พิษรักรานใจ [ทำมือ+พร้อมส่ง]

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 คนในอดีต 25%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 ต.ค. 62



5

คนในอดีต

 

เชียงราย, ประเทศไทย

 

มือนุ่มกระชับสาบเสื้อกันหนาวไหมพรมของตัวเองให้แน่นขึ้นพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อยเพื่อคลายความหนาวแม้จะมาอยู่ที่นี่เกือบสองปีแล้วแต่เธอก็ยังไม่ชินกับอากาศหนาว ๆ ของภาคเหนือเสียเท่าไหร่

 

เธอมาทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาฯ CEOโรงแรมระดับห้าดาวอันดับหนึ่งของภาคเหนือด้วยการฝากฝังของคุณหญิงการะเกด

 

แม้ตอนแรกเธอจะไม่สบายใจเพราะรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ต่างอะไรจากเด็กเส้นที่อยู่ ๆ ก็โผล่เข้ามาทำงานในโรงแรมที่มีแต่การแข่งขันเพื่อให้ได้เข้ามาทำงานที่นี่แต่โชคดีที่เธอเองก็พิสูจน์ตัวเองให้ผู้จัดการของที่นี่เห็นว่าเธอมีศักยภาพพอที่จะทำงานที่ดีได้เลยทำให้เธอทำงานที่นี่ได้อย่างสบายใจ

 

“เทียน!เธอรู้ไหมว่าวันนี้CEOจะเข้ามาโรงแรมด้วยแหละ ตื่นเต้นจัง”

 

ทันที่ทีเธอสาวเท้าเข้าไปในตัวโรงแรมปาลินีรีเซฟชั่นสาวเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวนับแต่ที่เธอเข้ามาทำงานที่นี่ก็ปรี่เข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว

 

ปาลินีเป็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย งดงามอ่อนหวานตามแบบฉบับสาวเหนือ ดูตัวเล็กบอบบางน่าทะนุถนอม

 

“ฉันต้องตื่นเต้นด้วยไหม”

 

เธอเอ่ยเย้าเสียงใส พลางหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ จะว่าไปก็ตั้งแต่ที่เธอมาทำงานที่นี่เธอก็ไม่เคยเจอเจ้านายของเธอเลยสักครั้งเพราะส่วนใหญ่แล้วเจ้านายของเธอจะอยู่ที่โรงแรมใหญ่ที่กรุงเทพเสียมากกว่านานๆทีถึงจะเข้ามาตรวจ งานที่นี่สักที

 

แต่คงเป็นเพราะช่วงนี้ที่นี่มีปัญหาหลายเรื่องเลยทำให้เขาต้องลงมาจัดการแก้ปัญหาด้วยตนเองเลยทำให้เธอได้มีโอกาสเจอเจ้านายของตัวเองเสียที

 

“เห็นเขาบอกว่า CEOหล่อมากเลยนะ”

 

“ดุมาก ๆ ด้วยเผื่อเธอลืม” เธอเอ่ยปิดท้ายประโยคให้

 

กิตติศัพท์ความดุของเจ้านายรูปหล่อแต่นิสัยเฮี้ยบเป็นที่รู้กันของพนักงานทุกคน

 

“แต่เขาโสด ดุแค่ไหนฉันก็ให้อภัย คนอะไรสมบูรณ์แบบที่สุด รูปหล่อพ่อรวยแถมยังโสดด้วย เธอไม่สนใจเหรอ”

 

ธนิชาส่ายหน้าหวือโดยไม่ต้องคิด “ไม่ล่ะ ฉันไม่สน ฉันยกให้เธอเลยจ้ะปา ไม่อยากแย่งเธอ เดี๋ยวเพื่อนฉันจะขึ้นคานเสียเปล่าๆ”

 

“จ้า แม่คนเสน่ห์แรง แค่นี้ผู้ชายก็วนเวียนมาจีบเธอหัวกระไดไม่แห้งแล้ว แล้วเมื่อไหร่แม่สาวเสน่ห์แรงของฉันจะเลือกใครสักคนสักทีละจ๊ะ”

 

ธนิชาอมยิ้มขำ ๆ “ฉันไม่เลือกใครหรอก จะอยู่เป็นโสดขึ้นคานกับเธอเนี่ยแหละ”

 

“ยายคนนี้นี่ ตีตายเลย”

 

มือนุ่มของปาลินีฟาดต้นแขนเพื่อนอย่างไม่แรงนัก ริมฝีปากจิ้มลิ้มงอง้ำเล็กน้อย

 

ทำไมเธอจะดูไม่ออกว่าธนิชาปิดกั้นตัวเองขนาดไหน แม้จะอยากรู้ว่าทำไมธนิชาถึงเป็นแบบนี้แต่เธอก็ไม่กล้าถาม ได้แต่รอวันที่ธนิชาจะยอมเปิดปากเล่าให้ฟังเอง

 

คิดได้ดังนั้น ปาลินีก็คลี่ยิ้มสดใส อย่างไรเสีย เธอก็จะไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองขึ้นคาน และจะไม่ยอมให้ธนิชาขึ้นคานด้วย!

 

“ฉันไม่ยอมขึ้นคานหรอกเธอก็ด้วยห้ามขึ้นคานเด็ดขาด”

 

“เอาล่ะ อย่ามัวแต่พูดเรื่องขึ้นคานหรือไม่ขึ้นคานกันนะสาว ๆ CEOมาแล้วจ้ะ ออกไปต้อนรับกันได้แล้ว”

 

ก่อนที่เธอกับปาลินีจะพูดคุยกันไปมากกว่านี้ หัวหน้ารีเซฟชั่นก็โผล่มาขัดพลางตีหน้าดุ

 

หล่อนผายมือไปยังประตูทางเข้าโรงแรมที่มีพนักงานนับสิบคนยืนเรียงรายกันอยู่

 

ทั้งเธอและปาลินีได้แต่ส่งยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะรีบพากันไปยืนข้างพนักงานคนอื่น ๆ อย่างรู้หน้าที่ รออยู่เพียงไม่นานคนที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง

 

ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของความสูงเกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรในชุดสูทสีดำสนิทสาวเท้าเข้ามาในโรงแรม พนักงานทุกคนพากันก้มศีรษะทักทายอย่างรู้หน้าที่

 

ใบหน้าหล่อเหลาตามแบบฉบับชายไทยถูกปิดบังไว้ด้วยแว่นกันแดดสีชายี่ห้อดัง

 

ธนิชาก้มหน้าลงเล็กน้อย รู้สึกได้ถึงบรรยากาศความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาเพราะเป็นที่รู้กันว่าCEOเป็นคนที่ดุมาก เขาขึ้นชื่อในเรื่องระเบียบจัด และพนักงานคนที่ทำตัวไร้ระเบียบส่วนใหญ่มักจะถูกเชิญออกทุกรายโดยไม่ได้รับการยกเว้นใดๆ

 

เสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นกระเบื้องเป็นจังหวะ และพอรองเท้าหนังมันปลาบคู่หนึ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้า

 

ธนิชาก็กลั้นหายใจพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง....

 

----------------------------------------------------

ผู้ชายคนนี้จะเป็นใครกันนน มาลุ้นกันต่อตอนหน้านะคะ ^^

 

พิษรักรานใจยังเปิดพรีออเดอร์รูปเล่มอยู่นะคะ สามารถสั่งจองเข้ามาได้จนถึงวันที่ 10 พ.ย.นี้เท่านั้นนะคะ หนังสือจัดส่งให้สิ้นเดือนพ.ย.ค่ะ

 

สั่งจองหนังสือ ****คลิก*****

 

ใครชอบอีบุ๊คก็มีวางจำหน่ายแล้วนะคะ


พิษรักรานใจ
คัทรินทร์
www.mebmarket.com
รักของเธอคือหัวใจแต่รักของเขาคือพิษร้ายที่ค่อยๆ ทำลายหัวใจไปทีละน้อยต่อให้เข้มแข็งแค่ไหนสุดท้ายก็แหลกคามือเขาอยู่ดี...“พี่ภาคย์ทำแบบนี้ทำไม”“ก็ไม่ทำไม แค่ของหายแล้วอยากได้คืน”คำว่า ‘ของ’ ที่หลุดออกจากริมฝีปากของเขาทำเอาธนิชาน้ำตาแทบร่วง เจ็บหนึบไปทั่วทั้งหัวใจมือที่กำปมผ้าห่มไว้กำแน่นยิ่งกว่าเดิมก่อนดวงตากลมโตจะตวัดมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ปลายเตียงด้วยสีหน้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนด้วยสายตาวาววับ“เทียนไม่ใช่สิ่งของ” หญิงสาวเค้นเสียงกลับไปอย่างโกรธจัด“........”“และเทียนไม่ใช่ของๆ พี่”“เหรอ?”เขาสวนกลับทันควัน เลิกคิ้วพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ“เทียนไม่ใช่ของพี่งั้นเหรอแล้วเทียนเป็นของใคร เป็นของมันงั้นเหรอ?!”“.......”“ตราบใดที่พี่ยังอยู่ อย่าหวังเลยว่าเธอจะได้เป็นของใคร”“เทียนไม่ใช่ของพี่ ได้ยินไหม เลิกยุ่งกับเทียนสักที!”“แน่ใจเหรอว่าเทียนไม่ใช่ของพี่ แน่ใจแล้วใช่ไหมที่พูดออกมา...”--------------------------------พิษรักรานใจภาคย์ x ธนิชา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

12 ความคิดเห็น