เชลยใจซาตาน

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 22 : เอาชนะไม่ได้จริงๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    20 เม.ย. 63



ราคา 229 บาทค่า
วางจำหน่ายแล้วที่เวบ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ สามารถสั่งซื้อได้ที่แฟนเพจ สนพ. ค่า

E book
ลิงก์  https://bit.ly/2V7gE4x

ยังไงก็ขอฝากด้วยน้า >__<



---------


หญิงสาวไม่กล้าลืมตามองหน้าเขา บางครั้งก็นึกโกรธตัวเองที่นับวันก็ยิ่งต่อต้านเอาชนะธัญธรณ์ไม่ได้เลย เขาไม่ได้แค่ทำตัวเป็นเจ้าหนี้เท่านั้น ตอนนี้ยังเหมือนกับเป็นเจ้าชีวิตของเธอ มิหนำซ้ำยังสามารถควบคุมความรู้สึกของเธอได้ดังใจ เหมือนบางครั้งก็จงใจปั่นหัวเธออย่างไรชอบกล ซึ่งแค่เขาปรายตามองเธอมา ในบางครั้งวิมลาก็เห็นไฟพิศวาสในดวงตาของเขา มันทำให้เธอหวามไหวและรู้สึกราวกับถูกเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกไปจากร่างครั้งแล้วครั้งเล่า แต่นั่นเป็นสิ่งที่เธอจะไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด

                อย่างน้อยก็ให้ตัวเองได้เหลือศักดิ์ศรีอะไรเอาไว้บ้าง

                วิมลาลืมตาขึ้นในที่สุด เธอคิดว่าทุกอย่างน่าจะจบสิ้นลงแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดผิด เพราะเพียงแค่เธอลืมตาก็พบว่าธัญธรณ์ได้มองตรงมายังเธอด้วยสายตาที่ทำให้เธอสั่นสะท้าน เพราะมันเต็มไปด้วยความต้องการที่ทำให้ใจเธอสั่นไหว วิมลาเม้มปากแน่นตอนที่เพิ่งสังเกตว่าเนื้อตัวของเขาเปลือยเปล่า ที่ชายหนุ่มผละออกไปก็เป็นเพราะเขาไปถอดเสื้อผ้าตัวเองออกนั่นเอง

วิมลาได้สติในตอนที่เห็นความเป็นชายของเขาตื่นตัว หญิงสาวหน้าแดงซ่าน รีบหลบตาแล้วตวัดผ้าห่มหมายจะคลุมร่างตัวเองแต่กลับถูกอีกคนดึงออกไปเสียก่อน พร้อมกับที่เขาเข้ามากักตัวเธอไว้ให้อยู่ใต้ร่างของเขา สองมือนั้นจับข้อมือเธอตรึงเอาไว้กับที่นอนนุ่มแน่น

วิมลาจ้องมองธัญธรณ์ด้วยสายตาสั่นไหว รู้ดีแก่ใจว่าเขาจะไม่หยุดเหมือนครั้งที่แล้วๆ มา และเธอก็ไม่รู้จะหลบไปได้อย่างไรในสถานการณ์นี้

                เธอไม่พูดอะไรในตอนที่ปิดเปลือกตาลง เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาแนบริมฝีปากหยักสวยนั้นลงบนเรียวปากของเธออีกหน ขบเม้มกลีบปากนุ่มของเธออย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะแทรกซอนเรียวลิ้นร้ายกาจนั้นเข้ามาในโพรงปากของเธอ จูบนั้นร้อนแรงเสียจนทำให้เธอหายใจแทบไม่ทัน ร่างกายยังคงร้องผ่าวและเต็มไปด้วยสัมผัสของเขา วิมลาถูกชายหนุ่มปลุกเร้าจนไม่อาจต้านทานเขาได้ ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองจะตายเสียด้วยซ้ำในกำมือของธัญธรณ์ เขาควบคุมและปลุกเร้าจนเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง

                หญิงสาวรับรู้ได้ถึงฝ่ามือใหญ่ที่เคลื่อนไปทั่วร่างของเธอ ริมฝีปากร้อนผ่าวนั้นแทบจะลากไล้ไปทั่วเรือนกายเธอ ทิ้งสัมผัสไปทั่วร่าง และยิ่งทำให้ความร้อนรุ่มในตัวเธอเร่าร้อนมากยิ่งขึ้น กระทั่งรู้สึกตัวอีกทีในตอนที่ร่างสูงใหญ่นั้นกำลังแทรกเข้ามาในตัวเธอ ความคับแน่นและความรู้สึกเจ็บทำให้วิมลาเหมือนจะหยุดหายใจไปเสียในวินาทีนั้น

                “เจ็บ”

                หญิงสาวร้องครางออกมาเสียงแผ่วเบา ไม่ได้ฟูมฟายกรีดร้องต่อต้าน แต่ปลายเล็บที่จิกลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าแน่นตึงไปด้วยกล้ามเนื้อก็เป็นการบอกชัดว่าเธอเจ็บจริงๆ

                ธัญธรณ์ชะงักการเคลื่อนไหว แต่ก็ไม่ได้ถอยออกไป เขาจ้องมองใบหน้าเล็กหวานของคนใต้ร่าง วูบหนึ่งดวงตาคมสีนิลฉายแววสงสารออกมาเพราะรู้ดีแก่ใจว่านี่เป็นครั้งแรกของหญิงสาว แต่ถึงอย่างนั้นจะให้เขาหยุดเลยก็ทำไม่ได้เช่นเดียวกัน

                ธัญธรณ์ได้แต่ระงับความต้องการของตนเองแล้วลงมือปลุกเร้าคนตัวเล็กกว่าอีกครั้ง เขามองใบหน้าเล็กที่มีน้ำตาไหลรินลงมาเงียบๆ เพราะความเจ็บแล้วก็สงสาร ความโกรธที่เธอขัดคำสั่งของเขาก่อนหน้านั้นหายไปจนหมดสิ้น ชายหนุ่มกดริมฝีปากลงบนเปลือกตาของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน แต่วิมลาก็คงไม่รับรู้อะไรอยู่ดี หญิงสาวปิดเปลือกตาลงในตอนที่เขาแนบริมฝีปากกับเปลือกตาของเธอ ก่อนที่ธัญธรณ์จะเปลี่ยนไปจูบริมฝีปากหวานของเธออีกหน

                เขาค่อยๆ จูบเธออย่างอ่อนโยนและปลอบประโลมไปพร้อมกับ ฝ่ามือใหญ่เคลื่อนไหวกระตุ้นเร้าไปตามจุดอ่อนบนร่างกายของเธอ ไม่นานร่างเล็กก็เลิกเกร็งและต่อต้านเขา มือเล็กเปลี่ยนมาโอบกระชับกอดเขาแน่น เธอส่งเสียงครางออกมาอย่างไม่รู้ตัวและเต็มไปด้วยความต้องการที่แทบทนไม่ไหว ซึ่งการตอบสนองนั้นทำให้ธัญธรณ์เองก็ทนไม่ไหวเช่นกัน เขาขยับสะโพกอีกครั้ง แทรกเข้าไปในความอ่อนนุ่มที่โอบรัดเขาแน่นจนทำให้เขาแทบจะทนไม่ไหว ความรู้สึกในยามที่ได้ครอบครองเป็นเจ้าของวิมลานั้นทำให้ธัญธรณ์มีความสุขจนไม่สามารถยั้งตัวเองได้อีกต่อไป





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

129 ความคิดเห็น

  1. #98 tungkn4841 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 02:33

    หมดทางเลือก และหมดทางสู้สำหรับ วิมาลา รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #98
    0