กุหลาบเปื้อนฝุ่น (รีอัพ+รีไรท์)

ตอนที่ 32 : บทที่ 13 ความแตก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,574
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    22 ก.พ. 62


มาต่อกันเถอะจ้ะ เมื่อวานม่านเสน่หาตอนพิเศษเข้าระบบแล้วนะคะ ใครยังไม่ได้ไปโหลด ไปโหลดด้วย โหลดฟรีค่ะ แถมมมมม5555

บทที่ 13

ความแตก (2)

 

บดินทร์...ประมุขของบ้านนั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องนั่งเล่น เมื่อทั้งภรรยาและลูกสาวคนโตนั่งกดดันเรื่องงานแต่งไม่ยอมไปถึงไหน ทั้งที่เขาบอกไปแล้วว่าไม่ว่างจัดการเพราะงานที่บริษัทยุ่งแทบตายและไม่มีใครช่วย มีลูกสาวสองคน คนหนึ่งก็หนีออกจากบ้าน ส่วนอีกคนก็ไม่ทำการทำงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง ทว่าสองคนนี้กลับทำหูทวนลม

“ช่วงนี้คุณได้คุยกับภคินบ้างไหมคะ นี่ก็หมั้นกันมาตั้งห้าหกปีแล้ว กั๊กกันไว้แบบนี้ใช้ได้ที่ไหน ยังไงคุณช่วยพูดกับทางโน้นให้หน่อยได้ไหมคะ ลูกเราเป็นผู้หญิง”

มารตีกอดลูกสาวพลางลูบหน้าลูบหลัง คนเป็นลูกก็ตีหน้าเศร้ารับกับคนเป็นแม่อย่างเข้าขากัน

“เดี๋ยวผมจะลองพูดให้ก็แล้วกัน” บดินทร์มองสองแม่ลูกอย่างสงสัย “เธอสองคนนี่ก็แปลก ไหนตอนแรกบอกว่าให้รอไปก่อนแล้วนี่อะไรมาให้ทวงถามเขายิก ๆ”

“ก็ฉันไม่รู้นี่คะว่า เขาจะดูกันนานขนาดนี้” คนเป็นแม่แก้ต่างแทนลูกสาวทันที “พ่อเขารับปากแล้วริศาสบายใจได้นะลูก” ปากว่าสายตาก็มองอย่างรู้กันกับลูกรัก “งั้นฉันกับลูกขอตัวนะคะคุณ ไม่รบกวนคุณแล้วค่ะ”

บดินทร์แสดงการรับรู้ด้วยการพยักหน้าอย่างขอไปที สายตาของเขากลับมาอยู่ที่งานตรงหน้าอีกครั้ง ทำให้สองแม่ลูกที่เพิ่งเดินออกจากห้องทำงานไปหน้าหงิกงอเป็นตะขอเกี่ยวข้าว

“แม่อยากรู้จริง ๆ ว่าถ้าเป็นนังเด็กนั่น พ่อแกจะปล่อยให้หมั้นยาวเป็นชาติไม่ทวงงานแต่งแบบนี้ไหม” มารตีหันไปมองทางประตูที่เพิ่งปิดลงอย่างเจ็บใจ

“แล้วแบบนี้เราจะรู้ได้ยังไงคะว่าพ่อจะไม่ลืมเรื่องที่เราไปขอร้องวันนี้อีก” วิริศาหน้ายับยุ่งเพราะเครียดกับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่

“ไม่ลืมหรอก พ่อแกน่ะเรื่องลืมตัดออกไปเลย มีแต่ว่าจะทำหรือไม่ทำเท่านั้น” คนที่อยู่กินกันมาหลายสิบปีบอกนิสัย

“งั้นก็มีวิธีเดียวคือรอสินะคะ” คนเป็นลูกหันไปมองประตูห้องที่เพิ่งเดินออกมา

“ก็คงงั้น เดี๋ยวแม่จะออกไปชอปปิ้งจะไปไหม”

“ไม่ล่ะค่ะ ขอนอนดีกว่า”

“แกเป็นอะไรนักหนา เดี๋ยวเพลียเดี๋ยวง่วง อ้อแล้วที่ไม่ไปออกงานกับภคินเมื่อหลายวันก่อนน่ะอย่าคิดว่า ฉันไม่รู้นะว่าแกไป...” มารตีหันซ้ายหันขวาแล้วกระซิบแทบจะคล้ายข่มขู่เบา ๆ ว่า “อย่ามั่วให้มันมากนัก อย่าทำให้ฉันผิดหวังนะริศา”

เล็บยาวที่จิกลงบนแขนเรียวสวยของลูกสาวไม่ออมแรงแม้แต่น้อย จนคนถูกหยิกพยักหน้าเร็ว ๆ รับปากนั่นแหละคนเป็นแม่จึงได้ยั้งมือแล้วเดินสะบัดตูดออกจากบ้านไป วิริศาลูบแขนตัวเองป้อย ๆ ด้วยความเจ็บ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนของตนเอง ทว่ายังไม่ทันได้ปิดประตูตามหลังก็รู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนมวนท้องจนต้องรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำ อาเจียนเอาอาหารที่กินไปเมื่อเช้าออกจนหมดไส้หมดพุง ก่อนจะโซซัดโซเซกลับมานอนที่เตียงอย่างอ่อนล้า

เธอพยายามหลับตาเพื่อนอนพัก แต่อาการก็หนักข้อขึ้นทุกที เธอต้องวิ่งไปอาเจียนหลายรอบจนแทบจะไม่เหลือแรงปีนขึ้นเตียงด้วยซ้ำ

“ฉันขอโทษนะ ฉันสัญญาว่า ครั้งหน้าจะไม่ทำแบบนี้อีก” มือเรียวสวยลูบหน้าท้องที่ยังไม่นูนออกมาให้เห็นชัด ก่อนจะหลับไปทั้งน้ำตาอาบแก้ม...

 

ในช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์ภคินให้เวลาฟ้าลดาได้ รักษาเนื้อรักษาตัว อย่างที่บอกไว้ ซึ่งเมื่อวันจันทร์มาถึงฟ้าลดาก็สามารถมาทำงานได้ปกติ แม้ว่าจะยังต้องกินยาอยู่ก็ตาม

เลขาฯ คนเก่งลอบมองใบหน้าของเจ้านายเงียบ ๆ เมื่อเขาเรียกเธอให้มาคุยงาน แต่กลับให้เธอนั่งรอที่โซฟามุมห้องไปพลาง ๆ ส่วนตัวเขาก็นั่งอ่านเอกสารไม่ได้สนใจเธอสักนิด

“เออ...คุณภคินคะ”

ภคินเงยหน้าจากเอกสารมามองหน้าฟ้าลดาคล้ายจะถามว่า มีอะไร

“ถ้าคุณยังไม่ว่างฉันขออนุญาตออกไปทำงานข้างนอกรอได้ไหมคะ จะเอาเอกสารนี่ไปศึกษาด้วย” พูดพร้อมกับยกเอกสารที่ว่าให้เขาดู

“ผมให้คุณนั่งรอแป๊บหนึ่งไม่ได้เหรอครับ” ทั้งที่น้ำเสียงก็ออกจะปกติ แต่ไม่รู้ทำไมฟ้าลดาจึงหน้าเสียเมื่อได้คำตอบเช่นนั้นจากเจ้านาย โดยไม่รู้หรอกว่าภคินเองก็เครียดมากแค่ไหนกับเอกสารตรงหน้า

เอกสารที่ผมส่งให้ไปเป็นวันเดือนปีเกิดของเด็กชายนพคุณครับ ส่วนข้อมูลเกี่ยวกับพ่อของเด็กไม่มีจริง ๆ ครับ ผมพยายามถามคนแถวนั้นก็ได้คำตอบว่า คุณฟ้าลดาไปอยู่บ้านหลังนั้นตั้งแต่ท้องอ่อน ๆ แต่ไม่เคยเห็นสามีเธอ นอกจากคุณปรัชญ์ที่เข้าออกบ้านนั้นจนใคร ๆ คิดว่าเป็นสามีเธอครับ 

ภคินอ่านเอกสารในมือไปด้วย เงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารที่เขาให้เธออ่านไปด้วย ทำแบบนั้นเกือบสี่ห้าครั้งจนครั้งที่หกต่างคนต่างสบตากันอย่างไม่ตั้งใจ

“เวลาคุณมาทำงานแบบนี้ ใครไปรับลูกคุณจากโรงเรียนเหรอลดา”

ลดาาาา หนูกำลังจะแย่แล้วนะลูกกก 5555 ขอบคุณมาก ๆ สำหรับยอดดาวโหลดตอนนี้ พี่คินกับลดาติดอันดับ TOPนิยายรักดราม่าในเด็กดี ขอบคุณที่สุด รัก.

กุหลาบเปื้อนฝุ่นจินห์จุฑาwww.mebmarket.comท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ” “คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้” “ฉันไม่ต้องการ” “แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่” ...


ม่านเสน่หา
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
จะทำอย่างไรเมื่อเธอเผลอมีค่ำคืนเร่าร้อนกับเจ้านายของตัวเองโดยที่เขาไร้สติแต่เธอกลับท้อง จะลาออกก็ไม่ได้ แต่หากจะอยู่ต่อก็ไม่รู้ว่าจะอ้างว่าท้องกับใครดี ในเมื่อเขาไม่ใช่คนที่เธอควรมีลูกด้วย!สำหรับเขา...ทรัมมัย ประธานบริษัทผลิตอาหารกระป๋องและเจ้าของธุรกิจส่งออกผู้มากความสามารถ เขาภูมิใจนักหนากับเลขาฯ คนนี้ แต่ไม่รู้ว่าทำไมหลัง ๆ มานี่เธอถึงมีบางอย่างผิดปกติไป ไม่ใช่ว่าแอบรักเขาหรอกใช่ไหม? ถ้าใช่ล่ะก็...คงมีเรื่องต้องตักเตือนกันยาวววสำหรับเธอ...ปัณฑารีย์ เจ้าของฉายาเลขาฯแม่ชีที่แสนมีประสิทธิภาพ ต่อให้เจ้านายสั่งไปตายก็ยังได้ เพื่อค่าจ้างสูงลิ่วเธอย่อมไม่เกี่ยง แต่ถ้าเธอเผลอไปขโมยอสุจิของเจ้านายเข้าอย่างไม่ตั้งใจล่ะ เธอจะโดนหักเงินเดือนไหมหรือจะโดนไล่ออกหรือเปล่า หรือทำเนียน ๆ ไปไม่มีใครมานั่งนับหรอกว่าตัวดุ๊กดิ๊กนั่นจะหายไปกี่ตัว!*ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้ ขอบคุณทุกการดาวน์โหลด ไปจ้ะไปฮากันให้เต็มที่คลิกโหลดกันซะดี ๆ ที่รัก คำเตือนนี่เป็นนิยายดราม่า แต่คุณจะฮาจนน้ำตาไหล ^^




คล้องใจภรรยากนกนุชwww.mebmarket.com“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน” “ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว” “ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ! “เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ” 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

128 ความคิดเห็น