กุหลาบเปื้อนฝุ่น (รีอัพ+รีไรท์)

ตอนที่ 17 : บทที่ 7 คน (เกือบ) มีเจ้าของ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    3 ก.พ. 62

ไม่ได้อัพหลายวันเลย มัวแต่เร่งมดลี่กับบอสขา มาจ้ะมาก่อนกันเร็ววว


บทที่ 7

คน (เกือบ) มีเจ้าของ (2)

 

ภคินรู้ตัวว่า เขาแทบไม่มีสมาธิทำงานเลยก็ว่าได้ ซึ่งไม่บ่อยนักที่จะเป็นแบบนี้ เขาคิดว่าตนเองหงุดหงิด เพราะวิริศา...คนที่เคยบอกว่าจะไปเป็นไม้กันหมาให้เขาทุกครั้งที่ออกงานโทร.มายกเลิกนัดเนื่องจากติดธุระด่วน และพอจะให้เลขานุการคนใหม่ไปเป็นเพื่อน หญิงสาวก็อิดออด ดูคล้ายกับว่าเขาบังคับให้เธอไป ทั้งที่เขาไม่ได้บังคับเสียหน่อย ไม่ไปก็พูดออกมาสิ เขาบังคับเสียที่ไหน

ก่อนถึงเวลาเลิกงานสองชั่วโมง ร้านเสื้อส่งชุดมาให้ภคิน โดยมีชุดที่ฟ้าลดาจำเป็นต้องใส่มาส่งด้วย และเนื่องจากเธอรู้ตัวดีว่า เธอมีรูปร่างแตกต่างจากวิริศาอยู่มาก แม้ส่วนสูงจะไล่เลี่ยกัน แต่ส่วนอื่นของร่างกายล้วนแตกต่างกันสิ้นเชิง วิริศาดูบอบบางน่าทะนุถนอม ขณะที่เธอนั้นจากเดิมหน้าอกหน้าใจก็เยอะอยู่แล้ว หลังเธอคลอดเด็กชายนพคุณสัดส่วนที่พึงมีก็ยิ่งขยายตามไปด้วย ฟ้าลดาได้โทรศัพท์แจ้งทางร้านให้จัดชุดที่น่าจะพอดีกับรูปร่างของเธอเพื่อไม่ให้เกิดปัญหายามสวมใส่

ฟ้าลดาขอตัวกลับบ้านทันทีที่เลิกงาน โดยหอบหิ้วชุดขึ้นรถแท็กซี่ปรี่กลับบ้านด้วยความรีบร้อน โดยไม่ได้ดูชุดที่ทางร้านเตรียมไว้ให้ เพราะเชื่อใจว่าร้านหรูระดับนั้นย่อมไม่ทำให้เสียชื่อร้านเป็นแน่

เมื่อกลับถึงบ้านลูกชายที่กลับจากโรงเรียนก็รออยู่อย่างที่เธอคิด พอเห็นผู้เป็นแม่ นพคุณก็ไม่รอช้ารีบวิ่งเข้ามาสวมกอดทันที ฟ้าลดาย่อตัวลงอุ้มร่างป้อมไว้ในอ้อมแขน เด็กชายตัวอวบอ้วนก็กอดและหอมแก้มมารดาอย่างเอาใจ

“คุณแม่เหนื่อยไหมคับ”

ความเหนื่อยล้าตลอดวันพลันหายไปในพริบตาที่เห็นหน้าลูกชาย เมื่อได้ยินคำถามที่แสนห่วงใยจากปากน้อย ๆ ของนพคุณ ฟ้าลดาก็ยิ่งไม่ได้รู้สึกว่างานที่ทำหนักหนาหรือปัญหาที่สาหัสของวันนี้ยิ่งใหญ่เลยสักนิด

ป้าบัวที่เดินตามหลังออกมาจากในบ้านมองสองแม่ลูกที่นางดูแลมาเกือบหกปีอย่างเห็นใจ นางดูออกว่าเด็กสาวที่อุ้มท้องตั้งแต่ยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยคนนี้ไม่น่าจะเป็นลูกตาสีตาสา เพียงแต่เคราะห์กรรมนำพา ทำให้ต้องลำบากลำบนในช่วงเวลาที่ผ่านมา ยังดีที่ได้พบกับคนดีเช่นคุณปรัชญ์ จึงทำให้ชีวิตของคนที่อยู่ตรงหน้าเธอทั้งคู่ไม่ลำบากเกินกว่าจะทนนัก อย่างน้อยก็มีบ้านอยู่ มีแม่บ้านคอยดูแลยามท้องแก่ และช่วยแบ่งเบายามเด็กสาวต้องหางานทำ

นางนับถือความหยิ่งทะนงในตัวเองของฟ้าลดาไม่น้อย ทั้งที่สามารถพึ่งพาเงินทองที่ปรัชญ์มีได้สบาย เพียงแค่เอ่ยปากปรัชญ์ก็แทบประเคนให้ เพราะดูก็รู้ว่าปรัชญ์พึงใจเธอ อีกทั้งยังรักเอ็นดูเด็กชายตัวน้อยราวกับเป็นลูกชายของตนเอง แต่หลังจากคลอดนพคุณแล้ว ฟ้าลดากลับออกไปสมัครงาน หางานทำเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายภายในบ้าน พยายามขอจ่ายค่าเช่าบ้านและค่าจ้างของนาง แต่สุดท้ายในส่วนของค่าจ้างนางนั้นคุณปรัชญ์ก็ไม่ยินยอมรับเงินจากหญิงสาวสักบาท

ความรักดีของฟ้าลดาทำให้เธอตั้งใจเก็บเงินที่เหลือจากค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูลูกชาย และค่าใช้จ่ายในบ้านไปลงทะเบียนเรียนในมหาวิทยาลัยเปิด จนกระทั่งได้รับใบปริญญามาครองได้สำเร็จ หญิงสาวที่นั่งร้องไห้ฟูมฟายอย่างน่าเวทนาเมื่อหกปีก่อนแกร่งกล้าขึ้นตามกาลเวลา ความแกร่งของเธอหาได้ใช่ความกร้านกร้าวอย่างใด แต่เป็นความแกร่งที่แม้แต่นางเองยังยอมรับนับถือ

“ไม่เหนื่อยเลยครับ เห็นหน้าน้องคุณ คุณแม่ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง”

“ป้าบัว จริงด้วย จริงอย่างที่ป้าบัวบอกเลยว่าน้องคุณเป็นยาแก้เหนื่อยของคุณแม่” เด็กชายที่อยู่ในอ้อมกอดของมารดาหันไปบอกกับหญิงวัยสี่สิบกว่าที่ยืนยิ้มมองดูอยู่ด้านหลัง

“ค่ะคุณหนู” ป้าบัวขานรับกับเด็กชาย

ฟ้าลดากอดลูกชายอย่างแสนรัก ขณะเดียวกันก็เจือด้วยความกังวล ช่วงเวลานี้สิ่งที่เธอกลัวที่สุดหนีไม่พ้นเรื่องของภคิน เธออยู่ใกล้พ่อของเด็กคนนี้เกินไปจนน่าห่วง สิ่งที่คุณพิณพัตราเอ่ยเมื่อกลางวันยังไม่จางไปจากความคิดเธอ ประธานบริษัทต้องการให้ภคินแต่งงานเพราะอยากอุ้มหลาน แต่ไม่รู้ว่าด้วยเหตุใดทั้งที่หมั้นหมายกันตั้งนานนม แต่กลับไม่ยอมตบแต่ง หากผู้หญิงที่เธอเองก็รักและเคารพคนนั้นรู้ว่านพคุณคือหลาน จะไม่คิดแย่งลูกไปจากอกเธอหรอกหรือ

“คุณแม่หิวไหม น้องคุณช่วยป้าบัวทำกับข้าวรอคุณแม่ด้วย”

ป้าบัวมองเด็กชายที่อวดอ้างตัวเองอย่างเอ็นดู ทั้งที่ก่อนหน้านี้พฤติกรรมของเด็กชายตัวจ้ำม่ำเรียกว่าป่วนมากกว่าช่วยเสียด้วยซ้ำ

“ครับ งั้นเราไปกินข้าวกันเนอะ” เธออุ้มเด็กชายไปนั่งที่โต๊ะ แล้วช่วยป้าบัวตักข้าวใส่จาน เพราะฟ้าลดามิได้เห็นว่าป้าบัวเป็นคนรับใช้แต่เป็นเหมือนญาติคนหนึ่ง จึงขอให้ป้าบัวมานั่งทานอาหารพร้อมกันแทนที่จะแยกไปทานคนเดียวในครัว ช่วงแรกป้าบัวก็เลี่ยงแต่หลัง ๆ ทนลูกตื๊อไม่ไหวจึงใจอ่อน นอกเสียจากว่า ปรัชญ์มาเยี่ยมเยียนเท่านั้นที่ป้าบัวจะไม่มานั่งร่วมโต๊ะกับเจ้านาย วันนี้ทั้งสามนั่งรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ป้าบัวทำผัดผักรวมไว้ กับแกงส้มชะอมกุ้งของโปรดของเธอไว้รอ

ส่วนน้องคุณมีแกงจืดสีสันสวยงามเป็นอาหารหลัก เมื่อรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย ป้าบัวก็จัดการล้างจาน ส่วนฟ้าลดาก็พานพคุณเข้านอน โชคดีที่วันนี้นพคุณง่วงนอนแต่หัววัน ทำให้เธอมีเวลาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมไปงานเลี้ยงกับภคินพอสมควร

ทว่าพอต้องเปลี่ยนชุดที่หอบหิ้วมาจากบริษัท เธอกลับไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เพราะเธอลืมบอกเจ้าของร้านว่าควรจะเตรียมชุดเช่นไรให้เธอ

ชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มมันวาวเรียบลื่นในมือนั้นดูสวยดีอยู่หรอก เพียงสัมผัสก็รู้ว่าตัดเย็บจากผ้าเนื้อดี ดีไซน์ให้ชุดออกมาดูเรียบหรู ดูก็รู้ว่าสามารถพูดได้เต็มปากว่า น้อยแต่มากของจริง นอกจากส่วนที่เป็นกระโปรงจะออกแบบให้แนบชิดสะโพกและสั้นจนเผยเรียวขาแล้ว ตัวชุดท่อนบนออกแบบให้เปิดไหล่เดียว โดยข้างหนึ่งเปลือยไหล่คล้ายเกาะอก หากสวมใส่ย่อมเผยผิวยวนตาแน่ อีกข้างหนึ่งทำเป็นโบว์อันใหญ่แต่มิได้ดูเฉิ่มเชยออกจะดูมีสไตล์เสียด้วยซ้ำ ช่วงอกจับจีบซ้อนทับกันในแนวนอนเรียบ ๆ แต่เก๋ไก๋น่าดู และจับทวิสต์เอวขับเน้นส่วนเว้าโค้งชัดเจน ซ้ำช่วงเอวยังเพิ่มความเรียบหรูด้วยการแต่งมุกเรียงกันเป็นรูปปีกหงส์ขนาดเล็กกว่าฝ่ามือของเธอแต่สวยสะดุดตา

ฟ้าลดาตัดสินใจอยู่นานว่าจะใส่ชุดนั้นไปดีหรือควรหาชุดที่เธอมีอยู่ในตู้เสื้อผ้าใส่ไปแทน ทว่าเลือกอยู่นานก็ต้องยอมแพ้ เมื่อมองดูแล้วว่า ด้วยฐานะของเธอตอนนี้มีหรือที่เสื้อผ้าในตู้จะสู้ชุดแสนแพงจากห้องเสื้อชื่อดังได้ หากไม่เพราะเธอต้องไปในนามบริษัทเธอก็ตัดใจสวมชุดของตนเองได้อยู่หรอก แต่เมื่อนึกถึงหน้าตาของบริษัท และคาดเดาได้อยู่แล้วว่างานเลี้ยงวันนี้ย่อมไม่ธรรมดา เธอจึงต้องทำใจและเก็บชุดที่มีเข้าตู้เสื้อผ้าตามเดิม

ป้าบัวมาเคาะประตูเรียกหลังจากที่เสียงรถยนต์มาจอดที่หน้าประตูบ้าน แล้วบอกว่า ปรัชญ์แวะมาเยี่ยม ฟ้าลดาพอจะคาดเดาได้ว่าเพราะเหตุใดปรัชญ์จึงมาเอาช่วงนี้ น่าจะเป็นเพราะป้าบัวที่โทร.ไปบอกอีกฝ่าย

ฟ้าลดากังวลไม่น้อยทั้งเรื่องชุด และเรื่องที่ปรัชญ์มาพบในเวลานี้ หากเป็นวันอื่นคงดี แต่วันนี้เธอยังไม่อยากให้ปรัชญ์กลุ้มใจเพราะเรื่องของเธอ โดยที่เธอเป็นคนหาเรื่องใส่ตัวเอง ครั้นจะถอยออกมาปุบปับก็จะดูน่าสงสัยเกินไป เธอไม่ได้ทำอะไรผิดก็ยังไม่ควรจะลาออกในตอนนี้ แต่หากอยู่ต่อก็เกรงว่าเรื่องจะลุกลามไปใหญ่โตจนเธอยากจะต้านรับไหว

ทว่ายังไงวันนี้ก็ต้องขายผ้าเอาหน้ารอด ได้แต่ภาวนาให้โชคช่วย ฟ้าลดาถอนหายใจเฮือกและด้วยเกรงว่าจะไปงานสายจึงไม่อยากใส่ใจกับชุดอีก เธอลงมือแต่งหน้าให้ตนเองด้วยความคล่องแคล่วรวดเร็วแต่ก็ไม่ทิ้งความประณีต เพราะเธอรู้ว่าตนเองมีดวงตาสวยอยู่แล้วในดวงหน้าจึงแต่งแต้มขับเน้นเพิ่มเติมให้โดดเด่นยิ่งขึ้น เครื่องหน้าที่งดงามถูกตกแต่งเรียบร้อยในเวลาไม่นานมากนัก  

ผมยาวสลวยถูกเจ้าของเกล้าขึ้นทำเป็นทรงง่าย ๆ แต่ทว่าออกมาดูเข้ากับชุดได้อย่างดี เสร็จแล้วจึงคว้าชุดที่เธอมองแล้วแอบกลุ้มใจมาเปลี่ยน กระทั่งสำรวจตัวเองอีกรอบหน้ากระจกจนยอมรับว่า เธอควรต้องออกไปจากห้องเสียที เพราะหากชักช้าอาจจะไปไม่ทันงานเลี้ยง

ปรัชญ์นั้นถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออกไปพักใหญ่ เมื่อฟ้าลดาเดินลงมาจากบันไดบ้าน หากไม่ได้ยินเสียงแสร้งกระแอมไอของฟ้าลดา เขาเป็นต้องอ้าปากจนน้ำลายไหลยืดเป็นแน่ ป้าบัวแอบยิ้มเมื่อเห็นหนุ่มสาวมีท่าทางประดักประเดิดทั้งคู่ ฟ้าลดามองป้าบัวอย่างรู้ทันแต่มิได้ว่ากล่าวสิ่งใด เพราะเข้าใจว่า ทำไปเพราะหวังดี ป้าบัวเดินเลี่ยงออกไปจากห้องรับแขก ปล่อยให้เจ้านายได้พูดคุยกันตามลำพัง อาจจะรู้สึกผิดที่เข้าไปก้าวก่ายเรื่องของหญิงสาว แต่ที่นางแอบโทร.บอกปรัชญ์ก็ด้วยเพราะความเป็นห่วง ไม่อยากให้ฟ้าลดาต้องนั่งรถแท็กซี่ออกจากบ้านและกลับมืดค่ำคนเดียว หวังว่าฟ้าลดาจะเข้าใจความหวังดีของนาง

“ลดาดูเป็นยังไงบ้างคะ” ฟ้าลดาถามปรัชญ์ยิ้ม ๆ

“ให้ตอบได้ตามจริงเลยไหมครับ”

“ค่ะ”

“ลดาสวยมากครับ”

ฟ้าลดาหัวเราะคิก แล้วส่ายหน้าน้อย ๆ พูดว่า “ถ้าตอบตามจริงยังบอกว่า สวยมาก แสดงว่าถ้าตอบแบบเอาใจลดาก็ต้องบอกว่าสวยมาก ๆ ใช่ไหมคะ”

“นางฟ้าเลยแหละครับ”

“แน้ พี่ปรัชญ์นี่ ปากหวานจริงเลย มิน่าสาว ๆ ถึงได้ชอบพี่ปรัชญ์นัก” ฟ้าลดาแกล้งเย้า

“แต่คนเดียวที่พี่อยากให้ชอบเขากลับไม่ชอบพี่นี่สิครับ”

พี่ปรัชญ์ของน้องงงง อ้าแขนรอ 555ขอบคุณที่กดติดตาม และหลายคนที่ตามมาจากม่านเสน่หาจ้ะ กอดดดดด ฝากกดติดตามกันด้วยนะค้าาาาา จุ๊บบบ


กุหลาบเปื้อนฝุ่น
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ”“คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้”“ฉันไม่ต้องการ”“แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่”...





รักโดยเจตนา
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
    “ไม่ ผมไม่ให้มันทำได้หรอก คุณนอนพักนะ ผมให้เอมเอาเสื้อผ้ามานอนเฝ้าคุณแล้ว รอผมกลับมานะ ผมไปแป๊บเดียว” เขาชะโงกหน้าจุมพิตหน้าผากมนไล่ลงมาที่ปลายจมูกและมาจนถึงริมฝีปากอิ่ม ตอนนี้มีเพียงสิ่งนี้ที่จะช่วยให้คนบนเตียงกว้างลืมความทุกข์ไปได้     คีติกายอมเปิดปากรับจุมพิตจากธาวินอย่างเต็มใจ ทุกการสัมผัสเหมือนยาที่รักษาบาดแผลลึกในใจเธอไปได้ ความกลัวความอ้างว้างถูกปัดกวาดไปด้วยสัมผัสทะนุถนอมและปลอบประโลมใจจากเขา     “แค่นี้ก่อนคนดี” ธาวินบอกยิ้ม ๆ เมื่อมือเรียวทำท่าจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาเพราะถูกการจู่โจมของเขาทำให้อารมณ์แตกกระเจิง “ผมแก้ปัญหาได้ถูกจุดจริง ๆ” เย้ายิ้ม ๆ ก็ได้เห็นใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อน่ามองกว่าตอนก่อนหน้านี้เป็นไหน ๆ    “ใครใช้ให้จูบขนาดนั้นล่ะคะ”    “ก็ถ้าอยู่บ้านคงไปต่อแล้ว แต่นี่รอก่อนนะครับ”*ขอบคุณทุกการติดตามและทุกยอดดาวน์โหลดนะคะ : จินห์จุฑา / กนกนุช




กุหลาบเปื้อนฝุ่นจินห์จุฑาwww.mebmarket.comท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ” “คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้” “ฉันไม่ต้องการ” “แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่” ...


คล้องใจภรรยา (ตอนพิเศษ) กนกนุชwww.mebmarket.comเห็นหน้าเธอแบบนั้นผมก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ “ยังไม่เข้าใจอีก วันนั้นที่สระน้ำของมหา’ ลัย ผมเป็นคนลากคุณขึ้นจากน้ำ” ผมบอกแล้วมองหน้าเธอตาไม่กระพริบ “แล้วก็เป็นสามีคุณคนนี้แหละที่ก้มลงเป่าปากคุณครั้งแล้วครั้งเล่า นวดหัวใจให้สลับกันจนคุณสำลักน้ำออกมา สรุปแล้ว...ผมเป็นคนช่วยชีวิตคุณไว้นะที่รัก ดังนั้นต่อไปอย่าได้บังอาจมาชมมันต่อหน้าผมอีกเด็ดขาด” ผมมองหน้าเธอด้วยสายตาท้าทาย แต่ดูเหมือนตอนนี้เธอจะไม่ค่อยมีสติสตังสักเท่าไหร่ ผมลองขยับไปใกล้สะกิดไหล่เธอที่นั่งเหม่อเหมือนวิญญาณออกจากร่างไปแล้วเบา ๆ “ที่รัก การเสียหน้าไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไรสักหน่อย” และการพูดแบบนั้นพร้อมรอยยิ้มร้าย ๆ ของผมก็ทำให้เธอได้สติอย่างรวดเร็ว “คุณ...คุณร้ายกาจที่สุดเลย!” ขอให้นักอ่านที่รักมีความสุขกับตอนพิเศษของพี่หมอช้างและหนูน้ำนะคะ


เจ้าสาวเบอร์รองกนกนุชwww.mebmarket.com“คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ” กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว... กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที


คล้องใจภรรยากนกนุชwww.mebmarket.com“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน” “ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว” “ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ! “เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ” 


สามีตัวร้ายกนกนุชwww.mebmarket.com“ฉันหิวน้ำ” ประโยคที่ไม่ควรเกิดขึ้นในบรรยากาศที่คนสองคนแทบฆ่ากันตายแบบนี้ผุดขึ้นมาได้อย่างไรไม่รู้ แต่แก้วเจ้าจอมยอมโดนด่าว่าทุกอย่างในตอนนี้ เพราะเธอคอแห้งไปหมดแล้วจริง ๆ ทว่าแทนที่เขาจะตอกหน้าเธอด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ แต่เขากลับก้มหยิบขวดน้ำเปล่าที่พราวหยดน้ำขึ้นมา จากนั้นก็แกะพลาสติกที่ปากขวดออกแล้วยื่นให้เธอแก้วเจ้าจอมรับมาดื่มด้วยท่าทางงง ๆ “ดื่มช้า ๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอก” คีรีบอกจากนั้นก็เดินไปที่หัวเรือแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ เขาไม่ได้สนใจแก้วเจ้าจอมอีก เพราะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางกระโดดหนีเขาไปตอนนี้แน่ ดูก็รู้ว่ากลัวตายแค่ไหน! เขาตั้งหน้าตั้งตาขับเรือให้ถึงเกาะ พอไปถึงที่นั่นเขาจะได้ทำอะไร ๆ สะดวกขึ้น ตอนนี้ก็ให้คนคิดหนีดีใจไปก่อน ถึงเกาะแล้วแก้วเจ้าจอมจะได้รู้ไว้ว่า อย่าคิดจะหนีเป็นรอบสองอีกเด็ดขาด! 


พ่ายรักเจ้าบ่าวกนกนุชwww.mebmarket.com“คุณไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหม” “...” “ผมขอคุยกับคุณสักห้านาทีได้ไหมแล้วจะกลับ” ปริญญาต่อรองไม่สนใจสายตาโกรธเกลียดของกรินทร์ “...” “ผมพูดกับดาแล้ว เขาไม่เอาเรื่องคุณ...” “เอาเรื่องอะไร! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง ไปสิ กลับไปปลอบใจเธอสิ หึ คิดว่าฉันรักฉันแคร์คุณมากถึงขั้นยอมให้ผู้หญิงของคุณมาทุบตี ใส่ร้ายฉันแบบนี้หรือไง ไปเลยมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย ฉันเกลียดคุณ!” พูดจบก็วิ่งขึ้นบันไดไปทั้งน้ำตา เธอหวังแค่ว่าเขาจะมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง แต่กลับมาตอกย้ำว่าเธอเป็นคนผิด คนแบบนี้เหรอที่เธอสมควรจะรัก...



แค่รัก...เท่าฟ้า
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ปราณชลส่งยิ้มให้สาวน้อยในชุดทูพีชสีส้มสดใส “พอดีมีธุระอยากปรึกษาพี่สาวของน้องแยมนิดหน่อยครับ”‘พี่สาวของน้องแยม’ สะดุ้งโหยง แต่พอเงยหน้ามองสบตากับปราณชลแล้วไม่พบความผิดปกติใด ๆ เธอก็ลอบถอนหายใจออก “คุยกับฉันเรื่องอะไรคะ” กว่าจะหาลิ้นตัวเองเจอก็นานพักหนึ่งเลยทีเดียว แต่ถึงจะถามไปแบบนั้นก็ยังพยายามทำตัวนิ่ง ๆ อยู่ในน้ำต่อไปให้น้ำใสแจ๋วอำพรางร่างกายของตัวเอง แม้จะช่วยอะไรแทบไม่ได้แต่ก็ยังดีกว่าขึ้นจากสระตอนนี้อย่างแน่นอน“เราจะยืนคุยกันอย่างนี้จริง ๆ หรือครับ”“คุณช่วยเข้าไปรอในบ้านก่อนได้ไหมคะ เดี๋ยวฉันกับแยมจะตามไปค่ะ”ปราณชลพยักหน้าและหันหลังทำท่าจะเดินเข้าบ้าน แต่เสียงกรีดร้องตามด้วยเสียงตู้มที่ดังอยู่ด้านหลังทำให้ต้องหันขวับไปมอง สิ่งที่เห็นคือทยิดากำลังตะเกียกตะกายจากน้ำที่น่าจะลึกไม่เกินหนึ่งเมตรครึ่ง ซึ่งใกล้กันนั้นปนิตากำลังว่ายมาช่วยพี่สาวของตัวเองอย่างทุลักทุเล...



กลรักเกมร้าย
กนกนุช
www.mebmarket.com
   เธอยังคงเซ้าซี้ไม่เลิก ซ้ำตอนนี้ยังเอาหน้ามาถูไถไหล่เขาอย่างสนิทชิดเชื้อ เพื่อให้ได้เครื่องดื่มที่ต้องการอีกแก้ว แน่นอนว่าแก้วที่แล้วเธอก็พูดแบบนี้   “ไม่แล้วจ้ะ ไหนเธอบอกว่าจะนอนหลังจากได้แก้วเมื่อกี้ไป”   “มันหกไปหมดแล้วนี่คะ”    เสียงงอด ๆ เป็นมอดกัดไม้นั่นทำเอาษมาอดขำไม่ได้ “หกลงไปอยู่ใน    กระเพาะเธอหมดน่ะสิ ทำไมพี่ไม่เคยรู้เลยว่าเธอก็แสบใช่เล่น”  “พี่เหรอ” ถึงจะไม่มีสติ แต่คำแทนตัวที่ได้ยินก็ยังสะดุดหูจนต้องเอ่ยถาม   พิมพ์ดาหลาเอาคางวางที่ไหล่หนาเป็นการประคองตัวเองไม่ให้หน้าทิ่มและเงยหน้ามองคนพูดเพื่อรอฟังคำตอบ  ษมายกยิ้มเอ็นดู ตอนนี้ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เขาเพียงฝ่ามือเท่านั้น สายตาเยิ้ม ๆ และปากจิ้มลิ้มนั่นยั่วตบะเขาน่าดู “อืม พี่ษมาไหนเรียกซิ”   คนถูกสอนให้เรียก ‘พี่’ หัวเราะคิกคัก แต่ก็ยังซบอยู่ตรงไหล่กว้างไม่ไปไหน ปากก็พึมพำ “ดีจัง มีพี่ด้วย”   “ไม่ได้อยากเป็นพี่ชายนะ”






สามีขา...ขอได้ไหมหัวใจคุณ
กนกนุช
www.mebmarket.com
    “ไม่! จะด่าวันนี้แหละ วันอื่นไม่มีทางได้ด่าหรอก วันนี้แกไม่ค่อยมีสติ ฉันต้องรีบจู่โจม”    “งั้นก็เชิญตามสบาย แล้วแม่นั่นเมื่อไหร่จะออกจากห้องน้ำสักที ตกส้วมตายไปแล้ว?”    “นี่ก็เหมือนกัน นิสัยด่ากราดแบบนี้แกไม่เคยทำมาก่อน แต่เท่าที่ดูนี่แกเป็นกับแค่น้องบุญคนเดียว ตอนคบกับแฟนคนก่อนแกสุภาพจนแทบกราบเขาก่อนมีอะไรกัน นี่มันไม่ธรรมดาแล้วนะไอ้วิท”    “ไม่ธรรมดายังไง”    “แกคลั่งเขาไง แกรักน้องบุญ”    “เปล่า! ไม่ได้รัก ใครจะไปรักลง เด็กกะโปโลแบบนั้น ใครไปหลงรักเข้าคงได้ปวดหัวตลอดชี...” คำพูดที่เหลือติดอยู่ที่ริมฝีปากเมื่อประตูห้องน้ำเปิดออกมา และพบว่าคนที่เข้าไปหลบในนั้นมองมาที่เขาด้วยสายตาชนิดหนึ่ง วิทยาเสหันไปมองหน้าเพื่อนทำเป็นไม่เห็น ทั้งที่ในใจรู้สึกร้อนรนกับสายตานั้นของบุญสิตา และไม่ว่าจะทำอย่างไรก็สลัดมันออกจากสมองไม่ได้!    (ขอบคุณทุกยอดดาวน์โหลด เล่มนี้ทำตอนพิเศษให้ 3 ตอนเหมือนเดิมค้าาาาา จุ๊บบบ...)



โอบใจจันทร์กระจ่างฟ้าจินห์จุฑาwww.mebmarket.com“อยากให้พี่พูดเรื่องที่เธอทำหรือไง” “คะ?” ใจเธอกระตุกวาบ “กลับมานอนบ้านตั้งแต่วันนี้เลย ไม่งั้นพี่จะบอกพ่อของเธอแน่ว่าเธอกับพี่สาวทำอะไรบ้าง” “พี่ปุณณ์!” เธอสังหรณ์ใจแต่แรกแล้วว่าเขาอาจจะรู้ แต่ไม่คิดว่าเขาจะนิสัยแบบนี้ แกล้งเธอสนุกนักหรือไง แล้วนี่รู้ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย เห็นเธอเป็นตัวตลกเหรอ? “ไม่ต้องมาขึ้นเสียงใส่พี่ ง่วงก็ง่วงยังต้องมาทำให้เป็นห่วงอยู่อีก” “ห่วงทำไมล่ะคะ ก็น่าจะรู้ว่านี่ข้าวหอมไม่ใช่ข้าวฟ่าง ไม่ใช่หมอขิมด้วย!” พูดจบก็ตัดสายทิ้งทันทีโดยไม่รีรอให้คนเป็นพี่ต้องข่มขู่อะไรได้อีก เขาคิดว่าเธอจะเชื่อฟังจนยอมกลับไปโดยง่ายสินะ หึ! ขอบคุณทุกการติดตามนะคะจินห์จุฑา


เพียงพระพายกนกนุชwww.mebmarket.com “ทำไมคุณถึงโกหกผม” เขาถามออกมาแค่นั้น แต่รู้ว่าเธอเข้าใจ “ไม่ได้โกหกค่ะ ปกติฉันก็รักนี่เหมือนลูกอยู่แล้ว” “แต่คุณบอกว่า...” “ฉันก็แค่ไม่อยากอธิบายมาก” “ไม่ใช่กลัวว่า พอผมรู้ว่าคุณโสดแล้วจะจีบ หรือกลัวใจตัวเองหรอกเหรอ” พรพระพายวางช้อนส้อมลง เธอมองเขาอย่างไม่เชื่อว่าเขาจะกล้าเอ่ยออกมาหน้าตาเฉยขนาดนี้ “อันที่จริงฉันก็คิดค่ะ แต่ฉันก็ไม่ใช่พวกที่เข้าข้างตัวเองจนกู่ไม่กลับ และตอนนี้คุณยอมรับแล้วสินะว่าจีบฉัน” “เปล่า” “อ้อ...” 


หวามหวานกนกนุชwww.mebmarket.com “จนกว่าอะไร” วายุถามเสียงเข้มขึ้นหน้าตาเริ่มตึงอย่างเห็นได้ชัด “หรือจนกว่าจะเลิกกัน” เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่เงียบ เขาจึงคิดว่าเข้าใจถูกต้อง “คุณคิดว่าผมเป็นคนยังไงเหรอขวัญ หรือคุณเห็นว่าผมเป็นคนที่คบกับผู้หญิงคนโน้นคนนั้นทีเพราะแค่เซ็กซ์ เพราะหวังเกาะผู้หญิงกิน เพราะไม่มีทางไป หรือเพราะอะไร!” พาขวัญสะดุ้งโหยง เธอก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเขาจึงโกรธ แต่ไม่คิดว่าเขาจะมีอาการมากมายขนาดนี้ พอเห็นเขาเดินเข้ามาที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอก็เผลอลุกขึ้นทำท่าจะหนี “เรายังคุยกันไม่จบ” วายุคว้าแขนเธอไว้แล้วสั่งให้นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม โดยมีเขาเดินประชิดติดอยู่ด้านหน้า ส่วนพนักพิงก็ถูกดันให้ชนกับพนังด้านหลังท่าทีที่มีลักษณะคุกคามอย่างเต็มสูบของวายุทำเอาพาขวัญถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอและมองหน้าเขาอย่างตื่นตระหนก “แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว ถอยออกไปก่อนนะลม อย่ามาทำกร่างแบบนี้ ฉันไม่ชอบ!” “แต่ผมชอบ โดยเฉพาะกับคุณ คุณมันจอมดื้อวายร้าย!” 


ล้อมรักสลักใจกนกนุชwww.mebmarket.comคีติกามองสบตาเขาเงียบ ๆ ระหว่างที่เขาเดินเข้ามาหาเธอ พนักงานทุกคนหลีกทางให้เขาเดินเข้ามาโดยง่าย “มากับผม” เขาคว้ามือคนตัวเล็กที่เวลานี้ดูบอบบางเสียยิ่งกว่าเมื่อตอนกลางวันไว้ในมือตัวเอง ดึงจนเธอถลามาปะทะอกแกร่งที่เขาเต็มใจโอบรัดไว้ในทันที โดยไม่สนใจว่าเดิมนั้นเธอจะอยู่ในอ้อมแขนของใครหรือไม่ นั่นทำให้อิงดาราหน้าเหวอเพราะเธอกอดเพื่อนเอาไว้ก่อนแท้ ๆ แต่กลับโดนแย่งเพื่อนไปหน้าตาเฉย ก่อนจะมองท่าทีของคนทั้งคู่ด้วยแววตาชนิดหนึ่งก่อนจางหายไปอย่างรวดเร็วจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น “ไปนั่งในรถก่อนไหม” เขาก้มถาม เพราะต้องการเดินไปดูที่เกิดเหตุ แต่ก็กลัวว่าเธอจะยังเสียขวัญ แต่คนในอ้อมแขนกลับส่ายหน้า เขารู้สึกจักกี้เล็กน้อย เพราะใบหน้าเธอฝักอยู่กับอกเขา นี่นับเป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ชิดกับเธอมากขนาดนี้


เกลียวรักภักดิ์ดวงใจกนกนุชwww.mebmarket.com “ถ้าวัสสาตัวโต ๆ พี่ธีจะไม่ช่วยวัสสาแล้วเหรอคะ” วัสสาที่ตอนนี้ใบหน้าเลอะคราบน้ำตาไปหมดเงยหน้าจนคอตั้งบ่าถามคนเป็นพี่พลางมองสบตาอย่างหงอย ๆ “เธอจะตัวเล็กหรือตัวโตพี่ก็ช่วยเธอหมดนั่นแหละ เพียงแค่ไม่ชอบที่เธอต้องมาร้องไห้แบบนี้” “ต่อไปวัสสาจะไม่ร้องไห้” “ถ้าโดนแกล้งก็ไม่ร้องไห้งั้นเหรอ” “ค่ะ” วัสสาพยักหน้ารับคำ ธีภพมองหน้าคนตัวเล็กแล้วถอนหายใจเลียนแบบผู้ใหญ่ที่คิดหนัก ใครนะช่างทำได้ลงคอ เด็กนี่ตาก็โตน่ารักน่าหยิกจะตายชัก ปากก็เล็กเถียงใครก็ไม่ทัน ทำไมคนพวกนั้นถึงชอบแกล้งเธอนัก เห็นทีพรุ่งนี้เขาต้องไปบอกเด็กพวกนั้นหน่อยแล้วว่า อะไรเป็นอะไร จะแกล้งใครก็แกล้งได้ แต่คนนี้น่ะเขาแกล้งได้คนเดียว! 


พร่างดาวพราวเล่ห์จินห์จุฑาwww.mebmarket.com “สรุปก็แล้วกันว่าฉันยังไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นพ่อของลูกในท้องพี่รินทร์ คุณหยุดยิ้มได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะต้องฆ่าคุณแน่ ๆ อย่าคิดว่าฉันยอมอภัยให้คุณเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นะ” “อ้าว แล้วที่นั่งคุยกับผมมานานสองนานจนจะถึงคอนโดฯ โดยที่ผมยังอยู่รอดปลอดภัย หูไม่แตกเพราะเสียงกรี๊ด แถมแขนไม่เป็นถลอกเลือดซิบเพราะเล็บข่วน หน้าไม่มีรอยจากฝ่ามือคุณนี่แปลว่าอะไร” “หรือจะเอา” มุกวรินทร์ยกมือขึ้นสนองคำขอ “ตอนนี้หมดเวลาแล้ว คุยมาตั้งนาน ความรู้สึกผิดจางไปหมดแล้ว จะตบต้องตบตั้งแต่เมื่อกี้ นาทีนี้ตบมาก็มีแต่จูบกลับ!” ได้ยินคำว่าจูบเท่านั้นละ คนที่ข่มอายมาได้หลายนาทีโดยแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกถึงรสจุมพิตของเขาแล้วเอาเรื่องพี่สาวมาบังหน้าก็ถึงกับแก้มแดงระเรื่อ จากนั้นก็ค่อย ๆ ลดมือลงแนบตัวแล้วหันหน้าเข้าหากระจกด้านข้าง หากมองผ่าน ๆ คล้ายเจ้าตัวจะฝังหน้ามุดเบาะเสียด้วยซ้ำ


กามเทพเป็นใจกนกนุชwww.mebmarket.com “วางใจเถอะค่ะ ฉันไม่มีทางคิดอะไรเป็นอื่นกับคุณคณินหรอก เขาเป็นคนดีเกินไป น่าเคารพเกินไปจนฉันไม่อาจเอื้อมถึง เขาไม่ใช่สเปกฉันหรอกค่ะ” “ดีแล้วที่คุณชอบคนเลว” “นั่นสิคะ แล้วคุณเป็นคนเลวไหม?” “...” คำถามนั้นไม่ว่าจะต้องการคำตอบแบบไหน แต่ใจของภัทรกลับแกว่งไกวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน


รักเพียงจันทร์จินห์จุฑาwww.mebmarket.com “เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา “คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆ ของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี” จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ” 

กลิ่นหวานจินห์จุฑาwww.mebmarket.com “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้” “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้” “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...


พรมรักจินห์จุฑาwww.mebmarket.com “ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ “จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง “ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่ “ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว” ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!


หมอกเร้นใจจินห์จุฑาwww.mebmarket.com “เด็กโง่” เสียงแหบพร่าดังใกล้จนใจหวิว กุมาริกากลั้นหายใจอัตโนมัติเมื่อใบหน้าร้อน ๆ ของสายหมอกขยับเข้ามาใกล้ เสียงจุ๊บที่ดังเบา ๆ แต่เธอได้ยินเต็มสองหู...


รัก (เกือบ) หมดหัวใจกนกนุชwww.mebmarket.comช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...


เพียงกระซิบรักกนกนุชwww.mebmarket.com “ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...


ใส่ร้ายป้ายสีรักกนกนุชwww.mebmarket.com “ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

128 ความคิดเห็น

  1. #33 NattPaweena (@NattPaweena) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:04
    ลดาไม่เอาพี่ปรัชญ์ เราเอาเองนะ😂
    #33
    1
  2. #24 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:54

    โธ่พี่ปรัชญ์ของเจ้อกเจ้ยังว่างนะ5555

    #24
    1
  3. #22 LadyS' (@ladyn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:13
    แต่น้องชอบนะคะพี่ปรัชญ์
    #22
    1