เชลยใจซาตาน

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14 : ต้องเป็นเด็กดีนะรู้ไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    7 เม.ย. 63



ราคา 229 บาทค่า
วางจำหน่ายแล้วที่เวบ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ สามารถสั่งซื้อได้ที่แฟนเพจ สนพ. ค่า
ยังไงก็ขอฝากด้วยน้า >__<


--------




            “เธอรู้สถานะตัวเองตอนนี้หรือเปล่าวี”


            ชายหนุ่มไม่รอให้เธอพูดจบก็พลันพูดแทรกขึ้นมา


            วิมลามองเขาด้วยสายตาข้องใจว่าเขากำลังจะพูดอะไร


            เขาเหยียดยิ้มหยันใส่เธอมากกว่าเดิม


            “เธอรู้ดีว่าเธอคือผู้หญิงของธัญธรณ์! แต่ทำไมเธอถึงไปพูดคุยกับผู้ชายคนอื่นแบบนั้นวิมลา! เธอไม่รู้หรือยังไงว่าฉันไม่ชอบใช้ของของตัวเองร่วมกับคนอื่นน่ะหือ!”


            หญิงสาวมองคนกราดเกรี้ยวด้วยความตื่นตระหนก รู้แน่ชัดว่าธัญธรณ์เห็นเธอพูดคุยกับภากรแน่นอน


            “วีไม่...”


            “เธอคิดว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าอย่างนั้นเหรอวี! เธอเป็นแค่สิ่งของที่ฉันซื้อมานะ! เธอคิดจะขัดใจฉันโดยไม่สนใจชีวิตพ่อของตัวเองอย่างนั้นเหรอ หรือเพียงแค่ฉันใจดีกับเธอหน่อย เธอถึงคิดว่าตัวเองจะทำอะไรตามใจชอบโดยไม่สนใจฉันได้น่ะวิมลา!”


            “มันไม่ใช่อย่างที่คุณธรณ์คิดนะคะ วีก็แค่...”


            “ฉันไม่สนใจความคิดของเธอหรอกวี ฉันสนใจความคิดของฉันเท่านั้น หรือเพราะฉันยังไม่ได้ทำให้เธอเป็นของฉันจริงๆเธอถึงคิดว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าฉัน เธอคิดผิดแล้วล่ะวิมลา!”


            เขายิ่งพูดยิ่งกราดเกรี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ จนวิมลาตกใจพูดอะไรไม่ออก ทว่าเธอยังไม่ทันได้ชี้แจงอะไรเพิ่ม ธัญธรณ์ก็ทำให้เธอตระหนกถึงขีดสุดเมื่อเขากระชากคอเสื้อที่จับเอาไว้แน่นของเธอออกแล้วฉีกมันออกกว้างเผยให้เห็นผิวเนื้อนวลขาวจัดของเธอที่ตอนนี้บนเนินอกนั้นปรากฎร่องรอยจุมพิตที่เขาตีตราทิ้งเอาไว้ในยามเช้าอย่างชัดเจน!


            “คะ?! คุณธรณ์!”


            “ฉันจะไม่อดทนอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเธอไม่รู้สถานะของตัวเอง ฉันก็จะทำให้เธอรู้เองวี!”


            จบคำพูดนั้นชายหนุ่มก็แนบริมฝีปากเข้าหากลีบปากนุ่มของเธอ บดจูบอย่างรุนแรงและบังคับให้เธอตอบรับเขา วิมลาไม่อาจต้านทานได้จึงได้แต่ปล่อยให้เขาบุกรุกเข้ามา เรียวลิ้นร้อนนั้นแทรกเข้ามาเกี่ยวพันแนบชิดกับลิ้นเล็กของเธออย่างดุดันและเอาแต่ใจจนวิมลาแทบหายใจไม่ออก


            ทว่าจูบร้อนแรงเอาแต่ใจของเขานั้นกลับเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เขาทำต่อมา มือใหญ่ของชายหนุ่มแทรกซอนเข้าไปใต้ชายกระโปรงของเธอ......


            “อ๊ะ! คุณธรณ์อย่า!”


            เธอได้แต่ร้องห้ามเมื่อเขาผละริมฝีปากออกจากปากเธอ ทว่าธัญธรณ์กลับไม่สนใจ เขากลับดึงดันเอาแต่ใจตัวเองอย่างกราดเกรี้ยว......อย่างเอาแต่ใจ


            “ฮื่อ!”


            วิมลาได้แต่ร้องครางประท้วง มือเรียวเล็กจิกลงบนบ่ากว้างแน่นราวกับจะห้ามปราม ทว่าเขากลับเหมือนยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุเพราะนอกจากจะไม่ละเว้นแล้ว เขาก็เหมือนกลั่นแกล้งเอาแต่ใจด้วยการใช้ริมฝีปากร้อนของเขางับกลีบปากนุ่มของเธอรุนแรงราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งร่าง และมืออีกข้างก็ดึงทึ้งชุดเดรสที่เธอใส่อยู่ราวกับจะต้องการกำจัดปราการที่กีดขวางเขาออกไปให้หมดอย่างไรอย่างนั้น!


            แควก!


            เสียงเนื้อผ้าที่ทนแรงดึงนั้นไม่ไหวค่อยๆ ถูกฉีกกระชากออกไม่ต่างจากใจเธอในเวลานี้ วิมลาสั่นสะท้านเมื่อรับรู้ได้ว่าปลายนิ้วมือแข็งแกร่งของอีกฝ่าย.......


            “ฮื่อ!”


            เธอได้แต่ดิ้นรนร้องประท้วงเพราะความเจ็บและไม่คุ้นชิน แต่เขากลับกดร่างเธอเอาไว้ด้วยร่างของเขา และแทรกปลายลิ้นเข้ามาพัวพันแนบชิดกับเรียวปากเธออย่างดุดันมากยิ่งขึ้นเพื่อไม่ให้เธอต่อต้านเขา ขณะที่วิมลาแทบจะรู้สึกเหมือนกับจะขาดใจตายในวินาทีนั้นภายใต้บทลงโทษอันดุดันของชายหนุ่มในยามนี้!


            หญิงสาวตัวสั่นระริก ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาเมื่อความรู้สึกอันหลากหลายนั้นถาโถม ขณะที่ในใจยอมศิโรราบต่อเขาโดยมิอาจต้านทานได้เลย!


            ทว่าท่ามกลางความพร่าเลือนของความรู้สึกและการต่อสู้อันอ่อนแรง ธัญธรณ์ก็หยุดชะงักทุกอย่าง เขาผละริมฝีปากออกพร้อมกับหยุดมือเลิกรุนรานเธอ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตาที่เปียกชื้นด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอในดวงตาของเธอ ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเย็นชาว่า


            “ทีนี้รู้แล้วหรือยังว่าวีคือใคร”


            หญิงสาวพยักหน้ารับถี่ๆ ขณะที่น้ำตาหยดใสกลิ้งออกมาจากหน่วยตาคู่สวย


            “วีรู้แล้วค่ะ วีรู้แล้ว”


            “รู้ว่าอะไร”


            “วีเป็นของคุณธรณ์ เป็นผู้หญิงของคุณธรณ์เท่านั้น”


            คราวนี้โทสะของเขาคล้ายกับจะคลายลง รอยยิ้มพึงพอใจผุดพรายบนเรียวปากสวย

            เขาเลื่อนมือมาลูบศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยเส้นผมยาวของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะเปลี่ยนมาเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยนทั้งๆ ที่ยังคงยิ้มเยียบเย็นในขณะที่เอ่ยชมเธอออกมา


            “ดีมากเด็กดี...วีต้องเป็นเด็กดีรู้ไหม”


            “...”


            “วีรู้ใช่ไหมว่าต้องทำตัวยังไงถ้าไม่อยากให้ฉันโมโห”


.

.

คุณธรณ์ก็คือไม่เคยจะละมือจากน้องวีเลยจ้า

รังแกได้ก็รังแกอะเนอะคนเรา 555555555
เนื่องจากไม่อยากโดนแบนอีกแล้วจ้า 

ก็จะลงเป็นฉบับคัทซีนแล้วกันนะคะ ฮือออออออ


ปล. กิ๋งแจกเรื่องเชลยใจซาตานอยู่น้า สำหรับคนที่คอมเมนต์เข้ามาบ่อยๆ ก็สุ่มแจกจากคอมเมนต์ค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

129 ความคิดเห็น

  1. #68 Kookkai1165 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 02:56

    พี่ธรณ์นี่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายนะ

    #68
    0
  2. #64 tungkn4841 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 02:08

    นายธรณ์ คือ ซาตานดีๆๆ นี้เอง สงสารวี สาวน้อยผู้บริสุทธิ์ต้องมาตกอยู่ในบ่วงของซาตานอย่างนายธรณ์ รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #64
    0
  3. #63 runlarin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 22:32
    คุณธรณ์พูดแรงไปแล้ววววว สงสารวีอะ น้องกลัวหมดแล้วนะคุณธรณ์
    #63
    0
  4. #59 tungkn4841 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 13:37

    มันเกินไปหรือป่าว…..อารมย์หึงของคุณชายพาไป จนคิดเพียงแต่ว่าตนเองคือเจ้าของวี ; รอไรเตอร์มา up ต่อ

    #59
    0