[os/sf] a Million Raindrops - NCT's DoJae

ตอนที่ 45 : [SF] Our Playground 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    25 เม.ย. 62

[SF] Our Playground 2

(AU-Thai) Doyoung x Jaehyun







ถึงเพลงจะถูกตัดออกจากเซ็ทลิสท์แร้ว แต่พิดีเซลกับน้องเจดยังอยู่ในใจเราเสมอ;-;

#SFaMilRaindrops



6,894 words

BG Music: Star Blossom  Doyoung & Sejeong








  







Your hand fits in mine,

Your songs play in our room,

Your smell fills up the emptiness,

Your existence makes every minute worthwhile



All I want to say – is that

I just wanna grow old with you.







*








          เหนื่อย


          เจดพิงหัวสีทองสว่างไปกับโต๊ะไม้หน้าคณะ หูฟังที่เสียบไว้ตั้งแต่เดินออกจากอาคาร ทำหน้าที่ของมันได้ดีเช่นทุกวัน เพื่อนในกลุ่มต่างนั่งเอาหัวมาจุ่มกัน โดยปราศจากคำพูดใดๆ เพียงแค่ห้าวินาทีก็ได้ยินเสียงกรนของไอ้แอมเพื่อนรัก ตามด้วยเสียงบ่นงึมงำของแซนด์



          “ไง"



          แต่กลิ่นเย็นๆ ของใครบางคน ก็มีพลังมากพอให้เจดเอียงหัวขึ้นมายี่สิบองศา หรี่ตามองคนที่เดินสอดมือเข้ากระเป๋าอย่างขี้เก๊กเหมือนทุกวัน ก่อนจะวางแก้วทัมเบลอร์สีฟ้าสลับกับสีทองของดวงดาว ถึงจะขี้เกียจแค่ไหน แต่คุณดีเซลน่ะจริงจังเสมอเรื่องพกแก้ว พกถุงผ้าลดโลกร้อนน่ะ



          “Your americano”


          “อื้อออออออ"



          สิ่งมีชีวิตขนฟู แก้มฟู ตัวขาวสะท้อนแสงค่อยๆ ยกตัวขึ้นมา จ้องแก้วกาแฟตรงหน้า สูดดมฟึดฟัดราวกับแมว ก่อนจะยื่นปากเข้าไปงับหลอด หลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า



          “ได้นอนบ้างป่ะ"


          “ยังเลย พึ่งพรีเซ้นท์งานเสร็จ"


          “ป่ะ เดี๋ยวพาไปนอน"


          “เค้ามีเรียนต่อ"


          “อีกสามชั่วโมง?”


          “ใช่ๆ ลืมอ่ะ"



          พยักหน้าอย่างงัวเงีย ก่อนจะโบกมือบ๊ายบายเพื่อน แต่ก็พบว่าเปล่าประโยชน์ เพราะตอนนี้ทุกคนไปเข้าเฝ้าพระอินทร์หมดแล้ว เด็กปีสองจึงยื่นแก้วไปให้คนเป็นพี่ถือ แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดบอกเพื่อนๆ ในกลุ่ม ว่าเขาจะไปนอนที่ห้องซ้อมของพี่ดีเซล



          “มาเดินเกาะแขนพี่ดีๆ เดี๋ยวก็ตกถนน"



          เอ่ยดุเมื่อเห็นเจ้าเจดเดินสลับขา เอียงซ้ายที เอียงขวาที เหมือนมาชเมลโล่ที่ถูกลมปลิว ตากลมโตที่มักจะจ้องมาที่ดีเซลอย่างตั้งใจ บัดนี้แทบจะลืมไม่ขึ้น (จนเหมือนตาขีดๆของดีเซลแล้ว)



          “วันนี้พี่ต้องเข้าไปซ้อมที่บ.ไหม"


          “อื้อ เราว่างเข้ามาเฝ้าป่ะล่ะ"


          “แฟนคลับพี่เยอะอ่ะ ขี้เกียจใช้วิชานินจา"



          มือข้างขวาก็กอดแขน ยังอุตส่าห์ยกมือข้างซ้ายมาวางท่าเป็นนินจานารุโตะอีก แต่คนที่เข้ามาเกาะไว้แน่น อย่างกับตอนที่เกาะเอวดีเซลตอนแว้นมอเตอร์ไซค์ ก็ยิ้มอย่างมีความสุข น่ารักมาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ จนตอนนี้อีกฝ่ายก็ไม่มีที่ท่าจะน่ารักน้อยลงเลย


          ความสามารถพิเศษของแฟนผมนี่มัน...น่ากลัวชะมัด



          “ก็ขับรถเข้าไปไหม ไม่ได้ผ่านประตูหน้า"


          “เฮ้อออ แฟนใครวะ ทำไมฮ็อตจังอ่ะ"


          “ตัวเองไม่ฮ็อตเลยนะคุณเจด เพจคิวท์บอยลงรูปเจดที่ก็หมื่นไลค์ตลอด"


          “แต่ไอจีพี่ดีเซลคนไลค์เป็นแสนอ่ะ"


          “นี่ไง เวลาจบแล้วจะทำแบรนด์เสื้อตัวเอง จะได้โปรโมทให้"


          “น่าร้ากกกกกกกก"


          “น่ารักก็อย่าลืม goodnight kiss เดี๋ยวนี้ไม่มีให้เลยอ่ะ"


          “ก็รำคาญหนวดพี่อ่ะ มันทิ่มๆ "


          “แค่หนวดอย่างเดียวหรอที่ทิ่มๆ "


          “โว้ยยยยยยย อยู่ข้างนอกยังพูดลามกอีกนะ"


          “โอเค งั้นรีบขึ้นรถกัน"



          ผู้ชายก้างๆ ที่แสนขี้เกียจคนนั้นรีบสับเท้าไปยังที่จอดรถ โดยมีสายตาเหลือเชื่อของแฟนหนุ่มคอยมองอย่างไม่เชื่อสายตา ใคร  จะคิดว่าคนดังขี้เกียจๆ นิ่งๆ กวนตีนของโรงเรียน จะโตมาเป็นคนลามกขนาดนี้อ่ะ



          “หย่อนเค้าลงตรงร้านโดนัทก่อนได้ไหมอ่ะ"


          “กินข้าวแล้วหรอ?”


          “อยากกินคุณขนมมมมมม"


          “ซื้อข้าวร้านข้างๆ มาด้วย"


          “งื้อออ"


          “พี่ยังไม่ได้กินข้าวเหมือนกัน เอาสปาร์เกตตี้นะ หน้าอะไรก็ได้ที่มีเหลือ"


          “อื้อ"


          “แล้วมานั่งกินด้วยกัน แบบนี้โอเคไหมครับ?”


          “ดีลลลล"



          พยักหน้าหงึกหงักสองที จนผมบลอนด์ปลิวไปตามจังหวะ ก่อนจะเปิดประตูลงไป วิ่งด้อกแด้กไปสั่งร้านข้าว ก่อนจะก้าวขายาวๆ ไปร้านขนมร้านโปรด เจ้าเด็กขนฟูเดินออกมาจากร้านขนม พร้อมของมากมายจนต้องกอดไว้ ดีเซลส่ายหัวให้กับภาพตรงหน้า ก่อนจะเดินลงไปเปิดประตูรถให้แฟนเด็ก



          “เหมาทั้งร้านมาเลยป่ะ"


          “ม่ายยย พี่ซีนให้ขนมใหม่มาทดลองกินต่างหาก"


          “ช่วยชิมได้ด้วยหรอเราน่ะ เคี้ยวๆ แล้วกลืน"


          “แห้งงงงง เลิกว่าเค้าเลยนะ"


          “ไรอ้วน ก็เรื่องจริงไหม"


          “โอ้ยย ขับรถไปเลยนะ เค้าหิวข้าวแล้ว"


          “ฮ่าๆ เด็กเอ้ยยย"



          ใช้มือข้างขวาบังคับพวงมาลัย ก่อนจะยื่นมือซ้ายไปยีผมเด็กที่นั่งบ่นงึมงำๆ เด็กขี้เล่นก็ยื่นไปจับมือคนเป็นพี่มางับ ฝังเขี้ยวลงไปหนึ่งที เป็นการทำโทษ



          “กัดอีกแล้ววว เบาหน่อยสิเด็ก พี่ขับรถอยู่นะ"


          “แบร่ๆ ๆ ๆ "



          เล่นหูเล่นตาพลางหยิบโดนัทขึ้นมากินอย่างลอยหน้าลอยตา ทิ้งให้คนเป็นพี่ได้แต่มันเขี้ยว (อยากยื่นมือไปหยิกแก้มใจจะขาด แต่ติดที่ขับรถอยู่)



          “เดี๋ยวจะฟัดลักยิ้มให้จมเลย"


          “เอะอะก็ฟัด ลักยิ้มของเค้าไม่ใช่ของสาธารณะนะ!”


          “สาธารณะที่ไหน ลักยิ้มของคุณเจดน่ะ ของผมคนเดียว :) ”


          “หึ่ยยยยย"



          ได้แต่ฟึดฟัดเมื่อเถียงอะไรไม่ออก มนุษย์พีชจึงทำได้แค่นั่งแก้มแดง พิงกระจกรถอย่างไร้ทางสู้ ทิ้งให้โดนัทบนตักกลายเป็นหมัน


          นี่แหละนะ..หนึ่งวันในมหาวิทยาลัยของพวกเขา







*







          “คุณดีเซลลลลลลลลลล"



          เสียงเรียกยานคางดังออกมาจากห้องนั่งเล่น พร้อมกับเสียงกระจกบานเลื่อนถูกเปิดออก ดีเซลขยี้ก้นบุหรี่ลงบนจานรอง วางกีตาร์ไว้บนพื้น ก่อนจะตบลงบนตักเป็นเชิงให้อีกคนนั่งลง


          “เค้าพึ่งกินเค้กมานะ อ้วนๆ อยู่"


          “ก็กินทุกวันอ่ะ มานั่งดีๆ เร็วสิ"


          เมื่อถูกคนเป็นพี่เร่ง เจดเลยเดินไปนั่งแหมะบนตักอีกคน เอนหัวพิงลงอย่างสบายใจ ราวกับเมื่อกี้ไม่ได้บ่นเรื่องน้ำหนักของตัวเอง



          “เหนื่อยไหม ปีสอง?”


          “อื้อ แต่ก็ชอบอ่ะ เพราะงั้นเลยทำได้เรื่อยๆ "


          “พี่ดีใจนะที่เราเจอสิ่งที่ชอบ ตอนม.ห้า ม.หกเรายังมางอแงกับพี่อยู่เลย ว่าไม่มีสิ่งที่อยากทำเลย"


          “จริงๆ เค้ามีในใจนะ แต่พอเห็นพี่ดีเซลอยู่กับดนตรี มันทำให้เค้ารู้สึกว่าความชอบเค้ามันอาจจะไม่มากพอก็ได้"


          “คิดเยอะจัง แต่เราก็ชอบวาดรูปมาตั้งนานแล้วนี่ ไม่ได้ชอบอย่างอื่นสักหน่อย"


          “อื้อ แต่ตอนนั้นน่ะ เค้ามองแต่พี่ไง พอได้เสพแพชชั่นที่ออกมาจากตัวพี่มากๆ เค้าก็รู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กลง"


          “หดลงได้ด้วยหรอเราน่ะ ฮ่าๆ "


          “พี่ดีเซล!”



          แหวชื่ออีกคนเสียงหลง แต่ก็เงียบลงเมื่ออีกฝ่ายใช้มือทั้งสองข้างโอบกอด คนเป็นพี่ตวัดเท้าขึ้นมา ให้เท้าของพวกเขาวางต่อกัน ฝ่าเท้าของเจดแนบสนิบกับนิ้วเท้าทั้งห้าของพี่ดีเซล



          “เท้าเราก็เท่านี้อ่ะเจด หนูจะรีบเดินไปทำไมคะ? ในเมื่อตอนนี้ก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรอ? อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับใครๆ สิ อย่าเอามาเทียบกับพี่ด้วย"


          “อื้อ แต่ว่าตอนนี้เค้าไม่คิดมากเท่าเมื่อก่อนแล้ว"


          “พี่น่ะเอาแต่ไล่ตามความฝันตัวเอง อ่านการ์ตูนแล้วก็นอน เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว เพราะงั้นมันเป็นทางเดินที่ตรงมากๆ หนูนึกออกใช่ไหม?”


          “อื้อ หนูนึกออก"


          “แต่เจดน่ะ หว่านเก็บความสุขตลอดทาง รู้จักคนมากมาย รับทุกโอกาสที่เข้ามาในชีวิต ค่อยๆ ลองทำแต่ละอย่างอย่างสุดความสามารถ เพราะงั้นทางหนูมันไม่ใช่ทางตรงแบบพี่"



          เจดชอบเวลาที่พี่ดีเซลหายใจรดต้นคอเขาแบบนี้ ชอบที่แขนคู่นี้มักจะโอบกอดเขาเอาไว้ หลังจากที่เจดเดินออกไปใช้ชีวิตด้านนอก ไม่ว่าจะวันที่กระโดดกลับมาอย่างดีใจ วันที่เดินกลับมา วันที่วิ่งกลับมา หรือแม้แต่วันที่เขาไม่อยากแม้แต่จะผลักบานประตูเข้ามาในห้อง



          “มันอาจจะใช้เวลานานหน่อย แต่ว่าไม่ต้องรีบ อย่ากดดันตัวเอง"



          เจดชอบตัวเองเวลาที่อยู่กับดีเซล แต่เจดชอบพี่ดีเซลในทุกๆ เวลา พี่ดีเซลตอนเรียน ตอนทำงาน ตอนทักทายแฟนคลับ ตอนแต่งเพลง ทุกช่วงเวลาไม่ว่าจะตอนที่พี่ดีเซลอยู่หรือไม่อยู่กับเจด



          “เพราะพี่จะอยู่ตรงนี้กับเราเสมอ จำไว้นะ"



          คนที่ดูเย็นชา แต่เตรียมอ้อมกอดไว้ปลอบประโลมเขาเสมอ คนที่ไม่อยากปล่อยให้หลุดออกจากวงโคจรของกันและกัน แม้แต่นิดเดียว พี่ดีเซลที่เติบโตขึ้น พยายามก้าวเดินอย่างมั่นคงที่สุด เพื่อให้ตัวเองหันกลับมาจับมือเจดได้ จับมือเด็กผู้ชายที่ค่อยๆ ก้าวเดินอย่างหวาดระวัง เด็กที่ชอบตัดพ้อกับชีวิต



          แต่ทุกครั้งเลยที่ได้อยู่ด้วยกัน พี่ดีเซลทำให้เจดรู้สึกว่าตัวเองมีค่าแค่ไหน มันสะท้อนในดวงตาคู่นั้นทั้งหมด มากพอๆ กับที่มันสะท้อนในดนตรีของพี่ดีเซล ทำให้ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีมากๆ คนหนึ่ง



          และนั่นทำให้ผมอยากจะทำให้พี่ดีเซลรู้สึกเหมือนกัน เหมือนกับว่าพี่ดีเซลได้ชนะคนทั้งโลก เป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุกในโลกอะไรประมาณนั้น ผมรู้ว่ามันอาจจะฟังดูเพ้อเจ้อไปหน่อย แต่ว่ามันเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าอยากจะโตไปพร้อมกับใครบางคน ค่อยๆ แก่ ค่อยๆ เข้าใจโลกนี้ไปด้วยกัน



          “ฮื่อออ พี่ดีเซล"


          “ครับ?”


          “เค้าอยากจูบ"


          “ก็จูบสิ พี่เคยห้ามเราหรอ"



          เมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าของลักยิ้มก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะขึ้นมานั่งป่ายตัว หันหน้าเข้าหาแฟนหนุ่มสุดหล่อ (ต้องยอมรับแล้วแหละ ว่าพี่ดีเซลน่ะโคตรหล่อ โคตรฮ็อต) มือเรียวยื่นไปจับบนแก้มของคนรัก (ที่สากๆ หน่อยเพราะสิวผดและตอหนวด) หัวเราะคิกคักกับตัวเอง ก่อนจะก้มลงไปมอบจูบลึกซึ้งให้ จูบไปก็ยิ้มไปเหมือนแมวที่ถูกเกาพุง จูบลงไปซ้ำๆ เมื่อคนเป็นพี่สอดมือเข้าท้ายทอย แล้วกดคนรักลงมาเพิ่มความดื่มด่ำให้



          “ปากเค้าบวมหมดแล้วอ่า"


          “น่ารักเอง ช่วยไม่ได้"


          “โหยยย วันนี้ปากหวานว่ะ"


          “ชิมไปตั้งหลายรอบแล้ววันนี้ น่าจะรู้ป่ะ"


          “โอ้ยยยย เฮีย!”


          “เขินม้วนเลย ไอ่แมวอ้วนเอ้ยย มันเขี้ยวว่ะ"



          ดีเซลในวัยยี่สิบสองปี มองหน้าเด็กนุ่มฟูที่อยู่ด้วยกันมาสี่ปี เวลามีคนถามว่าเจดคืออะไรสำหรับดีเซล เขาก็มักจะตอบกลับไปเท่ๆ ว่า


          ‘ลอยปากกาบนชุดนักเรียนวันปัจฉิม ชีวิตมหาลัย และก็ดนตรี’



          หลายคนมักจะหัวเราะกลับมา เมื่อเห็นคนอย่างนายดีเซลตอบอะไรแบบนี้กลับมา มันไม่แปลกหรอก เพราะแม้แต่ตัวดีเซลยังอดตกใจไม่ได้ที่ตัวเขาเองมีมุมอะไรแบบนี้ การมีเจด การตกหลุมรักเด็กคนนี้ การได้ดูและซึ่งกันและกัน ทำให้ผมพึ่งจะเข้าใจประโยคหนึ่งในเพลงคลาสสิค


          'Cos you bring out the best in me,

          like no-one else can do



          “ฮื่อ ง่วงแล้วอ่ะ เฮียลูบๆ หลังเขาหน่อย"


          “หลับแล้วพี่ต้องแบกไปเตียงอีกใช่ป่ะเนี่ย"


          “อย่าใช้คำว่าแบกดิ อุ้มก็พอไหม"


          “หลังหักแน่ๆ "



          บ่นไปงั้นแต่ก็ยื่นมือไปลูบหลังเด็กดีที่อดหลับอดนอนร่างแบบมาสามวัน กลุ่มผมนุ่มซบลงบนไหล่ เรียวขาโอบรัดรอบเอวสอบ เป็นท่าทางที่แปลกๆ หน่อย เพราะพวกเขายังนั่งบนเก้าอี้แบบยาวนอกระเบียง



          “เฮียจะเล่นซีรี่ย์ด้วยไหม"


          “กังวลมากี่วันแล้วเนี่ย"


          “เค้าได้ยินเพื่อนในคณะคุยกัน แต่ว่าไม่กล้าถาม"


          “มันก็แค่ข่าวลือ"


          “แล้วไม่จริงหรอ?”


          “จริง เขาชวนเล่นจริง แต่เฮียปฏิเสธไปแล้ว"


          “งื้ออ"


          “ไม่ชอบหรอ? เจ้าเด็กขี้หึง"


          “เค้าไม่ได้ขี้หึงนะ! เค้าแค่ไม่ชอบให้เฮียเล่นกับคนอื่นอ่ะ อยากให้ลูบหัวเค้าคนเดียว"



          ดีเซลก้มลงไปฟัดกลุ่มผมนุ่มทันทีที่ฟังจบ หัวเราะออกมาเมื่อเด็กในอ้อมกอดส่งเสียงฟึดฟัดไม่พอใจ ที่ผมไม่เป็นทรงอีกแล้ว



          “แต่ถ้าเฮียเล่นกระแสน่าจะแรงกว่าหรือเปล่า อาจจะได้ร้องเพลงประกอบซีรี่ย์ด้วยนะ"


          “เฮียทำวงดนตรีก็อยากเล่นดนตรี ให้ไปแสดงหน้ากล้องน่ะไม่ไหวหรอก ขี้เกียจตื่นเช้าออกกอง"


          “อ้าว แล้วถ้าวงไม่ดังอ่ะ?”


          “หมวย! ดูพูดสิ"


          “ง่า ก็เค้าแค่กังวลนี่นา ก็เห็นเดี๋ยวนี้เขาเล่นซีรี่ย์กันหมดเลย"


          “ไม่ดัง เฮียก็จะไปทำเบื้องหลัง ตอนนี้ก็ได้ค่าลิขสิทธิ์เพลงมาหลายเพลงอยู่ ถือว่าไม่น่าเกลียดเท่าไหร่"


          “ทำไมเท่จังวะ"


          “ก็ผัวใครล่ะครับ"


          “เค้าเอง! ฮี่ๆ "


          “ยิ้มหนวดแมวเลยนะ"



          ดีเซลยื่นมือไปบี้จมูกของเด็กที่ตอนแรกทำท่าง่วงนอนนักหนา แต่ตอนนี้กลับดีดเสียจนแทบจะตกเก้าอี้ (แน่นอนว่าดีเซลจะไม่บอกหรอกนะ ว่าแฟนเด็กของเขาหนักขึ้น จนหน้าขาชาไปหมดแล้ว)



          “หึ่ยยย ลุกมากินข้าวได้แล้วพี่ดีเซล"


          “เธอจ๋าาา"


          “จะขออะไรอีก เรียกแบบนี้"



          เจดกระโดดลงจากหน้าตักคนเป็นพี่ เท้าเอวอย่างหาเรื่อง เตรียมรับมือกับความแสบของแฟนตัวเองอย่างเต็มกำลัง



          “เป็นตระคิวอ่ะ อุ้มหน่อย แฮร่ะ"


          “ใครผัวใครเมียวะพี่"


          “อยากพิสูจน์ก็อุ้มไปวางบนเตียงเลยจ่ะ"



          ทำหน้าทำตาเจ้าเล่ห์ ยิ้มแก้มยกจนตาแทบจะถลนออกมา เจดมองภาพนั้นก่อนจะถอนหายใจออกมา ไม่น่าชมเลยว่าพี่มันหล่อ เวลาเขินกับทำหน้าลามกคือหน้าแย่มาก


          เจดท้อ



          “เก่งมากจ่ะที่รัก"



          บ่นไปงั้น แต่ก็ย่อตัวลงไปอุ้มคนที่ชอบมานอนแห้งตายตรงระเบียง ดีดกีตาร์พร้อมกดลงไปจดเนื้อเพลง พวกเขาไม่เคยแบ่งว่าใครต้องเป็นคนดูแล ใครต้องเป็นฝ่ายถูกดูแล ทุกคนต่างก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบากด้วยกันทั้งนั้น



          “โอ้ยย เส้นยึดด้วยว่ะ"



          อ่า..แต่กรณีพี่ดีเซล น่าจะหมายถึงความชราภาพ กระดูกผุกร่อนหมดแล้วมากกว่า


          

          หนึ่งวันของพี่ดีเซลก็มีเท่านี้แหละ

         เก๊กได้เฉพาะตอนอยู่มหาลัย กับตอนขึ้นเวทีไปร้องเพลง



          พี่ดีเซลที่บอกว่าเพชรไม่ใช่อัญมณีที่มีค่าที่สุด

          แต่เป็นหยกต่างหาก



          เป็นหยกที่พี่ดีเซลอยากมี 

          และจะไม่ปล่อยให้ใครได้ครอบครอง





THE END



Please comment or tag #SFaMilRaindrops




Talk: เป็นosที่มีตอนต่อเฉย แงงง เห็นโดแจที่เมกาแล้วนึกถึงพี่ดีเซลกับน้องเจด เลยเอามาต่อค่ะ ฮรุก เรื่อยๆ มาก แค่นั่งคิดว่าถ้าโตแล้วเค้าจะเป็นยังไงน้าา;w; หวังว่าจะช่วยให้คนที่กำลังเศร้า อารมณ์ดีขึ้นมาบ้างนะคะ ยิ้มๆ ๆ :)


ปล. ยังมีสต็อก #กลีบนิทานโดแจ อีกสามเล่มนะคะ ;w;

ปล2. สั้นหน่อยนะคะ ช่วงนี้เราเขียนอะไรยาวๆไม่ค่อยออก ถ้าภาษาแปร่งๆบอกได้เลยนะคะ ไม่ค่อยได้เขียนเลยเกร็งๆ .__.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

621 ความคิดเห็น

  1. #471 lleh_k9 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:09

    คุณไรท์คะ ตอนที่เขียนเรื่องนี้มีซักครั้งมั้ยที่มันแบบ แว้บเข้ามาในหัวว่า เห้ย เด็กเจดคนนี้มันน่ารักมากเกินไปแล้วนะ น่ารักในระดับเป็นอันตรายต่อคนอ่านแล้วนะ!!! คุณแต่งออกมาได้น่ารักน่าประทับใจตลอดเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ

    ปล มีคำผิดนิดนึงนะคะ รอยปากกาค่ะ

    #471
    0
  2. #460 mhpk_ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 21:12
    น้องเจดยังคงนุ่มฟูเหมือนเดิม ฮือออออออ เราว่าพี่ดีเซลขี้อ้อนขึ้นค่ะ 555555 ยังคงชอบสำนวนของไรท์เหมือนเดิมเลย อ่านได้เรื่อยๆ นึกภาพตามได้เป็นฉากๆ ขอบคุณนะคะ
    #460
    0
  3. #459 cadeaux (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:55
    บั่บบบ ยิ้มไม่หุบแล้วน้าตอนนี้ ชอบความเรื่อยๆ ไปจนแก่ ชอบความกากของตาพี่ แล้วก็ความน่ารักของนุ้ง ฮือออ แสนจะอบอุ่น ตรงรอยปากกาวันปัจฉิมนี่กรี๊ด(ในใจ)แล้ว บ้าบออะ เออแกน่ะสุดเท่อิตาดีเซล!! เขินนนน
    #459
    0
  4. #453 salmonpuffx (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 02:34
    แสนจะน่ารัก วันทุกวันที่มีกันและมันแสนจะมีคุณค่าและน่ารัก มีชีวิตชีวาและอิ่มเอิ่มใจ
    #453
    0
  5. #442 pakgoood (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 16:27
    ขนาดว่ามีช่วงระยะเวลาห่างจากตอนแรกมาพอสมควร เรายังได้กลิ่นของฝนชื้นๆเลยค่ะ หรือว่าจริงๆแล้วกลิ่นฝนนี่เป็นลายเซ็นต์ของไรเตอร์คะ 55555 ชอบจังเลยค่ะ น่ารักแล้วก็อบอุ่นอยู่เสมอ พี่ไม่เคยทำให้ยัยเร้กเจดต้องช้ำเลย
    #442
    0
  6. #441 johnnyx (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 14:47
    น่ารักมากๆเลยค่ะ​ ฮื่อ​ น่าร้ากก
    #441
    0
  7. #440 sansariru (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 11:30
    โอ้ยยยยยย มันดีมากเน้อ หยกของดีเซลหยออออ ฮื่อออ น่ารักว่ะแก ค่ดน่ารัก
    #440
    0
  8. #439 🤘🏻🍑 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 10:13
    น่ารักมากกกก ฮรึกๆๆๆๆ
    #439
    0
  9. #438 #AAZ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:02
    เขินตายแล้ววว ชอบประโยคแต่ละประโยคมากเลย มันฮีลใจตอนนี้มากๆๆๆๆๆๆๆ
    #438
    0
  10. #437 peachpuffs (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:11
    เขินมากกก ยิ้มจนปวดแก้ม โตขึ้นแล้วแต่ยังน่ารักเหมือนเดิม หรือน่ารักกว่าเดิม!!? ฮื่อ พี่ดีเซลเท่มากๆๆๆ
    #437
    0
  11. #435 DONGJAEN (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 21:40
    ยังเขินเหมือนเดิมเลย คุยดีเซลอัพเกรดเป็นนักดนตรีสุดฮอตแล้ว ส่วนน้องเจดก็น่ารักเหมือนเดิม ชอบที่บอกว่าเจดคือ รอยปากกาบนเสื้อนักเรียนในวันปัจฉิม ชีวิตมหาลัย ดนตรี ฮรื้อออ เขินมากๆ ทำไมก็ไม่รู้ เหมือนเป็นการบอกว่าเจดอยู่ในช่วงชีวิตและเป็นสิ่งที่สำคัญในชีวิตทำนองนั้น ตอนนี้ยิ้มจนแก้มฉีกแล้ว 😭
    #435
    0