กุหลาบเปื้อนฝุ่น (รีอัพ+รีไรท์)

ตอนที่ 42 : บทที่ 17+ บทที่ 18 พ่อของลูก ลุงของหลาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    30 มี.ค. 62

มาต่อกันเถอะจ้ะ ปล.ลิงก์พี่คินกับลดาค่ะ กดตรง Get it now ได้เลย แล้วไปฟินกันนนน 

กุหลาบเปื้อนฝุ่นจินห์จุฑาwww.mebmarket.comท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ” “คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้” “ฉันไม่ต้องการ” “แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่” ...


..................................ต่อค้าาา

“คุณจะทำอะไร” ฟ้าลดามองเขาอย่างหวาดหวั่น

“คุณหนีมานี่เพราะอยากให้พี่สาวหมั้นกับผมว่างั้น? แล้วถ้าผมจะถอนหมั้นกับเขาตอนนี้ ตอนที่...จะพูดไงดี เอาเป็นว่า ดูเหมือนคนที่คุณรักเขามากกำลังจะมีปัญหานะ ทั้งพี่สาวของคุณและพ่อของคุณ”

บุคคลในตอนท้ายทำให้ดวงตาฟ้าลดาไหววูบ ใจตกไปที่ตาตุ่มทันที “พ่อเหรอคะ พ่อฉันทำไม เกิดอะไรขึ้น”

“เอาเป็นว่าทำตัวเป็นเด็กดีแล้วผมจะบอกคุณเอง ส่วนแก...ออกไปดื่มกันสักหน่อยเถอะว่ะ” ภคินเปลี่ยนสรรพนามเรียบร้อยเมื่อพบว่าหลังจากก่อกวนให้ผู้หญิงตรงหน้าร้อนรนได้แล้วเขาก็อารมณ์เย็นขึ้นอย่างประหลาด

คนทั้งคู่ออกจากบ้านเธอไป แต่ฟ้าลดาไม่ได้กลับขึ้นไปนอน ใจเธอไม่สงบเชื่อว่าไม่มีทางนอนหลับได้ลง เธอกลัว...กลัวทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้!

บทที่ 18

พ่อของลูก ลุงของหลาน (2)

 

ภคินเดินขึ้นรถพร้อมกับที่ปรัชญ์เปิดประตูอีกด้านตามขึ้นมา และเป็นปรัชญ์เองที่เปิดประเด็น 

            “แกไม่มีทางเข้าใกล้เขาได้หรอก เขากลัวแก ไม่ใช่สิไม่เฉพาะแก แต่เขากลัวทุกคนที่เป็นผู้ชาย”

“แกว่าอะไรนะ” ภคินละสายตาจากถนนมามองเพื่อนแวบหนึ่ง

“ลดาไม่เคยมีความทรงจำที่ดีใด ๆ เลยกับความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง ฉันเดาว่า เธอหวาดกลัวตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อหกปีก่อนนั่นแหละ”

เสียงสบถของภคินไม่ได้ทำให้ข้อมูลที่ออกจากปากปรัชญ์สะดุดแต่อย่างใด

“ฟังให้ดีนะคิน แกทำให้ชีวิตของเขามีปัญหา เขาต้องท้องก่อนเรียนจบ ต้องเลี้ยงลูกคนเดียว หาเงินด้วยตัวเองทั้งที่มีวุฒิแค่มอหก”

“เดี๋ยวนะที่บอกว่าเธอหาเงินใช้จ่ายเองคือหายังไง”

“ก็หน้าตาเขาดี เขาก็ไปสมัครเป็นเอ็มซีตามบูธขายสินค้า”

“บ้าไปแล้ว แล้วแกก็ให้เขาไปทำน่ะนะ” ภคินโวยวาย

“แล้วจะให้ทำยังไง เขาไม่รับเงินจากฉัน นอกจากที่ยืมไปจ่ายค่าคลอดน้องคุณแล้วเขาแทบไม่รับอะไรจากฉันเลย” ปรัชญ์บอกอย่างไม่คิดกั๊กข้อมูลให้อีกฝ่ายเข้าใจผิด

ภคินฟังแล้วรู้สึกว่าอารมณ์เขาดีขึ้นอย่างน่ารังเกียจ “เขาทำงานนั้นนานไหม”

“หนึ่งสัปดาห์ก็ถือว่าเยอะสุดแล้ว ลดาน่ะรูปร่างหน้าตาสะดุดตาพวกเฒ่าหัวงูจะตาย” ปรัชญ์พูดจบก็ขมวดคิ้วซะเอง เพราะคิดไปคิดมาตอนนี้เขากับเพื่อนก็เข้าข่ายนั้นเช่นกัน

“มีอะไร ทำไมไม่เล่าต่อ”

“แกไม่รู้สึกว่าเราสองคนก็เข้าข่ายหรือไง”

“ไม่” ภคินตอบชัดถ้อยชัดคำ “แล้วเรื่องเรียนล่ะ เห็นวุฒิที่สมัครเป็นวุฒิปริญญานี่”

ปรัชญ์ยักไหล่กวน ๆ “ไปถามเธอเองสิ ฉันบอกแกแค่นี้แหละ นอกนั้นไปถามเอง บอกไว้ตรงนี้เลยฉันจะจีบลดา ที่เล่าให้ฟังเพราะตั้งใจจะสู้กันแบบแมน ๆ”

ตอนแรกที่ได้ฟังนั้นภคินเกือบจะจอดรถต่อยคนพูดอยู่แล้วทว่า ก็ยังกลั้นไว้ “ก็ได้ มาดูกันว่าพ่อของลูกกับลุงของหลานใครจะได้ฟ้าลดาไป”

“หมดเรื่องถามก็วนไปส่งที่บ้านที” ปรัชญ์บอกเพราะไม่ได้คิดจะไปดื่มอะไรอยู่แล้ว ภคินทำตามอย่างว่าง่าย แต่ตอนที่ปรัชญ์ก้าวลงจากรถนั้นอยู่ ๆ เขาก็ทักเรื่องล้อรถขึ้นมา “เฮ้ยยางรถแกอ่อนไปหรือเปล่า”

ภคินได้ยินดังนั้นก็เปิดประตูออกไปดู ยังไม่ทันก้มดูยางอย่างที่เพื่อนบอกหมัดหนัก ๆ ก็กระแทกเข้าที่ปากอย่างจัง

พลั่ก!

“อันนี้สำหรับความทุกข์ตลอดหกปีของลดา ส่วนหมัดนี้สำหรับฉันเองว่ะ พลั่ก!” ชกเสร็จก็เดินเข้าบ้านไปทิ้งให้ภคินที่ล้มลงเพราะหมัดหนัก ๆ มองตามอย่างงง ๆ

 

เช้าวันต่อมาฟ้าลดามาทำงานตามปกติ เธอไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนเพราะป้าบัวไม่สบาย เธอจึงให้หยุดพัก ตอนเปิดประตูห้องเข้าไปเธอยังทำใจอยู่นาน ทว่าเมื่อเห็นเจ้านายเงยหน้าขึ้นมาดูเธอแวบหนึ่งเท่านั้นแหละ ฟ้าลดาจึงต้องรีบวางกระเป๋าตรงดิ่งไปหาเขาทันที

“ทำไมหน้าช้ำอย่างนั้นคะ!” ฟ้าลดามองหน้าเขาอย่างสงสัย ก่อนสมองจะประมวลข้อมูลบางอย่างออกมา “อย่าบอกนะคะว่าคุณทะเลาะกับพี่ปรัชญ์ แล้วนี่พี่ปรัชญ์เป็นยังไงบ้างคะ”

ภคินรู้สึกว่าคำถามของคนตรงหน้านี้ขัดใจเขายิ่งกว่าอะไรจนเขาแทบทนมองเธอไม่ได้ “ผมขอกาแฟแก้วหนึ่ง ส่วนไอ้ปรัชญ์ไม่ต้องห่วง ออกจากบ้านคุณมามันช้ำแค่ไหนก็ช้ำแค่นั้นแหละ”

“อ๋อค่ะ สักครู่นะคะ”

ท่าทางตื่น ๆ อย่างแมวกลัวหนูของฟ้าลดานั่นยิ่งทำให้คนที่หน้าช้ำอยู่แล้วยิ่งพร้อมเหวี่ยงได้ทุกโอกาส “เดี๋ยวลดา คุณบอกเรื่องวันศุกร์นี้ให้ปรัชญ์มันรู้หรือยัง” ความเงียบคือคำตอบชั้นดี “ก็ผมบอกแล้วจะไปเป็นพ่อของน้องคุณให้เอง เย็นนี้ผมจะรับเขามากินข้าวที่บ้าน”

ฟ้าลดาส่ายหน้าอย่างรับไม่ได้ “ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ให้เขาไปที่บ้านคุณ”

ภคินลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานแล้วก้าวมาหาเธออย่างใจเย็นด้วยฝีเท้ามั่นคง “ทำไมครับ กลัวอะไรนักหนา นั่นก็ลูกผมที่บ้านก็มีแต่แม่ผม”

“แต่แม่คุณท่านไม่ทราบ ไม่มีทางที่ฉันจะทำให้พ่อขายหน้าไปมากกว่านี้”

“ฟ้าลดาคุณคิดอะไรอยู่ไม่ทราบ ผมจะบอกให้นะแม่ผมรู้ว่าคุณเป็นใครก่อนผมซะอีก คุณน่ะหลอกแม่ผมได้ไม่ถึงสัปดาห์ด้วยซ้ำ”

ฟ้าลดาผงะตาเบิกกว้างอย่างตกใจ “คะ...คุณว่าอะไรนะคะ”

“แม่ผมรู้แล้วว่าคุณเป็นใคร และที่สำคัญคุณเตรียมใจไว้เถอะ เพราะท่านอยากเจอหลานของท่านมาก กาแฟผมล่ะ”

ฟ้าลดายืนนิ่งงัน สมองของเธอเหมือนจะประมวลข้อมูลไม่ทันซะแล้ว

ตอนภคินก้าวเข้ามาในระยะประชิดหวังจะเรียกสติที่น่าจะแตกกระเจิงสุดกู่ของฟ้าลดาให้กลับมานั้น ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแค่เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสที่ไหล่นิดเดียว ฟ้าลดาจะสะดุ้งและถอยหนีจนแทบล้มไปแบบนั้น

“อย่าแตะต้องฉันนะคะ”

ลดาไม่มีความทรงจำที่ดีใด ๆ เลยกับความสัมพันธ์ชายหญิง ฉันเดาว่า เธอหวาดกลัวตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อหกปีก่อนนั่นแหละ

คำพูดของปรัชญ์ลอยเข้ามาในหูของเขาอีกครั้ง จนทำให้เขาต้องกัดฟันกรอด โกรธอย่างหาสาเหตุไม่ได้ว่าโกรธใครมากกว่ากัน

“คุณกลับไปนั่งที่โต๊ะเถอะลดา ไม่ต้องไปเอาแล้วกาแฟบ้าอะไรนั่น”

น้ำเสียงของภคินอ่อนลงและดูไม่คุกคามเท่าก่อนหน้า ทำให้ฟ้าลดายอมทำตามอย่างว่าง่าย แต่ภคินดูออกว่าเธอกำลังคิดหนักและสับสนอย่างมาก

“คุณสงสัยเรื่องลูกตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

เพราะตัดตอนผิดไป เลยอัพเพิ่มอีกหนึ่งบทให้ เป็นการขอโทษด้วยที่ฝนหายไปไม่บอกกล่าวในนี้ช่วงที่ไม่สบาย เจอกันอีกทีตอนหน้าและขอฝากให้ไปตามต่อกันในอีบุ๊คที่เมพนะจ๊ะ รับรองว่ามันส์ค้าาา ปล.ฝากแวะไปดูน้องพิมพ์กับคุณปีที่ลิงก์นี้ด้วยนะจ๊ะ ภาคต่อ "ม่านเสน่หา" ค้าาา

 https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1922516


กุหลาบเปื้อนฝุ่นจินห์จุฑาwww.mebmarket.comท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ” “คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้” “ฉันไม่ต้องการ” “แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่” ...


ม่านเสน่หา
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
จะทำอย่างไรเมื่อเธอเผลอมีค่ำคืนเร่าร้อนกับเจ้านายของตัวเองโดยที่เขาไร้สติแต่เธอกลับท้อง จะลาออกก็ไม่ได้ แต่หากจะอยู่ต่อก็ไม่รู้ว่าจะอ้างว่าท้องกับใครดี ในเมื่อเขาไม่ใช่คนที่เธอควรมีลูกด้วย!สำหรับเขา...ทรัมมัย ประธานบริษัทผลิตอาหารกระป๋องและเจ้าของธุรกิจส่งออกผู้มากความสามารถ เขาภูมิใจนักหนากับเลขาฯ คนนี้ แต่ไม่รู้ว่าทำไมหลัง ๆ มานี่เธอถึงมีบางอย่างผิดปกติไป ไม่ใช่ว่าแอบรักเขาหรอกใช่ไหม? ถ้าใช่ล่ะก็...คงมีเรื่องต้องตักเตือนกันยาวววสำหรับเธอ...ปัณฑารีย์ เจ้าของฉายาเลขาฯแม่ชีที่แสนมีประสิทธิภาพ ต่อให้เจ้านายสั่งไปตายก็ยังได้ เพื่อค่าจ้างสูงลิ่วเธอย่อมไม่เกี่ยง แต่ถ้าเธอเผลอไปขโมยอสุจิของเจ้านายเข้าอย่างไม่ตั้งใจล่ะ เธอจะโดนหักเงินเดือนไหมหรือจะโดนไล่ออกหรือเปล่า หรือทำเนียน ๆ ไปไม่มีใครมานั่งนับหรอกว่าตัวดุ๊กดิ๊กนั่นจะหายไปกี่ตัว!*ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้ ขอบคุณทุกการดาวน์โหลด ไปจ้ะไปฮากันให้เต็มที่คลิกโหลดกันซะดี ๆ ที่รัก คำเตือนนี่เป็นนิยายดราม่า แต่คุณจะฮาจนน้ำตาไหล ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #126 Ma Pilin (@0843213100) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 12:39
    อวยากได้เค้าตั้งแต่แรกมากกว่า
    #126
    1
  2. #124 chatchaomn (@chatchaomn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:16

    ขอบคุณนะคะ รออ่านนะคะ
    #124
    1
  3. #123 040626 (@040626) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:15
    ทำมั้ยเราอ่านแล้วงงค่ะภคินดูมีความสุขที่ทำให้นางเอกมีความทุก
    #123
    1
  4. #122 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:19
    อีภคินนิสัยไม่ดี เชียร์อีปรัชญ์ดีกว่า ชิๆๆๆ
    #122
    1
  5. #121 Rasi1986 (@Rasi1986) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:05
    อิพี่ใจเย็นนะ
    #121
    1