[os/sf] a Million Raindrops - NCT's DoJae

ตอนที่ 57 : #Fictober2019 Day 10: Forrest

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    10 ต.ค. 62

#Fictober2019

Day 10: Forrest 




Pairing: Doyoung x Jaehyun











          ความชื้นจากห่าฝนที่พึ่งหยุดลง ชะลอการเดินของมนุษย์ แต่ไม่ใช่สำหรับดีเแลนด์ – เขาวิ่งไปตามผืนป่าอย่างรวดเร็ว กระตุกยิ้มเมื่อได้กลิ่นอาหารหอมกรุ่น แค่คิดถึงตอนฝังเคี้ยวลงบนลำคอนั่น หัวใจก็เต้นรัวขึ้น ต้องเป็นสัมผัสที่นุ่มจนชวนฝันแน่ๆ




          “อ๊ะ"




          กลุ่มผมสีแดงสะบัดตามแรงที่หยุดชะงัก ริมฝีปากสีพีชเผยออกอย่างหวาดกลัว เมื่อมีใครบางคนกระชากไหล่ของเขาอย่างรุนแรง อาการเหนื่อยล้าจากการเดินป่าทั้งวัน ทำให้เจย์เด็นไม่มีแรงจะขัดอีกฝ่าย ไม่สิ – เพราะอีกฝ่ายแข็งแรงเกินกว่าเขาจะต้านทานต่างหาก




          “มีอะไรหรือเปล่าครับ?”




          เจย์เด็นมองผู้ชายที่มีผิวขาวซีดราวกับไม่เคยเจอแดดมาทั้งชีวิต ผมสีดำสนิทถูกจัดทรงอย่างดี เปิดให้เห็นหน้าผากมน จมูกโด่งได้รูป นัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความลึกลับ – เหมือนป่าแห่งนี้ที่เจย์เด็นกำลังเหยียบย่ำอยู่




          ไม่รู้ว่าทำไม แต่เจย์เด็นรู้สึกราวกับว่าผืนป่านี้เป็นของผู้ชายตรงหน้า เขาสัมผัสได้ถึงความเชื่องโยงระหว่างธรรมชาติตรงหน้า และผู้ชายที่ไม่ยอมพูดอะไรสักคำ นอกจากนั้นยังถือวิสาสะ ใช้ดวงตาคู่นั้นมองมาที่เจย์เด็นอย่างจาบจ้วงอีก




          “Nothing. I just wanna take you home”




          เขากล่าวแค่นั้น ก่อนจะออกเดิน นำทางเจย์เด็นกลับบ้าน เจ้าของผมบลอนด์กัดริมฝีปากอย่างใช้ความคิด เขาจะเชื่อใจผู้ชายแปลกๆ ที่เจอกันครั้งแรกได้อย่างไร? ในป่าที่เขาเดินหลงทางมานาน แต่ไม่มีวี่แววของมนุษย์คนอื่นเนี่ยนะ?




          “เร็วเข้าสิ ฝนกำลังจะตกอีกรอบนะ"




          ผู้ชายคนนั้น – หยุดเดิน ก่อนจะมองเข้ามาในตาเจย์เด็น น่าแปลก ที่คราวนี้สายตาคู่นั้นทำให้เขาใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่ามีฝูงผีเสื้อนับพัน บินว่อนในท้องของเจย์เด็น ท้องว่างๆ ที่ไม่มีอาหารตกถึงท้องมาสองมื้อแล้ว




          “ขอบคุณครับ"




          ความรู้สึกที่โลดแล่นทั่วทั้งร่างกาย ทำให้เจย์เด็นละทิ้งความสงสัย และการให้เหตุผลไปหมดสิ้น มือเรียวปล่อยกิ่งไม้ในมือ ก่อนจะเปลี่ยนมากระชับสายสะพายกระเป๋าแทน ใช้ปลายลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาก จากตอนแรกที่คอยมองหาทางออกจากป่า ตอนนี้เจย์เด็นก็เปลี่ยนมาพักสายตาบนแผ่นหลังกว้างๆ ของคนแปลกหน้า




          รอยยิ้มของดีแลนด์เปลี่ยนไป – จากรอยยิ้มที่กระหายเพียงแต่เลือด กลายเป็นรอยยิ้มที่ห่างหายไปนานนับร้อยปี สัมผัสได้ถึงความมีชีวิตชีวาของตนเอง หลังจากทำหัวใจหล่นหายไประหว่างการแลกเปลี่ยนชีวิต ด้วยชีวิตที่ทุกข์ทรมานกว่า






          – สุดท้าย พวกเขาก็หาทางกลับบ้านเจอ




THE END



Please comment or tag #SFaMilRaindrops


Talk: โดยองคัลเลนนนนน ฮืออ ตอนแรกเราคิดว่าคงเขียนfictoberไม่จบเดือนแล้ว เพราะนั่งมองหน้าเวิร์ดมาตั้งแต่เย็นแต่เขียนไม่ออก สุดท้ายก็เขียนออกแบบเฉียดฉิว


Hope you all enjoy reading my writings naka!

Good night ka :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

621 ความคิดเห็น

  1. #561 beyorx (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 04:07
    แง เราอยากอ่านเรื่องยาวเลยค่ะ ชอบแนวแวมไพร์มากๆเลย ฮอล คุณดีแลนด์ y —y *กรี๊ดอัดหมอน*
    #561
    0
  2. #557 cadeaux (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:03
    กรี๊ดมากกกกกก แงงงงงงง แอบข้ามทุกตอนมาเพื่อคุณดีแลนด์ ประโยค “nothing i just wanna take you home” นี่แบบ ไปค่าาา แค่นี้ก็เขิน (ไม่รู้ทำไม แต่ชื่อดีแลนด์จากตัวละครของคุณมีอิทธิพลกับเรามาก5555 เชื่อได้ว่าถ้าเป็นชื่อนี้จะต้องได้กรี๊ดกร๊าดแน่นอน)
    #557
    0
  3. #556 🤘🏻🍑 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 01:15
    ใจดีจังเลยนะคะคุณโดยอง หลงรักเขาแล้วมากเลยสินะคะ เด็กหลงป่าคนนั้น
    #556
    0
  4. #555 julietandromeo (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:39
    อยากให้ยาวกว่านี้จังเลยค่ะ ว่าแต่โดยองจะล่อลวงน้องไปไหนคะเนี่ยยย แง
    #555
    0