[os/sf] a Million Raindrops - NCT's DoJae

ตอนที่ 37 : [os] Forever Is the Night

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    21 ก.ย. 61

[os] Forever Is the Night

Doyoung x Jaehyun







The first page of Dojae story ‘Lace’’ #Dojaestory




#SFaMilRaindrops


10,321 words

BG Music – NCT Doyoung – Bazzi ‘Mine’ Cover

https://www.youtube.com/watch?v=wSPlYv5MPdE




























Hands on your body, I don't wanna waste no time

Like forever even if forever's tonight

Just lay with me, waste this night away with me

You're mine, I can't look away, I just gotta say



























*



















          “ทำไมพี่ต้องดูดบุหรี่ตอนถ่ายรูป"




          จองยุนโอในชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ผมสีดำประบ่าเปียกลู่ไปตามโครงหน้าหวาน เท้าคาง นั่งไขว่ห้างบนโต๊ะกระจก มองเจ้าของสตูดิโอที่พยายามจัดฉากสีเอิร์ทโทน ที่ดูขัดกับคอนเซ็ปท์ของภาพที่กำลังจะถ่าย



          แต่ก็นั่นแหละ ความสามารถพิเศษคือการผสมเรื่องราวที่ดูไม่เข้ากัน ให้ผสมจนกลายเป็นการเล่าเรื่องที่มีเอกภาพได้ สมกับการเป็นช่างภาพชื่อดังที่หาคนจับได้ยาก




          “เหมือนที่เธอชอบสูบบุหรี่ตอนอ่านหนังสือสอบล่ะมั้ง"




          ตอบกลับมาพร้อมกับการยักคิ้วที่กวนประสาทสุดๆ




          “แล้วเฮียชอบถ่ายรูปเราตอนไหนที่สุดอ่ะ?”




          เปลี่ยนเรื่องพร้อมกับลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางที่มีจริต ดึงดูดความสนใจจากตากล้องที่ยืนเช็กแสงอยู่ตรงนั้น โดดเด่นที่สุดท่ามกลางสตูดิโอที่มีแค่ปูนเปลือยๆ



          “อย่าตอบอะไรน้ำเน่านะ"



          “คิดว่าเฮียจะพูดอะไรแบบนั้นหรอ?”

         

          “ไม่อ่ะ"



          แลบลิ้นอย่างอารมณ์ดีให้ ยื่นมือซนๆ ไปสะกิดให้อีกฝ่ายรู้สึก ก่อนจะเดินนวยนาดไปยังตู้เสื้อผ้าที่มีเครื่องแต่งกายหลายแบบให้ลองใส่



          “เฮียชอบตอนที่เธอมองกล้อง"



          หยุดชะงัก



          จองยุนโอหันกลับมามองตากล้องที่เขาหลงรัก – กล้าใช้คำว่าตกหลุมรักหัวปักหัวปำ ทันทีที่เห็นภาพถ่ายของอีกฝ่ายผ่านนิตยสารที่เขาหยิบมาอ่านฆ่าเวลาตอนรอทำฟัน หัวใจแทบหลุดออกมาตอนที่รู้ว่าเพื่อนข้างบ้านที่ย้ายเข้ามาใหม่คือใคร



          แต่ตกหลุมรักยิ่งกว่าเดิม เมื่อได้ลิ้มรสสัมผัสเร่าร้อนที่อีกฝ่ายมอบให้ แช่ไออุ่นไว้ในตัว ราวกับจะตีตราให้ยุนโอไม่สามารถรับแรงรักของใครได้อีกแล้ว




          “ทำไม?”



          การเป็นนักศึกษาแพทย์ทำให้เขาแทบไม่มีเวลานอน แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เพราะจองยุนโอเจียดเวลานอนทั้งหมดมาคิดแผนหลอกล่อคนๆ นี้ ให้สนใจเขา



          และให้อีกฝ่ายยอมรับในรสนิยมของตัวเอง




          “เพราะมันทำให้รู้สึกถึงความต้องการของเธอ"




          ไม่สิ ยุนโอรู้ว่าคิมดงยองจะยอมรับมันได้ ผ่านภาพถ่ายหลากหลายแนว ทุกมุมมองที่อีกฝ่ายมองโลกผ่านเลนส์กล้อง มันไม่เคยเปิดกว้าง เพราะมันไม่เคยปิด




          “ว่ามันไปจนถึงที่สุดขนาดไหน"




          นั่นทำให้ยุนโอแทบจะทนไม่ไหว

          อยากเป็นของคิมดงยองแทบใจจะขาด




          “ผ่านเลนส์กล้อง?”




          กางเกงยีนตัวเก่ง เสื้อกล้ามสีดำสนิท โชว์มัดกล้ามพอประมาณ เส้นเลือดที่ปูดนูนขึ้นตามมือ ประคองกล้องตัวใหญ่ไว้อย่างชำนาญ กระตุกยิ้มหนึ่งทีให้ผมรู้สึกซาบซ่าน




          “เลนส์กล้องที่ทำให้เธอตกหลุมรักเฮีย"




          ก่อนจะลดมันลง แสดงให้เห็นใบหน้าของเขาที่ผมไม่เคยอยากหยุดมอง ใบหน้าที่ไม่ใช่สเป็กเลยสักนิด แต่ทุกอย่างที่ประกอบขึ้นมาเป็นคนๆ นี้ กลับทำให้คนที่ไม่เคยคิดจะหยุดที่ใครแบบยุนโอ ต้องหยุดลง




          “แล้วถ้าปราศจากเลนส์กล้อง เราในสายตาพี่เป็นยังไงหรอ?”




          หยุดลง เพื่อให้คนๆ นี้ได้ทำความรู้จักเขา แต่ไม่ได้เปลี่ยนตัวเอง ลองสนุกกับสิ่งที่ผู้คนชอบให้คำนิยามว่ามันเป็นรสนิยมประหลาดๆ




          “เป็นคนที่พี่จะเดินเข้าไปขอถ่ายรูป เธอจะไม่ใช่คนที่พี่แอบถ่าย เก็บความทรงจำไว้จากที่อีกฝั่งหนึ่งของถนน แล้วปล่อยให้ถนนนั้นกลายเป็นเส้นกั้นที่ไร้ประโยชน์ตลอดไป"




          แต่ใครจะสน ในเมื่อความประหลาดนั่นมีคนที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอยู่เสมอ



          คิมดงยองที่เป็นจุดพักสายตาของยุนโอ

          จากโลกที่วุ่นวายและชอบที่จะตัดสินแต่เรื่องของคนอื่น




          "เค้าดีใจที่โลกเหวี่ยงให้คนแปลกๆ อย่างเค้ามาเจอพี่ดงยอง"




          ผู้คนมักนิยามความรักว่ามันเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุด เป็นสิ่งที่ทำให้เราอยากเป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิม ทำให้เรายอมปล่อยเขาไปเพื่อไปเจอคนที่ดีกว่า




          "ไม่ ไม่เลย เด็กดี คุณคือคนปกติธรรมดา – และพิเศษมากในอ้อมกอดของผม ในโลกแคบๆ แห่งนี้"




          ถ้าเป็นแบบนั้นคิมดงยองคงไม่ใช่นิยามความรักของจองยุนโอ




          “โลกของพี่ที่มีผมซ่อนไว้ข้างในสุดน่ะหรอ?”




          เพราะยุนโอไม่เคยอยากเป็นคนที่ดีขึ้นในเมื่อคิมดงยองตกหลุมรักจองยุนโอที่เป็นจองยุนโอ




          “ยุนโอจะซ่อนตรงไหนในโลกนั้นก็ได้ ข้างหน้าประตู ข้างหน้าพี่ ข้างๆ หรือข้างหลังตัวพี่”




          เพราะยุนโอจะไม่มีวันปล่อยให้พี่ดงยองไปเจอคนที่ดีกว่า เขายินดีที่จะกำจัดอุปสรรคนั้นโดยไม่ต้องคิดคำนึงถึงศีลธรรมใดๆ




          “มันไม่เห็นเป็นอะไรเลย ก็แค่ยืนอยู่ตรงที่ๆ ทำให้เธอสบายใจ”




          ในเมื่อพี่ดงยองก็ดูเหมือนจะชอบเวลาเขาหึงด้วย:)




          “พี่ดงยอง”



          “หืม?”



          “ไปเลือกชุดให้หน่อยซี่"



          “โอเค"




          กระตุกยิ้มให้กับเด็กแก่นที่ส่งยิ้มท้าทายมาให้ สัมผัสที่รั้งแขนแแกร่งไว้ ทำให้กรอบสายตาหันไปพบกับร่างกายที่มีทรวดทรงราวกับผู้หญิง ลำคอระหงศ์ ผิวขาวเนียนหยอกล้อกับแสงสีส้มและขาวในสตูดิโอ ยกทรงสีขาวลายลูกไม้เข้าชุดกับกางเกงในแบบเดียวกัน ขลับให้เอวเอสคอดๆ นั่นดูเปล่งปลั่ง –



          จนน่าจับกระแทกให้หักคามือ




          “เลือกชุดให้เข้ากับชุดชั้นในหนูด้วยนะ"




          สรรพนามที่ใช้แทนตนเองเปลี่ยนไป จองยุนโอน่ะเก่งเสมอแหละกับการยั่วให้ดงยองเกิดอารมณ์

          และเก่งที่สุดสำหรับการเล่นบทบาทสมมติ



          ไหนจะเรียวขาที่ดงยองคุ้นชินยิ่งกว่าการกดชัตเตอร์เสียอีก




          “งั้นหนูก็เลือกให้พี่ด้วยสิคะ"




          ย่นระยะห่างระหว่างพวกเขาสองคน กระซิบบอกข้อแลกเปลี่ยนด้วยเสียงโทนปกติ ทว่าเว้นจังหวะด้วยการเอี้ยวตัวไปขบติ่งหูของยัยตัวดี




          “แล้วมาดูกันว่าใจเราจะตรงกันแค่ไหน"




          ยุนโอยิ้ม มองแผ่นหลังของคนที่เข้าไปในห้องเก็บเสื้อผ้าผู้หญิงด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินนวยนาดเข้าไปยังห้องคอสตูมที่อยู่ฝั่งตรงข้าม













Cut!! รบกวนเช็กชื่อตอนก่อนใส่รหัสนะคะ ถ้าเข้าไม่ได้รีเช็กตัวพิมพ์เล็กพิมพ์ใหญ่ของพาสนะคับ


Link: Bio @TearsFate

Password: 1212312121DoJaeBanzaii!!!














*











          “เฮียยยยยยยเว้ย"



          ใช้เท้าเขี่ยคนที่นอนหน้ามู่ทู่อยู่ข้างๆ แต่อีกฝ่ายก็ยังอยู่ในห้วงนิทรา ยุนโอจึงตัดสินใจยื่นมือไปบีบจมูกโด่งๆ นั่นอย่างหมั่นไส้ พอปลดปล่อยออกมาหมดก็นอนสบายใจเฉิบเลยนะ



          “อื้ออออ"



          “ตื่นนน"



          “กวน"



          “ไอ้เฮีย ไปทำกับข้าวให้หนูกินเดี๋ยวนี้"



          “โทรสั่งเอาซี่"



          “ไม่ เค้าจะกินกับข้าวฝีมือเฮียเท่านั้น เข้าใจแมะ"



          “ดื้อ"



          “ก็รู้หนิ"



          “จะกินไร"



          “ทเวนจัง"



          “ไข่ดาวด้วยไหม"



          “สามฟอง"



          “เค"



          เอ่ยตอบรับ ทั้งๆ ที่ยังลืมตาแทบไม่ขึ้น ผมที่ชี้โด่ชี้เด่ไปคนละทาง ทำให้ยุนโอหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ชั้นบนสุดของสตูดิโอ เป็นห้องพักขนาดใหญ่ของดงยอง (รวมทั้งเป็นหอพักของยุนโอด้วย)



          “ไอ้หนู"



          “อย่าพึ่งโม้ หิว"



          “โว้ยยย"



          “ง่ะ"




          ยุนโอหูลู่ลง เมื่อพบว่าคุณลุงตื่นมาพร้อมกับอารมณ์เกรี้ยวกราดกว่าทุกวัน คนอายุน้อยกว่าจึงตัดสินใจก้มหน้าไปจุ๊บคนแก่หนึ่งทีเป็นการติดสินบน




          “ว่าไงคะ เฮียขา"



          “ตอนเย็นไปแม่น้ำฮันกัน"



          “เย้ะ"



          “แล้วก็ – " 



          จังหวะการเต้นของหัวใจในตอนเช้ายังเป็นไปอย่างสม่ำเสมอ จนกระทั่งยุนโอเฝ้ามองการกระทำธรรมดาๆของผู้ชายตรงหน้า คนที่มักจะพูดอะไรออกมาอย่างโผงผาง แต่ไม่เคยใช้คำพูดของตัวเองทำร้ายจิตใจยุนโอเลยสักครั้ง




          “เอากล้องไปด้วย"



          “ห้ะ?”



          “ที่เราบอกว่าอยากถ่ายรูปเฮียบ้างไง"




          ยุนโอดีดตัวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินอีกฝ่ายพูดจบประโยค กะพริบตาปริบๆ ด้วยสายตามึนงง เขาจำได้ว่าเคยขอถ่ายรูปพี่ดงยองไปตั้งแต่เจอกันครั้งแรก จนคบกันมาสองปีแล้วอีกฝ่ายก็ตีมึนทุกครั้งที่เขาพูดเรื่องนี้จนยุนโอเลิกพูดถึงไปแล้ว




          “ไอ้เฮียน่ารัก!”



          “น่ารักอะไร ขนลุก"



          “น่ารักกกกกจริงๆ นี่นา"



          “ไม่ต้องมาพันแข้งพันขาเลย จะกินไหมข้าวอ่ะ"



          “ผัวใครน่ารักชะมัด"



          “เออ"





          ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หยิบผ้าขนหนูขึ้นมารอบเอวแกร่ง จัดผมให้เข้าที่ ขณะที่หาวออกมาโดยไม่ปิดปาก ดวงตาคมกริบปรายตาลงมา




          “น่ารักขนาดนี้ก็รักให้สุด ไม่ต้องปล่อยให้คนอื่น"




          กักขังคำว่ารักของจองยุนโอเอาไว้

          ความรัก ความปรารถนาทั้งหมดของเขา





          มันมีไว้ให้เฮียคนเดียวจริงๆ นั่นแหละ



          แค่คิมดงยอง











THE END





Please comment or tag #SFaMilRaindrops or #Dojaestory

(Get to know the last tag if you are a dojae lover and want to join the project! wqw)





Talk:เสียงคุณขาในเพลงนี้มันเพราะมากเลยเนอะ แบบเซ็กซี่มาก ฮืออ (ร้องไห้) แต่ร้องไห้หนักกว่าเพราะใช้เวลาแต่งเรื่องนี้ประมาณเดือนนึง อุแง555555ไม่ได้มาลงฟิคในนี้ค่อนข้างนานเลย เพราะตอนนี้ทุ่มเขียนเรื่องยาวให้จบอยู่ (แวะไปอ่านให้กำลังใจได้นะคะ อิอิ)



แล้วก็ตอนนี้เรากำลังรีปรินท์เล่มA Million Raindrops อยู่นะคะ ไปตำกันได้ ไม่น่าจะมีรีอีกรอบแล้ว (ประชากรในประเทศโดแจนั้นจำนวนคงที่;__;)



ที่สำคัญกะคือ สสวก พี่พริ้งเจ้าของประเทศรุจโจมนะคับบบ!!! เอฟซีพิพริ้ง!!

(ตอนค่ำก็รออ่านน้องเพฟได้เลยจ้า! ขอไปปั่นต่อก่อนน อิอิ)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

621 ความคิดเห็น

  1. #381 #AAZ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:16
    มีแต่คำว่ายัยตัวดีเต็มหัวไปหมด แซ่บไม่หยุดเลยยุนโอเนี่ย
    #381
    0
  2. #362 JiaJiaJia (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 18:24
    โอยยนรู้สึกเหมือนฉันกำลังจากตาย มันแบบยั่วอารมณ์มากจ้าสาต๋ามะไหวแร้วววว ชอบความลูกไม้ ความชุดนักเรียน ลุกผัวตำรวจที่ต้องการ ันรวมในตอนนี้ตอนเดียว 1212312121โดแจ!!!!!
    #362
    0
  3. #320 nmtb (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:45

    อุแงงงงงงงงง เราชอบบรรยากาศของเรื่องนี้มากเลยค่ะ >-<

    เป็นคาร์เรกเตอร์โดแจที่แหวกไปเลย

    คิดภาพยัยนุแจนยั่วลุงเขาแล้ว กรี๊ดดดดดดดดด

    ชอบการยั่วเย้าไปมาระหว่างเขาอะค่ะ

    ความคิดอ่านที่รั้งเขาไว้ไม่ปล่อยให้ไปเจอคนที่ดีกว่า

    สรรพนามต่างๆที่ใช้เรียกกันไปอีก แงงงงง ชอบมาก

    ซีนที่ต้องลุกมาทำอาหารให้กินอีก น่ารักๆๆๆๆ

    ลุงคะ ขอดูรูปที่ถ่ายไว้บ้าง!

    คาดว่าภาพน้องแจนผ่านเลนส์ฝีมือลุงต้องบอกความรู้สึกของลุงทุกอย่างแน่ๆ ค่ะ

    ขอบคุณสำหรับฟิคค่า

    (ยังไม่ได้ตามไปอ่านคัท แต่เห็นพาสเวิร์ดแล้วขำมากเลย 

    12123 บันไซ ฮูเรโดแจจงเจริญ

    ปีนี้โมเมนต์เยอะจริงๆ นะคะ 

    เทียบกับปีก่อน บอกเรยว่าไม่ไหวแร้ว 

    เจริญพรญาติโยมมากค่ะกัปตัน!)

    #320
    0
  4. #309 inspirit~moohoney (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 03:50
    เกินเบอ บันไซ ไม่รู้จะอิจฉาใคร อยากเปนเมียเด็กของคุณดงยอง แล้วกะอยากเป็นผัวลุงของน้องแจนด้วย ಥ_ಥ
    #309
    0
  5. #306 มุ้งมิ้น (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 23:13
    อ่านแล้วในหัวมีแต่คำว่ายัยตัวดีๆ ฮื่ออออ ยั่วเก่ง อ้อนเก่ง บทบาทสมมติเก่งงง คุณตำรวจก็จับกุมน้องเบาๆหน่อยนะคะ น้องยังต้องไปเรียน ฮรึกกก
    #306
    0
  6. #305 salmonpuffx (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 15:43
    ยัยทัวดีแสนขี้ยั่ว แต่เฮียก็รักน้องมาก เล่นดเวยทุกอย่างงง น้งเขินประโยค ผัวใครน่ารักชะมัดดดดด ㅠㅡㅠ♡
    #305
    0
  7. #304 sbb (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 12:01

    เครียด เครียดมากตอนนี้ เพราะอ่านบนรถไฟฟ้าแล้วต้องทำหน้านิ่ง

    #304
    0
  8. #303 wuingpcx (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 07:32
    โอ๊ยๆๆๆ จะเป็นลมมมมม ไม่ไหวละ แลงแบบแลงมาก ไม่รู้เลยว่าใครอันตรายกว่ากันระหว่างเฮียขากับหนูจ๋าเนี่ย แต่ดูละหนูจ๋ามากกว่าล่ะมั้ง คือเธอสามารถทำให้คนๆหนึ่งหลงใหลจนเป็นบ้าได้เลยนะ อยากจับรูกมาตี อะไรมันจะขี้ยั่วขนาดนั้นคะ จะเป็นลมอีกรอบละ55555
    #303
    0
  9. #302 DONGJAEN (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 02:46
    น้องลูกไม้ ขี้ยั่วมากๆ สมกับเป็นยัยตัวดีที่พี่ดงยองเรียกจริงๆ หัวใจจะวายแล้วววว
    #302
    0