เงากลางทรวง

ตอนที่ 32 : หัวใจดวงเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    12 ก.ย. 62

ประตูห้องนอนปิดลง ร่างสูงทอดสายตามองคนบนเตียง เห็นเธอกำลังยกมือปาดน้ำตา ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนฟูกหนาแล้วเอื้อมมือแตะแผ่วบริเวณต้นขา กลิ่นจันทร์ขยับหนี แล้วนั่งพิงหัวเตียงทอดสายตามองชายอันเป็นที่รักด้วยความร้าวราน

“เป็นอะไรอีก” เขาถามเสียงแผ่ว

“เมื่อไหร่มันจะจบสักที ฉันเหนื่อยแล้ว คุณปล่อยฉันไปไม่ได้หรือไงคิม!

เขาชะงัก กลิ่นจันทร์ไม่ได้เรียกชื่อเล่นเขานานแล้ว คราวนี้เธอพูดมัน แววตาส่งมาฉายชัดว่าทรมานต่อสิ่งที่เป็นอยู่ กระนั้นเขาก็ปล่อยเธอไปไม่ได้

“ผมว่าผมบอกคุณชัดแล้วนะกลิ่น” เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ “หนึ่งปี... คุณทนไม่ได้เลยเหรอ” แววตาคมกล้าอ่อนลง มันแฝงไว้ด้วยความปวดร้าว และมันกำลังทอดมองมายังเธอ

คนถูกขอร้องกัดริมฝีปาก กล้ำกลืนน้ำตาเอาไว้ เธอสูญเสียอะไรมากมาย และยากเกินกว่าจะยอมปล่อยมือจากบ้านไป มันเป็นสิ่งที่ควรได้ หากเดินจากไปในตอนนี้ เธอคงไม่เหลืออะไรเลย

มือบางยกขึ้นปิดหน้าสะอื้น ชายหนุ่มขยับเข้าหาแล้วรั้งร่างบางมากอดไว้ สูดกลิ่นความหอมจากเรือนผม เขาทั้งรักทั้งหวงแหน ไม่อยากให้เธอห่างหายไปไหน ทำใจได้อย่างไรหากต้องเสียเธอไป ทว่าตอนนี้ ไม่อาจทำอะไรได้ดั่งใจเมื่อตนนั้นมีหวงผูกคอฉุดรั้งเอาไว้เช่นนี้

“ผมขอโทษนะกลิ่น ขอโทษที่เข้าใจคุณผิด ขอโทษทุกเรื่องที่ผมทำ” ต่อให้อยากพูดอะไรมากกว่านี้ แต่เรี่ยวแรงมันไม่มีเหลือมากพอ

“ฉัน... เหนื่อยเหลือเกินคิม ภรรยาคุณมาหาพี่สาขอร้องให้ช่วยพูดกับฉันให้เลิกยุ่งกับคุณ ฉันอับอาย ฉันไม่อยากถูกตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย”

เขาดันร่างบางออกห่างแล้วสบตา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน

“รินนะเหรอไปหาพี่สาวคุณ”

หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ “พี่สาบอกฉันเอง ว่าคุณรินไปพบแล้วขอร้องให้ช่วยพูดให้ฉันเลิกกับคุณ”

ชายหนุ่มขบกรามแน่น ไม่คิดว่ามาลารินจะทำเรื่องแบบนี้ ทั้งที่เคยเตือนให้อยู่ในที่ของตัวเอง เขาไม่อยากลงมือจริงๆ

“ผมไม่รู้จริงๆ กลิ่น ว่ารินจะทำเรื่องแบบนี้กับคุณ”

“ฉันคงโทษภรรยาคุณไม่ได้หรอกคิม เพราะฉันเป็นแบบที่เธอว่าจริงๆ”

คิมหันต์ระบายลมหายใจ “เรื่องผมกับริน มันมีอะไรมากกว่านั้น ผมจำเป็นต้องแต่งงานกับริน”

เธอมองทั้งน้ำตา “ฉันไม่ได้ต้องการคำแก้ตัวของคุณ ถ้าวันนั้นคุณบอกความจริงฉัน ว่าคุณแต่งงานแล้ว เรื่องทุกอย่างมันคงไม่เป็นแบบนี้!

“ผมไม่รู้ว่าคุณยัง...” เขาเว้นคำพูดไว้แค่นั้น แล้วขบกรามแน่น

มือบางยกปาดน้ำตา “เพราะคุณอยากแก้แค้นฉัน สมใจแล้วใช่ไหมคิม ฉันทรมานแบบนี้คุณคงสะใจมากสินะคะ!

“ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าผมเข้าใจคุณผิดน่ะกลิ่น”

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน เรื่องทุกอย่างมันผิดพลาดไปหมด เธอเลือกเดินทางนี้เอง โทษใครไม่ได้

“ช่างมันเถอะค่ะ อีกหน่อยฉันคงชินกับมัน แค่ปีเดียว ฉันจะอดทนให้ถึงวันนั้น วันที่ฉันได้บ้านหลังนี้คืน” พูดจบทิ้งตัวลงนอนตะแคงหันหลัง

ร่างสูงใหญ่ลุกยืน ทอดสายตามองคนที่ตนเองรักแล้วตัดสินใจเดินออกจากห้อง ปล่อยให้อีกคนต้องนอนสะอื้น

รถยนต์จอดเทียบหน้าบ้าน เจ้าของเปิดประตูลงมา เห็นร่างอวบอิ่มก้าวยาวมาต้อนรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เธอคล้องแขนสามีเดินเข้าด้านในด้วยความยินดี หลังจากห่างหายไปหลายวัน

คิมหันต์ทิ้งกายลงบนโซฟาตัวยาว ข้างกายมีภรรยาเคลียคลอไม่ห่าง ชายหนุ่มดันตัวเธอออกห่าง แล้วดึงแขนตัวเองกลับภรรยาหน้าตึงด้วยความไม่พอใจกับปฏิกิริยาของสามี

“ทำไมคะ ฉันควงคุณแค่นี้มันหนักหนามากหรือไง!” มาลารินเสียงแข็งขึ้น

เขาเหลือบมอง “เปล่าหรอกริน มันไม่หนักหนาสำหรับผมหรอกเรื่องนี้ แต่เรื่องที่คุณคอยหาเรื่องกลิ่นจันทร์ต่างหากที่หนักหนาสำหรับผม”

คนฟังหน้าชา เหมือนถูกค้อนทุบศีรษะก็ไม่ปาน นี่สามีหลงเมียน้อยขนาดนี้เลยเหรอ

“คุณกล้าพูดกับรินแบบนี้ได้ยังไง รินเป็นเมียคุณนะ มันเป็นคนมาทีหลัง!

ชายหนุ่มขบกรามแน่น “คุณรู้ได้ยังไงว่ากลิ่นมาทีหลัง!

คนฟังชะงัก “หมายความว่ายังไง” เธอส่ายหน้าด้วยความสับสนกับคำของสามี

คิมหันต์เงียบไป ก่อนเอ่ยปากอีกครั้ง

“ผมไม่มีวันเลิกกับกลิ่นแน่ ถ้าคุณต้องการหย่าผมพร้อมเสมอแค่บอกมา ผมเคยบอกคุณหลายครั้งแล้วเรื่องนี้ คุณน่าจะเข้าใจผมสักที ว่าผมไม่เคยรักคุณ เราอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก”

เพียะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #11 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 20:28
    ทำไรต้องเกรงใจทะเบียนสมรสบ้างนะคิม ไม่ได้รักแต่แต่งจดทะเบียนกันแล้ว ระวังจะโดนห้องหย่า
    #11
    0
  2. #10 ondara (@ondara) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:30
    ว้ายโดนตบ
    #10
    0