กันแน่

“เหอๆ”ผมจนด้วยคำพูด

“คณะเภสัชเราเก็บค่าสินสอดแพงนะเว้ย จะมาสู่ขอเมื่อไหร่อย่าลืมเตรียมค่าเลี้ยงดูมาให้พ่อตาอย่างกูด้วยล่ะ”โจ้กล่าวซะเหมือนกับมันสนิทกับผมมานานนม เชี่ยซังเพื่อนรักผมยังไม่เห็นพูดอะไรเลย เอาแต่โก่งตัวคดตัวงอขำลูกเดียว แม่ง...ตลกมากมั้ย กูไม่ใช่โน้ต อุดม

“แบบนี้มีหวังเด็กมนุษย์จนๆได้เป็นม่ายขันหมากกันพอดี”

“ฮ่าๆๆๆ”แล้วจากนั้นก็พร้อมใจกันขำผสานกับเสียงของไอ้ซัง

เชี่ยครอสสนิทกับเพื่อนในคณะผมเร็วกว่าผมซะอีก แค่เวลาสิบกว่านาทีมันก็พูดกับทุกคนจนครบ อัธยาศัยดีเว่อร์ ผมได้แต่ยืนคิ้วกระตุกอยู่เฉยๆเป็นไอ้ใบ้เสียสติ

พิธีกรเริ่มดึงความสนใจจากผู้ชมดูเหมือนจะประกาศรางวัลกันแล้ว ผมหันไปมองทางเวทีทันทีด้วยความที่ไม่รู้จะเอาสายตาตัวเองไปวางไว้ตรงไหน 

ผมปลีกตัว เขยิบออกมาจากกลุ่มเพื่อนที่ชักจะเสียงดังเกินไปหนึ่งช่วงเสา

“ขอเสียงสาวๆหน่อยเร๊ววว คิดว่าใครจะชนะกันเอ่ยยยย”

“แวนนนนนนนนน”โอ้โห สายตาของผมไม่มีพลาดจริงๆ ดูท่าเกือบทุกคนที่มาชมงานนี้จะเห็นพ้องต้องกันว่าแวนสมควรได้รับตำแหน่งเดือนคณะแพทย์

“ถูกต้องนะคร้าบบบบบบบ เดือนคณะเดินออกมาโชว์ตัวหน่อยเร๊ววววว”

อิพิธีกร มึงทำซะเป็นเกมส์โชว์เลยนะ

แวนที่ถูกเรียกเดินออกมาด้านหน้าด้วยสีหน้าอึนๆ ดูเหมือนจะตกใจที่ประกาศผลกันแบบไม่มีลูกเล่นลีลาอะไรเลยแบบนี้ ร่างสูงกล่าวขอบคุณด้วยสคริปที่โคตรเป็นงานเป็นการสมกับบุคคลิคเจ้าตัวเผลอๆคนไม่รู้เรื่องเดินผ่านมาคงเข้าใจผิดว่ากำลังเลือกตั้งสโมสรนักศึกษากันอยู่ จากนั้นพิธีกรก็เตรียมเรียกดาวคณะออกมา

แต่ก็นั่นแหละ อย่างที่รู้กันว่าผมไม่สนใจ ฮ่าๆๆๆ

“แวนแม่งเอาจนได้”โดยไม่รู้ตัว ไอ้ครอสมันก็มายืนทำหน้าภูมิอกภูมิใจในตัวเพื่อนตัวเองอยู่ข้างๆ ร่างสูงเอนตัวพิงเสาต้นเดียวกับผมล้วงมือสองข้างลงในกระเป๋ากางเกง ท่าที่ดูเป็นธรรมชาติและเท่สัดๆ

“อืม”ไม่แน่ใจว่ามันพูดกับใคร แต่ก็ตอบรับสักหน่อยตามมารยาท

“เพลิน”

“หืม?

“พรุ่งนี้เย็นว่างไหม”

“ไม่”อันที่จริงแล้วโคตรว่างเลย เลิกเรียนตั้งแต่บ่ายสามละ

“ห้าโมงพวกพี่นารายณ์...เอ่อ กูหมายถึงพวกดาวเดือนที่ได้รางวัลปีก่อนๆเขานัดเลี้ยงน่ะ แต่หาทางติดต่อมึงกันไม่ได้”

“งั้นกูว่างละ”

“หึหึ คนเห็นแก่กิน”

มึงผิดละครอส ที่จริงกูเห็นแก่ผู้ชาย ฮ่าๆๆๆๆๆ

“งั้นรอหน้าคณะนะ เดี๋ยวมารับ”

“ได้ๆ”ผมตบปากรับคำไปโดยอัตโนมัติ คำตอบของผมเรียกรอยยิ้มประดับบนใบหน้าของอีกฝ่าย

“งั้นไปก่อนนะ”ครอสเดินไปหาเพื่อนของตัวเองซึ่งเดินเข้ามาหาพอดี ได้ยินแว่วๆว่าคุณเดือนสองคณะจะไปฉลองปิ้งย่างกันที่ไหนต่อก็ไม่รู้

สิ่งเดียวที่สมองของผมรับรู้หลังจากใช้เวลาประมวลผลนานไปหน่อยนั่นก็คือ...

กูตกลงให้มันมารับทำไมวะ!?

 

มึง กูเกลียดมัน

ผมพาร่างกายอันไร้เรี่ยวแรงปีนขึ้นเตียงของซังได้สำเร็จ ห้องของมันที่กลายเป็นที่ซุกหัวนอนของผมอีกหนึ่งคืนยังคงคับแคบเหมือนเดิม สติผมพังอีกแล้วเพราะคนเดิมๆ ภาวะเดินทางกลับบ้านไม่ไหวเลยกำเริบขึ้นอีกรอบ

สองมือกอดหมอนข้างแน่น เปลวไฟแห่งความแค้นสุมอก

รู้สึกเหมือนเดจาวูกับเมื่อวาน

“ถึงบอกกู กูก็ช่วยอะไรมึงไม่ได้”

“อย่างแรกคือช่วยเลิกหัวเราะเวลากูถูกแกล้ง”ผมพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆ มีอย่างที่ไหนไม่ช่วยแล้วมาซ้ำเติมกัน

“คงไม่ไหวว่ะ มึงอยากเด๋อด๋าตามไม่ทันเวลาโดนแกล้งทำไมวะ คนเขาก็ยิ่งแกล้งดิ แล้วยิ่งมึงออกอาการดีดดิ้นอยากจะเอาคืนแต่ทำอะไรไม่ได้เท่าไหร่ นั่นแหละ...ก็ยิ่งตลก”

“เชี่ยซังงงงงงงง!!

“เสล่อไปนั่งมองเขาหยอกผู้หญิงตาขวางขนาดนั้นชาวบ้านเขาก็คิดว่ามึงหึง! หวานกับแม่แก้วนี่นั่งลุ้นกันตัวโก่งเลยว่ามึงจะโดดเข้าไปตบเจ๊กลุ่มนั้นไหม มึงยังไม่รู้สึกตัว”

 “จะบ้าเหรอ กูเนี่ยนะหึงมัน!?

ผมปล่อยไก่แบบไม่รู้ตัวไปกี่ฟาร์มแล้ว?

“ที่สำคัญเสือกแยกกลุ่มไปยืนอยู่คนเดียว แบบนี้มันอ่อยชัดๆ”ไอ้ซังยังคงพรรณนาความเสล่อแป๊ะของผมต่อไป”แล้วพอเขาเข้าไปทักก็เสือกคุยด้วยเสียงอ่อน ชวนไปกินก็ตอบตกลง บอกว่าจะมารับก็โอเค โหยยย เป็นใครก็คิดว่ามึงมีใจ”

“เหอ...”ผมร้องเสียงหลงเมื่อเอะใจว่าเพื่อนเริ่มพูดอะไรแปลกๆ“มันจีบกูอยู่เหรอ!?

“พึ่งรู้ตัวเหรอครับควายเพลิน”

!!!!


--------------------

หน่องเพลินกับการโดนเพื่อนด่าเจ็บ 555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.652K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,364 ความคิดเห็น

  1. #1340 baekbow (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 17:18
    นั่นเรียกจีบหรอ เป็นเราเราก็ไม่รู้นะ พูดกึ่งเล่นกึ่งจริงแบบนั้น แถมเพิ่งหยอดสาวมาด้วย ดูท่าจะเจ้าชู้ตัวพ่อเลย
    #1,340
    0
  2. #1313 Darin56 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:01
    555555
    #1,313
    0
  3. #1298 Gukka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 08:46
    น้องเพลินนนนน 5555
    #1,298
    0
  4. #1292 mytty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 00:12

    น้องเพลิน!!!5555555555555555555555555555

    #1,292
    0
  5. #1286 sararee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 19:29

    เขียนได้ดีน่าจะเกือบทุกเรื่องมืออาชีพจริงๆ

    #1,286
    0
  6. #1282 วอเตอร์เมล่อน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 07:24
    จังหวะนรก55555555
    #1,282
    0
  7. #1273 PuayPuayPloy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 22:02
    น้องโครตเอ๋อ555555
    #1,273
    0
  8. #1256 yuminajina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 03:29
    เอ๋อเอ้ย55555
    #1,256
    0
  9. #1198 maybee23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 02:21
    น้องซื่อเกินนนน แต่ครอสดูรู้จุดอ่อนเพลินนะ ชั้นว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ
    #1,198
    0
  10. #1183 Azlyss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:26
    คนทางนี้ก็ขำจะบ้า ฮือ555555555555555555555 แต่ครอสดูมีลับลมคมใน
    #1,183
    0
  11. #1140 ;เซฮาน △ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:23
    ชั้นยังไม่ไว้ใจครอสส ต้องมีอะไรแน่ๆ
    #1,140
    0
  12. #1125 nannapas331 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 11:01
    โอ้ยชอบๆ...น้องเพลินเพิ่งรู้ตัวเหรอคะ
    #1,125
    0
  13. #1063 greentealatte ♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 10:49
    อิน้องงงงงงง555555555555555555555 ตลกว่อยยยย
    #1,063
    0
  14. #1031 Ppjk0109 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 21:16
    อยู่ๆก็เป็นควาย 55555555 ตัลโหลกกกกก 555
    #1,031
    0
  15. #1027 aim_mi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 01:58
    ซ้งพี่ชอบหนูอ่ะ 555555

    เพลินน่ารักกกมากกก นายเอกที่แหวกแนวมาก ชอบๆๆ

    ขอบคุณนะคะ
    #1,027
    0
  16. #1007 Raatty (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 10:47
    ซังงงงงงตรงไปมั้ยยยยย
    #1,007
    0
  17. #965 cinnamon. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 22:57
    เอ็นดูวววววว
    #965
    0
  18. #930 NuMuE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 15:14
    เพลินลูก!!!!!
    #930
    0
  19. #899 toeisptry (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 02:02
    อ่าวว วงวารน้องเพลิน
    #899
    0
  20. #841 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 00:25
    ครอส ห้ามแกล้งน้อง!
    #841
    0
  21. #722 pcy921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 17:55
    ตอนแรกครอสตั้งใจทำไรอะ สงสัย
    #722
    0
  22. #698 ZZOM_OO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 22:49
    เพลินนนนน ทำไมหนูตามคนไม่ทันเลยย
    #698
    0
  23. #696 mmaijii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 18:44
    โอ้ยยย เพลินน
    #696
    0
  24. #672 prawarin_png (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 06:46
    เอ็นดูเพลิน555555 ทำไมเด๋ออย่างงั้นหล่ะลูก
    #672
    0
  25. #641 gabriel.la(: (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:30
    เอ้าเพลินนนนนโมโหกลบเกลื่อนปะะะ ตอนคุยเสียงอ่อนยืนบิด
    #641
    0