[os/sf] a Million Raindrops - NCT's DoJae

ตอนที่ 13 : [sf] When the Wind Blows Back II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    19 ม.ค. 61

[sf] When the Wind Blows Back II

Doyoung x Jaehyun









Posted: 23/11/2017
Edited : 19/01/2018











#SFaMilRaindrops

*AU- Omegaverse


14,223 words

BG Music : Lust for Life - Lana Del Rey ft. The Weekend

https://www.youtube.com/watch?v=eP4eqhWc7sI

















































There was a star riding through clouds one night,

and I said to the star,

consume me.’”

- Virginia Woolf






















*












“ใช่- ผมไม่อยากให้คุณตาย"



“...”



“ต่อให้หลังจากนี้คุณจะเสียดายกับมันขึ้นมา"



“...”



“ผมคงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"





จองยุนโอจะจดจำว่ามันเป็นช่วงเวลาที่น่าอับอายที่สุด แต่ตอนนี้อะไรก็ตามที่ช่วยให้เขาหายฮีทได้น่ะ ย่อมดีกว่าการต้องนอนทรมานเหมือนถูกฉีกจากมือที่มองไม่เห็นทั้งเป็นแบบนี้



ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ยุนโอก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นใครก็ได้




ก็ไม่ได้บอกให้ช่วยหลังจากทำไปแล้วนี่”



“...”



"ผมแค่ขอให้คุณช่วยผมแค่ตอนนี้"





เพราะอย่างน้อย

ยุนโอก็ให้มันไปกับอัลฟ่าที่อยู่เหนืออัลฟ่าอีกหลายพันคน





เพราะแบบนั้นจองยุนโอถึงยอมให้อภัยตัวเองได้

ใช่นั่นคือข้อแก้ตัวที่เขาบอกกับตัวเอง





“Then…”



“...”




ยุนโอมองภาพคนที่กำลังยืนค้ำตัวเข้าอยูู่ ส่งลิ้นออกมาเลียริมฝีปากราวกับสัตว์ป่า นัยน์ตาที่เคยดูเป็นมิตรนั่นแปรเปลี่ยนไปราวกับคนละคน อัลฟ่าคนดังพูดอะไรบางอย่างก่อนจะก้าวเท้าลงจากเตียง



เสียงทุ้มที่ละมุนราวกับเวทมนนต์ให้เขาล่องลอยอยู่ในห้วงความฝัน





“Be naked within a minute”












Cut จ้า ขอคัทที่ตรงนี้เลย เด้ะค้าง ฮื่อออ ;-;

สำหรับฉากคัท

นามปากกาเราblog.wordpress.com

Pass: Ecstasy

























*



















โอเมก้าหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนจะพบว่าตอนนี้ท้องฟ้ากลายเป็นสีเดียวกับดวงตาของอัลฟ่าคนนั้นแล้ว อุณหภูมิในห้องถูกปรับให้พอดี กลิ่นหอมอ่อนๆจากเทียนหอมทำให้เขารู้สึกดีขึ้นกว่าเดิม จะมีก็แต่ร่างกายส่วนล่างที่เหมือนกับจะขาดออกไป ไหนจะตัวทั้งตัวที่รู้สึกปวดจนยุนโอแทบลุกไม่ขึ้น




แสงไฟที่ลอดออกมาจากใต้ประตูทำให้เขารู้ว่าเจ้าของห้องคงออกไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่น ดังนั้นร่างบางจึงใช้แรงเฮือกสุดท้ายในการลุกออกจากเตียงและเดินไปที่ประตู เขาพบว่าตัวเองกำลังสวมเสื้อฮู้ดสีดำสนิทกับกางเกงผ้าลื่นสีเดียวกัน มันค่อนข้างเทอะทะ แต่สิ่งที่แย่ที่สุดน่ะ คือกลิ่นของอัลฟ่าที่ติดมากับเสื้อนี่ต่างหาก



         มันทำให้เขารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง แต่กลับรู้สึกสบายใจ






“แต่ยานี่มันอันตรายไม่ใช่หรอครับ"




มือเรีียวที่กำลังจะเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูชะงัก เขาตัดสินใจแอบฟังการสนทนาของคิมดงยองกับใครซักคนที่น่าจะเป็นหมอ?




“แล้วจะทำยังไงล่ะ ในเมื่อดงยองบอกว่ามีสองรอบที่ไม่ได้ใช้ถุงยาง"


“ก็มันมีไม่พอจริงๆ"


“แล้วถ้าเด็กคนนั้นท้องขึ้นมาล่ะ?”


“ผมรู้ แต่ยาคุมฉุกเฉินนี่มันไม่ควรใช้เกินสามครั้ง"


“ใช่ และดงยองต้องทำให้เด็กคนนั้นใช้มันเป็นครั้งแรก เพราะความสะเพร่าของนาย"




จองยุนโอตัดสินใจเปิดประตูออกไปทันทีที่ใครอีกคนพูดประโยคนั้นจบ และเขาก็ได้รู้ว่าคุณหมอคนนั้นคือคุณหมอมินฮยอนแห่งตระกูลฮวัง




“ไม่ใช่หรอกครับ มันเป็นความต้องการของผมเอง"


“ยุนโอ?”


“ครับ ผมเอง"


“ตอนนี้ตระกูลจองกำลังวุ่นวายมาก"




ยุนโอไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่มินฮยอนรู้ความเคลื่อนไหวทุกอย่างในบ้านเขาดีขนาดนี้ เพราะคุณหมอจงฮยอนที่เป็นหมอประจำตระกูลของเขาน่ะ สนิทกับหมอฮวังมาก




“ตื่นก็ดีแล้ว ไปกินข้าวกัน"




อยู่ดีๆเจ้าของห้องที่สวมเพียงแค่เสื้อยืดสีดำตัวใหญ่กับกางเกงผ้าสีกากีก็ยืนขึ้น และเดินมาอุ้ม อุ้มแบบเจ้าสาวต่อหน้าคุณหมอฮวังและคุณวาตานาเบะ




“กินข้าวก่อน ทานยาบำรุง และผมจะพาคุุณไปส่งที่บ้าน"





โอเมก้าคนเดียวในห้องถูกวางลงบนเก้าอี้ในห้องครัว โดยมีดงยองนั่งอยู่ตรงเก้าอี้หัวโต๊ะ คุณหมอฮวังและคุณวาตานาเบะนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มันเป็นเซ็ทอาหารแบบญี่ปุ่นแท้ที่มีจำนวนสำรับยาวไปจนสุดโต๊ะ พวกเรากินข้าวด้วยกันเงียบๆ ซึ่งนั่นก็ถูกแล้ว เพราะตอนนี้มันไม่มีบทสนทนาอะไรที่จะช่วยให้สถานการณ์น่าอึดอัดลงได้





“ยุนโออ่า" เสียงของคุณหมอฮวังบังคับให้เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอีกฝ่าย



“มันเป็นแรร์เคส ไม่แน่ว่านายอาจจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม"



“ฮยอง อย่าพึ่งให้ความหวังอะไรเขาตอนนี้เลยครับ"



“...”



“การตกลงมาทั้งๆที่มีความหวังน่ะ มันเจ็บกว่านะครับ"



คนที่ถูกให้ความหวังไม่ได้พูดอะไรต่อ มือเรียวใช้ตะเกียบคีบปลาเอ็นกะวะเข้าปาก เพราะอีกฝ่ายได้พูดสิ่งที่อยู่ในใจเขาไปหมดแล้ว มันคงเป็นความสามารถพิเศษของคนเป็นเลขาที่สามารถอ่านความต้องการของคนอืื่นได้เพียงแค่ปรายตามองสีหน้าของเขา


มันคงจะตลกน่าดู ตอนที่คิดว่ากลิ่นไม้ที่จองยุนโอภูมิใจนักหนาจะกลับมา





“อื้อ คุณคิมพูดถูกละฮะพี่มินฮยอน"




การกินข้าวมื้อเย็นครั้งนี้จบลงด้วยความอึดอัดเหมือนตอนเริ่มต้น เขาไม่ต้องการพูดอะไรเท่าไหร่ แต่ยุนโอก็รู้ตัวว่าเขาหนีไปอีกไม่ได้แล้ว ป่านนี้ที่บ้านเขาคงจะวุ่นวายมากจริงๆนั่นแหละ




มันเป็นครั้งแรกที่จองยุนโอสร้างปัญหา

เป็นครั้งแรกจริงๆตั้งแต่เขาลืมตาขึ้นมาบนโลกใบนี้















พี่มินฮยอนกลับไปแล้ว ตอนนี้ในรถเหลือแค่คนขับรถและคุณวาตานาเบะที่นั่งข้างคนขับ ยุนโอและอัลฟ่าคนนั้นนั่งข้างกันในส่วนของห้องผู้โดยสาร ผู้ชายที่เปลี่ยนมาใส่ชุดสูทแบบเป็นทางการเพื่อพาเขามาส่งที่บ้าน 


        รถหรูคันยาวกำลังเคลื่อนเข้ามาในส่วนของสวนสไตล์ญี่ปุ่นหน้าบ้าน และยิ่งตัวรถเข้าใกล้ตัวบ้านมากเท่าไหร่ยุนโอก็ยิ่งรู้สึกราวกับน้ำตาจะไหลมา เหมือนกับว่าทุกความอ่อนแอที่อดทนมาจะพังทลายลงเมื่อเขาเห็นคนสามคนกำลังยืนรออยู่ คนสามคนที่เป็นยิ่งกว่าชีวิตของเขา




“พร้อมไหม?”




เสียงทุ้มนั่นยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี รวมถึงสัมผัสจากฝ่ามือที่เข้ามาบีบเป็นเชิงให้กำลังใจ มันอบอุ่นมากกว่าเมื่อคืน โอเมก้าหนุ่มหลับตาลงเมื่ออัลฟ่าคนแกร่งเดินลงจากรถ ก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เขาลงจากรถ




คิมดงยองเอามือซ้ายไขว้ไปด้านหลังก่อนจะยื่นมือขวามาให้ตรงหน้า มันเป็นท่วงท่าที่สง่างาม เป็นการกระทำที่เน้นย้ำจุดยืนของจองยุนโอเหลือเกิน


แต่จองยุนโอก็ยื่นมือออกไป เพราะเขารู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองไม่มีแรงพอจะยืนได้ด้วยขาตัวเอง





“พี่ๆครับ...”




การก้าวออกจากรถและยืนขึ้นทำให้เขาเห็นภาพของพี่สาวทั้งสองคนอย่างชัดเจน ใบหน้าที่ไร้เครื่องสำอางค์และดวงตาที่แดงก่ำราวกับคนไม่ได้นอน ทั้งสองคนมองมาที่เขาอย่างตัดพ้อ


      เขารับรู้ได้ว่าทั้งสามคนมองมาที่จังหวะการเดินของเขา ราวกับว่าท่าทางแปลกๆนั่นได้สลักความเจ็บปวดลงบนนัยน์ตาของพี่ๆทั้งสามคน น้องคนเล็กรับรู้ถึงความโกรธ ความเจ็บปวด และความรัก ผ่านดวงตาทั้งสามคู่ที่คอยเฝ้ามองยุนโอมาตั้งแต่เกิด





“น้องหนีออกจากที่นี่ทั้งๆที่นี่คือบ้านของน้อง"



“...”



“เป็นอัลฟ่าแล้วมันทำไมหรอ ใช่ พี่อาจจะชอบพูดเรื่องเลือดบริสุทธิ์อะไรนั่น"



“...”



“จองยุนโอ แต่น้องควรจะรู้ว่าน้องสำคัญกับพี่มากกว่านั้น"





น้ำเสียงของจองซูจองสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นัยน์ตาที่สั่นไหวและคลอไปด้วยน้ำตายิ่งทำให้โอเมก้าหนุ่มรู้สึกแย่กับตัวเองมากกว่าเดิม อีกฝ่ายยังคงสวมชุดเดรสชุดเดียวกับที่ใส่มางานวันเกิดเขาเมื่อวาน เท้าซ้ายของพี่ซูจองสวมสลิปเปอร์ แต่เท้าข้างขวากลับสวมรองเท้าแตะ



      ตั้งแต่เกิดมา แม้แต่ตอนที่อีกฝ่ายสูญเสีญคนรักไป จองยุนโอยังไม่เคยเห็นอีกฝ่ายละเลยตัวเองแบบนี้


      แล้วตอนนี้พี่ซูจองกลับ..



      จองยุนโอคนโง่ ไม่มีอะไรเหมาะสมกับตัวเขามากว่านี้อีกแล้ว






“ขอบคุณที่กลับมานะ"







น้ำเสียงของจองซูยอนเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ดวงตาที่ยังล้างคราบเครื่องสำอางค์ได้ไม่ดีเป็นราวกับหนามแหลมที่กำลังทิ่มลงบนหัวใจของยุนโอ พี่เจสสิก้าที่มักจะแต่งตัวดีอยู่เสมอ ไม่ว่าจะอยู่บ้านหรือแค่ออกไปซื้อของ พี่สาวคนโตที่ไม่เคยทำให้เขาเสียน้ำตาเลย


      แต่วันน้ียุนโอกลับเป็นฝ่ายทำให้พี่สาวที่เข้มแข็งกว่าใครกำลังร้องไห้ น้องเล็กแบบเขารับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังร้องไห้ แม้จะไม่เห็นหยาดน้ำตาไหลลงมา พี่เจสสิก้าไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้น้องคนไหนเห็น



      แต่ในวันนี้เขาได้เห็นมันแล้ว เห็นมันพร้อมกับพี่ซูจองที่ใช้สายตาคู่สวยนั่นมองเพียงแต่น้องชายคนเล็กอย่างอ้อนวอน




      "ยุนโออ่า"






ยุนโอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปสบตากับพี่ชายคนโต ผู้ชายที่ควรจะอยู่ที่เกาหลี คนที่เป็นเสาหลักของบ้านคอยดูแลกิจการทุกอย่างของพ่อแม่ที่ล่วงลับไปแล้ว





“เงยหน้าขึ้นมามองพี่ จองยุนโอ"




ร่างบางกัดริมฝีปากด้วยความเครียด ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าเล็กอันหล่อเหลาของคนที่กุมอำนาจธุรกิจด้านสายการบินของเอเชีย





“พี่ยุนโฮ"





จองยุนโฮในชุดสุดสีดำสนิท ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายบินกลับมาที่นี่ทันทีที่ประชุมใหญ่ประจำปีเสร็จ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความเครียดกลายเป็นแรงกดอากาศที่ทำให้เขาแทบจะล้มทั้งยืน





“ยุนโอย่า"




คนเป็นพี่ชายก้าวเข้ามาใกล้น้องเล็กของตระกูล เขายื่นมาจับและประสานมือกับคนเป็นน้อง ไม่ได้กล่าวโทษใดๆ น้ำเสียงนั้นยังคงเต็มไปด้วยอำนาจ เข็มแข็ง ไม่ได้สั่นเครืออย่างพี่สาวทั้งสองคน






“จำเอาไว้"





อีกฝ่ายออกแรงดึงมือเรียวนั่นเข้ามาใกล้ คลายออกใช้มือที่สั่นเทาของน้องคนเล็กฟาดเข้าไปที่แก้มของตัวเองอย่างแรง เสียงมือที่กระทบกับใบหน้าของคนที่มีอำนาจสูงสุดในตระกูลทำให้พี่สาวอีกสองคนอึ้งจนไม่มีแม้แต่เสียงกรี้ดออกมา


        เสียงนั้นมันยังคงดังก้องอยู่ในหัว ฉีกทึ้งหัวใจของจองยุนโอ มันฉีกขาดมากกว่าตอนที่เขารู้ตัวว่าตนเองได้กลายเป็นโอเมก้าแล้วเสียอีก






“ความรู้สึกของน้องตอนนี้"



“...”



“มันยังเจ็บไม่เท่าความรู้สึกของพี่ ตอนที่รู้ว่าน้องหนีออกไปจากบ้านอีก"




โอเมก้าคนเดียวในที่นี้ร้องไห้ออกมาราวกับเด็กๆ ในตอนท่ีพี่ทั้งสามคนเดินเข้ามาล้อมวงและกอดเขา พี่ยุนโฮปล่อยกลิ่นดิน กลิ่นประจำตัวของอีกฝ่ายออกมาอย่างแรงเพื่อกลบกลิ่นมินท์ที่ติดตัวเขามา ตามด้วยกลิ่นชินนามอนของพี่ซูยอน และกลิ่นกุหลาบของพี่ซูจอง



        รู้ทั้งรู้ว่ามันคงช่วยอะไรไม่ได้มาก เพราะกลิ่นมินท์ของอัลฟ่าคนดังที่ติดตัวเขามาน่ะ มันฝังเข้าไปในร่างกายเขานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว






          "ผมขอโทษฮะ ขอโทษจริงๆ พี่ซูจอง พี่ซูยอน พี่ยุนโฮ"



       "ไม่เป็นไรแล้วนะยุนโอย่า" เสียงของพี่ซูยอนยังเป็นเสียงที่เขาชอบที่สุดเสมอ มันทั้งใส อ่อนหวาน ทว่าเต็มไปด้วยความแข็งแรง



            "เข้าบ้านกันเถอะ" พี่ซูจองพูดก่อนจะยื่นมือมาประสานกับมือของน้องชายคนเล็กของบ้าน





            ทว่าเสียงทุ้มที่เต็มไปด้วยอำนาจกลับหยุดทุกคนไว้ ประโยคที่ยุนโอไม่คาดคิดว่าจะได้ยินดังขึ้น





             "แวะดื่มชากับผมซักครู่ได้ไหมครับ คุณคิมดงยอง"





             เป็นประโยคเดียวกับที่คิมดงยองคาดการณ์ไว้แล้ว และนั่นเป็นเหตุผลที่เขาเปลี่ยนมาใส่ชุดสูทอย่างเป็นทางการ


          




             "เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ คุณจอง :)"

    


    


     

    









TBC







Please comment or tag #SFaMilRaindrops






Talk: ตอนแรกจะส่งทุกอย่างให้ผ่านเมลล์แหละค่ะ แต่พอเอาจริงๆก็ขี้เกียจเอง ฮื่ออ

      ดูจากเวลาเม้นท์ฟิคของรีดเดอร์แต่ละคนก็เกือบเช้าเยอะอยู่

      ถ้าให้รอนี่คงโดนสาปจนตื่น 5555 เป็นการทำบาปต่อชาวเรืออันน้อยนิด

      วันเสาร์ฟังเสียงคุนโดก็จะเขินๆกว่าเดิมหน่อยนะคะ เราวางแผนมาแร้ว อิอิ


     ปล. เป็นครั้งที่สองที่เราลองแต่งคัท ฮื่ออ รอ feedback ด้วยหัวใจแฟ่บๆ ฮรุก ขอโทษด้วยนะคะถ้าอ่านแล้วมันแปร่งๆยังไง .__. มาหวีดเล่นสครีมมาอย่างเดียวก็ดั้ยค่ะ จะเป็นความสุขให้คนแต่งมากๆ ;___;













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

621 ความคิดเห็น

  1. #597 fxmm_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 01:17
    พี่น้องตระกูลจองน่ารักมากเลย มีแต่คนสวยๆหล่อๆ น้องอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ
    #597
    0
  2. #576 Parkwj_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 14:46
    ฮือ ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะคนดงยองแง;-;
    #576
    0
  3. #569 beyorx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 02:28
    ถามจริงคุณโด ขนาดนั้นเลยนะ ใจผมจะขาด ; ___ ;
    #569
    0
  4. #465 Felicia_Kirisora (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 05:50
    คุณโดคือมั่ยอ่อนโยนกับน้องเลย ฮือออออออ อะไรจะโซฮอตขนาดนี้แม่เจ้าพระคุณเอ๊ย นี้ยังแปลกใจที่น้องแจนยังอุตส่าห์เดินไหวอยู่ ฮืออออ ชอบบ้านตระกูลจองมากเลย ตอนแรกก็กลัวอยู่ว่าจะกลายเป็นดราม่ารับไม่ได้แต่นี้คือดีมากๆ อบอุ่นสุดๆ
    #465
    0
  5. #427 กะเจีย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 18:57
    น้องยุนโอของแม่่่่่่่่่่่ คุณคิดลุนแลงเหลือเกินเจ้าค่ะ ncดีมากๆเลยค่ะ ประทับใจมาก สวยภาษาในเรื่องก็สวยมาก กระกูลจองคืออภิมหาความหน้าตาดีมาเกิด โอ้ยยยยย
    #427
    0
  6. #413 mys. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 14:32
    แลงมากแม่ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง คุณดงยองไม่อ่อนโยนเลย ;-;) แต่ชอบความสัมพันธ์พี่น้อง แบบอบอุ่นมากๆ น้องเติบโตมาด้วยความรักอ่ะ ดีจังเลย แล้วคือตระกูลนี้สุดยอดมาก มาดดีกันทั้งตระกูลเลยแม่จ๋า
    #413
    0
  7. #208 piploy309 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:29
    คือเราพึ่งมาชิปโดแจค่ะ หาฟิคกะจอยอ่านยากๆเลยไม่ค่อยมีง่ะ เสียใจ แต่พอเจอของไรท์นี้แบบขอบคุณจริงๆนะคะที่แต่งโดแจได้สนุกแบบนี้ เป็นกำลังใจให้ตลอดนะคะ เขินคุณอัลฟ่ามากกกก เขินทุกอย่างงงง ชอบคสพ.บ้านตระกูลจองมากตอนแรกเรานึกส่าจะดราม่ารับไม่ได้สะอีก ชอบมากๆเลยค่ะ อยากได้แนวนี้อีกจัง5555555
    #208
    0
  8. #191 teddy.soo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 20:04
    ขอหวีดรอบสองนะคะ อิ้อิ้ เป็นคัทที่แบบ โอ้โห อื้อหือ โอ๊ยโหยยยยย คุณอัลฟ่าคูลตั้งแต่จุดเทียนหอมกับเปิดเพลงคลอแล้วนะคะ นี่ยังคูลเรื่องถุงยางกับความเป็นห่วงโอเมก้ามือใหม่อีก ฮื่อออ คุณโอเมก้าวานิลลาก็อ่อยลื้มมมมมมม รู้งานดีมากแถมยังอึดพอๆกับคุณอัลฟ่าอีก ให้ตายเถอะ เขาเกิดมาเพื่อคู่กันโดยแท้จริง ฮื่ออออ
    #191
    0
  9. #186 mhpk_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 01:18
    เข้าคัทไม่ได้ค่ะไรท์ พิมพ์ถูกต้องตามรูปแบบเลยค่ะ
    #186
    0
  10. #163 _themons (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 16:14
    เข้าคัทไม่ได้อะคับ แง อยากอ่านคุณโดรังแกน้องTwT
    #163
    2
    • #163-1 TearsFate(จากตอนที่ 13)
      30 ธันวาคม 2560 / 09:03
      คือเข้าเว็บไม่ได้หรือรหัสผิดอ่ะคะ ลองเช็คตัวพิมพ์ใหญ่พิมพ์เล็กดีๆก่อนนะคะ ถ้าไม่ได้ทักดีเอ็มเรามาได้เลยค่ะ:)
      #163-1
  11. #112 แครอทของคุณโด (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 09:27
    หายใจไม่ออก
    #112
    0
  12. #111 sandfang (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 00:13
    ใจหายแวบๆเลยตอนกลับมาบ้านตระกูลจอง ฮือออ น้ำตาไหลพรั่งพรู เดาว่าคุณโดคงได้เป็นเขยล้านนี้แน่ๆเลย มีโอกาสสูงมาก เผลอๆแจอาจจะท้อง เพราะคุณเค้าอึดมากถุงยางหมด ไม่รู้ว่ามีเยอะแค่ไหน ???? รักพี่ๆที่เป็นห่วงน้องค่ะ เห็นถึงสายใยรักของครอบครัว
    #111
    0
  13. #109 Yoye Thitiporn Phumkhonsan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:27
    คุณรุนแรงเกินไปแล้ววว หน้าน้อนไปหมดคุณคะะะะะะะ
    #109
    0
  14. #108 Taochao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 11:20
    ได้แต่อุทานว่าคุณพระ คุณอึดเกินไปแล้ว คือกะให้น้องจำห้องคุณได้ทุกซอกทุกมุมเลยใช่มั้ย 555555555 ตลกรสนิยมคุณอะ สงสารน้องงง ครั้งแรกของน้องแท้ๆแล้วดูคุณจัด (เตียงไม่หักก็ดีแค่ไหนแล้ว) ไม่รู้ทำไม เราชอบเวลาน้องกับคุณสบถเป็นภาษาอังกฤษ มันแบบ อมกๆๆๆๆๆๆ โซแดมฮอต//สูดหย่าด๊ม(สำเนียงคุณ) แล้วสรุปน้องได้กินยาคุมฉุกเฉินมั้ยหนอ กลัวว่าจะได้เกินสามครั้ง ดูความยั่วน้องสิ! นี่แค่ครั้งแรกนะ ถ้าครั้งต่อๆไปนี่ว่า... ละไว้ในฐานที่เข้าใจ พี่น้องตระกูลจองน่ารักทุกคนเลยย เป็นห่วงน้องมากอะ น้องเล็กทั้งคน ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าน้องแล้วเนอะ! รอคุณกับคุณพี่ทั้งสามแห่งตระกูลจองคุยกันนะคะ แล้วก็ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับน้องด้วยว่าจะไปทางไหน
    #108
    0
  15. #107 thejohnnysuh (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 09:04
    กุ๊ดบอยยยยยย เจอคุนอัลฟ่าจัดการโอเมก้าหน้าใหม่ละแบบ กุ๊ดบอยยยย ฮอตมากเฟ่ออออ พี่จะควบคุมทุกอย่างแบบนี้ไม่ด๊าย มันหล่อเกินไป พี่จะต้องโดนน้องโอเมก้าเล่นกลับ ขยี้ๆๆๆๆ บดๆๆๆๆ ฟินคาอกไปเลย แม่งๅๅๅๅ พอน้องกลับมาออนท๊อปคือดีอ่ะ เหมือนเชียร์มวย55555555 พลิกกันไปมา โว้ยๆๆๆๆๆ เปลี่ยนท่าทีกรี้สที เปลี่ยนมุมทีกรี้สที 55555555 นั่นแหละ ดีค่ะ ชอบที่คุนอัลฟ่าเข้าใจน้องนะ ไม่กวนตีน ไม่แหย่ให้น้องรู้สึกเสียหน้า แถมดูแลน้องอย่างดีประหนึ่งจะไปขอลูกสาวเค้าแต่งงาน (///-///) อยากให้นังท้องมากๆ จะได้ตบแต่งกันไปเลย5555555
    #107
    0
  16. #105 wuingpcx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 08:07
    อ่านไปละคิดตลอดว่าคุณคิมนี่เค้าเป็นคนยังไงกันนะ อ่านแล้วอยากจะกรี๊ดออกมากับบางช่วงบางประโยคที่มันลามกจริงๆ คุณอัลฟ่านี่แทบไม่ปราณีน้องเลย ไม่รู้จะรู้สึกอะไรยังไงดีเลยเนี่ย5555555 คุณคิมดูเป็นคนที่สุขุม ฉลาดกว่าวัยมาก ดูเป็นผู้ใหญ่อะ ตามเกมทัน ที่รู้สึกชอบอีกอย่างคือเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของยุนโออย่างดีด้วย แต่ตอนนี้สงสารน้องมาก หายจากอาการฮีทก็คงมีความคิดนั่นนู่นนี่วิ่งเข้ามาในหัวตลอด ทั้งกังวลเรื่องตัวเอง เรื่องครอบครัว ที่บีบหัวใจมากก็ตอนสี่พี่น้องมาเจอกันนี่แหละ น้องตื่นกลัวเพราะเป็นฮีทครั้งแรก เลยหนีออกไป เพราะเอาจริงๆเป็นธรรมดาที่ต้องกลัวอยู่แล้วล่ะนะ แต่ก็ได้เห็นความรักระหว่างพี่น้องอะ ถึงน้องจะเป็นโอเมก้าคนเดียวแต่น้องก็คือน้องอยู่ดี พี่ๆก็ยังรักเหมือนเดิม ;--; ไม่รู้ว่าหลังจากนี้คุณคิมเค้าจะถูกเชิญไปคุยแล้วจะอะไรยังไง แต่คิดว่าคงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรอะ เพราะแก๊งพี่ๆนี่ดูโหดจริงๆ ไหนจะรู้ว่าน้องตัวเองถูกผู้ชายที่มาส่งกระทำชำเราไปอีก ไม่บอกก็ต้องรู้แหละจากอาการของน้องเนี่ย พี่ๆอย่าทำร้ายคุณคิมเด้อ คุณขาเป็นพระเอกนะ
    ปล.เรื่องท้องนี่ยังไงนะ เหมือนหลังจากพูดกันจบจะไม่ได้กินยาตามที่ว่าเลย
    #105
    0
  17. #104 ₩₩₩💛 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 02:25
    สูดหายใจลึกๆ..... ฮืออออออ อมกๆๆๆๆ คุณโดนี่มันทรูอัลฟ่าจริงๆ หล่อ เท่ ดิบ ละมุน คือมีทุกมิติในคนเดียวเลย โอเมก้ามือใหม่แบบน้องก็น่ารังแกมากกกกกกก ฮรุกก คุณโดจะทนไหวได้ไง จัดไปยันเช้า ;-; พี่ๆตระกูลจองดูรักน้องมากเลย ยิ่งน้องมาเป็นโอเมก้าแบบนี้ยิ่งเหมือนไข่ในหินของบ้านหนักเข้าไปอีก แล้วคุณโดคือแมนมาก ดูพร้อมแสดงความรับผิดชอบเต็มที่ หวังว่าพี่ยุนโฮคงจะไม่จิบน้ำชาแบบโหดร้ายหรอกนะคะ
    #104
    0
  18. #103 #AAZ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 01:32
    กรีดร้อง อมก มากกกป ชอบทุกเรื่องเลย เรื่องนี้คือแบบบ มันดี TT TT TT TT พี่ดงจะไม่โดนยิงใช่ไหม อยากให้มีหลายๆตอนจัง คัทเผ็ชเว่ออออ
    #103
    0
  19. #102 Superjiffy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 00:20
    อมกอมกอมกๆๆๆๆ มันลุนแลงต่อจัยเรามากค่ะ ;_____; ไม่ไหวจริงๆเป็นคัทที่ถึงใจมากค่ะ ดูดิบมากๆ ยิ่งตอนพูดภาษาอังกฤษเรานี่อ่านไปกรี๊ดไป โอ๊ยยยย หวีดมากมายค่า มันดิบมากแต่เราชอบมากค่ะ ฮืออออออ เรียบเรียงไม่ถูกเลยทีเดียว รู้แต่ว่าเผ็ชมั่กๆๆ ยิ่งกว่าพริกล้านเม็ด ฮรือออออ คิมดงยองเป็นอัลฟ่าที่ค่ดคูล ค่ดเท่ ค่ดมีเซ็กซ์แอพพีลสูงเลยอะ แล้วคุณโอเมก้ามือใหม่นี่ใหม่จริงหรือเปล่าคะ ดูรู้งานมาก สกิลการอ่อยนี่ทำคุณอัลฟ่าทนไม่ไหวทีเดียว แงงง เราก็จะทนไม่ไหว อ่อยมากอ่อยเรี่ยราดสุด คิดภาพตามแล้วบ้าๆๆ เขินนน อีกอย่างคือคิมดงยองถึกจังค่ะ -.,- จัดไปยันเช้า รอตอนต่อไปนะคะ ลาไปพร้อมสติของเราา ฮืออออ
    #102
    0
  20. #101 JiaJiaJia (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:56
    ฮื่อออ หวีดอยู่ เดี๋ยวต้องไปเรียบเรียงความคิดก่อนแล้วมาหวีดใหม่ ;-;
    #101
    0