รักโดยเจตนา (ภาคต่อ "แค่รัก...เท่าฟ้า")

ตอนที่ 16 : แปด สัญญาณของการนอกใจ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

แปด

สัญญาณของการนอกใจ?

 

คีติกาให้คำตอบกับเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำเรื่องบราเซียร์ว่า เธอรู้สึกอึดอัดกับบราเซียร์ไซซ์เดิม เลยไปหาซื้อมาใหม่ก็เท่านั้น นั่นทำให้คนเป็นหมอเพิ่งนึกอะไรได้

“ผมก็ลืมเรื่องนี้ไป ท้องคุณเริ่มโตขึ้นทุกวัน บางอย่างก็ขยายใหญ่ขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับลูกของเขา เอาล่ะคราวนี้ผมก็วางใจแล้วว่า ลูกของเราจะอิ่มหนำสำราญอย่างแน่นอน เพราะแม่เขาจะเป็นแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์มาก ไว้เดี๋ยวมีเวลาผมจะพาไปซื้อเพิ่มแล้วกัน”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันซื้อมาเยอะแล้ว” ถึงจะอายแต่กลับรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างบอกไม่ถูก

“หากสามีคุณทำอาชีพอื่น คุณอาจจะได้รับการเอาใส่ใจที่ดีกว่านี้ คุณโกรธผมไหมที่ไปขอคุณมาอยู่ด้วยแล้วเอาใจใส่คุณได้ไม่เต็มที่”

เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่แต่งงานกันมาที่ได้เปิดอกคุยกัน คีติกาบอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร แต่ที่แน่ ๆ ไม่มีคำว่าเสียใจในความคิด

ความวิตกต่าง ๆ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอที่เกิดขึ้นก่อนแต่งงานได้หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่แทบไม่รู้ตัว สิ่งที่ธาวินทำให้เธอนั้นบางทีก็มากเกินไปด้วยซ้ำ สำหรับคนที่แต่งงานด้วยการตกกระไดพลอยโจนอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

“คุณทำดีที่สุดแล้วค่ะ ฉันไม่โกรธและไม่เสียใจเลย” เธอบอกเขายิ้ม ๆ

“ถ้าคุณรู้สึกว่า ไม่ถูกใจอะไรต้องบอกผมทันทีเข้าใจไหม ผมไม่อยากให้คุณเครียดแล้วก็กังวล”

คีติกาพยักหน้ารับคำและไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ายิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มแบบไหน จึงได้สายตาที่ชวนให้หัวใจสั่นไหวจากเขาตอบกลับมาแบบนั้น แต่ที่แน่ ๆ เธอมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ใจดำเกินเยียวยาขนาดที่ว่าคนทำดีด้วยแล้วจะใจร้ายไม่เห็นค่าได้ลงคอ อาจจะมีบ้างที่บางทีก็ดื้อรั้นใส่เขา แต่เอาเข้าจริงสุดท้ายก็กลายเป็นเธอยอมสยบในความนิ่งและเหตุผลของเขาตลอดอยู่ดี ยิ่งนาทีนี้แล้วด้วยบอกเลยว่าแพ้ราบคาบ...

 

เธอเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำเรื่องที่ตั้งใจจะพูดกับเขาตอนแรก นึกขึ้นได้ก็ตอนที่มาราตาโทร.มาขอความเห็นเรื่องแบบร้านใหม่ที่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงบางส่วน วางสายเสร็จก็รีบถามเพราะกลัวว่า ทิ้งไว้จะลืมอีก

“คุณได้ต่อว่ารตาไหมคะเรื่องอุบัติเหตุคราวนั้น”

“หืม?”

“เรื่องวันนั้นเป็นอุบัติเหตุจริง ๆ นะคะ รตาเขาไม่ได้อยู่แถวนั้นด้วย แต่เขามาถึงตัวฉันเร็วกว่าคนอยู่ใกล้อีกก่อนจะพาฉันไปส่งโรงพยาบาล”

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเขานี่” เขาบอกคีติกา ทว่าคนฟังมีสีหน้าไม่คลายสงสัย คิ้วโก่งสวยขมวดมุ่นจนเขาเผลอขมวดตามอย่างไม่รู้ตัว “มีอะไร อย่าบอกนะว่าไม่เชื่อ”

“ไม่ใช่ไม่เชื่อค่ะ งั้นช่างเถอะถ้าคุณไม่ได้ว่าอะไรให้เขาก็แล้วกันไป ฉันแค่กลัวว่าเขาจะประสาทเสียเพราะคู่แต่งงานกำมะลออย่างเราจนลาออกไป คราวนี้ฉันแย่แน่ค่ะ เขาเหมือนเป็นแขนขวาของฉันเลยนะ”

“...”

คีติกามองหน้าคนที่เงียบไปอีกทั้งยังลุกเดินหนีดื้อ ๆ ทั้งที่เธอยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ เธอลุกแล้วเดินตามทันขวาแขนได้ตอนเขาจะก้าวขึ้นบันไดไปชั้นบน

“เป็นอะไรคะ ทำไมอยู่ ๆ ก็ลุกมาเฉยเลย”

“คุณบอกเขาเหรอว่า เราแต่งงานกันเพราะอะไร”

อะไรกันโกรธเหรอ ไม่ใช่มั้ง?

“ก็ตอนนั้นฉันเครียดมาก เขาเห็นก็ถามว่าเป็นอะไรแล้วฉันกับเขาทำงานด้วยกันมาหลายปี บางเรื่องก็พูดออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร”

“คุณบอกเขาไปว่าไง”

“ก็บอกว่า ฉันต้องแต่งงานเพราะดันไปปล้ำผู้ชายคนหนึ่งตอนเมาน่ะสิ”

ธาวินมีสีหน้าประหลาดเมื่อฟังภรรยาพูดจบ สีหน้าของเขาจะยิ้มก็ไม่เชิง ไม่ยิ้มก็ไม่ใช่ “แล้วที่ว่าคู่แต่งงานกำมะลอนั่นคืออะไร ผมบอกตอนไหนว่าเรามีสถานะนั้นกัน”

“ก็ฉันหาคำนิยามความสัมพันธ์ของเราสองคนไม่ได้นี่ ไม่เห็นมีอะไรปกติสักอย่าง”

“เราก็เป็นคู่สามีภรรยาเหมือนคนอื่นนั่นแหละ แล้วเรื่องแขนขวาแขนซ้ายอะไรนั่นก็ช่างมันเถอะ ตั้งแต่แขนคุณเดี้ยงนี่ผมก็เป็นแขนขวาให้คุณอยู่แล้ว ถ้าเขาจะลาออก ผมก็จะเป็นแทนให้”

“อย่าทำมาพูดดี! แค่เวลานอนคุณยังไม่มีเลย ฉันไม่ยอมเสี่ยงทำอะไรให้ตัวเองลำบากหรอก ต่อไปอย่าต่อว่าเขาอีกนะคะ”

ธาวินก็ขี้เกียจจะย้ำว่าวันนั้นเขาไม่ได้พูดอะไร เพราะต่อให้พูดอีกคีติกาก็คงมองหน้าเขาด้วยสายตาแบบเดิมอีก แก้ตัวไปก็คงไม่มีประโยชน์

“ผมจะไปเอาของเดี๋ยวต้องเข้าไปโรงพยาบาลคุณตามมาทำไม” เขาก้มดูมือที่จับแขนเขาไว้ไม่ให้ขึ้นบันได

“ก็...ฉันนึกว่าคุณโกรธนี่”

“โกรธเรื่อง?” อยากรู้ว่าเธอจะตอบอย่างไร

“ไม่รู้ แต่เหมือนคุณจะโกรธ” ตอบด้วยสีหน้าไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่นัก เธอช้อนตามองเขาที่ยืนอยู่บนบันไดขั้นที่สูงกว่าหนึ่งขั้น

คนฟังก็ได้แต่พยักหน้าและลอบถอนหายใจ ถึงยังไงเธอก็จับความรู้สึกของเขาได้เร็วกว่าตอนแต่งงานกันแรก ๆ อยู่ดี ก็ถือว่าอภัยให้ได้

“แล้วตกลงโกรธเรื่องอะไรคะ”

“ไปคิดเอง ปล่อยครับ” เขาจับมือเธอแล้วแกะออก “ผมกลัวคุณจะตกบันได ถ้าจะขึ้นไปด้วยกันก็เดินดี ๆ” อธิบายต่อหลังจากที่เห็นใบหน้าสวยหมองลง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นจับมืออีกฝ่ายเดินขึ้นบันไดไปด้วยกัน “ถึงคู่เราจะแต่งงานกันเพราะคุณปล้ำผม แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะเลิกกับคุณ เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม” เขาบอกตอนที่เท้าภรรยาเหยียบบันไดขั้นสุดท้าย

“ค่ะ”

“แต่ผมไม่รู้ว่าคุณคิดเหมือนผมไหม เพราะตอนนั้นที่เรามีอะไรกันมันเป็นเพราะคุณเสียใจเรื่องคุณปลา”

คีติกาหันขวับมามองหน้าคนพูด เธอเองก็ลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตอนนั้นรู้สึกยังไง รู้แค่ว่าเมาแล้วก็เสียใจที่ไม่มีใครเอา อันที่จริงก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เสียใจเรื่องของปราณชลจริง ๆ หรือแค่เหงาเพราะเพื่อนแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาไปแล้ว ครั้นจะอธิบายให้คนเป็นสามีฟังก็ไม่รู้จะพูดยังไง เพราะพูดไปก็ดูไม่ดีสักอย่าง เฮ้อ...ชีวิต

สงสารหมอ หมอน้อยใจเมีย 555 #เมียหมอ #รักโดยเจตนา ไปค่ะ ไปโหลดกันนนน

รักโดยเจตนา
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
    “ไม่ ผมไม่ให้มันทำได้หรอก คุณนอนพักนะ ผมให้เอมเอาเสื้อผ้ามานอนเฝ้าคุณแล้ว รอผมกลับมานะ ผมไปแป๊บเดียว” เขาชะโงกหน้าจุมพิตหน้าผากมนไล่ลงมาที่ปลายจมูกและมาจนถึงริมฝีปากอิ่ม ตอนนี้มีเพียงสิ่งนี้ที่จะช่วยให้คนบนเตียงกว้างลืมความทุกข์ไปได้     คีติกายอมเปิดปากรับจุมพิตจากธาวินอย่างเต็มใจ ทุกการสัมผัสเหมือนยาที่รักษาบาดแผลลึกในใจเธอไปได้ ความกลัวความอ้างว้างถูกปัดกวาดไปด้วยสัมผัสทะนุถนอมและปลอบประโลมใจจากเขา     “แค่นี้ก่อนคนดี” ธาวินบอกยิ้ม ๆ เมื่อมือเรียวทำท่าจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาเพราะถูกการจู่โจมของเขาทำให้อารมณ์แตกกระเจิง “ผมแก้ปัญหาได้ถูกจุดจริง ๆ” เย้ายิ้ม ๆ ก็ได้เห็นใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อน่ามองกว่าตอนก่อนหน้านี้เป็นไหน ๆ    “ใครใช้ให้จูบขนาดนั้นล่ะคะ”    “ก็ถ้าอยู่บ้านคงไปต่อแล้ว แต่นี่รอก่อนนะครับ”*ขอบคุณทุกการติดตามและทุกยอดดาวน์โหลดนะคะ : จินห์จุฑา / กนกนุช




กุหลาบเปื้อนฝุ่นจินห์จุฑาwww.mebmarket.comท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของฟ้าลดาทำให้ภคินใบหน้าเกร็งไปหมด “กลับไปนอนซะฟ้าลดาก่อนที่ผมจะหมดความอดทนกับคุณ” “คุณไม่มีสิทธิ์!” ฟ้าลดาแหวขึ้นอย่างเหลืออด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ภคินและปรัชญ์ได้เห็นมุมนี้ของหญิงสาว ภคินกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาวาววับ “ตอนนี้ผมพูดได้ไม่เต็มปากว่า ผมมีสิทธิ์ แต่รออีกนิดนะฟ้าลดา ผมจะเอาสิทธิ์ที่คุณถามหามาปาใส่หน้าคุณให้ได้” “ฉันไม่ต้องการ” “แต่ผมต้องการ! ต้องการมาก ๆ เลยล่ะ ขึ้นไปนอนซะ ผมสัญญาว่าจะรีบเอาตำแหน่งที่เหลือมาให้คุณแน่ อย่าสติแตกลาออกไปซะก่อนล่ะ อย่าคิดจะหนีอีก เพราะถ้าผมหาคุณไม่เจอเรื่องมันคงใหญ่โตกว่าที่คิดแน่” ...


คล้องใจภรรยา (ตอนพิเศษ) กนกนุชwww.mebmarket.comเห็นหน้าเธอแบบนั้นผมก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ “ยังไม่เข้าใจอีก วันนั้นที่สระน้ำของมหา’ ลัย ผมเป็นคนลากคุณขึ้นจากน้ำ” ผมบอกแล้วมองหน้าเธอตาไม่กระพริบ “แล้วก็เป็นสามีคุณคนนี้แหละที่ก้มลงเป่าปากคุณครั้งแล้วครั้งเล่า นวดหัวใจให้สลับกันจนคุณสำลักน้ำออกมา สรุปแล้ว...ผมเป็นคนช่วยชีวิตคุณไว้นะที่รัก ดังนั้นต่อไปอย่าได้บังอาจมาชมมันต่อหน้าผมอีกเด็ดขาด” ผมมองหน้าเธอด้วยสายตาท้าทาย แต่ดูเหมือนตอนนี้เธอจะไม่ค่อยมีสติสตังสักเท่าไหร่ ผมลองขยับไปใกล้สะกิดไหล่เธอที่นั่งเหม่อเหมือนวิญญาณออกจากร่างไปแล้วเบา ๆ “ที่รัก การเสียหน้าไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไรสักหน่อย” และการพูดแบบนั้นพร้อมรอยยิ้มร้าย ๆ ของผมก็ทำให้เธอได้สติอย่างรวดเร็ว “คุณ...คุณร้ายกาจที่สุดเลย!” ขอให้นักอ่านที่รักมีความสุขกับตอนพิเศษของพี่หมอช้างและหนูน้ำนะคะ


เจ้าสาวเบอร์รองกนกนุชwww.mebmarket.com“คิดว่าฉันอยากแต่งกับเธอนักหรือไง ที่ทำนี่ก็เพราะไม่อยากให้ผู้ใหญ่เสียหน้า เดี๋ยวฉันจะไปบอกช่างแต่งหน้าส่วนเธอก็อยู่ในนี้รอ” กาสะลองมองคนที่พูดจากห่างเหินกับเธอในรูปแบบที่ไม่ใช่แค่ ‘ผม’ กับ ‘คุณ’ ด้วยแววตาไหววูบ ในอกปวดแสบปวดร้อน ทั้งคำพูด น้ำเสียง และแววตาไม่เหมือนกลินท์เมื่อสิบกว่าปีก่อนสักนิด ตอนนั้นเขายังเป็น ‘พี่โต’ สำหรับเธอและน้องสาว แต่เมื่อไหร่กันที่เขาเป็น ‘พี่โต’ สำหรับแก้วเจ้าจอมคนเดียว... กาสะลองสะบัดแขนจนหลุด เธอพุ่งไปที่ประตูหมายจะคว้ามันเปิดออก แต่ยังไม่ทันได้ทำก็ต้องเผลอกรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อร่างเธอปลิวหวือเข้ามาในอ้อมกอดของกลินท์ เธอไม่ทันได้พูดอะไรออกมากลินท์ก็ก้มหน้ามาชิดและประกบปากปิดกลืนเสียงหนวกหูของเธอไว้ทันที


คล้องใจภรรยากนกนุชwww.mebmarket.com“ไปอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาของผมไปใส่ก่อน” “ฉันจะกลับ” เธอปรี่ไปที่ประตูทันทีทว่ากรินทร์เร็วกว่า เขายึดข้อมือบางไว้แน่น “มีเหตุผลหน่อยสิคุณ ไปอาบน้ำไป ลูกอยากพักผ่อนแล้ว” “ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย!” ธาราเค้นคำพูดออกมาในที่สุด ยิ่งรักมากก็ยิ่งเจ็บปวดมาก เขาพาเธอมาบ้านราวกับว่าต้องการพาเธอมาให้คนในครอบครัวยำให้เละ เหอะ! ไม่เห็นอยากมีเลย บ้านหลังใหญ่ คนเต็มบ้านแต่กลับจิตใจคับแคบ! “เอาเถอะ ผมก็ไม่ได้ชอบคุณหรอก คุณก็ท่องไว้ว่าเพื่อลูก ๆ” 


สามีตัวร้ายกนกนุชwww.mebmarket.com“ฉันหิวน้ำ” ประโยคที่ไม่ควรเกิดขึ้นในบรรยากาศที่คนสองคนแทบฆ่ากันตายแบบนี้ผุดขึ้นมาได้อย่างไรไม่รู้ แต่แก้วเจ้าจอมยอมโดนด่าว่าทุกอย่างในตอนนี้ เพราะเธอคอแห้งไปหมดแล้วจริง ๆ ทว่าแทนที่เขาจะตอกหน้าเธอด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ แต่เขากลับก้มหยิบขวดน้ำเปล่าที่พราวหยดน้ำขึ้นมา จากนั้นก็แกะพลาสติกที่ปากขวดออกแล้วยื่นให้เธอแก้วเจ้าจอมรับมาดื่มด้วยท่าทางงง ๆ “ดื่มช้า ๆ เดี๋ยวก็สำลักหรอก” คีรีบอกจากนั้นก็เดินไปที่หัวเรือแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ เขาไม่ได้สนใจแก้วเจ้าจอมอีก เพราะมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางกระโดดหนีเขาไปตอนนี้แน่ ดูก็รู้ว่ากลัวตายแค่ไหน! เขาตั้งหน้าตั้งตาขับเรือให้ถึงเกาะ พอไปถึงที่นั่นเขาจะได้ทำอะไร ๆ สะดวกขึ้น ตอนนี้ก็ให้คนคิดหนีดีใจไปก่อน ถึงเกาะแล้วแก้วเจ้าจอมจะได้รู้ไว้ว่า อย่าคิดจะหนีเป็นรอบสองอีกเด็ดขาด! 


พ่ายรักเจ้าบ่าวกนกนุชwww.mebmarket.com“คุณไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหม” “...” “ผมขอคุยกับคุณสักห้านาทีได้ไหมแล้วจะกลับ” ปริญญาต่อรองไม่สนใจสายตาโกรธเกลียดของกรินทร์ “...” “ผมพูดกับดาแล้ว เขาไม่เอาเรื่องคุณ...” “เอาเรื่องอะไร! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักอย่าง ไปสิ กลับไปปลอบใจเธอสิ หึ คิดว่าฉันรักฉันแคร์คุณมากถึงขั้นยอมให้ผู้หญิงของคุณมาทุบตี ใส่ร้ายฉันแบบนี้หรือไง ไปเลยมาทางไหนก็กลับไปทางนั้นเลย ฉันเกลียดคุณ!” พูดจบก็วิ่งขึ้นบันไดไปทั้งน้ำตา เธอหวังแค่ว่าเขาจะมาเยี่ยมด้วยความเป็นห่วง แต่กลับมาตอกย้ำว่าเธอเป็นคนผิด คนแบบนี้เหรอที่เธอสมควรจะรัก...



แค่รัก...เท่าฟ้า
จินห์จุฑา
www.mebmarket.com
ปราณชลส่งยิ้มให้สาวน้อยในชุดทูพีชสีส้มสดใส “พอดีมีธุระอยากปรึกษาพี่สาวของน้องแยมนิดหน่อยครับ”‘พี่สาวของน้องแยม’ สะดุ้งโหยง แต่พอเงยหน้ามองสบตากับปราณชลแล้วไม่พบความผิดปกติใด ๆ เธอก็ลอบถอนหายใจออก “คุยกับฉันเรื่องอะไรคะ” กว่าจะหาลิ้นตัวเองเจอก็นานพักหนึ่งเลยทีเดียว แต่ถึงจะถามไปแบบนั้นก็ยังพยายามทำตัวนิ่ง ๆ อยู่ในน้ำต่อไปให้น้ำใสแจ๋วอำพรางร่างกายของตัวเอง แม้จะช่วยอะไรแทบไม่ได้แต่ก็ยังดีกว่าขึ้นจากสระตอนนี้อย่างแน่นอน“เราจะยืนคุยกันอย่างนี้จริง ๆ หรือครับ”“คุณช่วยเข้าไปรอในบ้านก่อนได้ไหมคะ เดี๋ยวฉันกับแยมจะตามไปค่ะ”ปราณชลพยักหน้าและหันหลังทำท่าจะเดินเข้าบ้าน แต่เสียงกรีดร้องตามด้วยเสียงตู้มที่ดังอยู่ด้านหลังทำให้ต้องหันขวับไปมอง สิ่งที่เห็นคือทยิดากำลังตะเกียกตะกายจากน้ำที่น่าจะลึกไม่เกินหนึ่งเมตรครึ่ง ซึ่งใกล้กันนั้นปนิตากำลังว่ายมาช่วยพี่สาวของตัวเองอย่างทุลักทุเล...



กลรักเกมร้าย
กนกนุช
www.mebmarket.com
   เธอยังคงเซ้าซี้ไม่เลิก ซ้ำตอนนี้ยังเอาหน้ามาถูไถไหล่เขาอย่างสนิทชิดเชื้อ เพื่อให้ได้เครื่องดื่มที่ต้องการอีกแก้ว แน่นอนว่าแก้วที่แล้วเธอก็พูดแบบนี้   “ไม่แล้วจ้ะ ไหนเธอบอกว่าจะนอนหลังจากได้แก้วเมื่อกี้ไป”   “มันหกไปหมดแล้วนี่คะ”    เสียงงอด ๆ เป็นมอดกัดไม้นั่นทำเอาษมาอดขำไม่ได้ “หกลงไปอยู่ใน    กระเพาะเธอหมดน่ะสิ ทำไมพี่ไม่เคยรู้เลยว่าเธอก็แสบใช่เล่น”  “พี่เหรอ” ถึงจะไม่มีสติ แต่คำแทนตัวที่ได้ยินก็ยังสะดุดหูจนต้องเอ่ยถาม   พิมพ์ดาหลาเอาคางวางที่ไหล่หนาเป็นการประคองตัวเองไม่ให้หน้าทิ่มและเงยหน้ามองคนพูดเพื่อรอฟังคำตอบ  ษมายกยิ้มเอ็นดู ตอนนี้ใบหน้าของเธออยู่ใกล้เขาเพียงฝ่ามือเท่านั้น สายตาเยิ้ม ๆ และปากจิ้มลิ้มนั่นยั่วตบะเขาน่าดู “อืม พี่ษมาไหนเรียกซิ”   คนถูกสอนให้เรียก ‘พี่’ หัวเราะคิกคัก แต่ก็ยังซบอยู่ตรงไหล่กว้างไม่ไปไหน ปากก็พึมพำ “ดีจัง มีพี่ด้วย”   “ไม่ได้อยากเป็นพี่ชายนะ”






สามีขา...ขอได้ไหมหัวใจคุณ
กนกนุช
www.mebmarket.com
    “ไม่! จะด่าวันนี้แหละ วันอื่นไม่มีทางได้ด่าหรอก วันนี้แกไม่ค่อยมีสติ ฉันต้องรีบจู่โจม”    “งั้นก็เชิญตามสบาย แล้วแม่นั่นเมื่อไหร่จะออกจากห้องน้ำสักที ตกส้วมตายไปแล้ว?”    “นี่ก็เหมือนกัน นิสัยด่ากราดแบบนี้แกไม่เคยทำมาก่อน แต่เท่าที่ดูนี่แกเป็นกับแค่น้องบุญคนเดียว ตอนคบกับแฟนคนก่อนแกสุภาพจนแทบกราบเขาก่อนมีอะไรกัน นี่มันไม่ธรรมดาแล้วนะไอ้วิท”    “ไม่ธรรมดายังไง”    “แกคลั่งเขาไง แกรักน้องบุญ”    “เปล่า! ไม่ได้รัก ใครจะไปรักลง เด็กกะโปโลแบบนั้น ใครไปหลงรักเข้าคงได้ปวดหัวตลอดชี...” คำพูดที่เหลือติดอยู่ที่ริมฝีปากเมื่อประตูห้องน้ำเปิดออกมา และพบว่าคนที่เข้าไปหลบในนั้นมองมาที่เขาด้วยสายตาชนิดหนึ่ง วิทยาเสหันไปมองหน้าเพื่อนทำเป็นไม่เห็น ทั้งที่ในใจรู้สึกร้อนรนกับสายตานั้นของบุญสิตา และไม่ว่าจะทำอย่างไรก็สลัดมันออกจากสมองไม่ได้!    (ขอบคุณทุกยอดดาวน์โหลด เล่มนี้ทำตอนพิเศษให้ 3 ตอนเหมือนเดิมค้าาาาา จุ๊บบบ...)



โอบใจจันทร์กระจ่างฟ้าจินห์จุฑาwww.mebmarket.com“อยากให้พี่พูดเรื่องที่เธอทำหรือไง” “คะ?” ใจเธอกระตุกวาบ “กลับมานอนบ้านตั้งแต่วันนี้เลย ไม่งั้นพี่จะบอกพ่อของเธอแน่ว่าเธอกับพี่สาวทำอะไรบ้าง” “พี่ปุณณ์!” เธอสังหรณ์ใจแต่แรกแล้วว่าเขาอาจจะรู้ แต่ไม่คิดว่าเขาจะนิสัยแบบนี้ แกล้งเธอสนุกนักหรือไง แล้วนี่รู้ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย เห็นเธอเป็นตัวตลกเหรอ? “ไม่ต้องมาขึ้นเสียงใส่พี่ ง่วงก็ง่วงยังต้องมาทำให้เป็นห่วงอยู่อีก” “ห่วงทำไมล่ะคะ ก็น่าจะรู้ว่านี่ข้าวหอมไม่ใช่ข้าวฟ่าง ไม่ใช่หมอขิมด้วย!” พูดจบก็ตัดสายทิ้งทันทีโดยไม่รีรอให้คนเป็นพี่ต้องข่มขู่อะไรได้อีก เขาคิดว่าเธอจะเชื่อฟังจนยอมกลับไปโดยง่ายสินะ หึ! ขอบคุณทุกการติดตามนะคะจินห์จุฑา


เพียงพระพายกนกนุชwww.mebmarket.com “ทำไมคุณถึงโกหกผม” เขาถามออกมาแค่นั้น แต่รู้ว่าเธอเข้าใจ “ไม่ได้โกหกค่ะ ปกติฉันก็รักนี่เหมือนลูกอยู่แล้ว” “แต่คุณบอกว่า...” “ฉันก็แค่ไม่อยากอธิบายมาก” “ไม่ใช่กลัวว่า พอผมรู้ว่าคุณโสดแล้วจะจีบ หรือกลัวใจตัวเองหรอกเหรอ” พรพระพายวางช้อนส้อมลง เธอมองเขาอย่างไม่เชื่อว่าเขาจะกล้าเอ่ยออกมาหน้าตาเฉยขนาดนี้ “อันที่จริงฉันก็คิดค่ะ แต่ฉันก็ไม่ใช่พวกที่เข้าข้างตัวเองจนกู่ไม่กลับ และตอนนี้คุณยอมรับแล้วสินะว่าจีบฉัน” “เปล่า” “อ้อ...” 


หวามหวานกนกนุชwww.mebmarket.com “จนกว่าอะไร” วายุถามเสียงเข้มขึ้นหน้าตาเริ่มตึงอย่างเห็นได้ชัด “หรือจนกว่าจะเลิกกัน” เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่เงียบ เขาจึงคิดว่าเข้าใจถูกต้อง “คุณคิดว่าผมเป็นคนยังไงเหรอขวัญ หรือคุณเห็นว่าผมเป็นคนที่คบกับผู้หญิงคนโน้นคนนั้นทีเพราะแค่เซ็กซ์ เพราะหวังเกาะผู้หญิงกิน เพราะไม่มีทางไป หรือเพราะอะไร!” พาขวัญสะดุ้งโหยง เธอก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเขาจึงโกรธ แต่ไม่คิดว่าเขาจะมีอาการมากมายขนาดนี้ พอเห็นเขาเดินเข้ามาที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอก็เผลอลุกขึ้นทำท่าจะหนี “เรายังคุยกันไม่จบ” วายุคว้าแขนเธอไว้แล้วสั่งให้นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม โดยมีเขาเดินประชิดติดอยู่ด้านหน้า ส่วนพนักพิงก็ถูกดันให้ชนกับพนังด้านหลังท่าทีที่มีลักษณะคุกคามอย่างเต็มสูบของวายุทำเอาพาขวัญถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอและมองหน้าเขาอย่างตื่นตระหนก “แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว ถอยออกไปก่อนนะลม อย่ามาทำกร่างแบบนี้ ฉันไม่ชอบ!” “แต่ผมชอบ โดยเฉพาะกับคุณ คุณมันจอมดื้อวายร้าย!” 


ล้อมรักสลักใจกนกนุชwww.mebmarket.comคีติกามองสบตาเขาเงียบ ๆ ระหว่างที่เขาเดินเข้ามาหาเธอ พนักงานทุกคนหลีกทางให้เขาเดินเข้ามาโดยง่าย “มากับผม” เขาคว้ามือคนตัวเล็กที่เวลานี้ดูบอบบางเสียยิ่งกว่าเมื่อตอนกลางวันไว้ในมือตัวเอง ดึงจนเธอถลามาปะทะอกแกร่งที่เขาเต็มใจโอบรัดไว้ในทันที โดยไม่สนใจว่าเดิมนั้นเธอจะอยู่ในอ้อมแขนของใครหรือไม่ นั่นทำให้อิงดาราหน้าเหวอเพราะเธอกอดเพื่อนเอาไว้ก่อนแท้ ๆ แต่กลับโดนแย่งเพื่อนไปหน้าตาเฉย ก่อนจะมองท่าทีของคนทั้งคู่ด้วยแววตาชนิดหนึ่งก่อนจางหายไปอย่างรวดเร็วจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น “ไปนั่งในรถก่อนไหม” เขาก้มถาม เพราะต้องการเดินไปดูที่เกิดเหตุ แต่ก็กลัวว่าเธอจะยังเสียขวัญ แต่คนในอ้อมแขนกลับส่ายหน้า เขารู้สึกจักกี้เล็กน้อย เพราะใบหน้าเธอฝักอยู่กับอกเขา นี่นับเป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ชิดกับเธอมากขนาดนี้


เกลียวรักภักดิ์ดวงใจกนกนุชwww.mebmarket.com “ถ้าวัสสาตัวโต ๆ พี่ธีจะไม่ช่วยวัสสาแล้วเหรอคะ” วัสสาที่ตอนนี้ใบหน้าเลอะคราบน้ำตาไปหมดเงยหน้าจนคอตั้งบ่าถามคนเป็นพี่พลางมองสบตาอย่างหงอย ๆ “เธอจะตัวเล็กหรือตัวโตพี่ก็ช่วยเธอหมดนั่นแหละ เพียงแค่ไม่ชอบที่เธอต้องมาร้องไห้แบบนี้” “ต่อไปวัสสาจะไม่ร้องไห้” “ถ้าโดนแกล้งก็ไม่ร้องไห้งั้นเหรอ” “ค่ะ” วัสสาพยักหน้ารับคำ ธีภพมองหน้าคนตัวเล็กแล้วถอนหายใจเลียนแบบผู้ใหญ่ที่คิดหนัก ใครนะช่างทำได้ลงคอ เด็กนี่ตาก็โตน่ารักน่าหยิกจะตายชัก ปากก็เล็กเถียงใครก็ไม่ทัน ทำไมคนพวกนั้นถึงชอบแกล้งเธอนัก เห็นทีพรุ่งนี้เขาต้องไปบอกเด็กพวกนั้นหน่อยแล้วว่า อะไรเป็นอะไร จะแกล้งใครก็แกล้งได้ แต่คนนี้น่ะเขาแกล้งได้คนเดียว! 


พร่างดาวพราวเล่ห์จินห์จุฑาwww.mebmarket.com “สรุปก็แล้วกันว่าฉันยังไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นพ่อของลูกในท้องพี่รินทร์ คุณหยุดยิ้มได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะต้องฆ่าคุณแน่ ๆ อย่าคิดว่าฉันยอมอภัยให้คุณเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นะ” “อ้าว แล้วที่นั่งคุยกับผมมานานสองนานจนจะถึงคอนโดฯ โดยที่ผมยังอยู่รอดปลอดภัย หูไม่แตกเพราะเสียงกรี๊ด แถมแขนไม่เป็นถลอกเลือดซิบเพราะเล็บข่วน หน้าไม่มีรอยจากฝ่ามือคุณนี่แปลว่าอะไร” “หรือจะเอา” มุกวรินทร์ยกมือขึ้นสนองคำขอ “ตอนนี้หมดเวลาแล้ว คุยมาตั้งนาน ความรู้สึกผิดจางไปหมดแล้ว จะตบต้องตบตั้งแต่เมื่อกี้ นาทีนี้ตบมาก็มีแต่จูบกลับ!” ได้ยินคำว่าจูบเท่านั้นละ คนที่ข่มอายมาได้หลายนาทีโดยแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกถึงรสจุมพิตของเขาแล้วเอาเรื่องพี่สาวมาบังหน้าก็ถึงกับแก้มแดงระเรื่อ จากนั้นก็ค่อย ๆ ลดมือลงแนบตัวแล้วหันหน้าเข้าหากระจกด้านข้าง หากมองผ่าน ๆ คล้ายเจ้าตัวจะฝังหน้ามุดเบาะเสียด้วยซ้ำ


กามเทพเป็นใจกนกนุชwww.mebmarket.com “วางใจเถอะค่ะ ฉันไม่มีทางคิดอะไรเป็นอื่นกับคุณคณินหรอก เขาเป็นคนดีเกินไป น่าเคารพเกินไปจนฉันไม่อาจเอื้อมถึง เขาไม่ใช่สเปกฉันหรอกค่ะ” “ดีแล้วที่คุณชอบคนเลว” “นั่นสิคะ แล้วคุณเป็นคนเลวไหม?” “...” คำถามนั้นไม่ว่าจะต้องการคำตอบแบบไหน แต่ใจของภัทรกลับแกว่งไกวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน


รักเพียงจันทร์จินห์จุฑาwww.mebmarket.com “เขมคงง่วงจัดถึงหลับไปทั้งแบบนี้” เขายื่นมือมาเปลี่ยนเธออุ้มหลาน จากนั้นก็แตะแขนเธอเบา ๆ ให้ลุกขึ้น จันทร์เต็มดวงทำตามอย่างว่าง่าย เธอยืนรอเขาล็อกประตูจนเสร็จแล้วก็เดินตามเขาต้อย ๆ “ฉันนอนกับคุณด้วยได้ไหมคะ” จันทร์เต็มดวงถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะความกลัวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งแดนไทก็ไม่ถือสา เขาดึงแขนเธอให้เดินตามเข้าห้องพร้อมล็อกประตูแน่นหนา “คุณใช้ห้องผมได้ตามสบายเลย ผมจะนอนที่โซฟานั่น” แดนไทชี้ไปที่โซฟายาว แต่ก็สั้นสำหรับขายาว ๆ ของเขาอยู่ดี พร้อมกับเดินไปที่เตียงแล้ววางเขมินท์และห่มผ้าให้จันทร์เต็มดวงส่ายหน้าน้ำตาร่วงเผาะ “นอนด้วยกันที่เตียงเถอะนะคะ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับคุณหรอก แต่ฉันกลัว กลัวมากด้วย” พูดไปก็ร้องไห้ไปอย่างคนเสียขวัญถึงขีดสุดแดนไทดึงแขนคนตัวเล็กที่เคยดื้อรั้นเข้ามาใกล้แล้วให้เธอซบกับอกร้องไห้ “โอเคครับ เราจะนอนด้วยกันที่เตียง ตกลงไหม คราวนี้ก็ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วเด็กดี” จันทร์เต็มดวงเงยหน้าจากอกอุ่น ๆ ของเขาแล้วถึงเพิ่งนึกได้ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยนค่ะ” 

กลิ่นหวานจินห์จุฑาwww.mebmarket.com “ที่ผ่านมาผมแค่จับมือคุณเองนะเอาอะไรมาบอกว่าผมฉวยโอกาส” จิรภาสถามพร้อมกับขยับเท้าเข้าหาจนปลายเท้าของทั้งสองคนชนกัน ปิณฑิราก้าวเท้าหนี ทว่าร่างกายส่วนบนก็ยังติดอ้อมแขนแกร่งที่ยึดไว้อยู่ดี จึงอยู่ในท่าที่ทุลักทุเลไม่น้อย เธอโก่งตัวไม่ให้หน้าอกแนบชิดกับเขา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรู้จึงให้มือกดแผ่นหลังเธอเข้าแนบชิดยิ่งกว่าเดิมราวกับต้องการแกล้ง “แต่วันนี้ผมยอมให้คุณด่าได้” “หมายความว่าไง” ปิณฑิรามองคนที่โน้มใบหน้าลงต่ำมองเธอด้วยสายตาวิบวับแบบแปลก ๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก “ผมจะจูบคุณ จะทำทุกอย่างที่อยากทำมาก่อนหน้านี้” “ฉันไม่ให้ทำ!” พูดจบก็เตรียมดิ้นเพื่อให้หลุด จิรภาสใช้สองแขนรัดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่นราวกับงูเหลือมรัดเหยื่อ พอเหยื่อเริ่มหายใจไม่ออกและกำลังร้องขอชีวิตก็รีบ ‘งับ’ เหยื่อกินลงท้องทันที...


พรมรักจินห์จุฑาwww.mebmarket.com “ทำไมแช่น้ำนานขนาดนั้นสิบนาทีก็น่าจะออกมาได้แล้ว” ปกป้องบ่นอุบ มองและเดินตามชนาต้อย ๆ “จะตามมาทำไม ไม่คิดจะหนีไปไหนหรอก ฉันโมโหคุณมากที่...คุณดูซะก่อนเนื้อตัวฉันเป็นแบบนี้ แช่น้ำตั้งนานมันยังไม่ดีขึ้นเลย” ชนาชี้ให้ตัวต้นเหตุเห็นร่องรอยสัมผัสที่ยังหลงเหลือติดผิวกายอย่างเด่นชัดจนแทบกระแทกตาคนมอง “ผมก็คิดว่าลงน้ำหนักเบาแล้ว แต่คุณตัวขาวไงเลยเห็นชัดไปหน่อย” ปกป้องแก้ตัวเสียงเบาเท่าแมลงหวี่ “ฉันผิด?” ชนาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง จ้องปกป้องอย่างหาเรื่องคนที่รู้ตัวว่ากำลังถูกรวนสายหน้า “คุณไม่ได้ผิด ผมผิดเอง ผิดนิดหน่อยที่ห้ามใจไม่ไหว” ชนาได้แต่ค้อนลมค้อนแล้ง เถียงไปก็เท่านั้น หน้ามึนขนาดนี้ด่าจนปากเปียกปากแฉะก็คงได้แค่เห็นหมอนี่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเท่านั้น!


หมอกเร้นใจจินห์จุฑาwww.mebmarket.com “เด็กโง่” เสียงแหบพร่าดังใกล้จนใจหวิว กุมาริกากลั้นหายใจอัตโนมัติเมื่อใบหน้าร้อน ๆ ของสายหมอกขยับเข้ามาใกล้ เสียงจุ๊บที่ดังเบา ๆ แต่เธอได้ยินเต็มสองหู...


รัก (เกือบ) หมดหัวใจกนกนุชwww.mebmarket.comช้องนางถอนหายใจพร้อมกับละสายตาจากงานเพื่อมองสบตากับเขา “ฉันไม่ได้พูด แฟนของคุณเขากลัวคนไม่รู้ถึงได้ตะโกนย้ำกับฉันสองสามครั้งในห้องน้ำตอนเราหย่ากันแรก...


เพียงกระซิบรักกนกนุชwww.mebmarket.com “ยิหวานอนห้องเดียวกันกับพี่ไม่ได้แน่” คนที่หอบเสื้อผ้าไว้แนบอกบอกพลางเดินไปจับลูกบิดประตู แต่ก็ช้ากว่าภูผาที่กระโดดพรวดเดียวไปยืนขวางระหว่างเธอกับประต...


ใส่ร้ายป้ายสีรักกนกนุชwww.mebmarket.com “ห่วงผมใช่ไหม” คนที่ยังหลับตาอยู่ถามขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในรถ “...” “ผมขอโทษนะที่วันนั้นทำให้คุณคิดมาก ผมชอบคุณจริง ๆ นะพลอยชมพู ชอบแบบที่จะจีบมาเป...


ชอบไม่ชอบยังไงอย่าลืมมาเม้นต์บอกกันนะคะ ^^ ฝากเพจด้วยนะคะ ขอบคุณที่กดไลก์ กดแชร์ และ Favorites

สุดท้ายแวะไปด่า หรือทักทายกันได้ที่เพจนี้ https://www.facebook.com/jinjuta18091987/ ได้เผื่อวันไหนอัพมาก อัพน้อยหรือไม่อัพเลย (น่าตบเนอะ) 55 ฝนจะเเจ้งหน้าเพจเด้อค่ะเด้อ กราบขอบคุณงาม ๆ นะจ๊ะที่ร้ากกก จุ๊บ ๆ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #18 JeaEiEi10009 (@JeaEiEi10009) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 22:04

    ขอบคุณน่ะ
    #18
    1