ทาสรักซาตานร้าย [RW Version]

ตอนที่ 3 : ผู้ชายตาดุ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 มี.ค. 60








หญิงสาวคิดอะไรเรื่อยเปื่อย รู้ตัวอีกทีฝุ่นแดงที่เพิ่งเริ่มสงบก็เริ่มคละคลุ้งขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่แล่นปุเลงๆ มาจอดตรงหน้าจนเธอรีบเอามือปิดปากกับจมูกแทบไม่ทัน



ศวิตาหันไปยังต้นทาง รถกระบะคันนั้นจอดสนิทลงตรงหน้าเธออย่างเฉียดฉิว ราวกับคนขับตาบอด ถึงได้มองไม่เห็นว่าเธอยืนอยู่ตรงนี้ เธอนิ่วหน้าด้วยความรู้สึกไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก หมายมาดในใจว่าจะต้องบอกเรื่องนี้แก่ศิรดา ว่าคนที่อีกฝ่ายส่งมารับนั้นใช้ไม่ได้เอาเสียเลย



คนที่ก้าวลงมาจากรถกลางเก่ากลางใหม่เป็นผู้ชาย รูปร่างสูงใหญ่มีเสื้อเชิ๊ตยีนส์เก่าๆ คลุมทับเสื้อกล้ามสีขาวออกมอๆ เปื้อนดินเปื้อนฝุ่น หมวกปีกกว้างและแว่นกันแดดสีชาที่เขาสวมอยู่ทำให้เธอเห็นหน้าตาไม่ชัดนัก ที่เธอเห็นมีเพียงโครงหน้าเรียวรับกับลูกคางบึกบึนดูเป็นคนสู้ชีวิต ใบหน้าคร้ามแดดจนกลายเป็นสีน้ำผึ้งนั้นบ่งบอกว่าเขาน่าจะเป็นคนขาวมากกว่า   คนดำ แต่เพราะตากแดดนานจนทำให้ผิวกลายเป็นสีน้ำผึ้งจาง เหนือริมฝีปากและปลายคางมีไรเคราที่ไม่ได้รับการโกนราว  สามถึงสี่วัน ส่งให้เขาดูดิบเถื่อน



แน่นอน...ในความเห็นของเธอ เขาเหมือนโจรเถื่อนเสียไม่มีล่ะ!



อีกครั้งที่เธอหมายมาดในใจ ต้องบอกศิรดาแล้วว่า...   ถ้าเธอมามีโอกาสเยี่ยมอีกฝ่ายในอนาคต ครั้งต่อไปอย่าส่งผู้ชายท่าทางน่ากลัวแบบนี้มารับเธอ



ขายาวภายใต้ยีนส์สีซีดจางโอบรัดสะโพกสอบเพรียว ก้าวตรงมาหาเธอ เมื่อเห็นเขาชัดๆ เธอก็อดนิ่วหน้าไม่ได้ รูปร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์ปักหลั่นนั้นดูคล้ายกับจะคุกคามเธออย่างไรอย่างนั้น



เขาเดินมาหาเธอเป็นแน่แท้ เมื่อเขาหยุดลงตรงหน้าเธอ ชายหนุ่มก็ถอดแว่นกัดแดดออก ทำให้เธอได้เห็นหน้าตาของเขาทั้งหมด เขาเป็นเจ้าของดวงตาสีสนิมมีจุดเข้มอยู่ตรงกลางดวงตาก่อนจะไล่สีอ่อนจางจนเกือบเป็นอำพัน...คมดุเหมือนตาเสือ คิ้วเข้มที่พาดเฉียงเหนือดวงตาคู่คมยิ่งส่งให้เขาดูดุดัน  น่าครั่นคร้าม ขณะที่จมูกโด่งเป็นสันนั้นรับกับริมฝีปากหยักลึก  สีสด



“เธอเป็นน้องสาวของศิรดาใช่ไหม?”



คำถามนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากคนตรงหน้า ดวงตาคมดุของเขาจ้องมองเธอราวกับจะสำรวจ...และเธอเห็นความ  ไม่พอใจในดวงตาของเขา



ศวิตาเชิดหน้าขึ้น ก่อนจะปรายตามองผู้ชายตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ ผู้ชายคนนี้อย่างมากก็เป็นแค่คนของไร่ภคนันท์ซึ่งเป็นของว่าที่เจ้าบ่าวของพี่ปอ อย่างน้อยเขาควรทำสีหน้าและท่าทางเคารพคนที่จะมาเป็นญาติเจ้านายของเขาอย่างเธอให้มากกว่านี้



ศวิตาเองใช่จะเป็นคนดูถูกคน แต่เธอรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้ามีท่าทีดูถูกและไม่พอใจเธออยู่ลึกๆ ทำให้เธออดเชิดใส่อีกฝ่ายไม่ได้



“ใช่”



หญิงสาวตอบไปสั้นๆ  มองคนตรงหน้าด้วยสายตาแสดงความไม่พอใจเช่นเดียวกัน



“งั้นขึ้นรถมาได้แล้ว ผมเป็นคนจากไร่ภคนันท์ มารับคุณแทนศิรดา”



เขาบอกน้ำเสียงห้วน พร้อมกับก้มลงคว้ากระเป๋าเสื้อผ้าใบย่อมของเธอเหวี่ยงไปไว้ท้ายกระบะรถคลุกไปด้วยฝุ่น



“แล้วพี่ปอไปไหน?”



หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นไม่แพ้กัน



“พี่สาวคุณติดธุระ ผมเลยต้องมาแทน”



“ฉันจะเชื่อคุณได้แค่ไหน” หญิงสาวถามอย่างหวาดระแวง อดเอาโทรศัพท์มือถือออกมาดูไม่ได้ แต่แล้วก็   ต้องถอนหายใจเมื่อตรงนี้ดันไม่มีสัญญาณเสียเลย บ้าจริง!           ไหนโฆษณาปาวๆ ว่าสัญญาณครอบคลุมทั่วไทย หลอกลวงชัดๆ นี่เธอยังอยู่ในเมืองไทยนะ ถึงจะใกล้ชายแดนแค่ไหนก็เมืองไทย ทำไมไม่มีสัญญาณ!



“คิดว่านี่คงเป็นหลักฐานได้นะว่าผมไม่ได้โกหก อ้อ... หวังว่าคงจะจำลายมือพี่สาวตัวเองได้นะคุณศวิตา”



เธอปรายตามองอีกฝ่ายอย่างหวาดระแวง แม้จะเริ่มคลายใจว่าอาจจะเป็นคนที่ศิรดาส่งมาจริงๆ เพราะอีกฝ่ายก็รู้จักชื่อเธอ



หญิงสาวดึงจดหมายจากมือที่อีกฝ่ายส่งมาให้ ลายมือคุ้นตาของศิรดาปรากฏขึ้นเมื่อเธอคลี่ออกอ่าน





ยัยป่าน

ถ้าเธอเห็นจดหมายฉบับนี้มากับคนที่ถือมันมา ให้เธอวางใจได้ว่าอยู่กับเขาแล้วจะปลอดภัย พี่ส่งเขามารับเธอเอง อย่าได้คลางแคลงสงสัยใดๆ เลย พอดีพี่ติดธุระด่วน เลยมารับเธอด้วยตัวเองไม่ได้ ต้องขอโทษด้วย



พี่สาวของเธอ

      ศิรดา



เธอพับจดหมายแล้วถอนหายใจยาว ก่อนจะพยักหน้ารับน้อยๆ อีกฝ่ายจึงผายมือไปยังรถกระบะคลุกฝุ่นกลางเก่ากลางใหม่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกือบกึ่งจะเป็นประชดประชัน



“งั้นเชิญเลยครับ อ้อ หวังว่าคุณคงจะไม่ถือสาที่ผมเอารถเก่าๆ คันนี้มารับ เพราะคันอื่นมันไม่ว่างเลย ยังไงก็หวังว่าสาวเมืองกรุงจะทนนั่งมันลงนะ”



คราวนี้ศวิตาตวัดตามองคนที่ประชดประชันเธอด้วยสายตาขุ่นขวาง



“ทำไมฉันจะนั่งไม่ได้ แล้วไม่ต้องมาตัดสินแทนฉันว่า  ฉันจะนั่งได้หรือไม่ได้” หญิงสาวเอ่ยเสียงขุ่น แล้วเดินฉับๆ ไปกระชากเปิดประตูรถออกแล้วสอดตัวเข้าไปนั่งบนเบาะหน้าข้างคนขับ จิกตาดุใส่คนที่ก้าวตรงมายังรถช้าๆ ก่อนจะหันไปปิดประตูรถเสียงดังปัง! โดยไม่กลัวเลยว่าประตูจะหลุดออกมาหรือไม่ เพื่อเป็นการพิสูจน์ให้อีตาคนงานกิติมศักดิ์นี่เข้าใจว่าอย่าได้ดูถูกว่าเธอจะนั่งรถเก่าๆ คันนี้ไม่ได้!








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #104 Catdevil77 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 07:58
    ลุ้นๆ เริ่ม มันส์ ละ
    #104
    0
  2. #32 kpumja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2556 / 08:41
    สนุกดีค่ะ
    #32
    0